Ως πότε οι άνθρωποι θα ζουν με φρούδα όνειρα και ανέφικτες ουτοπίες; Μέρος 2ο

ΗΠΑ – Απειλή κατά της ανθρωπότητος και πως αντιμετωπίζεται

Οι ΗΠΑ φάντασμα του εαυτού τους και των ιδανικών τους

Από παλιά οι ΗΠΑ, όπως άλλωστε και οι άλλες μεγάλες δυνάμεις είχαν βλέψεις για να αυξήσουν και επεκτείνουν την επιρροή τους στον πλανήτη μας, κάτι που μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα φυσικό. Ο τρόπος όμως που χρησιμοποιούσαν οι ΗΠΑ ήταν εν πολλοίς βάρβαρος. Να θυμίσουμε τα πραξικοπήματα που οργάνωσε τις δεκαετίες μεταξύ 50-80 στην Γουατεμάλα, Ελ-Σαλβαντόρ, Νικαράγκουα, Χιλή και Αργεντινή κυρίως για την υποστήριξη των συμφερόντων των μεγάλων αμερικανικών επιχειρήσεων που είχαν επενδύσει εκεί. Αναφέρουμε επίσης την εισβολή στον Παναμά και στην Γρενάδα και την αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων στην Κούβα.

Όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, η ανθρωπότης έμεινε με την εντύπωση ότι θα άρχιζε μια περίοδος διαρκούς ειρήνης και ευημερίας. Πόσο λάθος έκανε.. Η λεγόμενη Δύση – δηλαδή οι ΗΠΑ και οι δορυφόροι της, ήθελε να ελέγχει πλήρως τον πλανήτη. Παραβίασε ψευδόμενη – την συμφωνία κυρίων μεταξύ Γκορμπατσώφ και Μπους, σύμφωνα με την οποίαν η Ρωσία συμφωνούσε στην επανένωση τηςΓερμανίας υπό την προυπόθεση να μη διευρύνετο το ΝΑΤΟ. Και το ΝΑΤΟ διευρύνθηκε τόσο πολύ που ενέταξε σ’ αυτό όλα τα κράτη του Συμφώνου Βαρσοβίας,σε μια αδικαιολόγητη προσπάθεια περικύκλωσης της Ρωσίας.


Τον Ιανουάριο του 1991 γίνεται η πρώτη επίθεση κατά του Ιράκ για να υποχρεωθεί να αποχωρήσει από το Κουβέιτ. Οι ΗΠΑ εξαγόρασαν με χρήματα ορισμένα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως την Αίγυπτο, την Συρία και την Σοβιετική Ένωση για να μην εναντιωθούν στην σχετική απόφαση. Τιμώρησαν την Υεμένη που ψήφισε κατά μαζί με την Κούβα , κόβοντας 70 εκατ. δολάρια σε βοήθεια που χρειαζόταν.

Μετά την 11 Σεπτεμβρίου 2001 αρχίζει ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας που από εδώ και πέρα θα είναι ο νέος εχθρός που θα αντικαταστούσε τον κομμουνισμό. Σχεδόν αμέσως άρχισε ο βομβαρδισμός του Αφγανιστάν για να ακολουθήσει αργότερα και στρατιωτική επιχείρηση εκεί με συμμετοχή του ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ εξέδωσαν την “Patriot Act” που ουσιαστικά επέτρεπε την παρακολούθηση με όλα τα μέσα όλων των Αμερικανών και μη. Επίσης επετράπη η δολοφονία τρομοκρατών από τις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ οπουδήποτε και αν βρίσκονται, το άνοιγμα του κολαστηρίου του Γκουαντάναμο στην Κούβα και επετράπη η χρήση βασανιστηρίων.

Στην αρχή προσπάθησαν οι ΗΠΑ να εμπλέξουν τον Σαντάμ Χουσσείν στην επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου αλλά όταν απέτυχαν άρχισαν τότε την εκστρατεία ψεύδους κατά του πρώην συνεργάτου των Αμερικανών ότι δήθεν κατείχε τεράστιες ποσότητες όπλων μαζικής καταστροφής.Το ψεύδος έφθασε στο μεγαλείο του όταν ο Κόλιν Πάουελ ενημέρωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, παρουσιάζοντας στοιχεία που δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα για να δικαιολογηθεί η στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ.. Και τον Μάρτιο του 2003 γίνεται η εισβολή στο Ιράκ, μια εισβολή που θα οδηγήσει στον θάνατο 600.000 άμαχους μέχρι το 2017 και στην καταστροφή της χώρας. Βεβαίως τα όπλα μαζικής καταστροφής δεν υπήρχαν.

Το 2011 αρχίζει η επίθεση κατά της Λιβύης που κατέστρεψε την χώρα και είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο 14.500 αμάχων. Προκλήθηκε ο εμφύλιος στην Συρία με θύματα μέχρι σήμερα περίπου 560.000 αμάχους.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν σήμερα περισσότερες από 1000 στρατιωτικές βάσεις στον πλανήτη, 255.000 στρατό εκτός των ΗΠΑ που χρειάζονται 25 δις δολάρια ετησίως για την κάλυψη των εξόδων.

Όλοι αυτοί οι πόλεμοι δημιούργησαν και το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα που κατέκλυσε και την Ευρώπη.

Οι εκβιασμοί που οι ΗΠΑ επιχειρούν κατά της Ρωσίας και της Κίνας με εμπορικό πόλεμο, επιβολή δασμών ακόμα και για παραβίαση των Αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν (και όχι κυρώσεις του ΟΗΕ) καταγγελία της Συνθήκης INF, οδηγούν την ανθρωπότητα σε επικίνδυνες καταστάσεις, που μπορεί να οδηγήσει και στην εξαφάνιση της.

Τι μπορεί να γίνει; Χρειάζεται μια μακροχρόνια στρατηγική που να αποβλέπει σε δύο στόχους. Ο πρώτος είναι η αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ με αποχωρήσεις κρατών. Για να γίνει αυτό χρειάζεται η εκλογή κυβερνήσεων στα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, που να έχουν τέτοιον στόχο. Η αποδυνάμωση και ίσως η διάλυση του ΝΑΤΟ στερεί τις ΗΠΑ από ένα χρήσιμο στρατιωτικό εργαλείο για την προώθηση των συμφερόντων της… Ο δεύτερος στόχος θα πρέπει να αποβλέπει στην δημιουργία στενών οικονομικών και πολιτικών σχέσεων με όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ και να περιορισθούν σταδιακά οι σχέσεις με την κεντρική κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον.Χρειάζονται πολλά κράτη να το πράξουν αυτό γιατί έτσι μπορεί οι πολιτείες με λίγη ενθάρρυνση να προχωρήσουν μακροχρονίως στον σχηματισμό ανεξαρτήτων Κρατών.. Μπορεί ακόμα βλέποντας να χάνουν την δύναμη τους, να αλλάξουν οι ΗΠΑ τακτική και να εγκαταλείψουν τον στόχο της απόκτησης του απόλυτου ελέγχου του πλανήτη. Η μέθοδος αυτή αποτελεί έναν ειρηνικό τρόπο αποδυνάμωσης της ισχύος των ΗΠΑ .

Η Δύση, όπως την ξέραμε, δεν υπάρχει πια. Έδυσε με την διάλυση του κομμουνισμού και της Σοβιετικής ‘Ενωσης .

Πάντως η ύπαρξη ενός κράτους του οποίου η πολιτική οδηγεί σε χιλιάδες θανάτους καταστροφή κρατών, παραβιάζει κάθε έννοια δικαίου, ανθρώπινα δικαιώματα, αποτελεί ντροπή αλλά και κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Τέτοιες πολιτικές  πρέπει να σταματήσουν. Και η προσπάθεια να σταματήσουν επιβάλλεται να γίνει..

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος
Πρέσβης επί τιμή.

11.12.2018

Πηγή: Μέτωπο του ΟΧΙ kata-tis-anthropotitas

http://www.dromosanoixtos.gr/2018/12/HPA-Apeili-.html

0 Comments

Ως πότε οι άνθρωποι θα ζουν με φρούδα όνειρα και ανέφικτες ουτοπίες; Μέρος 1ο

Ξυπνώντας από ένα ευφορικό όνειρο και μια ουτοπική φαντασίωση

Ήταν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν κατέφθανε η αμερικάνικη βοήθεια στην Ελλάδα, πλούσια και αστείρευτη στα πεινασμένα και ασυνήθιστα σε τόση αφθονία  μάτια μας. Για όσους είχαν πρόσβαση στην Αμέρικα, όπως συνέβαινε σε κάποιους από μας, όταν κατέφθαναν τα μπαούλα με τις κονσέρβες, και τα τενεκεδένια βάζα με χυμό πορτοκαλιού και κίτρινο βούτυρο ή τυρί.

 Στα μάτια μας η Αμερική,τότε με αυτή τη λέξη εννοούσαμε τις ΗΠΑ και στα παιδικά μας μάτια δεν υπήρχεούτε ο Κάναντα ούτε η Λατινική Αμερική, ήταν η χώρα του παραμυθιού και ο επίγειος παράδεισος.

Ήμουνα από τους τυχερούς να έχω θείους που έμεναν στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης  γι’ αυτό στο σχολείο ερχόμουνα με δερμάτινα μπουφάν και έγχρωμες γαλότσες που έκαναν τους συμμαθητές μου να ζηλεύουν και να σιγοψιθυρίζουν πόσο ευνοημένος και τυχερός ήμουνα, να έχω μπάρμπα από το Μπρούκλιν.

