Ευνουχισμένο κι άνευρο το μήνυμα του υπουργού Παιδείας Ν. Φίλια, έμοιαζε σα σκορδαλιά χωρίς σκόρδο.

Ευνουχισμένο κι άνευρο το μήνυμα του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, δείχνει το βάθος της αποδόμησης και κατάντιας στην οποία έχουμε περιπέσει σαν Έθνος.

Ο Υπουργός Παιδείας τυπικό υπόδειγμα και πρότυπο διεθνιστικής αντίληψης, αριστεράς θολοκουλτούρας και ελληνορθόδοξης τύφλωσης

Ο Υπουργός Παιδείας τυπικό υπόδειγμα και πρότυπο διεθνιστικής αντίληψης, αριστεράς θολοκουλτούρας και ελληνορθόδοξης τύφλωσης.

Το μήνυμα πρώτα:

Η 25η Μαρτίου συμβολίζει τα γενέθλια της σύγχρονης Ελλάδας. Γι αυτό και τα γιορτάζουμε με δυναμισμό κάθε χρόνο, ανανεώνοντας τη ματιά μας στην Επανάσταση του 1821, καθώς τη στοχαζόμαστε μέσα σε νέες κάθε φορά συνθήκες. (Σ.γ.: καταταλαιπωρημένοι από τα μνημόνια και κατατρομαγμένοι από το φάσμα των επικείμενων κατασχέσεων και της απόλυτης φτώχιας, χωρίς ελπίδα για καλυτέρευση της ζωής τόσο ημών όσο και των παιδιών μας).

Επίκεντρο της γιορτής, διαχρονικά, είναι το σχολείο, όχι μόνο γιατί τα παιδιά, ως οι νέοι πολίτες πρέπει να μάθουν να τιμούν και να σέβονται την πατρίδα τους, (σ.γ.: που σαν άστοργη μητριά τα έχει εγκαταλείψει στην τύχη τους και στο έλεος των πενήτων γονέων τους και το μόνο που μπορεί να τους υποσχεθεί είναι πως σε λίγο όλοι θα ψάχνουμε στους σκουπιδοτενεκέδες να βρούμε τίποτα μισοφαγωμένα σκουπίδια να κορέσουμε την πείνα μας) αλλά και γιατί η παιδεία έπαιξε τον αποφασιστικό ρόλο στη γέννηση και στη δημιουργία της εθνικής μας συλλογικότητας.

Στα χρόνια πριν από την Επανάσταση υπήρξε μια έκρηξη ενδιαφέροντος για το σχολείο και για το βιβλίο. Ακόμη και μικρές, απομονωμένες, ορεινές ή νησιωτικές κοινότητες, με τους πενιχρούς οικονομικούς τους πόρους, αναζήτησαν δασκάλους, συντήρησαν σχολεία, δημιούργησαν βιβλιοθήκες.

(Σ.γ.: Κουβέντα για τον πατροΚοσμά, και καμία αναφορά σε κάποιους από τους πατέρες του Έθνους που προετοίμασαν την Επανάσταση όπως το έργο του Ρήγα Φεραίου, του Πατριάρχη Ιερεμία τον Β΄, των λογίων Ιωάννη και Θεοδόσιου Ζυγομαλά, του Μητροφάνους Κριτόπουλου,  του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κυρίλλου Λουκάρεως που με την μεθοδευμένη συνέργεια της αυστριακής πρεσβείας έπεισε τον σουλτάνο να τον στραγγαλίσει στις 27 Ιουνίου του 1638. Προφανώς τους αγνοεί λόγω της κομμουνιστικής του Παιδείας και προέλευσης. Αν αγνοεί αυτούς τους Έλληνες Ορθόδοξους πόσο μάλλον η άγνοιά του θα επεκτείνεται στους επόμενους, οι οποίο προετοίμαζαν το πνεύμα της αντίστασης και της μη αφομοίωσης από την καθολικοπροτεσταντική Δύση όσο και από την μουσουλμανοποίηση των Ελλήνων, Ιωάννη Καριοφύλη, Γεώργιο Καρτέσιο, Γεράσιμο Βλάχο, Ηλία Μηνιάτη, Βικέντιο Δαμοδό, Ευγένιο Βούλγαρη, Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, Αθανάσιος Πάριος τραγική μορφή της πνευματικής σύγχυσης και της σχιζοείδειαςτου νεώτερου Ελληνισμού που πάλευε να διαφοροποιηθεί από την καλβινιστική αντίληψη του Διαφωτισμού με κύριο εκπρόσωπό της τον Αδαμάντιο Κοραή  αλλά και από τον σκοταδισμό και την αντίδραση της συντηρητικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τον μητροπολίτη Μακάριο Νοταρά. το κίνημα των Κολλυβάδων, τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, τον Βενιαμίν Λέσβιο, τον Στέφανο Δούγκα, τον Αθανάσιο Ψαλλίδα και πλήθος άλλων. [1] Όλοι τους φιλοπάτριδες, ιερωμένοι ως επί το πλείστον. Μπορεί μερικοί εξ αυτών να έπεσαν θύματα του Διαφωτισμού και των εγκυκλοπαιδιστών όμως στην ουσία έθεσαν τις βάσεις και τα θεμέλια για την ανάσταση του Έθνους που κοιμόταν επί τετρακόσια χρόνια).    

Αλλά και αυτοί που έδωσαν το περιεχόμενο ιδεών του καινούργιου έθνους, από τον Κοραή έως τον Καποδίστρια – και παρά τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές – στην ανάπτυξη της παιδείας συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον τους και αφιέρωσαν τις δραστηριότητές τους. Η εκπαίδευση υπήρξε ο μοχλός με τον οποίο η κοινωνία μας αναδύθηκε στη χορεία των εθνών της σύγχρονης Ευρώπης. Μοχλός και κινητήρια δύναμη, τόσο πριν, όσο και έπειτα από την Επανάσταση.

Θα πρέπει κάποτε να τιμήσουμε τις χιλιάδες αφανείς δασκάλες και δασκάλους, που τον 19ο αιώνα και ως τα μέσα του 20ου αιώνα, πήγαν στα πιο απρόσιτα μέρη, όπου δεν υπήρχε ακόμη συγκοινωνία, για να χτίσουν με τα χέρια τους σχολεία, να διδάξουν γενιές γενεών, να οργανώσουν μαθητικές κοινότητες, να γίνουν τα στηρίγματα των τοπικών κοινωνιών.

Θα πρέπει επίσης να ξανασκύψουμε στο έργο των εκπαιδευτικών μεταρρυθμιστών, που συνέδεσαν την γλωσσική με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, παρά τους διωγμούς και τις λοιδορίες που υπέστησαν. Όλοι αυτοί αφιέρωσαν τις διανοητικές τους δυνάμεις, για να ξαναδώσουν σε μια εκπαίδευση αποστεωμένων γνώσεων το φιλί της σύγχρονης ζωής, για να συνδέσουν τη μάθηση με την απόλαυση του πολιτισμού. (Σ.γ.: Σε αυτή την αναφορά συμφωνούμε με τον υπουργό κι επαυξάνουμε αν και δεν κάνει καμιά αναφορά στο ρόλο που η Ορθοδοξία και το ιερατείο έπαιξε μ’ όλα τα αρνητικά του στην αναγέννηση του Έθνους σε ένα σύγχρονο ελληνισμό που δυστυχώς βιώνει και αναμασάει τα δυτικότροπα πρότυπα και το προτεσταντικό πνεύμα και ταυτόχρονα συνεχίζει να ψάχνει την ταυτότητά του και το ελληνορθόδοξο στίγμα του στον παραπαίοντα κόσμο τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής ).

