Νοέ 19

Χρηματοπιστωτικό Σύστημα Εξουσίας, ο Σύγχρονος Κύκλωπας Πολύφημος. Γράφει ο καθ. Δημήτρης Παναγιωτόπουλος

Τετάρτη, Νοεμβρίου 14, 2018


Γράφει ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος*

Η οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη, δια των οικονομικών χρηματοπιστωτικών εργαλείων και του συμβατικού νομίσματος του ΕΥΡΩ, φανερώνει την ύπουλη επιβολή του ισχυρών του βορρά (βλ. Γερμανία–Γαλλία–Ολλανδία) επί των αδυνάμων χωρών του νότου. 

Το ότι δεν υφίσταται πλαίσιο κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και ειδικά δημοσιονομικής πολιτικής, το κάνει  τούτο απόλυτα κατανοητό.

 Η ΕΕ, όπως είναι γνωστό σε όλους, δεν αποτελεί κράτος, παρά συμβατικής φύσεως σύνδεση κρατών με αλλότρια οικονομικά συμφέροντα, παραγωγική βάση διάφορη και πολυεπίπεδη ανταγωνιστικότητα, το οποίο σημαίνει apriori, ότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινή και δη οικονομική πολιτική. 

Επομένως στην περίπτωσή μας, δεν είναι τυχαίο ή απλά λάθος, η χρήση του πολλαπλασιαστή δημοσίων δαπανών, το ότι δηλαδή υπολογίζεται πάνω από τη μία μονάδα, παρά με βάση το 0,5!. Γιατί όπως τονίζεται σε μελέτη της ΕΕ, με τον τρόπο αυτό: «[…] η μείωση των κρατικών δαπανών κατά ένα ευρώ, δεν μειώνει αντίστοιχα την απόδοση της οικονομίας μόνο κατά μισό ευρώ, αλλά πάνω από ένα ευρώ, που σημαίνει ότι η πολιτική λιτότητας με τη μείωση των δημοσίων επενδύσεων έρχεται σε αντίθεση με τον στόχο μείωσης του χρέους»[1]

Αυτός άλλωστε είναι και ένας απ’ τους λόγους που το ελληνικό χρέος αυξήθηκε μετά τα μνημόνια στο ύψος του 194%, παρά τα μέτρα και τα βάρη στο Λαό με τα τρία Μνημόνια. Όπως επισημαίνεται όμως από τον μεγάλο οικονομολόγο Samir Amin “[…] κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει το χρέος, εφόσον αυτό συσσωρεύτηκε μέσω της φαύλης λειτουργίας των αγορών […]”.

Μετά τα παραπάνω, σε αυτό στο οποίο καταλήγει κανείς, είναι ότι η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική, που ήταν και είναι η βούληση των Γερμανών, δηλαδή των ισχυρών, δεν είχε και δεν έχει στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης, αλλά άλλους σκοπούς που υπηρετούσαν και υπηρετούν τους ίδιους και τους ομοίους τους, και τούτο σε πλήρη γνώση τόσο της ΕΚΤ όσο και του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος εξουσίας.

Μετά την κρίση του 2008, η Γερμανία με το ΕΥΡΩ, κλέβει κάθε χρόνο 84 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες!.[2] Όπως τονίζεται από τον κ. Βέργο «στο Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η Γερμανία έκλεβε τις χώρες με υποχρεωτική κατάσχεση της παραγωγής τους και παραγωγικών μονάδων, από αγροτικά προϊόντα ως επίταξη βιομηχανιών στην υπηρεσία του Χίτλερ. Όμως στην σύγχρονη Ευρώπη, η δουλειά γίνεται με τον πιο αθόρυβο, τον πιο ύπουλο τρόπο. Μέσω του σκληρού νομίσματος, του ΕΥΡΩ, και του Τραπεζικού συστήματος

Η Γερμανία, κατάφερε μέσω ενός ακριβού, για τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, νομίσματος, να τσακίσει σε κόστος τους βιομηχανικούς κολοσσούς της Γαλλίας, της Ιταλίας και Ισπανίας, καθιστώντας τες ακριβές χώρες. Παράλληλα όμως, με την ανταλλακτική ανισορροπία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χρωστάνε αυτές στη Γερμανία αμύθητα ποσά, μέσω του Ευρωπαϊκού συστήματος εκκαθάρισης των συναλλαγών TARGET 2! ».

Η κατάσταση επομένως στην Ελλάδα, όπως επιβλήθηκε με τα τρία Μνημόνια και τις άκυρες δανειακές συμβάσεις του χρηματοπιστωτικού υπερκράτους, το οποίο διατηρεί ιδιώνυμη σχέση με τα τοπικά-εθνικά τραπεζικά συστήματα, αλλά κυρίως και τα «εθνικά» πολιτικά κατεστημένα εξουσίας, διαμόρφωσε μια κατάσταση τέτοια που το κοινό δήθεν εργαλείο, των συμβαλλομένων προς συνύπαρξη χωρών ως ΕΕ, το κοινό νόμισμα, το Ευρώ, να καταστεί εργαλείο απομύζησης όχι μόνο της Οικονομίας της Ελλάδας, αλλά και των περιφερειακών οικονομιών της Ευρωζώνης. 

Χώρες της Μεσογείου όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα, οι οποίες δεν είναι διόλου ασήμαντες, δεν έχουν τα δικά τους κεφάλαια που απαιτούν οι σύγχρονες εξελίξεις. Στο σημείο αυτό πρέπει να θυμηθούμε τον αμερικανό τραπεζίτη Άντριου Μέλον ο οποίος έλεγε ότι: «σε μια οικονομική κρίση, τα περιουσιακά στοιχεία επιστρέφουν στους πραγματικούς ιδιοκτήτες τους, δηλαδή σε εμάς»[3].

Το Ευρώ ως εργαλείο, μέσο, έθεσε και θέτει τις οικονομίες των αδύναμων χωρών με ισχνή παραγωγική βάση και ανάγκη για δαπάνες,  σε κατάσταση οικονομικής ασφυξίας και τους Λαούς, όπως η περίπτωση των Ελλήνων με την επιβολή των Μνημονίων, σε κατάσταση ανοχής και απελπισίας, με οδυνηρές συνέπειες σε όλους τους Τομείς της Κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής, με μηδενική προοπτική και ελπίδα για το μέλλον. Μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει στον ασφυκτικό κορσέ του ευρώ[4].

Στο «μνημόνιο της κόκκινης γραβάτας», καταγράφονται όλα τα νέα μέτρα και οι ρήτρες του στενού κορσέ που θα συνοδεύουν την Ελλάδα στη μνημονιακή εποπτεία, τον εφιάλτη 2018-2022 για 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον κάθε χρόνο, που σημαίνει σκληρή λιτότητα έως το 2022 και μέχρι το 2060 2,9% του ΑΕΠ. Οι περικοπές των συντάξεων και η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, οι αυξήσεις φόρων με μείωση αφορολογήτου, οι επιπλέον ασφαλιστικές εισφορές για ελεύθερους επαγγελματίες αλλά και για αγρότες, είναι μερικά μόνον από τα δεκάδες μέτρα που επίκεινται με την επιτάχυνση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών[5].

Μία κατάσταση Γενοκτονίας στη χώρα, η οποία εκτός των άλλων, ελέγχεται, εκτός από το Διεθνές Δίκαιο και από τις διατάξεις της ίδιας της συνθήκης ύπαρξης της ΕΕ. Πέραν τούτων οφείλει να λάβει κανείς υπόψη του και τη δήλωση της Επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης Ντουνια Μιγιάτοβιτς (συνέντευξη στο protothema.gr), επισημαίνεται εκτός των άλλων ότι η Ελλάδα, άκουσον –άκουσον « […] αποτελεί πλέον χώρα προορισμού για τους «μετανάστες», ενώ τόνισε φευ!!, «Κρατήστε τους για πάντα και ενσωματώστε τους» […]!

Με όλα τα παραπάνω , απαιτείται να κατανοήσουμε όλοι μας ότι, μόνο η ΑΝΑΤΡΟΠΗ της Τυραννικής – Εξουσιαστικής σχέσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος εξουσίας, στην ΕΕ και τη χώρα μας,  θα θέσει εκ ποδών το συνεργαζόμενο ντόπιο πολιτικό κατεστημένο και τους δανειστές τσιράκια της διεθνούς ολιγαρχίας, είτε της «αριστεράς» είτε της «δεξιάς». Γιατί, αμφότεροι κινούνται με γνώμονα τον κοινό παρονομαστή την εγκαθίδρυση της Παγκοσμιοποίησης, είτε μηδενίζοντας το Έθνος απ αριστερά, είτε αποδομώντας το κράτος απ’ τα δεξιά, δια των ιδιωτών και των λεγομένων αγορών, σε βάρος του Λαού και του Έθνους με πολύπλευρο όφελος των Τραπεζών της διεθνούς ολιγαρχίας.

Οι Δημοκρατικές, Πατριωτικές Δυνάμεις του Έθνους δεν έχουν άλλη επιλογή από την πολιτική ρήξη με το πολιτικό σύστημα εξουσίας, για την έξοδο από τη σπηλιά του Κύκλωπα Πολύφημου, την ΕΕ και το Ευρώ, το σύγχρονο Τύραννο.

Το Βέλος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος οφείλει να οδηγηθεί κατ’ ευθείαν στο μάτι του Κύκλωπα ώστε να οδηγηθούμε στην έξοδο απ΄ τη σπηλιά και έτσι κατ’ ευθείαν στην Ιθάκη για να λογαριαστούμε με τους μνηστήρες που μας ροκανίζουν το βιός και μας στερούν τον κόσμο μας.

 

[1] Μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που δημοσίευσε η Handelsblatt και Συμπέρασμά από άρθρο των Ντάνιελ Λι, όπως και του προϊσταμένου του Ολιβιέ Μπλανσάρ, οικονομολόγων, αναπληρωτή και επικεφαλής του ΔΝΤ Ταμείου από το 2008 μέχρι το 2015

[2] Βέργος Κωνσταντίνος Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία (2017).

[3] http://ipressa.gr/1727-2/ , 21 December 2017 /Υφαρπαγή δημόσιας περιουσίας και δίκαιη ανάπτυξη

[4] Ρόμπερτ Χάλβερ (Baader Bank) Γερμανός αναλυτής. Συνέντευξη στην Deutsche Welle.

[5] Συμφωνία στο Eurogroup του Λουξεμβούργου, Τεχνικό Μνημόνιο (Technical Memorandum of Understanding – TMU), 23 Ιουνίου 2018.

*Καθηγητής Εθνικού και καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ

Νοέ 18

Αίσχος! Μας περιγελάει όλη η Ευρώπη και ιδιαίτερα οι κατακτητές μας Γερμανοί!

Γίναμε των σκυλιών διεθνώς και ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να υψώσει ούτε φωνή, ούτε ψίθυρο αντίδρασης, διατηρώντας τουλάχιστον τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια απέναντι στον θρασύ δημοσιογραφίσκο.

Γελά ο γελοίος κι αν μη τι γελοίον εστί

Αντί να του πει «έτσι την καταντήσατε εσείς με την ναζιστική σας νοοτροπία και την God dem υπεροψία σας”, γέλαγε αμήχανα με κείνο το ηλίθιο χαμόγελο.

Που έγιναν αυτά;

Πρόκειται για ένα απόσπασμα δημοσιογραφικής συνέντευξης όταν, ο Αλέξης Τσίπρας κατά την συμμετοχή του στο συνέδριο του SPD της Γερμανίας, τον πλησιάζει ένας Γερμανός δημοσιογράφος και του απευθύνει μία ερώτηση η οποία τον έκανε να αισθανθεί άβολα.

«Ήρθατε εδώ για να δείτε κάτι πιο γ@@μενο από την Ελλάδα», ρωτά ο δημοσιογράφος με την αίθουσα να ξεσπά σε γέλια.