Έτσι σιγά-σιγά μου βγήκε και το παρατσούκλι «Αμερικάνος» στο σχολείο πράγμα που αν δεν υπερηφανευόμουνα με έκανε να νιώθω μοναδικός και ο ευνοούμενος της ζωής.

Όταν ήρθε το χριστουγεννιάτικο δώρο του 1952 και το άνοιξε η μάνα, έμεινα έκθαμβος. Περιείχε στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δένδρο που έλαμπαν στα παιδικά μου μάτια λες και ήταν από γνήσια διαμάντια, χρυσό και ασήμι. Πιο πολύ όμως με εντυπωσίασε η φάτνη με τον Χριστούλη ν’ αναπαύεται μέσα στην γυάλινη φάτνη, την Παναγιά, τον Ιωσήφ ν’ ακουμπά στη ράβδο του, τους βοσκούς, τα πρόβατα και τους μάγους να έρχονται να προσκυνήσουν το θείο βρέφος. Όλα αυτά φάνταζαν μαγευτικά, θεσπέσια και μοναδικά.

Την ίδια στιγμή, τα δένδρα των άλλων παιδιών ήταν μίζερα, ύψους 20 με 30 εκατοστά κι αντί για στολίδια και διακοσμητικές χριστουγεννιάτικες μπάλες, τοποθετούσαν πάνω στα κλαδιά μπαμπάκια, συμβολισμός του χιονιού σύμφωνα με την παράδοση ότι το βράδυ των Χριστουγέννων έπεφτε χιόνι στη Βηθλεέμ.

Φυσικά όσοι συμμαθητές έρχονταν στο σπίτι μου και τους έδειχνα περήφανος το δένδρο, έμεναν με ανοικτό το στόμα. Και τότε  ένιωθα ισχυρός, τυχερός, μοναδικός, πλούσιος συγκρινόμενος με τη φτώχια των άλλων.

Αργότερα με τα άλλα δέματα που ακολούθησαν γνώρισα τα chewing gum τις λεπτές εκείνες πλάκες μαστίχας με την ιδιαίτερα γεύση που τη μάσαγες ξανά και ξανά και δεν σ’ έπαιρνε να την καταπιείς. Όταν πολύ αργότερα στο τέλος του 59 με 60, ήρθε η γνωστή κόκκινη τσίχλα καμμιά σύγκριση μ’ εκείνες. Ήταν η εποχή του χοιρομεριού (ham) και του tomato kethsup να γλύφεις τα δάκτυλά σου. Πολύ αργότερα η βιομηχανία ΚΥΚΝΟΣ στα Σαβάλια αποπειράθηκε να παράξει ντοματόπαστα  σαν το ketchup με μικρή επιτυχία.

Οι πατέρες του αμερικάνικου ιδεώδους

Χωρίς να ξέρω ή ν’ ασχολούμαι με τα πολιτικά, η Αμερική (ΗΠΑ) μου δημιούργησε  την εντύπωση ότι ήταν η πιο μεγάλη και ισχυρή χώρα στον πλανήτη που πάνω από όλα εκπροσωπούσε και υπεράσπιζε φανατικά τα ιδανικά της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ισότητας μεταξύ των λαών. Η άλλη πλευρά, ο κομμουνισμός, φάνταζε στο νού μου σαν το τέρας, η δικτατορία του προλεταριάτου μου φάνταζε σαν δυο σιδερένια χέρια που έπνιγαν κάθε φωνή αντίδρασης, που στραγγάλιζε τα ανθρώπινα δικαιώματα κατεβάζοντας τανκς και ποδοπατώντας άνδρες, γυναίκες παιδιά όταν διαμαρτύρονταν.

Η κρίση της Κούβας  υπήρξε για μένα ο πρόδρομος της πολιτικής σκέψης. Ξαφνικά άρχισα να παρακολουθώ στα περίπτερα τις επικεφαλίδες των εφημερίδων. «Ὁ Κέννεντι έστειλε τελεσίγραφο στον Κρουτσώφ», «Από στιγμή σε στιγμή επίκειται ο τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος». Στην απελπισία τους  οι δικοί μου άρχισαν ν’ αποθηκεύουν όσπρια, μακαρόνια, αλεύρι και κονσέρβες.

Οι Ρώσοι τελικά υποχώρησαν και μια κραυγή ανακούφισης βγήκε από τα στήθη όλων μας. Εμείς, οι συγγενείς μου κι εγώ, ζούσαμε τα γεγονότα λες και η Κούβα ήταν νησί του Αιγαίου. Κλαίγαμε ακόμη και για τους θείους που σαν αμερικανοί πολίτες θα έφευγαν στρατιώτες για έναν ακόμη πόλεμο όπως παλιότερα με τους Japs (Ιάπωνες). Μόνο που τώρα οι εχθροί ήταν οι πρώην σύμμαχοι των ΗΠΑ, οι Σοβιετικοί.

Το ιδανικό της ελευθερίας πάνω από όλα

 Η υποχώρηση της ΕΣΣΔ τέλειωσε με μια περιφανή νίκη του Κέννεντι, τον θαύμασα τον αγάπησα θα έλεγα. Τούτο γιατί υπερασπίστηκε με σιδερένια πυγμή δείχνοντας τόλμη, θάρρος, και υπευθυνότητα τ’ ανθρώπινα ιδεώδη, ό,τι εκπροσωπούσε και πίστευε η ελεύθερη ανθρωπότητα. Έτσι ο Κέννεντι έγινε το ίνδαλμά μου.

Στα 17 μου χρόνια, έφηβος υποψήφιος για το πανεπιστήμιο, δεν ήμουνα πολιτικοποιημένος με την στενή έννοια του όρου, ήμουν όμως αμερικανόφιλος και σεβόμουνα τις αρχές του ελεύθερου κόσμου, χωρίς καλά-καλά να ξέρω ποιος ήταν αυτός ο Δυτικός πολιτισμός, οι αρχές του, σε αντίθεση με τη Σοβιετική Ένωση, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, τη μαρξιστική αν θέλετε κομμουνιστική οπτική. Είχα συγγενείς αριστερούς, κάποιοι από αυτούς είχαν κακοπάθει σε φυλακές και ξερονήσια κι αν και λυπόμουνα για τις ταλαιπωρίες τους,η περιφρόνηση και η εμπάθεια με την οποία εκφράζονταν σε θέματα θρησκείας, η υλιστική τους αντίληψη «δεν υπάρχει Θεός», «αυτά είναι παραμύθια για τα μικρά παιδιά», με απομάκρυναν από κοντά τους και ένιωθα μια έμφυτη απέχθεια γι’αυτούς, έστω κι αν ανθρώπινα, τους συμπαθούσα.

Η δολοφονία του Κέννεντι το Νοέμβρη του 1963 υπήρξε σοκαριστική για μένα. Οι ίδιοι οι Αμερικανοί, η CIA, ο Χούβερ, ο Τζόνσον, ο Λη Χάρβει Ώσβαλντ που είχε επισκεφθεί την ΕΣΣΔ, ο Εβραίος Ρούμπυ, που δολοφόνησε τον «δολοφόνο», η επιτροπή Γουώρεν με το επιπόλαιο και βιαστικό «άντε νατελειώνουμε» πόρισμά της, με άφησε άναυδο και σε πλήρη σύγχυση. Είναι δυνατόν οι Αμερικανοί να δολοφονούν τους προέδρους τους και μετά να χάνονται τα ίχνη των δολοφόνων μέσα από μια συνεχή αλλεπάλληλη σειρά φόνων που κάλυψαν με ένα πέπλο σιωπής τα κίνητρα και τους ηθικούς αυτουργούς;

Κάτι άρχισε να χαλάει μέσα μου, να με βάζει σε σκέψεις, άρχισα να αμφισβητώ τα ιδανικά και τις αρχές αλλά και την πολιτική διαδικασία και τις μεθοδεύσεις όσο και τις σκοπιμότητες του δυτικού κόσμου.   

Μπαίνοντας στο πανεπιστήμιο διαπίστωσα από τους πολιτικοποιημένους συναδέλφους αριστερούς και μη, πως ούτε ο σοβιετικός, ούτε ο καπιταλιστικός κόσμος κατείχε την αλήθεια, ούτε πίστευε στα ιδανικά τα οποία διακήρυττε πως εκπροσωπούσε και υπερασπιζόταν. Ήταν όλα ψεύτικα λόγια χωρίς ουσία, φτηνή προπαγάνδα, επιπόλαια φληναφήματα, φρούδα όνειρα και ανέφικτες ουτοπίες.  