Οι δημοτικιστές εκπαιδευτικοί ήταν επίσης ανάμεσα στους πιο δραστήριους οργανωτές της Αντίστασης στο φασισμό, στα χρόνια της Κατοχής, και πολλοί πλήρωσαν με χρόνια φυλακής, εξορίας, διώξεων. Μέσα από αυτούς τους αγώνες το αίτημα της Παιδείας, έγινε κεντρικό στους λαϊκούς και νεολαιίστικους αγώνες στη δεκαετία του ’60, και το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία κυριαρχούσε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Και στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, με τις τεράστιες περικοπές στην εκπαίδευση, αλλά και τη δυσφήμιση που υπέστησαν, οι δασκάλες και οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και οι καθηγήτριες συμμετείχαν σε έναν άθλο που δεν τους έχει αναγνωριστεί: Ενώ είδαμε γύρω μας το κράτος να αποδιοργανώνεται και τους περισσότερους θεσμούς να καταρρέουν, αυτοί κράτησαν το σχολείο όρθιο. Μπόρεσαν επίσης, σε μεγάλο βαθμό, ακαθοδήγητοι και χωρίς θεσμική στήριξη, να απορροφήσουν και να ενσωματώσουν στο σχολείο τα παιδιά των μεταναστευτικών κυμάτων κατά τα τελευταία 25 χρόνια.

Αν λοιπόν στους δύο αιώνες της ελληνικής ανεξαρτησίας, η εκπαίδευση υπήρξε ο κεντρικός άξονας της εθνικής χειραφέτησης και της κοινωνικής προόδου, μπορεί σήμερα η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να αποτελέσει τη δύναμη εκείνη που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από τη βαθειά κρίση, που θα τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει με ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια στις νέες κρίσιμες συνθήκες που ορίζει η προσφυγική κρίση;

Πώς θέλουμε το σχολείο, τί πρέπει να κάνουμε για την εκπαίδευσή μας σήμερα;

Ποιο μέλλον θέλουμε για την κοινωνία μας και τι μπορεί να κάνει το σχολείο για να το προετοιμάσει;

Αυτά είναι τα ερωτήματα μέσα από τα οποία θα πρέπει να αναστοχαστούμε την επέτειο της Επανάστασης του ’21, και τον ρόλο της εκπαίδευσης στην ιστορία μας, συνδέοντας κριτικά το παρόν με το παρελθόν, αλλά και με το μέλλον.

Γιατί αν μια κοινωνία χάσει την εμπιστοσύνη στο μέλλον της, χάνει επίσης την εκτίμησή της στο παρελθόν της.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΝΙΚΟΣ ΦΙΛΗΣ

Σ.γ.: Πόσο μάλλον θα χάσει την εμπιστοσύνη και την εκτίμησή της η ελληνική κοινωνία αν δεν παγιώσει μια σταθερή ελληνορθόδοξη ταυτότητα με βάση την αιώνια ασφαλή και αναλλοίωτη άγκυρα και αφετηρία εκκίνησης· την Ορθόδοξη πρακτική, παράδοση και το εκκλησιαστικό ήθος. Μια ταυτότητα αδιαμφισβήτητη, όπως διαμορφώθηκε από την αποστολική και πατερική θεολογία, της αγιοπνευματικής αντίληψης που οδηγεί αρχικά α) στο πνεύμα της κάθαρσης από τα ανθρώπινα πάθη, β) στον φωτισμό και γ) στην θέωση κάτω από την Χάρι του Αγίου Πνεύματος[2].

 Μέχρι τότε θα επαναλαμβάνουμε αέναα τη συζήτηση του Βασιλόπουλου και της Ειρηνούλας με τον δάσκαλο του κρατικού σχολείου στο συμβολικό «Παραμύθι χωρίς Όνομα» της Πηνελόπης Δέλτα [3}.

Δάσκαλος: «…Ωστόσο, σε όλο το βασίλειο είναι τα ίδια χάλια, και κανένας νέος δεν ξέρει πια να διαβάζει.

Και τους εξήγησε πως απέξω έγραφε.

«Σχολείο του Κράτους».

-Σχολείο! Αναφώνησε με χαρά το Βασιλόπουλο. Ποτέ μου δεν είδα σχολείο, και ήθελα τόσο να ξέρω πως είναι! Μα που είναι τα παιδιά;

-Λείπουν αυτή την ώρα.

-και τι ώρα θα γυρίσουν για το μάθημα; Θα ήθελα να τα δω, είπε  το Βασιλόπουλο.

-Μα δεν κάνουν μάθημα… αποκρίθηκε διστακτικά ο δάσκαλος.

Και βλέποντας την απορία στα μάτια του αγοριού:

-Ε, ναι! Δεν τους κάνω μάθημα! Ξέσπασε και του είπε με πίκρα. Σα να είναι κι εύκολο να κάνει κανείς εκείνο που πρέπει σε τούτον τον τόπο! Μ’ έβαλε το Κράτος δάσκαλο, και μου παραδίνει τα παιδιά του να τους μάθω γράμματα. Μα ξεχνά να με πληρώσει, ξεχνά πως έχω ανάγκες κι εγώ, πως πρέπει και να φάγω και να ντυθώ! Έρχονται τα παιδιά με δεν τους κάνω μάθημα. Τα βάζω στο περιβόλι να σκάβουν, για να βγάλω το ψωμί μου, και τα στέλνω στο δάσος  να μου μαζέψουν πότε φράουλες, πότε κούμαρα ή άλλα φρούτα της εποχής. Είμαι άνθρωπος κι εγώ! Κι εγώ πρέπει να ζήσω!

Τα έλεγε αυτά ο δάσκαλος με παράπονο, και βούρκωναν τα μάτια του.

Το Βασιλόπουλο τον κοίταζε συλλογισμένο. Το πρόσωπό του ήταν σοβαρό.

-Και ποιος σε υποχρεώνει να μείνεις δάσκαλος; Ρώτησε.

-Αμ’ αλλιώς θα πεθάνω από το κρύο. Εδώ τουλάχιστον έχω σπίτι!

-Το σπίτι λοιπόν το δέχεσαι μα το χρέος σου δεν το κάνεις!

Ο δάσκαλος χαμογέλασε.

-Σα να είναι εύκολο! Είπε σιγανά. Είσαι παιδί! Δεν ξέρεις τι θα πει ζωή, και το νομίζεις απλό κι εύκολο να κάνεις το χρέος σου, όταν είναι να δουλεύεις χωρίς απολαβή για ξένο όφελος! Μα για να κάνεις το καθήκον σου, παιδί μου, χρειάζεται κάποτε ηρωική αυτοθυσία. Και όλοι δεν είναι ήρωες στον κόσμο.

