Οκτ 16

Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΨΕ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ

Πιο κάτω δημοσιεύουμε χωρίς σχόλια, την άποψη του κλάδου διαπολιτισμικής ψυχιατρικής της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ όσον αφορά το νομοσχέδιο Αναγνώρισης Τυτότητας Φύλου.

Η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία προσκλήθηκε από τη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής να μετάσχει στη συζήτηση για το νομοσχέδιο: «Νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου- Εθνικός μηχανισμός εκπόνησης παρακολούθησης και αξιολόγησης των σχεδίων δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού».

Ο κλάδος Διαπολιτισμικής Ψυχιατρικής με πολλή χαρά θέλει να υπενθυμίσει στους κυρίους και στις κυρίες συναδέλφους πως η ΕΨΕ είναι πρωτοπόρα, παρά ουραγός, στις εξελίξεις γύρω από τη γνωστοποίηση στην κοινωνία και την ευρύτερη συζήτηση των θεμάτων που αφορούν τους διεμφυλικούς ανθρώπους, αφού είχε διοργανωθεί σχετική στρογγυλή τράπεζα στο 23ο Συνέδριο της ΕΨΕ το 2015, στη Λάρισα.

Ο κλάδος μας χαιρετίζει το νομοσχέδιο και πιστεύει πως ρυθμίζει αρκετά και σημαντικά από τα εκκρεμή θέματα που εμποδίζουν τους διεμφυλικούς ανθρώπους από το να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, χωρίς αποκλεισμούς.

Δύο-gay-μπαμπάδες-με-τα-4-παιδιά-τους-σε-καμπάνια-σουηδικής-εταιρείας-ρούχων.

Aξιόπιστες μελέτες διεθνώς, καθώς επίσης και οι ψυχολογικές δοκιμασίες, καταδεικνύουν πως η τρανς κατάσταση δεν συνιστά ψυχοπαθολογία, αλλά μια παραλλαγή της φυσιολογικής έκφρασης του φύλου (1). Προφανώς και ανάμεσα στους διεμφυλικούς ανθρώπους υπάρχουν άνθρωποι με ψυχιατρικά προβλήματα, προφανώς και πολλά από αυτά τα προβλήματα πηγάζουν από την ψυχολογική και σωματική βία που υφίστανται οι διεμφυλικοί άνθρωποι κατά τη διάρκεια της ζωής τους από άλλους ανθρώπους, αλλά και από θεσμούς της κοινωνίας μας, αλλά τα προβλήματά τους δεν πηγάζουν από το γεγονός ότι το ψυχολογικό φύλο των διεμφυλικών δεν ταυτίζεται με το βιολογικό. Ο κλάδος μας χαιρετίζει το νομοσχέδιο αυτό ακριβώς επειδή πιστεύουμε πως η ρύθμιση νομικών και θεσμικών εκκρεμοτήτων θα συμβάλει σε μια μείωση των ψυχοπιεστικών παραγόντων που μπορεί να συναντήσει ένας διεμφυλικός άνθρωπος στη ζωή του και θα βοηθηθεί να ζήσει με αξιοπρέπεια, χωρίς να κρύβεται και χωρίς να φοβάται.

Διατυπώθηκε η ένσταση πως ίσως χρειάζεται η υποχρεωτική ψυχιατρική παρακολούθηση κάθε διεμφυλικού ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσον είναι ένας υγιής διεμφυλικός άνθρωπος ή κατά πόσον η φαινομενική διεμφυλικότητά του είναι σύμπτωμα σχιζοφρένειας ή άλλης ψύχωσης. Ο κλάδος μας διαφωνεί έντονα με την ψυχιατρικοποίηση της διεμφυλικής κατάστασης. Προφανώς και ένας σχιζοφρενής ασθενής, μέσα στο παραλήρημά του, μπορεί να παρουσιάσει μεγάλη ποικιλία σκεπτικών και αντιληπτικών διαταραχών. Ο ασθενής μπορεί να πει ότι είναι διεμφυλικός, βασιλιάς ή εξωγήινος, κι εμείς οι ψυχίατροι ξέρουμε από την κλινική μας πείρα τη διαφορά ανάμεσα στην ψυχωτική συμπτωματολογία ενός τέτοιου ασθενούς και το γνήσιο αίτημα ενός διεμφυλικού ανθρώπου.

Όσον αφορά τη δυσφορία φύλου, θα θέλαμε να θυμίσουμε τη γνωστή ρήση του Ζαν-Πωλ Σαρτρ: «Η κόλαση είναι οι άλλοι». Ξέρουμε όλοι και όλες οι συνάδελφοι από την πρακτική μας, ότι πολλές φορές ο άνθρωπος υφίσταται ψυχολογική πίεση λόγω κοινωνικών συνθηκών, όπως για παράδειγμα ο ρατσισμός κι ο συνακόλουθος αποκλεισμός. Η δυσφορία φύλου συνήθως προκαλείται από την ενδοβεβλημένη επιθετικότητα που προσλαμβάνει το διεμφυλικό άτομο κατά τη διάρκεια της ζωής του, και δεν είναι αναγκαία προϋπόθεση για να χαρακτηριστεί ένας άνθρωπος με ασυμφωνία ψυχολογικού και βιολογικού φύλου ως διεμφυλικός (2).

Αντιστρόφως, ένας διεμφυλικός άνθρωπος μπορεί να μην αντέξει κάποιο από τα στάδια της φυλομετάβασης και να εμφανίσει κάποιο ψυχωτικό επεισόδιο. Αυτό, όμως, δεν θα έχει καμμία σχέση με την ταυτότητά του ως διεμφυλικού. Ξέρουμε από τη βιβλιογραφία πως αρκετοί παθολογικά παχύσαρκοι άνθρωποι εκδήλωσαν ψυχωτικά επεισόδια μετά από δίαιτα με την οποία έχασαν πολλά κιλά, επειδή δεν μπόρεσαν να αντέξουν τη μεταβολή στο σωματικό τους Εγώ. Αλίμονο, όμως, αν για κάθε παχύσαρκο άνθρωπο που θέλει να χάσει κιλά, οι διαιτολόγοι αρχίσουν να του ζητούν ψυχιατρική γνωμάτευση!

Η Διαπολιτισμική Ψυχιατρική, με ιδιαίτερη ευαισθησία, στέκεται απέναντι στην κατάχρηση της Ψυχιατρικής, και την εργαλειοποίησή της από διάφορες μορφές εξουσίας, προκειμένου με ψευδοεπιστημονικά επιχειρήματα να καταχωρηθεί ο ψυχίατρος στη συνείδηση του πολίτη ως ο επιδιαιτητής της φυσιολογικότητας, και ως κλάδος, χαιρετίζουμε με πολλή χαρά την από-ψυχιατρικοποίηση της διαδικασίας νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου.

Όσον αφορά το ηλικιακό όριο των 15 ετών σαν ελάχιστο ηλικιακό όριο για τη διαδικασία αλλαγής των στοιχείων ταυτότητας φύλου, άλλοι συνάδελφοι είναι αρμοδιότεροι από εμάς. Με δεδομένο ότι η ηλικία των 15 ετών συνάδει με τις καλές πρακτικές διεθνώς, ο κλάδος μας χαιρετίζει και αυτήν τη ρύθμιση που φέρνει ο Νομοθέτης.

Με τιμή,

Στέργιος Γ. Καπρίνης

Αναπληρωτής Καθηγητής Ψυχιατρικής ΑΠΘ

Πρόεδρος του Κλάδου Διαπολιτισμικής Ψυχιατρικής ΕΨΕ

 

(1) The transsexual brain – A review of findings on the neural basis of transsexualism

Elke Stefanie Smith et al. Neuroscience and Biobehavioral Reviews, Volume 59, 2015, pp. 251-266.

(2) Employment, mental health, internalized stigma, and coping with transphobia among transgender individuals. 

Lauren Mizock et al. Psychology of Sexual Orientation and Gender Diversity, Volume 1(2), 2014, pp.146-158.

 

Οκτ 15

Μαφιόζοι οι τραπεζίτες μας και πως τους εμπιστεύεστε; Εσείς είστε κακοπληρωτές, αυτοί πότε πλήρωσαν τα δανεικά που τους δώσαμε με το αίμα μας;

Το πιο κάτω άρθρο αφορά την μαφία των τραπεζιτών. Κάνουν τα ίδια με τους επιχειρηματίες που δανείζονται δήθεν για να κάνουν επιχειρήσεις στην Ελλάδα και στέλνουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό ή ανοίγουν μπίζνες κερδοφόρες στο εξωτερικό για τους ίδιους με δανεικά και αγύριστα, τα οποία πληρώνουν οι Έλληνες.

Επί πλέον το Financial Integration Institute στις ΗΠΑ αναφέρει ότι ο παράνομος τζίρος από λαθρεμπόριο καυσίμων, όπλων, ναρκωτικών και λευκής σαρκός στην Ελλάδα είναι του ύψους των 100 δις ανά διετία. Φθάνουμε πλέον να πιστεύσουμε ότι ο επιχειρηματίας που μπορεί να βγάζει χρήμα στην ελληνική αγορά είναι ο οικονομικός εγκληματίας. Ο παράνομος που ελίσσεται και ξέρει να χρησιμοιποιεί τον νόμο παράλληλα με το άνομο κέρδος του ώστε να βγαίνει αθώος και νόμιμος δωροδοκώντας τους πάντες με χιλιάδες ευρώ ενώ αυτός βγάζει εκατομμύρια.

Σε συχνές συνέντευξη στα ραδιόφωνα, τα κανάλια των αποφεύγουν εκτός του ΚΟΝΤΡΑ, ο Καζάκης αναφέρεται στις 4 εναπομένουσες τράπεζες σαν κουφάρια, που ζητούν πάλι άλλα 60 με 72 δις σε χαρτάκια (ομόλογα) και ρευστό από το κράτος. Ότι το προσωπικό των τραπεζών θα απολυθεί σύντομα για δημοσιονομικούς λόγους, εκτός από τους απαραίτητους και πολύ ικανούς (οι οποίοι θα πωλούν παράγωγα και θα φέρνουν χρήμα στους αρχιτραπεζίτες πείθοντας τους πελάτες να καταθέσουν προθεσμιακά ή να αγοράσουν ομόλογα κ.λπ.) Επίσης λέει επανειλημμένα ότι οι καταθέσεις θεωρούνται μετοχές και άρα μπορεί να μηδενισθούν από στιγμή σε στιγμή.

Σε προσωπική μας επαφή με τον Δημήτρη Καζάκη επιμένει ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, κοιτούν μόνο το προσωπικό τους όφελος οι τραπεζίτες φυσικά, όχι οι περιδεείς υπάλληλοι που κρύβουν την αγωνία τους πίσω από το χαμόγελο.

Διαβάστε το παρακάτω άρθρο του Δημ.Καζάκη από το blog του και αναρτημένο επίσης στο ΕΠΑΜ ΕΛΛΑΣ.

Αντε λύσε τον γρίφο ή έβγα από τον λαβύρινθο φτωχέ και ΤΙΜΙΕ επιχειρηματία, επενδυτή

Θα χάσεις τα πάντα από τις τράπεζες γιατί είσαι στρατηγικός κακοπληρωτής!