Έτσι φθάσαμε μετά την πτώση των σοβιετικών, του τείχους του αίσχους, την εκτέλεση του ζεύγους ΝικολάιΤσαουσέσκου κ.τλ.,  να αντικρίσουμε το χυδαίο πρόσωπο της Αμερικής και του  καπιταλισμού. Έχοντας την αίσθηση ότι καταρρίφθηκε το αντίπαλο δέος, ότι δεν υπάρχει πλέον αντίσταση και φόβος από την κατακερματισμένη, απολωλότα εργατική τάξη, σιγά-σιγά ο καπιταλισμός και η τραπεζική ολιγαρχία άρχισε να αποκαλύπτει το εγκληματικό, τερατώδες στην ουσία δαιμονικό, πρόσωπό της. Η άρχουσα τάξη συμμετέχοντας σε μυστικές,αποκρυφιστικές λέσχες οργανώσεις, όπως ο τεκτονισμός, οι πεφωτισμένοι,  οι Scull & Bones, οι Bildebergers, αισθάνθηκε παντοδύναμη. Ακόρεστη για πλούτο, και δύναμη, αποδείκνυε καθημερινά με τις παραβιάσεις κάθε ηθικού νόμου και ηθικής αρχής,  πως ό,τι γίνεται με στόχο το κέρδος, το ατομικό συμφέρον, την υπεροψία της εξουσίας, αποσκοπεί στην ενστικτώδη ικανοποίηση του σεξουαλικού ενστίκτου και το ακόρεστο γέμισμα τουωστομαχιού δεν υπόσχεται τίποτα περισσότερο από την παλινδρόμηση του «πολιτισμένου homo sapiens» σε ορδές βάρβαρων νεαντερτάλιων του τύπου «homo catastrophicus».

Έτσι περνάμε στο επόμενο εφιαλτικό σενάριο αποκύημα εμπειρίας του φίλου και σεβαστού πρέσβεως επί τιμή, Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου το οποίο όχι απλώς υιοθετούμε αλλά το θεωρούμε ότι μας εκφράζει σε μέγιστο βαθμό.  

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Τα 42 αιτήματα από τα Κίτρινα Γιλέκα που είναι και δικά μας. Προτροπή για ελληνικό ξεσηκωμό. Μέρος 14ο

Οι αγανακτισμένοι των κίτρινων γιλέκων

Σχολιασμός του ιστολογίου : Παρά το γεγονός ότι τα αιτήματα και η σειρά με την οποία έχουν τεθεί απεικονίζει τον αυθόρμητο χαρακτήρα του κινήματος, από αυτά προκύπτουν αβίαστα πόσο ταυτόσημα με το δεκάχρονο ελληνικό δράμα είναι. Αποτελούν δε έναν δρόμο προς μίμηση και γενικής δράσης ενάντια στο καταστροφικό και διεφθαρμένο καθεστώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ντόπιων κουίσλιγκ που το παίζουν ηγέτες μας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Βλέπε Σαλβίνι, Πέπε Γκρίλο, Νάτζελ Φάρατζ…

  • Χωρίς πουθενά να αναφέρεται η Ε.Ε. ή η Ευρωζώνη, το συνολικό πλαίσιο των αιτημάτων είναι ξεκάθαρα εναντίον των εφαρμοζόμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ΕΕ και του μονεταρισμού της Ευρωζώνης, αφού κινούνται στην κατεύθυνση της εξάλειψης της κοινωνικής ανισότητας και την προστασία της εθνικής (Γαλλικής) οικονομίας. 
  • Τα αιτήματα περιλαμβάνουν ένα σχεδόν πλήρες σύνολο λαϊκών αιτημάτων (εκδημοκρατισμός, εργασία, ανεργία, κατοικία, ασφαλιστικό, παιδεία κλπ) που παρά το εύλογο γεγονός ότι – τα περισσότερα – οριοθετούνται σαφώς στο εθνικό πλαίσιο της Γαλλίας, αποτελούν αιτήματα κάθε λαού. Επομένως και του ελληνικού
  • Είναι αξιοσημείωτο επίσης ότι τα αιτήματα προδιαγράφουν διακριτά την αναγκαιότητα για την ύπαρξη όχι μόνο ενός εθνικού πλαισίου για την μεταναστευτική πολιτική, αλλά θέτουν ευθέως το ζήτημα της καταπολέμησης των αιτιών της μαζικής μετανάστευσης. 

Τέλος είναι προφανές ότι σχεδόν το σύνολο των αιτημάτων που μπαίνουν (πχ. πώληση αεροδρομίων, Προστασία της γαλλικής βιομηχανίας,  ιδιωτικοποιήσεις, φορολογία) περιγράφουν τις μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζονται ήδη και στην Ελλάδα με απτά καταστροφικά αποτελέσματα στην οικονομία και την κοινωνία. Σ.γ. Χωρίς καμμία ελπίδα υγιούς οικονομικής ανάπτυξης που να σέβεται τον άνθρωπο.
Υπό αυτή την έννοια, είναι απολύτως δικαιολογημένη τόσο η προσπάθεια σπίλωσης του κινήματος – περί δήθεν λαϊκιστών, ακροδεξιών και «ρομαντικών» – που γίνεται από τα νεοφιλελεύθερα φερέφωνα στην Ελλάδα και διεθνώς, όσο  και η προσπάθεια υποβάθμισης, από το κυρίαρχο και υποτελές πολιτικό και κομματικό σύστημα, της πολιτικής σημασίας της εξέγερσης στην Γαλλία . 

Στέγαση και εργασία για όλους. Δίκαιη φορολογία. Τέλος στις βουλευτικές αποζημιώσεις. Τα αιτήματα των Γάλλων συμπεριλαμβάνουν τους πάντες από τους άστεγους έως τους πρόσφυγες.

«Να είστε ρεαλιστές. Ζητήστε το αδύνατο». Τα οδοφράγματα των Γάλλων τοποθέτησαν στο νούμερο 1 είναι της λίστας τους με τα αιτήματα τους άστεγους. Τα 42 αιτήματα των Κίτρινων Γιλέκων (σ.γ.οι οποίοι σημειωτέον ότι δεν πατρονάρονται από κανένα ηγέτη αλλά από κομμούνες αντι συστηματιών) ζητούν μια συνολική αντιμετώπιση προβλημάτων και καλύπτουν από τη φορολογία, τους μισθούς, τις συντάξεις, το εκλογικό σύστημα και την παιδεία, μέχρι το θέμα των αστέγων και το προσφυγικό.

Τα 42 αιτήματα των Κίτρινων Γιλέκων είναι τα εξής:

1. Κανένας άστεγος στον δρόμο.
2. Αύξηση του βασικού μισθού στα 1.300 ευρώ.
3. Επιπλέον αναλογικότητα του φόρου στο εισόδημα.
4. Υιοθέτηση πιο ευνοϊκής πολιτικής για τους μικρομεσαίους εμπόρους. Όριο στη δημιουργία μεγάλων εμπορικών ζωνών γύρω από τις μεγάλες πόλεις, κάτι που «σκοτώνει» τα μικρά μαγαζιά και δωρεάν πάρκινγκ στο κέντρο των μεγάλων πόλεων.
5. Σχέδιο ενεργειακής απομόνωσης των κατοικιών για μεγαλύτερη οικονομία των νοικοκυριών και οικολογική πολιτική.
6. Φόροι: Οι «μεγάλοι» (όπως Google, Amazon, Lidl, Μc Donalds) να πληρώνουν πολλά και οι «μικροί» λίγα.
7. Το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης να είναι ίδιο για όλους.
8. Το σύστημα συνταξιοδότησης πρέπει να παραμείνει αλληλέγγυο άρα σοσιαλιστικό.
9. Καμία σύνταξη κάτω από 1.200 ευρώ.
10. Πάγωμα των φόρων στα καύσιμα και ακύρωση της επιπλέον επιβάρυνσης στους τεχνικούς ελέγχους.
11. Υιοθέτηση του αναλογικού εκλογικού συστήματος με στόχο τη σωστότερη εκπροσώπηση του γαλλικού λαού στο Κοινοβούλιο.
12. Όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι θα έχουν δικαίωμα σε έναν μεσαίο μισθό. Τα έξοδα τους θα ελέγχονται και εφόσον δικαιολογούνται θα τους επιστρέφονται τα χρήματα. Θα έχουν δικαίωμα στο «κουπόνια εστιατορίου και στα «τσεκ διακοπών».
13. Οι μισθοί όλων των Γάλλων εργαζομένων και συνταξιούχων, καθώς και τα επιδόματα τους θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό.
14. Προστασία της γαλλικής βιομηχανίας. Απαγόρευση της μετεγκατάστασης το σε άλλες χώρες . Η προστασία της βιομηχανίας μας είναι η προστασία της τεχνογνωσίας μας, του savoir-faire και των θέσεων εργασίας.
15. Τέλος της αποσπασμένης εργασίας. Είναι αφύσικο για άτομο που εργάζεται σε γαλλικό έδαφος να μην επωφελείται των ίδιων δικαιωμάτων και του ίδιου μισθού. Όλοι οι άνθρωποι έχουν άδεια να εργάζονται στο γαλλικό έδαφος θα πρέπει να είναι ίσοι εργασιακά με τους Γάλλους πολίτες και οι εργοδότες τους να τους αμείβουν με τον ίδιο τρόπο που αμείβουν έναν Γάλλο εργαζόμενο.
16. Επιπλέον περιορισμός του αριθμού των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τις μεγάλες εταιρείες. Θέλουμε περισσότερες συμβάσεις αορίστου χρόνου.
17. Όχι παρακράτηση στην πηγή του εισοδήματος.
18. Τέλος στις προεδρικές αποζημιώσεις εφόρου ζωής.
19. Να ευνοηθεί η μεταφορά των εμπορευμάτων δια μέσου σιδηροδρόμων.
20. Τέλος για το CICE – την έκπτωση φόρου για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα. Αξιοποίηση αυτών των χρημάτων για το λανσάρισμα της γαλλικής βιομηχανίας αυτοκινήτων υδρογόνου (το οποίο είναι πιο οικολογικό από το ηλεκτρικό αυτοκίνητο).
21. Να τελειώσει η πολιτική λιτότητας. Να πάψουμε να πληρώνουμε τους τόκους φόρων που έχουν κριθεί παράνομοι (σ.γ.:σαν τον ελληνικό ΕΝΦΙΑ)και να αρχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος χωρίς να παίρνουμε τα χρήματα από τους φτωχούς και τους λιγότερο φτωχούς. Να αναζητήσουμε τα 80 δισεκατομμύρια της φοροδιαφυγής. (Σ.γ.:Κι εμείς εδώ στο Ελλάδα τα 220δις των τραπεζών από τις ανακεφαλαιοποιήσεις που έκαναν φτερά).
22. Να αντιμετωπιστούν οι αιτίες της μετανάστευσης.
23. Οι αιτούντες άσυλο να έχουν μια καλή μεταχείριση. Τους οφείλουμε στέγη, ασφάλεια τροφή και παιδεία για τους ανηλίκους. Συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών έτσι ώστε οι χώροι υποδοχής  να είναι ανοιχτοί σε πιο πολλές χώρες του κόσμου ενόσω οι άνθρωποι περιμένουν την απόφαση σχετικά με το αίτημα ασύλου.
24. Να οδηγούνται στις χώρες προέλευσης τους εκείνο που λαμβάνουν αρνητική απάντηση στο αίτημα τους για άσυλο.
25. Να υλοποιηθεί μια πραγματική πολιτική ένταξης. Το να ζει κάποιος στη Γαλλία σημαίνει να γίνεται Γάλλος (μαθήματα γαλλικών, ιστορίας και πολιτικής εκπαίδευσης). Να δίνεται πιστοποιητικό στο τέλος των μαθημάτων.
26. Ο ανώτατος μισθός να οριστεί στα 15.000 ευρώ.
27. Να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους ανέργους.
28. Αύξηση των αναπηρικών επιδομάτων.
29. Μείωση των ενοικίων (ιδίως για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους χωρίς σταθερή εργασία).
30. Να απαγορευθεί η πώληση περιουσίας της Γαλλίας ( π.χ αεροδρόμια). Σ.γ. Κάτι αντίστοιχο με το ΤΑΙΠΕΔ στην Ελλάδα που θα βγάλει στο σφυρί ακόμη και τα μουσεία μας.
31. Να πληρώνονται οι υπερωρίες των σωμάτων ασφαλείας ( στρατού και αστυνομίας) αλλά και του δικαστικού σώματος.
32. Τα χρήματα που έχουν εξοικονομηθεί από τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση των αυτοκινητόδρομων και των δρόμων της Γαλλίας όπως και για την οδική ασφάλεια.
33. Να μειωθεί η τιμή του φυσικού αερίου και του ρεύματος, που αυξήθηκε μετά τις ιδιωτικοποιήσεις. Να γίνουν ξανά δημόσια.
34. Τέλος στα λουκέτα των μικρών ταχυδρομείων, σχολείων και παιδικών σταθμών.
35. Εξασφάλιση ευ ζην για τους ηλικιωμένους. Να μην υπάρχει αισχροκέρδεια από τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας.
36. Να φοιτούν μάξιμουμ 25 μαθητές σε κάθε τάξη, από τον παιδικό σταθμό μέχρι το τέλος του σχολείου.
37. Αύξηση των πόρων για την Ψυχιατρική.
38. Διοργάνωση τακτικών δημοψηφισμάτων. Το Λαϊκό Δημοψήφισμα να μπει στο Σύνταγμα.
39. Επιστροφή στη θητεία επτά χρόνων για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (η εκλογή των βουλευτών δυο έτη μετά την εκλογή του Προέδρου θα επιτρέπει την αποστολή ενός σήματος θετικού ή αρνητικού στον Πρόεδρο όσον αφορά στην πολιτική του. Αυτό θα επιτρέπει έτσι να εισακουστεί η φωνή του λαού).
40. Συνταξιοδότηση στα 60 έτη για όλους και στα 55 έτη για τα άτομα που έχουν εργαστεί σε ένα επάγγελμα όπου έχει χρειαστεί να κάνουν χρήση του σώματός τους. Όπως για τους οικοδόμους.
41. Να συνεχιστεί το σύστημα βοήθειας Pajemploi που προσφέρει φύλαξη σε παιδιά μέχρι 10 ετών έτσι ώστε να διευκολύνονται οι εργαζόμενοι γονείς.
42. Νέος φόρος στα ναυτιλιακά καύσιμα και στην κηροζίνη αεροσκαφών.

Οι πληροφορίες πλην των σχολίων μας, ελήφθηκαν από τον ΔΡΟΜΟ ΑΜΟΙΧΤΟ και τη  Πηγή: doctv.gr

Τα κίτρινα γιλέκα είναι η μετενσάρκωση του κινήματος των Ελλήνων αγανακτισμένων του 2011. Μέρος 13ο

Και όμως… λεφτά υπάρχουν…

December 12, 20180

Του Θέμη Τζήμα

Ο Εμανουέλ Μακρόν, ο πιο «Γερμανός» Γάλλος πρόεδρος μέχρι σήμερα, ο εκλεκτός των τραπεζιτών, ο υπερασπιστής του μεγάλου πλούτου και ο πρόεδρος που δε θα υποχωρούσε, μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες έκανε ήδη δύο βήματα πίσω: κρυπτόμενος, πήρε πίσω το φόρο στα καύσιμα και δια διαγγέλματος ανακοίνωσε αύξηση του κατωτάτου μισθού.

“Too little, too late”, σχεδόν σίγουρα για τον ίδιο αλλά και πιθανότατα για να «καλμάρει» το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Άλλωστε, η εικόνα ενός τόσο αλαζόνα προέδρου, τόσο προφανώς ηττημένου από το «δρόμο», επειδή ακριβώς ο ίδιος υποτίμησε το λαό του είναι από τα ισχυρότερα κίνητρα κινηματικής κλιμάκωσης.

Ωστόσο, ακόμα και αυτές οι μικρές υποχωρήσεις του Γάλλου προέδρου είναι εύγλωττες: πρώτον, κανένας ηγέτης, δεν μπορεί  να παραγνωρίζει τη δύναμη του λαού του. Δεν μπορεί να αψηφά για πολύ, ένα κίνημα αποφασισμένο, δυναμικό, επίμονο, κυρίως δε όταν τυγχάνει της υποστήριξης ευρύτερων τάξεων και στρωμάτων του πληθυσμού. Τα κίτρινα γιλέκα δείχνουν ότι οι λαοί μπορούν να ξαναγίνουν δρώντες και μάλιστα κυρίαρχοι αρκεί να είναι αποφασισμένοι να συγκρουστούν με το κατεστημένο που τους εξουσιάζει. Πρόκειται για πανευρωπαϊκή «ένεση» αυτοπεποίθησης, ιδιαίτερα χρήσιμη για τον ελληνικό λαό, αυτού του καιρού, της ηττοπάθειας και της παθητικότητας.

Δεύτερον, οι εμφανιζόμενοι ως ατσάλινοι νόμοι του δημοσιονομισμού, δηλαδή της επ’ αόριστον λιτότητας για τους φτωχούς και για τους μεσαίους, υπέρ του πολύ μεγάλου πλούτου, κάθε άλλο παρά «φυσικοί» είναι. Δεν υπάρχει τίποτε το φυσικό, ούτε το αυτονόητο στην περιστολή μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών και στην υπερφορολόγηση του κοινωνικού μπλοκ των θυμάτων της κρίσης. Υπάρχει μόνο, η «ατσάλινη» και αντικοινωνική βουλιμία των διαχειριστών κεφαλαίων, των μεγαλομετόχων εταιρειών κολοσσιαίου πλούτου και των προσαρτημένων στους παραπάνω, ομάδων πληθυσμού- μία εκ των οποίων οι πολιτικές ελίτ- για ακόμα περισσότερο δικό τους πλουτισμό και – επομένως- για ακόμα περισσότερη ανισότητα. Ο «δρόμος» αποκαλύπτει έτσι, την πολιτική και επιστημονική γύμνια των μεγαλόσχημων της πολιτικής, της «διανόησης», των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ, που ψελλίζουν εν μέσω κοινωνικής εξέγερσης για ρωσικό δάκτυλο, για “fake news” κλπ. Το μήνυμα και για τον ελληνικό λαό είναι ότι μπορεί να υπάρξει γρήγορη έξοδος από τη φτώχεια και από τη λιτότητα, αρκεί να τολμήσουμε και να την παλέψουμε.

Τρίτον, οι πολιτικές ελίτ φοβούνται κινήματα συνολικής απονομιμοποίησής τους, που εδράζονται όμως σε κρίσιμες διεκδικήσεις-κόμβους. Γιατί αυτά τα κινήματα μπορούν να ρίχνουν θεμέλια στην κοινωνική πλειοψηφία, εφόσον και επειδή αντιλαμβάνονται τον κρίσιμο κόμβο της συγκυρίας- πχ. φόρος για τα καύσιμα- συνδέοντάς τον ωστόσο με γενικότερες διεκδικήσεις. Το πρώτο χωρίς το δεύτερο οδηγεί σε βραχύβιους κινηματισμούς, το δεύτερο χωρίς το πρώτο δεν έχει καταλύτη για να εξελιχτεί σε κοινωνικό κίνημα.