Βγήκε έξω το Βασιλόπουλο, χωρίς να αποκριθεί.

Σκέψεις και άλλες σκέψεις σκουντουφλιούνταν στο μυαλό του. Του φαίνουνταν πως αντίκριζε καινούργιους κόσμους.

Κάμποσην ώρα πήγαινε σιωπηλά, βαστώντας το χέρι της αδελφής του.

-Η αυτοθυσία! Μουρμούρισε. Το άκουσες, Ειρηνούλα; Χρειάζεται, λέει, ηρωική αυτοθυσία, και όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ήρωες… Θυμάσαι τα λόγια της Γνώσης, πως δουλεύοντας για το γενικό καλό ωφελούμε τον εαυτό μας στο τέλος; Φοβούμαι πως στον τόπο μας κανένας δεν το έμαθε αυτό. Ο καθένας μας γυρεύει μόνο το δικό του συμφέρον ή τουλάχιστον τη δική του ησυχία…

-Γιατί το λες αυτό αδερφέ μου;

Γιατί και μείς ίδιοι είμαστε. Ούτε εσύ ούτε εγώ ούτε κανένας μας δεν κάναμε τίποτα για το γενικό καλό… Ναι, Ειρηνούλα, γι’ αυτό καταστράφηκε το Κράτος…».

Σ.γ.: Λες και γράφτηκε σήμερα! Πολύ φοβόμαστε ότι και 100 χρόνια από σήμερα ακόμη θα ψαχνόμαστε αν δεν δούμε το απλό και το αυτονόητο· ή θα αγαπήσουμε τον συνάνθρωπό μας Έλληνα και μη ή θα χαθούμε ομαδικά! Αυτό σε ποιο ελληνικό σχολείο διδάσκεται;

Ακολουθούν σχόλια των δημοσιογράφων: Να αναστοχαστούμε πως θέλουμε το σχολείο και την κοινωνία μας, μας καλεί ο Νίκος Φίλης στο μήνυμά του για την επέτειο της Επανάστασης του ’21, το οποίο διαβάστηκε σήμερα στα σχολεία.

Ο υπουργός Παιδείας αναφέρεται στον Κοραή και τον Καποδίστρια και πλέκει το εγκώμιο των δασκάλων «που τον 19ο αιώνα και ως τα μέσα του 20ου αιώνα, πήγαν στα πιο απρόσιτα μέρη, όπου δεν υπήρχε ακόμη συγκοινωνία, για να χτίσουν με τα χέρια τους σχολεία, να διδάξουν γενιές γενεών, να οργανώσουν μαθητικές κοινότητες, να γίνουν τα στηρίγματα των τοπικών κοινωνιών».

Μάλιστα, συνδέει την Παιδεία με την έξοδο από την κρίση, λέγοντας ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μπορεί «να αποτελέσει τη δύναμη εκείνη που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από τη βαθειά κρίση, που θα τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει με ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια στις νέες κρίσιμες συνθήκες που ορίζει η προσφυγική κρίση».

Κάναμε Επανάσταση… κατ’ αγνώστων και δημιουργήθηκε νέο έθνος!

Ωστόσο, αν και μιλά για Επανάσταση των Ελλήνων, στο μήνυμά του προς τους μαθητές απουσιάζει παντελώς κάθε αναφορά σε Τουρκοκρατία και 400 χρόνια σκλαβιάς πριν την απελευθέρωση των Ελλήνων με αίμα και θυσίες!

Και επιπλέον, ο κ. Φίλης ξαναγράφει την ιστορία μιλώντας στους μαθητές για «καινούργιο έθνος» που δημιουργήθηκε από την Επανάσταση, δίνοντας την εντύπωση ότι δεν υπάρχει συνέχεια του ελληνικού έθνους από αρχαιοτάτων χρόνων έως και σήμερα…

Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός Παιδείας είχε ξεσηκώσει πριν από μήνες θύελλα αντιδράσεων με τη δήλωσή του στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου «Στον Ενικό» στο STAR ότι η γενοκτονία των Ποντίων δεν ήταν γενοκτονία αλλά εθνοκάθαρση.

Με όλο αυτό το προηγούμενο δεν είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί άναψε φωτιές το μήνυμα του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη για την 25η Μαρτίου,  που διανεμήθηκε ώστε να διαβαστεί στα σχολεία και από το οποίο λείπει οποιαδήποτε αναφορά στην Τουρκοκρατία και στους ήρωες του 1821, αντίθετα με την…  γερμανική κατοχή και την εξέγερση στο  Πολυτεχνείο,  ενώ  υποστηρίζει  σε αυτό ότι το ελληνικό έθνος γεννήθηκε κατά την επανάσταση! 

«Υπάρχουν ανακρίβειες. Δηλαδή ποιο καινούργιο έθνος, ένα έθνος δεν δημιουργείται από την μια στιγμή στην άλλη. Ένα έθνος προϋπάρχει και γίνεται μια επανάσταση εναντίον ενός κατακτητή, όπως είναι στη  προκείμενη περίπτωση» αναφέρει ο συγγραφέας και ιστορικός Ήρκος Αποστολίδης. Προσθέτει επίσης  ότι ο κατακτητής έχει όνομα και ήταν  οι Οθωμανοί, «αλλά εδώ  δεν αναφέρεται πουθενά».

«Καταπέλτης»  κατά του υπουργού Παιδείας ήταν και ο ιστορικός και συγγραφέας επίσης  Σαράντος Καργάκος. «Στο φλύαρο αυτό κείμενο, δεν υπάρχει καμία αναφορά στην λέξη Τουρκοκρατία, δεν υπάρχει καμία αναφορά σε έναν έστω από τους αγωνιστές του 1821. Υπάρχει όμως μια ύπουλη διαπίστωση.  Ότι το έθνος διαμορφώθηκε μετά την επανάσταση. Είναι τόσο λογικό, όσο και το να υποστηρίζει κανείς ότι μπορεί να φτιάξει σκορδαλιά χωρίς σκόρδο…  Υποπτεύομαι  ότι ο άνθρωπος αυτός προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα Τουρκοκρατία» τονίζει ο κ. Καργάκος

ΝΔ: Ο Υπουργός Παιδείας συγχέει ανιστόρητα το Ελληνικό με το Ελληνικό Έθνος

Ανακοίνωση για το θέμα εξέδωσε και η Νέα Δημοκρατία. «Ό Υπουργός Παιδείας στο μήνυμα του για την 25η Μαρτίου οφείλει να σέβεται την ελληνική διαχρονία. Ο Υπουργός Παιδείας συγχέει ανιστόρητα το Ελληνικό Κράτος, που πράγματι δημιουργήθηκε με την Επανάσταση, με το Ελληνικό Έθνος» αναφέρει η αξιωματική αντιπολίτευση.

