«

»

Σεπ 14

«Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!»

 

Ανήμερα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, τα απολυτίκιον τα λέει όλα κι όποιος έχει αυτιά, γιατί οι πιο πολλοί έχουν, αλλά είναι ασυντόνιστοι, δεν ακούν,  ας το ακούσει:

«Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου, και ευλόγησον την κληρονομίαν που θα λάβουν οι κληρονόμοι σου, οι γενεές που ήρθαν και θα έρθουν, νίκας τοις βασιλεύσι αλλά και τοις ηγεμόσι στον πόλεμο κατά των βαρβάρων ληστών και φονιάδων της Δύσης Φράγκων δωρούμενος, και το σον φυλάττων  πολίτευμα, με τις ευλογίες του Σταυρού σου».

Αντιλαμβανόμαστε σε τι μας καλεί σε επιστράτευση το Απολυτίκιο;    

Στο να αγωνιστούμε στην κάθαρση της κοπριάς του Αυγείου με κάθε τρόπο. Σε μια Ελλάδα που επανειλημμένα έχουμε περιγράψει η διαφθορά, η προδοσία και ο εκφυλισμός, τα Σόδομα και τα Γόμορρα υπήρχαν και υπάρχουν σε κάθε έκφραση της καθημερινής μας ζωής, η επιστράτευση των υγιών και πνευματικών ανθρώπων, έστω αυτών των ολίγων που έχουν απομείνει, καθίσταται άμεση ανάγκη.

Οι φωνές που εξεγείρονται ενάντια  στην εικόνα της εξαθλίωσης, της αποδιοργάνωσης και της παρακμής με τον λαό παθητικό, θύμα των διεφθαρμένων ηγετών του που τα έχουν προδώσει όλα, ιστάμενοι γονυκλινείς μπρος στους σταυροφόρους της Δύσης, όλο καιν αυξάνουν και ογκούνται.

Ένα παράδειγμα ο καθηγητής Δρ. Γ. Ζουγανέλης ο οποίος περιγράφει με δικά του λόγια την σήψη και τη διάβρωση θεσμών και ηθών στο ελληνικό προτεκτοράτο, ως εξής:

 Η μεγάλη διαφθορά στην Ελλάδα αποδεικνύει ότι η παρανομία και το έγκλημα είναι ο φυσιολογικός τρόπος ζωής στη χώρα

«Πολλά είναι τα δεδομένα που είναι μπροστά μας αλλά δεν είναι πάντα ορατά, γιατί και οι «σκιές» έχουν ζωή. Μια στιγμή να μπουν μπροστά στα μάτια σου και μπορούν να σε πάνε σε ένα άλλο σύμπαν, ίσως και για πάντα. Μερικές φορές «ξυπνάς» και αλλάζεις πλευρό αλλά το πιθανότερο είναι να μην έχει αλλάξει τίποτα πάνω σου.

Αντιστροφή όλων των αξιών, το άσπρο πρόβατο γίνεται μαύρο και τα μαύρα νόμιμα και άσπρα

Η διαφθορά στην Ελλάδα είναι τεράστια. Αυτό σημαίνει ότι με το να μην είναι κανείς διεφθαρμένος ξεφεύγει από τον κανόνα. Γίνεται το μαύρο πρόβατο, ο πυρήνας του «κακού» μέσα στη στάνη. Εδώ ο ρόλος του «καλού» και του «κακού» αντιστρέφονται. «Κακός» είναι αυτός που ξεφεύγει από τον κανόνα και είναι αυτός που δεν θα μπορέσει να «επιβιώσει», αφού θα ανήκει στη μειοψηφία που δεν μπορεί να αποφασίζει.

Στο νέο αυτό «πολιτειακό» σύστημα το έγκλημα και οι απατεώνες είναι αυτοί που αποφασίζουν αφού είναι και οι πλέον ισχυροί. Σε αυτόν τον σκιώδη και αδιάκριτο κόσμο δεν υπάρχουν νόμοι αλλά εξουσίες. Φθάνει έτσι κανείς στο ερώτημα, τί είδους «σύνταγμα» υπάρχει σε μια διεφθαρμένη κοινωνία; Δεν υπάρχει τίποτα εκτός από ένα σύστημα συναλλαγών και ένα σύστημα κανόνων ασφαλείας. Σε αυτό το σύστημα, αστυνομία και δικαιοσύνη παύουν να έχουν τους κλασικούς τους ρόλους, που λαμβάνουν από το σύνταγμα των ολίγων. Λειτουργούν για να «νομιμοποιούν» τις παρανομίες των πολλών ενώ η κυβέρνηση των ολίγων εφευρίσκει τρόπους προστασίας των παρανόμων. Αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα. Μια χώρα στην οποία κρύβονται πολλά, μια χώρα στα οποία το έγκλημα προστατεύεται από ψηλά. Ναρκωτικά, εμπόριο αρχαίων, όπλων, λαθραία καύσιμα τεράστιας αξίας κλπ Δεν υπάρχει καθόλου έλεγχος».