Τέταρτον και παρά τα παραπάνω, οι ελίτ, τα κατεστημένα των αναπτυγμένων- και όχι μόνο- κρατών έχουν εθιστεί τόσο βαθιά σε μια «πορνογραφία» του πλουτισμού- άμεσος, εύκολος, απολύτως αυτοαναφορικός πλουτισμός ή και φετιχισμός της διαδικασίας πλουτισμού τους- ώστε τους είναι σχεδόν αδύνατη ακόμα και η προσχώρηση σε έναν εντελώς μετριοπαθή κεϋνσιανισμό. Αυτό που είχε να δώσει ο Μακρόν ήταν ένα 100άρικο.Σ.γ.:Εδώ γελάμε με την αφέλεια του μειρακίου!

Επιπλέον, η προσήλωση των ελίτ στη γιγάντωση των ανισοτήτων δεν έχει να κάνει μόνο, ούτε καν κυρίως με τον υπαρκτό αλλά παραπλανητικά κρυπτόμενο δημοσιονομικό χώρο για αυξήσεις- παρότι αυτό είναι το πιο άμεσο- αλλά ακόμα περισσότερο με τη χρήση και με την αξιοποίηση των εντυπωσιακών, νέων τεχνολογιών. Ενώ οι τελευταίες φέρουν τη δυνατότητα απελευθέρωσης των λαών από τους εργασιακούς και καπιταλιστικούς καταναγκασμούς, οι ελίτ είναι αποφασισμένες να τις δεσμεύσουν προς όφελος της ενίσχυσης αυτών ακριβώς των καταναγκασμών και προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενός μεταμοντέρνου ολοκληρωτισμού.

Για αυτούς τους λόγους, οι ελίτ του πλούτου και οι υπάλληλοί τους στην πολιτική θα συνεχίσουν εν τέλει να παροξύνουν τις αντιδράσεις εναντίον τους και επομένως να προσφεύγουν ολοένα περισσότερο σε μια πολύπτυχη καταστολή, όσο αντιστρόφως ανάλογα, η δυνατότητα άσκησης ηγεμονίας από πλευράς τους θα φθίνει ολοένα περισσότερο.

Οι αντιδράσεις αυτές δεν μπορούν παρά να παίρνουν εν τέλει τη μορφή ρευμάτων αντίστασης. Τα τελευταία, παρά τη δυσφήμησή τους, θα διεθνοποιηθούν και θα μεταναστεύσουν και στην Ελλάδα. Πότε, με ποια αφορμή και σε τίνος τη θητεία μένει να φανεί. Ωστόσο, η δομική διάσταση της λιτότητας, της φτώχειας, των ανισοτήτων και της εξάρτησης θα πυροδοτήσουν νέο κύμα γενικευμένης απονομιμοποίησης όλων των συνενόχων της νεοφιλελεύθερης ΤΙΝΑ.

Ο ρόλος της αριστεράς ενόψει τέτοιων εξελίξεων είναι η προετοιμασία, τόσο η δική της όσο και των κρισίμων κοινωνικών δυνάμεων, προκειμένου μέσα από την κατάλληλη προγραμματική επεξεργασία και την οργανωτική ανασυγκρότηση να προετοιμάσει το έδαφος για τις εξεγέρσεις του μέλλοντος. Αυτή η δουλειά θα ανοίξει το δρόμο και για το νέο κοινωνικό μπλοκ εξουσίας, που μέχρι σήμερα, υπομένει τα επίχειρα της κρίσης.

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

Μια πρόδρομος των κίτρινων γιλέκων, η Ida Magli : Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε για να καταστρέψει την Ευρώπη και να φέρει την Νέα Τάξη Πραγμάτων. Μέρος 12ο

H Ida Magli

Η Ida Magli γεννήθηκε στη Ρώμη το 1925 και πέθανε πριν 2,5 χρόνια, τον Φεβρουάριο του 2016 και υπήρξε ανθρωπολόγος, φιλόσοφος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός.
Υπήρξε έντονα επικριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχοντας επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό πολιτικά τον Μάριο Σαλβίνι, και κατέκρινε ιδιαίτερα την λεγόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση», την «πολιτική ορθότητα» (την οποία ονόμαζε «την πιο ριζική μορφή πλύσης εγκεφάλου που οι κυβερνήτες επέβαλαν ποτέ στους υπηκόους τους») και το πολυπολιτισμικό μοντέλο κοινωνιών.

Συνέντευξη από τον Alessio Cristianini (14 Ιανουαρίου 2011):

1) Υπήρξατε πάντα αντίθετη στο project της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μόλις δημοσιεύσατε ένα νέο βιβλίο με έναν πολύ άμεσο και σαφή τίτλο: “La Dittatura Europea” («Η Ευρωπαϊκή Δικτατορία»). Γιατί επιλέξατε αυτή την ιστορική στιγμή για να εκτυπώσετε αυτό το νέο βιβλίο;
«Το πρώτο μου βιβλίο για την Ευρώπη, που δημοσιεύθηκε το 1997, είχε επίσης έναν πολύ σαφή τίτλο: ‘Contro l’ Europa” («Εναντίον της Ευρώπης»): εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους το έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν λάθος και ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Επειδή είμαι καθηγήτρια και επιστήμονας – όχι μάντης –θα έπρεπε να χαρώ, επειδή η ανάλυση και οι προβλέψεις που έκανα εκείνη την εποχή ήταν σωστές.
Αντ’ αυτού, είμαι γεμάτη θυμό και θλίψη, λόγω της αλαζονείας που έχουν εκείνοι που είναι στην εξουσία: ήθελαν με κάθε κόστος να χτίσουν μια αυτοκρατορία για τους εαυτούς τους, καταστρέφοντας τους υπηκόους τους.
Έγραψα αυτό το δεύτερο βιβλίο επειδή έχουμε ακόμα το χρόνο να προειδοποιήσουμε τους Ιταλούς, και όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης – να σωθούν πριν έρθει ο σεισμός. Και ήθελα επίσης να αφήσω στους ιστορικούς του αύριο τα έγγραφα με τα ονόματα εκείνων που έχουν την ευθύνη αυτής της καταστροφής.»
2) Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι τα πεδία δράσης και οι κρυφοί στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
«Ο στόχος στον οποίον ήδη έχουν φτάσει είναι η μεταβίβαση της εξουσίας κυβέρνησης από τους πολιτικούς στους τραπεζίτες. Κανείς δεν μιλά για τους τραπεζίτες, αλλά η δημοκρατία, στην ουσία, έχει ακυρωθεί, δεδομένου ότι αυτοί δεν έχουν εκλεγεί από τον λαό.
Ο δεύτερος στόχος που θέλουν είναι η καταστροφή της Ευρώπης ως πολιτική, οικονομική και πολιτιστική οντότητα. Οι πιο σημαντικές αρνητικές συνέπειες είναι: 1)η μεταναστευτική εισβολή, 2)η απώλεια της αξίας των εθνικών νομισμάτων λόγω της εισαγωγής του Ευρώ, 3)ο εξαναγκασμός για τα προϊόντα στην αγορά, 4)η ακύρωση του ευρωπαϊκού πολιτισμού με την εισαγωγή των χειρότερων αμερικάνικων συνηθειών (σ.γ.:όπως ο υπερκαταναλωτισμός η περιχαράκωση της θρησκείας, ιδίως του Χριστιανισμού, σε μια γωνία,  η έλλειψη ηθικών αναστολών) : η πολιτική ορθότητα και η απουσία συγκεκριμένης μορφής. Αυτά δεν ήταν οι παράπλευρες απώλειες της διαδικασίας ενοποίησης, αυτά ήταν οι τελικοί στόχοι που επιδιώχθηκαν σκόπιμα.
Μόλις ο ευρωπαϊκός πολιτισμός εξαφανιστεί και η εξουσία των τραπεζιτών επεκταθεί στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη υπό αγγλο-αμερικανική κυριαρχία, στο εγγύς μέλλον ο αδήλωτος στόχος φαίνεται να είναι μία Νέα Παγκόσμια Τάξη.