ΟΛΜΕ: Καμία εγκύκλιος για τον φετινό εορτασμό της  25ης Μαρτίου  

Όπως επισημαίνει η ΟΛΜΕ και το μέλος του ΔΣ  Νικηφόρος Κωνσταντίνου, φέτος υπήρξε και σωρεία τηλεφωνημάτων εκπαιδευτικών από σχολεία όλης της χώρας, ότι για πρώτη φορά δεν εκδόθηκε εγκύκλιος   που να καθορίζει  τις λεπτομέρειες και το πρόγραμμα εορτασμού της 25ης Μάρτιου.

 

http://www.star.gr/Pages/Politiki.aspx?art=317760&artTitle=minyma_fili_gia_25i_martiou_kan

[1]Χρήστου Γιανναρά: «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΗ ΣΤΗ ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» Εκδόσεις ΔΟΜΟΣ , Αθήνα 1999.

[2]Ιωάννου Ρωμανίδη: «Πατερική Θεολογία», Εκδόσεις ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ, Θεσσαλονίκη 2004, σελ. 48 αλλά βλέπε και ολόκληρο το βιβλίο.

[3]Πηνελόπης Δέλτα: «ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ», Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, Έκτη Έκδοση, 1961.

Γιάννη, άργησες, αλλά έστω κι αργά κατάλαβες ποια ανδρείκελα υπηρέτησες.

Βαρουφάκης: «Η Επανάσταση του 1821 δεν θα είχε γίνει αν διοικούσε η Τρόικα»

25.03.2016

​Με ένα μήνυμα όλο…καρφιά, σπόντες και αιχμές, αναφέρθηκε στον εορτασμό της 25ης Μαρτίου ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Γιάννη, ελπίζουμε τα παθήματα να σου γίνανε μαθήματα

Γιάννη, ελπίζουμε τα παθήματα να σου γίνανε μαθήματα

Ο πρώην «τσάρος» της Οικονομίας της χώρας μας, με δυο tweets του (ένα στα ελληνικά και το άλλο στα αγγλικά), έγραψε:

«Αν το 1821 υπήρχαν η τρόικα εσωτερικού & ΜΜΕ, η Επανάσταση, θα χαρακτηριζόταν Επιχείρηση-Καμικάζι και οι επαναστάτες καταστροφείς του γένους».

barufakis twitter.jpg
Στη συνέχεια, με ένα tweet στα Αγγλικά για τους ξένους followers του, πρόσθεσε:

«Σήμερα είναι η 195η Επέτειος της Ελληνικής επανάστασης, η οποία δεν θα είχε συμβεί αν διοικούσε η Τρόικα, όπως κάνει σήμερα μέσω των ντόπιων της ανδρείκελων».

 

Σ.γ.: Γιάννη άργησες να καταλάβεις σε ποια παγίδα έπεσες. Πρόσεξε μη φτιάξεις πανευρωπαϊκό κόμμα και κάνεις τα ίδια ασυγχώρητα λάθη επί πανευρωπαϊκού επιπέδου. Όσο οραματιστής, φιλόδοξο, προοδευτικό κι εύστροφο μυαλό κι αν είσαι, η Ευρώπη και οι πανάθλιοι που την διοικούν θα σε φάνε λάχανο. Αυτοί και οι ντόπιοι δεν είναι οραματιστές ούτε αγαπούν την Ευρώπη, είναι οικονομικοί δολοφόνοι της Νέας Τάξης Πραγμάτων, μοιραίοι δήμιοι των λαών τους όπως οι προκάτοχοί τους φεουδάρχες και βασιλείς της Ιερής Συμμαχίας με την οποία τα έβαλε ένα Έθνος υπόδουλων βοσκών,κλεφτών και κατσαπλιάδων και συν Θεώ τους συνέτριψε. Όμως προσωρινά Γιάννη, γιατί αυτοί αφήνουν γόνους και απογόνους γενεές επί γενεών εγκληματιών που τους ελκύει σαν τα όρνια, η οσμή του αίματος, του θανάτου και του υλικού κέρδους.

Για να ανθίσει το δένδρο της Λευτεριάς χρειάζεται αίμα για λίπασμα!

Για να ανθίσει το δένδρο της Λευτεριάς χρειάζεται αίμα για λίπασμα!

http://www.star.gr/Pages/Politiki.aspx?art=318051&artTitle=varoufakis_i_epanastasi_tou_1821_den_tha_eiche_ginei_an_dioikouse_i_troika

Tον φαύλο κύκλο της βίας μόνο η Ορθόδοξη ανθρωπολογία και ο Κοινωνικός Χριστιανισμός μπορούν να τον επιλύσουν. Μέρος 2ο

Περί του Κοινωνικού Χριστιανισμού και τις λύσεις που προτείνει σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης, από την οικονομική λύση μέχρι τον πολιτισμό, έχουμε ήδη αναφερθεί στο παρελθόν και θα παρουσιάσουμε τις αρχές του στο μέλλον για κατατοπισμό του αναγνώστη.

Ως προς το κεφάλαιο της Ορθόδοξης ανθρωπολογίας ήδη γράψαμε στην προηγούμενη ανάρτησή μας. Μένει να αναφερθεί το παράδειγμα που δείχνει την αγαστή συνεργασία της ηγεσίας επί βυζαντίου με αποδειγμένα χριστιανικά αναστήματα που αποτελούσαν σημείο αναφοράς τόσο για τον ρωμαίϊκο πληθυσμό όσο και τους άρχοντες βασιλείς της εποχής.

Ας παρακολουθήσουμε το παράδειγμα που ήδη προαναγγείλαμε:

Πολιτική εξουσία και αγιότητα στο πρώιμο Βυζάντιο

Ο βίος  του Δανιήλ  του  Στυλίτη  (5ος μ. Χ.).

 

Aμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός (ΜΑ Βυζαντινής Ιστορίας)

Οι σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και ορισμένους αγίους στο πρώιμο Βυζάντιο είναι στενές και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο χρειάζονται αποκρυπτογράφηση. Η πολιτική εξουσία, στο πρόσωπο του αυτοκράτορα και των στρατιωτικών και πολιτικών αξιωματούχων, συνδέεται με την επίσημη εκκλησία, δηλαδή τον Πατριάρχη, τους επισκόπους, τον κλήρο και τους μοναχούς. Και οι μεν και οι δε, δηλαδή και οι δυο μορφές εξουσίας, πολιτική και θρησκευτική, προσπαθούν να προσεταιριστούν το λαό. Ο λαός, σ΄ αυτό το νοητικό και πραγματικό σχήμα, παίζει καταλυτικό ρόλο. Και με την προσκόλλησή του στους αγίους, άνδρες και γυναίκες, προσδίδει σ’ αυτούς δύναμη , κοινωνική επιρροή και ένα είδος εξουσίας πάνω του, γι’ αυτό και η πολιτική εξουσία προσπαθεί να τους έχει συμμάχους της: συσφίγγει τις σχέσεις της μαζί τους κι αυτοί πρόθυμα ανταποκρίνονται.
Οι πολύπλοκες αυτές αλληλεξαρτήσεις ιχνηλατούνται στο βίο του Δανιήλ του Στυλίτη (5ος αι.). Ο επιστημονικός διάλογος γύρω απ’ τη μελέτη των αγιολογικών κειμένων παρουσιάζει ιδιαίτερη ανάπτυξη τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια. Η προσέγγιση των αγιολογικών κειμένων είναι ιδιαίτερα γόνιμη όταν αυτά αντιμετωπίζονται ως γνήσια προϊόντα της εποχής τους κι όχι ως στείρα διδακτικά και ηθικολογικά κατασκευάσματα. Προς αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει ο εντοπισμός και η ερμηνεία των ιστορικών στοιχείων των βίων των αγίων. Υπό τις παραπάνω προϋποθέσεις, ο βίος του Δανιήλ του Στυλίτη είναι πολύ σημαντική πηγή για την εξέταση του φαινομένου της σύνδεσης ανάμεσα στην εξουσία και στην αγιότητα στο πρώιμο Βυζάντιο.