http://zcode-gr.blogspot.gr/2017/09/blog-post_11.html

Τι κάνει λοιπόν όποιος ευρίσκεται εκτός του Συστήματος της παρανομίας; Αυτοεπιστρατεύεται, βρίσκει τους ομοίους συμπάσχοντες και φτιάχνει ομάδες ανένταχτες σε κόμματα και μηχανισμούς, ώστε να μην μπορεί να τους διαβρώσει το βρώμικο, αντίχριστο και υλιστικό Σύστημα. Έχει τα μάτια του δεκατέσσερα και ανιχνεύει όμοιες ομάδες με τις οποίες συνδέεται, συντονίζεται, συνυπάρχει και συνεργάζεται, αναμένοντας την ημέρα και την ώρα που ο λαός του Θεού, οι κληρονόμοι της βασιλείας του, το βασίλειον ιεράτευμα, όπως αναφέρει ο Δανιήλ, «και παραλήψονται την βασιλείαν Άγιοι Υψίστου και καθέξουσιν αυτήν έως αιώνος των αιώνων» (Δανιήλ. Κεφ.7. στιχοι, 17-18), θα πάρουν την εξουσία στα χέρια τους.

Θα είναι η ώρα που οι άγιοι, ο λαός του Ύψιστου, χωρίς εγωιστικούς, εωσφορικού τύπου ανταγωνισμούς, μωροφιλοδοξίες και ναρκισσιστικά κίνητρα, θα αναλάβουν όχι την τήρηση και περιφρούρηση του συντάγματος βάσει του άρθρου 120, παράγραφος 4,[1] αλλά την εφαρμογή νέου Συντάγματος που θα θεσμοθετηθεί από άλλου τύπου Εθνοσυνέλευση. Μια Εθνοσυνέλευση που θα ομοιάζει περισσότερο με μια από τις επτά πρώτες Καθολικές Εκκλησιαστικές Συνόδους όπου ην το πνεύμα και η ψυχή αυτών μια, ενιαία,  κι αδιαίρετη…

«Ο νοών νοείτω και ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω».  

[1]Και κάτι για τις παραβιάσεις του συντάγματος που επανειλημμένα έχουμε γράψει και ιδιαίτερα αναρτώντας προ καιρού τη βαρυσήμαντη μελέτη της ΕΛ.ΛΑΣ, ότι έχει καταντήσει κουρελόχαρτο στα χέρια των μνημονιακών κυβερνήσεων: Το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος επιτάσσει το εξής:

«H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.». Αν επομένως κάποιες από τις ενέργειες της σημερινής κυβέρνησης είναι αντισυνταγματικές, τότε οφείλουμε κατ’ επιταγή του ίδιου του Συντάγματος να αντισταθούμε με κάθε μέσο.
Αν όμως όλες οι ενέργειες της κυβέρνησης είναι συνταγματικές, τότε οφείλουμε να σιωπήσουμε, να βάλουμε τα κεφάλια κάτω και να εφαρμόσουμε πιστά ότι ακριβώς αποφασίζει η κυβέρνηση «πείθεσθε τοις ηγουμένοις».

Για να ενεργοποιηθεί όμως το άρθρο 120 ώστε να δικαιούνται και να υποχρεούνται να αναλάβουν οι ίδιοι οι πολίτες δράση απαιτούνται να συντρέχουν κατά το Σύνταγμα δύο προϋποθέσεις.

1) Κατάλυση του Συντάγματος και

2) Η κατάλυση αυτή να γίνεται με τη βία.

