Φαντάσου κι Αγωνίσου!

Φαντάσου, αγωνίσου και προσπάθησε,
νόημα δεν έχει άλλο η ζωή,
να ζει κρατώντας απ’ το χέρι,
ο ένας τον άλλον ενώ ψελλίζει,
«είμαι κοντά σου, είμαι μαζί σου,
αδελφέ, αγάπη μου, σε βλέπω και θαρρεύω,
μαζί στη ζωή και στο θάνατο μαζί,
με γαλήνη, μ’ ειρήνη, μ’ ευδαιμονία πάω».

Φαντάσου, αγωνίσου και προσπάθησε,
λευκέ αδελφέ και συ μαύρη αδελφή μου,
μι” αδελφότητα τον κόσμο όλο,
μοιράσου μαζί μου τη κοινή μας μοίρα,
χωρίς σύνορα, διαφορές, προφάσεις,
χωρίς υποψιασμούς και συμφέρο,
μ’ έναν κοινό ήλιο όλους να φωτίζει,
κι ένα κοινό φεγγάρι τις θάλασσες ν’ ασημίζει.

Φαντάσου, αγωνίσου και προσπάθησε,
όχι για χρήμα κι ύλης αποκτήματα,
μα κατακτήσεις άυλες, εκστατικές, μοναδικές,
μέθυσε απ” αυτές και κλάψε,
της χαρμολύπης το βουβό το κλάμα,
ότι χάρις και στη δική σου συμβολή,
Παράδεισος η γη εγίνη, αγγέλων χώρα,
ονείρων το διαπίστευμα, ελπίδα όλου του κόσμου!

Λίγοι στίχοι που εκφράζουν τις καθημερινές μας ευχές/προσευχές για τον κόσμο
που θα θέλαμε να ζούμε Εγώ και Συ, αέναα και όχι μόνο μιας συγκεκριμένης
χρονικής στιγμής/γιορτής.

Leave a Reply to Μαρια Κ. Cancel reply

Your email address will not be published.