The Rogue State by William Blum. Part two, the author’s Foreword

Author’s Foreword: Concerning September 11, 2001 and the Bombing of Afghanistan
Shortly after the publication of this book, the momentous events of September 11, 2001 occurred. Four planes were hijacked in the United States and terrorists proceeded to carry out the most devastating attack on American
soil in the history of the country. The physical destruction and personal suffering caused by the attacks was immense. In addition to punishing the perpetrators who were still alive, the most pressing mission facing the United States was—or should have been—to not allow what happened to pass without deriving important lessons from it to prevent its recurrence.
Clearly, the most meaningful of these lessons was the answer to the question “Why?”
It happens that the first chapter in this book is entitled “Why Do Terrorists Keep Picking on the United States?”. It argues that terrorists—whatever else they might be—might also be rational human beings, which is to say that in their own minds they have a rational justification for their actions.
Most terrorists are people deeply concerned by what they see as social, political, or religious injustice and hypocrisy, and the immediate grounds for their terrorism is often retaliation for an action of the United States.
The chapter contains a lengthy list of such US actions in the Middle East, which have taken many lives, from the bombing of Lebanon and Libya to the sinking of an Iranian ship; from the shooting down of an Iranian
passenger plane and the unending bombing of the Iraqi people to the support of despotic Middle Eastern regimes and the massive military aid to Israel despite the devastation and routine torture that the country inflicts upon the Palestinian people.
As retribution for decades of military,economic and political oppression imposed upon the Middle East and the mainly Muslim population who live there by the American Empire, the buildings targeted by the terrorists were not chosen at random. The Pentagon and World Trade Center represented the military and economic might of the United
States, while the plane that crashed in Pennsylvania may well have been on its way to the political wing, the White House.
Perspective can be everything. If what the hijackers did is inexcusable, it is by no means inexplicable.
It’s not just people in the Middle East who have good reason for hating what the US government does. The United States has created huge numbers of potential terrorists all over Latin America during a half-century of American actions far worse than those perpetrated in the Middle East. If Latin Americans shared the belief of many Muslims that they will go directly to paradise for martyring themselves by killing the Great Satan,
by now we might have had decades of repeated terrorist horror coming from south of the US-Mexican border. As it is, over the years the region has produced numerous attacks on American embassies, diplomats, US Info
rmation Agency offices, and the like.
There are also the people of Asia and Africa. Much the same thing applies.
The magnitude of the September 11 attack was such that the American media—the serious or passably serious segments—were obliged to delve into areas they normally do not visit. A number of main stream newspapers, magazines and radio stations, in their quest to understand “Why?”, suddenly—or so it seemed—discovered that the United States had been engaged in actions like the ones listed above and countless other interventions in foreign lands over the decades that could indeed produce a great degree of anti-American feeling.
This was one positive outcome of the tragedy. This “revelation”, however, appeared to escape the mass of the American people, the great majority of whom get their snatches of foreign news from tabloid newspapers,        lowest-common-denominator radio programs, and laughably superficial TV newscasts.
Thus it was that instead of an outpouring of reflection upon what the United States does to the world to make it so hated, there was an outpouring of patriotism of the narrowest kind: Congress members stood on the steps of the Capitol and sang “God Bless America”, stores quickly sold out their stocks of American flags, which fluttered high and low in whatever direction one looked, callers to radio shows spat out venom and bloodlust, at entertainment and sporting events it became de rigueur to begin with a military and/or patriotic ceremony, one could scarcely pick up a newspaper or turn on the radio or TV without some tribute to American courage, and everyone and his cousin were made into “heroes”. This phenomenon continued, hardly abated, into the year 2002.
And the serious American media soon returned to normal mode; i.e., one could regularly find more significant and revealing information concerning US foreign policy in the London papers, the Guardian and the Independent, than in the New York Times and Washington Post.
Most Americans find it difficult in the extreme to accept the proposition that terrorist acts against the United States can be viewed as revenge for Washington’s policies abroad.
They believe that the US is targeted because of its freedom, its democracy, its wealth.
The Bush administration, like its predecessors following other terrorist acts, has pushed this as the official line ever since the attacks. The American Council of Trustees and Alumni, a conservative watchdog group founded by Lynne Cheney, wife of the vice-president, and Senator Joseph Lieberman, announced in November the formation of the Defense of Civilization Fund, declaring that “It was not only America that was attacked on September 11, but civilization. We were at tacked not for our vices, but for our virtues.”
But government officials know better. A Department of Defense study in 1997 concluded that: “Historical data show a strong correlation between US involvement in international situations and an increase in terrorist attacks against the United States,”
Former president Jimmy Carter, some years after he left the White House, was unambiguous in his agreement with this:
Η πτώση και το ανακάτεμα όλων των Εθνών με παρέμβαση των ΗΠΑ δεν βοηθάει παρά μόνο στο να την μισούν πλην των Ευρωπαίων συμμάχων της όλοι οι υπόλοιποι λαοί της γης.

Η πτώση και το ανακάτεμα όλων των Εθνών με παρέμβαση των ΗΠΑ, δεν βοηθάει παρά μόνο στο να τις μισούν πλην των Ευρωπαίων συμμάχων της και του Ισραήλ, όλοι οι υπόλοιποι λαοί της γης.

We sent Marines into Lebanon and you only have to go to Lebanon, to Syria or to Jordan to witness first-hand the intense hatred among many people for the United States because we bombed and shelled and unmercifully killed totally innocent villagers—women and children and farmers and housewives—in those villages around Beirut…As a result of that…we became kind of a Satan in tbe minds of those who are deeply resentful. That is what precipitated the taking of our hostages [in Iran] and that is wbat has precipitated some of the terrorist attacks—which were totally unjustified and criminal.
The terrorists responsible for the original bombing of the World Trade Center back in 1993 sent a letter to the New York Times which stated, in part: “We declare our responsibility for the explosion on the mentioned building. This action was done in response for the American political, economical, and military support to Israel the state of
terrorism and to the rest of the dictator countries in the region.”
Further evidence of government and media awareness of the connection between anti-US terrorism and American policies is offered in chapter one of this book.
The perpetrators
For two and a half months following September 11 the most powerful nation in history rained down a daily storm of missiles upon Afghanistan, one of the poorest and most backward countries in the world. Eventually, this question pressed itself onto the world’s stage: Who killed more innocent, defenseless people? The terrorists in the United States on September 11 with their flying bombs? Or the Americans in Afghanistan with their AGM-86D cruise missiles, their AGM-130 missiles, their 15,000-pound “daisy cutter” bombs, their depleted uranium and their cluster bombs?
By year’s end, the count of the terrorists’ victims in New York, Washington and Pennsylvania stood at about 3,000. The total count of civilian dead in Afghanistan as a result of American bombing was essentially ignored by US
officials and just about everyone else, but a painstaking compilation of numerous individual reports from the
American and international media and human rights orga nizations by an American professor arrived at considerably more than 3,500 Afghan dead through early December, and still counting.
This figure does not include those who died later of bomb injuries, or those who died from cold and hunger due to their homes being destroyed by bombs, or the deaths from exposure or hunger among the hundreds of thous
ands of internal refugees fleeing the bombing. Neither does it include the thousands of “military” deaths or the hundreds of prisoners who were executed or otherwise slaughtered by Washington’s new “freedom fighter” allies in conjunction with American military and intelligence operatives. In the final analysis, the body count will also be missing the inevitable victims of cluster bombs-turned-landmines and those who perish more slowly from depleted-uranium-caused sicknesses.
There will be no minutes of silence for the Afghan dead, no memorial services attended by high American officials and entertainment celebrities, no messages of condolencesent by heads of state, no millions of dollars raised for the victims’ families. Yet, all in all, it was a bloodbath that more than rivals that of September 11.
And of the thousands dead in Afghanistan,how many, can it be said with any certainty, had played a conscious role in the American catastrophe?
According to the video of Osama bin Laden presented to the world by the US government, he himself didn’t find out the exact date of the terrorist act until five days before it took place, and most of the hijackers did not know they were part of a suicide mission until they prepared to board the planes. (The FBI reportedly came to the latter
conclusion long before the video was made public.
Given that, it appears eminently safe to say that exceedingly few other people in the world were knowingly in on the plot, perhaps a number that can be counted on the fingers of one hand. Consequently, if the American bombing campaign in Afghanistan was designed to kill the actual perpetrators, it was a fool’s mission; a violent fool.
If Timothy McVeigh, perpetrator of the terrible bombing of the federal building in Oklahoma City in 1995, had not been quickly caught, would the United States have bombed the state of Michigan or any of the other places he called home? No, they would have instituted a mammoth manhunt until they found him and punished him. But in
Afghanistan, the United States proceeded virtually on the assumption that everyone who supported the Taliban government, native or foreigner, was 1) a “terrorist” and 2)morally, if not legally, stained with the blood of September 11—or perhaps one or another anti-US terrorist action of the past—and was thus fair game.
However, when the shoe is on the other foot, even American officials can perceive which is the honorable path to walk. Speaking of Russia’s problem with Chechnya in 1999, the US State Department’s second in command, Strobe Talbott, urged Moscow to show “restraint and wisdom”. Restraint, he said, “means taking action against real ter-rorists, but not using indiscriminate force that endangers innocents.”
Suggesting a moral equivalency between the United States and terrorists (or, during the cold war, with communists) never fails to inflame American anger. The terrorists purposely aimed to kill civilians, we are told, while any non-combatant victims of the American bombings were completely accidental.
Whenever the United States goes into one of its periodic bombing frenzies and its missiles take the lives of numerous civilians, this is called “collateral damage”—inflicted by the Fates of War—for the real targets,
we are invariably told, were military.
But if day after day, in one country after another, the same scenario takes place—dropping prodigious quantities of powerfully lethal ordnance from very high altitudes with the full knowledge that large numbers of civilians will
perish or be maimed, even without missiles going “astray”—what can one say about the intentions of the American
military? The best, the most charitable, thing that can be said is that they simply don’t care. They want to bomb and destroy for certain political ends and they don’t particularly care if the civilian population suffers grievously.
In Afghanistan, when, on successive days in October, US gun-ships machine-gunned and cannoned the remote farming village of Chowkar-Karez, killing as many as 93 civilians, a Pentagon official was moved to respond at one point: “the people there are dead because we wanted them dead”, while US Defense Secretary Donald Rumsfeld
commented: “I cannot deal with that particular village.”
Often, the United States actually does want to cause the suffering, hoping that it will lead people to turn against the government. This was a recurrent feature of the bombing of Yugoslavia in 1999. As will be seen in the “War Criminals” chapter in the present volume, US/NATO officials—in their consummate arrogance—freely admitted this again and again.
And in Afghanistan we have the example of the chief of the British Defense Staff, Adm.
Sir Michael Boyce, declaring that the bombing will continue “until the people of the
country themselves recognize that this is going to go on until they get the leadership
Such a policy fits very well into the FBI definition of international terrorism, which speaks of the use of force or violence against persons or property “to intimidate or coerce a government, the civilian population, or any segment thereof, in furtherance of political
or social objectives.”
Speak no evil, so Americans will see no evilIn reaction to a number of gruesome images
of Afghan bombing victims, and expressed European and Middle Eastern concern about
civilian casualties, the American media strove to downplay the significance of such deaths. The chairman of Cable News Network (CNN) advised the news staff that it “seems perverse to focus too much on the casualties or hardship in Afghanistan.”
A Fox Network report on the war wondered why journalists should bother covering civilian deaths at all. “The question I have,” said the host, “is civilian casualties
are historically, by definition, a part of war, really. Should they be as big news as they’ve been?” His guest from National Public Radio replied: “No. Look, war is about killing people. Civilian casualties are unavoidable.” Another guest, a columnist from the national magazine U.S. News & World Report, concurred: “Civilian casualties are not…news. The fact is that they accompany wars.”
But if in fact the September 11 attacks were an act of war, as the world has been told
repeatedly by George W. Bush and his minions, then the casualties of the World Trade
Center were clearly civilian war casualties. Why then have the media devoted so much time to their deaths?
Σ.γ.: Όπως λέμε στο Ελλάντα “οι Αμερικάνοι θέλουν και το καρβέλι ακέραιο και το σκυλί χορτάτο”. Τι τους νοιάζει; Έτσι κι αλλιώς αυτοί έχουν και την υπεροπλία και το χρήμα να επιβάλλουν τη θέλησή τους και το δίκιο όπως αυτοί το ορίζουν, κι αν τολμάτε αμφισβητείστε τους.
Τέτοια όρνια πολύ πιο επικίνδυνα υπάρχουν πολυάριθμα στον αστικό κόσμο π.χ. ο κύριος πιο κάτω αν τον γνωρίζετε...

Τέτοια όρνια πολύ πιο επικίνδυνα υπάρχουν πολυάριθμα στον αστικό κόσμο π.χ. ο κύριος πιο κάτω αν τον γνωρίζετε…

Εκείνο που μ' ενδιαφέρει είναι ν' αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων. γιατί να έχουν 80% ιδιοκατοίκιση και μεις στη Γερμανία 45%;

Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει είναι ν’ αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων.


Αναφέραμε όλη αυτή την εισαγωγή για να δούν οι αγγλκόφωνοι αναγνώστες μας, ότι η παράνοια και ο σχιζοφρενιογόνιος (ψυχωσικού τύπου) διπλός δεσμός έχουν προ πολλού καταλάβει την πολιτική, την οικονομία μέσω των ψυχοπαθητικού τύπου υπηρετών τους, πολιτικούς, οικονομολόγους, τραπεζίτες, χρηματιστές και κάθε λογής οικονομικούς και πολιτικούς αρχιμαφιόζους.πρόκειται για τα γνωστά όρνια (vultures) που λυμαίνονται τα έθνη και τους λαούς με τους ληστρικούς νόμους που θεσμοθετούν και τις τεράστιου μεγέθους οικονομικές απάτες και ληστρικές εφευρέσεις για να κατάσχουν και να χαίρονται τον μόχθο των λαών!

Rogue State A Guide to the World’s Only Superpower William Blum Zed Books – London Spearhead – South Africa.Part one

For all these readers of our site who speak english and want to learn the full truth and the only truth about the Uinited States the main world SUPERPOWER and the Hubris Syndrome of their leaders.

Rogue State: A Guide to the World’s Only Superpower was first published in the United
Kingdom by Zed Books Ltd, 7 Cynthia Street, London Nl 9JF, UK.
First published in the United States by Common Courage Press, Box 702, Monroe, ME04951 in 2000. New updated edition, 2002
This edition published in South Africa by Spearhead, a division of New Africa Books, PO Box 23408, Claremont 7735. Copyright © William Blum, 2001, 2002
Cover design by Andrew Corbett, Cambridge Printed and bound in the United Kingdom by Cox and Wyman, Reading
The right of the author of this book has been asserted by him in accordance with the Copyright, Designs and Patents Act 1988.
A catalogue record for this book is available from the British Library.
ISBN 1 84277 220 1 hb
ISBN 184277 221 X pb
In South Africa ISBN 0 86486 543 0 Pb
In greek Ουίλιαμ Μπλαμ: Το κράτος του κακού, Εκδόσεις ΚΑΝΑΚΗ, ΑΘΗΝΑ 2003.
The Rogue State by WEilliam Blum ένας κόλαφος για το κράτος της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας που δεν υπάρχει πια.

The Rogue State by William Blum ένας κόλαφος για το κράτος της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας που δεν υπάρχει πια.