Δες τς την αντίδραση της puppet μινιατούρας που μας έλαχε για πρωθυπουργός:

Νοέ 17

«Ντρέπομαι γι’ αυτό που ήμουν, γι’ αυτό που έκανα»: Η συγκλονιστική εξομολόγηση του οδηγού του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο

Η πιο κάτω συγκλονιστική αφήγηση δείχνει περίτρανα το δηλητήριο που μπορεί να ποτίσει μια νοοτροπία μείγμα πατριδοκαπηλείας, εθνικισμού, ρατσιστικής αντίληψης και φασιστικής ιδεολογίας κάτω από την εγκεφαλόπλυση που κάνει ο ισχυρός τύραννος, ο ψυχοπαθητικός ηγεμόνας που έχει στην κωλότσεπη τα τανκς και το στρατό, γνωρίζει πως έχει τους Αμερικανούς φασίστες σίγουρους υποστηρικτές της τυραννίας του και πάσχει από το χιτλερικό μουσουλινικό σύνδρομο ναρκισσισμού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτή ήταν η ψυχολογία κυρίως του Γιώργου Παπαδόπουλου και του Στυλιανού Παττακού και σε μικρότερο βαθμό, του Μακαρέζου, σε άγνωστο βαθμό του Ιωαννίδη.  

Η υπεροψία με την οποία είχαν αυτοί οι ναζιστοφασίστες εκπαιδευμένοι από την CIA, δηλητηριάσει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μόνο όσοι στρατεύθηκαν επί χούντας μπορεί να σας τη διηγηθούν. Την ώρα της διαφώτισης οι αξιωματικοί εκπαίδευαν τους Έλληνες στρατιώτες να πιστεύουν ότι σε περίπτωση ρήξης με την Τουρκία η Ανατολική Θράκη θα καταλαμβανόταν από τον ελληνικό στρατό σε ένα εικοσιτετράωρο και η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης θα ήταν ένα παιχνίδι διότι οι Τουρκαλάδες δεν έχουν ψυχή, είναι δειλοί και θα βάζανε τα πόδια στην πλάτη υποχωρώντας για να σωθούν.

Αντί να συμβούν αυτά για τα οποία επέχαιραν και φανατίζονταν αξιωματικοί και στρατιώτες, συνέβη το αντίθετο. Χάσαμε μέρος της Κύπρου και δεν κουνήθηκαν τα «υπερήφανα ελληνικά στρατά” την ώρα της εισβολής του τουρκικού στρατού στην Κύπρο την αλήστου μνήμης 20 Ιούλη του 1974, επικατάρατη ημέρα Σάββατο. Όλοι οι αρχηγοί των Ε.Δ. συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης των ανίκανων μαριονετών Ανδρουτσόπουλου βάλανε την ουρά «κάτω από τα σκέλια” και παρακαλούσαν τους Αμερικανούς να επέμβουν, τους Αμερικανούς που τα σχεδίασαν όλα αυτά, τους Αμερικανούς που έπεισαν τον Παπαδόπουλο να αποσύρει την ελληνική Μεραρχία από την Κύπρο και να αφήσει τα πυροβολεία της Κερύνειας χωρίς πολυβόλα και αφρούρητα. Δήθεν ότι ο ποιητής Ετσεβίτ ήταν πάνω από το βαθύ τουρκικό κράτος και τις υπερφίαλες επιδιώξεις του.

Αυτοί λοιπόν οι αλαζόνες λεβέντες θα δίσταζαν να τσακίσουν του κομμούνες του Πολυτεχνείου; Αφού είχαν σίγουρο πως θα τσάκιζαν τον απειράριθμο, αλλά λειψόκαρδο, τουρκικό στρατό και σε λίγα εικοσιτετράωρα θα παίρνανε την Κωνσταντινούπολη των 15 εξατομμυρίων. Φίδι που τους κούναγε.

Αλλά διαβάστε τα παρακάτω να δείτε σε τι μεγαλειώδη σύννεφα εθνικής, φαντασιωτικής παραφροσύνης και πατριωτικής αφροσύνης έπλεε η χούντα για να κατανοήσετε πόσο επικίνδυνοι είναι αριστεροί και δεξιοί φασισμοί με όποιο πατριωτικό επικάλυμμα κι αν είναι μετα-παραμορφωμένοι. Κάτω από αυτό το επικάλυμμα τόσο ο Χίτλερ όσο και ο Στάλιν αλλά και ο Τρούμαν και ο Χιροχίτο είχαν δίκαιο…

Ευαγγελάτος Γεώργιος 

«Ντρέπομαι γι΄ αυτό που ήμουν. Γι’ αυτό που έκανα. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους «μαυροσκούφηδες” στο Γουδί είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα «παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές”.

Ο Α. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μια σπάνια συνέντευξη που έδωσε πριν λίγα χρόνια στο Βήμα, εξιστορεί όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του.

Μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας”.

Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες”. Θυμάται, τότε με χαρά, τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Το απαράμιλλο θάρρος του φοιτητή που γύρισε και του είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες μέσα;” Την οργή που του προκάλεσε και λίγο έλειψε να τον οδηγήσει σε εν ψυχρώ δολοφονία.

«Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή…Αν έλεγε μια κουβέντα ακόμη, θα τον σκότωνα”.

Ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα ξεχάσει τη φοιτήτρια που τραυματίστηκε κατά την εισβολή του τανκ, την κ. Πέπη Ρηγοπούλου. «Θα ήθελα να τη δω, να της πω…Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις”.

«Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις… Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου”.

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι «μαυροσκούφηδες” ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. «Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα” μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. «Παλιοκουμμούνια” θα καλοπεράσετε!” λέγαμε.

Για άλλη μια φορά τα τανκς του Παττακού κατεβαίνουν από το Γουδί

Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά – δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε «είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».

Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι.

Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: «Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!. Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα.

Η ώρα της κρίσης

H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί”.

Τα μεθεόρτια της βίας

Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;”. Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: «Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας».

Όπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Όταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Όσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..”.

«Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια”

Μετά την απόλυσή του από τον στρατό ο Α. Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές το ΚΚΕ”. όσες φορές θα τον ρωτήσουν τι σχέση έχει με τον «πορτάκια” του Πολυτεχνείου θα μιλήσει για «μακρινό ξάδερφο που σκοτώθηκε σε τροχαίο”.

Χρόνια μετά, ο άνθρωπος που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου θα πει για τους φοιτητές, τους νέους και τους εργαζόμενους που αγωνίστηκαν για την πτώση της χούντας: Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια”.

https://www.msn.com/el-gr/news/national/ντρέπομαι-γι-αυτό-που-ήμουν-γι-αυτό-που-έκανα-η-συγκλονιστική-εξομολόγηση-του-οδηγού-του-τανκ-που-εισέβαλε-στο-πολυτεχνείο/ar-BBPNFyc?ocid=spartandhp

Νοέ 17

Μερικές από τις επιπτώσεις του διαζυγίου στα παιδιά. Μέρος 2ο

     Απόλυτα επιβεβλημένη η παρουσία του πατέρα και η συμμετοχή του στην οικογένεια ακόμη και μετά το διαζύγιο.

Λανθασμένες ταυτίσεις δημιουργούν την ομοφυλοφιλία και πολλές άλλες σεξουαλικές εκτροπές και διαστρεβλώσεις

Ο πατέρας, δηλαδή, θα πρέπει να είναι το πρόσωπο που θα «κόψει” τον ψυχολογικό ομφάλιο λώρο που συνδέει τη μητέρα με το παιδί. Εξάλλου, όταν ο πατέρας απουσιάζει, είναι αδύναμος, αδιάφορος ή επιθετικός, οι ανάγκες εξάρτησης του παιδιού προς τη μητέρα θα παραμείνουν πολύ μεγάλες και για πολύ χρόνο, με αποτέλεσμα να μην ωριμάσει η προσωπικότητά του. Επίσης δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, όπως τονίζει και η Green, για να αντιληφθεί κανείς πως η επίδραση του πατέρα αρχίζει πολύ πιο πριν απ’ τη γέννηση του παιδιού.

 

Μελέτες σχετικές με τα αποτελέσματα της πρώιμης πατρικής αποστέρησης

Σε μια μελέτη κατά τη διάρκεια του πολέμου (Bach) έγινε σύγκριση των φαντασιώσεων παιδιών 6-10 ετών, που ο πατέρας τους απουσίαζε στον πόλεμο όταν τα παιδιά αυτά ήταν 1-3 ετών, με φαντασιώσεις «μαρτύρων” παιδιών, που ο πατέρας τους ήταν τότε κοντά τους

Το συμπέρασμα της μελέτης αυτής είναι ότι, ειδικά για τα αγόρια, δεν υπάρχει μορφή για ταυτοποίηση, ενώ για τα κορίτσια μπορεί κανείς να υποθέσει πως θα δημιουργηθούν δυσκολίες στις σχέσεις τους με τους άντρες. Αυτή η θηλυπρέπεια του πατέρα στις φαντασιώσεις μπορεί να προέρχεται από το γεγονός πως η μητέρα είναι εκείνη που δίνει πιο πολλά κοινωνικά ερεθίσματα και συγχρόνως είναι η μόνη μορφή για ταυτοποίηση – δεν υπάρχει, δηλαδή, ανδρικό πρότυπο. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν τον κίνδυνο το αγόρι να αναπτύξει ομοφυλόφιλες σχέσεις στο μέλλον.

Από τις μελέτες αυτές υπάρχουν αρκετές ενδείξεις, όπως συμπεραίνει ο Nash, πως η διαδικασία της ταυτοποίησης με τον πατέρα παραβλάπτεται σοβαρά και ότι μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα συμπεριφοράς, όταν ο πατέρας απουσιάζει στην προσχολική περίοδο ή αργότερα. Επίσης υποστηρίζεται πως υπάρχουν ορισμένες «κρίσιμες περίοδοι” για να αναπτυχθούν «αμοιβαίοι δεσμοί” και να παραδεχτεί το παιδί τον πατέρα (και αντίστροφα) και πως όσο περνάει ο καιρός, τόσο η διαδικασία αυτή γίνεται δυσκολότερη.

Οι Bacon και συνεργάτες και ο Siegman μελέτησαν τις σχέσεις μεταξύ παιδικής παραπτωματικότητας και πατρικής απουσίας και υποστηρίζουν πως η πατρική απουσία είναι η κύρια αιτία για τη δημιουργία παιδικής παραπτωματικότητας.

Ειδικότερα, πολλά από τα παιδιά που «έχασαν” τον πατέρα τους εκδήλωσαν μεγάλο άγχος και είχαν σεξουαλικά προβλήματα, π.χ. φόβο ανικανότητας, αυνανισμό ακόμα και δημόσια, σε περιόδους έντασης. Βρέθηκε, επίσης, πως τα παιδιά που ο πατέρας απουσίαζε όταν αυτά ήταν 6 έως 12 ετών ήταν επιθετικά και θηλυπρεπή. Η εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι πως η επιθετικότητά τους είναι αντιρροπιστική της θηλυπρέπειάς τους. Οι MacCord και συνεργάτες συμπεραίνουν τελικά πως πολλά απ’ τα συμπτώματα που φαίνονται να είναι αποτελέσματα της πατρικής απουσίας είναι σε βαθύτερη ανάλυση αποτέλεσμα ορισμένων χαρακτηριστικών της οικογένειας, π.χ. έντονου άγχους, απόρριψης και γενικότερων ανωμαλιών που παρατηρούνται σε διαλυμένες οικογένειες.

Μια μεγάλη αναλογία βρεφών διάλεγε και τον πατέρα για να αναπτύξει τη «συμπεριφορά δεσμού”. Ειδικότερα διαπιστώθηκε πως στην ηλικία των 18 μηνών το 75% των βρεφών που μελετήθηκαν ανέπτυξαν «συμπεριφορά δεσμού” και με τον πατέρα. Οι συγγραφείς τονίζουν χαρακτηριστικά πως αν υπάρχει μια σχετικά αδιάφορη μητέρα και ένας θερμός και στοργικός πατέρας, τότε ο πατέρας μπορεί να γίνει το πρωταρχικό πρόσωπο με το οποίο το παιδί θα αναπτύξει «συμπεριφορά δεσμού”, ακόμα και αν η μητέρα βρίσκεται περισσότερο χρόνο με το βρέφος.

