«

»

Νοέ 23

Αδυνατώ να το πιστέψω. Μέρος 1ο

Ο Σενέκας, Ρωμαίος φιλόσοφος του 4ου μ.Χ. αιώνα έγραψε κάποτε:

«Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή για ένα γέροντα από το να μην έχει να παρουσιάσει άλλη απόδειξη πως έζησε εκτός από τα χρόνια του».

Συμφωνώ απολύτως, διαφωνώ όμως με την αδυναμία και την κατάπτωση που περιμένει τον γέροντα.  Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για να πεθάνει, με τον ένα ή τυον άλλο τυρόπο οφείλει να καταξιώσει την ύπαρξή του προσφέροντας κάτι πολύτιμο από την πείρα του, από το γεμάτο περιεχόμενο της ζωής του, αν υπάρχει. Αν δεν υπάρχει είναι αξιολύπητος.

Όμως και τα γεράματα, ιδιαίτερα αν συνοδεύονται με σοβαρή νόσο, δεν παύουν να είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για τον ίδιο τον γέροντα ή την γριά όσο και για τους δικούς τους ανθρώπους, αυτούς που τον ήξεραν τόσο δυναμικό, τόσο ισχυρό και δυνατό και τώρα βλέπουν κάθε μέρα που περνάει να εξασθενεί, να μαραίνεται να φθίνει.

Ποιος το αντέχει αυτό; Ιδιώς αν κάποιος αγαπά με αυταπάρνηση, ειλικρίνεια, και αμέριστη στοργή τον άνθρωπό του. Η κόρη τον πατέρα της κυρίως, ο γιος την μάνα του Οιδιπόδειο γαρ. Θυμάμαι τον νεαρό υπάλληλο του Δήμου, δεν ήταν περισσότερο από 35 χρονών, που ερχόταν και έπαιρνε τις ενδείξεις από το υδρόμετρο του σπιτιού μας. Κάποια μέρα δεν ήρθε, ήταν καλό παιδί και τον αναζήτησα. Ο αντικαταστάτης του μου εξήγησε τον λόγο. «Αρρώστησε η μάνα του και πέθανε. Δεν το άντεξε ο Νίκος. Το πήρε βαριά, στομ μήνα επάνω πέθανε κι αυτός. Τον έκλαψε όλος ο Δήμος».

Προ τριών ημερών η τηλεόραση αναφέρθηκε στις ειδήσεις σε μια εκδήλωση που έγινε εκ μέρους του αθλητικού Συλλόγου του ΟΦΗ Ηρακλείου. Θέλησαν να ευχαριστήσουν τον παλιό Ολλανδό προπονητή τους τον Ευγένιο Γκέραρντ. Τον άνθρωπο που πέτυχε το αδύνατο, σε μια Ελλάδα που τίποτα δεν μένει σταθερό, ανάλλαχτο, στηριζόμενο σε βαθιές ρίζες και σε ακλόνητοα θεμέλια. Μια Ελλάδα που μοιάζει με βάρκα έτοιμη να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή, να ναυαγήσει κι όμως τα καταφέρνει όχι χωρίς να κλάψουμε θύματα, να επιβιώσει. Μόνο να επιβιώσει, όχι να ζήσει ο λαός της αξιοπρεπώς, με αισιοδοξία και ειρήνη, αλλά πάντα με την ανασφάλεια, με την αγωνία ότι κάτι θα συμβεί και φτου θα γίνει ο χαμός και θα βρεθούμε σε μια νέα μπόρα, σε μια νέα Κατοχή, χωρίς να έχουμε προβλέψει την απροσδόκητη συμφορά, τη καινούργια καταστροφή. Και τότε αρχίζουμε όλοι μαζί το μοιρολόϊ.

Θυμάμαι τη γισγιά μου όταν με την κρίση της Κούβας πήγε και αγόρασε στάρι, ρύζι, μακαρόνια, φακές, φασόλια, κονσέρβες κρέας, σπίρτα και πετρέλαιο για τη λάμπα.

«Γιατί γιαγιά τα κάνεις αυτά;»

«Γιατί έρχεται πόλεμος ξανά! Μια νέακατοχή:»

Τα ίδια έκανε και με τους σεισμούς των επτανήσων και τα ίδια κάναμε όλοι μας μετά το Τσέρνομπιλ. Αδειάσανε τα σούπερ μάρκετ από γάλατα Νουνού…

Ένστικτο αυτοσυντήρησης; Η ανάγκη του ανθρώπου να προσκολληθεί, ν’ αγκιστρωθεί, όσο περισσότερο γίνεται από τη ζωή, ν’ αποφύγει το θάνατο όπως όπως ακόμη κι αν γνωρίζει πως δεν έχει ελπίδα.