Το καλλ'ιτερο παράδιγμα της αγαθής σχέσης πολιτείας και θρησκείας: Δεξιά της ΠΑναγίας με τον Χριστό αγκαλιά βρίσκεται ο Ιουστινιανός προσφέροντας ταπεινά την Αγιά του Θεούθ Σοφία στον Θεό Χριστό, ενώ αριστερά τους ο Μέγας Κωνσταντίνος του προσφέρει την Βασιλίοδα των Πόλεων.

Το καλλ’ιτερο παράδιγμα της αγαθής σχέσης πολιτείας και θρησκείας: Δεξιά της Παναγίας με τον Χριστό αγκαλιά, βρίσκεται ο Ιουστινιανός προσφέροντας ταπεινά την Αγία του Θεού Σοφία στον Θεό Χριστό, ενώ αριστερά τους ο Μέγας Κωνσταντίνος τους προσφέρει την Βασιλίδα των Πόλεων.

Οι Στυλίτες άγιοι πρωτοπαρουσιάζονται στο τέλος του 4ου αιώνα και η άσκησή τους χαρακτηρίζεται από αυστηρότητα και υπερβολές. Η υπόθεση που βασίζεται σ’ ένα απόσπασμα του Λουκιανού, ότι πρόκειται για αρχαία επιβίωση, θεωρείται απ’ τους περισσότερους ερευνητές απίθανη. Αυτή η παράδοξη τάση στον τρόπο της «κατά Χριστόν» άσκησης παρατηρείται, κυρίως, στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας. Πάντως, έγιναν προσπάθειες να μεταφυτευτεί και στη Δύση, χωρίς όμως επιτυχία. Μαρτυρούνται και γυναίκες στυλίτισσες, αλλά η διερεύνηση αυτού του πραγματικά ενδιαφέροντος ζητήματος ξεφεύγει απ’ το πλαίσιο αυτής της μικρής μελέτης.
Ο Δανιήλ ο Στυλίτης γεννήθηκε στα Μάραθα της Συρίας το 409μ.Χ. και έγινε μοναχός στα γειτονικά Σαμόσατα στον Άνω Ευφράτη. Πέθανε το 493 στην Κωνσταντινούπολη και είναι ο πιο φημισμένος Στυλίτης μετά τον Συμεών τον παλαιό. Ο ακραίος, εξτρεμιστικός τρόπος με τον οποίο ο Συμεών ο Στυλίτης εκδήλωνε την αγιότητά του καθώς και η διεθνής φήμη του προσείλκυαν μεγάλο αριθμό ανθρώπων κοντά του. Ο Θεοδώρητος που μας διηγείται το βίο του λέει ότι τον επισκέπτονταν προσκυνητές απ’ την Περσία, την Αιθιοπία, την Ισπανία και τη Βρετανία. Ο μαθητής του Συμεών, ο Δανιήλ, ακολούθησε τον ίδιο τρόπο άσκησης.

Ο βίος του Δανιήλ του Στυλίτη, στη βασική του δομή έχει ως πρότυπο το βίο του Μ. Αντωνίου, που γράφτηκε απ’ το Μ. Αθανάσιο. Το βιβλικό υπόβαθρο του βίου είναι εμφανές σε πολλά σημεία. Η γνώση αντιπαρατίθεται στην πίστη και στην άσκηση και ο άγιος παρουσιάζεται ως ενδιάμεσος-μεσολαβητής ανάμεσα στο Θεό και στους ανθρώπους απ’ τη μια, και στον αυτοκράτορα και τους ανθρώπους απ’ την άλλη. Γιατί ο άγιος αποτελεί ανάχωμα στην αυθαιρεσία και στη σκληρότητα των αρχόντων.

Η σωματική, υλική μεταβίβαση της υπερφυσικής του δύναμης και ευλογίας στους ανθρώπους φανερώνει την αρμονική κοινωνία του άυλου και του υλικού στο πρόσωπό του, που είναι ικανό να καθαγιάζει τον κόσμο.
Το ιστορικό πλαίσιο του βίου καλύπτει τη βασιλεία του Λέοντα Α΄, του Ζήνωνα, την επανάσταση του Βασιλίσκου και τις αρχές της βασιλείας του Αναστασίου. Ο συγγραφέας του βίου του Δανιήλ αρχίζει την αφήγησή του αιτιολογώντας την απόφασή του να διηγηθεί τη ζωή του αγίου: γι’ αυτό καταφεύγει στους γνωστούς κοινούς τόπους των περισσότερων αγιογράφων. «Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να καταπιαστώ με τη διήγηση των έργων του αγίου Δανιήλ, παρ’ όλο που το κάνω με φόβο. Γιατί η ζωή αυτού του ανθρώπου ήταν τόσο σπουδαία και περίφημη και θαυμαστή, ενώ εγώ είμαι ένας ανάξιος και ταπεινός άνθρωπος. Όμως δεν θ’ ανεχτώ να χαθούν στη σιωπή εκείνες οι διηγήσεις για τον άγιο, που έλαβα απ’ τους πατέρες μου, γιατί φοβούμαι περισσότερο πως ο Κύριος δίκαια θα με βασανίσει τη φοβερή ημέρα της κρίσης του, αφού δεν κατέθεσα στην τράπεζα το ταλέντο που μου εμπιστεύτηκε προς ωφέλεια των πολλών. Έτσι λοιπόν, ενισχυμένος απ’ τις προσευχές σας, θα καταθέσω αληθινά όλα όσα έχω ακούσει απ’ όσους ήταν μαθητές του αγίου πριν από μένα και θα αναφέρω με κάθε αλήθεια όλα όσα είδα με τα ίδια μου τα μάτια. Γιατί ο Θεός θα καταστρέψει όλους εκείνους που διαδίδουν ψεύδη». Αμέσως μετά ο συγγραφέας ζητά την εύνοια των ακροατών του και μπαίνει στο κυρίως θέμα.
Τόπος καταγωγής του Δανιήλ είναι η Ανατολή (Συρία) και οι γονείς του Ηλίας και Μάρθα, όταν γίνεται 5 ετών, προσπαθούν να τον εισάγουν σε μοναστήρι, αλλά δε γίνεται δεκτός λόγω ηλικίας. Δωδεκάχρονος, πλέον, γίνεται δεκτός στο μοναστήρι και λίγο μετά επιλέγει να ενδυθεί το μοναχικό σχήμα. Στη στροφή του προς τον ασκητισμό έχει ως πρότυπο τον Συμεών τον Στυλίτη και διεπόμενος απ’ αυτό το πνεύμα, θεωρώντας δηλ. τον ασκητισμό ανώτερο απ’ την κοινοβιακή ζωή, επιζητά να εγκαταλείψει το μοναστήρι. Η δίψα του για άσκηση θα εκδηλωθεί έντονα, όταν παρά τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούσαν την εποχή εκείνη στην Παλαιστίνη (Επανάσταση Σαμαρειτών), αποφασίζει να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους. Η τελική ματαίωση του προσκυνήματός του στους Αγίους Τόπους δεν αποδίδεται απ’ το βιογράφο του στην αναταραχή στην Παλαιστίνη αλλά σε θείο όραμα υπό τη μορφή του δασκάλου του Συμεών που τον προέτρεψε να μεταβεί αμέσως στην Κων/πολη. Στο σημείο αυτό εξαίρεται η σημασία της Κων/πολης ως πνευματικής και θρησκευτικής μητρόπολης που υπερβαίνει σε λαμπρότητα κάθε άλλη πόλη. Εκεί μπορείς να απολαύσεις του λέει ο Συμεών, τα ιερά των μαρτύρων και τους μεγάλους οίκους της προσευχής, κι ακόμη αν επιθυμείς να γίνεις αναχωρητής σε κάποιο ερημικό σημείο, ή στη Θράκη ή στον Πόντο, ο Θεός δε θα σε εγκαταλείψει.