Ο ίδιος συγγραφέας (Mitcherlisch) τονίζει πως «ο αποχωρισμός του κόσμου του πατέρα από τον κόσμο των παιδιών στις σύγχρονες κοινωνίες δεν επιτρέπει να υπάρχουν άμεσες και κατευθείαν εμπειρίες στις σχέσεις τους. Το παιδί δεν ξέρει τι κάνει ο πατέρας και ο πατέρας δεν ξέρει και δε βλέπει πώς αναπτύσσεται το παιδί του, με αποτέλεσμα να δημιουργείται βαθμιαία μια αποξένωση μεταξύ τους”.

Η παρουσία του πατέρα συμπληρώνει την οικογένεια και βοηθά απ’ την αρχή τα παιδιά να γίνουν ολοκληρωμένοι άνθρωποι· τους δίνει χρόνο να αντιληφθούν πως υπάρχουν και άντρες, όπως και γυναίκες, και πως έντονα συναισθήματα χαράς, λύπης ή θυμού μπορεί να αναπτυχθούν μεταξύ πατέρα-μητέρας, πατέρα-γιου, μητέρας-κόρης. Για να αναγνωρίσει και να καταλάβει τις πλούσιες και έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις της ζωής, το παιδί χρειάζεται να βιώσει μερικά από αυτά τα συναισθήματα μέσα στην οικογένεια.

Επίσης σημαντική και απαραίτητη είναι η παρουσία του πατέρα για τη σεξουαλική ταυτοποίηση, την κοινωνικοποίηση και γενικότερα την ωρίμανση της προσωπικότητας και των αγοριών και των κοριτσιών. Υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις για το ότι η απουσία του πατέρα, ιδίως αν συμπίπτει με έντονη μητρική παρουσία, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές της σεξουαλικής συμπεριφοράς στα αγόρια και σε δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις με τους άντρες στα κορίτσια (Meerloo, Brown). Ο Trunnel υποστηρίζει πως όσο μικρότερο είναι το παιδί όταν απουσιάζει ο πατέρας και όσο περισσότερο χρόνο διαρκεί η απουσία αυτή, τόσο σοβαρότερες μπορεί να είναι οι ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις.

Με άλλα λόγια, σε κάθε εξελικτικό στάδιο της παιδικής ηλικίας το παιδί χρειάζεται όχι μόνο τη μητέρα αλλά και τον πατέρα ως αντικείμενο αγάπης, ασφάλειας, ως μορφή ταυτοποίησης ή ακόμα και ως μορφή εναντίον της οποίας μπορεί να επαναστατήσει.

  • Απουσία πατέρα: συσχετίζεται με (σεξουαλική) παραπτωματικότητα στις γυναίκες.
  • Απουσία πατέρα: συσχετίζεται με τάσεις για διαταραχές στην ταύτιση με το φύλο στα αγόρια ή και προβλήματα με πρόσωπα εξουσίας.

Στο σημείο αυτό χρειάζεται να τονίσουμε τη σημασία της σταθερής φυσικής και ψυχολογικής παρουσίας και των δύο γονέων, η οποία είναι απαραίτητη για την ομαλή εξέλιξη και τις διαδικασίες της ταυτοποίησης των παιδιών προς τους γονείς τους, στις οποίες περιλαμβάνεται και η σεξουαλική ταυτοποίηση. Οφείλουμε όμως, να προσθέσουμε κάτι σχετικό με τη διατήρηση του γάμου και της οικογένειας για χάρη των παιδιών.

Μελέτες που έχουν γίνει από τους Du Ran και Roth υποστηρίζουν ότι η φυσική παρουσία των γονέων, και τονίζουμε τη λέξη φυσική, δεν είναι απαραίτητα εγγύηση για την ψυχική υγεία των παιδιών. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί η έννοια της «συγκαλυμμένης” αποστέρησης («maskeddeprivation), που είναι αυτή η αποστέρηση που δεν οφείλεται σε φυσική απουσία του ενός ή και των δύο γονέων, αλλά είναι το αποτέλεσμα διαταραγμένων (όπως ψυχρότητα και αδιαφορία του ενός συζύγου προς τον άλλον), ενδο-οικογενειακών σχέσεων. Από μελέτες που έχουν γίνει έχει βρεθεί ότι αυτού του είδους η αποστέρηση μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην ψυχική υγεία των παιδιών, παρόμοια με αυτή που οφείλεται σε φυσικό αποχωρισμό (Prugh και Harlow).

Το βασικότερο είναι ότι το διαζύγιο ισοδυναμεί για το παιδί με την απώλεια ενός προσώπου. Η απώλεια αυτή είναι παροδική ή μονιμότερη, αλλά οπωσδήποτε έχει ως αποτέλεσμα το σπάσιμο των συναισθηματικών δεσμών του παιδιού με αυτό το πρόσωπο. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι αυτό που αποκαλείται άγχος αποχωρισμού και οι αντιδράσεις του θρήνου, που μοιάζουν με αυτές που παρατηρούνται μετά το θάνατο γονιού. Μια δε από τις πιο χαρακτηριστικές αντιδράσεις του θρήνου είναι η διαρκής αναζήτηση του χαμένου προσώπου.

Τελικά βέβαια στο θρήνο που παρατηρείται μετά από απώλεια γίνεται μια παραδοχή αυτού του γεγονότος σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Η εντύπωση, όμως, που υπάρχει με τα παιδιά του διαζυγίου – αυτό βγαίνει μέσα από ψυχοθεραπευτική εμπειρία με αυτά τα παιδιά – είναι ότι βρίσκονται σε ένα στάδιο συνεχούς θρήνου, επειδή ακριβώς τροφοδοτούνται από την περιοδική επικοινωνία με αυτό το πρόσωπο. Επίσης, τροφοδοτούνται από άλλα εξωτερικά γεγονότα που μπορεί να συμβαίνουν και επιτείνουν αυτό το θρήνο. Τα γεγονότα αυτά είναι οι δικαστικές διαδικασίες, οι πιθανοί καβγάδες μεταξύ των χωρισμένων γονέων και άλλα προβλήματα που μπορεί να συνυπάρχουν, τα οποία είναι πάρα πολύ δύσκολο να αφομοιωθούν από τα παιδιά. Ένα άλλο που συμβαίνει είναι ότι παραβλάπτονται, όπως είπαμε και προηγουμένως, οι διαδικασίες της ταυτοποίησης του παιδιού με τους γονείς του με επιπτώσεις στη μελλοντική του λειτουργία ως ενήλικου και ως γονέα.

Παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν το παιδί σε περιπτώσεις  διαζυγίου

Όταν ο γονέας που απουσιάζει συνεχώς υποτιμάται και κατηγορείται από το γονέα με τον οποίο μένει το παιδί. Φαινόμενο αρκετά συχνό και στην Ελλάδα, όπου συμβαίνει να μπαίνει σ’ αυτή τη σύγκρουση και η εκτεταμένη οικογένεια.

Όταν δε δίνονται ευκαιρίες στο παιδί να δοκιμάσει μόνο του και να δει τα θετικά και αρνητικά στοιχεία της προσωπικότητας του απόντος γονέα, καθώς και να μπορέσει μόνο του να εκτιμήσει τις πραγματικές αιτίες για τις οποίες έγινε ο χωρισμός των γονέων του. Μεγάλη σημασία έχει εδώ να γίνει σωστή πληροφόρηση του παιδιού για τις αιτίες του χωρισμού.

Παράγοντες οι οποίοι θα βοηθήσουν την ομαλότερη εξέλιξη του παιδιού είναι η παρακάτω:

 Όταν το παιδί έχει τη δυνατότητα για συνεχή επαφή με το γονέα που απουσιάζει, εφόσον το επιθυμεί, καθώς και την ευκαιρία για μια σχέση που από τη φύση της είναι διαφορετική από την προηγούμενη, αλλά που βασίζεται σε πραγματικές εμπειρίες. Αυτή η δυνατότητα για επαφή πρέπει να έχει ως κριτήριο τις ανάγκες του παιδιού και όχι των γονέων.

Ένα τελευταίο θέμα που θέλουμε να αναπτύξουμε είναι η νομική ρύθμιση. Δε θα μπούμε σε λεπτομέρειες, εκείνο όμως που όλοι μας ξέρουμε είναι ότι η ισχύουσα νομοθετική ρύθμιση στη χώρα μας δεν είναι διευκολυντική σε περιπτώσεις διαζυγίου. Σύμφωνα με αυτό που ισχύει μέχρι τώρα, εκτός από πολύ λίγες εξαιρέσεις, κάθε παιδί μικρότερο των 10 ετών και ανεξάρτητα από το φύλο του πρέπει να μένει με τη μητέρα. Για τα παιδιά που είναι μεγαλύτερα των 10 ετών τα αγόρια μένουν με τον πατέρα τους και τα κορίτσια με τη μητέρα τους. Η παραπάνω ρύθμιση, όμως, δεν είναι απαραίτητο ψυχολογικά σωστή. Υποστηρίζεται ότι χρειάζεται να λαμβάνεται κυρίως υπόψη η ικανότητα των γονέων να φροντίζουν τα παιδιά τους, ανεξάρτητα από το φύλο του γονέα και του παιδιού (Τσιάντης). Μεγάλη σημασία έχει, επίσης, να δούμε τι είναι εκείνο που θέλει και το ίδιο το παιδί.

Οι Goldstein, A. Freud και Solnit προτείνουν οδηγίες για τη ρύθμιση της επιμέλειας και της επικοινωνίας. Τονίζουν τη μεγάλη βλάβη που μπορεί να προκληθεί όταν η επιμέλεια ανατεθεί σ’ ένα πρόσωπο με το οποίο δεν έχει δεσμούς το παιδί. Προτείνουν, επίσης, ότι η επικοινωνία δεν πρέπει να επιβάλλεται με δικαστική απόφαση, αλλά να διατηρείται μόνο όταν υπάρχει αμοιβαία συγκατάνευση από γονέα και παιδί. Επίσης συνιστούν διακοπή της επικοινωνίας με το γονέα ο οποίος χρησιμοποιεί το παιδί για δικούς του παθολογικούς λόγους. Συμπερασματικά καταλήγουν και υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητο να επιλέγουμε τη «λιγότερο καταστρεπτική λύση” για το παιδί.

Είναι, όμως, γεγονός ότι υπάρχει μια τάση να δίνεται η επιμέλεια  περισσότερο στη γυναίκα παρά στον άντρα. Μια πιθανή εξήγηση σ’ αυτό μπορεί να προέρχεται από το ότι έχει τονιστεί περισσότερο η σημασία της μητέρας για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού (Bowlby). Σήμερα, όμως, τα πράγματα αντιμετωπίζονται διαφορετικά και λαμβάνεται πιο πολύ υπόψη και ο ρόλος του πατέρα. Οπωσδήποτε, όμως, είναι απαραίτητο να τονιστεί ότι πρέπει να γίνεται εξατομίκευση της κάθε περίπτωσης. Το πνεύμα μιας απόφασης για την επιμέλεια και την επικοινωνία του παιδιού πρέπει να βασίζεται όσο το δυνατόν λιγότερο σε προσωπικές στάσεις και προκαταλήψεις και όσο το δυνατόν περισσότερο σε αντικειμενική επιστημονική γνώση, όπως μπορεί να δοθεί με λεπτομερείς εκθέσεις προς το δικαστήριο από μια παιδοψυχιατρική ομάδα.  Βέβαια εδώ χρειάζεται να τονίσουμε ότι το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει για το πώς και πότε θα γίνει η επικοινωνία – δεν μπορεί, όμως, να αποφασίσει για το πώς τα παιδιά και οι γονείς αισθάνονται.