Όμως ο Ευγένιος Γκέραρντ είναι πραγματικά παράδειγμα και πρότυπο μίμησης, γιατί έχει παρουσιάσει αποδείξεις που αποδεικνύουν ότι καταξιώθηκε από τα έργα του. Ας διαβάσουτμε τι έγραψε ο τύπος και βλέποντας τις φωτογραφίες του Ευγένιου καταγράψτε τις συναισθηματικές σας αντιδράσεις και φιλοσοφείστε την έννοια και τη ουσία της ζωής.

Ο Ευγένιος Γκέραρντ υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς προπονητές του ελληνικού ποδοσφαίρου από τη δεκαετία του ’80, ο οποίος συνέδεσε την καριέρα του με την ομάδα του ΟΦΗ. Σήμερα είναι 77 ετών και ζει στο χωριό Ελιά της Κρήτης μαζί με τη σύζυγό του.

Όταν τον είδα χθες το βράδυ στις αθλητικές ειδήσεις, έχασα τη μιλιά μου κι ένα μουγκό κλάμα με συνεπήρε.

«Αυτός ήταν ο κάποτε αγέρωχος Ευγένιος Γκέραρντ, ο προπονητής του ΟΦΗ; Αδυνατώ να το πιστέψω αδέλφια.

Ο Ευγένιος Γκέραρντ τις ημέρες της δόξης στο ζενίθ της καριέρας του

Χιλιάδες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό. Αξίζει να ζεις τόσο και να βασανίζεσαι; Καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι να περιμένεις τι; Να καλυτερέψει τι, η αναπηρία σου; Η ανεπανόρθωτη βλάβη στη σπονδυλική σου στήλη μετά από ένα βαρύ ατύχημα; Ή να είσαι χρόνια ανίκανος να κουνήσεις μισή ίντσα τα δάκτυλά σου λόγω κάποιας βαρείας μυοπάθειας ή λόγω της πλαγίας αμυοτροφικής σκλήρυνσης του από την οποία πάσχει ο κοσμολόγος, μαθηματικός και φυσικός Στήβεν Χώκινγκ.

Ο Ολλανδός, που υπήρξε ο μακροβιότερος προπονητής στον πάγκο μιας ελληνικής ομάδας, πήρε την ελληνική ιθαγένεια, αφού μετακόμισε στην Ελλάδα το 1985 προκειμένου να αναλάβει την ομάδα του ΟΦΗ, με την οποία, μάλιστα, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1987. Στο Ηράκλειο της Κρήτης παρέμεινε μέχρι και το 2000. Στη συνέχεια, εργάστηκε στην ΑΕΚ, στον ΑΠΟΕΛ, στον Ηρακλή και πιο πρόσφατα στην Παναχαϊκή.

Σε συνέντευξή του από το 2014 μίλησε για την Κρήτη και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, «Είναι πολύ ωραία στο χωριό. Έχει καλό κλίμα εδώ, καλό φαγητό, όπως και σε όλο το νησί, και καλούς ανθρώπους. Αυτά τα τρία πράγματα μετράνε πάρα πολύ για εμένα. Αν και βλέπω πολλούς, όπως πολιτικούς, να φεύγουν στο εξωτερικό, πραγματικά εμένα δεν μου περνάει με τίποτα από το μυαλό να γυρίσω στην Ολλανδία. Θα μείνω εδώ για πάντα. Η ζωή μου τώρα είναι λίγο δύσκολη, γιατί δεν μπορώ να οδηγώ αυτοκίνητο όπως παλιά. Από τη μέση μου ξεκινάει όλο το κακό. Έχω κάνει δύο εγχειρήσεις: μία πριν από το τροχαίο ατύχημα που είχα το καλοκαίρι του 2010 (σ.σ.: πηγαίνοντας στη Βιάννο για να παρακολουθήσει τον φιλικό του ΟΦΗ κόντρα στον Πατούχα) και μία μετά. Επίσης, αντιμετωπίζω πρόβλημα με την ισορροπία μου. Δυστυχώς, δεν μπορώ να πηγαίνω και να βοηθάω στο γυμναστήριο που ανοίξαμε πριν από πέντε χρόνια. Εκεί όμως δουλεύει η γυναίκα μου και ο ένας από τους δύο της γιους, ο Μηνάς».

