«

»

Μαΐ 09

Βίος και μαρτύριο της Αγίας Φωτεινής και των συν αυτή Αγίων. Μέρος 1ο

Χτες βράδυ είδα ένα όνειρο, βρισκόμουν λέει χαμένος στα στενοσόκακα των Προσφυγικών της Πάτρας. Περιπλανιόμουνα χωρίς λόγο, ήταν νύχτα, γύρω στις 10 και αναρωτιόμουνα τι με οδήγησε σ’ αυτή τη γειτονιά, κάτι που σπάνια κάνω. Παλιά ερχόμουν συχνότερα λόγω επισκέψεων σε συγκεκριμένους ασθενείς οι οποίοι είτε οι ίδιοι, είτε οι συγγενείς τους, με καλούσαν.

Εκεί λοιπόν που περιδιάβαινα τα στενά δρομάκια βρέθηκα μπρος σε μια εκκλησιά. Κάτι μου έλεγε, αλλά ελάχιστες φορές πρέπει να την επισκέφθηκα. Μπήκα στον αυλόγυρο και προσπαθούσα να βρω κάποιον να τον ρωτήσω, στο όνομα ποιου αγίου ήταν ο ναός αφιερωμένος. Κανείς όμως, εξ αιτίας του περασμένου της ώρας δεν βρισκόταν εκεί να με πληροφορήσει.

Ξαφνικά βρέθηκα μπρος σε μια πινακίδα κρεμασμένη οριζόντια με αλυσίδες από τη μια και την άλλη άκρη της. Όμως την κοίταζα από πίσω και δεν έβλεπα τι ήταν γραμμένο στην πινακίδα. Μπρος μου ήσαν 3-4 σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην εξώθυρα του προαύλιου χώρου, έτσι ώστε όσοι έρχονταν για να προσκυνήσουν στο ναό ή να εκκλησιαστούν, έβλεπαν κατάφατσα την πινακίδα και διάβαζαν το περιεχόμενό της. Όχι εγώ όμως από τη θέση που βρισκόμουνα.

Φορητή εικόνα της Αγίας μεγαλομάρτυρος και ισαποστόλου Φωτεινής της Σαμαρείτιδος στον Ιερό Ναό Αγίου Αιμιλιανού Καλλιμασιάς Χίου. στο κάτω μέρος της εικόνας παρατηρούμε διάφορα μβασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη τόσο η ίδια όσο και οι συγγενείς της, όπως ο διαμελισμός της αδερφής της Αγίας Φωτίδος κατά τον τρόπο που ο Σίνης ο Πιτυοκάμπης ξέσκιζε τους περαστικούς ενώνοντας δύο δένδρων κορυφές κι απερλευθερώνοντάς τες στη συνέχεια αφού πρώτα κρέμαγε τα αθώα θύματά του.

Με τα πολλά βρέθηκα στο κεφαλόσκαλο της εισόδου και μπόρεσα επιτέλους να διαβάσω τι ήταν γραμμένο επάνω της. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ.

Δεν ξέρω αν το όνειρο ήταν σημαδιακό ή όχι. Ένα ξέρω ότι το προηγούμενο βράδυ, όπως και από την Κυριακή 6 Μαΐου απασχολούσε έντονα τη σκέψη μου η συνάντηση του Ιησού με την Σαμαρείτιδα και τα όσα διημείφθησαν μεταξύ τους. Τα έχω ήδη περιγράψει με τον τρόπο μου και αναρτήσει στην ιστοσελίδα. Ήδη έψαχνα στο διαδίκτυο να βρω την βιογραφία της και αυτά που ανακάλυψα εξηγούν τόσο την επίδραση που είχαν στον εσωτερικό μου κόσμο, στο ασυνείδητο, όσο και  τον εντυπωσιασμό που μου προξένησε η ιδιαίτερη χάρη την οποία δέχθηκε, μοναδική θα έλεγα· να συνεχίσει να επικοινωνεί με τον Ιησού Χριστό καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της, μέχρι την τελευτή της.

Τα όσα μαρτύρια αυτή και οι γιοί της αλλά και οι πέντε αδερφές της υπέφεραν, για μένα είναι πραγματικά ανεπανάληπτα θαύματα. Αδυνατώ να αφομοιώσω (και δεν κάνω καν προσπάθεια να κατανοήσω λογικά) πως το θείο εμφανίζεται σε τέτοια ένταση, συχνότητα και εμμονή στους ανθρώπους που ζουν αποκλειστικά και αναπνέουν ολοκληρωτικά, για τον Χριστό, πλήρως αφοσιωμένοι, έχοντας την συνεχή αίσθηση της παρουσίας του Ιησού, ακατάβλητοι από τις απειλές δαιμονισμένων ανθρώπων όπως ο Νέρωνας ή ο Διοκλητιανός, καθώς αναφέραμε στη μνήμη του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στις 23 Απριλίου του 2018.

