Η στάση του λαού του Θεού προς εκπεσόντας ιεράρχας

Ο αγιοταφίτης μοναχός Ευφρόσυνος μας δείχνει με ταπείνωση και αγάπη, τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε και πως να συμπεριφερθούμε προς τους εκτραπέντας Ιεράρχας.

Σε όσους αποδέχθηκαν την παγίδα του διαβόλου να κλείσουν οι εκκλησιές το Μεγαλοβδόμαδο, εφαρμόζοντες τις εντολές της αισχύνης και του Διαβόλου.

Η αποδοκιμασία μας οφείλει να είναι κόσμια και όχι προσβλητική, υποτιμητική ή περιφρονητική.

Προσοχή να μην εμπλακούμε σε συζητήσεις μάταιες και αδιέξοδες μαζί τους, γιατί θα προσπαθήσουν με λογικά επιχειρήματα να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, όπως “έπρεπε να διαφυλάξουμε τις ζωές τόσων ανθρώπων από την πανδημία!”

Πάντα ο διάβολος και τα όργανά του, στην προκειμένη περίπτωση η πλειοψηφία των Φαρισαίων της εποχής μας, Ιεράρχες, έχουν δικαιολογίες όπως παλιά. “Ψεύτης, βλάσφημος, απατεώνας του Ισραήλ, εποίησε τον εαυτό του Υιόν του θεού!”

Στέρησαν τους πιστούς από το μυστήριο της Εξομολόγησης και της θείας Ευχαριστίας για να τον σώσουν!!!

Τι να σώσουν; ‘Ενα πεινασμένο σε λίγο λιμοκτονούν ποίμνιο; Που θα βρουν να το ταϊσουν όταν δεν θα θα υπάρχει ούτε στάρι, ούτε λάδι καθώς οι σιτοβολώνες Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία , Ρουμανία, απαγόρευσαν τις εξαγωγές τους και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει εντολή να καταστραφούν οι ελαιώνες μας; Θα ποιήσουν οι ολιγόπιστοι το θαύμα των πεντακισχιλίων; Όλος ο αγώνας λοιπόν και η πνευματική προσπάθεια του καθενός μας γίνεται για να επιβιώσει το κορμί ή το πνεύμα να αναγεννηθεί και να θεωθεί;

Απαγορεύεται η προσκύνηση του Επιταφίου και του Εσταυρωμένου

Και θα θεωθεί κι ανέλθει πνευματικά με το να του απαγορεύσουμε να θρηνήσει τη σταύρωση του Χριστού την Μεγάλη Πέμπτη και τον ενταφιασμό Του Μεγάλη Παρασκευή, ή να χαρεί με την πρώτη Ανάσταση των νεκρών του Μεγάλου Σαββάτου και την επίγεια Ανάσταση του Κυρίου την Κυριακή του Πάσχα;

Δεν επιτρέπεται η Θεία Κοινωνία και η συμμετοχή στην Ανάσταση του Χριστού μας λόγω κορωνοϊού

Βέβαια καθώς λέει ο πάτερ Ευφρόσυνος, θα υπάρχουν και κάποιοι εκ των Αρχιερέων που σαν τον Νικόδημο και τον Ιωσήφ τον Αριμαθαία θα τολμήσουν, αν και σκιαγμένοι αρχικά και κρυφά αντιδρώντες,  θα παραδεχθούν το λάθος τους, τη δειλία τους. Αυτούς τους Αρχιερείς πρέπει να προσεγγίσουμε γιατί αυτοί είναι οι γνήσιοι Ιεράρχες. οι άλλοι είναι οι συμβιβασμένοι, οι υπηρετριούλες του αρχικαπιταλιστή, υλόφρονα Καίσαρα. Η πλειοψηφία αναντίρρητα υπέκυψε στην σατανοκίνητη ηγεσία (πλανητική και ντόπια εκπροσωπούμενη από έναν Κούλη και μια Κική Κεραμέως αλλά και τόσους άλλους εξουσιαστές, οι οποίοι από το 2009 θάβουν, σκοτώνουν, οδηγούν στην αυτοκτονία και την απόγνωση έναν ολόκληρο λαό αφού τον έδεσαν με δάνεια και χρηματιστηριακές φούσκες με την ύλη και την καλοπέραση από την χούντα τουλάχιστον έως τα μνημόνια.

Αυτούς υπάκουσε ο Ιερώνυμος και η πλειοψηφία της ΔΙΣ.

Εμείς λοιπόν σαν πιστό ποίμνιο ξέρουμε τι να κάνουμε. Η Ιεραρχία αποκαλύφθηκε από τα έργα της ότι εποίησε ΜΑΝΗ ΘΕΚΕΛ ΦΑΡΕΣ[1] λάθος που δεν συγχωρείτε πρωτοφανές ανά τους αιώνες!