 

Νοέ 17

Μερικές από τις επιπτώσεις του διαζυγίου στα παιδιά. Μέρος 1ο

Δυστυχία των παιδιών η απερισκεψία και προχειρότητα στη σχέση των γονιών

Επιπτώσεις του διαζυγίου στο φύλο του παιδιού.

            Πολλές έρευνες αναφέρουν ότι τα αγόρια είναι πιο ευάλωτα από τα κορίτσια και ως προς τις βραχυπρόθεσμες και ως προς τις μακροπρόθεσμες συνέπειες του διαζυγίου. Κάποιοι ερευνητές το αμφισβητούν  και υποστηρίζουν ότι οι διαφορές ως προς το φύλο συνδέονται με τα διαφορετικά αναπτυξιακά στάδια.

            Οι Sohnston & Roseby, ερευνώντας την επίδραση του διαζυγίου με έντονη σύγκρουση στην εξέλιξη του παιδιού, βρήκαν ότι τα παιδιά αυτά εμφάνιζαν προβλήματα στον αποχωρισμό και την ατομικοποίηση, καθώς και διαταραχές του φύλου και της σεξουαλικής ταυτότητας.

            Αυτά τα ευρήματα ενδεχομένως σχετίζονται με το γεγονός ότι πιο συχνά την κηδεμονία έχει η μητέρα.

Β) Η ποιότητα των σχέσεων του παιδιού με τους γονείς πριν και μετά το διαζύγιο.

.

  • Η δυνατότητα συνεχούς επικοινωνίας με το γονέα που απουσιάζει εφόσον το επιθυμεί, η οποία πρέπει να βασίζεται στις ανάγκες του παιδιού και όχι των γονιών. Δυστυχώς, οι γονείς δεν καταφέρνουν πάντα να ρυθμίσουν προς όφελος του παιδιού τα ζητήματα της επιμέλειας, επικοινωνίας κτλ., με αποτέλεσμα συχνά να προκαλούν μεγάλη βλάβη στον ψυχισμό των παιδιών.

 

Επιμέλεια και επικοινωνία

 

            Η πιο τραγική κατηγορία παιδιών στις περιπτώσεις διαζυγίου είναι εκείνα τα οποία βρίσκονται στο κέντρο των νομικών αντιδικιών των γονιών τους. Το 10% έως 15% των γονιών αντιδικούν στα δικαστήρια για πολλά χρόνια και το ένα τρίτο των διαζευγμένων επιστρέφουν στα δικαστήρια για τροποποίηση των τελικών αποφάσεων (Freed & Foster, 1974).

            Είναι ευρύτατα αποδεκτή πλέον η άποψη των επαγγελματιών ψυχικής υγείας ότι το δικαστήριο ως χώρος επίλυσης της γονεϊκής διαμάχης είναι ανεπαρκές. Gazdner  (1982) αναφέρει : «Το σύστημα αντιπαλότητας των δικαστηρίων είναι ανεπαρκές για την επίλυση των διαφωνιών για την κηδεμονία και την επικοινωνία, είναι επιζήμιο για τα παιδιά και αντιτίθεται  στην καλή ψυχιατρική πρακτική».

            Σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει ο θεσμός του οικογενειακού δικαστηρίου. Στην Ελλάδα αυτό δεν έχει θεσμοθετηθεί και ο νόμος για τα θέματα διαζυγίου προβλέπει ότι η γονική μέριμνα ανήκει και στους δυο γονείς, ενώ η επιμέλεια μπορεί να ανατεθεί στον έναν από τους δυο και λιγότερο συχνά και στους δυο. Στην περίπτωση συναινετικού διαζυγίου, μαζί με την αίτηση διαζυγίου, οι γονείς προσκομίζουν έγγραφή συμφωνία για την επιμέλεια. Σε κάθε περίπτωση όμως, το δικαστήριο αποφασίζει για την επιμέλεια και για την επικοινωνία. Εκείνο που συχνά παρατηρείται είναι ότι η επιμέλεια ανατίθεται στη μητέρα, ενώ ο πατέρας είναι εκείνος που βρίσκεται σε επικοινωνία. Οι αποφάσεις αυτές δεν ανταποκρίνονται απαραίτητα στις ψυχολογικές ανάγκες του παιδιού. Το σημαντικό είναι να λαμβάνεται υπόψη η ικανότητα του γονιού να φροντίζει το παιδί και η ποιότητα του δεσμού του παιδιού με το γονέα. Σημαντική επίσης για την ανάθεση επιμέλειας είναι και η επιθυμία του ίδιου του παιδιού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ερωτάται το παιδί εάν δεν έχει αυθόρμητα εκφράσει την επιθυμία του. Χρειάζεται να εκτιμηθεί με συνέπεια και σοβαρότητα με ποιόν γονιό το παιδί διατηρεί ικανοποιητικό δεσμό, καθώς τονίζεται από πολλούς ότι μπορεί να είναι καταστρεπτικό για το παιδί να ανατεθεί η επιμέλειά του σε ένα πρόσωπο με το οποίο δε διατηρεί ασφαλή και στενή σχέση.

            Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι η επικοινωνία δεν πρέπει να επιβάλλεται με δικαστική απόφαση. Να διατηρείται μόνο μετά τη σύμφωνη γνώμη τόσο του γονιού όσο και του παιδιού και να διακόπτεται με το γονιό που χρησιμοποιεί το παιδί για δικούς του παθολογικούς λόγους.

 

Προληπτικές  στρατηγικές

            Στη διαδικασία εκτίμησης και βοήθειας προς το παιδί, είναι σημαντικό να ζητείται η συμμετοχή και η συναίνεση και των δυο γονιών.

Στη δουλειά με τους γονείς στην περίπτωση διαζυγίου, ο ειδικός τους συναντά χωριστά. Οι οικογενειακοί θεραπευτές υιοθετούν ένα σχήμα θεραπευτικής παρέμβασης που αντανακλά την οικογενειακή ζωή μετά το διαζύγιο. Δηλαδή βλέπουν τον κάθε γονιό μαζί με τα παιδιά σε ξεχωριστές συναντήσεις.

Νοέ 17

Το γράμμα ενός χωρισμένου μπαμπά στα «αγαπάκια” του

Αγγελούδια μου

Η κατάλληλη στήλη να πω δυο λόγια στα αγγελούδια μου.

Παρακαλώ επιτρέψτε μου.

Αγαπάκια μου, όπως συνηθίζω να σας λέω.
Ζήσατε χρόνια το πρόβλημα στο σπίτι, που σάς έκανε πριν από μένα να επαναστατήσετε.
Καταγράψατε άσχημες σκηνές στο παιδικό μυαλουδάκι σας και δε μου λέγατε τίποτα, μη με στενοχωρήσετε.
Είχα βλέπετε ενδείξεις κι όχι αποδείξεις γι’ αυτό που συνέβαινε στο σπιτικό μας.
Όταν είδα κι εγώ, προσπάθησα … προσπάθησα πολύ να μη σας στερήσω ότι πιο γλυκό κι αγαπητό υπάρχει στη ζωή.
Όσοι κατάλαβαν τότε ότι κάποιο πρόβλημα υπήρχε, χωρίς να ξέρουν τι είναι, το ίδιο πάντα μου έλεγαν.
«Υπομονή…να… για τα παιδιά”.

Νόμισα ότι χωρίζοντας θα σας έκανα κάτι κακό. Μεγάλο λάθος.
Διαιώνισα έτσι τα άσχημα βιώματά σας με αποτέλεσμα να «μεγαλώσετε” πρόωρα. Αναπτύξατε άμυνες που δεν είναι ανάλογες της ηλικίας σας.
«Με ξύπνησαν”, δε ξύπνησα, μ’ έσπρωξαν, με τράβηξαν κι έριξα τον κύβο. Ευτυχώς, πρόλαβα και τράβηξα κι εσάς μαζί.
Βγήκαμε έξω από το …

Αγαπάκια μου, μια δική μου ρήση έκανα σύνθημα για να προχωρήσω.
<< Όταν ένα τριαντάφυλλο ξεραθεί, το πετάς και προσέχεις μόνο μην τρυπηθείς από τ’ αγκάθια του.
Όταν όμως σαπίσει, πετώντας το, προσέχεις εκτός από να μην τρυπηθείς, μη λερώσεις με τη σαπίλα τους γύρω σου >>.
Δε λερωθήκατε, τα κατάφερα.

Καθάρισα το βάζο μας χωρίς να νιώθω σήμερα ενοχές.
Πέρασα ένα άσχημο 2003. Χανάλι σας, αφού σαν στόχο είχα την εξυγίανση του άσχημου περιβάλλοντος που εσείς ζήσατε πιο έντονα από μένα .
Μετά άφησα να με καθοδηγήσετε εσείς με τα θέλω και τα πρέπει.
Όποια επιθυμία εκφράσατε έγινε πραγματικότητα μέχρι στιγμής ή όπως προγραμματίστηκε θα γίνει σύντομα.
Κάνοντας όλ’ αυτά, πατώ απαλά το φρένο σας, να σας γυρίσω πίσω στην παιδικότητα, γιατί αύριο, θα νιώσετε ότι τη στερηθήκατε.
Το δικό μουν ρόλο του γονιού, είστε ευχαριστημένα όπως τον αποδίδω κι όπως λέτε ή και μου το δείχνετε, επιτυχημένα. Τον άλλο μισό, εκτός του πρακτικού μέρους, δεν πρόκειται ποτέ να παίξω. Λυπάμαι … αλλά έστω και μια προσπάθεια θα έπεφτε στο κενό. Είναι αναντικατάστατος ο πρωταγωνιστής του.

Γλυκά μου αγγελούδια, θα είμαι πάντα δίπλα σας.

Με μια ζεστή αγκαλιά ανοιχτή, γεμάτη αγάπη, γεμάτη από χάδι που τόσο πολύ χρειάζεστε, γεμάτη φιλιά λουλούδια χρώματα. Θα στέκομαι γρανίτης δίπλα σας, προστάτης κι αρωγός σε κάθε σας προσπάθεια για το καλύτερο αύριό σας.
Ευτυχισμένα ζούμε τέσσερα άτομα μαζί τώρα και σας υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να δίνω το είναι μου, για να είμαστε πάντα έτσι.
Συχνά με ρωτάτε πως νιώθω. Τη δουλειά σας εσείς. Βλέπετε μπροστά, μόνο μπροστά.

Σας λατρεύω

Ο μπαμπάκας 

Σ.γ.: Όπως βλέπετε τρυφερές και ονειροπαρμένες δεν είναι μόνο οι μαμάδες…

Νοέ 16

Τι σημαίνει να είσαι πάντα αισιόδοξος

Ο Μήτσος εκνεύριζε συνέχεια τους φίλους του με την άπειρη αισιοδοξία του.
Όσο άσχημη και αν ήταν η κατάσταση, πάντα θα έλεγε “Ε, λοιπόν, θα μπορούσε να είναι και χειρότερα”.
Για να του δώσουν να καταλάβει ότι είναι ενοχλητικό, οι φίλοι του αποφάσισαν να επινοήσουν μια κατάσταση τόσο μαύρη, τόσο καταθλιπτική, στην οποία ούτε ο Μήτσος θα έβρισκε ελπίδα.
Τον πλησιάζουν ένα βράδυ στο μπαρ, και ένας από αυτούς του λέει:
“Μήτσο! Άκουσες τι συνέβη στον Γιώργο; Όταν γύρισε χθες το βράδυ σπίτι του, βρήκε τη γυναίκα του στο κρεβάτι με άλλον άντρα, τους πυροβόλησε και τους δύο, και μετά αυτοκτόνησε!”
“Πολύ άσχημο”, είπε ο Μήτσος, “αλλά θα μπορούσε να είναι και χειρότερα…”
“Μα πώς;!” αναρωτήθηκε ο εκνευρισμένος φίλος του. “Πώς θα μπορούσε να είναι χειρότερα;;;;” “Αν είχε γίνει προχτές”, απάντησε ο Μήτσος, “θα ήμουν νεκρός τώρα…”

Νοέ 14

ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το σωματείο «ΔΙΑΖΩΜΑ» υλοποιεί βήμα – βήμα το όραμα του κου Βασίλη Λαμπρινουδάκη για το Ασκληπιείο της Επιδαύρου.