Απίστευτο, αυτό το θηρίο να κατέπεσε τόσο!

Δείτε ένα αφιέρωμα για τον Ευγένιο Γκέραρντ:

Από τη σύγκριση αντιλαμβάνεται κανείς τι σημαίνουν γεράματα

Σε άλλη συνέντευξη εξήγησε πως βρέθηκε στην Κρήτη και ανέλαβε τον ΟΦΗ, «Ήμουν για διακοπές στην Ρουμανία και Βουλγαρία, όταν τηλεφώνησε ο Καζανάκης στον μάνατζερ μου και ζήτησε να έρθω στην Ελλάδα. Θυμάμαι είχα ένα μικρό αυτοκίνητο το οποίο πήρα και με αυτό έφτασα στην Κρήτη όπου δεν ήξερα κανένα και δεν με ήξερε κανείς. Το ενδιαφέρον υπήρχε από την μέση της προηγούμενης σεζόν. Μου είχαν τηλεφωνήσει και τότε αλλά δεν είχε προχωρήσει η υπόθεση. Τους είχε μιλήσει για μένα ο Τσινός. Ήμουν βοηθός προπονητή στην Ρόντα και ήθελα πολύ να ανοίξω ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα μου».

«Όταν πήγα να δω το προπονητικό κέντρο στο Λίντο είδα ένα γήπεδο γεμάτο με χόρτα και πέτρες. Είπα ότι δεν γίνεται να κάνουν προπόνηση οι παίκτες σε αυτό. Εκεί γεννήθηκε η ιδέα να αποκτήσει ο ΟΦΗ ένα σύγχρονο αθλητικό κέντρο. Πήγαμε στην Ελιά να δούμε μια έκταση αλλά τελικά αυτή η υπόθεση δεν προχώρησε. Αργότερα προέκυψε η περιοχή του Σκαφιδαρά που ήταν γεμάτη σκουπίδια και τελικά εκεί έγινε το ΒΑΚ».

Αυτό που συνέβη στον ΟΦΗ με τον Ολλανδό προπονητή Ευγένιο Γκέραρντ δεν έχει προηγούμενο, αλλά και ούτε… επόμενο στο εγχώριο ποδόσφαιρο. Αυτό που υποτίθεται επιδιώκει κάθε ομάδα, το απόλυτα ιδεώδες, συνετελέσθη σε μια επαρχιακή ΠΑΕ.

Περισσότερο από 15 χρόνια έμεινε στον ΟΦΗ ο Ολλανδός. Ρεκόρ παραμονής που θα το ζήλευαν και στην Αγγλία, όπου τον παλιό καλό ρομαντικό καιρό ήταν έκπληξη προπονητής και ομάδα να χώριζαν τον πρώτο ή, τον τρίτο χρόνο.  (Σ.γ: Για την Ελλάδα η βραχύχρονη διάρκεια συνεργασίας μιας ομάδας με τον προπονητής της είναι ρουτίνα να μην ξεπερνάει τα 2 με 3 χρόνια όπως όλοι οι νόμοι και τα νομοθετήματα, τα Συντάγματα που αναθεωρούνται κάθε λίγο και λιγάκι, και η διάρκειά τους είναι όσο μας συμφέρει).

Με τυφλά τα μάτια είχε εμπιστοσύνη στην αξία του Γκέραρντ ο “εξωδιοικητικός” παράγων του ΟΦΗ Θόδωρος Βαρδινογιάννης, ο Κρητικός μεγαλοεπιχειρηματίας, της γνωστής οικογενείας, που στήριζε οικονομικά τον ΟΦΗ. Ό, τι πει ο Γκέραρντ, ήταν ο μακαρίτης Θόδωρος, κλασικός ανοιχτοχέρης.

Ο Γκέραρντ είχε πολύχρονο δεσμό με την ιδιαιτέρα του Θόδωρου Βαρδινογιάννη. Τελικά, αφού παντρεύτηκε μια άλλη κοπέλα έγινε… Κρητικός, μόνιμος κάτοικος του νησιού και οινοπαραγωγός.

Λίγο πριν τελειώσει η γιορτή όλος ο αθλητικός κόσμος, οι φίλαθλοι και οι παράγοντες του ΟΦΗ στεντόρεια φώναξαν:

«ΟΛΕ, ΟΛΕ, ΟΛΕ δεν σε ξεχνά ποτέ

Ο ΟΦΗ Ολλανδέ!»

Άξιος, πανάξιος μακάρι να τον θυμηθούμε!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>