  • 13 Οκτωβρίου 2017

Του Δημήτρη Καζάκη

Συνάντηση του φερόμενου ως Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με επιχειρηματίες της Μαγνησίας στις 11 του μηνός. Το τι μπούρδα, το τι ανοησία ακούσαμε περί «παραγωγικού μοντέλου», περί «επενδύσεων», περί «καινοτομιών» και τα λοιπά, δεν λέγεται. Ο κ. Τσίπρας έχοντας κατακτήσει το ρεκόρ του πλέον αμόρφωτου πολιτικού που πέρασε ποτέ από τον πρωθυπουργικό θώκο της Ελλάδας έως σήμερα – τον συναγωνίζεται επάξια ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά θεωρώ ότι ο κ. Τσίπρας, ως επαγγελματίας αριστερός από τα γεννοφάσκια του, τον κερδίζει στα σημεία – είναι ιδανικός να εκφέρει με απίστευτη χυδαιότητα, αυτό που του υποδεικνύουν οι άνωθεν κι έξωθεν υποβολείς του.

Προσέξτε λοιπόν τι είπε για τους πλειστηριασμούς, αυτός που κάποτε προκειμένου να τον ψηφίσει ο κακομοίρης φώναζε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»:

«Προσέξτε να δείτε τώρα, υπάρχει μια αντίληψη που θέλει να φαντάζει και δήθεν προοδευτική και δήθεν αριστερή και δήθεν ριζοσπαστική, να προστατεύουμε αυτούς τους ανθρώπους από τη διενέργεια πλειστηριασμών διότι είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Όχι να προστατεύουμε την πρώτη κατοικία – την προστατεύουμε με νόμο! – όχι να προστατεύουμε το μόχθο των απλών ανθρώπων – τον προστατεύουμε με νόμο! – αλλά να προστατεύσουμε ποιους; αυτοί που έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό και χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και απολυμένους εργαζόμενους. Αυτό πρέπει να σταματήσει! Οι τράπεζες σιγά-σιγά πιστεύω ότι πρέπει να μειώσουν και θα μειώσουν – γιατί είμαστε αποφασισμένοι αυτό να γίνει – τα κόκκινα δάνειά τους κυρίως αναγκάζοντας αυτές τις κακές επιχειρήσεις, αυτούς τους κακοπληρωτές, είτε να πληρώσουν, είτε να υποστούν τις συνέπειες του νόμου. Έτσι θα μπορέσουν σιγά-σιγά να αρχίσουν να δίνουν ρευστότητα, σε αυτό που εμείς ονομάζουμε υγιή και δημιουργική επιχειρηματικότητα που είναι παρούσα σήμερα. Δεν είναι είδος σε εξαφάνιση, είναι είδος το οποίο πρέπει να το στηρίξουμε για να πολλαπλασιαστεί.»

Μπορεί ο κ. Τσίπρας να χαίρει προστασίας και ασυλίας από τα ΜΜΕ, αλλά και τις «γλάστρες» που ενίοτε πλαισιώνεται. Όμως κάνει λάθος αν νομίζει ότι απευθύνεται σε ηλίθιους, ή επιτήδειους, όπως όταν μιλά στα κεντρικά όργανα του κόμματός του.

Σύμφωνα με τον εκ πεποιθήσεως άεργο πρωθυπουργό της κατεχόμενης Ελλάδας, οι τράπεζες στρέφονται εναντίον των «στρατηγικών κακοπληρωτών»! Διότι, όπως μας λέει, η κυβέρνησή του προστατεύει την πρώτη κατοικία και μάλιστα με νόμο! Όπως και τον μόχθο των απλών ανθρώπων. Οπότε ποιος μένει; Όλοι «αυτοί που έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό και χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και απολυμένους εργαζόμενους.»

Ρωτάμε λοιπόν κι εμείς: Από πότε αποτελεί προοδευτική και αριστερή και ριζοσπαστική – σύμφωνα πάντα με τη λογική του κ. Τσίπρα – η συγκέντρωση των χρεοκοπημένων επιχειρήσεων, γενικά των περιουσιών, αλλά και των μέσων παραγωγής, στα χέρια των τραπεζών; Είναι καλύτερες οι τράπεζες από τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές»;

Ή μήπως ο κ. Τσίπρας δεν γνωρίζει ότι η Ελλάδα έχει το πιο ολιγοπωλιακό, το πιο τοκογλυφικό και σαράφικο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης; Δεν γνωρίζει ότι οι 4 συστημικές τράπεζες στραγγαλίζουν εδώ και χρόνια την ελληνική οικονομία για να συντηρήσουν κερδοσκοπικά τα παρά φύση ενεργητικά τους, τα οποία είναι 3 και πάνω φορές μεγαλύτερα από το ΑΕΠ της χώρας;

Ή μήπως δεν γνωρίζει τίποτε απολύτως για τα 60 δις ευρώ και πλέον των τριών ανακεφαλαιοποιήσεων, που ενθυλάκωσαν οι τραπεζίτες, οι ημέτεροι πολιτικοί και άλλοι, που ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαρακτήρισε ως «κρατική ενίσχυση»; Στις 16 Μαΐου 2014, ο επίτροπος Αλμούνια απαντώντας σε ερώτηση ευρωβουλευτή δήλωσε: «Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) συνιστά κρατική ενίσχυση και χρηματοδοτήθηκε με χρήματα των φορολογουμένων.»

Γιατί όταν πρόκειται για την τοκογλυφία των τραπεζών επιτρέπεται η «κρατική ενίσχυση με χρήματα των φορολογουμένων», ενώ το δίκαιο ανταγωνισμού της ΕΕ απαγορεύει ρητά κάθε λογής «κρατική ενίσχυση»; Γιατί λοιπόν οι πλειστηριασμοί περιουσιών και επιχειρήσεων ακόμη κι από τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» είναι πρέπουσα, όταν γίνεται προς το συμφέρον των μεγαλύτερων κακοπληρωτών, τοκογλύφων και απατεώνων από όσους έχουν υπάρξει στην ελληνική οικονομία; Δηλαδή των συστημικών τραπεζών;

Είναι σαν ο κ. Τσίπρας να θέλει – στα λόγια βέβαια – να κυνηγήσει τον εγκληματία της γειτονιάς, για να ωφεληθεί η οργανωμένη μαφία. Αυτό κι αν είναι λύση προοδευτική, αριστερή και προπαντός ριζοσπαστική.

Αλήθεια, πότε οι τράπεζες ασχολήθηκαν με το να επαναλειτουργήσουν τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και να επαναπροσλάβουν τους απολυμένους; Ποτέ!

Ή μήπως θα το κάνουν τα fund, δηλαδή τα αρπακτικά, οι γύπες, όπως ονομάζονται στους κύκλους της χρηματαγοράς, στα οποία επέτρεψε με νόμο η κυβέρνησή του να αγοράσουν ολόκληρα πακέτα όχι μόνο κόκκινων, αλλά και πράσινων (εξυπηρετούμενων) δανείων; Εκτός κι αν ο κ. Τσίπρας θεωρεί ότι τα συγκεκριμένα κυκλώματα που νέμονται τη μεγάλη πλειοψηφία των πλειστηριασμών, φροντίζουν για την επιχειρηματική ανάπλαση της χώρας και για τη μείωση της ανεργίας.

Εφόσον η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα θέλει να τα βάλει με τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές», γιατί δεν ασκεί διώξεις για δόλιες πτωχεύσεις σε όσους χρεοκοπούν σκόπιμα τις επιχειρήσεις τους και βγάζουν τα χρήματά τους έξω αφήνοντας απολυμένους εργαζόμενους; Γιατί δεν καταργεί το άρθρο 99 όπου βρίσκουν καταφύγιο οι περισσότεροι από τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές»;

Κι αν ο κ. Τσίπρας κόπτεται τόσο πολύ και δείχνει να έχει τέτοια ευαισθησία για όσους έχουν βγάλει τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό, γιατί φρόντισε το 4ο τρίμηνο του 2015 της δικής του διακυβέρνησης να ξεπεράσουν οι τοποθετήσεις κεφαλαίων από ιδιώτες σε καταθέσεις και τραπεζογραμμάτια στο εξωτερικό το ύψος των 58,3 δις ευρώ! Από 39,9 δις ευρώ που είχαν τοποθετηθεί σε καταθέσεις και τραπεζογραμμάτια του εξωτερικού το 4ο τρίμηνο του 2014.

Γιατί δεν έκανε κάτι η κυβέρνησή του; Γιατί δεν επέβαλε τουλάχιστον έναν αποτρεπτικό φόρο σε όσα κεφάλαια έφευγαν στο εξωτερικό; Μήπως γιατί θα έβλαπτε κομματικούς φίλους και γνωστά κυκλώματα κρατικοδίαιτων οικονομικών συμφερόντων;

Το 2ο τρίμηνο του 2017 εμφανίζονται παρκαρισμένα στο εξωτερικό σε καταθέσεις και τραπεζογραμμάτια ιδιωτικά κεφάλαια ύψους 46,5 δις ευρώ. Γιατί δεν κάνει κάτι τώρα; Γιατί δεν φορολογεί τα κεφάλαια που βρίσκονται στο εξωτερικό και προέρχονται από «στρατηγικούς κακοπληρωτές»;

Κι αν δεν φαίνεται να τον ενοχλεί η συνεχιζόμενη εκροή κεφαλαίων στο εξωτερικό από «στρατηγικούς κακοπληρωτές», γιατί να τον ενοχλήσει το γεγονός ότι οι τράπεζες εμφανίζονται να έχουν τοποθετήσει κεφάλαια ύψους 41 δις ευρώ σε ξένα ομόλογα και 14,6 δις ευρώ σε καταθέσεις και τραπεζογραμμάτια στο εξωτερικό. Κι αυτά σύμφωνα με στοιχεία του 2ου τριμήνου 2017.

Το 4ο τρίμηνο του 2015 της κυβέρνησης Τσίπρα οι τράπεζες είχαν τοποθετήσει στο εξωτερικό 59,3 δις ευρώ σε ξένα ομόλογα και πάνω από 24 δις ευρώ σε καταθέσεις και τραπεζογραμμάτια του εξωτερικού. Σύνολο 83,3 δις ευρώ σε κεφάλαια των τραπεζών παρκαρισμένα στο εξωτερικό. Ξένα ομόλογα, καταθέσεις και τραπεζογραμμάτια στο εξωτερικό. Όχι πελατών τους, αλλά των ίδιων των τραπεζών.

Ωστόσο, παρά το μέγεθος αυτών των κεφαλαίων, τα οποία ανέρχονταν στο 47% του ΑΕΠ της Ελλάδας, η κυβέρνηση Τσίπρα αποφάσισε να κλείσει τις τράπεζες και να επιβάλλει προς όφελός τους τραπεζικό moratorium (το οποίο ονομάζουν capital control). Και φυσικά να μετατρέψει το ΟΧΙ του λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 σε NAI και αγκαζέ με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, κλπ., να ψηφίσουν το 3ο και χειρότερο μνημόνιο.

Κι όλα αυτά γιατί «δεν γινόταν αλλιώς», όπως μας είπαν, γιατί – όπως μας είπε ο πάντα φιλαλήθης κ. Τσίπρας – δεν υπήρχε συνάλλαγμα για να υποστηριχθούν οι εξωτερικές εμπορικές δοσοληψίες της χώρας στην περίπτωση που αποφασίζαμε να φύγουμε από το ευρώ. Βέβαια, είχε παντελώς ξεχάσει – έχει αδύνατη έως ανύπαρκτη μνήμη το παιδί – τα τεράστια διαθέσιμα κεφάλαια ιδιωτών Ελλήνων και τραπεζών, που ήταν και είναι παρκαρισμένα στο εξωτερικό.