“Critics will call this a one-sided book. But it is an invaluable corrective to the establishment portrait of America as ‘the world’s greatest force for peace.’ Even confirmed opponents of U.S. interventionism can find much in this important book that
will both educate and shock them.”
— Peter Dale Scott, former professor at U.C. Berkeley, poet, and author of Deep Politics and The Death of JFK
“Whatever we think we know about U.S. foreign policy, Rogue State makes it clear that we don’t know nearly enough. This book’s grisly content may seem to require a strong stomach, but reading its words is nothing compared to what has been done—and keeps being done—with our tax dollars and in our names. Whether we read Rogue State as a historical narrative or use it as a reference book, William Blum has put together a horrifying and infuriating piece of work. The footnoted information between these cover is enough to make any awake reader want to sream with rage. This is a truly subversive book because it demolishes the foundations of basic illusions about the United States of America as a world power.
— Norman Solomon, author of The Habits of Highly Deceptive Media and winner of the George Orwell Award

Εφόσον οι γιατροί εξακολουθούν να είναι προσδεδεμένοι στα μνημονιακά κόμματα, διχασμένοι και ατομοκετρικοί καλά να πάθουν!

Οι δικηγόροι τουλάχιστον έκαναν μια απεργία διαρκείας!

Οι γιατροί, πως διαμαρτύρονται στην πιο άθλια εκμετάλλευση που τους κάνει η κυβέρνηση των εθνικών μειοδοτών;

Τίποτα, έχουν χάσει κάθε ίχνος προσωπικής αξιοπρέπειας και εκλιπαρούν μέσα από κομματικές διασυνδέσεις, αφού έφτασαν να δεχτούν σαν αμοιβή τα 10 ευρώ ανά επίσκεψη στον ΕΟΠΥΥ, να πάρουν τα χρωστούμενα ληξιπρόθεσμα.

Φτάσαμε εμείς οι γιατροί να έχουμε ανάγκη ΧΑΝΑΧ βραδείας αποδέσμευσης

Φτάσαμε εμείς οι γιατροί να έχουμε ανάγκη ΧΑΝΑΧ βραδείας αποδέσμευσης

Καϋμένοι ιδιώτες, εσείς που δεν είσαστε νοσοκομειακοί υπάλληλοι να παίρνετε έναν μισθό ίσα-ίσα για να ζείτε και ενταχθήκατε στον ΕΟΠΥΥ για να προσφέρετε τι; Τη ζωή σας, τον χρόνο σας, άρα τη ζωή σας, για 10 ευρώ; Δεν ντρέπεστε; Δεν έχετε καν τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια: Σκυφτοκεφαλάκηδες, πάντα δεμένοι στο άρμα της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ που μας προέκυψε από απελπισία να δοκιμάσουμε κάτι νέο αφού ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΑΝ ΨΕΥΤΕΣ!

Φάτε Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν τώρα.

Βέβαια ευτυχώς υπάρχουν αξιοπρεπείς συνάδελφοι που πασχίζουν, που αγωνίζονται αλλά μάταια. Αποτελούν την μειοψηφία. Οι πιο πολλοί ακολουθούν αυτό που κάνει και η μεγάλη, αδιαμόρφωτη, ασύνειδη μάζα του ελληνικού λαού. Παραμένουν κολλημένοι στο ευρώ και στην Ε.Ε. πιστεύουν ότι τα πράγματα θα αλλάξουν κάποια στιγμή και θα επανέρθουμε στις καλές παλιές ημέρες.

Παιδιά συνέρθετε, μπείτε στην πραγματικότητα και ξεχάστε τα όνειρα. Πάντα σας δούλευαν τα κόμματα από τότε που είμασταν φοιτητές. Είτε σαν ΕΡΕ, είτε σαν ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ, είτε σαν ΚΚΕ και αργότερα μετά την χούντα με τα ίδια αλλιώς σας ενέπαιζαν. Εσείς βέβαια τα κονομάγατε και δεν μιλούσατε για την άθλια παρακμιακή πορεία που έπαιρνε ο τόπος. Δεν σας παίρναγε από το μυαλό, ότι κάποια μέρα θα ερχόταν και η δικιά μας η σειρά.

Αναξιοπρεπείς και ψοφοδεείς να ζητιανεύουμε να μας δώσουν έστω και κουρεμένα τα ληξιπρόθεσμα, τα δεδουλευμένα που μας τα αρνούνται τα καθυστερούν και όταν τα πάρουμε θα είναι πολύ λιγότερα από ό,τι τους εκλιπαρούσαμε. Και πληρώνοντας και τους δικηγόρους από πάνω, αφού φυσικά έχουμε πληρώσει και τους φόρους αφού όλα τα χρήματα που ακόμη δεν τα είδαμε, τα συμπεριλάβαμε στην φορολογική μας δήλωση αναγκασμένοι εκ του νόμου.    

Τέλεια σχέση ηττοπαθούς θύματος υπαλλήλου-εργάτη, προς σαδιστή-αφέντη, ενός κράτους που ό,τι θέλει κάνει.

Διαφωνείτε; Ακούστε τι αναφέρει ο Ιατρικός Σύλλογος Πάτρας σε δελτίο τύπου, ένα από τα πολλά επαναλμβανόμενα που στέλνει για να διατηρεί την ελπίδα σε μια τάξη που αποδεκατίζεται από την μετανάστευση των νεαρών γιατρών στο εξωτερικό, την έξοδο σε σύνταξη των παλαιών, το θάνατο και τις αρρώστιες.

Γιατί κακά τα ψέματα όπως και στο δημογραφικό, όπως και στην ελπίδα για μελλοντική(!) οικονομική ανάπτυξη, όλοι οι γιατροί αναγνωρίζουμε ότι  σε λίγο θα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα αντικατάστασης των παλιών με τους νέους που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους.

Διαβάστε το δελτίο τύπου τα λέει όλα:

Δελτίο τύπου: Ο Ιατρικός Σύλλογος Πατρών στηρίζει την επίσχεση των ιατρών του ΕΟΠΥΥ και απαιτεί την άμεση απόδοση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στους ιατρούς


Αρ. Πρωτ.: 8500/1-8-2016

Ο Ιατρικός Σύλλογος Πατρών, στηρίζει την επίσχεση των ιατρών του ΕΟΠΥΥ, εκφράζοντας θεσμικά, τη δίκαιη αγανάκτηση των μελών του για τη μεγαλύτερη στάση πληρωμών που έχει καταγραφεί ποτέ στα χρονικά, από την έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού το 2012.

Οι ιατροί του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται υπό καθεστώς ομηρίας, σε ένα πλαίσιο καθημερινής στοχευμένης απαξίωσης της λειτουργίας των ιατρείων τους.

Από την κατανομή των 300 εκατ που δόθηκαν στον ΕΟΠΥΥ έναντι ληξιπρόθεσμων οφειλών, χορηγούνται 270 εκατ για κάλυψη φαρμακευτικής δαπάνης ενώ το πενιχρότατο ποσό των 29 εκατ ευρώ προορίζεται για ιατρούς και λοιπούς παρόχους της ΠΦΥ (στοιχεία 4ης / 5ης τροποποίησης προϋπολογισμού ΕΟΠΥΥ), εντείνοντας βάναυσα την οικονομική αδυναμία τους.

Εάν η πολιτική ηγεσία και η διοίκηση του Οργανισμού ενδιαφέρεται πραγματικά για την κάλυψη και την παροχή υπηρεσιών προς τους ασφαλισμένους, πρέπει να προβεί σε επίσπευση του χρονοδιαγράμματος πληρωμών των τρεχουσών και ληξιπρόθεσμων οφειλών, που να ικανοποιεί την εύρυθμη λειτουργία των υπαρχόντων ιδιωτικών «ιατρείων της γειτονιάς», τα οποία συμμετέχουν στο δημόσιο υγειονομικό χάρτη της χώρας.

Η Πρόεδρος            Ο Αντιπρόεδρος            Ο Γραμματέας


 Άννα Μαστοράκου   Γεώργιος Σκρουμπής     Γεώργιος Πατριαρχέας

Και εξακολουθούμε να μιλάμε για ιατρική, περίθαλψη και υγειονομική φροντίδα στην Ελλάδα. Γι’ αυτό και φέτος οι θάνατοι έχουν ξεπεράσει τις 150.000 και υπερισχύουν κατά 32.000 των γεννήσεων. Τέτοιο θανατικό μόνο επί κατοχής είχε να συμβεί. 

Είμαστε ένα Έθνος που πεθαίνει και αρνείται να το δεχθεί.Αρνείται να δει τα μούτρα του στο καθρέπτη.

Εξακολουθεί με ένα δημόσιο χρέος 350 δις, που δεν αποπληρώνεται ούτε  σε τρεις γενιές, να μην αλλάζει γνώμη και μυαλά, αλλά αμετανόητο,

Αμετανόητοι και ισχυρογνώμονες στραβά το δρόμο πήραμε στραβά τον δρόμο πάμε!

Αμετανόητοι και ισχυρογνώμονες στραβά το δρόμο πήραμε, στραβά τον δρόμο πάμε! Άξιοι της λαθεμένης βούλησής μας και της ανικανότητας να στοχασθούμε.

χωρίς ίχνος ταπείνωσης, χωρίς διάθεση αλλαγής σταθερά και ακλόνητα, διχασμένο και  παράφρον, με τον καθένα εγωιστικά απομονωμένο στο καβούκι του, βαδίζει προς την αυτοκαταστροφή του.

Ευτυχώς η Νορβηγία σώθηκε το 1994 από την ναζιστικής προέλευσης κι έμπνευσης Ευρωπαϊκή Ένωση!

Ότι η Ε.Ε. είναι δημιούργημα και έμπνευση των ναζιστών Χόλσταϊν, Σπάακ και άλλων ομοίων τους, δεν υπάρχει πλέον αμφισβήτηση.

Αρκεί να διαβάσει κανείς το βιβλίο του Μαθτίας Ράθ και άλλων “Η Ναζιστική προέλευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης” (υπάρχει ελεύθερο στο διαδίκτυο, και μεταφρασμένο στα ελληνικά) και αν δεν πέσει από τα σύννεφα, σίγουρα θα εντυπωσιαστεί και θα ομολογήσει αν είναι Έλληνας: “καλά αυτός ο γεροξεκούτης μασόνος ο Καραμανλής ο Α΄ μας έρριξε στο στόμα του λύκου χωρίς να μας ρωτήσει; “

“Μα τόσο φυτά είμασταν εμείς και οι γονείς μας; Τόσο αρχοντοχωριάτες λιγούρηδες; Τόσο μιμητικοί πίθηκοι;”

“Καλά να πάθουμε, και αυτά που τραβάμε λίγα είναι σε σχέση με τι μας περιμένει από την γερμανοναζιστική κατοχή του προτεκτοράτου, “πρώην Ελλάς”, στο μέλλον”.

Αν δεν τσακιστούμε να φύγουμε το ταχύτερο, δεν υπάρχει ελπίδα για μας και τις επόμενες γενεές.

Φυσικά σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έγινε μια απίστευτη προπαγάνδα με ψέματα, για να θέλουν οι λαοί να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χώρες υπανάπτυκτες, ταλαιπωρημένες και καταπιεσμένες από την κομμουνιστική δικτατορία της ΕΣΣΔ, όπως η Βουλγαρία, οι Βαλτικές χώρες, κ.λπ. νόμιζαν πως μπαίνοντας θα εισέρχονταν στον Παράδεισο. Που είναι τος άραγε; Και αυτό συνεχίζει να γίνεται, για να φοβούνται να βγουν, παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν ΟΛΕΣ οι χώρες που βρίσκονται στην ΕΕ (με κάποιες -όπως η Ελλάδα – να καταρρέουν, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή είναι στην ΕΕ και στο κοινό νόμισμα, έχοντας απωλέσει οριστικά και αμετάκλητα την εθνική τους κυριαρχία κάτω από τον γερμανοευρωπαϊκό ζυγό.

Και δεν είναι μόνο αυτό, εκεί ισχύουν ΑΚΡΙΒΩΣ τα αντίθετα από αυτά που τους λένε οι πολιτικοί-υπηρέτες της ολιγαρχίας, οι προδότες, οι πληρωμένοι πολιτικοί τους, όπως οι δικοί μας εδώ στο FORMER HELLENIC REPUBLIQUE.

Τα ίδια ψέματα και ανοησίες έλεγαν και στους Νορβηγούς οι πουλημένοι μισθοφόροι της Ε.Ε. της μασονίας και της παγκοσμιοποίησης, αλλά αυτοί δεν τσίμπησαν. Ακούστε τι λένε πρώην μέλη της νορβηγικής κυβέρνησης για το δημοψήφισμα τιου 1994 όπου απορρίφθηκε η ευρωπαϊκή ένταξή τους από τον λαό με ένα ηχηρό ΟΧΙ.:

Τα πολλά λόγια περιττεύουν…

Προσευχηθείτε κι ενωθείτε όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να ανατρέψουμε τους 301 κιοτήδες πολιτικούς, να φύγουμε σαν την Βρετανία το ταχύτερο για να επιβιώσουμε πριν γίνουμε μούμιες, απολιθωμένες υπάρξεις και καταντήσουμε να μας περιθάλπουν ξεδοντιασμένους γέροντες και γριές, με το αζημίωτο, οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες και μετανάστες εκ της Τουρκίας!

Πόσο δίκιο είχε όταν σε τηλεφωνική επικοινωνία του οικονομολόγου και γενικού γραμματέα του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.) Δημήτρη Καζάκη με τον Πέτρο Ιωάννου στα πλαίσια της εκπομπής του «Ακροβάτες του Ονείρου» που μεταδόθηκε από τον Σπορ News 90.1 FM της Λάρισας και τον διαδικτυακό σταθμό E-ROI, την Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016 ο Καζάκης ανέφερε με τον γνωστό τρόπο του:

«Τη χώρα κυβερνούν πολιτικοί αλήτες με εργαλεία το ψέμα & τον φόβο». 

Ακούστε τη συνέντευξη και βγάλετε τα συμπεράσματά σας.




Τραγωδία και Κάθαρση στο ελληνικό προτεκτοράτο. Κεφάλαιο 9ο Μόνο με παθητική αντίσταση και πολιτική ανυπακοή μπορείς να δεις μόνιμο αποτέλεσμα. (Μέθοδος Γκάντι).

Η συνέχεια στο προηγούμενο άρθρο του Χρήστου Γιανναρά πως ξεμείναμε από σωτήρες και ηγέτες με την ουσιαστική σημασία της έννοιας.

Μαχάτμα Γκάντι (Η Μεγάλη Ψυχή)

Μαχάτμα Γκάντι (Η Μεγάλη Ψυχή)

Η πρότασή του είναι αξιόλογη και απηχεί τη βάση του κινήματος της παθητικής αντίστασης που πρώτος εφάρμοσε στην Ινδία ο Μαχάτμα Γκάντι.

Τι πρότεινε ο Χρ. Γιανναράς; Τη δημιουργία μιας λιτής, σιωπηρής, ταπεινής, στα πλαίσια της αλληλεγγύης, γόνιμης ωρίμανσης του λαού με την αυτοεκπαίδευσή του, όπως με την ανάγνωση του βιβλίου του Οδυσσέα Ελίτη “Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά”, με σκοπό να γίνει κάθε γειτονιά ένα εργαστήρι που θα έχει τους δικούς του Ζακ, τους φυσικούς του ηγέτες που θα φτιάξουν το ομαδικό κορμί της αντίστασης, πέρα από κόμματα και ιδεολογικές, κομματικές, ιδεοληψίες.