Μας είναι επίσης δυσεξήγητη η εγωιστική, υπερήφανη, οργισμένη, αντίδραση του Νέρωνα, μπρος στην ταπείνωση και τα επαναλαμβανόμενα θαύματα που λάβαιναν χώρα ενώπιόν του. Ο Διοκλητιανός τα εξηγούσε σαν μαγεία, ο Νέρωνας σαν προσωπική προσβολή του ΕΓΩ του, καθώς θεωρούσε ο δειλός σαρκολάτρης τον εαυτό του ισόθεο και μέγα καλλιτέχνη ποιητή και μουσικοσυνθέτη. Με τέτοιο ιδεατό ΕΓΩ, παραφουσκωμένο από τις κολακείες των αυλικών και σφουγκοκολαρίων του, ούτε η αλλαγή και μεταστροφή της κόρης του Δομνίνας δεν τον επηρέασε, αλλά αντίθετα τον εξόργισε ακόμη περισσότερο.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Νέρωνας, λόγω έπαρσης και αλαζονείας ήταν ολόκληρος μια φωλιά δαιμονίων και σατανοκίνητων εμπνεύσεων, όπως η πυρπόληση της Ρώμης, την οποία αιτιολόγησε ότι οφειλόταν σε αντεκδικητικές ενέργειες των Χριστιανών.

Από όλους τους αυτοκράτορες που καταδίωξαν τους Χριστιανούς και την εν γένει συμπεριφορά τους βγαίνει ένα καθολικό συμπέρασμα· όλοι τους προσλάμβαναν σαν προδοσία και προσβολή η οποία  απευθυνόταν στους ίδιους προσωπικά, ότι οι Χριστιανοί περιφρονούσαν ως σαθρά τα χάλκινα, μαρμάρινα και ξύλινα είδωλα και ειδώλια, τα οποία οι εξουσιαστές τα θεωρούσαν θεία και πανίσχυρα. Γι’ αυτούς ήταν προσβολή της πίστης τους, ιερόσυλη συμπεριφορά εναντίον μιας προγονικής και ιστορικά μεταδομένης θρησκείας με την οποία ανατράφηκαν, διδάχτηκαν, από γενεάς σε γενεά, από λαό σε λαό, από τους πατέρες τους και ήρθαν τώρα κάποιοι ξυπόλυτοι κι αγράμματοι, να την αμφισβητήσουν.  Το μυαλό τους δεν έφτανε στην βαθύτερη κριτική σκέψη ότι κάποιες από αυτές τις  ιστορικές «θεϊκές» οντότητες ήταν στην κυριολεξία δαιμονικές, όπως η Αστάρτη ή Ασταρώθ, ο Κρόνος ακόμη και ο θεός Άρης και πολλοί άλλοι.

Σαν επιβεβαίωση αυτών υπάρχουν πολλές μαρτυρίες αγίων και μάγων ήδη από την Παλαιά Διαθήκη, σαν τους μάγους του Ραμσή Β΄ που ήρθαν αντιμέτωποι με τον Μωϋσή μετατρέποντας της ράβδους των σε φίδια, κ.λπ. Πιο συνταρακτικές είναι όμως οι αφηγήσεις και τα όσα ο ίδιος ο Κυπριανός λέγει ότι εβίωνε σαν μάγος. Ανεβαίνοντας στον Όλυμπο ήρθε σε επαφή με πολλές τέτοιες δαιμονικές οντότητες, λεγεώνες δαιμόνων που αποστέλλονταν στον κόσμο για να διαφθείρουν τους ανθρώπους,  ακόμη και με τον ίδιο τον πρίγκιπα του σκότους ήρθε σε επαφή, ο οποίος τον συμβούλεψε να συνεχίσει την εφαρμογή της μαγείας και υποσχέθηκε πως θα τον διορίσει διάδοχό του. «Παραδόθηκα» ομολογεί, «ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του εκείνο τον καιρό, υπακούοντας σε κάθε του εντολή».[1]]

Έτσι εξηγείται η μανία και το πάθος με το οποίο τόσο οι δαιμονικές οντότητες, αλλά και οι λάτρεις τους, το αρχαίο ιερατείο, οι Βασιλείς και οι Αυτοκράτορες καταπίεζαν, βασάνιζαν κι εφεύρισκαν όπως θα δούμε στην περίπτωση της Αγίας Φωτεινής, τρομερά και φρικώδη μαρτύρια για να αλλαξοπιστήσουν,  και να αποδεχθούν ότι οι δικές τους θεϊκές οντότητες είναι οι πραγματικές.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

[1Πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ: «Η ζωή μετά τον θάνατον», από το περιοδικό «Τhe Orthodox World», 1970, τόμος 70, σελ. 236-238.    

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>