Κι επειδή ξέχασε ότι πάνω από 83,3 δις ευρώ διαθέσιμα κεφάλαια έχουν παρκάρει μόνο οι τράπεζες στο εξωτερικό με σκοπό το δικό τους κέρδος, προχώρησε στην 3η σκανδαλώδη ανακεφαλαιοποίηση στα τέλη του 2015. Έτσι είναι. Όταν πρόκειται για τις τράπεζες και τους φίλους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» η μνήμη των πρωθυπουργών και των υπουργών αυτής της χώρας αποδεικνύεται άκρως ελλειμματική.

Τέλος μια απλή παρατήρηση για τη λεγόμενη επιχειρηματικότητα που πάσχει, όπως λέει ο κ. Τσίπρας, από έλλειψη τραπεζικής ρευστότητας. Το κορυφαίο πρόβλημα μιας επιχείρησης σήμερα στην Ελλάδα, ιδίως όταν ασχολείται με την παραγωγή, είναι ο τζίρος. Δηλαδή η ουσιαστικά ανύπαρκτη αγοραστική δύναμη της εγχώριας οικονομίας. Και ύστερα ακολουθούν όλα τα άλλα, όπως φορολογία, υποδομές, γραφειοκρατία των ημετέρων, κοκ.

Όποιος επιχειρηματίας θέτει σε πρώτη προτεραιότητα τα τραπεζικά δάνεια, να ξέρετε ότι πρόκειται για κάποιον που είτε οι δουλειές του είναι στο εξωτερικό και δεν του καίγεται καρφί για την ελληνική οικονομία, είτε οι δουλειές του είναι με το κράτος. Και στις δυο περιπτώσεις η απόδοση για την οικονομία σε προστιθέμενη αξία, απασχόληση, εισοδήματα, κοκ, αν δεν είναι ανύπαρκτη, είναι άκρως περιορισμένη. Για να μην πούμε παρασιτική.

Σε κάθε περίπτωση το μοντελάκι που φόρεσαν στην οικονομία της μεταπολίτευσης και ιδιαίτερα προς το τέλος της δεκαετίας του 1990, όπου βασικός φορέας της οικονομικής ανόδου ήταν η πιστωτική επέκταση του ιδιωτικού τομέα με στόχο την «εξωστρέφεια», δηλαδή της εξαγωγές, ήταν απόλυτα καταστροφικό και άκρως παρασιτικό. Οι μόνοι που κέρδισαν ήταν οι τράπεζες και μια κλίκα κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών.

Το 1998 ο συνολικός δανεισμός του ιδιωτικού τομέα ανερχόταν σε 32,2% του ΑΕΠ της Ελλάδας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Την ίδια χρονιά το ύψος των επενδύσεων στην ελληνική οικονομία ανερχόταν σε 23,7% του ΑΕΠ της Ελλάδας.

Το 2008 ο συνολικός δανεισμός του ιδιωτικού τομέα ανερχόταν σε 89,3% του ΑΕΠ της Ελλάδας. Ενώ το ύψος των επενδύσεων στην ίδια χρονιά ήταν 20,8% του ΑΕΠ. Αυτού του είδους η «ανάπτυξη» γέννησε τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές», οι οποίοι έστηναν επιχειρήσεις βασισμένες στα δανεικά κι αγύριστα. Φυσικά πάντα με πλήρη πολιτική κάλυψη. Κι αυτό οφείλει να τελειώσει οριστικά. Αν θέλουμε να δούμε άσπρη μέρα.

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

Αναρτήθηκε στο ΕΠΑΜ ΕΛΛΑΣ με ημερομηνία 13/10.2017

Οκτ 14

Πως θα απαλλαγούμε από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης σαν λαοί. Υπάρχει λύση; Μέρος 2ο

Απαντήσεις που δίνονται σήμερα:

Μπροστά σ’ αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται και στο οποίο δε διαφαίνεται κάποια μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη λύση, ό,τι κι αν λέγεται κι όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε το αντίθετο, δίνονται διάφορες απαντήσεις.
Κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, για παράδειγμα, επέλεξαν απροκάλυπτα να νομοθετήσουν υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων μειώνοντας τη φορολογία τους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν τη φορολογία των υπολοίπων, των μικρών κι αδυνάτων, των συνταξιούχων, των ΑΜΕΑ κ.λπ. καταργώντας, επί τη ευκαιρία, θεμελιώδη δικαιώματα που αναφέρονται στην ελευθερία έκφρασης ή την ελευθερία του συνέρχεσθαι, και κάνουν περικοπές σε βασικά δικαιώματα όπως η εκπαίδευση, η υγεία, οι συντάξεις… ιδιωτικοποιώντας αυτές τις υπηρεσίες ή μειώνοντας τα ποσά του προϋπολογισμού που προορίζονται γι’ αυτές.

Αφετέρου, η παραδοσιακή αριστερά συνεχίζει να διεκδικεί ως μοναδική λύση την πλήρη απασχόληση. Κάτι που δεν πρόκειται να γίνει, αλλά πιθανά δε βλέπουν άλλη διέξοδο επειδή πάσχουν επίσης από αυτό το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, ή αν το αντιλαμβάνονται, προτιμούν να μην το εκφράσουν επειδή ο τρόπος λειτουργίας τους θα κατέρρεε.

Εδώ και κάποιες δεκαετίες, ωστόσο, (αν και είναι μια ιδέα ακόμη πιο παλιά) και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, πολλοί άνθρωποι και οργανώσεις διεκδικούν –μεταξύ άλλων μέτρων- ένα καθολικό και ανεπιφύλακτο βασικό εισόδημα  για όλους.

Θα πάρουμε αυτήν την πρόταση ως ένα παράδειγμα εξόδου από τη μη βιώσιμη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, και επειδή σήμερα βρίσκεται στο προσκήνιο και επειδή είναι ένα μέτρο που θα μπορούσε να δώσει απάντηση στην κατάσταση της συστημικής φτώχιας, ενώ ταυτόχρονα θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αναδιανομής του πλούτου που, όπως είπαμε στην αρχή, ανήκει σε όλους.

Αλλά, οποία έκπληξη! Η πλειοψηφία του πληθυσμού δε συμφωνεί, δεν καταλαβαίνει, ούτε αποφασίζει ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ την υλοποίηση αυτού του μέτρου, σίγουρα επειδή η πληροφόρηση που έχει πάρει είναι διαστρεβλωμένη, αλλά κι από το γεγονός είναι ότι σήμερα η εφαρμογή του αμφισβητείται. Ο βασικότερος λόγος πάντως είναι ότι έχει αποδεχθεί το ρόλο του θύματος και παίρνει το μέρος του θύτη, της ολιγαρχίας του πλούτου, υποστηρίζει και δικαιώνει την άποψη του θύτη-κεφαλαιοκράτη. Η πλήρη δικαίωση του Συνδρόμου της Στοκχόλμης.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι μεγάλο μέρος αυτών των ατόμων είναι ταυτόχρονα θύματα της τεχνολογικής εξέλιξης, της περίφημης κρίσης, της κλοπής των πόρων τους, κ.λπ. Φθάνουν να λένε υποστηρίζοντας τα αφεντικά τους: «Είναι σωστό να δίνουμε χρήματα σε κάποιον που δεν κάνει τίποτα; Να συντηρούμε τεμπέληδες! –επιχειρηματολογούν-, από πού θα βγουν τα χρήματα;»

Αναρωτιούνται, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματα των ισχυρών, εκείνων που η μοναδική τους απασχόληση είναι να συσσωρεύουν πλούτη, εκείνων που εκμεταλλεύονται και ασκούν βία.
Επιμένουμε να δίνουμε αυτό το παράδειγμα επειδή μας επιτρέπει να δούμε ξεκάθαρα πώς μια μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού έχει υιοθετήσει την επιχειρηματολογία εκείνων «που την κακοποιούν ή την εκμεταλλεύονται» και βλέπει τα άλλα θύματα της κεφαλαιοκρατίας ως εχθρούς (για παράδειγμα, τους μετανάστες).

Δε θα αναλύσουμε όλη τη διαδικασία που οδήγησε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, το πώς ιδιωτικοποιήθηκαν όλα αυτά που ανήκαν σε όλους ή σε κανέναν. Θελήσαμε απλά να μιλήσουμε γι’ αυτήν την ασθένεια που εξακολουθεί να πλήττει την πλειοψηφία του πληθυσμού και για τη σημασία του μύθου, που συνεχίζει να τροφοδοτείται από τους πολιτικούς, τους νομοθέτες, τους διαμορφωτές απόψεων… που δουλεύουν για να διατηρείται αυτό το κάθετο και βίαιο σύστημα, μαζί με τα μέσα διάδοσης, που κάθε μέρα παίζουν όλο και καλύτερα το ρόλο τους ως μέσα προπαγάνδας υπέρ των ισχυρών.

Ρεπόρτερ ρομπότ μεταδίδει σαν ειδήσεις τα νέα της άρχουσας τάξης ώστε να καθηλώνει στον καναπέ τα προαιώνια θύματα του Συνδρόμου της Στοκχόλμης

Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει ζωτική σημασία να αξιώσουμε την ανθρωπιστική οπτική του ανθρώπινου όντος, μια οπτική που εξηγεί ότι ένας άνθρωπος έχει αξία επειδή γεννήθηκε άνθρωπος, και ότι δεν μπορεί να μπαίνει άλλη αξία πάνω από τη ζωή του, την αξία της προσωπικότητας του, από  την ελευθερία του.
Συμπεράσματα: Βρισκόμαστε μπροστά στην πραγματική δυνατότητα απελευθέρωσης του ανθρώπου. Αλλά απαιτείται η εξέγερση όλων όσων είναι ζωντανοί και δεν θέλουν να παραμείνουν σκλάβοι και θύματα στους θύτες τους.
 “Ακόμη δεν καταλαβαίνουν ότι η μηχανή είναι ο λυτρωτής της ανθρωπότητας, ο Θεός που θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη φτώχια και τη μισθωτή εργασία, ο Θεός που θα τους δώσει την αναψυχή και την ελευθερία”, έγραφε ο Paul Lafargue από το 1883.
Επειδή, αφενός, δε θα υπάρξει πλέον πλήρης απασχόληση και, αφετέρου, επειδή βρισκόμαστε μπροστά στην ιστορική δυνατότητα να απελευθερωθούμε από την εργασία ως στοιχείο ελέγχου και υποδούλωσης, είναι σημαντικό να θέσουμε υπό αμφισβήτηση τις πεποιθήσεις μας γύρω από αυτό το θέμα, τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, και το φόβο της φτώχιας, απαιτώντας να αναδιανεμηθεί ο πλούτος που ανήκει σε όλους, πράγμα που θα επέτρεπε σε όλη την ανθρωπότητα να ζήσει αξιοπρεπώς.
Ας σταματήσουμε να υιοθετούμε τα επιχειρήματα των ισχυρών, ότι δεν υπάρχει πλούτος και ότι είναι φυσιολογικό εκείνοι να μας ληστεύουν και να μας υποδουλώνουν. Ας γιατρευτούμε από αυτήν την αρρώστια που έχουμε τροφοδοτήσει επί αιώνες χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Σήμερα υπάρχει η πραγματική δυνατότητα να απελευθερωθούμε.
Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, μπορούμε να αρχίσουμε διεκδικώντας ένα καθολικό και ανεπιφύλακτο βασικό εισόδημα που να επιτρέπει την αξιοπρεπή επιβίωσή μας.