Ξεκαθάρισε πως οι πνευματικές ηγεσίες, όπως και στην όλη αρθρογραφία του αναφέρει, έχουν αποδειχθεί κατώτερες των περιστάσεων και άρα ο λαός (εμείς προσθέτουμε σκόπιμα τον ιστορικό όρο στρατολαός διότι αυτός έκανε το κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου για αλλαγή του τότε Συντάγματος υπό τον Μακρυγιάννη και άλλους φυσικούς ηγέτες της εποχής) πρέπει να αναλάβει με τους φυσικούς, πατριώτες ηγέτες που διαθέτει το ρόλο της αντίστασης και της ανατροπής, χωρίς σφαγές και αίματα αλλά με την ωρίμανση και εφαρμογή της μεθόδου της ΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.

Πιο κάτω την εξηγούμε έμπρακτα, καλλίτερα:

Εκατοντάδες πολίτες διασώθηκαν την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2015 από τις τράπεζες, καθώς το κίνημα κατά των πλειστηριασμών – όπου πρωτοστατεί το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο – ακύρωσε τις διαδικασίες εκπλειστηριασμού σε πάνω από 17 ειρηνοδικεία της χώρας. Στον ενάμισι χρόνο που δραστηριοποιείται πανελλαδικά το κίνημα αυτό, έχουν διασωθεί χιλιάδες πολίτες από τους πλειστηριασμούς των τραπεζών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 25 χιλιάδες ακίνητα γλύτωσαν από τους πλειστηριασμούς κατά το διάστημα αυτό. Κι όχι μόνο πρώτες κατοικίες.

Φυσικά, πουθενά δεν θα ακούσετε ποιοι το έκαναν και πως. Άκρα του τάφου σιωπή από το σύστημα. «Προς Θεού, δεν θα μαθαίνουμε τέτοιες τεχνικές στο πλήθος για να μας ανατρέψει». Ούτε βέβαια θα το μάθετε στις εκδηλώσεις, που σας καλούν όσοι έλαμψαν δια της απουσίας τους από τα ειρηνοδικεία. Βλέπετε, είναι εύκολο να παπαγαλίζει κανείς το γνωστό σύνθημα, «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», αλλά πολύ δύσκολο να το κάνεις πράξη. Κι ο μόνος που το κάνει πράξη είναι όποιος βρίσκεται κάθε Τετάρτη στο ειρηνοδικείο της πόλης του.

Τα λέμε όλα αυτά γιατί μόνο αυτό το κίνημα, καθώς απλώθηκε σ’ όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας, έχει να επιδείξει άμεσα και πρακτικά αποτελέσματα υπέρ των πολιτών. Καμιά ομαδική αγωγή, καμιά πρωτοβουλία με εξώδικα και μηνύσεις, κανείς δικαστής, ή δικηγόρος δεν μπόρεσε να φέρει τέτοια εντυπωσιακά αποτελέσματα. Έστω κι αν σε τέτοιες δικαστικές προσφυγές τρέχουν κατά χιλιάδες οι αφελείς πολίτες, όπως κάποτε έτρεχαν για το θαυματουργό νερό του Καματερού. Έστω κι αν τους κοστίζει ο κούκος, αηδόνι με πενιχρά έως ανύπαρκτα αποτελέσματα.

Δεν αντιλαμβάνονται οι πολλοί ότι με ύπουλο τρόπο η έννομη τάξη στη χώρα έχει καταλυθεί. Όχι μόνο στο επίπεδο του συντάγματος, αλλά και στο επίπεδο της τακτικής δικαιοσύνης. Επομένως ελάχιστα, έως τίποτε δεν μπορεί να ελπίζει ο πολίτης από την άσκηση ένδικων μέσων. Όχι ότι δεν πρέπει να τα ασκεί, ακόμη κι αν υπάρχει έστω μια πιθανότητα στο εκατομμύριο. Απλά δεν πρέπει να πέφτει θύμα της ουτοπικής αντίληψης ότι αν προσφύγει στη δικαιοσύνη το σύστημα θα τον δικαιώσει.

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, ειδικά υπό καθεστώς κατοχής σαν κι αυτό που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, μπορεί να γίνει μόνο με όρους πολιτικής ανυπακοής. Μόνο με όρους μαζικού κινήματος πολιτικής ανυπακοής. Αν όλοι αυτοί που ευεργετήθηκαν από το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, είχαν συνδράμει με την παρουσία τους στη γιγάντωσή του, θα είχαν εξαναγκαστεί, δανειστές και κυβέρνηση, σε ριζική αναδίπλωση.

Αντί γι’ αυτό οι περισσότεροι έχουμε μάθει να προσκυνάμε όσους μας τάζουν λαγούς με πετραχήλια. Η συμμετοχή σου είναι απαραίτητη και έχει αποφασιστική σημασία. Χωρίς αυτή, χωρίς τη δική σου προσωπική ενεργοποίηση, όλα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Όσο θα ελπίζεις ότι κάποιοι άλλοι θα λύσουν το πρόβλημα με την δική σου ψήφο που τους δίνεις εν λευκώ ν’ αποφασίζουν κάθε τέσσερα χρόνια για σένα, είναι σίγουρο ότι θα τα χάσεις όλα. Ακόμη και την ίδια τη ζωή σου, η οποία ήδη ελάχιστα αξίζει για το υφιστάμενο κράτος και την πολιτική.

Μάθε λοιπόν να αγωνίζεσαι για ότι σου ανήκει. Μάθε να αγωνίζεσαι για ό,τι δικαιούσαι. Μάθε να διεκδικείς τα δικαιώματά σου και την ελευθερία σου. Μάθε τους ότι δεν ανήκεις στον όχλο, που άγεται και φέρεται από τη δειλία, την αυτοπεριφρόνηση, τον εξευτελισμό, την υποτακτικότητα και την ταπείνωση. Μάθε τους και μην τους επιτρέψεις να σε μεταχειρίζονται σαν όχλο. Μάθε εσύ ο ίδιος να εκτιμάς το κουράγιο, την αυτοπεποίθηση, την υπερηφάνεια και το αίσθημα ανεξαρτησίας, που έχεις ανάγκη περισσότερο ακόμη κι απ’ το ψωμί σου.

Και στη δική τους επίδειξη παντοδυναμίας, που μπροστά της σκύβουν το κεφάλι, ή λουφάζουν στην αποχή οι περισσότεροι, κάνε εσύ τη διαφορά. Χωρίς να φοβηθείς. Γιατί, να ξέρεις, σαν κι εσένα υπάρχουν πολλοί.             

Ένα ρεαλιστικό παράδειγμα παθητικής αντίστασης

Σε συλλήψεις μετατράπηκαν οι 19 προσαγωγές μελών της αντιεξουσιαστικής ομάδας «Ρουβίκωνας», που έγιναν χθες το βράδυ 18 /12/15, από την Αστυνομία, για την εισβολή τους στο κτίριο όπου στεγάζονται τα γραφεία των Ανεξάρτητων Ελλήνων, στη Λεωφόρο Συγγρού. Σε βάρος των 19 συλληφθέντων σχηματίστηκε ποινική δικογραφία για τα αδικήματα της διατάραξης οικιακής ειρήνης, της παράνομης κατακράτησης, της βίας κατά πολιτικού κόμματος και της άρνησης υποβολής σε δακτυλοσκόπηση. Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Στην σύλληψη των 19 μελών του Ρουβίκωνα προχώρησαν τελικά οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έφτασαν έξω από το κτίριο που στεγάζεται το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων στη συμβολή της Λ. Συγγρού με την οδό Χαροκόπου.

Παρά τις εκκλήσεις του διαπραγματευτή της ΕΛ.ΑΣ. να αποχωρήσουν ήρεμα τα μέλη του Ρουβίκωνα από το κτίριο των κεντρικών γραφείων των ΑΝ.ΕΛ. εκείνοι αρνήθηκαν με αποτέλεσμα οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις να προχωρήσουν στην σύλληψη 19 ατόμων, χωρίς ωστόσο να υπάρξει συμπλοκή.

Νωρίτερα το απόγευμα, τα μέλη του Ρουβίκωνα εισήλθαν στο κτίριο, ανέβηκαν στην ταράτσα και κρέμασαν δύο πανό, ενάντια στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές.

Οι κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι: διατάραξη οικιακής ειρήνης, παράνομη κατακράτηση δια της βίας κατά πολιτικού κόμματος και άρνηση υποβολής σε δακτυλοσκόπηση. Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν ενώπιον του Εισαγγελέα.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Τροφή για σκέψη και διαλογισμό από τον Ηράκλειτο ως προς την φοβερή δύναμη που υποκρύπτει η μέθοδος της παθητικής αντίστασης στην παρακμιακή πολιτικο-οικονομική κατολίσθηση την οποία βιώνουμε.

εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι” δηλαδή “Ο ένας για μένα ισοδυναμεί με μυρίους, αν είναι ά ρ ι σ τ ο ς.”                                                            

 Ακολουθούν αποσπάσματα από το βιβλίο “Ηράκλειτος” του Χ. Α. Λαμπρίδη

Εκδόσεις ΚΛΕΙΩ

Η αντίθεσις μεταξύ του  ε ν ό ς  και των  μ υ ρ ί ω ν(*), του αρίστου και των μη διακρινομένων πολιτών είναι φανερά.

Ο  ά ρ ι σ τ ο ς  είναι ο έχων την ν ό η σ ι ν και το  μ έ τ ρ ο ν, οι  μ ύ ρ ι ο ι  είναι οι πολλοί οι αποτελούντες την άμορφον μάζαν.

Άρα ο  ά ρ ι σ τ ο ς  αντιπροσωπεύει συμπύκνωσιν δυνάμεως  και με την νόησιν του είναι ωσάν αίρεται προς το εν, ενώ οι   μ ύ ρ ι ο ι  είναι οι ρέοντες προς τα πολλά….

Αν ο είς (ένας) είναι έκφρασις του αρίστου νόμου, τότε μύριοι και άριστος νόμος γίνονται είς, εάν οι   μ ύ ρ ι ο ι  διά της φρονήσεως ενωθούν με το ξυνόν  (κοινόν).

Οι πολλοί μή μετέχοντες του  κ ο ι ν ο ύ  νού και της φρονήσεως στερούμενοι δε ιδίας κρίσεως, παρασύρονται από τους ” α ο ι δ ο ύ ς ”  των δήμων, δηλαδή τους ρήτορας, και νομίζουν ότι η γνώμη του πλήθους δύναται να τους διδάξει και να υποδείξει τα χρήσιμα.

ΔΕΝ γνωρίζουν ότι στατιστικώς οι κακοί και επιθυμητικοί είναι πολλοί και ολίγοι οι διανοητικοί και δίκαιοι, άρα ζητούν την γνώσιν των ορθών εκ διδασκάλου κακού. Οι  “α ο ι δ ο ί”  των δήμων είναι άπληστοι και άδουν αυτά τα οποία αρέσκουν εις τους δήμους. Έχουν δε την ικανότητα να εξαπατούν με όργανον την ρητορικήν… …ενώ οι σώφρονες θεωρούνται ΓΕΛΙΟΙ!!!

Ο μέγας Ηράκλειτος είπε: «τις γάρ ατών νόος ή φρήν; Δήμων αοιδοίσι πείθονται και διδασκάλω χρείωνται ομίλω ούκ ειδότες ότι “οί πολλοί κακοί, ολίγοι δέ αγαθοί”».

Προκλ.Αλκιβ. 1, 525, 21 (1864)

Σε νεοελληνική απόδοση: «ποίον δηλαδή νούν ή ποίαν φρόνησιν έχουν; Πείθονται εις αυτούς που κολακεύουν τον λαόν και έχουν ως διδάσκαλον τον όχλον, επειδή δεν γνωρίζουν ότι: “οι πολλοί είναι κακοί και ολίγοι οι καλοί”».

Αποσπάσματα από το βιβλίο “Ηράκλειτος” του Χ. Α. Λαμπρίδη

Εκδόσεις ΚΛΕΙΩ



Ευρ. Αντιγ.

Για να εφαρμόσει κάποιος την παθητική αντίσταση σαν τρόπο δράσης χρειάζεται να εξασκηθεί κι εκπαιδευθεί. Για να μπορείς να διατηρείς την ηρεμία σου και τη νηφαλιότητα του πνεύματος την ώρα που κάποιος σου επιτίθεται φραστικά ή ακόμη και σωματικά, ασκώντας βία εναντίον σου ή της ομάδας απαιτεί να έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου και να γνωρίζεις πόσο σημαντικό είναι αυτό που κάνεις διότι ο επιτιθέμενος ευρίσκεται εν αδίκω. Αυτός άλλωστε είναι ένας από τους λόγους που εφαρμόζεις την παθητική αντίσταση. Εκθέτεις τον αντίπαλο. Ο αντίπαλος γίνεται έξαλλος και μετέρχεται όλων των ειδών τη βία για να σε κάμψει. Ιδιαίτερα αν είναι εκπρόσωπος της εξουσίας, όπως η αστυνομία. Συχνά βλέπουμε την πιο κάτω σκηνή:

Το πλήθος μαινόμενο επιτίθεται στους πάνοπλους αστυνομικούς βρίζοντάς τους και ωθώντας τους. Στην ουσία δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να προκαλεί τον ισχυρότερο, αυτόν που έχει τα όπλα να αντιδράσει έχοντας από τη μια την οπλική υπεροχή κι από την άλλη την εντολή για καταστολή της εξουσίας.   Ασφαλώς έχετε δει διαμαρτυρίες μελών της Green Peace. Πιάνουν ένα πεζοδρόμιο ή μια πόρτα κυβερνητικού κτιρίου, ή με τα μικρά ταχύπλοα που έχουν εμποδίζουν π.χ. τους ψαράδες της Ιαπωνίας να κυνηγούν με τους ειδικούς εκτοξευτήρες ακοντίων τις φάλαινες.

Στην πρώτη περίπτωση της καθιστικής αντίδρασης ο βλαπτόμενος είναι το κράτος για παράδειγμα αν έχει αποκλειστεί η εξωτερική πόρτα της Εφορίας ή ενός ταμείου και δεν μπορούν οι υπάλληλοι της υπηρεσίας και οι πολίτες (αυτό τους ενδιαφέρει περισσότερο) οπότε αδυνατούν να προσέλθουν για να πληρώσουν. Ο Έφορας, θα θεωρήσει καθήκον του να καλέσει την Άμεση Δράση να συλλάβει αυτούς που αποφράσσουν την είσοδο της Δημόσιας Υπηρεσίας παρανόμως, ενώ διαταράσσουν την ηρεμία σε κοινό χώρο  και χίλιες άλλες κατηγορίες που οι αστυνομία ξέρει άριστα να επιθέτει στους πολίτες όταν αναλαμβάνουν δράση. Μπορεί ακόμη να σε μαζεύουν έναν-έναν με την κλούβα και να τους κατηγορήσουν για αντίσταση κατά της αρχής (γιατί δεν πήγες με τα πόδια σου να μπεις στην κλούβα οικειοθελώς). 