Σε ότι αφορά την πρώτη προϋπόθεση, αυτή τη φορά έχουμε διαπιστωμένη σκοπούμενη από την κυβέρνηση παραβίαση του Συντάγματος, την οποία διαπίστωση έκανε ένα από τα τρία Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας, δηλαδή το Ελεγκτικό Συνέδριο το οποίο γνωμάτευσε π.χ. σχετικά για το θέμα των συντάξεων. Επομένως η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Η κυβέρνηση μπορεί να ισχυριστεί εδώ ότι δεν καταλύει εντελώς το Σύνταγμα, αλλά απλά παραβιάζει κάποιες διατάξεις του. Δεδομένου όμως ότι το ίδιο το Σύνταγμα δεν ξεχωρίζει την κατάλυση από την απλή παραβίαση και δεδομένου ότι η εκ των προτέρων προειδοποίηση από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ο σκοπούμενος νόμος είναι παραβίαση του Συντάγματος, τότε η κυβέρνηση είναι σε γνώση και επομένως συγγνωστά παραβιάζει το Σύνταγμα πράγμα που υποδηλώνει de facto κατάλυσή του.

Σε ότι αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση δηλαδή τη χρήση βίας, εδώ η κυβέρνηση μπορεί να αντιτείνει ότι δεν παραβιάζει το Σύνταγμα με τη βία, αλλά νομοθετεί στα πλαίσια του Συντάγματος και ο κάθε ένας που νομίζει ότι παραβιάστηκε το Σύνταγμα μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια για να δικαιωθεί.

Στο θέμα της βίας όμως υπάρχουν δύο απόψεις. Η μία λέει ότι υπάρχει χρήση βίας από την πλευρά της κυβέρνησης αφού οδηγεί το λαό σε βίαιη φτωχοποίηση χωρίς ο τελευταίος να ερωτηθεί. Όμως η κυβέρνηση μπορεί να αντιτείνει ότι δεν χρησιμοποιεί η ίδια βία κατά την παραβίαση του Συντάγματος, αλλά η βίαιη φτωχοποίηση είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης του Συντάγματος. Τώρα το πώς έγινε η βίαιη πτωχοποίηση άντε ψάξτο κι αν το βρεις δεν εξετάζεται αυτό από το Ε.Σ.

Υπάρχει όμως και η δεύτερη άποψη που λέει ότι το Σύνταγμα δεν διακρίνει μεταξύ σωματικής και ψυχολογικής βίας. Ας συνεχίσουμε το παράδειγμα με τις συντάξεις. Εφόσον λοιπόν τόσο ο κ. Σαμαράς όσο και ο κ. Βενιζέλος δημόσια απειλούσαν ψυχολογικά τους βουλευτές τους, πως αν δεν παραβιάσουν το Σύνταγμα (όπως διέγνωσε το ΕΣ) και δεν ψηφίσουν αντισυνταγματικό νόμο (που αφορά το συνταξιοδοτικό), τότε θα διαγραφούν από τις κοινοβουλευτικές ομάδες τους και τα κόμματά τους, έχουμε άσκηση ψυχολογικής βίας για παραβίαση του Συντάγματος. Η διαγραφή των βουλευτών είναι γνωστό ότι συνεπάγεται αυτόματα και σύμφωνα με την ελληνική αρχηγοκεντρική οργάνωση των κομμάτων και το τέλος της πολιτικής τους σταδιοδρομίας. Επομένως υπάρχει εδώ σαφώς ψυχολογική βία. Είναι βέβαιο ότι πολλοί βουλευτές θα ψήφιζαν εντελώς διαφορετικά αν δεν απειλούνταν με διαγραφή, υπακούοντας μόνο στη συνείδησή τους, όπως εξάλου και το ίδιο το Σύνταγμα επιτάσσει.

Το αν συντρέχουν στην περίπτωση της ψήφισης της αντισυνταγματικής διάταξης για το συνταξιοδοτικό οι δύο προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 120 παρ. 4, δηλαδή κατάλυση του Συντάγματος με άσκηση βίας ας το κρίνει ο καθένας που είναι υπεύθυνος πολίτης.
Εκείνο όμως που δημιουργεί εντύπωση είναι ότι δεν ερωτώνται, ούτε τοποθετούνται για το συγκεκριμένο θέμα, όπως και για εκατοντάδες άλλα θέματα που άπτονται των συνταγματικών  παραβιάσεων, όπως η Δανειακή Σύμβαση, στο άρθρο 14 του 1ου Μνημονίου που δεν ψηφίστηκε από την Βουλή, παράγραφος 5: «Ο Δανειολήπτης (Ελλάδα), αμετάκλητα και άνευ όρων, παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία»… οι καθηγητές συνταγματολόγοι που είναι σχεδόν καθημερινά στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ. Σαφώς πρόκειται για συμπαιγνία και συνωμοσία των κυβερνήσεων εναντίον του λαού με τα κατεστημένα ΜΜΕ.

Στον λαό εναπόκειται να αποφασίσει.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>