Ευχαριστούμε την Gabriela Amaya  που μας έδωσε την ευκαιρία με το άρθρο της να κάνουμε την πιο πάνω αναφορά στο Σύνδρομο της Στοκχόλμης και την μεταφορά του από τα άτομα στους λαούς-θύματα.

pressenza.com

Βιβλιογραφικές παραπομπές:
Για το Σύνδρομο της Στοκχόλμης:
https://en.wikipedia.org/wiki/Stockholm_syndrome
http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/Stockholm+syndrome
https://www.psychologytoday.com/blog/the-modern-time-crunch/201403/corporate-stockholm-syndrome
http://www.inquiriesjournal.com/articles/35/the-relationship-between-stockholm-syndrome-and-post-traumatic-stress-disorder-in-battered-women
Για το καθολικό βασικό εισόδημα:
https://en.wikipedia.org/wiki/Basic_income
Https://nuevohumanismorbu.wordpress.com/
Για το θέμα της απασχόλησης:
The right to be lazy. Paul Lafargue. 1882. https://www.marxists.org/archive/lafargue/1883/lazy/index.htm

 

Ελήφθη από το ιστολόγιο: https://ideopigi.blogspot.gr/2017/08/blog-post_27.html

Εμείς να προσθέσουμε επί πλέον πως για όποιον δεν είναι μικρόνους ή απατεώνας και σέβεται τον άνθρωπο σαν τη μεγαλύτερη αξία επί γης, είναι παλιά ξινά σταφύλια η άποψη ότι δεν νοείται η σύνδεση της εργασίας με την αμοιβή. Ο άνθρωπος και η εργασία του δεν είναι εμπόρευμα προς πώληση και επ’ αμοιβή παράγωγο, προϊόν. Ο άνθρωπος είναι εργάτης πλασμένος να ζει και να δημιουργεί κι όχι να πληρώνεται για να ζει ή να ζει για να εργάζεται. Ο κάθε εργαζόμενος παράγει ως αφέντης και καταναλώνει εν μέτρω ως αφέντης. Δεν είναι εργαλείο που παράγει όπως λένε οι μαρξιστές, ούτε εργάτης σκλάβος της προσφοράς και της ζήτησης, με την εργασία του να έχει συγκεκριμένη τιμή στην αγορά του αστικού σκλαβοπάζαρου ή αλλιώς στην αξιολόγηση του εργατικού ημερομισθίου. Δεν είναι η έσχατη αμελητέα αμειβόμενη μονάδα  όπως τον θέλουν οι αστοί φεουδάρχες, οι banksters,  οι τοκογλύφοι, οι μεγιστάνες των υπερεθνικών και των μονοπωλίων. Η εργασία, το αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπου διεστράφη κι έγινε αυθαίρετη η χρηματοοικονομική εκτίμησή της ανάλογα με τις προτεραιότητες και τη σοβαρότητα που ο αστός  έθεσε σαν στάνταρτς και σαν κλίμακα αξιών. Προκειμένου να συνέρθουμε από το προαιώνιο σύνδρομο της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχουν εν αγνοία τους οι κοινωνίες και οι λαοί, οφείλουμε να προβούμε σε γενική εξέγερση αφού προηγουμένως συνειδητοποιήσουμε τι κοινωνικά εγκλήματα έχουν γίνει με τις υλιστικές, μαρξιστικές και αστικού τύπου ιδεολογίες και ιδεολογήματα. Μόνο τότε ανοίγεται ο δρόμος μπροστά μας να απαιτήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματά μας σαν ώριμες κι ελεύθερες προσωπικότητες, ισότιμοι και αδελφοί ο ένας με τον άλλον.

Οκτ 14

Δυστυχώς αποδεικνύεται πως το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας πάσχει από το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Μέρος 1ο

Το να δουλεύεις για να πλουτίζουν άλλοι με μια ελάχιστη αμοιβή, ή ακόμη και σε κατάσταση δουλείας, και να το κάνεις πεπεισμένος ότι αυτό είναι φυσιολογικό και σου δίνει αξία, είναι μια σαφής ένδειξη ότι πάσχεις από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

 
Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι μια ασθένεια από την οποία πάσχουν τα άτομα που ταυτίζονται με εκείνους που τους ασκούν βία, υιοθετώντας ως δικό τους το σκοπό εκείνων που τους κακοποιούν και προτιμώντας να μην απομακρυνθούν από αυτούς τη στιγμή που θα μπορούσαν να το κάνουν, ενώ ταυτόχρονα απομακρύνονται από εκείνους που μπορούν να τους βοηθήσουν.
Ο όρος Σύνδρομο της Στοκχόλμης Ο όρος αυτός προήλθε μετά την ληστεία που έγινε τον Αύγουστο του 1973, σε υποκατάστημα της τράπεζας Kreditbanken στο Norrmalmstorg, στην κεντρική Στοκχόλμη της Σουηδίας. Δύο ένοπλοι άνδρες οι Jan-Eric Olsson και Clark Olofsson εισέβαλαν σε αυτήν και απήγαγαν 4 υπαλλήλους της τράπεζας, τους Elisabeth Oldgren, Kristin Enmark, Birgitta Lundblad και τον Sven Safstrom, για 6 μέρες σε θησαυροφυλάκιο της τράπεζας Sveriges Kreditbank. Μετά τη σύλληψη των δραστών, οι όμηροι προσπάθησαν να συλλέξουν χρήματα, για να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα των απαγωγέων τους και αρνήθηκαν μάλιστα να καταθέσουν εναντίον τους, μία μάλιστα από τους ομήρους προτιμούσε να μείνει στο πλευρό του απαγωγέα της αντί να πάει με την αστυνομία.

Την ίδια περίοδο στις 4 Φλεβάρη του 1974, η κόρη του μεγιστάνα του Τύπου Ράντολφ Χερστ, Πατρίτσια απήχθηκε από τον Συμβιωτικό Απελευθερωτικό Στρατό μια ομάδα ανταρτών Πόλης για λύτρα που θα μοίραζαν στους φτωχούς της Καλιφόρνια. Η Πάτρίτσια (Πάττυ) αν και χτυπήθηκε κι έχασε τις αισθήσεις της κι έμεινε κλεισμένη από τους απαγωγείς της μήνες ταυτίστηκε πλήρως με τους απαγωγείς της και την ιδεολογία τους. 19 μήνες αργότερα συνελήφθη και κατηγορήθηκε για σοβαρά εγκλήματα όπως για ένοπλη ληστεία τράπεζας. Αναγνωρίστηκε από τις κάμερες να ηγείται με όπλο της ληστείας.

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή τραυματικής προσκόλλησης, η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά το οποίο περιγράφει «ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου το ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο». Μια συχνά χρησιμοποιούμενη υπόθεση για να εξηγήσει το φαινόμενο του συνδρόμου της Στοκχόλμης, βασίζεται στη φροϋδική ψυχαναλυτική θεωρία. Θεωρείται ότι η ταύτιση αυτή  είναι αντίδραση του ατόμου στο ψυχολογικό τραύμα της θυματοποίησης προκειμένου να επιβιώσει. Η ταύτιση με τον επιτιθέμενο (identification with the aggressor) είναι ένας τρόπος όπου το ίδιο το εγώ υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όταν ένα θύμα πιστεύει τις ίδιες αξίες με τον επιτιθέμενο, ο θύτης παύει να γίνεται αντιληπτός ως απειλή.

Κοινά συμπτώματα του «Συνδρόμου της Στοκχόλμης»

  • Θετικά συναισθήματα από το θύμα προς το θύτη (το άτομο που το κακοποιεί ή το ελέγχει).
  • Αρνητικά συναισθήματα από το θύμα προς την οικογένειά του, τους φίλους ή τις αρχές.
  • Θετικά συναισθήματα από το θύτη προς το θύμα.
  • Υποστηρικτική συμπεριφορά από το θύμα προς το θύτη.
  • Ανικανότητα του θύματος να καταστρέψει την «σχέση» του με το θύτη.[

 

Σήμερα ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για περιπτώσεις απαγωγών, κακομεταχείρισης των γυναικών, εντός των επιχειρήσεων και σε κάποιες ακόμη περιπτώσεις.
Οι ειδικοί λένε ότι πρόκειται για ένα προσωρινό παθολογικό φαινόμενο. Η περίπτωση όμως που θα μας απασχολήσει σήμερα, αφορά, δυστυχώς, σε ένα φαινόμενο που διαρκεί αιώνες και που η ρίζα και τα συμπτώματά του μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στη δυνατότητα να ελευθερωθούμε από αυτήν τη βιβλική κατάρα, δεδομένων των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών της ιστορικής στιγμής στην οποία μας έτυχε να ζούμε.
Μιλάμε για έναν τύπο του Συνδρόμου της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχει η Ανθρωπότητα εδώ και αιώνες και που, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ψυχικές ασθένειες, ο πάσχων δεν μπορεί να την αναγνωρίσει. Αναφερόμαστε στο πώς αξιολογούμε την απασχόληση ως ένα στοιχείο ή μέσο που μας επιτρέπει να ζούμε ή να επιβιώνουμε, που μας δίνει αξιοπρέπεια και που μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Μιλώντας για απασχόληση, αναφερόμαστε στην αμειβόμενη εργασία. Και θα χρησιμοποιήσουμε τον όρο ‘απασχόληση’ σκόπιμα για να τη διακρίνουμε από την εργασία-δημιουργία, που περικλείει σχεδόν κάθε δραστηριότητα του ανθρώπινου όντος.

 

Γιατί μιλάμε για Σύνδρομο της Στοκχόλμης όταν αναφερόμαστε στην αμειβόμενη εργασία; Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο σύντομο αυτό κείμενο.

Έχουμε υιοθετήσει την επιχειρηματολογία εκείνων που μας υποδουλώνουν

Ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι μπορούμε να βρεθούμε στο διάστημα και να παρατηρήσουμε τον πλανήτη μας και τα ήθη του. Πώς θα εξηγούσαμε το γεγονός ότι κάποιοι λίγοι άνθρωποι συσσωρεύουν πλούτο κι άλλο πλούτο κι άλλο, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία δουλεύει οικειοθελώς έτσι ώστε χάρη στο δικό της μόχθο να συνεχίσουν αυτοί οι λίγοι να συσσωρεύουν πλούτο; Πώς είναι δυνατό η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού να αποδέχεται ότι αυτός ο πλούτος που ανήκει σε όλους -μια και αντιστοιχεί στους φυσικούς μας πόρους ή στην ιστορική συσσώρευση χιλιάδων γενεών- έχει μετατραπεί σε ιδιοκτησία αυτών των λίγων;
Θα μου πείτε ότι εκατομμύρια άνθρωποι πάνε ευχαριστημένοι στη δουλειά τους, ότι άλλοι πάλι δεν πάνε με τόση προθυμία αλλά αισθάνονται υποχρεωμένοι να το κάνουν … Το σίγουρο είναι ότι μια συνηθισμένη ερώτηση όταν δύο άνθρωποι γνωρίζονται είναι: «Τι δουλειά κάνεις;», και μια συνηθισμένη απάντηση: «είμαι οικοδόμος, δημοσιογράφος, μανάβης, άνεργος, συνταξιούχος …». Υιοθετούμε χωρίς βαθύτερη σκέψη ότι η «ουσία» μας, η αξία μας σαν προσωπικότητα δίνεται από το επάγγελμά μας. Σε τέτοιο σημείο έχει φτάσει η αξία της απασχόλησης.
Αυτό, αν μη τι άλλο, είναι πρόβλημα. Όχι μόνο επειδή σε αυτήν την κοινωνία το να κανείς ένα ή άλλο επάγγελμα σου δίνει το ανάλογο γόητρο και τα χρήματα που το συνοδεύουν, αλλά και επειδή γίνεται αποδεκτό από μια μεγάλη πλειοψηφία ότι αυτό που δικαιώνει τον άνθρωπο είναι η απασχόληση, όπως σημειώσαμε παραπάνω.