Δεν εμποδίζει αυτό όμως με τίποτα να πλησιάσουμε τους ιερείς μας και τους διακόνους. Ξέρουμε πως αυτοί  άνθρωποι του λαού, ζώντες τον πόνο και την οδύνη του, δεν συμφωνούν με τις εντολές της Ιεραρχίας, μ’ αυτούς λοιπόν να συναντηθούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις προτείνοντας μάλιστα και συγκεκριμένους ιερείς να προαχθούν “με την ψήφο κλήρου και λαού”στο επισκοπικό αξίωμα προφανώς με καθαίρεση των αναξίων.   Ένα τέτοιο υπόδειγμα ιερέως είναι και τον προτείνουμε, ο πατήρ Θεόδωρος Ζήσης. πρόκειται για ι έναν άξιο καπετάνιο ο οποίος στην φουρτούνα φαίνεται…

Αλλά ας ακούσουμε τον Αγιοταφίτη ιερομόναχο, πατέρα Ευφρόσυνο:

Ευαγγελάτος Γεώργιος

[1]

Μανή Θεκέλ Φάρες

Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Βαλτάσαρ μια μέρα παρέθεσε γεύμα με γλέντι σε χίλιους μεγιστάνες του (Δαν.κεφ. Ε΄) . Πάνω στο γλέντι ο Βαλτάσαρ διέταξε να φέρουν τα χρυσά και αργυρά  σκεύη του ναού των Ιεροσολύμων, τα οποία ο Ναβουχοδονόσορ είχε φέρει απ’ εκεί. Τα σκεύη της λατρείας τα έδωσε σε χρήση , να πιούν απ’ αυτά οι βασιλείς, οι μεγιστάνες και οι παλλακίδες τους. Έπιναν κρασί και δόξαζαν τους ψεύτικους θεούς, τους χρυσούς και αργυρούς και χάλκινους και ξύλινους και λίθινους. Αλλ’ εκείνη την ώρα, κατά θαυμαστό τρόπο, εμφανίστηκαν ενώπιον όλων των συδαιτυμόνων  δάκτυλα ανθρώπινου χεριού που έγραψαν στον τοίχο της αίθουσας περίεργες και ανεξήγητες λέξεις. Το γεγονός αυτό συνετάραξε το βασιλιά, διότι δεν ήξερε ούτε να διαβάσει ούτε να εξηγήσει τις λέξεις. Τότε καλείται ο Δανιήλ, ο οποίος φωτισμένος από το Θεός ελέγχει τον Βαλτάσαρ και τον καλεί σε μετάνοια. Ενώπιον όλου του μεγάλου συμποσίου ο προφήτης κηρύττει. Βρίσκει  πρόσφορο έδαφος φόβος και δέος διακατέχει τους πάντες. Αναφέρεται στον πατέρα του (Ναβουχοδονόσορα) που, ενώ δοξάσθηκε και κατέκτησε όλο τον κόσμο, υπερηφανεύθηκε και ο Θεός τον τιμώρησε με τρέλα. Και ενώ ο γυιός εγνώριζε όλα αυτά , δεν συνετίσθηκε. “Και συ λοιπόν  ο υιός του Βαλτάσαρ, δεν ταπείνωσες την καρδιά σου ενώπιον του Θεού … και τα σκεύη του οίκου του έφεραν εμπρός σου, και συ και οι μεγιστάνες σου και οι παλλακίδες σου και οι παρακοιμώμενοι σου πίνατε μ’ αυτά κρασί, και λάτρευες  τους ψευτοθεούς, ενώ τον αληθινό Θεό δεν τον εδόξασες”(Δαν. 5, 22-23). Κατόπιν του εξήγησε  τη γραφή που χαράχθηκε στον τοίχο. Ήταν τρείς λεξεις “μανή , θεκέλ, φάρες”(Δαν. 5, 25), και σήμαιναν
Μανή  μετρήθηκε η βασιλεία σου.
Θεκέλ ζυγίστηκε και βρέθηκες ελλιπής.
Φάρες διαιρέθηκε η βασιλεία σου και δόθηκε στους Μήδους και στους Πέρσες.
Παρ’ όλο που ο Βαλτάσαρ πίστεψε τον Δανιήλ, δεν μετανόησε. Μπροστά στο γλέντι ανέβαλε τις αποφάσεις του για την επόμενη. Αλλά το αύριο  δεν ήλθε ποτέ. Την ίδια νύχτα σκοτώθηκε από τους Μήδους, που κατέλαβαν τη Βαβυλώνα σχεδόν αμαχητί, και τη βασιλεία του την πήρε ο Δαρείος.
Αρχ. Σεβαστιανού Τοπάλη

Leave a Reply

Your email address will not be published.