Φτειάχτε ομάδες αγωνιστών πολιτών σε κάθε γειτονιά και καλέστε μας να σας εκπαιδεύσουμε στο τρόπο της παθητικής αντίστασης και της πολιτικής ανυπακοής.

Σε κινήματα με τιμιότητα και συνέπεια που κάνουν τέτοιου είδους εκπαίδευση και αγωνιστικές προσπάθειες ίπως στην ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ (ΚΙΣΑΠ), ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ.άλλα, μπορείτε να αποταθείτε για σεμινάρια εκπαίδευσης στον τομέα της παθητικής αντίστασης.


Ξεμείναμε από αυθεντικούς, γνήσιους ηγέτες και δεν μας μενει παρά ένα αυθόρμητο, σιωπηρό, διακριτικό, ταπεινό αλλά τελεσφόρο κίνημα στρατολαού να τους ανατρέψει!

Ο Χρήστος Γιανναράς, όπως πάντα, τα λέει όλα: – Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα» – Του Χρήστου Γιανναρά

Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα» – Του Χρήστου Γιανναρά


Από τα κόμματα  (κατ’ ευφημισμόν «πολιτικά») που συγκροτούν σήμερα το ελλαδικό κοινοβούλιο, η ορθολογική σκέψη αποκλείει το ενδεχόμενο, έστω και το ελάχιστο, να υπάρχει κάποιο με την ικανότητα και την τόλμη να επανιδρύσει κράτος, συντεταγμένες λειτουργίες δημοσίου συμφέροντος, δομές και προϋποθέσεις κοινωνικών λειτουργημάτων.

Εκτός από τους περιθωριακούς και τους γραφικούς (τα κόμματα που τα έμπασε στη Βουλή η οργή ή η ευήθεια των ψηφοφόρων) όλοι οι υπόλοιποι σημερινοί βουλευτές έχουν στελεχώσει ή δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ή αμνηστεύσει έμπρακτα (με την κομματική τους ένταξη) τις κυβερνήσεις τις εξόφθαλμα υπαίτιες για τη σημερινή παντοδαπή καταστροφή της χώρας, τον διεθνή εξευτελισμό του ελληνικού ονόματος, την εσωτερική κοινωνική αποσύνθεση.

Είναι εξωφρενικά παράλογο να επανεμπιστευόμαστε οι πολίτες ατέρμονα συμπολίτες μας που υπήρξαν φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων κατά της ζωής και της περιουσίας εκατομμυρίων κατοίκων αυτής της χώρας – ή ηθικοί αυτουργοί που ενέκριναν με τη διατεταγμένη, λακέδων ψήφο τους στη Βουλή τα κυνικά κυβερνητικά εγκλήματα.

Δεν είναι αοριστολογία η αναφορά σε εγκλήματα. Ας θυμηθούμε έτι και έτι: Τον παρανοϊκό υπερδανεισμό της χώρας για χάρη του αδηφάγου πελατειακού κράτους. Την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων. Την κατ’ εξακολούθησιν παραγραφή των χρεών που είχαν τα κόμματα στις τράπεζες και τη νομοθετική αμνήστευση των τραπεζιτών που πραγματοποίησαν την παραγραφή. Το οργιαστικό γλεντοκόπι της διαπλοκής των κυβερνήσεων με λήσταρχους εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου, με ποδοσφαιρικές και ραδιοτηλεοπτικές «παράγκες», με λίστες φοροφυγάδων – η γκάμα των εγκλημάτων πληθωρική, εκ προοιμίου στο κενό η επανεπισήμανσή τους.

Το σύμπτωμα που απελπίζει ολοκληρωτικά τον δοκιμαζόμενο πολίτη, είναι η τέλεια νέκρωση των κοινωνικών αντανακλαστικών αντίδρασης στην κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Κάθε κοινωνικό σώμα έχει κάποιους θεσμικούς μπροστάρηδες, που τους τιμά (και τους αμείβει) ακριβώς για τις ευθύνες που διαχειρίζονται κυρίως σε κρίσιμες ώρες, σε περιπτώσεις γενικευμένης καταστροφής, πραγματικής συμφοράς.

Εφτά χρόνια τώρα, η οικονομική χρεοκοπία της χώρας, απότοκος κραιπάλης πελατειακής και πολιτικής ηλιθιότητας των κομμάτων, συνεπιφέρει πραγματικό κοινωνικό εφιάλτη: Ανεργία, πτώχευση αναρίθμητων μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, έσχατη ταπείνωση σημαντικής μερίδας του πληθυσμού, που τρέφεται καθημερινά από συσσίτια ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ξενιτεμό της νεολαίας, καταφυγή στα ψυχοφάρμακα, δραματική αύξηση αυτοκτονιών, τυφλή οργή λαού που βλέπει τη χώρα του να επιτροπεύεται εξευτελιστικά, να ξεπουλάει εκβιαστικά τον κοινωνικό της πλούτο, να ατιμάζεται διεθνώς το ιστορικό της όνομα.

Αυτή την εικόνα τη βλέπουν, μπροστά στα μάτια τους, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, οι θεσμικοί μπροστάρηδες του κοινωνικού σώματος: Νυν και πρώην κεφαλές των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών και η Σύνοδος των πανεπιστημιακών πρυτάνεων. Νυν και πρώην επιτελάρχες των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι επίσκοποι (πατέρες υποτίθεται) των πιστών της Εκκλησίας. Επιστημονικές εταιρείες, σύλλογοι και επιμελητήρια.

Κανένας τέτοιος θεσμός ηγητόρων δεν βγήκε μπροστά, εφτά χρόνια τώρα, όχι για να παραγκωνίσει τους πολιτικούς και να αμφισβητήσει τους όρους (έστω και δόλια στρεβλωμένους) της πλασματικής δημοκρατίας μας, αλλά μόνο για να γίνει η φωνή του οδυνόμενου κοινωνικού σώματος, η έκφραση της αξιοπρέπειας των Ελλήνων. Ολοι όσοι σήμερα σιωπούν, ενώ θα μπορούσε να έχει απήχηση η φωνή τους, είναι σίγουρο ότι θεωρούν αυτονόητο και πρέπον το ρίσκο που πήρε ο Σεφέρης, τον Μάρτιο του 1969, με τη «δήλωσή» του κατά της χούντας. Δεν διανοούνται όμως να τον μιμηθούν, δεν έχουν το σθένος.

Με ποιες εικόνες θα μπορούσε να ιχνογραφηθεί το χρέος των θεσμικών ηγητόρων στα εφτά χρόνια του αδιέξοδου πνιγμού και διεθνούς διασυρμού των Ελλήνων; Ας φανταστούμε (εικόνες ενδεικτικές, όχι βέβαια δεοντολογικές υποδείξεις): Αρειος Πάγος και Συμβούλιο της Επικρατείας να αναστέλλουν τη λειτουργία τους έως ότου η Βουλή νομοθετήσει την κατάργηση του πλαισίου αυτοαμνήστευσης των εκάστοτε κυβερνώντων (με αναδρομική ισχύ). Η Ακαδημία Αθηνών να δηλώνει ότι κλείνει τις πύλες της, για όσο διάστημα διαρκεί η προσβολή και πρόκληση να διαχειρίζεται τις τύχες της Παιδείας των Ελλήνων υπουργός χωρίς πανεπιστημιακό τουλάχιστον πτυχίο και στρατευμένος στην ιδεολογία του ιστορικο-υλιστικού μηδενισμού (χωρίς ετυμηγορία του λαού που να εγκρίνει τον στανικό προσηλυτισμό των παιδιών του σε αυτή την ιδεολογία). Τρίτη εικόνα: Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων να αρνείται την εκπαίδευση κληρωτών, για όσο διάστημα σχολικά βιβλία του κύκλου υποχρεωτικής εκπαίδευσης αφελληνίζουν μεθοδικά τα ελληνόπουλα.

Ευφάνταστες εικόνες, διδακτικές αλλά άσφαιρες: με επιφυλλιδογραφικά ευφυολογήματα δεν αφυπνίζονται συνειδήσεις ούτε διαμορφώνονται κοινωνικοί μαχητές. Αν έσωζε η ελληνική κοινωνία στόφα μπροστάρηδων, ικανών να στηρίζουν το κοινωνικό σώμα που ζει μαρτύριο, θα είχε σωθεί η ελπίδα – το μαρτύριο διαρκεί εφτά χρόνια τώρα και ηγετική είναι πάντα η ίδια στόφα της ντροπής. Μοιάζει μαύρο χιούμορ να εναποθέτουμε έστω και ελάχιστη ελπίδα για ανάκαμψη από την ολική καταστροφή σε οποιοδήποτε πια κόμμα, σε οποιουδήποτε θεσμού μπροστάρηδες. Μια κοινωνία που γνώρισε (αδιαμαρτύρητα, δίχως αντανακλαστικά καταισχύνης και οργής) τόσα ευτελισμένα, ανίκανα και αχρεία πρόσωπα σε θώκους ηγετικούς, η λογική και η πείρα λένε ότι δεν μπορεί να έχει προοπτικές ιστορικής επιβίωσης.

Η έκπληξη θα ήταν (ευχολόγιο πάντοτε) ένα σιωπηρό και άκρως διακριτικό, χωρίς οργανωτική δομή, διακηρύξεις και ηγεσία λαϊκό κίνημα. Οσοι πιστεύουν ότι τους εκφράζει πολιτικά το ελάχιστο βιβλιαράκι του Οδυσσέα Ελύτη «Τα δημόσια και τα ιδιωτικά», να το παίρνουν κάθε μέρα μαζί τους στη δουλειά τους. Επιδεικτικά. Αρκούν δυο-τρεις δάσκαλοι σε κάθε σχολειό, μια χούφτα υπάλληλοι σε κάθε υπουργείο, υπηρεσία, οργανισμό, κάποιοι δικαστικοί σε κάθε βαθμίδα, μετρημένα στελέχη σε κάθε μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης. Σιωπηρή δήλωση πολιτικής ταυτότητας και πρόκληση συν-εννόησης, συζήτησης, συσπείρωσης.

Που θα πει: θεωρητική ραχοκοκαλιά και άξονας συνοχής του «κινήματος», η «Γενιά του ’30»: Οι «Δοκιμές» του Σεφέρη, τα πεζά του Ελύτη, ο Θεοτοκάς, ο Λορεντζάτος, ο Πικιώνης, ο Εγγονόπουλος, ο Γκάτσος, ο Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις. Αλλη θεωρητική υποδομή της ελληνικής αξιοπρέπειας δεν διαθέτουμε. Υστερα από χάος σύγχυσης έναν ολόκληρο αιώνα, η «Γενιά του ’30» έδειξε ότι εκσυγχρονισμός για εμάς σημαίνει εξελληνισμός. Ενεργό μετοχή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι εγγυάται ο ελληνοκεντρισμός, όχι ο πιθηκισμός και η ξιπασιά. Κατά το ρηθέν υπό Τσαρούχη: «Μόνο ως Ελληνας μπορείς να είσαι κοσμοπολίτης».

Τα τελεσφόρα «κινήματα» γεννιούνται, δεν σχεδιάζονται. Εχουν πρώτο στόχο την αξιοπρέπεια, όχι την ευπορία.


Η Καθημερινή

Από – Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα» – Του Χρήστου Γιανναρά

Αλίμονο στους λαούς που δεν σκαμπάζουν γρυ από τα σκοτεινά σχέδιά τους! Από το ΤΤΙΡ στη διαπραγμάτευση για TiSA: Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, και όποιος αντέξει!

Όλοι οι καλοί πρόεδροι οι παρόντες και οι μέλλοντες, δρουν συντονισμένα

Όλοι οι καλοί πρόεδροι οι παρόντες και οι μέλλοντες, δρουν συντονισμένα ώστε να μην υπάρχουν αντιδράσεις στις μυστικές τους συμφωνίες GATS, TTIP, TiSA κ.λπ., κ.λπ.

Πρωτοδημοσιεύτηκε από την TOPICS:TiSATTIPWikileaks TTIP τον June 21, 2016

Του Κρεσέντσιο Σαντζίλιο [1].

Ακόμη δεν έχουμε ξεμπερδέψει με το ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investments Partnership) και εμφανίζεται στο προσκήνιο η TiSA, μια άλλη μυστική διαπραγμάτευση πάλι αμερικάνικης έμπνευσης που αποκάλυψε πρόσφατα το WikiLeaks. Και τί είναι αυτή η TiSA; Απλά άλλη μια σύμβαση που θα μπορεί όμως να επηρεάσει δισεκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο, μιας και προβλέπει την απόλυτη ιδιωτικοποίηση όλων των κυριοτέρων υπηρεσιών.

Σε γενικές γραμμές όπως με το ΤΤΙΡ οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν το πάνω χέρι στον τεράστιο τομέα του διεθνούς εμπορίου, έτσι τώρα με το TiSA πάλι οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν βαρύνοντα και οριστικό λόγο στον εξίσου τεράστιο τομέα των υπηρεσιών.

Ως τώρα η οικονομική πειθαρχία πραγματοποιούταν με το GATS(General Agreement on Trade in Services), Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο, μέρος των συμφωνιών στα πλαίσια του ΠΟΕ (Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου), WTO (World Trade Organisation). Επειδή εκδηλώθηκαν ωστόσο έντονες αντιρρήσεις των αναπτυσσομένων χωρών στην επιδίωξη των πλουσιοτέρων για περισσότερο φιλελευθερισμό μέσα στις διαδικασίες του ΠΟΕ και για να παρακαμφθούν αυτές οι ενοχλητικές αντιρρήσεις, ΗΠΑ (πάντα αυτές!) και τα πρόθυμα κολλητήρια μελέτησαν την εξέλιξη μιας νέας σύμβασης που εμφανώς υπονομεύει και ακυρώνει την δημοκρατική διαπραγμάτευση εντός ΠΟΕ με προοπτική την κατάργηση των κανονισμών που ιδίως αφορούν τις υπηρεσίες και παράλληλα την ελεύθερη έλευση των μεγάλων εταιρειών και πολυεθνικών χωρίς πια εμπόδια που απειλούν την κερδοφορία τους.

Η καινούρια σχέση λοιπόν ονομάστηκε TiSA(Trade in services agreement). Πάντα και παντού υπάρχει ένα απατηλό “trade” σε αυτές τις προτεινόμενες μεγάλες «λύσεις»! Η μυστικότητα (μάλλον: μυστικοπάθεια) που περιβάλλει τις συνομιλίες είναι τόσο αυστηρή που φτάνει σε σημείο να ορίζεται πως το περιεχόμενο της σύμβασης θα μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο μετά από πέντε χρόνια που αυτή θα έχει μπει σε εφαρμογή και, εάν δεν εφαρμοστεί, πάλι πέντε χρόνια μετά το κλείσιμο των διαπραγματεύσεων. Αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα, πολύ βαρύ και επικίνδυνο: το περιεχόμενο της σύμβασης πρέπει να είναι τόσο τραγικά ανατρεπτικό και εξωφρενικά διαλυτικό για ό, τι υπάρχει σήμερα στον κόσμο της εργασίας, που θα επιτρέπεται να το γνωρίσουν όλοι μόνο μετά που θα έχει περάσει αρκετός χρόνος ώστε οι «αλλαγές» να έχουν «συνηθιστεί» και «χωνευτεί»!

Η δημοκρατία στα Τάρταρα.