Το όραμά του εκφράσθηκε για πρώτη φορά στη διάλεξή του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 02 Απριλίου 2014 με τίτλο: «Ασκληπιείο Επιδαύρου: ένα διαχρονικό ταξίδι στην υγεία».

1506861_786922354687352_7673627425738060314_nΤο τελευταίο διάστημα συντάχθηκε κείμενο από τους κ.κ. Βασίλη Λαμπρινουδάκη, Πρόεδρο της Επιστημονικής Επιτροπής Μνημείων Επιδαύρου και Τάκη Μαστραντώνη, πρόεδρο Δ.Σ. της Εταιρείας «ΣΤΑΔΙΟΝ Α.Ε.» (Ανώνυμος Εταιρεία Συμβούλων Διοίκησης, Ανάπτυξης και Τεχνολογίας), με τίτλο: «ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ, ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΓΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ» και υπότιτλο: «ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ». Στο κείμενο αυτό μεταξύ άλλων περιγράφονται όλες οι μελέτες που πρέπει να παραχθούν. Το κόστος της ανάθεσής τους ανέρχεται στις 200.000 ευρώ. Μόλις ολοκληρωθεί η εκπόνηση των μελετών αυτών, θα καταβληθεί προσπάθεια για ένταξη της υλοποίησής τους στο νέο Ε.Σ.Π.Α. της περιόδου 2014-2020.

anaparastasi asklipeiiou

ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το Ασκληπιείο της Επιδαύρου είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημειακά σύνολα της χώρας μας, που συγκεντρώνει κάθε χρόνο ένα μεγάλο πλήθος επισκεπτών (χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι κατά την περίοδο 2012 – 2013 το Ασκληπιείο της Επιδαύρου ήταν δεύτερο σε επισκεψιμότητα μετά την ακρόπολη των Αθηνών).
Στην αρχαιότητα το ιερό του Ασκληπιού αποτελούσε ένα οργανωμένο ιατρικό – θεραπευτικό κέντρο, που σηματοδότησε το πέρασμα από τη μαγική στην πραγματική ιατρική, δηλαδή στη θεραπεία κάθε νόσου με βάση τη διάγνωση και την εφαρμογή της κατάλληλης κάθε φορά αγωγής ή και χειρουργικής επέμβασης, η οποία αναγόταν στην καθοδήγηση του θεού.

Epidauros_1909

Με κέντρο το Ασκληπιείο της Επιδαύρου διαδόθηκε όχι μόνο στον ελλαδικό, αλλά σε όλο το μεσογειακό κόσμο, η λατρεία του Ασκληπιού και, ταυτόχρονα, η ιατρική επιστήμη, με τη δημιουργία περισσότερων από 100 Ασκληπιείων, δηλαδή θυγατρικών ιερών – νοσηλευτικών κέντρων, διαδίδοντας τη θεραπευτική λατρεία στην Αττική, την Πελοπόννησο, τη Δυτική Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη, τη Μικρά Ασία μέχρι τη μακρινή Κιλικία, τη Ρώμη και την Κυρήνη στην Αφρική.

Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, η αποκατάσταση και η χρήση του αρχαίου θεάτρου έχει
οδηγήσει σε μία εσφαλμένη πρόσληψη του αρχαιολογικού χώρου από το ευρύτερο, ελληνικό αλλά και ξένο, κοινό. Ο χώρος δεν γίνεται κατανοητός ως αυτό που ήταν, δηλαδή ένα ιδιαίτερα μεγάλου μεγέθους συγκρότημα λατρείας και άσκησης της ιατρικής, αλλά απλά και μόνο ως ένα, ομολογουμένως εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και αισθητικής, θεατρικό οικοδόμημα.

Στόχος του Ολοκληρωμένου Προγράμματος που επιγραμματικά σκιαγραφείται στο παρόν κείμενο είναι να αποκατασταθεί η αυθεντική υπόσταση του μνημειακού συγκροτήματος και η προσφορά στους επισκέπτες μιας μοναδικής εμπειρίας: να γνωρίσουν και να βιώσουν το τι ήταν και πώς λειτουργούσε το Ασκληπιείο κατά την Αρχαιότητα, πώς η θρησκευτική λατρεία συνδυάστηκε με την ανακάλυψη της ιατρικής επιστήμης.

Με δυο λόγια, στόχος είναι να προσκαλέσουμε όχι μόνο το ειδικό (ιατρικό) κοινό, αλλά κάθε σύγχρονο άνθρωπο, από κάθε γωνιά του πλανήτη μας σε ένα ταξίδι στο χρόνο και το χώρο.
Σε ένα ταξίδι στο διαχρονικό πόνο αλλά και την ελπίδα του ανθρώπου, που έχει ως αφετηρία ένα απώτερο παρελθόν της ανθρώπινης προϊστορίας, μέχρι τις μέρες μας. Σε ένα ταξίδι που έχει σαν αφετηρία την εποχή της θεραπευτικής μαγείας και μας οδηγεί, τελικά, στην ιατρική επιστήμη της σύγχρονης εποχής, η οποία έλκει την καταγωγή της από τις πρακτικές των ιατρών – ιερέων των Ασκληπιείων.

 

epidayros

ΑΞΟΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

Ο πρώτος άξονας της παρέμβασης είναι η οργάνωση της αφήγησης. Η αφήγηση θα υποστηριχθεί από ειδικές σημάνσεις και ψηφιακές εφαρμογές, καθώς και από
κόμβο στο διαδίκτυο, από τον οποίο θα προβάλλεται ο αρχαιολογικός χώρος, το δίκτυο των
διαδρομών, οι εκδηλώσεις, οι επιστημονικές δραστηριότητες, οι εμπειρίες των επισκεπτών,
καθώς και οι τοπικοί παραγωγοί και οι τοπικές επιχειρήσεις που θα συμμετέχουν στο
Πρόγραμμα.

Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι πρωταγωνιστές θα είναι τα ίδια τα μνημεία (κινητά και
ακίνητα) του Ασκληπιείου. Τα ίδια τα μνημεία, και η κυρίως η διαδρομή σε αυτά θα
ξετυλίγει το ιστορικό νήμα, θα προσφέρει στον επισκέπτη μία μοναδική νοητική, αισθητική
και βιωματική, κατ’ εξοχήν ανθρώπινη, εμπειρία.

Ήδη από τη διαδρομή Λυγουριό – Ασκληπιείο, με κατάλληλη διαμόρφωση ο επισκέπτης θα
μπορεί να φθάσει είτε περπατώντας είτε με ποδήλατο και, ως πρόλογος σε ό,τι πρόκειται να
ακολουθήσει, θα μπορεί να χαρεί τον «κήπο της Ηπιόνης» (σύζυγος του Ασκληπιού και
προσωποποίηση των ηπίων φαρμάκων). Αυτός θα περιλαμβάνει αρχαία ιαματικά φυτά και βότανα, και κατάλληλη σήμανση με όλες τις σχετικές βοτανολογικές, ιατρικές και ιστορικές πληροφορίες.

Ο επισκέπτης θα εισέρχεται από την αρχαία είσοδο, τα προπύλαια του ιερού και διαδοχικά θα γνωρίζει τα μνημεία του χώρου: τις κρήνες, το άγαλμα του Ασκληπιού, το Ναό, τη στοά του Αβάτου και το Εγκοιμητήριο, τη Θόλο, το τελετουργικό Εστιατόριο, τον Ξενώνα, το Στάδιο, και τελικά το Θέατρο.

Σε αυτή του την περιήγηση ο επισκέπτης θα μετέχει σε επί μέρους μικρές ιστορίες που
σταδιακά συνθέτουν την εικόνα του Ιερού:
– Το νερό, ως μέσο τελετουργικού – ψυχικού καθαρμού και ως ιαματικό μέσο.
– Η διατροφή, ως μέσο ίασης.
– Η εγκοίμηση και τα όνειρα ως στοιχείο θεραπευτικής αγωγής. Προφανώς αναλύονταν τα όνειρα του ασθενούς ώστε να επιτυγχάνεται η συνειδητοποίηση των προβλημάτων του και η θεραπεία δια της αξιοποίησης αυτών, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ψυχανάλυση.
– Η χρήση φαρμάκων (σε συνδυασμό και με τον κήπο που προαναφέρθηκε).
– Η επεμβατική – χειρουργική ιατρική.
– Ίαση και θαύμα.
– Η άθληση ως στοιχείο διατήρησης και αποκατάστασης της υγείας.
– Το θέατρο και εν γένει η ψυχαγωγία ως μέσο θεραπείας ψυχικών νόσων. κατά το σημερινό αποκαλούμενο δραματοθεραπεία (drama therapy).

Μέσα από τις παραπάνω ιστορίες, ο επισκέπτης θα κατανοεί το πώς η μαγική πρακτική, με
ενέργειες που προκαλούσαν την επέμβαση του θεού, όπως οι καθαρμοί με νερό και ο ύπνος
για συνάντηση του θεού στο όνειρο, έδωσε σιγά – σιγά τη θέση της σε πραγματικές γνώσεις
και κατέληξε σε πραγματική άσκηση ιατρικής, όπως δείχνει ο τάφος οικογένειας γιατρών
στην πόλη της Επιδαύρου.

Για την ολοκληρωμένη κατανόηση της αφήγησης, προτείνεται η δημιουργία ενός νέου
μουσείου, στο οποίο θα εκτίθενται ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο, οργανωμένα σε
ενότητες:
– Τελετουργικά δείπνα (θεοξένια – τραπεζώματα).
– Εγκοίμηση.
– Ευχετήρια και ευχαριστήρια αφιερώματα.
– Πρώιμες επεμβάσεις και γνώσεις.
Φάρμακα.
– Ιατρικά εργαλεία.
– Αρχαίοι ιατροί.

Παράλληλα, το υφιστάμενο μουσείο θα αναβαθμιστεί, ώστε να διατηρηθεί ως ένα από τα πρώτα μουσεία παγκοσμίως αρχαίας αρχιτεκτονικής, και ταυτόχρονα θα αποτελέσει το μουσείο των κυρίων κτηρίων του χώρου. Θα φιλοξενεί μερικές ανασυνθέσεις των
κυριοτέρων κτηρίων του Ιερού με μέλη που, για λόγους προστασίας, δεν είναι δυνατόν να εκτίθενται στο ύπαιθρο, καθώς και τις αρχαίες επιγραφές (του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ.) που αναφέρονται στα συμβόλαια, και στις επιμέρους εργασίες κατασκευής τους.
Παράλληλα, το υφιστάμενο μουσείο θα αναβαθμιστεί, ώστε να διατηρηθεί ως ένα από τα πρώτα μουσεία παγκοσμίως αρχαίας αρχιτεκτονικής, και ταυτόχρονα θα αποτελέσει το μουσείο των κυρίων κτηρίων του χώρου. Θα φιλοξενεί μερικές ανασυνθέσεις των
κυριοτέρων κτηρίων του Ιερού με μέλη που, για λόγους προστασίας, δεν είναι δυνατόν να εκτίθενται στο ύπαιθρο, καθώς και τις αρχαίες επιγραφές (του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ.) που αναφέρονται στα συμβόλαια, και στις επιμέρους εργασίες κατασκευής τους.

