Σχεδιάζουν κρίση στό Αἰγαῖο γιά νά μᾶς σύρουν σέ διαπραγματεύσεις

Όταν έχεις τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, πνευματική διάλυση-σύγχυση, ηθική κατάρρευση ενός ολόκληρου παραπαίοντος λαού, οικονομική και επομένως στρατιωτική αδυναμία, για να ιχυροποιήσεις τον στρατό, το ναυτικό και την αεροπορία σου επόμενο είναι να προκαλείσαι και να διασύρεσαι από τον ισχυρό, τουτέστι τη χώρα που στηρίζεται στα 80 εκατομμύριά της. 80 εκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές τις οποίες δεν τη νοιαζει να τις θυσιάσει για τον Αλλάχ και την πατρίδα. με τη βοήθεια του μπάφου, το μαστίγιο και την ελπίδα ότι θα καλοπερνάνε με τις παρθένες στον παράδεισο αν πεθάνουν για την Τουρκία.

Με τέτοιο σκεπτικό ο Τούρκος πρόεδρος γίνεται όλο και πιο προκλητικός και από κοντά η ξεθαρεμένη από τον μονοκράτορα Ρετζίπ κυβέρνησή του. Λένε και αυτοί ασύδοτοι, αμετροεπείς πολυλογάδες, εκφράσεις αλαζονείας και ανοικτής πρόκλησης κάνοντας ότι μπορούν για να προκαλέσουν φόβο στον ελληνικό λαό που ιδανικά, στόχους και ελπίδα για το αύριο δεν έχει και δεν βλέπει και από χρόνια τα έχει απεμπολήσει βαδίζοιντας τον ασταμάτητο κατήφορο της ηθικής παρακμής και του ανούσιου καταναλωτισμού που έχει προ πολλού παύσει να δίνει απόλαυση και ηδονές κατώτερης και ενστικτώδικης ποιότητας. 

Υπό αυτές τις συνθήκες οι οποίες μιοιάζουν με την παρακμιακή περίοδο που προηγήθηκε της άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους. Τότε είχε προηγηθεί η κατάκτηση της Πόλης από τοιυς σταυροφόρους το 1204 και η εγκατάσταση φράγκων φεουδαρχών στην αυτοκρατορία τους οποίους μισούσε ο λαός και δεν εμπιστευόταν. Ακριβώς όπως σήμερα ζούμε την γερμανική αποικιοκρατία και την παραμονή μας σε μια Ε.Ε. των μασόνων, των απατεώνων, των τοκογλύφων τραπεζικών και χρηματιστηριακών οίκων της Δύσης οι οποίοι έχουν μετατρέψει την οικονομία της χώρας με τις δεσμεύσεις των τριών μνημονίων σε τσιφλίκι τους για 100 χρόνια.

Αν ισχύει αυτός ο παραλληλισμός, τότε η πατρίδα αδέλφια πατριώτες Έλληνες, βαδίζει προς διαμελισμό. Επανειλλημένως έχουμε γράψει γι’αυτό και οι αντιδράσεις των αναγνωστών μας είναι από ανύοπαρκτες έως υποτονικές.

Ξυπνάτε βρε, γιατί χαθήκαμε! Χανόμαστε συν-΄Ελληνες!

Τι ψ ηφίσατε βρε στις 7 του Ιούλη; Κι εσείς το 42% που δεν ψηφίσατε είσαστε ευχαριστημένη από τη γερμανόφιλη κυβέρνηση που εξελέγη με αυτονομία;

Ή φτάσατε, φθάσαμε ευνουχισμένοι από τη φιληδονία μας να λέμε κι άμα χάσουμε κάποια νησιά τι μ’αυτό; Οι ντόπιοι ας όψονται. Είναι οι άτυχοι… Εμείς ας είμαστε στη βολή μας…

Σοβαρά βρε τα σκέφτεστε αυτά. και δεν καταλαβαίνετε ότι αν πνιγεί από το τσουνάμι ο γείτονας θα πνιγείτε σε λίγο και σεις;

Περιμένουμε τα σχόλιἀ σας για νέες μορφές δράσης πέρα από τη φαρσοκωμωδία των εκλογών καθώς και τα  αισθήματα που σας δημιουργεί η πιο κάτω είδηση:

Σχεδιάζουν κρίση στό Αἰγαῖο γιά νά μᾶς σύρουν σέ διαπραγματεύσεις

Ἀπειλές γιά τήν Κύπρο μέ τά μάτια στήν Ἀθήνα

ΜΟΛΙΣ χθές ὁ Τοῦρκος ὑπουργός Ἀμύνης Χουλουσί Ἀκάρ κόμπαζε πώς ἡ Τουρκία εἶναι ἕτοιμη νά ξανακάνει αὐτό πού διέπραξε στήν Κύπρο τό 1974. Τά ἴδια ἔλεγε καί ὁ Ἐρντογάν κατά τήν ἐπέτειο τῶν 45 ἐτῶν ἀπό τήν εἰσβολή. Καί γιά τούς δύο ἡ δικαιολογία εἶναι πώς ἡ Ἄγκυρα ἔχει ρόλο «ἐγγυητοῦ». Καί οἱ δύο ὅμως ὑπηρετοῦν ἕναν στόχο εὐρύτερο. Οἱ Τοῦρκοι δέν πράττουν τίποτε τυχαῖα. Πάντα ἔχουν κάποιο συγκεκριμένο στόχο στόν ὁποῖο καί παραμένουν προσηλωμένοι μέχρις ὅτου τόν ἐπιτύχουν. Ἔτσι τώρα οἱ ἀπειλητικές δηλώσεις ἀπό τήν Ἄγκυρα ἁπλῶς προοιωνίζονται κινήσεις ἤ τουλάχιστον σχέδια, τά ὁποῖα πολύ σύντομα, ἴσως καί μέσα στόν Αὔγουστο, θά τά δοῦμε νά ἐφαρμόζονται. Μέ βεβαιότητα σχεδόν μποροῦμε νά προβλέψουμε ὅτι θά καλλιεργήσουν τήν κλιμάκωση μιᾶς κρίσεως, μέ στόχο νά σύρουν τήν Ἑλλάδα σέ διαπραγματεύσεις. Καί δέν θά περιορισθοῦν μόνον στήν Κύπρο ἤ τό Καστελλόριζο. Θά ἐπιδιώξουν ἡ κρίσις νά ἐκδηλωθεῖ στό Αἰγαῖο.

Ὁ Ἀκάρ παραληρεῖ: «Ἡ Τουρκία, ἡ Τουρκική Δημοκρατία εἶναι ὁ ἐγγυητής στό νησί (στήν Κύπρο) καί ὅπως χθές, ἔτσι καί σήμερα, θά χρησιμοποιήσει αὐτό τό δικαίωμα μέ τόν πλέον ἀποτελεσματικό τρόπο». Καί ὁ Ἐρντογάν «πανηγυρίζοντας» τήν 45η ἐπέτειο τοῦ Ἀττίλα τόνιζε «ὅτι ὁ τουρκικός στρατός δέν θά διστάσει ποτέ νά κάνει τό ἴδιο βῆμα πού ἔκανε πρίν ἀπό 45 χρόνια γιά τήν ἀσφάλεια τῶν Τουρκοκυπρίων».

Γιά νά ἐξαγάγουμε ὅμως ἕνα ἀσφαλές συμπέρασμα ὅσον ἀφορᾶ τίς προθέσεις τῆς Ἀγκύρας, δέν θά πρέπει νά προσπαθήσουμε νά ἑρμηνεύσουμε τίς δηλώσεις αὐτές ἀποσπασματικά καί μεμονωμένα. Θά πρέπει νά τίς ἐντάξουμε στό γενικώτερο πλαίσιο τῶν ἐνεργειῶν τῆς γείτονος, οἱ ὁποῖες αὐτήν τήν ἐποχή συγκλίνουν στήν διεκδίκηση ὁριοθετήσεως ΑΟΖ κατά τίς δικές τους ἰδιότυπες ἑρμηνεῖες τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, στήν ἐξασφάλιση μεριδίων ἀπό ἐνεργειακά ἀποθέματα πού δέν τούς ἀνήκουν –καί παρ’ ὅτι δέν τό ἔχουν ἐγείρει εὐθέως τώρα τελευταῖα, στόν περιορισμό τοῦ ἑλληνικοῦ ἐναερίου χώρου καί τήν συμμετοχή στόν ἔλεγχο ζωνῶν, οἱ ὁποῖες ἀνήκουν στό FIR Ἀθηνῶν ἀλλά καί στό FIR Λευκωσίας. Ἀποφεύγουν νά ἀναφερθοῦν στό τελευταῖο αὐτό σημεῖο, γιατί ἐκεῖ θά ἑστιασθοῦν οἱ πρῶτες διεκδικήσεις τους στήν ἀπευκταία περίπτωση πού θά ὑπάρξει ἑλληνο-τουρκική διαπραγμάτευσις.