1.Έτσι πρόκειται για μια σύμβαση που, όπως φαίνεται από τις πρώτες διαρρεύσεις, θα φέρει τα πάνω-κάτω σε όλες τις υπηρεσίες τουλάχιστον στο 80% του κόσμου και θα καταστήσει τα κράτη σκέτους παλιάτσους μπροστά στις πολυεθνικές. Οπότε εύλογα διερωτάται κανείς: πώς είναι δυνατόν αυτά τα ίδια κράτη να αυτοευνουχίζονται τόσο απροκάλυπτα και πώς αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο αυτοαπαξιώνεται και αυτοεξοντώνεται υπέρ των ΗΠΑ, Καναδά και Ιαπωνία, οι τρεις χώρες που τελικά θα είναι και οι νικήτριες των πάντων. Το άκρον άωτο του άγριου φιλελευθερισμού και της αποπνιχτικής παγκοσμιοποίησης!

Η TiSA αφορά επομένως τις υπηρεσίες, δηλαδή την ίδια την καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας των ανεπτυγμένων και μη χωρών, ένας τομέας που είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο από άποψη θέσεων εργασίας. Μόνο στις ΗΠΑ αντιπροσωπεύει το 75 % της οικονομίας της και παράγει το 80% των θέσεων εργασίας του ιδιωτικού τομέα, ενώ η ΕΕ είναι η μεγαλύτερη «παραγωγός» υπηρεσιών στον πλανήτη, εξ ου και η άκρατη βουλιμία των αμερικανικών πολυεθνικών να βάλουν εκεί τα χέρια τους.

2. Στα πλαίσια της TiSA, το πιο επιθετικό λόμπι για την πραγματοποίηση της σύμβασης είναι η Coalition of Sevices Industries η ατζέντα της οποίας περιέχει την υποχρεωτική ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών, και ειδικά εκείνων του Δημοσίου. Μέσα σε αυτή τη προοπτική τα κράτη και οι κυβερνήσεις θεωρούνται απλά τα μεγάλα εμπόδια στην μεγάλη business! Γράφει η Coalition: «Πρέπει να βοηθήσουμε τις εταιρείες να ανταγωνίζονται με τον σωστό τρόπο και έχοντας σαν δεδομένο συντελεστές που βασίζονται στην αγορά και όχι στις κυβερνήσεις». Επομένως: υπερ-φιλευθεροποίηση, πλήρης ιδιωτικοποίηση και άγριος, κανιβαλικός ανταγωνισμός για την ανεξάντλητη κερδοφορία.

Η WikiLeaks του Julian Assange διέρρευσε ένα κείμενο που περιέχει το άρθρο 11 της TiSA σχετικά με τις τραπεζικές υπηρεσίες, τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και τις ασφάλειες. Το κείμενο γράφτηκε στις 14.4.2016 στην χρονικά τελευταία συνάντηση (η προσεχής θα γίνει στις 23/27.6.2016). Φαίνεται τελείως παράξενο και παράλογο πώς συμβαίνει και, με την γιγαντιαία κρίση που παρέσυρε όλη τη παγκόσμια οικονομία, κατέστρεψε επιχειρήσεις, ακύρωσε εκατομμύρια θέσεις εργασίας και διέλυσε ανθρώπινες ζωές, να υπάρχουν εκείνοι που συνεχίζουν ακόμη να θέλουν να αλλάξουν όλους τους οικονομικούς κανόνες εξοντώνοντας ό, τι έμεινε όρθιο και βιώσιμο. Βέβαια, οι αετονύχιδες των πολυεθνικών δεν γνωρίζουν κρίση ή μάλλον η κρίση είναι νη καλύτερη ευκαιρία για να κατακτήσουν εκείνο που έμεινε ακόμη σαν προστασία του ανθρώπου και να το θυσιάσουν στον βωμό του θεού Πλούτου. Και η TiSA είναι η μεγάλη ευκαιρία: είναι η επαναφορά όσων σχεδίων «χοντρού» κέρδους δεν μπόρεσαν να πραγματοποιηθούν στο παρελθόν.

3. Ας πούμε πως η TiSA είναι η κληρονομιά του Doha Round, ως γνωστόν μια σειρά διαπραγματεύσεων που έγιναν στην Ντόχα του Κατάρ από το 2001 και μετά, στα πλαίσια του WTO (World Trade Organisation), Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, με σκοπό την παγκοσμιοποίηση και φιλελευθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας. Το Doha Round απέτυχε λόγω των μεγάλων αντιδράσεων στο κόσμο, και τελικά «έκλεισε» το 2011. Ωστόσο οι ΗΠΑ και οι χώρες που πρωτοστατούν στην παγκοσμιοποίηση δεν θα μπορούσαν να παραιτηθούν τόσο εύκολα από την μεγαλεπήβολη ιδέα του θριάμβου των πολυεθνικών μέσω των οποίων αυτές ζουν, απομυζούν και επιβάλλονται σε όλα τα πλάτη και μήκη του κόσμου! Αυτό όχι μόνο δεν είναι pax americana, αλλά είναι αέναο bellum americanum (πόλεμος αμερικάνικος). Οπότε από τις στάχτες του Doha Round ξεπετάχτηκε, ως εκ θαύματος, νέος φοίνικας, η TiSA, με μια βασική διαφορά όμως: όσο το πρώτο ήταν ανοιχτό στη πληροφορία και όλοι ήξεραν τι συζητούσαν, τόσο η δεύτερη είναι κλειστή και κανείς δεν ξέρει τι «μαγειρεύουν», εκτός από μερικά «νέα» που «διαρρέουν» κάθε τόσο, κανείς δεν ξέρει πόσο στ’ αλήθεια «κλεμμένα» ή επίτηδες «αφημένα» για να δημιουργήσουν σύγχυση.

4. Ο πυρήνας της TiSA βρίσκεται στα χρηματοπιστωτικά δεδομένα. Εκείνοι οι ίδιοι που απέτυχαν στο WTO με το χρηματοπιστωτικό μοντέλο της deregulation (απορρύθμισης), το οποίο ελέγχεται και για την παγκόσμια οικονομική κρίση, τώρα επιστρέφουν με την TiSA με την οποία, αν υπογραφεί, «οι κυβερνήσεις θα δεσμευτούν στην ολική απορρύθμιση των δημοσίων οικονομιών, θα απολέσουν το δικαίωμα να διατηρούν στο έδαφός τους τα χρηματοπιστωτικά δεδομένα τους, θα πρέπει να εγκρίνουν οικονομικά προϊόντα δυνητικά τοξικά και θα υπόκεινται σε δικαστικές επιθέσεις εάν τολμήσουν να λάβουν προφυλακτικά μέτρα προς αποφυγή άλλης κρίσης», λέει η Jane Kelsey, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Auckland της Νέας Ζηλανδίας.Σ.γ.: Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν επικρατήσουν πολιτικά εδώ στην Ελλάδα οι φωνές που θέλουν εθνικοποίηση των Τράπεζας της Ελλάδας και έλεγχο από ορκωτούς λογιστές και εισαγγελείς, των οικονομικών δούναι και λαβείν των τεσσάρων απομεινασών τραπεζών. ΘΑ ΚΑΤΕΒΗ ΟΛΟ ΤΟ ΝΑΤΟ  ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ κι ας έχει η κυβέρνηση μαζί της τα 80% του ελληνικού λαού; Ας το δούμε πρώτα να το έχει και μετά βλέπουμε πως να  αυπροστατευθεί από τις πολυεθνικές και το ιμπεριαλιστικό τσουνάμι που τα σαρώνει όλα.

Στις σημερινές συνομιλίες της TiSA η κάθε χώρα προσπαθεί να κερδίσει κάτι μέσα στα πάντα που πρέπει να δώσει. Οι ΗΠΑ πάντως είναι απόλυτες: «όλες οι χώρες που μπαίνουν στην συμφωνία θα επιτρέψουν στον προμηθευτή της χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας να μεταφέρει τα δεδομένα τους μέσα ή έξω από τα εδάφη τους και σε οποιαδήποτε μορφή ο ίδιος θέλει»: δηλαδή, τα κράτη (θα) είναι σαν να μην υπάρχουν και οι πολυεθνικές θα κόβουν και θα ράβουν όπως και ό, τι θέλουν!

Για την Ευρώπη, την ΕΕ πρόκειται, με λίγα λόγια, για μια εκχώρηση άνευ όρων της κυριαρχίας της πάνω στα δικά της χρηματοπιστωτικά και οικονομικά δεδομένα με σκοπό απλά το business των πολυεθνικών, ως επί το πλείστον φυσικά αμερικάνικες και ιαπωνικές!(Σ.γ.: και ακόμη δεν έχερι συνειδητοποιηθεί από τα Έθνη Κράτη ότι μπαίνοντας στην Ε.Ε. χάνουν την εθνική τους κυριαρχία και μετατρέπονται σε φέουδα[2} μεσαιωνικού τύπου, όπου οι κυβερνήσεις των συλλογικοτήτων και όχι κρατών ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΟΥΝ. Όσο για τους υπηκόους αυτών των πληθυσμιακών ομάδων; αυτοί θα αρκούνται στον ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟΥ.

Saskia Sassen η φεουδαλίστρια. "Να καταργηθούν τα κράτη αρκούν τα φέουδα".

Saskia Sassen η φεουδαλίστρια. “Να καταργηθούν τα κράτη αρκούν τα φέουδα”.

5. Το ερώτημα είναι όμως: η TiSA επιδιώκει να «κατακτήσει» όλες ανεξαιρέτως της υπηρεσίες, και όχι μόνο τις οικονομικές; Απ’ ό, τι φαίνεται, ναι! Όλες, και ειδικά τις υπηρεσίες που συνδέονται με την υγεία και την παιδεία! Πράγματι μέσα στη προοπτική κλεισίματος ή ιδιωτικοποίησης οποιωνδήποτε υπηρεσιών παρεχομένων από τη Δημόσιο, κεντρική θέση έχουν οι μεταφορές, η παιδεία και η υγεία. Όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, πρόκειται για τεράστια συμφέροντα τα οποία οι πολυεθνικές θέλουν να αφαιρέσουν από τα κράτη και να τα διαχειριστούν βάσει των νόμων της αγοράς που οι ίδιες έχουν κατάλληλα διαμορφώσει Και οι ορέξεις των πολυεθνικών και των λόμπι είναι τερατώδεις.

Για να δώσουμε μια ιδέα αυτών των ορέξεων και των γιγαντιαίων μέσων που διαθέτουν οι εταιρείες μέλη της Coalition of Services Industries, παραθέτουμε τα ονόματά τους, μη λησμονώντας ότι εκτός από αυτές υπάρχουν πολλές άλλες μικρότερες και με λιγότερο γνωστά ονόματα:

Τα ονόματα της συμμαχίας των γιγάντιων εταιρειών

BASF, Glaxo Smith Kline, Monsanto, Chevron, Lilly, J. P. Morgan, Shell, Microsoft, Goldman Sachs, Maersk, Tesco, Unilever, Ford, Walt Disney, Visa International, Citigroup, Mercedes, GDFSuez, Walmart, Santander, Philip Morris, IBM, BNPParibas, Fedex, Google, eBay Inc., Mastercard, 20th Century Fox, HP. Στην ουσία, είναι ένας καθεαυτού τεράστιος εγκληματικά μαφιόζικος συνασπισμός με έναν μόνο σκοπό: την κατάληψη της οικονομικής εξουσίας ολόκληρου του πλανήτη, όπερ σημαίνει και κατάληψη/κατάλυση της πολιτικής εξουσίας με την αντίστοιχη δυνατότητα να ορίζουν τις τύχες όλου του κόσμου, όσο παράλογο ή συνομωσιακό κι αν φαντάζει αυτό! Διερωτόμαστε έως πού θα φτάσουν οι απαιτήσεις της Coalition. Διόλου απίθανο κάποια στιγμή να συμπεριλάβουν και τον στρατιωτικό τομέα αφού αυτός πολύ συχνά προσφεύγει κιόλας τώρα σε ιδιώτες.

6. Όπως είναι γνωστό, η πιστωτικο-οικονομική κρίση ξεκίνησε από τις ΗΠΑ. Ο «ιός» μεταφέρθηκε μετά από λίγο αυτούσιος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία από τότε βολοδέρνει δίχως να βρει λυτρωμό. Οι ΗΠΑ όμως είναι εκτός κρίσης. Με έναν πακτωλό φρέσκα δολάρια, που συνέχεια μπορούν να «τυπώνουν» (σ.γ.:πράσινα χαρτάκια με ασήμαντο κόστος από την ιδιωτικών συμφερόντων Federal Reserve Bank)[3] και να πλημμυρίζουν τους πάντες, εξουδετέρωσαν τα τοξικά της Wall Street, ενώ η πεφωτισμένη πολιτική των Βρυξελλών με τον Juncker επικεφαλής, μερίμνησε να διαλύσει εκατομμύρια επιχειρήσεις τις οποίες οι αμερικάνοι μπορούν να αγοράσουν για μια μπουκιά ψωμί. Και για να μη μπορέσει η ΕΕ να θεσπίσει προστατευτικούς φραγμούς – εάν κατά λάθος της έρθει αυτή φαεινή ιδέα – έρχονται πάλι οι ΗΠΑ να της φορτώσουν δυο (!) συμβάσεις ελεύθερου εμπορίου (αλλά και μια τρίτη με τον Καναδά, τσιράκι των ΗΠΑ).

Αυτό σημαίνει απλά πως με αυτές τις άκρως δεσμευτικές συμβάσεις, ένα ατέλειωτο κύμα δολαρίων θα πέσει πάνω στην Ευρώπη, που θα δημιουργήσει μια άφθονη ανατίμηση του ευρώ και μια υποτίμηση του δολαρίου. Έτσι τα αμερικάνικα εμπορεύματα θα γίνουν αυτομάτως πολύ πιο ανταγωνιστικά: οπότε οι gringos θα μπορούν να ελέγχουν έναν ανυπολόγιστο αριθμό ευρωπαϊκών εταιρειών και ειδικά τα assets και τις υπηρεσίες. Τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους και μάλλον οι φταίχτες (ας βάλει κανείς όποιο επίθετο θέλει δίπλα σε αυτή τη λέξη) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν θα τιμωρηθούν ποτέ για την παράδοση των Ευρωπαίων στον χαμό τους. (Σ.γ.: Έτσι κι αλλιώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκλέγεται και έχει φροντίσει να απολαμβάνει αιώνιας και απόλυτης ασυλίας όσα και όποια εγκλήματα κι αν κάνει εις βάρος των ευρωπαϊκών λαών).