Ο δεύτερος άξονας του προγράμματος είναι η δημιουργία ενός δικτύου διαδρομών στην ευρύτερη περιοχή:
– Άμεση είναι η σύνδεση του Ασκληπιείου με το Ιερό του Μαλεάτα Απόλλωνα, που
βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτό. Στη θέση αυτή βρίσκονται οι ρίζες της
Επιδαύριας λατρείας ήδη από 3η χιλιετία π.Χ. Εκεί, κατά του μυκηναϊκούς χρόνους, τον
15ο αιώνα π.Χ., ξεκίνησε το αργότερο η λατρεία μιας θεότητας, που ονομάζονταν
Μαλεάτας, θεότητας που κατείχε θεραπευτικές δυνάμεις για την ίαση των ανθρώπων.
Πρόκειται για την ίδια λατρεία που κατά τους ιστορικούς χρόνους μεταφέρθηκε και
εξελίχθηκε στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου.
– Επίσης, άμεση είναι η συσχέτιση του Ιερού με την αρχαία πόλη της Επιδαύρου, στην
οποία σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση διατήρησης το θέατρο (γνωστό ως το «μικρό
θέατρο της Επιδαύρου»), αλλά και άλλα σημαντικά μνημεία (τμήμα της αγοράς,
δεξαμενές, λουτρά, κ.λ.π.). Η σύνδεση με την αρχαία Επίδαυρο γίνεται οδικώς, αλλά και, για όσους το επιθυμούν, μέσω του αρχαίου δρόμου, ο οποίος διατηρείται, και εν μέρει έχει ήδη αναδειχθεί.
– Τέλος, είναι πολύ εύκολη η οδική πρόσβαση από το Ασκληπιείο στη περιοχή του Άργους και του Ναυπλίου, δηλαδή σε μία περιοχή που αποτελεί ένα ανοιχτό διαχρονικό μουσείο.
Σώζονται μάλιστα πολλά τμήματα του αρχαίου δρόμου προς την Επίδαυρο, σχεδόν
παράλληλα με τον σύγχρονο, κατά μήκος των οποίων μπορεί κανείς να θαυμάσει
μυκηναϊκές (κατά το κυκλώπειο οικοδομικό σύστημα) γέφυρες και αρχαία φυλάκια.

Ο τρίτος άξονας περιλαμβάνει τη διασύνδεση – δικτύωση του Ιερού με τα κυριότερα από τα άλλα Ασκληπιεία του Μεσογειακού χώρου, καθώς και με τα πανεπιστήμια ή ιδρύματα που εδρεύουν στην περιοχή τους ή ενεργοποιούνται με ερευνητικά προγράμματα σε αυτά.

Στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου θα δημιουργηθεί ένα κέντρο μελετών, που θα εμβαθύνει στα θέματα της ιστορίας της ιατρικής, και φυσικά της ιστορίας των Ασκληπιείων, σε συνεργασία με ανάλογα επιστημονικά ιδρύματα του μεσογειακού χώρου.

Ο τέταρτος άξονας περιλαμβάνει τη διοργάνωση εκδηλώσεων, με ένα ευρύ φάσμα
δραστηριοτήτων που μπορούν να υποστηριχθούν από το Ασκληπιείο της Επιδαύρου:
– Εκπαιδευτικά Προγράμματα.
– Ψυχαγωγικό και ιαματικό θέατρο.
– Αθλητικές και μουσικές εκδηλώσεις.
– Θεατρικά και ιατρικά βραβεία.
– Ιατρικά συνέδρια.

Ο πέμπτος άξονας αναφέρεται στην ανάδειξη των τοπικών προϊόντων και στην υποστήριξη των τοπικών τουριστικών και συναφών ή συμπληρωματικών επιχειρήσεων.

https://www.cityofnafplio.com/2014/10/17/%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%80%ce%b9%ce%b5%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b4%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5/?fbclid=IwAR2c0fBdbx0CERAavJCW4FNhISITTkMa1-3KALudkOGK0_UdOia0QrxPqHA

Νοέ 14

Gardasil* (εμβόλιο για την αντιμετώπιση των κονδυλωμάτων) Vaccine Kills, Court Confirms

We have known this for years, and we believe that the medical establishment knows it also. Why do we think that? Because there has been independent research out for some time now showing as much. Not only that, but the CDC’s records bear huge discrepancies that have not been answered for.

Gardasil kills. Now, a court ruling agrees with this assertion- and the vaccine maker can no longer call opinions condemning the product fringe or paranoid.

For eight long years, the Tarsell family worked to provide the proof that Gardasil killed their daughter Christina Richelle, just 21 years old. She was killed by an autoimmune response which resulted in a deadly heart arrhythmia. The reaction was triggered by the HPV vaccine, which was administered just days before her untimely death.

The ruling was confirmed by the Department of Health and Human Services. The court’s finding was that Gardasil can and does cause autoimmune responses that can result in debility and death.

Now, we have another question. Why is this not all over the front pages and news desks of CNN, MSNBC, FOX and the others? Why is the New York Times not screaming it in exaggerated headlines? Why has there been silence from the government?

If Richelle had been shot with a scary looking hunting rifle- you can be sure we would all know her name. Children would be marched out of their schools carrying anti-gun banners that were professionally printed for them the night before. But, because the weapon that killed her was a product of the multi-billion dollar vaccine industry, her memory will remain obscure- and the criminals that killed her will go unpunished.

Since its introduction as an approved medical intervention, Gardasil has killed 271 young women. More than 57,500 adverse reactions to the HPV vaccine have been reported to the Vaccine Adverse Events Reporting System. If that many deaths and injuries had been caused by the most popular firearm on the market, there would be riots in the streets, and CNN’s Don Lemon would be smugly cutting off guests in response.

The Tarsell family’s case was first heard by the Vaccine Court, an all too infrequently reported on payout system designed to keep the victims of vaccines and their families quiet. It does this with legalistic threats and an interminable maze of red tape that few can afford to navigate.

Those who do receive payouts are forced to sign nondisclosure agreements. Others are slapped with gag orders that forbid them from talking about the dangers of vaccines.

The very existence of the vaccine court is proof positive that vaccines are dangerous. That is the reason there is an effective moratorium on reporting about it. This does not change the fact that the vaccine court has paid out nearly $3 billion in damages.

To make matters worse, the monies paid through the vaccine court do not come from the owners of vaccine manufacturing companies. They come out of a hidden vaccine tax that patients pay into when they are administered a vaccination. In other words, it is a victim funded hush fund.

If a violent criminal found a way to make his victims pay money to those who suffered most from his depredations he would be considered a gangster of the first order. But government subsidized medical thugs can get away with it, no problem.

All of this stems from a law established in the early 80s which protects vaccination manufacturers from being sued by their victims. That law is still in place, and the vaccine court was established in order to uphold that law. Just imagine how much freer we would be if our right to make informed decisions about our health were protected as pro-actively as the profits of vaccine makers.

The drug was first conceived of in 1991 and Gardasil-9 was not approved until 2014. The vaccine has been controversial since its inception. Victims have been coming out, trying to tell their stories and have been continually swept under the rug.

Through persistent lobbying efforts, the vaccine manufacturer, Merck pushed for Gardasil to be made mandatory for girls to be allowed to attend public schools.

In 2013, Japan declared that schoolgirls aged between 12 and 16 should no longer be given the HPV vaccine after an investigation into reports of pain and numbness in 38 teenage girls. More than 1,900 cases of side effects have been reported in Japan where the same HPV drugs used in the United Kingdom are used.

Αναρτήθηκε στις 27  Απριλίου του 2018 στην ιστοσελίδα Health Scams Exposed

http://healthscamsexposed.com/2018/04/gardasil-vaccine-kills-court-confirms/

*To Gardasil 9 είναι εμβόλιο που χορηγείται σε άνδρες και γυναίκες από την ηλικία των 9 ετών και πάνω για προστασία από τα ακόλουθα νοσήματα τα οποία προκαλούνται από εννέα τύπους του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) (τύποι 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 και 58 του ιού HPV):
προκαρκινικές αλλοιώσεις (νεοπλασίες) και καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, του αιδοίου, του κόλπου και του πρωκτού
κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.
Το Gardasil 9 χορηγείται σύμφωνα με τις επίσημες συστάσεις. Περιέχει καθαρές πρωτεΐνες των εννέα τύπων του HPV που απαριθμούνται ανωτέρω.
Πώς χρησιμοποιείται το Gardasil 9;
Το Gardasil 9 είναι ενέσιμο εναιώρημα το οποίο διατίθεται σε μορφή φιαλιδίου ή προγεμισμένης σύριγγας. Το Gardasil 9 χορηγείται συνήθως βάσει σχήματος δύο δόσεων ή τριών δόσεων για κορίτσια και αγόρια ηλικίας 9 έως 14 ετών και σχήματος τριών δόσεων για γυναίκες και άνδρες ηλικίας 15 ετών και άνω. Για το σχήμα των δύο δόσεων, η δεύτερη δόση πρέπει να χορηγείται 5 έως 13 μήνες μετά την
πρώτη δόση.
Για το σχήμα των τριών δόσεων, η δεύτερη δόση πρέπει να χορηγείται δύο μήνες μετά την πρώτη δόση και η τρίτη δόση τέσσερις μήνες μετά τη δεύτερη. Μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης δόσης πρέπει πάντα να μεσολαβεί διάστημα τουλάχιστον ενός μήνα, ενώ μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης δόσης πρέπει να μεσολαβεί διάστημα τουλάχιστον τριών μηνών. Και οι τρεις δόσεις πρέπει να
χορηγούνται εντός διαστήματος ενός έτους.
Τα άτομα που λαμβάνουν την πρώτη δόση του Gardasil 9 συνιστάται να ολοκληρώνουν το εμβολιαστικό σχήμα με το ίδιο φάρμακο. Το εμβόλιο χορηγείται με ενδομυϊκή ένεση, κατά προτίμηση στον ώμο ή στον μηρό.
Το εμβόλιο χορηγείται μόνο με ιατρική συνταγή.

Νοέ 13

Από 40 κύματα πέρασε η Χριστιανική Δημοκρατία για να φτάσει στη εκλογική αναμέτρηση του 2019. Μέρος 2ο

Χρυσό στάχυ σε πράσινο φόντο το έμβλημα της Χ.Δ. σύμβολο αναγέννησης της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδας, από το 1953.

Συνέχεια της Διακήρυξης του Η΄ Συνεδρίου της Χειστιανικής Δημοκρατίας

ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

Βασική προτεραιότητα των παρεμβάσεων της ΧΔ θα είναι η κινηματική παρέμβαση, που σημαίνει οργανωμένες δράσεις στην κοινωνία για τη διακονία των αναγκών της. Οι παρεμβάσεις αυτές θα αφορούν – σύμφωνα πάντα με τις αντικειμενικές δυνατότητές μας, και ανάλογα κάθε φορά με τις τρέχουσες συνθήκες, ανάγκες και απαιτήσεις –  στο ιδεολογικό, πολιτικό, πολιτισμικό, πνευματικό και εκκλησιαστικο-θεολογικό  πεδίο, στοχεύοντας να συμβάλλουμε όσο γίνεται πιο καθοριστικά στη διαμόρφωση του αντίστοιχου γίγνεσθαι.

Κυρίαρχος στόχος των κινηματικών μας δράσεων θα είναι σε πρώτο στάδιο ο εντοπισμός και η προσέγγιση του μεγάλου αριθμού προσώπων που αποδέχονται το πνεύμα των θέσεων της ΧΔ, αλλά είτε δεν έχουν έλθει σε επαφή μαζί της, είτε για οποιοδήποτε λόγο διστάζουν να την πλησιάσουν. Τούτο θα επιτευχθεί είτε 1)σε προσωπικό επίπεδο, είτε 2)με την προσέγγιση προσώπων

που κινούνται σε όμορους χώρους,  είτε 3)με τη δημιουργία ευρύτερων «Χώρων» με διευρυμένα ερείσματα στην κοινωνία και στον κόσμο της Εκκλησίας και οι οποίοι όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο συνειδητά, όλο και πιο οργανωμένα, θα προσλαμβάνουν, θα διαπνέονται, θα εμπνέονται και θα γονιμοποιούν το χριστιανο – κοινωνικο – σοσιαλιστικό  «Μήνυμα». Το ριζοσπαστικό  «Μήνυμα» που απορρέει από τον λόγο του Ευαγγελίου, την παράδοση της Εκκλησίας μας και τον πολιτισμό μας  στην ιστορική του διαδρομή, και που αφορά τα κοινωνικο – πολιτικά μας πράγματα.

