Γιατί οι μυστικές και οι φανερές Ελίτ κυβερνούσαν και κυβερνούν τον κόσμο έως σήμερα; Τρόπος αντιμετώπισής τους. Μέρος 1ο

Από την αρχή της δημιουργίας των ανθρώπινων κοινωνιών έγινε εμφανές ότι το πλήθος, το σύνολο δεν μπορεί να αυτοδιοικηθεί. Χρειαζόταν ένας μπαμπούλας ηγέτης. Τώρα αν αυτός θα ήταν ιερέας ή δυνατός, ζωώδης και δια της βίας και του φόνου επιβαλλόταν στο πλήθος εδώ δεν μας ενδιαφέρει.
Σημασία έχει ότι το ίδιο το πλήθος αισθάνεται την ανάγκη για να υπάρχει χρηστή, κατά το δυνατόν, διοίκηση, να αναλάβει την εξουσία μια ολιγάριθμη ομάδα ικανών διοικούντων.
Διαβάζοντας και αναλύοντας την Ιστορία της ανθρωπότητας καταλήγουμε ότι ήταν αδήριτη ανάγκη να υπάρξει μια μικρή ομάδα που να αναλάβει τα βάρη της διοίκησης, τις ευθύνες της εξουσίας και όλα τα επακόλουθα που προκύπτουν εξ αυτής.
Ιδού λοιπόν πως η ίδια η εμπειρία μας παραπέμπει στη δημιουργία μιας Ελίτ από τους ικανότερους στην ομάδα και αργότερα στην κοινωνία.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η εξουσία προαπαιτεί την ανάγκη επιβολής με τη δύναμη, κι ότι ο αρχηγός ή ηγετική ομάδα, σαν άνθρωποι πάντα ευρίσκονται προ του πειρασμού να κάνουν κατάχρηση αυτής, έπρεπε να δημιουργηθεί μια αντίστοιχη ολιγάριθμη ομάδα, οι δικαστές, η οποία θα απένειμε δικαιοσύνη, έναντι των παραβιάσεων και των παρανομιών της ηγεσίας.
Σαν προστατευτική ασπίδα απέναντι στη δικαιοσύνη η πολιτική τώρα Ελίτ, όταν ενοχοποιούταν για έκνομες ενέργειες, έπρεπε να προστατευθεί. Έτσι δημιουργήθηκαν οι μυστικές Ελίτ. Απόκρυφες οργανώσεις οι οποίες έπρεπε να συγκροτούνται από πλούσιους, ισχυρούς άρχοντες, μορφωμένους, έξυπνους έμπορους, πετυχημένους τραπεζίτες, γενικά ό,τι καλλίτερο υπήρχε από πλευράς κοινωνικού δυναμικού.
Έκτοτε, από παλαιοτάτων χρόνων, μέσα στο κοινωνικό σώμα δημιουργούνταν ομάδες συμφερόντων, άλλες για να διαιωνίζουν τις παρανομίες τους και να τις καλύπτουν όπου και όπως μπορούσαν, κι άλλες για να μειώνουν κατά το δυνατόν τις παρανομίες και τις παραβιάσεις του νόμου, εις βάρος των πολλών και αδυνάτων.

Το ερώτημα δεν είναι πόσοι βουλευτές είναι τέκτονες αλλά πόσοι δεν είναι.

Όπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης, αναφερόμαστε στην αιτία γένεσης και ύπαρξης των μυστικών societies, κρυφών οργανώσεων όπως η Μασονία, η Πεφωτισμένοι, κ.λπ. Στις σύγχρονες κοινωνίες από τον Διαφωτισμό και μετά με την γένεση των αυτοκρατοριών, του τσαρικού κράτους, της Αυστροουγγαρίας, του Βου Ράιχ, κ.ά. γεννήθηκε η ανάγκη της προστασίας του κράτους και των δομών του, με την ίδρυση μυστικών κρατικών υπηρεσιών όπως η Γκεπεού, η Νικαβεντέ, η Καγκεμπέ, FSB σήμερα, η CIA, η NSA, η DIA, η MI6, η Mossad, η ΜΙΤ η δική μας ΕΥΠ, κ.λπ.
Βασικός σκοπός όλων αυτών των μυστικών οργανώσεων κρατικών και μη, ήταν ένας· να παρακολουθούν μέσω εμμίσθων πρακτόρων και να συντρίβουν, φθάνοντας ως την εκτέλεση των αντιφρονούντων, οποιαδήποτε επαναστατική προσπάθεια των λαών και των πολιτών αποσκοπούσε στο να δοθούν περισσότερα δικαιώματα κι ελευθερίες στους πολίτες. Έπρεπε πάση θυσία να διατηρηθεί το status quo της εξουσίας με οποιαδήποτε μορφή είτε σαν δικτατορία είτε σαν δυτικού τύπου δημοκρατία, (στην ουσία συγκεντρωτική ολιγαρχία) είτε σαν δικτατορία του προλεταριάτου στην πρώην Σοβιετική Ένωση κ.λπ.
Όσον αφορά τις μυστικές Ελίτ, σκοπός όλων αυτών ήταν και είναι η προώθηση των μελών τους σε ανώτατες θέσεις. Θεμελιώδης ιδεολογική βάση για την Μασονία, τον Σιωνισμό, του Ιλλουμινάτους, κάθε ελιτίστικης, υπερομάδας είναι το αποκύημα καταστάλαγμα της κοινωνικής εμπειρίας ότι οι πολλοί, οι λαοί, οι κοινωνίες, τα πλήθη είναι από μόνα τους πρωτόγονα, βάρβαρα και ενστικτώδη. Φιλήδονα και λάγνα μόνο για κατώτερου είδους σαρκικές απολαύσεις και ικανοποιήσεις. Λόγω χαμηλού επιπέδου μάθησης, δεν έχουν καμιά δυνατότητα αυτοσυνειδησίας κι επομένως δεν έχουν δυνατότητες να ηγούνται της πολιτείας αλλά μόνο να έπονται, να υπακούουν και να υποτάσσονται.
Στις μέρες μας με τις προόδους της ψυχολογίας, της φαρμακολογίας, της κοινωνιολογίας, της ψυχοτεχνικής, της κυβερνητικής, έχουν αναπτυχθεί τρόποι ελέγχου των μαζών τους οποίους θα μπορούσαμε να ονομάσουμε κωδικούς χειραγώγησης.
Μερικοί τουλάχιστον από τους πολλούς είναι οι πιο κάτω:
Οι ειδικά επεξεργασμένοι λεκτικοί κώδικες ή αλλιώς η χρήση της οργουελιανής διαλέκτου. Το Υπουργείο παρακολούθησης και κατασκοπείας του πολίτη ονομάζεται στα οργουελιανά υπουργείο προστασίας του Πολίτη. Τα τρία μνημόνια που υπέγραψαν οι «εκλεκτοί» της ελληνικής ηγετικής ελίτ στην ουσία αφορούν συμφωνίες άνευ όρων παράδοσης της Ελλάδας στο γερμανικό imperium που κυριαρχεί στην Ευρώπη τροποποιημένο όνομα· αντί για Δ΄ Ράιχ, σαν Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις κατ’ εντολήν των θεσμών στην αληθινή τους διάσταση είναι κατεδαφίσεις των κοινωνικών και οικονομικών δομών, μια πρωτοφανής παλινδρόμηση που μας επιστρέφει σε πρωτόγονες, δύο αιώνων πίσω, συμβάσεις εργαζομένων με τους εργοδότες τους. Το Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ΤΑΗΠΕΔ, θα ήταν ειλικρινέστερο να ονομαζόταν Ταμείο εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας «ντιπ παρά» στο μεγάλο κεφάλαιο και τις πολυεθνικές
τύπου Frapport.


Συλλαβέτε τον, η βαυαρικοί ΑΑΔΕ και η  σύγχρονη τι διαφορά έχει; συλλαμβάνει τον Έλληνα πολίτη γιατί έκλεψε τους Γερμανούς επειδή δεν πλήρωσε τους οφειλόμενους  φόρους-στους δανειστές τραπεζίτες της Ε.Ε.

Η ΑΑΔΕ ομοίως είναι στην κυριολεξία μια ανεξάρτητη,  βαυέκνομη, ιδιωτική Εταιρία είσπραξης εσόδων με τη δικαιολογία ότι σκοπός της είναι να επιτυγχάνει τη συλλογή των φόρων, τελών, του ΕΝΦΙΑ, του ΦΠΑ κ.λπ. εσόδων που έτσι κι αλλιώς θα εισέπραττε η εφορία, μόνο που δεν πηγαίνουν στο ελληνικό κράτος αλλά στην ΕΚΤ, στο ΔΝΤ, στις χώρες που «δήθεν» δάνεισαν την Ελλάδα όταν αποκαλύφθηκε το «δήθεν» τεράστιο χρέος της. Χρέος το οποίο όλοι οι οικονομικοί εγκέφαλοι της Ε.Ε. γνώριζαν και μάλλον εύχονταν να γιγαντωθεί, για να κερδοσκοπήσουν εις βάρος των Ελλήνων.
Από τα ανωτέρω παρατηρούμε ότι οι Ελίτ κατεξουσιάζουν και κατακυριεύουν τους λαούς και τα πλήθη υπερασπιζόμενοι με τους σχετικούς νόμους και νομοθετήματα που ψηφίζουν στην εκάστοτε Βουλή από τους βουλευτές μαριονέτες τους.
Βλέπουμε κυριολεκτικά εδώ να επαληθεύεται διαχρονικά ο λόγος του Ιησού: «Οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών˙ ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ’ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, και ως αν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος». (Μάρκος, κεφ.10, στ. 42-44).
Ποια είναι λοιπόν η λύση; Πως μπορεί να αντιμετωπιστούν οι υπηρέτες του διαβόλου κατά την άποψη του Κοινωνικού Χριστιανισμού; Διότι όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει σύμφωνα με τα λόγια του Ιησού οι εξουσίες ανήκουν στον διάβολο και αυτός τις αναθέτει σε όποιον τον προσκυνάει. Αυτός εξ άλλου είναι και ο πειρασμός του επί του όρους. «σοι δώσω την εξουσίαν ταύτην άπασαν και την δόξαν αυτών, των εξουσιών) ότι εμοί παρέδοται και ω εάν θέλω δίδωμι αυτήν», (Λουκάς, κεφ.4, στ.6).
Πως λοιπόν αντιμετωπίζονται από έναν χριστιανό ηγέτη οι σκοτεινές δυνάμεις αλλά και η εξουσιαστική Ελίτ;
Μια απάντηση δίνεται από τον γέροντα Σωφρόνιο· δια της αντιστροφής της ηγετικής πυραμίδας. Με τον ηγέτη να γίνει υπηρέτης του λαού του.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Ας ακολουθήσουμε το σκεπτικό του γέροντα στο 2ο Μέρος.

Leave a Reply

Your email address will not be published.