ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΗΝ ΕΝΔΙΔΕΤΕ ΣΕ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΔΙΧΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

Μάς οδηγούν σε εμφύλιο πόλεμο ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΑ με… μέσω πολλών ψυχοτεχνασμάτων. Ένα εξ αυτών ο κοινωνικός αυτοματισμός. Τελικός στόχος, τα Εθνικά Θέματα σε Θράκη – Μακεδονία – Αιγαίο / Καστελλόριζο / Κρήτη – Ιόνιο – Ήπειρο (παντού!). Βιάζονται να τελειώσουν με την «συνδιαχείριση» – «συνεκμετάλλευση» – «συνδιοίκηση» των αμύθητων κοιτασμάτων μας με τις ύαινες που μάς περιτριγυρίζουν… Από μόνοι τους εφαρμόζουν το Σχέδιο « Τυφών » που έχουμε πρόσφατα αναρτήσει.

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.

Είναι πάγια τακτική του πολιτικού κατεστημένου, όλων των αποχρώσεων, να χρησιμοποιούν τη μία τάξη εναντίον της άλλης για να εξασφαλίσουν ακροατήριο και να  εδραιώσουν τις θέσεις τους.

Στα χρόνια πριν την κρίση επικρατούσε γενικώς και αορίστως η ιδέα ότι όλοι οι εργοδότες είναι περίπου ρεμάλια, εκμεταλλευτές και «πίνουν το αίμα των εργατών» ! Συνδικαλιστές, εργατοπατέρες,  πρόεδροι, προεδρίσκοι,  πολιτικοί, πολιτικάντηδες, γραμματείς και λοιποί παράγοντες  με  ύφος, λόγο και στυλάκι  «Τσε Γκεβάρα» καλούσαν το λαό «σε επαγρύπνηση» και «ετοιμότητα» ενώ οι ίδιοι διαπλεκόνταν καπιταλιστικότατα και πλούτιζαν νεοφιλελεύθερα.

Στα χρόνια της κρίσης το ίδιο πολιτικό σύστημα, που εδώ και πολλά χρόνια κυβερνάει, εναλλάξ, τον τόπο, συνάμα με τα ΜΜΕ που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, μας έκαναν να  πιστέψουμε ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστα  κομματόσκυλα που οπωσδήποτε έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη» που τους διόρισε.  Και από εκεί που το δημόσιο έπρεπε να είναι «πρότυπο εργοδότη» και οι δημόσιοι υπάλληλοι … δημόσιοι λειτουργοί στην υπηρεσία του πολίτη … έγιναν   « βάρος για το λαό» και, μαζί με τους συνταξιούχους, οι υπεύθυνοι  για την οικονομική καταστροφή. Οι εκπαιδευτικοί , όλοι μα όλοι , είναι αγράμματοι, αργόσχολοι, αδιάφοροι για τα παιδιά και σίγουρα τεμπέληδες. Οι αγρότες  ολίγον απατεωνίσκοι και πολύ καφενόβιοι αφού μόνον από τις επιδοτήσεις ζούσαν. Και από εκεί πού ήταν …  οι στυλοβάτες της οικονομίας και της παραγωγής και όλοι τους χειροκροτούσαν και ηρωικά ανέβαιναν στα τρακτέρ τους για να ανεβάσουν το φρόνημα των αγωνιζόμενων αγροτών … έγιναν η κακομαθημένη τάξη που κλείνει τους δρόμους … σε βάρος της οικονομίας της χώρας. Οι συνταξιούχοι από «περήφανα γηρατειά» … έγιναν όλοι μεγαλοσυνταξιούχοι που πήραν πρόωρα συντάξεις ή δεν πλήρωσαν ποτέ εισφορές και ζουν σε βάρος των επόμενων γενεών!  Οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ τα “golden boys”  που χρυσοπληρώνονται σε βάρος πάντα όλων των υπόλοιπων  εργαζομένων . Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι όλοι ολίγον μπαγάσηδες και πονηρούληδες που το μόνο που σκέφτονται είναι πως να ξεγελάσουν τον εργοδότη τους που μάλλον τους κάνει χάρη που τους δίνει το διακοσάρι το μήνα.

Το θέμα είναι όμως ότι όλα αυτά κατέληξαν σε βάρος όλων μας. Οι εργαζόμενοι … δε βρίσκουν πια εργοδότες αφού οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υπό διωγμό και φυσικά οι πολίτες δεν εξυπηρετούνται. Οι εκπαιδευτικοί στη πλειοψηφία τους είναι απλήρωτοι ωρομίσθιοι ή αναπληρωτές , σίγουρα ανασφαλείς και η παιδεία διαλυμένη. Οι ΔΕΚΟ δε θα υπάρχουν αφού θα ξεπουληθούν. Τα είδη πρώτης ανάγκης θα ακριβύνουν αφού η αγροτική εργασία και το κόστος παραγωγής, χωρίς τις επιδοτήσεις και με την αύξηση του πετρελαίου κίνησης θα αυξηθεί …   Και οι εναπομείναντες εργοδότες δεν έχουν που να  διαθέσουν την παραγωγή και τις υπηρεσίες τους  … αφού κανένας από τους κακοπληρωμένους υπαλλήλους τους δε μπορεί να τις αγοράσει. Οι δε συνταξιούχοι, που στήριξαν με τις εισφορές τους τα ταμεία, παρακολουθούν με τρόμο τη διάλυσή τους, προσπαθούν να καταλάβουν τι έγιναν οι εισφορές τους  και δεν παίρνουν ούτε τα μισά από αυτά που πλήρωναν όλα τα χρόνια τους εργασιακού τους βίου.

Το «διαίρει και βασίλευε», συνεπώς,  βόλεψε και βολεύει ακόμη την πολιτική τάξη που εξακολουθεί να μην απολογείται, να μην εξηγεί κι ακόμη εξακολουθεί να διαπλέκεται καπιταλιστικότατα και να πλουτίζει νεοφιλελεύθερα.

Γι’ αυτό είναι  καιρός για αλληλεγγύη μεταξύ των τάξεων των εργαζομένων και συνταξιούχων, για  αλληλοϋποστήριξη και σύμπνοια. Και βέβαια είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι δε μπορούμε να περιμένουμε λύσεις από πολιτικούς και πρόσωπα που το μόνο που έκαναν στη ζωή τους ήταν να θεωρητικολογούν , να μιλούν με συνθήματα, να πολιτικολογούν και βέβαια να μην επιτρέπουμε να διαιρούν και να βασιλεύουν. Ρεαλιστικές  λύσεις σε πραγματικά προβλήματα θα δοθούν μόνο από ανθρώπους που έχουν δουλέψει και έχουν προσφέρει. Και μόνο τέτοιους πρέπει να στηρίξουμε και να αναδείξουμε.

Δήμος Μαγκλάρας

Το έγραψε το 2016 για δημοσίευση στο Ενιαία Παλλαϊκό Μέτωπο αλλά ισχύει (δυστυχώς) διαχρονικά. Όποιος καταλαβαίνει την αξία του, ας ρίξει τον εγωισμό του στα Τάρταρα κι ας ανασκουμπωθεί στον αγώνα…

Leave a Reply

Your email address will not be published.