Η πρόκληση για το κίνημα της ΧΔ, η οποία πρέπει να αναδειχθεί και κατά το 8ο Συνέδριο είναι:

  1. Να εκφράσει πολιτικά και να συσπειρώσει τους ευαισθητοποιημένους κοινωνικο – πολιτικά χριστιανούς, αλλά και να προβληματίσει ουσιαστικά τους υπόλοιπους, και ιδίως τη νέα γενιά.
  2. Να διαλεχθεί γόνιμα με τους αδιάφορους ως προς την πίστη μας αδελφούς, τους αλλόδοξους, τους αλλόπιστους, και τους άθεους και να συνεργαστεί μαζί τους όπου και όταν χρειάζεται.

Με άλλα λόγια να γίνει ο φορέας της επανάστασης της Αγάπης στο κοινωνικο – πολιτικό πρόβλημα.

Βασικά εργαλεία λόγου και διαλόγου που διαθέτει το κίνημα:

Η εφημερίδα «Χριστιανική»

Διαδικτυακοί τόποι

Εκδόσεις

Δημόσιες εκδηλώσεις

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΚΟΜΜΑ και τα 40 κύματα μέσα από τα οποία διήλθε και υπάρχει ζωντανή ως τα σήμερα ώστε να ζητά την ψήφο του ελληνικού λαού στις εκλογές του 2019

Η άλλη όψη της ιστορίας της ΧΔ είναι η κομματική της ιστορία και η διαδρομή της στην προσπάθεια να αποκτήσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, στόχος ο οποίος δεν επιτεύχθηκε. Ταυτόχρονα, στα πλαίσια των προσπαθειών για την επίτευξή του, προκλήθηκαν πληγές που δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στο Κίνημα. 

1974: Συνεργασία με την Ένωση Κέντρου. Αποτυχία εκλογής του Ν. Ψαρουδάκη. Εκλογή του αντιπροέδρου της Στ. Παπαθεμελή ως βουλευτή με την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ.

1977: Κάθοδος με το σχήμα της ¨Συμμαχίας¨. Συνολική αποτυχία του σχήματος. Αυτονόμηση του Στ. Παπαθεμελή.

1981: Αυτόνομη κάθοδος. Μικρά αποτελέσματα.

Κάθοδος του Στ. Παπαθεμελή με το ΠΑΣΟΚ και πλήρης αυτονόμησή του.

1985: Σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ. Συμπεριλαμβάνεται ο πρόεδρός Ν. Ψαρουδάκης στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. Έκτακτο Συνέδριο στα όρια της διάσπασης!

Η κοινοβουλευτική παρουσία και δράση του προέδρου Ν. Ψαρουδάκη δεν δημιουργεί ώθηση. Το κόμμα συνεχίζει να είναι διχασμένο. Αυτό σε σχέση και με το πώς εξελίσσεται το ΠαΣοΚ λειτουργεί στην αποδιοργάνωση του Κινήματος.

1989 Α΄ Εκλογές: Αυτοτελής κάθοδος της ΧΔ.

1989 Β΄ Εκλογές: α) Αποχή της ΧΔ από τις εκλογές.

β) Συνεργασία του Ν. Ψαρουδάκη με την Νέα Δημοκρατία, μειοψηφώντας στα όργανα. Αποχώρηση του Ν. Ψαρουδάκη από την ΧΔ καθώς και τμήματος μελών που τον ακολουθούν. Συνθήκες διάσπασης και διαλυτικές καταστάσεις.

1991: Αποχή από τις εκλογές.

1993: Αποχή από τις εκλογές.

1996: Αποχή από τις εκλογές.

2000: Αποχή από τις εκλογές. Υποστήριξη της ΔΠΕ (Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση) του Μ.Χαραλαμπίδη.

2004: Αποχή από τις εκλογές.

Συνεργασία Στ. Παπαθεμελή με Νέα Δημοκρατία.

2007:Στήριξη και συνεργασία με Παπαθεμελή σε ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο.

2009: Αποχή

2012: Εγκατάλειψη της αποχής και αντικατάστασή της με κάλεσμα στα μέλη μας να ψηφίσουν με βάση πολιτικό πλαίσιο της Κ.Ε. το οποίο στηρίχθηκε στις αποφάσεις του Ζ’ Συνεδρίου του 2011 (αντιμνημονιακά-αντιναζιστικά)*.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, η ΧΔ προχώρησε ένα βήμα παραπέρα αποδεσμεύοντας τον αδ. Μανώλη Τασόγλου, μέλος της Κ.Ε. και επιτρέποντάς του να κατέλθει στις βουλευτικές εκλογές ως υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α’ εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης.

Μετὰ τὸ 1990, ἡ ΧΔ ἐλάχιστα πορουσιάστηκε στὶς ἐκλογές, ἐπικεντρώνοντας στὴν ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας καὶ στὴν παρέμβαση σὲ ἐπίπεδο ἐκδηλώσεων καὶ στὴν ἔκδοση σειρᾶς τόμων.

Στὸ διάστημα τῆς μὴ ἐκλογικῆς καθόδου ἡ Χ.Δ. διοργάνωσε πλῆθος ἐκδηλώσεων κοινωνικοῦ καὶ πολιτιστικοῦ-πολιτικοῦ  περιεχομένου, ποὺ αὔξησαν τὸ πολιτικό της κύρος. Γιατὶ πολιτικὴ παράγεται ὄχι μόνο στὴν κεντρικὴ σκηνὴ τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ πρῶτα στὶς ποικίλες ἐκδηλώσεις, ποὺ διαμορφώνουν πολιτικὲς στάσεις,ἰδέες καὶ δρἀσεις σὲ μικροκοινωνικὸ ἐπίπεδο. 

Πρώτη μας προτεραιότητα ἡ ἀνασυγκρότηση τοῦ Κινήματος

Ἡ διεξαγωγὴ τοῦ Η’ Συνεδρίου ἀποτελεῖ μία εὐκαιρία γιὰ ἀκριβέστερη καταγραφὴ τῶν μελῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν φίλων ποὺ θέλουν νὰ βοηθήσουν περισσότερο καὶ νὰ γίνουν μέλη. 

Ἀνάλογες μὲ τὸν ἀριθμὸ τῶν μελῶν, εἶναι οἱ δυνατότητες τῆς ΧΔ γιὰ ἐνδεχόμενη παρέμβαση στὴν κεντρικὴ πολιτικὴ σκηνή, ἐφόσον τοῦτο κριθεῖ ἀπαραίτητο καὶ ἀποδοτικό.

Ἡ ΧΔ δὲν ἔχει διαμορφώσει μέχρι σήμερα μακρόπνοη καὶ ὅσο ἔπρεπε συνεπῆ ἐκλογικὴ στρατηγική. Ἡ νέα στρατηγικὴ ποὺ θὰ διαμορφώσει πρέπει νὰ εἶναι σοβαρὰ μελετημένη, ὑπεύθυνη καὶ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν μελῶν. 

Μπροστά σε επόμενες Εκλογές. Όποτε και αν γίνουν

Α.   Αυτοδύναμη Κάθοδος και οι Προϋποθέσεις της:

Προϋποθέσεις καθόδου στις εθνικές εκλογές:

6ΟΟ τουλάχιστον ενεργά μέλη με διασπορά σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας.

150 Υποψηφίους για όλες τις εκλογικές περιφέρειες που να αντιπροσωπεύσουν αξιόπιστα το Κίνημα, τις Ιδέες και τις Θέσεις του.

300.000 € διαθέσιμα για τον εκλογικό αγώνα.

Αξιόπιστη Εκτίμηση ότι είναι εφικτό το πιάσιμο του 3% που απαιτείται για αντιπροσώπευση στη Βουλή.

Εκλογικό αποτέλεσμα κάτω του 1,5% σημαίνει ότι το εγχείρημα απέτυχε.

Προϋποθέσεις καθόδου στις ευρωεκλογές του 2019:

300 τουλάχιστον ενεργά μέλη και φίλοι σε όλη τη χώρα που θα δεσμευθούν ότι θα συμβάλουν ενεργά οικονομικά και στην προώθηση του εκλογικού αγώνα

24 υποψήφιοι για το ευρωψηφοδέλτιο που μπορούν να εκφράσουν αξιόπιστα το Κίνημα, τις ιδέες και τις θέσεις του.

50.000 ευρώ διαθέσιμα για τον εκλογικό αγώνα

Στόχος: τουλάχιστον το 1,5%.

Η πρόταση αυτή πρέπει να υιοθετηθεί εφόσον κριθεί ότι θα συμβάλει στην ανασυγκρότηση του Κινήματος, θα αποτελέσει αφορμή για συσπείρωση νέων μελών και φίλων και για ευρύτερη προβολή των θέσεων του Κινήματος. Η προοπτική αυτή θα μπορούσε να επαναφέρει στους κόλπους του Κινήματος ανθρώπους που ελλείψει άλλης εναλλακτικής χριστιανικής πολιτικής λύσης έχουν εγκλωβισθεί σε άλλα σχήματα, ενώ δυνάμει εκφράζονται από τη ΧΔ.

Οι ανωτέρω εκτιμήσεις έχουν ενδεικτικό χαρακτήρα. Η διευρυμένη Κεντρική Επιτροπή, που βάσει του αναθεωρημένου Καταστατικού αποφασίζει για την εκλογική παρουσία του Κινήματος, θα έχει τον τελικό λόγο και θα κρίνει στη δεδομένη συγκυρία, κατά πόσο είναι πρόσφορες οι συνθήκες για την αυτόνομη εκλογική κάθοδο του Κινήματος.

Από τώρα απαιτείται μακρόπνοος σχεδιασμός με εκλογικό στόχο τις ευρωεκλογές του 2019 με ιδέες, εκδηλώσεις, περιοδείες, συνεργασίες, μελέτες σε διάφορα επίπεδα με θέμα κατ’ ουσίαν (Ευρώπη, Ε.Ε., πολιτισμός, κοινωνία, εργασία, οικονομία, ανθρωπισμός, Εκκλησία, προοπτική της Ελλάδας με πνεύμα απεξάρτησης, ισοτιμίας και συνεργασίας).

Β. Εκλογικές συνεργασίες

Εκτιμούμε ότι με την παρούσα κατάσταση είναι δύσκολη η εκλογική συνεργασία της ΧΔ με οποιαδήποτε δύναμη, είτε με τις εμφανιζόμενες ως όμορες κινήσεις (χριστιανικές και μη), είτε σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι σε κάθε περίπτωση, θα βρεθεί ένα μέρος των μελών και φίλων του Κινήματος να έχει αντίρρηση και να αποστασιοποιείται. Για το λόγο αυτό και προς αποφυγή της φθοράς που προκαλείται, έχει μέχρι σήμερα προτιμηθεί επιλεγεί η τακτική της αποχής από τα εκλογικά πράγματα.

Όμως, σήμερα, οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες, ενόψει της εντεινόμενης υποδούλωσης και της μεθοδευόμενης καταστροφής της χώρας από την πολιτική των Μνημονίων. Κατά συνέπεια, είναι καθήκον μας να παρέμβουμε και να επιδιώξουμε τις καλύτερες δυνατές συσπειρώσεις.

Προϋπόθεση για να έχει δημιουργικό αποτέλεσμα μια εκλογική συνεργασία οποιασδήποτε μορφής, είναι να έχει υπάρξει προεργασία με επαφές και κοινές εκδηλώσεις με τους πολιτικούς χώρους με τους οποίους μάς συνδέουν κοινές πολιτικές θέσεις σχετικές με την αντιμετώπιση των συνθηκών έκτακτης ανάγκης που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, ώστε η όποιας μορφής και επιπέδου σύμπραξη να είναι αποδεκτή από τα μέλη και τους φίλους του Κινήματος.

