«

»

Απρ 27

Τι απέγινε το αγιόπαιδο ο Ανδρέας Γεωργίου; Επίλογος Μέρος 8ο

Όλα τα πιο πάνω άρθρα δεν θα γράφονταν αν δεν τύχαινε να συναντήσω στο ταξίδι μου στις ΗΠΑ μεταξύ Οκτώβρη και Νοέμβρη του 2017 σημαντικά στελέχη της ελληνικής κοινότητας της περιοχής της Ουάσινγκτων DC, και της πολιτείας του Μέρυλαντ. Πολλοί εξ αυτών ήσαν ανώτατα στελέχη και διευθυντές στα Υπουργεία των ΗΠΑ και άλλες υπηρεσίες παγκοσμίου εμβελείας.

΄Τέλος με τη φτώχεια, μην το είδατε! τα κεντρικά της Παγκόσμιας Τράπεζας

Mεταξύ αυτών ήταν στελέχη που εργάζονταν στην CIA στο Λάνγκλευ της Βιτζίνια, ο φίλος Μ.Π. διευθυντικό στέλεχος του ΔΝΤ (IMF), και ο Λ.Κ. διευθυντικό στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, κ.ά. Η συνάντηση μαζί τους έγινε την Κυριακή 29 Οκτώβρη στο ενοριακό Κέντρο του Αγίου Γεωργίου του Μέρυλαντ όπου οι φίλοι που με φιλοξένησαν Μ.Α, και Δ.Φ. με πήγαν για εκκλησιασμό. 

Γι όσους δεν γνωρίζουν, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας οι εκκλησιαζόμενοι οι οποίοι έρχονται από όλες τις γύρω περιοχές, μερικοί κάνουν και δύο ωρες για να φτάσουν στην πλησιέστερη ελληνοορθόδοξη εκκλησία, συναντιούνται στο ενοριακό Κέντρο και εκεί μεταξύ καφέ, κολουριών και κέικ συζητούν τα διάφορα νέα, πολιτικά, οικογενειακά δρώμενα κ.λπ.

Οι φίλοι που με φιλοξένησαν, με πολύ ευχαρίστηση και ίσως με κάποια υπερηφάνεια, με συνέστησαν σαν ψυχίατρο ενηλίκων-παίδων, νευρολόγο και ψυχαναλυτή που πήρε τις πιο πάνω ειδικότητες στη Νέα Υόρκη στους προύχοντες θα λέγαμε της κοινότητας του Αγίου Γεωργίου που δεν απέχει και πολύ από την περιοχή της Ουάσινγκτων.

Μόλις άκουσα μεταξύ των συστηθέντων ότι ο Λ.Κ. είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας θέλησα να τον ρωτήσω τα σχετικά με τον Ανδρέα Γεωργίου και για τα όσα κατηγορείται στην Ελλάδα, ότι παραποίησε στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για να μας βάλει με τον Παπακωνσταντίνου και τον ΓΑΠ στο ΔΝΤ.

Από όσα άκουσα αυτό που με εξέπληξε ήταν όταν δύο τρεις από την παρέα μου απάντησαν με ένα στόμα. «Τι κρίμα δεν ήρθε σήμερα, γιατί εκκλησιάζεται στον Άγιο Γεώργιο. Την περασμένη εβδομάδα ήταν εδώ!”. Τα υπόλοιπα ήταν αναμενόμενα και δείχνουν πως οι ελληνοαμερικανοί βλέπουν τα πράγματα και ιδιαίτερα το διευθυντικό στέλεχος Λ.Κ. της World Bank.

Εν πρώτοις στην ερώτησή μου ο Λ.Κ. έδειξε να παίρνει μια σκυθρωπή όψη το πρόσωπό του και αποκρίθηκε εμφανώς δυσαρεστημένος που καταφέρθηκα κατά του Γεωργίου: «Για μας εδώ επικρατεί η άποψη ότι ο Γεωργίου ήταν το εξιλαστήριο θύμα. Αυτό γιατί προσπάθησε να αναδιοργανώσει τη Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδας σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Eurostat και γι’ αυτό το 6% έγινε 16%. Τον ξέρουμε πολύ καλά τον Γεωργίου και ξέρουμε ότι είχε και τις γνώσεις και την εμπειρία να τα κάνει όλα καλά. Οι Έλληνες δεν τον άφησαν”.

«Εξ άλλου ποιος μας λέει ότι το 6% ήταν το σωστό; Ότι οι πολιτικοί σας δεν έκρυβαν την αλήθεια;Πως τους εμπιστεύεται κανείς αυτούς;” Τα πιο πάνω μου θύμισαν την εμπειρία μου με τους Ελληνοαμερικανούς επί εποχής χούντας. Οι περισσότεροι ήσαν με τον δικτάτορα Γιώργο Παπαδόπουλο. «Δεν είσαστε άξιοι να κυβερνηθείτε, σκοτωνόσαστε με τα κόμματα και ο ένας έβγαζε τα μάτια του άλλου. Η δικτατορία θα αναδιοργανώσει τη χώρα σας. Δεν είναι καλλίτερα τώρα που υπάρχει ησυχία, γίνονται επενδύσεις με τον Τομ Πάπας, χάρισε τα δάνεια των αγροτών και ησυχάσατε από τους κομμουνιστές οι οποίοι κάθε τρις και λίγο έκαναν απεργίες και φασαρίες;”

Αυτό που με θύμωνε ήταν ότι δεν έβλεπαν την Ελλάδα σαν δική τους πατρίδα, αλλά πρώτα την Αμερική και ήσαν πρώτης κι αν θέλετε μέχρι δεύτερης γενιάς, Έλληνες. Μισούσαν το εμφυλιοπολεμικό κλίμα των κομμάτων και τις αντιπαραθέσεις τους στην Βουλή. Το έλεγαν μάλιστα ξεκάθαρα, «εμείς είμαστε πρώτα Αμερικανοί και μετά Έλληνες”. 

Υπήρχαν βέβαια και οι αντίθετες φωνές και όταν ερχόταν ο Μίκης να κάνει συναυλίες στη Νέα Υόρκη ή στο Κοννέκτικατ, γέμιζαν οι αίθουσες με Έλληνες που αποστρέφονταν τη δικτατορία. Όμως το «ηρεμείστε τώρα και πάψτε να σκοτώνεστε για τα πολιτικά” ήταν η κυριαρχούσα αντίληψη.

Έτσι συνέβαινε και με τον Λ.Κ. Έδειχνε καθαρά την αποστροφή του και τη δυσπιστία του προς την ελληνική πολιτική και ιδιαίτερα των διαφωνούντων με τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, το ευρώ και όσους διαμαρτύρονταν για την πολιτική Σόϋμπλε.

Η αποστασιοποιημένη πολιτική άποψη βοηθάει να βλέπει κανείς πιο ψύχραιμα τα πράγματα, ιδίως όταν έχεις προσωπική γνώμη για τον Ανδρέα Γεωργίου π.χ. και πίνεις κάθε βδομάδα καφέ μαζί του, αλλά ποιος μπορεί να βεβαιώσει ότι κι εσύ που τα βλέπεις κάτω από άλλες προϋποθέσεις, «χωρίς φόβο και πάθος” δεν εξαπατάσαι;

Γι’ αυτό το λόγο γράφτηκαν οι οκτώ αυτές αναρτήσεις ώστε ο κάθε αναγνώστης να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>