Μια λεπτομέρεια μεγάλης σημασίας: και στο ΤΤΙΡ και στο ΤΤΡ και στη TiSA δεν βρίσκονται χώρες των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική). Γιατί άραγε; Απλά γιατί ΤΤΙΡ, ΤΡΡ, ΤiSA, CETA χρησιμεύουν για να απομονώσουν τα κράτη BRICS και να μειώσουν στο ελάχιστο τη δράση και επιρροή τους, προπαντός της Ρωσίας, το μέγα φάντασμα που στοιχειώνει τον νέο «ψυχρό πόλεμο» των ΗΠΑ, μια χώρα που κυριολεκτικά διεξάγει ή παράγει συνεχείς πολέμους στον κόσμο (πώς θα πουλήσουν οι βιομηχανίες τους τα όπλα τους!) και είναι σε συνεχή αναζήτηση ενός «εχθρού», και εκεί που δε υπάρχει στην πραγματικότητα! Παρενθετικά όμως και σαν «συμπλήρωμα» των αμερικανικών «κατορθωμάτων», θα ήταν ελλιπής η έκθεση έως εδώ αν δεν λέγαμε δυο λόγια για αυτή τη Coalition of Services Industries, δυο λόγια που θα μας φωτίσουν για το «ποιον» της και για το τί πρέπει να περιμένουμε απ’ αυτήν. Ο πρόεδρος είναι ένας κύριος ονόματι Peter Allgeier ο οποίος παρουσιάζεται σαν “Rockfeller Fellow at Harward Divinity School”, δηλαδή αυτός ο Allgeier βγήκε από ένα think tank του εργαστηρίου Rockfeller. Όσο για το J.P. Morgan, άλλος δεν είναι από τον τακτικό σύνδειπνο του Rothschild και του Rockfeller, ένα από τα μυαλά που σχεδίασαν την FED.Σ.γ.:Παντού κάτω από κάθε παγκόσμια κίνηση, συμμαχία, ή  οργανισμό ξεφυτρώνουν αυτοί οι δύο ιοβόλοι όφεις Rothschild και Rockfeller.

7. Tα σενάρια που παρουσιάζονται είναι αρκούντως ανησυχητικά. Οι πολυεθνικές Google και Facebook ετοιμάζονται να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες από τα προσωπικά μας δεδομένα ενάντια σε κάθε δικαίωμα της privacy. Οι τράπεζες οι οποίες, παρεμπιπτόντως(!), επέζησαν εις βάρος των πολιτών και χάρη στους φόρους που πλήρωσαν αυτοί, προτίθενται να αυξήσουν την κερδοσκοπία τους. Τα tycoons των media ετοιμάζονται να εκτοπίσουν απ’ την αγορά όλα τα κανάλια της ελεύθερης πληροφόρησης, οι πολυεθνικές προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του πολυτιμότερου αγαθού που διαθέτει ο άνθρωπος. Όλα αυτά, και πολλά άλλα, από τον Φεβρουάριο του 2012 συμφωνούνται μυστικά, στο απόλυτο σκοτάδι, σαν τους κλέφτες και συνωμότες, μέσα στην αμερικάνικη πρεσβεία παρά τον ΟΗΕ στη Γενεύη. Το Der Spiegel είχε γράψει πως σε αυτό το κτήριο υπάρχουν κεραίες και πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ έμπειροι στις υποκλοπές, μια ειδική μονάδα με το όνομα “Special Collection Service”. Σχετικά με αυτήν, ο whistleblower Edward Snowdon είχε πει ότι διαχειρίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ 80 σταθμούς ακρόασης σε όλο τον κόσμο! Πού; Στην Ελβετία! Την αθώα Ελβετία που κάνει… την πάπια!

8. Μια από τις βασικές επιδιώξεις της TiSA είναι, όπως είπαμε, η απελευθέρωση των υπηρεσιών υγείας και των υδάτινων πόρων. Όσο αφορά τη πρώτη, ένα ντοκουμέντο της Associated Whistleblowing Press (AWP) αποκαλύπτει ότι: «Υπάρχει μια απέραντη δυνατότητα που ακόμη δεν έγινε εκμεταλλεύσιμη στην παγκοσμιοποίηση των υπηρεσιών υγείας. Αυτές οι υπηρεσίες χρηματοδοτούνται ακόμη από το Κράτος ή από οργανώσεις πρόνοιας».

Αυτές λοιπόν οι υπηρεσίες πρέπει «να ανοίξουν» στις εμπορικές εταιρείες ώστε να γίνει μια τεράστια αγορά υγείας όπου βέβαια η δυνατότητα και η ποιότητα των παροχών θα εξαρτάται αποκλειστικά από το κόστος που θα μπορεί να πληρώνει ο κάθε πολίτης. Η εμποριοποίηση σε πλανητικό επίπεδο της υγείας είναι λοιπόν μέσα στα πρώτα σχέδια της TiSA. Τις συνέπειες αυτής της «επιχείρησης» ο καθένας μπορεί να τις φανταστεί και να φρίξει όσο θέλει!

9. Τα κράτη έως τώρα έχουν βέβαια το δικαίωμα και μπορούν να νομοθετούν και να ορίζουν τους κανονισμούς που συγκροτούν την πειθαρχία του κόσμου των υπηρεσιών. Η δημοσίευση της σχετικής νομοθεσίας είναι πάντα η αρχή της «πορείας» στην οποία πρέπει να υπακούει ο επιχειρηματίας της υπηρεσίας. Αυτή τη φορά η «επέμβαση» των πολυεθνικών μέσω της TiSA δεν γίνεται με τρόπο άμεσο, αλλά έμμεσο και πλάγιο, που ωστόσο υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των κρατικών νομοθετημάτων τα οποία κατά κάποιο τρόπο «ξεγυμνώνει» πριν ακόμη τεθούν σε εφαρμογή. Το γενικό θέμα και επιδίωξη της TiSA είναι, όπως είπαμε, το άνοιγμα των αγορών. Μεταξύ άλλων και πέρα των προαναφερθέντων, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τομείς όπως η αδειοδότηση των υπηρεσιών, το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι τηλεπικοινωνίες, οι θαλάσσιες μεταφορές και η παροχή υπηρεσιών από προσωρινό διακινητή στο εξωτερικό: δηλαδή ένας απέραντος χώρος δράσης που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον χώρο που αφορά τον ΤΤΙΡ. Μια άλλη από τις βασικές θεματολογίες είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο, ένα πλέγμα σχέσεων σε πλανητική βάση πια, με την πληθώρα κανόνων που καθορίζουν όλες τις υπηρεσίες του. Εδώ η TiSA προβλέπει πως το κράτος δεν μπορεί να αξιώνει από μια ξένη εταιρεία να έχει στην επικράτειά του μια τοπική υπηρεσία για την διάθεση των προϊόντων της. Με απλά λόγια η ξένη εταιρεία απαιτείται να μπορεί να πουλάει παντού υπηρεσίες από μακριά, από κάπου όπου θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατον να την βρεις – να πουλάει δηλαδή υπηρεσίες χωρίς να έχει στη χώρα αντιπροσώπους ή υπεύθυνους πωλήσεων. Κάπως ανωνύμως, χωρίς να υπάρχει κάποιος που να δίνει λόγο για οτιδήποτε! Μια ακόμη καταλυτική επέμβαση στην νομοθετική κυριαρχία του κράτους προβλέπει πως το κράτος ναι μεν μπορεί να θεσπίσει κανόνες και μέτρα για την διεξαγωγή των υπηρεσιών, αλλά υποχρεώνεται να τους δημοσιεύει εκ των προτέρων και λεπτομερώς πριν τεθούν σε εφαρμογή. Με αυτόν τον τρόπο οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές, και όχι μόνο, μπορούν να γνωρίζουν έγκαιρα, πριν από την εφαρμογή των κανόνων, ποιο θα (μπορεί να) είναι το αντίκτυπο στα συμφέροντά τους και αναλόγως να αρθρώσουν τις υπηρεσίες τους. (Σ.γ.: Θα μηνύουν το κράτος και πληρώνοντας δικαστές και άριστους δικηγόρους θα κερδίζουν υπέρ τους τις δίκες εις βάρος της υγείας της ασφάλειας κ.λπ. των πολιτών που δεν θα έχουν καμίοα δυνατότητα να προστατευθούν είτε προσωπικά γιατί θα είναι κουρελήδες πένητες, είτε εκ μεέρους ενός κράτους ανίκανου και παντελώς ευνουχισμένου).

Τέλος, υπάρχει ακόμη και το θέμα της προστασίας των προσωπικών πληροφοριών των πελατών που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες: ένας τομέας αδιευκρίνιστος που ίσως (αλλά μάλλον σίγουρα) επιφυλάσσει όχι ευχάριστες εκπλήξεις.

10. Αυτή τη στιγμή για την TiSA στην Γενεύη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με πληρεξούσιο των 28 μελών, βρίσκεται σε συνεννοήσεις με ΗΠΑ, Αυστραλία, Ελβετία, Νορβηγία, Νέα Ζηλανδία, Καναδά, Ιαπωνία, Μεξικό, Περού, Νότιος Κορέα, Ταϊβάν, Πακιστάν, Κολομβία, Χονγκ Κονγκ, Ισλανδία, Ισραήλ, Κόστα Ρίκα, Τουρκία, Μαυρίκιος, Λιχτενστάιν, Χιλή, Παναμά. Μια διαπραγμάτευση που πραγματεύεται την επίθεση των πολυεθνικών στα κράτη και στις κοινωνίες. Και η επίθεση αυτή διακλαδώνεται μέσα στα δίκτυα των διαφόρων συμβάσεων αποσκοπώντας πλέον να γίνει ολική, σε κάθε τι που παράγεται στον κόσμο. Η αιχμαλωσία των λαών και των εθνών προαναγγέλλεται σκληρή και δίχως ελπίδα διεξόδου Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το ότι τα ίδια τα κράτη που θα υπόκεινται σε αφόρητους και απαράδεκτους περιορισμούς ως και σε καθολική απαξίωση, που στην ουσία θα αντανακλώνται δυσμενώς πάνω στους πληθυσμούς τους, είναι και εκείνα που οργανώνουν τις διαπραγματεύσεις και συζητούν(!) την αυτοχειρία τους!

Τι να πει κανείς; Ένα είναι πάντως το αδιαμφισβήτητο: η TiSA, εάν οι ευρωπαϊκές χώρες είναι τόσο ανόητες και την επικυρώσουν, θα είναι η οριστική νίκη του εξωφρενικού νεοφιλελευθερισμού πάνω στην πολιτική σε πλανητική διάσταση, η νίκη των πολυεθνικών πάνω σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Πάντως ο πυρετός των προτεινόμενων(!) αλλά μάλλον επιβαλλόμενων οικονομικών «συνθηκών» τόσο πολύ μοιάζει με τα περιβόητα χολιγουντιανά film catastrophe με τα οποία από χρόνια μας πλημμυρίζουν οι παμπόνηροι αμερικανοί κινηματογραφιστές (εξάλλου δεν έχουμε ήδη πλημμυρίσει από αμερικάνικα τραγούδια και όλοι πια «ομνύουν» σε αυτά;). Μόνο που τώρα με τα διάφορα ΤΤΙΡ, TiSA, TTP, CETA φεύγουμε από το κλίμα ταινίας και αρρωστημένης φαντασίας και μπαίνουμε σε ατμόσφαιρα ζωής και εξίσου αρρωστημένης πραγματικότητας. Λέτε αυτά τα φιλμ να ήταν οι προπομποί των καταστροφών που μας ετοιμάζουν ακόμη μια φορά οι ΗΠΑ (και εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο των δικαίων και εμπιστευόμαστε τους καλούς μας συμμάχους και φίλους;).

Σε όλον αυτόν τον Αρμαγεδδώνα που μηχανεύονται κυβερνήσεις και εμπορικοί μεγιστάνες, μια σειρά πρώτων απαντήσεων θα πρέπει όμως οπωσδήποτε να αντιταχθεί, οπωσδήποτε μια έντονη αντίδραση πρέπει να εκδηλωθεί σε όλα τα κράτη της Ευρώπης, μαζί με δυναμικές διαδηλώσεις έναντι των απαιτήσεων των ΗΠΑ και συμμάχων.

Τρόποι αντίδρασης και κινητοποιήσεων

Η webedition «Ελευθερία» προτείνει τις εξής άμεσες δράσεις τις οποίες οι πάντες θα πρέπει να επικροτήσουν και να εφαρμόσουν: 1) οι συμφωνίες ΤΤΙΡ και TiSA να συζητηθούν στο Ευρωκοινοβούλιο και στην ελληνική Βουλή και να παρθούν αποφάσεις που θα κοινοποιηθούν σε όλους τους ενδιαφερόμενους. 2) να γίνουν κατάλληλα διαβήματα ώστε οι συμφωνίες να συζητηθούν σε όλα τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια με αντίστοιχες αποφάσεις. 3) τα πολιτικά κόμματα να πάρουν σαφή και δημόσια θέση σχετικά με τις συμφωνίες και τις συνέπειες τους στους λαούς, ζητώντας να πάψουν να είναι μυστικές και να μπορούν όλοι να γνωρίσουν το περιεχόμενό τους. 4) οι Δήμοι και οι Περιφέρειες να κηρύξουν επίσημα ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΖΩΝΕΣ από ΤΤΙΡ, TiSA, CETA τις περιοχές τους σύμφωνα με την Διακήρυξη των Ευρωπαϊκών Αυτοδιοικητικών Φορέων που συνήλθαν τον Απρίλιο 2016 στην Βαρκελώνη. 5) με σχετικά διαβήματα οι Δήμοι και οι Περιφέρειες της Ελλάδας να ζητήσουν να κάνουν το ίδιο και οι Δήμοι και Περιφέρειες στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες. 6) στα τέλη Ιουνίου 2016 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα γίνει η συζήτηση επικύρωσης της συμφωνίας CETA με Καναδά. Η Ελλάδα να μην την επικυρώσει και να ζητήσει από άλλες φίλες χώρες να μην την επικυρώσουν κι αυτές. 7) νομικοί, δικαστικοί, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, αγρότες, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες να είναι σε επαγρύπνηση, να συντονίσουν μελλοντικούς αγώνες για προστασία των ευρωπαϊκών εργασιακών και κοινωνικών καταστάσεων (κοινωνικό κράτος, δημόσια αγαθά (νερό/ηλεκτρικό, τρόφιμα, περιβάλλον και δημόσια υγεία). 8) τα ελληνικά συντονιστικά δρώμενα να κοινοποιηθούν και σε άλλες χώρες μέσω των ΜΜΕ Εάν γίνουν όλα αυτά σε Ελλάδα και άλλες χώρες στην ΕΕ με τον πρέποντα τρόπο, υπάρχει μεγάλη δυνατότητα να δημιουργηθούν οι κατάλληλες ανασχετικές επιδράσεις στα σχέδια των διαφόρων Συνθηκών. Εάν όχι, ο σώζων εαυτόν, σωθήτω!

Σ.γ.: κατά την γνώμη μας μόνο ένα GREXIT σώζει την Ελλάδα και στροφή προς τους BRICS. Χωρίς την συνειδητοποίηση του λαού μας όμως κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη.