Φυσικά, αυτή η επιχειρηματολογία που έχουν αναπτύξει εκείνοι που έχουν στα χέρια τους την εξουσία -που την έχουν σφετεριστεί από ολόκληρη την κοινωνία- ήταν και συνεχίζει να είναι χρήσιμη για τη διατήρηση του παρόντος συστήματος.

Πώς έχουμε φτάσει να υιοθετήσουμε την επιχειρηματολογία των ισχυρών; Ότι η εργασία-απασχόληση είναι εμπόρευμα εκτιμώμενο χρηματικά;

Για να διατηρηθεί μέσα στο χρόνο, ήταν απαραίτητο κάτι περισσότερο από την επιβολή της μέσω της βίας, όπως συνέβη ίσως τον πρώτο καιρό της δημιουργίας αυτής της μορφής σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους.

Ήταν απαραίτητα εργαλεία μεγαλύτερης κλίμακας. Ας δούμε μερικά απ’ αυτά, που χρησιμοποιούνται και σήμερα:

1.- Ένας μύθος που είναι ριζωμένος στις πιο βαθιές πεποιθήσεις των ατόμων και των κοινωνιών, μύθος που συνήθως είναι θρησκευτικός. Σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, βλέπουμε ότι στο βασικό μύθο που υπάρχει στον δικό μας το δυτικό πολιτισμό, και που έχει επικρατήσει και στον υπόλοιπο πλανήτη (διά της βίας σε πολλές περιπτώσεις), είναι ξεκάθαρη αυτή η επιχειρηματολογία στο σημείο όπου η Βίβλος λέει: «με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου». Μεγαλύτερη διαστρέβλωση του χωρίου από αυτή δεν υπάρχει. Ο Θεός δεν είπε θα αμείβεσαι Αδάμ για τον ιδρώτα που θα χύνεις με την εργασία σου για να αγοράζεις με μπικικίνια το ψωμί σου. Είπε ότι όποια εργασία κι αν κάνεις με κόπο και με ιδρώτα θα την φέρνεις εις πέρας. Δεν νοείται να δημιουργείς χωρίς κόπο και χωρίς να ιδροκοπήσεις. Λανθασμένα οι αστοί συνέδεσαν τον Ιδρώτα σαν προΰπαρξη της αμοιβής. Η δημιουργία απαιτεί ιδρώτα, καταβολή δύναμης και όχι η διεστραμμένη αντίληψη ότι πρέπει να κουραστείς για να βγάλεις το ψωμί σου. Τότε πως θα εξηγούσαμε τον γιο του πλούσιου που ζει χωρίς να ιδροκοπάει με τα λεφτά του μπαμπά του ή του εισοδηματία που ποτέ του δεν εργάστηκε;

Σκοτώστε τους λαούς, δημιουργείστε εμφύλιους ή απελευθερωτικούς (δήθεν ) πολέμους ώστε να επενδύουμε εμείς τα χρήματά μας και να συσσωρεύουμε πλούτο στις τράπεζές μας!

Είτε όμως αρέσει είτε όχι στους υπερασπιστές ορισμένων ιδεολογιών, αυτός ο μύθος βρίσκεται στη βάση του πολιτισμού μας και σ’ αυτόν στηρίζονται τόσο οι φιλελεύθεροι όσο και οι μαρξιστές, γυναίκες και άντρες που αυτοκαθορίζονται δεξιοί ή αριστεροί, πιστοί ή αγνωστικιστές… Όλοι είμαστε επηρεασμένοι από αυτόν το μύθο και τον τρόπο σκέψης που τον συνοδεύει. Έχουμε αποδεχτεί σαν τα θύματα του Συνδρόμου της Στοκχόλμης ότι πρέπει να εργαζόμαστε σκληρά για να ζούμε πλουτίζοντας δυσανάλογα τους ελάχιστους κεφαλαιοκράτες οι οποίοι κατέχουν αυθαίρετα το κεφάλαιο στα χέρια τους και μεις σαν ανθρωπάκια-μέλισσες εργάτριες,  παραμένουμε ευχαριστημένοι κι από πάνω γιατί μας δίνουν κάποιες πενταροδεκάρες για να επιβιώνουμε.  Την ίδια στιγμή που τα’ αφεντικά μας, μη ξέροντας που να διαθέσουν-επενδύσουν, τα δις τους σκέπτονται ποιο κράτος να διαλύσουν εισβάλλοντας ή οδηγώντας το σε εμφύλιο προκειμένου να πουλήσουν τα όπλα τους και να το ανοικοδομήσουν αφού προηγουμένως το καταστρέψουν. Φυσικά αδιαφορώντας για τα αναρίθμητα θύματα, νεκρούς, ορφανά , χήρες που αφήνουν πίσω τους.

2.- Χρειάζεται ωστόσο να υπάρχουν και οι αντίστοιχοι πουλημένοι πολιτικοί που υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.

3.- Και φυσικά είναι απαραίτητα τα μέσα επικοινωνίας που βοηθούν να χτιστεί, να υποστηριχθεί και να ανατροφοδοτηθεί η επιχειρηματολογία που διατηρεί αυτήν την κατάσταση πραγμάτων και διαχωρίζει τις κοινωνίες σε θύτες και θύματα, σε σφαγείς και σε πρόβατα..
Ήδη τώρα μας επιβάλλουν ότι δε θα υπάρχει πλέον πλήρης απασχόληση έστω κι αν αυτό όλο γίνεται μη βιώσιμοΉδη δεν υπάρχει απασχόληση για όλους και δε θα υπάρχει ούτε στο μέλλον. Εκατομμύρια θέσεις εργασίας εξαφανίζονται καθώς αντικαθίστανται από μηχανές, κάτι που -όπως ξέρουμε- γεννά κάθε μέρα περισσότερο πλούτο και μας φαίνεται, από την άλλη πλευρά, εκεί καταντήσαμε, ιδιαίτερα θετικό και ενθαρρυντικό.
Αλλά επιστρέφοντας στο θέμα μας. Τι κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι που η αξία τους εξαρτάται από την απασχόλησή τους, όταν τη στερούνται ή όταν αυτή δεν τους δίνει τα προς το ζην; Συμβαίνει αυτό που βλέπουμε καθημερινά: ότι η δυσφορία γενικεύεται, ότι οι προσωπικές και κοινωνικές εντάσεις αυξάνονται, ότι το μέλλον κλείνει για εκατομμύρια ανθρώπους και πως όσοι πλήττονται αναπτύσσουν σωματικές και ψυχικές ασθένειες, φτάνοντας σε ουκ ολίγες περιπτώσεις σε βαριά κατάθλιψη ακόμη και στην αυτοκτονία.

Είναι -φυσικά-παράδοξο ότι, ενώ ο πλούτος που υπάρχει στον πλανήτη μας θα επέτρεπε σε όλους τους κατοίκους του να ζουν αξιοπρεπώς, εμφανίζεται ξαφνικά μια «κρίση» και αυτό δικαιολογεί να μένουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι χωρίς απασχόληση ή η απασχόληση που είχαν να αποτιμάται και να πληρώνεται όλο και λιγότερο, ενώ μια μειοψηφία αυξάνει όλο και περισσότερο τον πλούτο της. Για παράδειγμα μερικές ισχυρές οικογένειες σεΐχηδων στην Σαουδική Αραβία, στα Αραβικά Εμιράτα, κ.α. εκμεταλλεύονται τα πετρέλαια της χώρας για να ζουν σαν μεγιστάνες την ίδια ώρα που οι λαοί τους στερούνται και των πιο ουσιωδών ελευθεριών. 

Οκτ 13

Κόμματα και κομματική πελατεία, λαός ανώριμος είναι καταδικασμένος να παραμένει σκλάβος των αφεντικών του.

Η μόνη διαφορά από τα πρόβατα είναι πως στριμωγμένοι μέσα στα σαραβαλάκια μας νομίζουμε πως είμαστε ελεύθεροι

Τα υπάρχοντα κόμματα δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά συμμορίες που αρπάζουν το δημόσιο χρήμα.
Ο ισχυρισμός τους ότι έχουν την μαγική  συνταγή με την οποία θα γεμίσουν το βαρέλι δίχως πάτο δεν ευσταθεί, αφού όσο νερό και να ρίξει κάποιος από πάνω, «ανάπτυξη το λένε», θα φύγει από κάτω.

Σε ποιούς λοιπόν απευθύνονται;
1ον)Απευθύνονται στους «δικούς τους».
Διαβεβαιώνουν δηλαδή τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος ότι η παρούσα κατάσταση θα συνεχισθεί! Αρκεί να ψηφίζουν αιώνια τους ημέτερους! Κι αν γίνει καμμία στραβή έχουν τον τρόπο να τους βγάλουν καθαρούς και αψεγάδιαστους.
2ον)Απευθύνονται στους πελάτες τους, τους γλυφοκοκαλάκηδες σ’ αυτούς που ανεβαίνουν έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά τους. γλύφοντας. Όλο και κάποιο ψύχουλο θα βρεθεί για να βολευτείτε, τους λένε.
3ον)Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και αυτοί που αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τον εγκέφαλό τους και τα αναθέτουν όλα στους άλλους. Αυτοί είναι χωρίς πιστεύω, χωρίς ιδεολογία, πηγαίνουν και ψηφίζουν κατά πως φυσάει ο άνεμος.
Μετά κλαίνε βέβαια, αλλά είναι αργά.
4ον)Υπάρχουν οι αλλοτριωμένοι, αυτοί που νοιάζονται για την τσέπη τους, τον εαυτούλη τους, την άνεσή τους, τα βασικά και συνεχώς ασχολούνται με κάτι άλλο πχ. το χρηματιστήριο, τον ποδόγυρο, τη λαγνεία, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, τη μόδα, το χαρτοπαίγνιο, τα ναρκωτικά κ.λπ. Αυτοί είναι ηοι εξουδετερωμένοι, οι ακίνδυνοι, η χαρά του συστήματος. Σκλαβωμένοι στο παθος τους δεν υπάρχει πιθανότητα να εναντιωθούν στη σκλαβιά των κομμάτων ούτε ν΄ανανήψουν. Υποταγμένοι θα μένουν πάντα, περιθωριοποιημένοι από τους μεγαλοκαρχαρίες, τους banksters, την ηγετική ελίτ.
5ον)Υπάρχουν οι φοβισμένοι και οι δειλοί. Αυτοί είναι πλέον εξουδετερωμένοι από το φόβο και τη δειλία τους..
Έχουν γίνει αλοιφή.