Γιά νά ἐξυπηρετηθεῖ ὁ στόχος νά ὑπάρξει διαπραγμάτευσις ξεδιπλώνεται μία κλιμακουμένη προκλητικότης ἡ ὁποία ἐμπεριέχει τήν δυναμική κρίσεως. Οἱ Τοῦρκοι γνωρίζουν πλέον ὅτι δέν μποροῦν νά ἐπιτύχουν κάτι τέτοιο κάνοντας κινήσεις στήν ΑΟΖ τῆς Κύπρου. Μᾶλλον δέν θά θελήσουν νά διακινδυνεύσουν στέλλοντας γιά δεύτερη φορά μίαν ἀσυνόδευτη πλατφόρμα ἐρευνῶν κοντά στό Καστελλόριζο. Ἀπεναντίας, ἐπειδή τό νησιωτικό σύμπλεγμα τοῦ Καστελλορίζου εἶναι τό σημεῖο στό ὁποῖο τούς περιμένουμε («περιοχή μεγίστης προσμονῆς» κατά τούς στρατηγιστές), μᾶλλον θά κατευθυνθοῦν ἀλλοῦ. Καί ἐπειδή δέν ὑπάρχουν καί πολλές ἐπιλογές, πρέπει νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θά ἔλθουν στό Αἰγαῖο. Στό Αἰγαῖο ἄλλωστε ἔχουν κλιμακωθεῖ οἱ δύο μείζονες κρίσεις τῶν τελευταίων δεκαετιῶν· ἡ κρίσις τοῦ Μαρτίου τοῦ 1987 καί ἡ κρίσις τῶν Ἰμίων.

Ὅ,τι λοιπόν κι ἄν κάνουν οἱ Τοῦρκοι στήν Κύπρο ἤ τό Καστελλόριζο θά τό συνδέσουν μέ ἀντίστοιχη κλιμάκωση στό Αἰγαῖο. Πιστεύουν ὅτι μόνον αὐτή ἡ ἐξέλιξις μπορεῖ νά προκαλέσει ἀνησυχίες στήν Ἑλλάδα, ὥστε νά μπορέσουν νά τήν σύρουν σέ διαπραγματεύσεις. Ἐκεῖ εὐελπιστοῦν ὅτι θά ἔχουν καί τήν συνδρομή «φίλων» καί «συμμάχων», οἱ ὁποῖοι καλῆ (ἤ καί κακῆ) τῆ πίστει θά συστήσουν ὅτι ὁ διάλογος δέν βλάπτει οὐδένα.

Στό πνεῦμα αὐτό ὁ Ἀκάρ ὁμιλοῦσε γιά κλῖμα συνεργασίας ἐντάσσοντας ὅμως καί τήν λέξη-παγίδα «ἀμοιβαιότητα»: «Ὅσον ἀφορᾶ τά προβλήματα στό Αἰγαῖο, τήν ἀνατολική Μεσόγειο, τήν Κύπρο, εἴμεθα ὑπέρ τῆς ἐπιλύσεώς τους σέ κλῖμα συνεργασίας καί ἀμοιβαιότητος μέ τήν καινούργια κυβέρνηση πού συστήθηκε στήν Ἑλλάδα». Τί μορφή μπορεῖ νά ἔχει αὐτή ἡ «ἀμοιβαιότης»;

Τί θά διεκδικήσει ἡ Τουρκία σέ ἀντάλλαγμα γιά τήν τήρηση τοῦ διεθνοῦς δικαίου ἀπό τήν πλευρά της; Γνωστόν εἶναι ὅτι παγία πολιτική τῆς χώρας μας εἶναι νά μήν προβοῦμε στήν παραμικρή παραχώρηση ὅσον ἀφορᾶ τά κυριαρχικά δικαιώματά μας. Γι’ αὐτό καί ἡ Τουρκία δέν ἀρκεῖται στήν ἐπιδίωξη μιᾶς διαπραγματεύσεως. Θέλει νά μᾶς σύρει ὑπό τό καθεστώς ἀπειλῶν καί μέσα ἀπό μία κρίση ἀπό τήν ὁποία ἐλπίζει ὅτι μπορεῖ νά βγεῖ κερδισμένη.

Καί ἐπειδή ἡ μόνη γλῶσσα τήν ὁποία καταλαβαίνει ἡ Ἄγκυρα εἶναι αὐτή τῆς αὐστηρότητος καί τῆς ἰσχύος, εἶναι σημαντική ἡ ἀπάντησις τήν ὁποία ἔδωσε ὁ ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης Νῖκος Παναγιωτόπουλος: «Δέν θά κάτσουμε μέ σταυρωμένα χέρια, ἐάν οἱ Τοῦρκοι κάνουν ἔρευνες στό Καστελλόριζο».

ΠΗΓΗ:ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ 8/8/2019

Leave a Reply

Your email address will not be published.