Οικονομικός ναζισμός, ενωμένος, δυνατός.Του Κώστα Μαντατοφόρου

Αυτό σημαίνει μία γλώσσα, ένα νόμισμα, μία θρησκεία, μία κουλτούρα. Αλλά πιστεύω ότι η παγκοσμιοποίηση θα ακυρώσει όλες τις δημιουργικές δυνατότητες του ανθρώπινου νου, και ως εκ τούτου, αυτό δεν μπορεί να είναι ο τελικός στόχος έξυπνων ανθρώπων όπως είναι οι Τέκτονες τραπεζίτες που κρατούν την μοίρα του κόσμου στα χέρια τους. Νομίζω ότι αυτό είναι μόνο το μέσο για την επίτευξη ενός έργου, το οποίο δεν ξέρω τι είναι.»
3) Πόσο σημαντικό είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου τα μέλη εκλέγονται από τους πολίτες, όπως διαβάζουμε στην επίσημη σελίδα του δικτυακού τόπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Λειτουργεί απλά για να συντηρεί τη φαντασία της ύπαρξης ενός ευρωπαϊκού κράτους, απλά για να εξαπατούν τους ανθρώπους.
Και, φυσικά, χρησίμευσε για να πολλαπλασιαστούν πλούσιες θέσεις εργασίας για τους ηγέτες των εθνικών κομμάτων, έτσι ώστε τα κόμματα να μπορούν να τοποθετήσουν τους δικούς τους σε αυτές τις θέσεις διοίκησης και για να απορροφούν ένα τεράστιο ποσό δημοσίου χρήματος (η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτείται με ένα μέρος του ΦΠΑ όλων των κρατών μελών).
Μπορούν να ξοδεύουν αυτά τα χρήματα, όπως τους αρέσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν τόσα πολλά περίεργα στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς: αυτοί ήταν απλοί άνθρωποι που χάνουν το κεφάλι τους επειδή ζουν σε ένα κόσμο που δεν έχει καμία γλώσσα (27 διαφορετικές γλώσσες απλά σημαίνει ότι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν), έχουν ένα τεράστιο πλούτο και εξουσία, αλλά δεν ξέρουν πώς να την χρησιμοποιήσουν.»
4) Ποιος κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος παίρνει τις αποφάσεις που τόσο δραματικά μας επηρεάζουν;
«Αυτοί που χειρίζονται τα οικονομικά και οι τραπεζίτες. Περίπου είκοσι άνθρωποι όλοι κι όλοι. Και πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι όλοι ανήκουν στην Μασονία ή σε άλλες πολύ ισχυρές Λέσχες όπως η Bilderberg, η Τριμερής Επιτροπή και το Ινστιτούτο Aspen.
Αυτές οι Λέσχες υποστηρίζουν την καριέρα των λίγων πολιτικών που είναι υπεύθυνοι να τραβούν την προσοχή των ανθρώπων από τους τραπεζίτες, παίρνοντας τις θέσεις τους (όπως ο κ. Ciampi, πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, ο οποίος έγινε πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας ή ο δικός μας Παπαδήμος).
Όλη αυτή η φασαρία που κάνουν οι πολιτικοί για τα πιο περίεργα πράγματα χρησιμεύει για να τραβηχτεί η προσοχή του κοινού από τα πραγματικά προβλήματα, και να πείσουν τους λαούς ότι αν δεν υπακούσουν στους τραπεζίτες θα πνιγούν.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η Αριστερά είναι σιωπηλή: είναι αδύνατο να προσποιούνται ότι στέκονται μαζί με την εργατική τάξη, ενώ στηρίζουν τα συμφέροντα των τραπεζιτών.»
5) Η Συνθήκη της Λισσαβόνας. Μπορείτε να εξηγήσετε εν συντομία ποιο είναι το τελικό αντικείμενο της αμφιλεγόμενης και τόσο μυστηριώδους συνθήκης; Τι πρόκειται να αλλάξει; Και γιατί ήταν τόσο σημαντικό να την επικυρώσουν; Είναι πραγματικά χρήσιμη για να δουλέψει η διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι αλήθεια ότι η Συνθήκη επανεισάγει την θανατική ποινή στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
«Ο τελικός στόχος εν μέρει χάθηκε, επειδή ήθελαν να «συνταγματικοποιήσουν» τις συνθήκες που είχαν υπογραφεί πριν, προκειμένου να τις κάνουν ιερές και απαραβίαστες. Αλλά τα λαϊκά δημοψηφίσματα απέρριψαν το Σύνταγμα, και αυτό επιβεβαίωσε ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση πραγματοποιήθηκε παρά τη θέληση των λαών.
Η αίσθηση του «μυστηρίου» που την περιβάλλει οφείλεται στους ηθικούς και πνευματικούς υπαινιγμούς που ήταν μεταμφιεσμένοι κάτω από μια αινιγματική γλώσσα που οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν, αλλά μπορεί να ερμηνευθεί από τους «ιερείς» που εμπλέκονται.
Στη Συνθήκη της Λισαβόνας είχε συμπεριληφθεί ο Χάρτης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ως υποχρεωτικό όργανο εξουσίας, αρχίζοντας από το λεγόμενο «Δικαίωμα στη Ζωή». Έκαναν διάφορες διακρίσεις, που οδήγησαν τελικά στη δυνατότητα να υπάρχει θανατική ποινή «για πράξεις που γίνονται σε καιρό πολέμου ή επικείμενου κινδύνου πολέμου».
Αρχικά, η φράση αυτή ανήκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στη συνέχεια εισήχθη λαθραία στη Συνθήκη της Λισαβόνας.
Τα άρθρα αυτά διαπλέκονται το ένα με το άλλο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορώ να πω με βεβαιότητα αν πραγματικά η Συνθήκη της Λισαβόνας έχει επαναφέρει την θανατική ποινή: κατά πάσα πιθανότητα το κάνει ή καλύτερα να πούμε ότι θέλουν να την επαναφέρουν χωρίς να το δηλώνουν ανοιχτά. Εξαρτάται από το πώς θα θελήσουν να εφαρμόσουν αυτόν τον κανόνα οι νομικοί.»
6) Ενώ συμβαίνουν αυτά, τα media σιωπούν. Γιατί;
«Αυτό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα προς επίλυση, ακόμα κι αν είναι η κύρια αιτία της κατάστασης πλήρους ανικανότητας στην οποία ζούμε. Αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Δειλία, άγνοια, δωροδοκία, βλακεία;
Όλα αυτά τα στοιχεία εμπλέκονται. Αλλά μου φαίνεται αδύνατο κανένας δημοσιογράφος, κανένας διαμορφωτής γνώμης να μην έχει μείνει υγιής, τώρα που υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας σήμερα.
Δυστυχώς, το γεγονός ότι ο έντυπος Τύπος σιωπά, κάνει τις φωνές στο διαδίκτυο ασθενέστερες, ακόμη και αν είναι εξαιρετικά δραστήριες. Μπορώ να αναφέρω ως παράδειγμα το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν στην ‘Corriere del la Sera’ το βιβλίο μου εκδίδεται από τον ίδιο εκδότη και ότι σε ένα κεφάλαιο μιλάω για την σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία είναι κοντά στο όνομα της εφημερίδας. Αλλά κανείς στην Corriere δεν μίλησε για το βιβλίο μου ή έγραψε μια κριτική, ούτε καν να για το επικρίνει.»
7) Πώς ζείτε και εργάζεστε, ενώ αποφασίσατε να πάρετε μια τέτοια ισχυρή δημόσια θέση ενάντια σε ένα έργο που αφορά συμφέροντα και δυνάμεις εξαιρετικά ισχυρές;
«Ζω και εργάζομαι όπως έκανα πάντα. Ναι, έκανα μια μεγάλη προσπάθεια να γράψω αυτό το βιβλίο και να το υπογράψω με το όνομά μου, κάτι που δεν έκανα ποτέ πριν. Μέσα από το δικό μου πάθος ήθελα να κάνω τους Ιταλούς να κατανοήσουν και να αισθανθούν πόσο επείγουσα και δραματική είναι η παρούσα κατάσταση.
Ελπίζω ότι κάποιος θα συμφωνήσει μαζί μου, σπάζοντας τη σιωπή του και θα διαδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις σκέψεις που κατέγραψα. Αν υπήρχαν, ανάμεσα σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα και την υποχρέωση να το κάνουν, 10 ή 20 άτομα σαν εμένα, που θα φώναζαν πως είναι η πραγματικότητα, οι περίφημες «ισχυρές δυνάμεις» θα είχαν γίνει πολύ ασθενέστερες.
Η δύναμή τους προέρχεται από το γεγονός ότι όλοι τους – και ειδικά οι δημοσιογράφοι – βοηθούν να μείνουν μυστικά ακόμα και τα πιο βασικά τους στοιχεία.
Ένα παράδειγμα: πόσοι Ιταλοί ξέρουν πραγματικά ότι η «Τράπεζα της Ιταλίας» δεν είναι Τράπεζα «της Ιταλίας», επειδή ανήκει σε εξαιρετικά πλούσιους ιδιώτες, συμπεριλαμβανομένου του κ. Draghi (Διοικητής – τότε – της Τράπεζας της Ιταλίας και σήμερα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) και όχι στο ιταλικό κράτος; Και ότι το ίδιο συμβαίνει με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που κυριαρχεί τη ζωή μας τώρα;»
8) Βρισκόμαστε σε ένα αδιέξοδο ή έχουμε ακόμα χρόνο να διαφύγουμε; Τι νομίζετε ότι θα συμβεί;
«Ναι, πιστεύω ότι μπορούμε να διαφύγουμε. Πρέπει αμέσως να επιστρέψουμε στη νομισματική μας κυριαρχία βγαίνοντας από το ευρώ, όπως προτάθηκε από τον πρώην υπουργό και οικονομολόγο Paolo Savona.
Αν δεν θέλουμε να εγκαταλείψουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, τουλάχιστον θα πρέπει να αναστείλουμε τη Συνθήκη Σένγκεν, να αποκαταστήσουμε τα εθνικά σύνορα και να ασκούμε έλεγχο πάνω σε ανθρώπους και αγαθά. 
Το πρόβλημα είναι ότι στην Ιταλία κανένας πολιτικός δεν εξέφρασε ποτέ αρνητική γνώμη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και η βούληση του λαού για το θέμα αυτό δεν ελήφθη υπόψη.
Τέλος, τώρα που το ευρώ είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης όλοι κατάλαβαν αυτό που ο (δημοσιογράφος) Lucio Caracciolo εννοούσε όταν έγραψε «Η Ευρώπη είναι μια μπλόφα».
Ίσως κάποιο ιταλικό Κόμμα θα μπορούσε να αρχίσει να κάνει κάτι. (σ.σ.: μιλά το 2011, επτά χρόνια πριν τον εκλογικό τους θρίαμβο).
Για παράδειγμα, το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο ή το κόμμα του Antonio di Pietro (ο πρώην εισαγγελέας της υπόθεσης «Καθαρά Χέρια», που ίδρυσε το κεντρώο και «κατά της διαφθοράς» κόμμα “Italia dei Valori”, «Ιταλία των Αξιών»): ένα από τα μέλη του είναι ο Lannutti, ο συγγραφέας του “La Repubblica dei banchieri” («Η Δημοκρατία του τραπεζίτη»).
Και ίσως, επίσης, η Λίγκα (του Βορρά) και το κόμμα του Magdi Cristiano Allam (αιγυπτιακής καταγωγής χριστιανός δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής που προσχώρησε στο εθνικο-συντηρητικό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα “Fratelli d’Italia – Alleanza Nazionale”) που ήρθε σε επαφή μαζί μου εξαιτίας αυτού του βιβλίου.
Αν αρχίσουμε να μιλάμε γι’ αυτό ανοιχτά, και καταλάβαιναν ότι υπάρχει μεγάλη συναίνεση απόψεων, αυτό θα τους βοηθούσε να μιλήσουν δημόσια. Ναι, θα υπάρξει κάποιο κόστος, αλλά δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με το βρόχο που μας πνίγει, καθώς και την ρωγμή που σίγουρα μας περιμένει αύριο. Αυτή η ρωγμή θα έρθει σίγουρα, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη.
Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει αυτό, γιατί μας κυβερνούν άνθρωποι που μας εξαπάτησαν και μας πρόδωσαν – τραπεζίτες και πολιτικοί μαζί – από την αρχή της Ιταλικής Δημοκρατίας, όταν γράφτηκε το άρθρο 11 του Συντάγματος που μας αφαιρεί την ανεξαρτησία.
Ήταν ένας τραπεζίτης, ο Luigi Einaudi (1874 – 1961, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας εκείνη την εποχή), που το υπαγόρευσε. Μέχρι σήμερα δεν άκουσα έναν πολιτικό να προτείνει την κατάργηση του άρθρου 11.»