Έτσι ο Δανιήλ αλλάζει πορεία και κατευθύνεται προς την Κωνσταντινούπολη. Εκεί, αρχικά, καταλύει σ’ ένα ερειπωμένο κι εγκαταλειμμένο ειδωλολατρικό ναό, όπου δέχεται πολλές επιθέσεις δαιμόνων. Ο λαός της Κωνσταντινούπολης αρχίζει να ελκύεται απ΄ τον παράξενο αναχωρητή που μιλά στη συριακή διάλεκτο.

Σ’ αυτό το σημείο ο συγγραφέας του βίου του Δανιήλ κάνει μια παρέκκλιση απ’ την ευθύγραμμη χρονολογικά εξιστόρηση, για να διηγηθεί ένα ενδιαφέρον περιστατικό. Κάποτε ένας μαθητής του Δανιήλ, θέλοντας να κρατήσει για πάντα στη μνήμη του τη μορφή του αγίου και να τη γνωστοποιήσει και στους μεταγενέστερους, και θεωρώντας μια τέτοια πράξη εκδήλωση ευσέβειας και αφοσίωσης, κάλεσε έναν ζωγράφο να φιλοτεχνήσει την εικόνα του αγίου που είχε σκοπό να την τοποθετήσει στην αψίδα της εισόδου ενός παρεκκλησίου. (επάνω του πρόπυλου της εισόδου του μαρτυρίου τα κατά βασιλικών). Ο ίδιος μαθητής, επίσης, θέλησε να γράψει το βίο του αγίου, όντας αυτός εν ζωή. Όμως, όταν το άκουσε ο άγιος, θύμωσε τρομερά και παρήγγειλε να καταστραφεί η εικόνα και να πεταχτούν στη φωτιά τα κείμενα του βίου του, γιατί ο υπηρέτης του θεού ήταν αποφασισμένος να μη δεχτεί τη δόξα των ανθρώπων. Ερμηνεύοντας το παραπάνω περιστατικό, όπου οι αξίες του ασκητή έρχονται σε αντίθεση με τις αξίες του ελληνορωμαϊκού κόσμου της ύστερης αρχαιότητας, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, πως η εικόνα και ο βίος, εκπροσωπώντας αντίστοιχα τη ζωγραφική και τη γραφή, είναι για τα αυστηρά ασκητικά ιδεώδη του Στυλίτη μάταια, όταν στοχεύουν στην προσωπική του προβολή.

Επανερχόμενος στη χρονολογική εξιστόρηση του βίου, ο αφηγητής μας πληροφορεί πως ο άγιος στην τοποθεσία του Ανάπλου όπου ασκήτευε, δεχόταν καθημερινά πολλές επισκέψεις πιστών, τόσες που ο κλήρος της Κων/πολης άρχισε ν’ ανησυχεί για το κύρος και την εξουσία του. Η αντίθεση της επίσημης εκκλησίας στις υπερβολές των ασκητών δεν πρέπει να ερμηνευτεί μόνο ως προάσπιση του ορθού δόγματος και της μεσότητας αλλά και ως βεβιασμένη απάντηση στον κίνδυνο της αυξανόμενης δημοτικότητάς τους. Γιατί ο Δανιήλ, ενώ φτάνει άγνωστος και ξένος στην Κων/πολη, καταλήγει ν’ αποκτήσει στενές σχέσεις με την πολιτική εξουσία αργότερα. Αυτή η εξέλιξη περνά αναμφισβήτητα μέσα απ’ τη λαϊκή αφοσίωση και λατρεία που απολαμβάνει ο άγιος. Όταν η επίσημη εκκλησία (Πατριάρχης, ανώτεροι κληρικοί κ.τ.λ.) καθιερώνει τον Δανιήλ ως πρόσωπο σημαντικό και γι’ αυτήν, το κάνει υπό την επιρροή ενός Πατριάρχη, του Ανατόλιου. Ο Ανατόλιος αργότερα θεραπεύεται απ’ το Δανιήλ. Έτσι ο άγιος τον αποζημίωσε για την εύνοιά του.