6ον)Υπάρχουν και οι συνειδητοποιημένοι, οι αγωνιστές, οι ασυμβίβαστοι, αυτοί μόνο πίκρες γεύονται αν όχι διωγμούς, ξύλο, δακρυγόνα, συλλήψεις, ε, κάπου-κάπου και καμμιά δολοφονία. Είναι αυτοί που γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα: Είναι πλήρως ενημερωμένοι ότι η πατρίδα ένεκα των πέντε πιο πάνω κατηγοριών, ειναι η πρώτη χώρα στην ιστορία της οικουμένης που δέχεται να καταλυθεί ως συγκροτημένο κράτος χώρις να εχει ηττηθεί σε κανενα πόλεμο …

  Ότι η κρατούσα πολιτική τάξη βάλθηκε να διδάξει στην σύγχρονη ανθρωπότητα την μέθοδο απόλυτης καταστροφής και υποδούλωσης προς όφελος των τραπεζών .
Δεν υπάρχουν πλεον αναγνωρισμένα δικαιώματα στους Ελληνες πολίτες .
Μοναδική λύση ειναι η ανατροπή τους .
Χωρις συμμετοχή δεν έχουμε δημοκρατία
Χωρις δημοκρατία δεν έχουμε πατρίδα
Χωρις πατρίδα δεν έχουμε μέλλον ούτε εμείς ούτε τα παιδια μας .

Φωτογραφία του Grigoris Pierroutsakos.
Γρηγόρης Πιερουτσάκος ένας ειλικρινής πατριώτης.
Το Σύστημα διεθέτει τις καλλίτερες δυνάμεις της Τάξης, αρματωμένους και θωρακισμένους σαν αστακούς, μαζί με τους ανώτερους δικαστές και εισαγγελείς, για να σιγουρεύεται και να εξασφαλίζει ότι αυτοί οι ονειροπαρμένοι δεν θα διαταράξουν την ηρεμία και την τάξη των φιλήσυχων πολιτών, με λίγα λόγια τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης…

Οκτ 12

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πιο κάτω δημοσιεύουμε επιστολή του τοπικού πυρήνα του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης προς τον Συμβολαιογραφικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα καίρια ντοκουμενταρισμένο μήνυμα το οποίο θα σας συμβουλεύαμε να το αντιγράψετε και να το στείλλετε όλοι οι Έλληνες πατριώτες στους κατά τόπους Συμβολαιογραφικούς Συλλόγους σας.

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 1/10/2017

Με αυτήν την επιστολή επιθυμούμε να συμβάλουμε στην υπεράσπιση των Ελλήνων πολιτών, αλλά και του κλάδου σας, από την διαστρέβλωση του λειτουργήματος του συμβολαιογράφου, κάτι για το οποίο την κύρια ευθύνη έχει κυρίως μια ομάδα συναδέλφων σας με επικεφαλής την πρόεδρο του συλλόγου σας, κ. Ι.  Μπιλίση – Χρουσαλά.

Το ΕΠΑΜ, ως μια πολιτική οργάνωση που από τις 27 Νοέμβρη 2014, μαζί με άλλες συλλογικότητες και πολίτες της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν πρώτη φορά στο ειρηνοδικείο της πόλης για να εμποδίσουν την επαχθή πρακτική των πλειστηριασμών της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, έχει επιστήσει την προσοχή σας στο παράνομο και αντισυνταγματικό της πρακτικής αυτής.

Στην επιστολή του ΕΠΑΜ προς τον πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Ελλάδας σχετικά με τους πλειστηριασμούς, η οποία επιδόθηκε στις 24/3/2017, θυμίζαμε μεταξύ άλλων ότι «αποτελεί το βασικότερο νομικό και κοινωνικό καθήκον του συμβολαιογράφου η αποχή από πράξεις που αντίκεινται στο Σύνταγμα, είτε βασιζόμενες σε νόμους αντισυνταγματικούς είτε αποτελώντας καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθρο 25 παρ.3 Συντάγματος), [1] καθώς και από όσες πράξεις αντίκεινται στα χρηστά ήθη, ως όριο στην άσκηση κάθε «δικαιώματος» (ΑΚ 281)».

Με βάση αυτό, ποτέ δεν θελήσαμε να γίνουμε διαμεσολαβητές και κριτές του ποιος αξίζει και ποιος όχι να χάσει την περιουσία του, μένοντας σταθεροί στο «ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ», γνωρίζοντας ότι ο αγώνας που δίνουμε είναι καθαρά πολιτικός και έχει ως στόχο την απελευθέρωση της χώρας από το καθεστώς κατοχής που έχει επιβληθεί μέσω του χρέους και των μνημονίων, κομμάτι των οποίων είναι και οι συμφωνίες για εκποίηση των περιουσιών των πολιτών, όπως και η εφαρμογή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Επιπλέον, μη αναγνωρίζοντας καμιά κατοχική  κυβέρνηση και  κανένα κατοχικό υπουργό ως συνομιλητές μας, σας καλούμε

  • στην Γενική σας Συνέλευση στις 1/10/2017  να στηρίξετε με θέρμη τη συνέχιση επ’ αόριστον της αποχής των συμβολαιογράφων του Συλλόγου σας από κάθε είδους πλειστηριασμό, από οποιονδήποτε φορέα κι αν διενεργείται (Τράπεζες, Εφορία, Δήμους, Ασφαλιστικά Ταμεία κλπ), οποιοδήποτε και αν είναι το αντικείμενό του ή η μορφή του (ηλεκτρονική ή μη), δεδομένου ότι η διαδικασία αυτή είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και στα χρηστά ήθη, κατάφωρα καταχρηστική και παράνομη.

Θέλοντας τέλος, τη στιγμή αυτή, να διευκολύνουμε «νομοτεχνικά» την απόφασή σας, σας τονίζουμε την πειθαρχική και ποινική ευθύνη που συνεπάγεται η συμμετοχή σας σε τέτοιους πλειστηριασμούς.

Συνεπώς έχετε καθήκον ως μέλη επιστημονικού συλλόγου, ως δημόσιοι λειτουργοί και ως Έλληνες πολίτες, να αντικρίσετε κατάματα την πραγματικότητα που επιτάσσει να συνταχτείτε με τον χειμαζόμενο λαό και να προστατέψετε την περιουσία του.

Θεσσαλονίκη 30/09/2017

Ε.ΠΑ.Μ.

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο

περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

Written By Χρήστος Ιβάνοβιτς on Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017 | 1.10.17

http://www.activistis.gr/2017/10/blog-post_22.html

[1]’Αρθρο 25: (Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων)

1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Oι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
2. H αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.
3. H καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται.
4. Tο Kράτος δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης.

Οκτ 10

Σαράντος Καργάκος και Δημήτρης Γιαννακόπουλος για το έσχατο σκαλοπάτι παρακμής που η Ελλάδα και οι νταβατζήδες πολιτικοί της έχουν βυθιστεί

Σε μια δήλωση γροθιά στο στομάχι προχώρησε ο ιστορικός και συγγραφέας Σαράντος Καργάκος, αναφορικά με το ν/σ για το δικαίωμα αλλαγής (διόρθωσης) φύλου, ακόμα και από την παιδική ηλικία των 15 ετών, που ψηφίστηκε σήμερα από τη Βουλή.

Πιο συγκεκριμένα ο Σ.Καργάκος δήλωσε:

«Ζούμε την εποχή εκπούστευσης και εκπουτάνευσης του Εθνους. Σπεκουλαδόροι κίναιδοι διευθύνουν τη χώρα μας».

ΟΜΟ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΑΣΥΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. Η μόνη λύση συντρείψτε τους με κάθε τρόπο!

http://www.pronews.gr/koinonia/637967_sarantos-kargakos-gia-ns-allagis-fyloy-spekoyladoroi-kinaidoi-dieythynoyn-ti-hora

Θαρραλέα θέση για το νομοσχέδιο-έκτρωμα σχετικά με το δικαίωμα αλλαγής φύλου από την παιδική ηλικία των 15 ετών, έλαβε ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ Παπανθηναϊκός, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

Με δυο ποσταρίσματά του στο instagram, αναφέρθηκε στον εξευτελισμό της ελληνικής κοινωνίας που επιχειρούν κάποιοι. 

Στο πρώτο λοιπόν απ’ αυτά ανέβασε μια φωτογραφία με στίχους από τον εθνικό ύμνο και τη συνόδευσε με το μήνυμα: «Πρώτα ήρθε το ξεπούλημα της Πατρίδας στους ξένους… ακολούθησε η απαξίωση της Θρησκείας… και τέλος ήρθε το χτύπημα στην Οικογένεια… ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ»! 

Και λίγο αργότερα δημοσίευσε νέα φωτογραφία που απεικονίζει τον χάρτη της Ελλάδας και αναφέρει: «Ζητείται Κολοκοτρώνης. Μπουρλότο στη λογική, στα πρέπει και στα μη». 

http://www.pronews.gr/koinonia/637990_dgiannakopoylos-gia-ns-allagis-fyloy-kalinyhta-ellada-foto

Οκτ 10

«ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΜΙΣΕΛΗΝΟ»!

ΕΤΣΙ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ Μητροπολίτες!ΑΚΟΥΤΕ «ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ …Α Λ Λ Ο Ι» ; ; ;

Σε ένα ακόμα Ε Λ Λ Η Ν Ο Π Ρ Ε Π Ε Σ Τ Α Τ Ο κήρυγμα προχώρησε την παρελθούσα Κυριακή ο ΑΞΙΟΣ Μητροπολίτης κ.Μάρκος, κατά την εορτή της συνάξεως των Αγίων της Χίου.
Ο Μητροπολίτης επισημαίνοντας τον Εθνικό προορισμό μίας ακριτικής Μητροπόλεως όπως αυτή της Χίου, θύμισε στους παρισταμένους πιστούς τα λόγια του Αλέξανδρου Υψηλάντη το 1821, που όπως είπε αποτέλεσαν και το αίτημα της ενάρξεως της Εθνικής Επαναστάσεως:

«Να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημισέληνον, δια να υψώσωμεν το σημείον δι’ ού πάντοτε νικώμεν, λέγω τον Σταυρόν, και ούτω να εκδικήσωμεν την Πατρίδα».

Προσθέτοντας με νόημα, πως: «γι’ αυτό πόνεσε η ψυχή μου όταν το ελληνικό κοινοβούλιο ψήφισε να υψώσουμε αυτά, που ήθελε ο Υψηλάντης να γκρεμίσει».

Άξιος!
Άξιος!
Άξιος!

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ‘Ε Υ Γ Ε’!
ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ.

ΘΑ ΔΕΧΘΕΙΤΕ Α Τ Ε Λ Ε Ι Ω Τ Ε Σ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΠΑΝΤΑΧΟΘΕΝ!

ΘΑ ΛΥΣΣΑΞΟΥΝ !

ΘΑ ΣΑΣ ΛΟΙΔΩΡΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ…

ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΜΩΣ, ΟΤΙ ΔΕΝ «ΙΔΡΩΝΕΤΕ» ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΑΙΚΥΛΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ.

ΕΙΘΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΙΘΕ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ (σύντομα!) ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΙΜΗΤΕΣ ΣΑΣ…

Οκτ 10

‘Έλληνας πολίτης με προσφυγή του στο ΣτΕ από το 2015 ζητά την ακύρωση του νόμου περί Ελληνικής Ιθαγένειας ως Αντισυνταγματικό αλλά και Παράνομο !