Πηγή: pronews.gr

Σ.γ.: Καταπληκτικό άρθρο κι εκφράζει απόλυτα τη γνώμη μας αλλά και μας ενθαρρύνει στην προσπάθειά μας για την ανατροπή αυτού του πανάθλιου status quo των τραπεζιτών και των ολιγαρχών-παγκοσμιοποιητών.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Εισηγούμαι το άμεσον κλείσιμον του καναλιού της Βουλής διότι υπονομεύει το έργο της κυβέρνησης Τσίπρα

Switzerland. get natural. Altdorf (458 m), Capital of Canton Uri in Central Switzerland. The most photographed monument: William Tell by Richard Kissling (1895). Schweiz. ganz natuerlich. Altdorf (458 m) im Kanton Uri in der Zentralschweiz, Kantonshauptort. Das meistfotografierte Denkmal: Wilhelm Tell von Richard Kissling aus dem Jahre 1895. Suisse. tout naturellement. Altdorf (458 m) dans le canton d’Uri, Suisse centrale, chef-lieu cantonal. Le monument le plus photographie: Guillaume Tell de Richard Kissling datant de 1895. Copyright by Switzerland Tourism By-line: swiss-image.ch/Walter Storto

Προχθές Κυριακή 9/12/2018 και περί ώραν 23.15 το κανάλι της Βουλής μετέδωσε την όπερα του Ανδρέα Ερνέστου Μόδεστου Γκερτί Γουλιέλμος Τέλλος.

Ως γνωστόν η υπόθεση του έργου είναι άκρως ανατρεπτική και λόγω των σημείων του καιρού (επανάστασην των κιτρίνων γιλέκων στην Γαλλίαν) καθίσταται έτι πλέον ύποπτον το έργον των αρμοδίων και υπεύθυνων  για την μετάδοσιν του έργου τούτου.

 Ως γνωστόν το λιμπρέτο αναφέρεται στην εποχή της αυστροουγγρικής κυριαρχίας η οποία είχε επεκταθεί και εις την Ελβετίαν. Αφορούσε τον άσπλαχνον κυβερνήτην της Ελβετίας Χέρμαν Γκέσλερ ο οποίος επέβαλε βαρύτατους φόρους στους υποταγμένους στους  Αψβούργους, Ελβετούς. Τον δε συγκαταβατικό και μετριοπαθή φοροεισπράκτορα Μέκταλ, μελλοντικό συμπέθερο του Τέλλου, επειδή αργούσε και δεν εισέπραττε τα αναμενόμενα έσοδα, τον ετύφλωσε. Για να τιμωρήσει δε τις αντιδράσεις του ελβετικού όχλου, με διάταγμα (στην περίπτωσή του όχι προεδρικόν ουδέ μνημονιακόν) έστησεν εις το μέσον της πλατείας του χωρίου όπου εκατοικούσε ο Γουλιέλμος μετά της οικογενείας του, επί στύλου τον πίλον του και διέταξε όλους τους Ελβετούς που θα εβάδιζον εις την πλατείαν να υποκλίνονται εις τον κρεμασμένον του πίλον ωσάν να επρόκειτο περί του ιδίου του κυβερνήτου Γκέσλερ.

Ο Γουλιέλμος Τέλος υπερήφανος και πατριώτης δεν υποτάχθηκε στα κελεύσματα του Γκέσλερ και αυτός τον κατεδίκασε σε θάνατο. Του έδωσεν μίαν ευκαιρία, επειδή γνώριζεν την φήμην του στην τοξοβολίαν, να επιζήσει αν από 50 βήματα επιτύχει τον στόχον, ένα μήλον στο κεφάλι του υιού του.Ο Τέλλος άριστος τοξότης το πέτυχε, όμως ο Γκέσλερ διέκρινε πως ο Τέλλος είχε κρατήσει ένα δεύτερο βέλος στην φαρέτρα του και τον ρώτησε γιατί.

Η απάντηση ήταν αγέρωχη κι απροσδόκητη.

«Για να τρυπήσω την καρδιά σου μ’ αυτό αν αποτύγχανα και  σκότωνα το υιον μου».

Φυσικά ο Γκέσλερ διέταξε την φρουράν του να τον συλλάβει και να εκτελεστεί πάραυτα, αλλά αυτός στο δρόμο τους ξεφεύγει και ξεκινάει τον ξεσηκωμό των Ελβετών που καταλήγει στην απελευθέρωση της χώρας.Ακριβώς αυτό στο οποίο αποβλέπουν τα κίτρινα γιλέκα· να γκρεμίσουν τον πρόεδρο Μακρόν και να απελευθερώσουν τη Γαλλία από τον ασφυκτικό, ευρωπαϊκό οικονομικό κλοιό και την πολιτική υποτέλεια σε ανθρώπους ανάξιους να κυβερνήσουν ακόμη και το ίδιον τους το σπίτι.

Φιλόδοξο σχέδιο θα μου πείτε αλλά ουδέν απίθανον.

Ιδού γιατί εισηγούμαι το  άμεσο κλείσιμο του καναλιού τηςΒουλής διότι υπονομεύει το έργο της κυβέρνησης Τσίπρα και δρα υπούλως εναντίοντης ίδιας της Ε.Ε.

Αν λάβωμεν υπόψη μας ότι η εκτέλεση της όπερας έλαβεν χώραν το 2013 εις την βασιλικήν όπεραν της Βαλλωνίας η σπορά τοιούτων καινών δαιμονίων επαυξάνει την βαρύτητα του συμβολισμού, εφόσον γνωρίζομεν τις διχαστικές και συγκρουσιακές τάσεις και σχέσεις μεταξύ Βαλλώνων και Φλαμανδών εθνικιστών, ένα ακόμη καρφί ενάντια στα σχέδια τωνπαγκοσμιοποιητών που θέλουν να ενώσουν όλο τον κόσμο κάτω από έναν παγκόσμιον,  ηγέτην για το καλόν της απόλυτα υποταγμένης-ευνουχισμένης ανθρωπότητας.

Άλλωστε οι πολλοί, το ανομοιογενές πλήθος τι διαφέρει από το κοπάδι των προβάτων που ακολουθεί παθητικά την γκλίτσαν του βοσκού των;

Ευαγγελάτος Γεώργιος  

Καθηγητής Adriano Sagatori: Ο Μακρόν είναι ομοφυλόφιλος, ψυχοπαθητική προσωπικότητα και διεφθαρμένος από τους Rothchild.

«Macron est un homosexuel et un psychopathe tres dangereux pour la France. Macron est corrompu par les Rothschild. Il doit etre stoppe.Analyse detaillee sur la personnalite de Macron».

«Πρέπει να τον σταματήσει κάποιος», λέει σε μια λεπτομερή ανάλυση της προσωπικότητας του Μακρόν η οποία αναφέρεται και στο πιο κάτω βίντεο.