Οι σχέσεις του αγίου με τους ανώτατους αξιωματούχους της Πρωτεύουσας που τους θεραπεύει από ανίατες ασθένειες, τους απαλλάσσει από το μαρτύριο της δαιμονοληψίας, (ή δαιμονοκατάληψης, δαιμονισμού) προσεύχεται και αποκτούν τα παιδιά που επιθυμούσαν, αρχίζουν να συσφίγγονται μετά το επεισόδιο με το Γελάνιο. Ο άγιος αρχικά συγκρούεται με τους εκπροσώπους της εξουσίας (πολιτικής και οικονομικής) στο πρόσωπο του Γελάνιου, «καστρήσιου της θείας τραπέζης» και υφισταμένου «του επί της τραπέζης», γιατί οικοδομεί το στύλο του σε ιδιοκτησία του Γελάνιου. Ο Γελάνιος στη σύγκρουσή του με τον Στυλίτη βασίζεται στην υποστήριξη του αυτοκράτορα Λέοντα και του νέου Πατριάρχη Γεννάδιου οι οποίοι, πραγματικά, τον δικαιώνουν αρχικά. Ωστόσο, η σύγκρουση του ασκητή, τουλάχιστον στο λεκτικό επίπεδο, δεν είναι τόσο έντονη με τον ιδιοκτήτη της γης, ούτε με τον αυτοκράτορα, όσο είναι με τον Πατριάρχη. Τελικά ο Γελάνιος όχι μόνο υποχωρεί προς χάρη του Δανιήλ, αλλά προσφέρεται να του κατασκευάσει έναν καινούργιο στύλο στην ιδιοκτησία του, δεχόμενος την ευλογία του. Η «άλωση» της κοσμικής εξουσίας (πολιτικής, οικονομικής, στρατιωτικής) απ’ τον άγιο-ασκητή είναι πλέον γεγονός, όπως γεγονός είναι ότι γύρω από τον Στυλίτη άγιο σχηματίζεται ένας κύκλος μαθητών. Σπουδαίοι αξιωματούχοι της πρωτεύουσας όπως ο Κύρος επισκέπτονται τον άγιο και δέχονται τις συμβουλές και τις ευεργεσίες του. Αργότερα η ίδια η αυτοκράτειρα Ευδοξία επισκέπτεται τον άγιο και του προσφέρει γη για εγκατάσταση, την οποία ο άγιος δε δέχεται. Ο άγιος δεν αργεί να επικοινωνήσει και με τον αυτοκράτορα Λέοντα, μέσω του μαθητή του Σέργιου που μετέφερε τα μηνύματα του αγίου. Ο αυτοκράτορας του ζητά να προσευχηθεί γι΄ αυτόν για ν’ αποκτήσει γιο, πράγμα που γίνεται πραγματικότητα όταν η αυτοκράτειρα Βερίνα αποκτά γιο. Τότε ο αυτοκράτορας για ν’ ανταμείψει τον άγιο, του θεμελιώνει έναν τρίτο στύλο.
Όμως τον άγιο, παρόλη την εύνοια του αυτοκράτορα, καταδιώκουν κάποιοι αιρετικοί που, για να τον βάλουν σε πειρασμό, του στέλνουν μια πόρνη να τον διαφθείρει. Η αναφορά στην πορνεία και στο ρόλο της πόρνης σαν μέσο διαφθοράς ακόμη και αγίων είναι συχνή στους βίους της πρώιμης βυζαντινής εποχής. Η πόρνη πληρώνεται με χρήματα για να θέσει σε ενέργεια το τέχνασμά της, το οποίο αποτυγχάνει οικτρά.

Ξανά η επίσημη εκκλησία, στο πρόσωπο του Πατριάρχη Γενναδίου έρχεται σε αντίθεση με τον ασκητή κι έτσι αρχίζει η καινούρια διαμάχη εκκλησίας-Στυλίτη. Στον αγώνα αυτόν ο αυτοκράτορας υποστηρίζει τον Δανιήλ, τον ασκητή, τον λατρευτό του πλήθους, τον εκλεκτό του λαού, τον ηθελημένο του όχλου: ο ρόλος του πλήθους που υποστηρίζει τον άγιο είναι καταλυτικός. Ο αυτοκράτωρ αναγκάζει τον Πατριάρχη Γεννάδιο να χειροτονήσει ιερέα τον άγιο, αν και ο άγιος ως την τελευταία στιγμή αρνιόταν κατηγορηματικά να δεχτεί τον Πατριάρχη.

Όταν ο στύλος του αγίου παθαίνει ζημιά από πρωτοφανή κακοκαιρία με βίαιους ανέμους, ο αυτοκράτορας αναζητά ευθύνες ανάμεσα στους αρχιτέκτονες και τους χτίστες του. Όμως ο άγιος τον παρακαλεί να μην τους βλάψει. Η εύνοια του αυτοκράτορα προς τον άγιο γίνεται πλέον σχέση φιλίας, φροντίδας και προστασίας. Όταν μάλιστα ο Δανιήλ μεταστρέφει τον Αρειανό Ιορδάνη στην Ορθοδοξία, συμβάλλει στην ενότητα της αυτοκρατορίας.

Όμως τη στενή σύνδεση πολιτικής και διπλωματίας με την αγιότητα πιστοποιεί το επεισόδιο με τον Γουβάζιο, βασιλιά των Λαζών. Ο Γουβάζιος φτάνει στην αυλή της Κωνσταντινούπολης και ο αυτοκράτωρ Λέων τον οδηγεί στον Δανιήλ: όταν ο Λαζός βασιλιάς βλέπει την αλλόκοτη μορφή του αγίου, ευγνωμονεί τον ουράνιο βασιλέα που, μέσω ενός επίγειου βασιλιά(του βυζαντινού αυτοκράτορα) επικοινωνεί με τα μυστήρια του θεού. Ο σκοπός του Λέοντα ήταν να εντυπωσιάσει τον Γουβάζιο και το κατορθώνει. Η αγιότητα γίνεται αρωγός στην κρατική διπλωματία και η διαφωνία του βυζαντινού αυτοκράτορα με το βασιλιά των Λαζών επιλύεται με τη μεσολάβηση του Δανιήλ, που τους ωθεί να καταλήξουν στην υπογραφή συνθήκης. Η συνθήκη που υπέγραψαν οι δύο ηγεμόνες με την επίνευση του Δανιήλ, ικανοποιούσε και τα δύο μέρη, σύμφωνα με το συγγραφέα του βίου του. Όταν ο Γουβάζιος επέστρεψε στη χώρα του, διηγήθηκε στο λαό του το συμβάν και η φήμη του αγίου εξαπλώθηκε στη Λαζική. Ο ίδιος ο Γουβάζιος, ως το τέλος της ζωής του, αλληλογραφούσε με τον άγιο και παρακαλούσε για τις προσευχές του.
Καθώς η φήμη του Δανιήλ γίνεται διεθνής, ο άγιος αποδεικνύεται για την πολιτική εξουσία του βυζαντίου μέσο εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας και άσκησης επιρροής εκ μέρους των βυζαντινών προς τους ξένους λαούς. Ο βιογράφος του Δανιήλ αναφέρει: «ο αυτοκράτορας είπε στον άγιο: να είσαι πρόθυμος να μας υπηρετήσεις για πολλά χρόνια ακόμη, γι’ αυτό πρέπει να δεχτείς τη στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου που σου κατασκευάζουμε, αφού ο Θεός σε πρόσφερε σε μας για να’ σαι ωφέλιμος-αποτελεσματικός για χάρη μας. Μ’ αυτά τα επιχειρήματα, με δυσκολία έπεισε τον άγιο να δεχτεί την προσφορά του. Έτσι φτιάχτηκε η σκεπή πάνω στο στύλο.

Όλους τους επισκέπτες που ερχόντουσαν στην Πόλη από διαφορετικά έθνη, είτε ήταν βασιλιάδες ή πρεσβευτές, ο αυτοκράτορας αυτοπροσώπως θα τους πήγαινε να δουν τον άγιο ή θα τους έστελνε εκεί, και δε σταμάτησε ποτέ να καυχιέται για τον άγιο και να τον δείχνει σ’ όλους και να διακηρύσσει τα επιτεύγματα της αντοχής του.