Ευρισκόμενοι λίγο πριν τον αφανισμό ενός λαού

Την ώρα που το μόνιμο θέμα συζήτησης στα καφενεία και στις δημόσιες συζητήσεις είναι οι βίαιες περικοπές  στα χρηματικά έσοδα του πολίτη και οι συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις του προς το κράτος, συντελείται κάτι τραγικότερο και δυστυχώς μη αναστρέψιμο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα –χθες. 

Είναι η μαζική ελλην-οποίηση των αλλοδαπών μεταναστών, παρανόμων δε στην συντριπτική πλειοψηφία τους. Οι οποίοι νομιμοποιούνται εκ των υστέρων με αδιαφανείς διαδικασίες και με ανοικτές τις έρευνες για τα κυκλώματα παράνομων ελληνοποιήσεων και για τις σχέσεις λαθρεμπόρων, ΜΚΟ και του οργανωμένου εγκλήματος.  Η αποκορύφωση του παραλογισμού ήρθε με την απόδοση της ελληνικής  ι θ α γ έ ν ε ι α ς  (!). 

Η προώθηση των ιθαγενο-ποιήσεων που έχει ως de-facto αποτέλεσμα την αντικατάσταση των αυτοχθόνων πληθυσμών, έγινε από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών με θρησκευτική ευλάβεια. Mε την σημερινή κυβέρνηση βέβαια να θεωρεί τον εαυτό της από προοδευτική έως και ευεργέτη της ανθρωπότητας … 

Υπήρξαν όμως και αντιστάσεις, μεμονωμένες, εκ μέρους των πολιτών.

Όπως κατά του νόμου 3838/2010 (περίφημος νόμος «Ραγκούση» επί κυβερνήσεως Παπανδρέου) που απέδιδε ελληνική ιθαγένεια χωρίς ουσιαστικά κριτήρια και χωρίς να θέσει ζήτημα ποσόστωσης αλλοδαπών στον συνολικό πληθυσμό. Τρεις Έλληνες πολίτες και τρεις σύλλογοι κατέθεσαν προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το ΣτΕ προς τιμήν του και πράττοντας το καθήκον του δικαίωσε την προσφυγή και με την απόφαση 460/2013 έκρινε τον παραπάνω νόμο  Α ν τ ι σ υ ν τ α γ μ α τ ι κ ό. 

Στην συνέχεια, το 2015, η υφυπουργός μετανάστευσης Τασία Χριστοδουλοπούλου επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κατέθεσε πρόταση νόμου για την τροποποίηση του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας. Τότε η κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου με περισσό θράσος είχε δηλώσει ότι οι τροποποιήσεις είχαν γίνει «για να αποφευχθούν στο μέλλον οι σκόπελοι του ΣτΕ» λες και η απόφαση του Συμβουλίου δεν προστάτευε την Συνταγματική νομιμότητα αλλά ήταν το εμπόδιο στο «θεάρεστο» (αλλά πάντα εθνομηδενιστικό) έργο της. Υπερψηφίστηκε πανηγυρικά (με εξαίρεση την Χρυσή Αυγή) και έγινε ο νόμος 4332/2015 (εις αντικατάσταση του 3838/2010).

Κατά του νόμου αυτού κατατέθηκε και πάλι προσφυγή στο ΣτΕ στις 9/11/2015 από Έλληνα πολίτη. Επί δύο χρόνια καθυστερείται ασυστόλως η συνεδρίαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με συνεχείς αναβολές.

 Η επόμενη συνεδρίαση για να συζητηθεί η  συγκεκριμένη προσφυγή έχει οριστεί για τις 10/10/2017 (δηλαδή σήμερα).

Είναι καθήκον όλων μας, ακόμα και βάσει του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, να υποστηρίξουμε την προσφυγή του συμπολίτη μας στο ΣτΕ καθώς καταγγέλλει (και αυτόν) τον νόμο ως Αντισυνταγματικό αλλά και  π α ρ ά ν ο μ ο   αφού:

 

1)Παραβιάζει δεκαπέντε (15) άρθρα του Συντάγματος των Ελλήνων.

2)Εκδόθηκε κατά παράβαση άρθρων που απαιτούν υπουργική απόφαση,

3)Αναγνωρίζει ιθαγένεια σε τέκνα αλλοδαπών που οι ίδιοι απέκτησαν ιθαγένεια με τον νόμο Ραγκούση που έχει ήδη κριθεί αντισυνταγματικός « … στην ουσία είναι τέτοια η εκτεταμένη παραβίαση του Συντάγματος όπως έχει αναγνωριστεί από το ΣτΕ (2010) και μάλιστα επαναλαμβανόμενη που θα μπορούσε να γίνει λόγος για σφετερισμό της λαικής κυριαρχίας με κοινοβουλευτική κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος …» – ενεργοποιώντας το άρθρο 120 του Συντάγματος.

 

Συνέλληνες, θερμά σας παρακαλούμε να μεταδώσετε με κάθε μέσο (internet, email, ράδιο, τηλεόραση, εφημερίδες, καθημερινές συνομιλίες) ώστε να το πληροφορηθεί κάθε Έλληνας όπου γης.  Στις 10 Οκτωβρίου 2017, στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), με μία ψήφο η πατρίδα μας παίρνει ανάσα ελπίδας – ή με μία ψήφο το έθνος των Ελλήνων μετά από χιλιάδες χρόνια, πεθαίνει !

 *  *  *

Αξιότιμοι συμπολίτες της Αριστεράς και του αντι-εξουσιαστικού ελευθεριακού κομμουνιστικού χώρου: ο βίαιος εποικισμός της Ευρώπης έχει δημιουργήσει φόβο, καχυποψία, εργασιακή δουλεία, γκέτο, άβατα, οργή, εγκληματική συμπεριφορά, και απομόνωση. Αυτά όλα είναι το ισχυρότερο λιπαντικό στα γρανάζια της εξουσιαστικής μηχανής του Κεφαλαίου. 

Αξιότιμοι συμπολίτες του εθνικιστικού/δεξιού/πατριωτικού  μετώπου: αν περιμένετε να κάνουν οι εισβολείς το «λάθος» και να δώσουν αφορμή για δραστικά μέτρα, θυμηθείτε ότι έχουν την υψηλή καθοδήγηση και ενδεχομένως το λάθος να καθυστερήσει  τόσο που κάποια εκατομμύρια να έχουν προλάβει να βαπτιστούν ιθαγενείς Έλληνες, Οι ιθαγενείς τελούν υπό την διεθνή προστασία του ΟΗΕ …

Αξιότιμοι συμπολίτες του κεντρώου, «πολιτικώς ορθού» χώρου: αντιληφθείτε έγκαιρα ότι συντελείται καθοδηγούμενος εποικισμός της Ευρώπης που υποστηρίζεται με πακτωλό χρημάτων, υλικοτεχνικά, στρατιωτικά και υπερσύγχρονα logistics μέσα. Η παγκοσμιοποίηση χάνει έδαφος και θέλει να αφήσει πίσω της χάος όπως ακριβώς έκανε η Βρετανική αυτοκρατορία όταν παρέδωσε  τις αποικίες της. Δεν είναι συνωμοσιολογία, είναι η ωμή πραγματικότητα που δεν θα την ακούσετε στις ειδήσεις των 9 …

 *  *  *

(Επισυνάπτουμε την προσφυγή σύμφωνα με την επιθυμία του καταγγέλλοντος και χωρίς προσωπικά στοιχεία, για να αντιληφθείτε άμεσα το μέγεθος της παράβασης των «υπηρετών του λαού».)

Mην περιμένετε από τους άλλους … Πράξτε τα δέοντα τώρα …  Ο πολίτης με  ε π ί γ ν ω σ η   έχει την μέγιστη ευθύνη  και  ας  είναι  και  μειοψηφία !

Πάτρα, 04/8/2017 Πρωτοβουλία Πολιτών Πάτρας «ελλήνων ευθύνη» ellinoneuthini@gmail.com

Οκτ 08

Ήρθε η ώρα να ξαναποκτήσει η Ελλάδα τη φυσική της ηγεσία καί να ξαναμεγαλουργήσει. Όλοι μας κι όλες μας, όσοι-ες έχουμε Ελληνική ψυχή!!! Συμφωνία σε εσύ μείζονα

Καί είπαμε! Όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια, ώρα του καλή. Ούτε παρακαλάμε κανέναν, ούτε θα του κάνουμε κήρυγμα. 

Όμως, όποιος θέλει, θα συμμετάσχει ενεργώς. (Αλλοιώς, ας μην παραπονιέται ότι οι κακοί πολιτικοί του κάνουν ετούτο, ή εκείνο.) 

Ζητάμε την Ελληνική ψυχή σας καί τον χρόνο σας! 

Καί ο καθένας θα κάνει αυτό, στο οποίο είναι καλός.

 Θέλω να πιστεύω πως το μέλλον της χώρας μας καί του λαού μας προμηνύεται λαμπρότατο.

Σαλπάρουμε… όπως το είχαμε προαναγγείλει… (εδώ)… κι ας είναι μαζί μας, όλη η θετική ενέργεια του Σύμπαντος…

 Καλλιόπη Σουφλή

  

τη σειρά των επερχομένων ανοιχτών διακηρύξεων προς τους Έλληνες, έτυχε να ξεκινήσω πρώτος με την παρούσα.

(Ξεκινήστε από εδώ, γιά μιά πρώτη ιδέα περί του θέματος.)

Ιστορικώς, η Ελλάδα μεγαλούργησε όποτε -καί εφ’ όσον- υπήρχε ισχυρό κέντρο αποφάσεων, στο οποίο υπακούανε άπαντες οι Έλληνες. (Αν θέλετε διαφορετική έκφραση, όποτε υπήρχε ηγετικό «ιερατείο».) Βλέπε Αγαμέμνονα, βλέπε Φίλιππο Β’.

Όμως, γιά κάποιους λόγους τα «ιερατεία» αυτά έπαψαν να υπάρχουν, με χρονικώς τελευταίο το «περίπου ιερατείο» που οργάνωσε καί διεξήγαγε τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). (Έστω, το χρονικώς τελευταίο διακριτό.) 

Από τότε, η Ελλάδα έγραψε μέν την εποποιΐα του 1940 (από …»κεκτημένη ταχύτητα»), αλλά από το 1944 μέχρι σήμερα παραδέρνει σα ναυαγισμένο πλοίο στα βράχια. Κατάσταση που ούτε μας τιμά ως λαό, ούτε μας ταιριάζει, ούτε μας αξίζει.

Λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξαναποκτήσει η Ελλάδα τη φυσική της ηγεσία καί να ξαναμεγαλουργήσει. Αφού πρώτα σωθεί από τα τέρατα που την πνίγουν.
Καί ποιός θ’ αποτελέσει τη φυσική ηγεσία της Ελλάδας καί του Ελληνισμού;

 

Όλοι μας κι όλες μας, όσοι-ες έχουμε Ελληνική ψυχή!!!
 
Όσο παράδοξη κι αν φαντάζει η απάντηση, ωστόσο είναι απολύτως εφικτή. 

Ας το δούμε.
 
Τί έχουμε στις μέρες μας; έναν λαό απολύτως παραδομένο στη μοίρα του, ο οποίος περιμένει σωτήρες να τον σώσουν. 

Αλλά, γιά κακή του τύχη, οι σωτήρες τό ‘ριξαν στην απεργία! 
Όχι μόνον οι σωτήρες επιμένουν να μην εμφανίζονται, αντιθέτως τον λαό τον έχουν περιλάβει εργολαβικώς εχθροί καί προδότες. 