Ανεξάρτητα από τις εκλογικές συνεργασίες είναι καθήκον πολιτικής ευθύνης και συμβολής στην κοινωνική αφύπνιση και πατριωτική συνεργασία η επιδίωξη διαλόγου και κοινών εκδηλώσεων για τα μεγάλα κοινωνικά, πολιιτικά και πνευματικά προβλήματα αλλά και, ιδιαίτερα για την Ευρώπη (όχι μόνο την Ε.Ε.) του μέλλοντος και ειδικά τις Ευρωεκλογές του 2019.    

1.Συνεργασία με όμορες Χριστιανικές πολιτικές κινήσεις

Είναι γεγονός ότι οι υπάρχουσες χριστιανικές πολιτικές κινήσεις από πλευράς πολιτικής ιδεολογίας και επεξεργασμένων θέσεων δεν έχουν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για να αναληφθεί τέτοιο εγχείρημα και ότι τυχόν εκλογική συνεργασία της ΧΔ μαζί τους θα επέφερε πλήγμα στην φυσιογνωμία και στην εικόνα του κινήματος, χωρίς να επέλθει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Σε κάθε περίπτωση, το Κίνημα διαθέτει τις πιο επεξεργασμένες θέσεις σε σχέση με αυτές για την κρίση και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με  βάση συζήτησης τη Διακήρυξη και τις υπόλοιπες αναλύσεις της ΧΔ για την κρίση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούν να ενταθούν οι επαφές και να προωθηθούν συνεργασίες σε επίπεδο εκδηλώσεων.

2.Συνεργασία με όμορες πολιτικά μη χριστιανικές κινήσεις

Τα ίδια με τα ανωτέρω ισχύουν και για την προκειμένη περίπτωση. Οι επαφές μπορούν να επεκταθούν και με χώρους που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως «χριστιανικοί», πλην όμως σέβονται την Εκκλησία και την Παράδοση του λαού μας και συνδέονται μαζί μας με κοινές πολιτικές θέσεις, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές  και φιλοσοφικές πεποιθήσεις των μελών τους.

Στις δύο προηγούμενες υπό (1) και (2) περιπτώσεις, είναι δυνατόν, ύστερα από την απαραίτητη προεργασία σε επίπεδο κοινών εκδηλώσεων και επεξεργασίας θέσεων να προκύψουν οι προϋποθέσεις για εκλογική συνεργασία και την εμφάνιση στις εκλογές ενός διευρυμένου μετωπικού σχήματος. Τούτο πρέπει να επιδιωχθεί, εφόσον εκτιμηθεί ότι θα επιτευχθεί η υπέρβαση του 3%.

Και στην προκειμένη περίπτωση οι ανωτέρω εκτιμήσεις έχουν ενδεικτικό χαρακτήρα. Η διευρυμένη Κεντρική Επιτροπή, που βάσει του αναθεωρημένου Καταστατικού αποφασίζει για την εκλογική παρουσία του Κινήματος, θα έχει τον τελικό λόγο και θα κρίνει στη δεδομένη συγκυρία, κατά πόσο είναι πρόσφορες οι συνθήκες για την αυτόνομη εκλογική κάθοδο του Κινήματος.

3.Παρέμβαση στην κεντρική πολιτική σκηνή

Μετά το 2012, η ΧΔ παρενέβη στην κεντρική πολιτική σκηνή, στηρίζοντας πολιτικά και καλώντας σε ψήφο υπέρ των κομμάτων του αντιμνημονιακού χώρου, με βάση σαφή σκεπτικά που διατύπωσαν η Κ.Ε. και το Π.Γ.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές, μέλη και φίλοι της ΧΔ είχαν καλή παρουσία και στηρίχτηκαν μέσω της εφημερίδας.

Στην περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρξουν οι προϋποθέσεις αυτοτελούς εκλογικής καθόδου ή συνεργασίας με όμορες κινήσεις, επιβάλλεται η ΧΔ να μη μείνει έξω από τις εξελίξεις και να παρεμβαίνει ενεργά στη διαμόρφωση του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι και στην αντιμετώπιση των καυτών προβλημάτων της χώρας.

Η παρέμβαση αυτή θα μπορέσει να φτάσει μέχρι την πολιτική στήριξη συγκεκριμένου πολιτικού φορέα ή ευρύτερου μετώπου που τυχόν θα συγκροτηθεί, εφόσον με τη στήριξη αυτή η ΧΔ θα επιτύχει την εκ μέρους του υιοθέτηση ενός ελαχίστου πλαισίου θέσεων επωφελών για τη χώρα και για την Εκκλησία.

Οι βασικοί άξονες – πλαίσιο για την επανεκκίνηση της χώρας είναι:

Ανασύνθεση του παραγωγικού ιστού της χώρας που θα βασίζεται σε ένα σχέδιο για την αξιοποίηση και στήριξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της (δημόσιου και ιδιωτικού τομέα).

Αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας (κήρυξη Α.Ο.Ζ., ορυκτός πλούτος, πετρέλαια, ήπιες μορφές ενέργειας όπως ηλιακή, αιολική, γεωθερμική ενέργεια κλπ). Αυτά δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν με εθνικό όφελος υπό συνθήκες εθνικής υποτέλειας και εξαθλίωσης του λαού.

Αξιοποίηση της τεράστιας πνευματικής, πολιτιστικής και αρχαιολογικής κληρονομιάς μας (αρχαία, βυζαντινή, νεοελληνική) και συσχέτισή τους με το σύγχρονο πνευματικό και επιστημονικό γίγνεσθαι στον τόπο μας και παγκόσμια, αλλά και παράλληλα και με τις σύγχρονες ανάγκες για τουρισμό, λόγω των πολύπλευρων συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας στον τομέα αυτό.

Αξιοποίηση του υψηλού επιπέδου του ανθρώπινου δυναμικού του Ελληνισμού που βρίσκεται είτε εντός της χώρας, είτε διαπρέπει, όπως γνωρίζουμε στο εξωτερικό.

Να επενδύσουμε στην πιο αξιόλογη επένδυση για το μέλλον των παιδιών και της πατρίδας μας, στην Παιδεία. Την παιδεία του πολιτισμού μας, της προκοπής, της εργασίας, της ανθρωπιάς.

Έμφαση στην κοινωνική οικονομία (συνεταιρισμοί, ομάδες παραγωγών, επιχειρηματικότητα της Τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ). Η ΧΔ επιδιώκει να συμβάλει στη δημιουργία δειγμάτων τέτοιας οργάνωσης.

Στήριξη της επιχειρηματικότητας με ξεκάθαρους κανόνες και παράλληλα με αξιόπιστο κρατικό και κοινωνικό έλεγχο.

Διασφάλιση του περιβάλλοντος και της μοναδικής ομορφιάς του τόπου μας.

Αποτελεσματική εξυγίανση και επανασχεδιασμός της κρατικής οργάνωσης:

Εμπνευσμένες ριζικές αλλαγές του τρόπου διοίκησης του δημόσιου τομέα.

Αλλαγή του τρόπου πρόσληψης και της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων.

Αλλαγή της νοοτροπίας και κουλτούρας λειτουργίας των δημοσίων υπαλλήλων και της διοίκησης.

Στήριξη και εξορθολογισμός του κοινωνικού κράτους (δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, ενίσχυση των αδυνάτων, ενίσχυση ειδικών κοινωνικών ομάδων κλπ).

Εξασφάλιση διεθνών στηριγμάτων, αλλά και στοχευμένη συμμετοχή στον διεθνή καταμερισμό εργασίας και παραγωγής, ώστε να μπορέσει η χώρα να σταθεί στα πόδια της και να ορίσει τις τύχες της, χωρίς να υφίσταται εκβιασμούς.

Προάσπιση των εθνικών μας θεμάτων.

4)Τοπικὲς πολιτικὲς παρεμβάσεις

Ἀκόμα καὶ ἂν δὲν πληροῦνται οἱ παραπάνω προϋποθέσεις, ἡ πολιτικὴ παρέμβαση σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο, εἶναι ὄχι μόνον ἐφικτή, ἀλλὰ καὶ ἐπιβεβλημένη, διότι δημιουργεῖ τὶς προϋποθέσεις τὸ Κίνημα νὰ ἀξιοποιεῖ, νὰ ἀναδεικνύει καὶ νὰ ἐνισχύει τὶς δραστηριότητες τῶν μελῶν καὶ φίλων του σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο, ἐφόσον θέλουν νὰ παρέμβουν στὶς ἐκλογές σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο ὡς συνεργαζόμενοι μὲ ἄλλο κόμμα. Τοῦτο ἰσχύει ὄχι μόνο γιὰ τὶς αὐτοδιοικητικές, ἀλλὰ καὶ τὶς βουλετικὲς ἐκλογές, ὅπου μποροῦν νὰ ὑποστηρίζονται ἕνα ἢ περισσότερα πρόσωπα ἀνὰ ἐκλογικὴ περιφέρεια.

Τὴν ἀπόφαση αὐτὴ θὰ λαμβάνει ἡ κατὰ τὸ Καταστατικὸ ἁρμόδια διευρυμένη Κ.Ε., μὲ βάση ἑνιαῖο πολιτικὸ σκεπτικό, ἀνάλογο μὲ αὐτὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ διστήματος 2012-2015. Γιὰ παράδειγμα, θὰ μποροῦσε ἡ στήριξη τοῦ ἀδ. Τασόγλου νὰ μὴν ἦταν ἁπλῆ ἀποδέσμευση, ἀλλὰ ἀπόφαση ὅτι στὴν Α’ Θεσσαλονίκης ἡ ΧΔ στηρίζει τὴ συγκεκριμένη ὑποψηφιότητα. Ἡ πολιτικὴ συγκυρία αὐτῆς τῆς περιόδο ἐπέτρεπε τὸ ἴδιο νὰ γίνει σὲ ἄλλες περιφέρειες, ἀκόμα καὶ μὲ ὑποψηφίου σὲ ἄλλα ἀντιμνημονιακὰ κόμματα, στὰ πλαίσια τοῦ ἑνιαίου πολιτικοῦ σκεπτικοῦ, ποὺ ἤδη εἶχε ἐπεξεργαστεῖ ἀπὸ τὸ 2012 ἡ Κ.Ε. καὶ ἔχει γίνει ἀποδεκτὸ ἀπὸ τὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν μελῶν καὶ φίλων μας.

Μιὰ τέτοια ἀπόφαση σημαίνει ἄμεση καὶ ἐνεργητικὴ συμπαράσταση, μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις τοῦ Κινήματος.      

Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἐπιτυγχάνουμε πολιτικὴ δρστηριότητα στὰ μέτρα τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων τοῦ Κινήματος, χωρὶς τὴ φθορὰ ποὺ συνεπάγονται ἡ κεντρικὴ πολιτικὴ συνεργασία μὲ τὴν προσχώρηση σὲ πολιτικὰ προγράμματα ποὺ δὲν μᾶς ἐκφράζουν ἀπολύτως ἢ ἡ παρατεταμένη ἀποχή ἀπὸ τὰ πολιτικὰ δρώμενα.

Ἐξυπακούεται ὅτι μέλος τῆς ΧΔ ποὺ θὰ ἐμφανίζεται σὲ βουλευτικὲς ἢ εὐρωπαϊκὲς ἐκλογὲς σὲ συνδυασμὸ ἄλλου κόμματος χωρὶς τῆς ἄδεια τῆς Κ.Ε. θέτει αὐτομάτως ἑαυτὸν ἐκτὸς Κινήματος. 

*Υπό αυτές τις προϋποθέσεις το μέλος της Χ.Δ. Ευαγγελάτος Γεώργιος συμμετείχε στη συμμαχία του ΟΧΙ με το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ του Δημήτρη Καζάκη και της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ Στέλιου Παπαθεμελή. το 2012.

Παλαιότερα άρθρα «