Από την συνέντευξη του καθηγητή είναι εμφανές ότι οι παγκοσμιοποιητές ερευνούν, ψάχνουν, τεστάρουν, συμβουλεύονται ακόμη και ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και ψυχοτεχνολόγους ποια είναι τα κατάλληλα πρόσωπα με περίεργη, ιδιόρρυθμη ζωή και με πιθανές ηθικές κηλίδες ώστε να τους κρατούν στο χέρι και να τους αδειάζουν εύκολα όταν αρνούνται να υποκύψουν στους εκβιασμούς τους ή πάψουν να τους χρειάζονται βγάζοντας στη φόρα τα σκάνδαλα και τις αμαρτίες τους.

Η γνωστή σιωνιστική μέθοδος για να ελέγχουν τους πολιτικούς και τελικά τους λαούς, οι οποίοι εύκολα παρασύρονται εκτός από την προπαγάνδα των ελεγχόμενων από τους σιωνιστές ΜΜΕ και από τις αποκαλύψεις ηθικών σκανδάλων που αφορούν διασημότητες και πολιτικά πρόσωπα.

Ευαγγελάτος Γεώργιος


«Κίτρινα Γιλέκα»: Άρχισαν τα όργανα. Ένταση και δακρυγόνα στο Παρίσι παρά τις προσαγωγές. Μέρος 11ο

Σε κατάσταση πολιορκίας η γαλλική πρωτεύουσα – 481 προσαγωγές

Κόσμος, λαός ξεχύνεται από παντού

Άρχισαν τα… όργανα στο Παρίσι με τους διαδηλωτές να συγκρούονται με αστυνομικούς και τις αρχές ασφαλείας να ρίχνουν δακρυγόνα για την επιβολή της τάξης.

Ένταση όμως προκλήθηκε και στο τρίτο διαμέρισμα του Παρισιού όταν διαδηλωτές λογομάχησαν με περαστικούς.

Τα «Κίτρινα Γιλέκα», έχουν αποκλείσει την περιφέρεια του Παρισιού, οι προσαγωγές έφθασαν τις 481 και 211 άτομα υπό κράτηση, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών.

«Θα διασφαλίσουμε ότι αυτή η μέρα του Σαββάτου θα διεξαχθεί υπό τις καλύτερες συνθήκες», δήλωσε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, Εντουάρ Φιλίπ. Σ.γ.: Δηλαδή θα διεξαχθεί η διαμαρτυρία ή αλλιώς, θα πέσει το ξύλο της αρκούδας από τους μισθοδίαιτους καταστολείς της όποιας διαμαρτυρίας.

Τα δακρυγόνα πέφτουν βροχή πάνω στους άοπλους πολίτες

Ένταση προκλήθηκε στο τρίτο διαμέρισμα του Παρισιού στη Rue Vieille du Temple, όταν τα «Κίτρινα Γιλέκα», λογομάχησαν με περαστικούς. Ορισμένοι περαστικοί τους αποκάλεσαν μπάσταρδους.

Η γαλλική πρωτεύουσα θυμίζει πόλη σε κατάσταση πολιορκίας. Μαγαζιά, μνημεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, μουσεία, θα παραμείνουν κλειστά. Κλειστή η Όπερα, το Λούβρο, ο πύργος του ‘Αιφελ. Κλειστοί και οι δρόμοι γύρω από την Αψίδα του Θριάμβου και κλειστές 40 στάσεις του μετρό.

Προσέξετε την λύσσα με την οποία κτυπάει το δακρυγόνο, αυτό καλείται καταστολή από την πλευρά της εξουσίας. Στην ουσία εξεγείρει περισσότερο το πλήθος ομοειδές ή μη, κατά Gustave Le Bon

Με κατεβασμένα τα σιδερένια ρολά θα παραμείνουν κλειστά τα καταστήματα στις κεντρικές λεωφόρους καθώς και σε άλλα στρατηγικά σημεία της πόλης. Χαρακτηριστική η εικόνα της Λεωφόρου των Ηλύσιων με τις βιτρίνες των καταστημάτων καλυμμένες με πλάκες κόντρα πλακέ και αυτό δύο εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα.

Μεγάλα ακριβά καταστήματα, όπως Louis Vuitton προστατεύουν τις βιτρίνες τους με σιδερένιες πλάκες, αφού πολλά κόντρα πλακέ ξηλώθηκαν για οδοφράγματα το προηγούμενο Σάββατο.

Ο πάνοπλος αστυνομικός και μόνο που τον βλέπεις ηρεμείς…

Από αέρος, ένας μεγάλος αριθμός drones θα είναι στη διάθεση της αστυνομίας. Από γης 12 θωρακισμένα της χωροφυλακής, ικανά να διαλύουν τα οδοφράγματα, πήραν θέση γύρω από τα Ηλύσια από τις επτά το πρωί. Γύρω στις 8.000 προβλέπονται οι αστυνομικοί και χωροφύλακες για το Παρίσι, που σε αντίθεση με το προηγούμενο Σάββατο θα είναι λιγότερο στατικοί και περισσότερο ευκίνητοι. Σε 89.000 ανέρχονται οι άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας που έχουν κινητοποιηθεί σε όλη τη χώρα.

Σήμερα η «Τέταρτη Πράξη»

Οι εκπρόσωποι του κινήματος που άναψε τη φλόγα της γαλλικής εξέγερσης έχουν κάλεσαν τους Οικολόγους να ενώσουν τις  δυνάμεις τους στις σημερινές διαδηλώσεις. Όμως το οικολογικό κίνημα ανακοίνωσε πως δεν θα διαδηλώσει στους δρόμους του Ελιζέ προκειμένου να μην πέσει…πάνω στα «Κίτρινα Γιλέκα».

https://www.protothema.gr/world/article/845509/kitrina-gileka-edasi-kai-dakrugona-sto-parisi-para-tis-prosagoges/

Πως θα εξελιχθεί το ανθρώπινο είδος στο μέλλον;

Βλέποντας το παρακάτω βίντεο θα δούμε απίθανες εξελίξεις στο ανθρώπινο σώμα και τον εγκέφαλο ιδιαίτερα.

Αναμένεται μεγαλύτερο μέγεθος του εγκεφάλου μας και της κρανιακής κάψας.

Μερικοί μύες θα ατροφήσουν λόγω της μη χρήσης τους ένεκα της τεχνολογίας αλλά και της μετάβασης κι εποίκισης στο διάστημα.

Πιθανώς θα είμαστε τετραδάκτυλοι στα πόδια, φαλακροί, και πολύ υψηλοί σε σχέση με τους πρωτανθρώπους.

Πιθανώς θα λαμβάνουμε σκευάσματα ορμονικά γιατί τα εσωτερικά αποθέματα δεν θα επαρκούν.

Για να είναι όμορφες οι γυναίκες θα καταφεύγουν στην κλωνοποίηση και σε γενετικού υλικού αλλαγές αποσκοπώντας να μιμηθούν διάσημα μοντέλα και ηθοποιούς.

Η απουσία τριχοφυΐας θα είναι το ιδανικό και για τις γυναίκες ώστε να γίνονται πιο ελκυστικές αλλά και για τους άνδρες.

Τα δόντια και το σαγόνι μας θα μικρύνουν, προφανώς θα αραιώσουν, όπως γίνεται με τους άχρηστους φρονιμίτες τους οποίους οι οδοντίατροι συνήθως αφαιρούν.

Και πολλά άλλα αξιοθαύμαστα; Δεν νομίζω. Οι τεχνικοί της ζωής δεν ενδιαφέρονται για κάτι άλλο. Για παράδειγμα θα ζήσουν μονιασμένοι κι αγαπημένοι οι άνθρωποι μεταξύ τους ή θα συνεχίσουν να σκοτώνονται όπως γίνεται σήμερα για ανόητους και ιδιοτελείς λόγους.

Αν θα ωριμάσουμε πνευματικά, ψυχικά και συναισθηματικά, δεν φαίνεται να τους αφορά, ούτε το φαινόμενο πίστης σε κάτι ανώτερο. Μάλλον ρομποτάκια του συστήματος θα είμαστε αν εξακολουθήσουμε να πνιγόμαστε στον επάρατο ναρκισσισμό μας.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Όλη η Γαλλία καλείται σε εξέγερση από τα κίτρινα γιλέκα. La France en colère…site officiel du Mouvement des Gilets Jaunes. Μέρος 10ο

Υπό τη σκιά της Αψίδας του θριάμβου. Το 1968 οδήγησε τον Ντε Γκωλ σε παραίτηση

Bienvenue sur le site officiel de «La France en colère !»,

la source de toutes informations relatives au Mouvement dit des «Gilets Jaunes».

Si vous souhaitez connaitre l’origine de ce mouvement, vous êtes invités à consulter le menu «FAQ», lequel répondra aux questions les plus frequemment posées.

Mais une seule vraie question: Etes-vous pour que la voix du citoyen soit enfin entendue ?

Si oui, travaillons donc collectivement pour y arriver.

Share 1411235 1280

Όλοι η λαϊκή και η μεσο–μικροαστική Ευρώπη ενωμένη για να ανατρέψει την συγκεντρωτική απολυταρχία της ελίτ που οι νεοταξίτες ονομάζουν δηνμοκρατική Ευρώπη των λαών ενώ πρόκειται για Ευρώπη της άρχουσας τάξης και των τραπεζιτών-δανειστών.