Καί νά ‘ταν μόνον αυτά… Όποτε ο λαός στρέφει το βλέμμα αλλού (πάντα προς αναζήτηση …σωτήρων), τον περιμένουν θρασείς απατεώνες… που του υπόσχονται (ανύπαρκτα) λεφτά, ή του συστήνουν να κάνει υπομονή, μέχρι να έρθουν γιά «σώσιμο» διάφορες (ομοίως ανύπαρκτες) υπεροργανώσεις με (εξ ίσου ανύπαρκτα) υπερόπλα.

(Ελλείψει αυτών, βέβαια, συμβιβαζόμαστε καί με το Ξανφόν Γκιένος! Λες κι οι άλλοι λαοί δεν έχουν τα δικά τους προβλήματα να λύσουν, αλλά ζούν μονάχα γιά να επωμιστούν τα προβλήματα του ανεύθυνου νεοέλληνα.)

Δυστυχώς, αυτή τη δουλειά (του να βρείς γομάρι, να του φορτώσεις τις πολιτικές ευθύνες σου) την ξεκίνησε ο Μεγαλέξανδρος, καί την πληρώνουμε ακόμη. Καί μυαλό δεν βάζουμε. 

Εδώ καί κοντά δυόμιση χιλιάδες χρόνια, η διοίκηση της Ελλάδας είναι κάτι που ασκείται από κάποιους «αόρατους», κάπου πολύ μακριά… σε απόσταση τουλάχιστον ένα μήνα με το άλογο. Πιό μακριά απ’ τα Σούσα, κάπου στη Βακτριανή καί στην Ινδία. Κάποιους δήθεν «αόρατους», αλλά σίγουρα ανέγγιχτους. Κάποιους με …ασυλία!

 
Ακριβώς αυτά τα κουσούρια μας άφησε εκείνη η εποχή. Συν η ευμάρεια από το χρήμα, που …αυτομάτως έρρεε άφθονο στις τσέπες των Ελλήνων τους τρείς τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. (Κι αν η Ελλάδα έπεσε στους Ρωμαίους, έμειναν ακόμη ελεύθερες γιά μεγάλο διάστημα οι Ελληνιστικές Αίγυπτος καί Συρία.) 

Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια κουβαλάμε αυτές τις στρεβλές αντιλήψεις. Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια δεν κοιτάζουμε εμείς τα του οίκου μας, γι’ αυτό θεωρούμε φυσιολογικό ν’ ασκεί διοίκηση στα της Ελλάδος …το Λονδίνο, η Ουάσινγκτων, κι όποιος άλλος παρεμφερής.

 

Όμως, καιρός να επαναφέρουμε την Εκκλησία του Δήμου καί την Απέλλα! 

Καιρός ν’ αναλάβουμε ξανά ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ τις τύχες μας!!!

 
Τί, δηλαδή; θέλετε να διαιωνιστεί η παρούσα άρρωστη κατάσταση; Τα χάλια μας δεν τα βλέπετε; Κολλήσατε στο δίλημμα: «- Ή να προσκυνήσουμε σωτήρα, ή να χαθούμε όλοι!»;
Να με συγχωρήτε, ευχαριστώ, αλλά εγώ δεν θα πάρω.

 
Οπότε, εμείς…
Εμείς καί μόνο εμείς αναλαμβάνουμε στο εξής την προσπάθεια καθοδηγήσεως της Ελλάδας μας, απαγορευομένων αυστηρώς του λοιπού των …αντιπροσώπων. 
 Όμως, με εντελώς νέο σχήμα συνεννοήσεως καί ομαδοποιήσεως.

Γιατί;

Διότι:

Εάν ξεκινήσουμε μιά προσπάθεια με κλασική πυραμιδική δομή, πρώτον αυτή θα καταρρεύσει γρήγορα, καί δεύτερον …θα καταρρεύσει γρήγορα. Η πρώτη αιτία είναι το άκρατο αρχηγηλίκι, που κρύβει μέσα του ο κάθε Έλληνας. 

Η δεύτερη είναι οι αποσχίσεις (πάλι ως απόρροια αθεμελίωτου εγωϊσμού / αμετροέπειας / ανοησίας). 

Όταν βλέπετε τέτοια σχήματα να στέκονται (πχ παραδοσιακά κόμματα), καί δή γιά πολύ χρόνο, τότε βρίσκονται άλλες «συγκολλητικές» ουσίες από πίσω – οι οποίες έχουν τρόπους να επιβάλουν τον απόλυτο σεβασμό των «από κάτω» στους «από πάνω». Δεν μας αφορούν αυτά τα σχήματα, όμως.  

Το 1789 το πετάμε στα σκουπίδιακαί πολύ το κρατήσαμε.

Την τύχη της Ελλάδας ΔΕΝ θα την καθορίζει στο εξής το πού έβαλαν τους κώλους τους οι αντιπρόσωποι της Ασσαμπλέε Νασιονάλ του 1789. 

Ούτε αυτοί, που από τα παρασκήνια επέβαλαν …σεβασμό στην ιεραρχία των διαφόρων κομματικών πυραμίδων. (Ως …σεβάσμια άτομα οι ίδιοι.)

Τί θα κάνουμε, λοιπόν;
Μερικά πράγματα.

  • Το πρώτο, οργανωνόμαστε σε ολιγάριθμες παρέες. Όπου αυτοελεγχόμαστε.
  •  

Είναι φανερό το ότι, εκτός απ’ το να μην είμαστε μόνοι μας, έχουμε το πλεονέκτημα του αμέσου ελέγχου καί αποδόσεως τυχόν ευθυνών. 

Στην παρέα ΔΕΝ μπαίνουν λαμόγια, αδιάφοροι, καιροσκόποι, εγωϊστές που ονειρεύονται αρχηγηλίκια, προδότες καί λοιπά σαπρόφυτα. 
Δεν μπαίνουν εξ αρχής. 
Δεν μπορούν να μπούν, εξ αρχής. 
Αυτοί όλοι οι βρωμιάρηδες ευδοκιμούν μόνο στα θολά νερά ενός ετερόκλητου πλήθους. 
Όχι όταν πέφτει ο προβολέας απάνω τους.

Έτσι, δεν θα υπάρξουν παράπονα καί στεναχώριες γιά προδότες κι αποχωρήσαντες. 

Επίσης, όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει, ώρα του καλή. 

Να μας παρατήσει εξ αρχής ήσυχους καί να πάει στη Γερμανία. Ή στα ξενυχτάδικα της Μυκόνου. Ή όπου στο διάολο θέλει. 

Δεν υποσχόμαστε ούτε αρχηγικές θέσεις, ούτε λεφτά (καί δεν επιθυμούμε να προσελκύσουμε τσακάλια της πιάτσας). Αμφότερα δεν υφίστανται.

  • Το δεύτερο, διαχειριζόμαστε εμείς τα του οίκου μας. 
  •  

Όταν πχ μας περισσεύει ένα μικρό χρηματικό ποσόν, είναι μέγιστη ανοησία να το δίνουμε σε κομματικούς εράνους, σα να δίνουμε χρυσόν, σμύρνα, λίβανον …στον κομματικό «σωτήρα». Χίλιες φορές καλύτερα ν’ αγοράσουμε κάτι, που θα μας είναι χρήσιμο.

Καί είπαμε! Όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια, ώρα του καλή. Ούτε παρακαλάμε κανέναν, ούτε θα του κάνουμε κήρυγμα. 

Όμως, όποιος θέλει, θα συμμετάσχει ενεργώς. (Αλλοιώς, ας μην παραπονιέται ότι οι κακοί πολιτικοί του κάνουν ετούτο, ή εκείνο.) 

Ζητάμε την Ελληνική ψυχή σας καί τον χρόνο σας! 
Καί ο καθένας θα κάνει αυτό, στο οποίο είναι καλός.

Εάν αυτά σας φαίνονται από τώρα βαρειά κι ασήκωτα, σας θυμίζω πως η αντίθετη εικόνα είναι οι απρόσωπες γραφειάρες των πολιτικών του κατεστημένου – με τους κομματάρχες, κτλ. 

Όπου, αν περιμένεις να προωθηθεί το δίκαιο αίτημά σου, καλύτερα να το γυρίσεις στην Τουρκοκρατία.

Ο πασάς της περιοχής θα σ’ εξυπηρετούσε πιό γρήγορα. (Μπορεί καί να σου έκοβε το κεφάλι – επειδή τον ενόχλησες. Αλλά, είτε με τον άλφα τρόπο, είτε με τον βήτα, στο προκύψαν ζήτημα θα έθετε ένα σαφές τέλος χωρίς καθυστέρηση.)

  • Το τρίτο, συνεννοούμαστε με άλλες ομάδες συν-Ελλήνων.

Σκεφθήτε την εικόνα βιολογικών κυττάρων που συνενώνονται, προς σχηματισμό ζώντος οργανισμού.

Οπότε, δεν τίθεται κάν θέμα εγωϊστικής διεκδικήσεως της αρχηγίας. 

Βέβαια, πάντα υφίσταται το θέμα του συντονισμού της δράσης καί των αποφάσεων, αλλά αυτό υπάρχουν τρόποι να λύνεται κάθε φορά. (Γι’ αυτό καί δεν υπεισέρχομαι εδώ σε αχρείαστες λεπτομέρειες – καί δή, δεν συντάσσω εγχειρίδιο οδηγιών μιάς άκαμπτης δομής.)

Αυτά μας είναι αρκετά γιά το ξεκίνημα.

Είν’ αλήθεια πως (παρά τα προειρηθέντα) πολλοί συν-Έλληνες, απ’ αυτούς που θα δουν με θετική ματιά τα σημερινά, επιμένουν να σκέφτονται συμβατικά. 
Με όρους πυραμιδικής δομής, χρηματοδοτουμένων κομμάτων, «- Να βγούμε με εκλογές ως πλειοψηφία!», κτλ κτλ κτλ. 

Γι’ αυτούς, έχω να πω το εξής: είναι ελεύθεροι να το προχωρήσουν, άμα νομίζουν ότι θα πετύχουν κάτι. 

Ωστόσο, εγώ δεν θα συμμετάσχω, διότι δεν πιστεύω σε κάτι τέτοιο. 

Μόνο μιά ψήφο έχω να δώσω, καί τίποτ’ άλλο.
Δεν εμποδίζω κανέναν, δεν θα δοκιμάσω ν’ αλλάξω τα μυαλά κανενός, αλλά ξεκαθαρίζω απόλυτα τη θέση μου.
 
Συμπερασματικώς:

Ήδη ξεκίνησε η πρώτη Ελληνική παρέα, οπότε καιρός να ξεκινήσετε καί τη δική σας.

Θέλω να πιστεύω πως το μέλλον της χώρας μας καί του λαού μας προμηνύεται λαμπρότατο.

Όμως, συν …ιστολόγοις, καί χείρα κίνει.

Αναρτήθηκε από την Καλλιόπη Σουφλή στα  ATTIKA NEA. Όπως και να το δείτε είναι μια διέξοδος για την οποία έχουμε επανειλλημμένως αναφερθεί. Ιδίως για όσοιυτς δεν πιστεύουν ότι τα αντιμνημονιακά κόμματα είναι δυνατό να ομονοήσουν και να διεκδικήσουν στα σοβαρά την κυβέρνηση και να πάρουν την πλειοψηφία.

Παλαιότερα άρθρα «