[1]Ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο είναι συγγραφέας-Ελληνιστής

[2] Έχουμε και στο παρελθόν μιλήσει για τα σχέδια μετατροπής της Ευρώπης σε μικρά αυτονομημένα κρατίδια φέουδα, ευκολοελεγχόμενα και ευκολοδιαλυόμενα αν θέλετε απαλοιφόμενα. Είχαμε παρουσιάσει μάλιστα την θεωρία της Saskia Sassen: «Globalization and Its Discontents: Essays on the New Mobility of People and Money». Μια διεθνώς αναγνωρισμένη Αμερικανοολλανδέζα κοινωνιολόγος εξειδικευμένη σε μελέτες πάνω στην παγκοσμιοποίηση, τις μητροπόλεις του κόσμου και την παγκοσμιότητα των προβλημάτων των εργατών μεταναστών. Τα βιβλία της και οι μελέτες της, σε περιοδικά και εφημερίδες, έχουν σήμερα ευρύτατη απήχηση καθώς προάγουν τις αρχές και τις θέσεις των παγκοσμιοποιητών. «Η παγκοσμιοποίηση και τα μειονεκτήματά της» και «Παγκόσμια Πόλη, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Τόκιο» είναι από τα πιο γνωστά. Στο έργο της ασχολείται με τα δύο φύλα, τη μετανάστευση, την τεχνολογία της πληροφορίας, τη νέα δυναμική των ανισοτήτων. Συνδυάζει στις μελέτες της την κουλτούρα με τη λογοτεχνία, τη θεωρία του φεμινισμού, την πολιτική οικονομία, την κοινωνιολογία τις πολιτικές επιστήμες, υποδεικνύοντας το ευρύ κι αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ μητροπολιτικών κέντρων εμπορίου και χαμηλού οικονομικού επιπέδου πόλεων που αφήνουν αδιάφορες τις αγορές και τους ισχυρούς επιχειρηματίες.Ανάρτηση 7 Γενάρη του 2014.

[3] ΗFederal Reserve Bank είναι μια εβραιοκρατούμενη τράπεζα και όποιος πρόεδρος των ΗΠΑ τολμήσει να την κρατικοποιήσει δολοφονείται. Όρα Λίνκολν και Κέννεντυ.

Πηγή: Από το ΤΤΙΡ στη διαπραγμάτευση για TiSA: Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, και όποιος αντέξει!


ΜΑΘΕΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: Η ανατροπή έχει γίνει ήδη, ΔΕΝ υπάρχει επιστροφή!

Αν και παλιό το άρθρο του φίλου Σταύρου, με ημερομηνία Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014 η αντικειμενικότητα και η αλήθεια που κρύβει φαίνεται από το γεγονός ότι δύο χρόνια μετά ισχύει και ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει αλλάξει σ’ αυτό τον τόπο της γερμανικής κατοχής και των ευρωπαίων μαφιόζων.

Διαβάστε το:

Έχουν και το θράσος να ζητάνε θυσίες οι προδότες

Έχουν και το θράσος να ζητάνε θυσίες οι προδότες

του Σταύρου Κατσούλη

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχει επιβιώσει ΤΙΠΟΤΑ από τα παλαιά…

ΜΑΘΕΤΕ ότι ήδη η “προοπτική” που είχαμε μέχρι χθες ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ πλέον.
“Αυτοί” έκαναν την αρχή… Δεν έχουν αφήσει ΤΙΠΟΤΑ όρθιο!
Μένει απλά το να επιβιώσουμε εμείς και να προχωρήσουμε ΜΠΡΟΣΤΑ!
Διαβάστε ΟΛΗ την αλήθεια παρακάτω…

Μήπως πιστεύετε ακόμα, ότι κάποια στιγμή σύντομα θα υπάρξει ανάκαμψη;

Μήπως πιστεύετε ότι οι Πολιτικοί μας απλά κάνουν κάποιο λάθος ή είναι άσχετοι και αρκεί απλά μιά μικρή αλλαγή μέσω εκλογών;

Βρε λείπει ένας πέμπτος Ντάλτον, ποιος είναι αυτός, ποιος είναι αυτός;

Βρε λείπει ένας πέμπτος Ντάλτον, ποιος είναι αυτός, ποιος είναι αυτός; Ο Τσίπρας ο αριστερός!

Μήπως νομίζετε ότι το “λίπος που υπάρχει ακόμα” θα καθυστερήσει την ολική κατάρρευση;

Μήπως ελπίζετε ότι δεν θα χρειαστεί ο Λαός να πάρει τα πράγματα στα χέρια του;

Μήπως πιστεύετε ότι η πολυεθνική στην οποία τυχόν δουλεύετε δεν έχει κανένα πρόβλημα;  

Μήπως σας φαίνεται δύσκολο να λυθεί το πρόβλημα της Ελλάδας με συμβατικούς τρόπους;

Ας δούμε ΟΛΕΣ τις αλήθειες που δεν λένε και γιατί η ολική ανατροπή έχει ήδη γίνει και αυτό που μένει είναι να καταλάβουμε ότι ο μόνος δρόμος είναι μπροστά προς μια ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ!

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Δεν έχουμε Δημοκρατία. Το μόνο που έχει μείνει είναι η ελευθερία έκφρασης και οι εκλογές. Η ελευθερία έκφρασης, όσο σημαντική και να είναι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Οι εκλογές, όσο σημαντικές και να είναι, ΔΕΝ ΕΓΓΥΟΥΝΤΑΙ το κράτος του Δήμου. Οι πολιτικοί μας, κάνουν ότι τους πουν, όποτε τους πουν, με όποιον τρόπο τους πουν. Οι πολιτικοί μας, βάζουν ΑΨΗΦΙΣΤΟΥΣ στις πιό σημαντικές θέσεις. Έχουμε βουλευτές που έχουν πάρει 1500 ψήφους από τα 9+ εκατομμύρια!!!  Η Εξουσία του Λαού, είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ.  Ο Λαός δεν αποφασίζει ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. Ολόκληρο το πολιτικό φάσμα έχει κάνει μια στροφή προς τον συντηριτισμό, και το κυβερνών καθεστώς συνεργάζεται ανοιχτά με το ιδιωτικό συμφέρον. Ο εκφασισμός του πολιτικού συστήματος της Ελλάδας και της Ε.Ε. είναι πραγματικότητα…

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Το Σύνταγμα έχει καταλυθεί ΚΑΤΑΦΩΡΑ… Η εξουσία δεν πηγάζει από τον Λαό. ΟΙ πολίτες ΔΕΝ καλούνται να πληρώσουν φόρους κατά δύναμη. Οι πολίτες ΔΕΝ είναι ίσοι μπροστά στον Νόμο. Οι ειρηνικές συναθροίσεις καταστέλλονται με την βία. Το Σύνταγμα  αυτοαναιρείται. Το κράτος δουλεύει πλέον για τους δανειστές και δεν το απασχολεί η Συνταγματική υποχρέωσή του που είναι η ευημερία του Λαού.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Δεν υπάρχει ΕΥΡΩΠΗ, ούτε των Λαών, ούτε των κρατών. Δεν υπάρχουν εταίροι… Δεν υπάρχει Ευρωπαική “βοήθεια”. Αυτό που έχει μείνει είναι απλά μια λέξη.  Αυτό που υπάρχει είναι μια δικτατορία, που θέλει να μετατρέψει όλη την Ευρώπη σε ένα απέραντο φέουδο. Δεν τους απασχολούν οι πολίτες. Δεν τους απασχολούν τα δικαιώματά μας. Αυτό που τους απασχολεί, είναι όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να μετατρέψουν την Ευρώπη σε ομοσπονδία όπου κράτη και χώρες ΔΕΝ θα υπάρχουν.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Στο φέουδο της Ευρώπης, υπάρχουν ΜΟΝΟ δύο τάξεις: Οι αψήφιστοι που κυβερνούν μαζί με το κεφάλαιο με αρχηγούς τις Τράπεζες, και οι Λαοί που θα ακολουθούν τις εντολές και τις επιταγές των πρώτων. Αν θέλετε αυτήν την τραγική στιγμή να διαχωρίζετε τον Λαό σε οποιεδήποτε άλλες τάξεις, ήδη χάσατε το παιχνίδι. 


ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Στο φέουδο της Ευρώπης, υπάρχει μόνο άκρατη και φανερή πλέον απατεωνιά. Αυτό που γίνεται τώρα είναι πλουτοκρατικός φασιμός.  Αν θέλετε αυτήν την τραγική στιγμή να νομίζετε ότι φταίει η οποιοδήποτε “αγορά”, όσο κακή και αν ήταν όταν υπήρχε, ήδη χάσατε το παιχνίδι. 


ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Δεν υπάρχει πλέον μεταπολίτευση. Αυτό που υπάρχουν σήμερα στην Βουλή είναι ένα παροδικό μωσαϊκό από κόμματα, που ΟΛΑ τους αποτελούν το αποτέλεσμα πανικόβλητων επιλογών από τον πολίτη μετά από ψυχολογικό πόλεμο. Το τέλος τους έχει ήδη παρέλθει…

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Η κυβέρνηση ακολουθεί πιστά τις εντολές της τρόικα. Καμιά απολύτως σημαντική απόφαση δεν γίνεται από το κράτος. Γκαουλάιτερ  παντού, επίτροποι παντού… Κοινωνικό Κράτος πουθενά. Προοπτική για ανάπτυξη πουθενά. Το Κράτος έχει πεθάνει. Δεν υπάρχει πια. Αυτά που υπάρχουν, είναι μέτρα, φόροι, απολύσεις, αδιαφορία, δωσιλογισμός και ανεργία.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΧΑ θέλουν να λύσουν το πρόβλημα μέσα στην Ευρώπαϊκή Ένωση. Μερικοί το θέλουν ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ. Ο ένας με μνημόνιο, ο άλλος με “διαπραγμάτευση”, δεν έχει καμία σημασία. Και το θέλουν ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ, γιατί δεν κάνουν ΤΙΠΟΤΑ για να αλλάξει η κατάσταση εκεί ακριβώς που πρέπει. Το εργαλείο της καταστροφής όμως, που είναι το Ευρώ και οι “φορείς” από τους οποίους πηγάζει, το αγαπούν και το θέλουν όλοι. Το αποδεικνύουν αυτό ΚΑΘΕ Μέρα. Οι επί μέρους ιδεολογίες τους, στην πράξη, έχουν εξαφανιστεί.  Το ΚΚΕ δεν θέλει τίποτα τώρα, αλλά σε μερικές εκατοντάδες χρόνια, όταν ο Λαός θα είναι έτοιμος και ΝΕΚΡΟΣ, τότε μπορεί…

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Αστυνομία παντού. Προσαγωγές παντού. Δικαστές νομιμοποιούν τα μνημόνια, την κλοπή των πάντων και την καταστροφή. Δικαστές δικαιώνουν τους δανειστές. Πλούσιοι δεν πληρώνουν ΤΙΠΟΤΑ, φτωχοί και συνταξιούχοι δέχονται εξοντωτικές μειώσεις… Ο πολίτης δεν έχει πουθενά όπου μπορεί να βρει το δίκιο του. Αν δεν είναι αυτό ο ορισμός της απουσίας δικαιοσύνης τότε τι είναι;;; ΜΑΤ, Αστυνομία κάνουν προσαγωγές χωρίς λόγο, και βιαιοπραγούν ενάντια σε αυτόν που κανονικά πρέπει να υπηρετούν…

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Τα Μαζικά Μέσα Αποτέφρωσης συνειδήσεων, παραπλανούν, κάνουν αντιπερισπασμό, πλύση εγκεφάλου και δίνουν ψεύτικες ελπίδες. Οι μεγάλες εφημερίδες, τα ίδια. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ξέρει ΑΚΡΙΒΩΣ πόσα χρωστά η Ελλάδα. Είστε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι είναι 320-350δις;;; ΚΑΝΕΝΑΣ μας δεν ξέρει τι ΑΚΡΙΒΩΣ συζητά η “κυβέρνηση” με τους δανειστές. ΚΑΝΕΝΑΣ μας δεν ξέρει τι λένε πίσω από τις κλειστές πόρτες. ΚΑΝΕΝΑΣ μας δεν ξέρει ποιοί, πότε και πού συναντιούνται για να καταστρώσουν τα σχέδια ολοκληρωτικής εξόντωσης μας.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Σε αυτό το σκηνικό ερήμου, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση ανάπτυξης… Αυτοί που θα μείνουν για να “αναπτυχθούν” είναι οι γύπες του κεφαλαίου, που θα τραφούν σύντομα πάνω στο πτώμα της Ελληνικής οικονομίας…

ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Εκτός και αν θέλετε να παραδώσετε ΟΛΑ τα δικαιώματά σας και να παίρνετε ψίχουλα, ΞΕΧΑΣΤΕ την εργασία. Οι μεγάλες εταιρίες φεύγουν, οι μικρότερες κλείνουν. Το κράτος έχει πτωχεύσει. Μόνη διέξοδος είναι καμιά Ειδική Οικονομική Ζώνη όπου θα δουλεύουν για ένα πιάτο φαί 6 μέρες 13 ώρες την ημέρα… Όσοι έχετε ακόμα εργασία, περιμένετε λίγο ακόμα…

Τι μένει λοιπόν;;;
Τι μένει να τελειώσουν;;;


Ο Ρ Γ Α Ν Ω Θ Ε Ι Τ Ε!
Σ Η Κ Ω Θ Ε Ι Τ Ε! 
Π Ρ Ο Ε Τ Ο Ι Μ Α Σ Τ Ε Ι Τ Ε!
Ε Ν Η Μ Ε Ρ Ω Σ Τ Ε!
Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Θ Ε Ι Τ Ε!

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

Χίλιοι λόγοι για να μείνεις και να ζεις ευτυχισμένος στην κατοχική Ελλάδα. Μέρος 3ο

Ε, μετά από όλα αυτά γιατί να μην αρχίσει Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ !!!  Σε 500.000 αναφέρονται μέχρι ώρας οι ξενητεμένοι επιστήμονες, Ακόμη και 79χρονος δικηγόρος μεταφέρει την έδρα του εκτός Ελλάδος, συγκλονιστικό ρεπορτάζ.

Ο Ρέντσι πάντως φαίνεται να είναι οπαδός του Βασίλη λεβέντη εφόσον καταργεί την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων για να σώσει την Ιταλία. άλλο ένα μέρος για να ζήσεις ευτυχισμένος!

Σε πιάνει η όχι θυμός οργή και λύσσα μετά από όλα αυτά που γίνιονται στη χώρα σου;

Σε πιάνει η όχι θυμός, οργή και λύσσα μετά από όλα αυτά που γίνιονται στη χώρα σου;

ΣΟΚ και ΔΕΟΣ από την μαζική φυγή των ελληνικών επιχειρήσεων και των ελευθέρων επαγγελματιών από την Ελλάδα. Καθημερινά κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις και μεταφέρονται εκτός της Κολομβίας των Βαλκανίων.

Κεντρικά ξενοδοχεία πόλεων όπως η Αθήνα, ο Πειραιάς, η Πάτρα και η Θεσσαλονίκη είναι γεμάτα με Κυπρίους, Αγγλους, Βούλγαρους και Ολλανδούς δικηγόρους και λογιστές οι οποίοι ενημερώνουν τους υποψηφίους πελάτες τους για την μεγάλη απόδραση από το Αουσβιτς των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών.

Σε καφέ του Πειραιά το “Κουρδιστό Πορτοκάλι” συνάντησα 79χρονο δικηγόρο ο οποίος μεταφέρει την έδρα του στην Κύπρο.Πνευματική δουλεία

–Οσα χρόνια κι αν μου επιτρέψει ο Θεός να ζήσω δεν θα ήθελα να τα ζήσω πλέον στην Ελλάδα, ούτε να πληρώσω άλλους φόρους σ΄αυτό το διεφθαρμένο κράτος που μόνο να φορολογεί γνωρίζει…

Στο ίδιο μήκος κύματος και γυναίκα συνάδελφός του η οποία εγκαταλείπει την Ελλάδα στην ηλικία των 68 χρόνων.

-Μεταφέρω κι εγώ την εταιρία μου στην Ολλανδία η οποία για τα εκτός Ολλανδίας έσοδα έχει σχεδόν μηδενικό φορολογικό συντελεστή. Μόνο ότι τιμολογείς εντός Ολλανδίας θα πληρώνεις 25%. Δεν έχει καμμία σχέση δηλαδή με την ελληνική κόλαση. Σ΄αυτό εδώ το κράτος μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν ζωή…

Την ίδια άποψη για το ελληνικό δημόσιο έχει και ιδιοκτήτης μικρής εξαγωγικής επιχείρησης ο οποίος κι αυτός μεταφέρει την έδρα του εκτός Ελλάδος.

Κι ενώ οι επιχειρηματίες εγκαταλείπουν την Ελλάδα του Κατρούγκαλου ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρέντσι κάνει το αυτονόητο για να διασώσει τη χώρα του από τα Μνημόνια: Διώχνει με τις κλωτσιές τους Ιταλούς Δημοσίους Υπαλλήλους.

Σύμφωνα με την DW ευρύτατες μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο σχεδιάζει η κυβέρνηση Ρέντσι παρά την πτώση της δημοτικότητας του ιταλού πρωθυπουργού. Μεταξύ των σκληρών μέτρων που εξετάζονται είναι και η κατάργηση της μονιμότητας των ΔΥ.

Ο Ματέο Ρέντσι δεν εννοεί να κάνει πίσω. Παρά τα προβλήματα δημοτικότητας και την ανοδική πορεία του κινήματος «Πέντε Αστέρων» του Μπέπε Γκρίλο ο ιταλός πρωθυπουργός συνεχίζει να προωθεί τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης. 

Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο που αποκάλυψε η εφημερίδα Κοριέρε Ντέλα Σέρα οι ιταλοί δημόσιοι υπάλληλοι πρόκειται να χάσουν πολλές από τις μέχρι τώρα σταθερές τους.

Το σχέδιο της κυβέρνησης καταργεί, πρώτα απ’ όλα, την αυτόματη αύξηση του μισθού. Κάθε χρόνο τα τρία εκατομμύρια ιταλών δημοσίων υπαλλήλων θα αξιολογούνται από τους ανώτερούς τους και μόνον για το 20% των εργαζομένων θα εγκρίνεται μια μικρή αύξηση αποδοχών.

Η κυβέρνηση Ρέντσι, όμως, εξετάζει το ενδεχόμενο να καταργήσει οριστικά και το καθεστώς της μονιμότητας: κάθε χρόνο θα πρέπει να ανακοινώνεται στα διάφορα υπουργεία ποιοι εργαζόμενοι κρίνονται υπεράριθμοι βάσει της οικονομικής κατάστασης και των διοικητικών απαιτήσεων. Θα μετατίθενται σε άλλη υπηρεσία ή θα μπαίνουν σε διαθεσιμότητα με το 80% του μισθού- για δυο χρόνια;

Αν μέσα στο διάστημα αυτό δεν βρεθεί μια άλλη θέση (ακόμη και με μείωση δικαιοδοσιών και μισθού) θα πρέπει να αποφασίζεται υποχρεωτικά η απόλυσή τους. Yποθετικά, η δυνατότητα απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων προβλέπεται ήδη από τους ισχύοντες κανονισμούς, οι οποίοι, όμως μέχρι τώρα δεν έχουν εφαρμοσθεί.

Ουσιαστικά υπάρχει η πρόθεση να εξομοιωθούν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δημοσίων υπαλλήλων με εκείνες των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Σύμφωνα με την Κοριέρε Ντέλα Σέρα o Ματέο Ρέντσι προτίθεται να περάσει τον νέο νόμο από το Κοινοβούλιο χωρίς να προηγηθεί διάλογος με τα συνδικάτα.

 Η τελική ψήφιση προβλέπεται για τον Σεπτέμβριο ή το πολύ για τις αρχές του 2017

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

Σ.γ.:Τώρα εδώ στην Ελλάδα, προς το παρόν, σε συμφέρει να είσαι Δημόσιος Υπάλληλος. Θα πέσεις, είναι σίγουρο, δεν τη γλυτώνεις, αλλά θα πέσεις τελευταίος.


Χίλιοι λόγοι για να ζεις ευτυχισμένος στην Ελλάδα. Μου αρκεί ότι η περιουσία μου έχει γίνει έρμαιο της οργανωμένης μνημονιακής μαφίας. Μέρος 2ο

Μετά από την δίκαιη κι ευλογημένη απόφαση του ΔΕΚ  (Μέρος 1ο) για να έχετε ψυχική ηρεμία, σιγουριά, κίνητρα για οικονομική ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα και να απολαμβάνετε την ασφάλεια στον οικονομικό τομέα να ξέρετε ότι:

Εκείνο που μ' ενδιαφέρει είναι ν' αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων. γιατί να έχουν 80% ιδιοκατοίκιση και μεις στη Γερμανία 45%;

“Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει είναι ν’ αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων. Γιατί να έχουν 80% ιδιοκατοίκιση και μεις στη Γερμανία μόνο 45%;”

Αν έχετε κόκκινο δάνειο την έχετε βάψει άσχημα. Η εντολή είναι να φτάσουν την ιδιοκατοίκιση από 80% το 2010 σε 40%. Για ακούστε για έναν αγώνα αθόρυβο και άγνωστο (επίτηδες τον αγνοούν τα ΜΜΕ και η ΕΡΤ) που γίνεται και δεν τον ξέρουν ούτε κι αυτοί που χάνουν τα σπίτια τους, ενώ συχνά και σκόπιμα διαστρεβλώνεται και δυσφημίζεται:

Κάθε Τετάρτη αυτή την εποχή στα ειρηνοδικεία της χώρας έχουν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου. Αλλάζει ιδιοκτησία η χώρα. Οι τράπεζες βγάζουν, με την κάλυψη του μνημονιακού καθεστώτος, κάθε λογής ακίνητη περιουσία στο σφυρί. Ένα ολόκληρο κύκλωμα κορακιών οργανώνεται για να επωφεληθεί. Ειδικά μετά το φθινόπωρο, όταν η αξιολόγηση και η νέα δόση για να πληρωθεί το δημόσιο χρέος θα έχουν ως προϋπόθεση να βγει μαζικά η ιδιωτική περιουσία όσων χρωστούν στις τράπεζες, τις εφορίες και τα ταμεία στον πλειστηριασμό.

Το κύκλωμα των κορακιών δείχνει ήδη τις διαθέσεις του και φυσικά τα δόντια του. Και σ’ αυτό μετέχουν πολλοί. Θα αναφέρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να αντιληφθούμε όλοι τι γίνεται και κυρίως τι πρόκειται να γίνει στο εγγύς μέλλον.

Παράδειγμα υπόδειγμα για το μέλλον

Στις 13 Ιουλίου 2016 στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, υπήρχαν εγγεγραμμένοι στο πινάκιο 28 πλειστηριασμοί, εκ των οποίων οι 15 αφορούσαν πλειστηριασμούς από τραπεζικά ιδρύματα ενάντια σε ιδιώτες, στοχεύοντας κατοικίες και μικρές επιχειρήσεις.

Το ΕΠΑΜ πράττοντας αυτό που πράττει εδώ και 3 χρόνια, απέτρεψε τους εν λόγω πλειστηριασμούς. Ο λόγος είναι απλός. Η αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας υπό συνθήκες δημευτικής φορολογίας και άγριας περικοπής εισοδήματος, υπό καθεστώς μνημονιακής κατοχής της χώρας, δεν συνιστά μόνο παραβίαση θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος, (όπως το άρθρο 17) αλλά προσβάλλει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, μαζί και τα αποκαλούμενα “χρηστά ήθη” που θέλουν πρωτίστως να προέχει το συμφέρον του αδύναμου. Τα οποία φυσικά οφείλει να προστατεύει η δικαιοσύνη και το κράτος. Με άλλα λόγια είναι αδιανόητο να διασπαθίζεται η ιδιωτική περιουσία επειδή η πλειοψηφία ενός λαού οδηγείται – χωρίς δική της ευθύνη – σε βιοτικό αδιέξοδο.

Θυμίζουμε ότι το ίδιο έγινε και την περίοδο της παλιάς ναζιστικής κατοχής. Μετά την απελευθέρωση υπήρξε έντονο και παλλαϊκό το αίτημα της αποκατάστασης των αδικιών με την επιστροφή των ιδιοκτησιών, που άρπαξαν κοράκια και μαυραγορίτες, στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Στη δεκαετία του ’50 οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις ενέδωσαν στην πίεση και με νόμους επέστρεψαν κάποια ακίνητα. Ένα μικρό ποσοστό απ’ αυτά που χάθηκαν κατά την κατοχή. Ο λόγος είναι απλός. Τα παλιά κοράκια, οι μαυραγορίτες και οι οικονομικοί δοσίλογοι της κατοχής, είχαν την εξουσία στην μετεμφυλιακή Ελλάδα κι έτσι καμιά κυβέρνηση δεν τόλμησε να τους ενοχλήσει.

Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στην ίδια ακριβώς κατάσταση. Και το ΕΠΑΜ βρίσκεται στα ειρηνοδικεία όχι μόνο απλά για να υπερασπιστεί – στο μέτρο των συσχετισμών και των δυνάμεών του – τα αυτονόητα, αλλά και γιατί έχει σαφή προγραμματική θέση ότι όσα ακίνητα έχουν πλειστηριαστεί τα χρόνια του μνημονίου από τράπεζες, funds, ταμεία, εφορία, πρέπει με κάθε δυνατό τρόπο να επιστρέψουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Μάλιστα αυτή η προγραμματική θέση του ΕΠΑΜ περιλαμβάνεται και στη Νομική Δέσμευση προς τους έλληνες πολίτες, που ψηφίστηκε από το πρόσφατο 5ο συνέδριό του.

Όμως, την Τετάρτη 13/7 τα μέλη και οι φίλοι του ΕΠΑΜ, μαζί με απλούς πολίτες και ενδιαφερόμενους, που βρέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Αθήνας στο καθιερωμένο τους ραντεβού με σκοπό να αποτρέψουν κοράκια και κυκλώματα να λυμαίνονται την ιδιωτική περιουσία, βρέθηκαν μπροστά σε μια πρωτοφανή κατάσταση, που φανερώνει πόσο βαθιά είναι η διαπλοκή. Πρόκειται για την περίπτωση του ξενοδοχείου Athens Ledra, το οποίο έβγαζε στο σφυρί η Alpha με τιμή εκκίνησης 48 εκατ. ευρώ.

Η περίπτωση του συγκεκριμένου ξενοδοχείου είναι χαρακτηριστική δόλιας πτώχευσης και λεηλασίας των ταμείων της από τους ιδιοκτήτες της. Κάτι εξαιρετικά συνηθισμένο στις μέρες μας. Οι εργαζόμενοι στο δρόμο και με δεδουλευμένα απλήρωτα.

Για κάποιον περίεργο και για μένα αδιανόητο λόγο, οι επικεφαλείς του σωματείου των εργαζομένων φαίνεται ότι πείστηκαν πώς αν πλειστηριαστεί το ξενοδοχείο, οι εργαζόμενοι υποτίθεται ότι θα πάρουν έστω μέρος των απλήρωτων δεδουλευμένων τους. Όποιος έχει εμπειρία από ανάλογες διαδικασίες, γνωρίζει πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, ή τουλάχιστον είναι πολύ δύσκολο να γίνει. Ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες.

Με τον πλειστηριασμό ο μόνος που δεν χάνει είναι η τράπεζα και οι ιδιοκτήτες. Ειδικά, αν έχουν λεηλατήσει την επιχείρηση ταμειακά, την έχουν φορτώσει χρέη και σκοπεύουν κατόπιν να την ξαναπάρουν στα χέρια τους με μηδαμινό αντίτιμο. Πώς στήνεται συνήθως η δουλειά; Απλά οδηγείται το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο σε μια σειρά άκαρπους πλειστηριασμούς, όπου δεν εμφανίζεται κανένας για να κάνει προσφορά μόνο και μόνο για να πέσει το απαιτούμενο αντίτιμο εκπλειστηριάσματος. Όταν η τιμή εκκίνησης έχει πέσει πολύ χαμηλά, τότε εμφανίζεται το κοράκι και αγοράζει πάμφθηνα. Συχνά οι παλιοί ιδιοκτήτες εμφανιζόμενοι ενίοτε υπό νέο επενδυτικό σχήμα.

Αυτό το κόλπο φαίνεται ότι έχει στηθεί και για το ξενοδοχείο Athens Ledra. Ο πλειστηριασμός είχε προγραμματιστεί – απ’ αυτούς που θέλουν να το πάρουν για ένα κομμάτι ψωμί – να είναι άκαρπος, δηλαδή χωρίς προσφορές. Έτσι ώστε η τράπεζα στον επόμενο πλειστηριασμό να χαμηλώσει το αντίτιμο.

Έλα όμως που ο πλειστηριασμός ακυρώθηκε από την παρουσία των μελών, φίλων του ΕΠΑΜ, αλλά και άλλων πολιτών. Αυτό έθιξε τα συμφέροντα των κορακιών, γιατί στην επανάληψη του πλειστηριασμού η τράπεζα δεν είναι υποχρεωμένη να χαμηλώσει το αντίτιμο. Όπως ήταν φυσικό τα κανάλια των διαπλεκόμενων φρύαξαν εναντίον του ΕΠΑΜ. Όχι μόνο χάλασε τη μπίζνα, αλλά με τον τρόπο αυτό χαλάει την πιάτσα.

Αυτό που προσωπικά μας έκανε εντύπωση δεν ήταν η οργή της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας, αλλά η οργισμένη αντίδραση του ίδιου του προέδρου του σωματείου των εργαζομένων. Ο συγκεκριμένος ανήκει στο ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) κι αυτό λέει πολλά. Ενώ όφειλε να ξέρει πολύ καλά την κομπίνα που είχε στηθεί, αυτός προτίμησε να επιτεθεί στους παρευρισκόμενους πολίτες που είχαν ακυρώσει τον πλειστηριασμό. Τους κατηγόρησε μάλιστα ότι δουλεύουν για τους ξενοδόχους!

Άγνοια, ή ο εν λόγω συνδικαλιστής – όπως συνηθίζεται – τα έχει βρει με τα κοράκια και εξοργίστηκε επειδή το ΕΠΑΜ και οι πολίτες τους χάλασαν την μπίζνα; Δεν το γνωρίζουμε. Ούτε γνωρίζουμε γιατί επιμένει να παραμυθιάζει τους εργαζόμενους που εκπροσωπεί ότι με τον πλειστηριασμό δήθεν θα πάρουν τα δεδουλευμένα τους.

Απλά το συγκεκριμένο περιστατικό αποδεικνύει πόσο βαθιά είναι η διαπλοκή και η διαφθορά που οδήγησε τη χώρα μας στην χρεοκοπία και την κατοχή από τους δανειστές. Γι’ αυτό και όλοι μέσα στη Βουλή – μηδενός εξαιρουμένου – έχουν φαγωθεί να μας πείσουν ότι η Ελλάδα και ο λαός της δεν έχει τεθεί υπό κατοχή και τέλος πάντων δεν συμβαίνει κάτι το ιδιαίτερο, που έχει χαθεί η εθνική κυριαρχία της χώρας. Εκτός από την ανοησία, πάντα υπάρχει και η ιδιοτέλεια.

Δημήτρης Καζάκης δημοσιεύτηκε στην kontranews, 24/7/2016