Η περιγραφή της αποκάλυψης της συνωμοσίας του Αρδαβούριου, στρατηγού της ανατολής, κατά του Λέοντα, γίνεται αφορμή να μας πληροφορήσει ο συγγραφέας του βίου για τη γνωριμία του Λέοντα με τον Ζήνωνα: «εκείνο τον καιρό, κάποιος Ζήνων, Ίσαυρος απ’ τη γέννησή του, ήρθε στον αυτοκράτορα, φέρνοντάς του επιστολές γραμμένες απ’ τον Αρδαβούριο. Σ’ αυτές προέτρεπε τους Πέρσες να επιτεθούν στο ρωμαϊκό κράτος και συμφωνούσε να συνεργαστεί μαζί τους». Έτσι ο Ζήνων επιδείχνει αφοσίωση προς τον αυτοκράτορα. Ο Λέων ζητά την έγκριση απ’ τον άγιο των ρυθμίσεών του για την εξουδετέρωση της συνωμοσίας και ο άγιος συμφωνεί μ’ αυτές και του δίνει τις συμβουλές και την ευλογία του. 

Η υποτιθέμενη εκστρατεία των Βανδάλων κατά της Αλεξάνδρειας θορυβεί τον αυτοκράτορα που στέλνει τον ευνούχο σπαθάριο Υλάσιο στον άγιο, για να δεχτεί την καθοδήγησή του σε στρατιωτικά, πλέον, ζητήματα. Και βέβαια ο άγιος καθησυχάζει τον αυτοκράτορα, διαψεύδοντας τις φήμες περί επικείμενης επίθεσης στην πρωτεύουσα της Αιγύπτου.

Πριν απ’ την περιγραφή της μεταφοράς του λειψάνου του Αγ. Συμεών απ’ την Αντιόχεια στην Κων/πολη με τις σχετικές τελετουργίες, ο βιογράφος του Δανιήλ επισημαίνει τη διαφορά ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή: ενώ ο Συμεών δε ζούσε σε μέρος πολυσύχναστο και οι άνθρωποι δεν κατέφευγαν σ’ αυτόν για τόσο διαφορετικές ανάγκες παρά μόνο για προσευχή και ευλογία, ο Δανιήλ ενοχλείται με διάφορους τρόπους από εκείνους που εμπλέκονται στα ζητήματα του κράτους.

Αιρετικοί μεταστρέφονται απ’ τον άγιο στην Ορθοδοξία, την ενοποιητική δύναμη του κράτους και κατόπιν του προσφέρουν πολύτιμα αφιερώματα: ασημένια εικόνα βάρους 10 λίτρων στην οποία παριστανόταν ο άγιος και κάτω απ’ την οποία έγραψαν οι ίδιοι την ακόλουθη επιγραφή: «Πατέρα, παρακάλεσε το θεό να μας συγχωρήσει για τις αμαρτίες μας εναντίον σου».

Το επεισόδιο με το στρατιωτικό Τίτο, που εγκαταλείπει το στρατιωτικό στάδιο για να γίνει μαθητής του αγίου, αντιπαραθέτει τον πόλεμο και τη σφαγή των στρατιωτικών με την ειρήνη και την προσευχή του αγίου. Ο άγιος βγαίνει κι εδώ νικητής, ενώ ο Τίτος αποζημιώνει με χρήματα τους στρατιώτες του που δεν τον ακολουθούν στη νέα του ζωή. Τότε για πρώτη φορά ο αυτοκράτορας έρχεται σε σύγκρουση με τον άγιο, καθώς αυτός του παίρνει έναν ικανό του αξιωματικό. Όμως και πάλι ο άγιος, στέλνοντας γράμμα παρηγοριάς στον αυτοκράτορα, του εκφράζει τη νομιμότητά του προς το πρόσωπό του και του υπενθυμίζει την αμοιβαία ωφέλεια που προκύπτει από τη σχέση τους. Ο Τίτος, ως πρώην στρατιωτικός αξιωματούχος, ακόμη κι όταν έγινε ασκητής, διατηρούσε τους προσωπικούς του υπηρέτες.

Κατά τη συνομωσία και την επανάσταση του Βασιλίσκου εναντίον του Ζήνωνα, ο άγιος εμπλέκεται σ’ όλες τις κρίσιμες κρατικές υποθέσεις με τις προφητείες και τις συμβουλές του προς το Ζήνωνα. Το πολιτικό παρασκήνιο της επανάστασης, οι ραδιουργίες και ο εξιδανικευμένος ρόλος, απ’ τον αφηγητή, της πεθεράς του Ζήνωνα Βερίνας, περιγράφονται ζωντανά. Ο Βασιλίσκος είναι πολέμιος του Ορθόδοξου δόγματος γι’ αυτό κι ο Πατριάρχης, οι επίσκοποι, τα μοναστήρια τον αντιμάχονται. Ο άγιος αλληλογραφεί με τους ισχυρούς της ημέρας, (τον Βασιλίσκο, μέσω του απεσταλμένου του Δανιήλ) και διαθέτει δική του σφραγίδα (πιθανώς μολυβδόβουλλο). Τότε, για μοναδική φορά στη ζωή του και για την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας, κατεβαίνει απ’ το στύλο του για να μεταβεί στο κέντρο της πόλης. Μπαίνει επικεφαλής του λαού της Κων/πολης και με φωνές διαμαρτυρίας και χειρονομίες ακτιβιστικές φτάνει έξω απ’ το παλάτι όπου προσπαθεί να έρθει σε διαπραγματεύσεις με τον Βασιλίσκο.

Επειδή δεν τα καταφέρνει αποφασίζει να γυρίσει στο στύλο του, αλλά το πλήθος τον ικετεύει να μείνει. Τελικά άνθρωποι της εκκλησίας τον φυγαδεύουν στη Μονή του αγίου Ιωάννη του Στουδίου για να μην τον εξαντλήσει το πλήθος απ’ τον υπερβολικό του ζήλο. Όταν ο λαός το αντιλαμβάνεται, φτάνει ν’ απειλήσει ότι θα κάψει το παρεκκλήσι της Μεγάλης Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας), που εν τω μεταξύ είχε μεταφερθεί ο άγιος, στην περίπτωση που θα τους εγκατέλειπε. Το ακραίο αυτό περιστατικό προκειμένου να παραμείνει ο άγιος φανερώνει τη λατρεία του πλήθους προς αυτόν.

Κατά την παραμονή του αγίου στην Κων/πολη οι πατρίκιοι και γενικά τα μέλη της ανώτατης αριστοκρατίας του προσφέρουν την αφοσίωσή τους και εκλιπαρούν για την ευχή του και τα θαύματά του. Ο ίδιος ο Βασιλίσκος έχει ανάγκη την έγκρισή του για να εδραιώσει την κλονισμένη εξουσία του και τη ζητά, αλλά ο άγιος, που υποστηρίζει σθεναρά την Ορθοδοξία, του την αρνείται. Ο λαός συγκεντρώνεται στον Ιππόδρομο και εκδίδει την «ετυμηγορία» του για τον αιρετικό σφετεριστή: αναφωνώντας, ζητά επίμονα χριστιανό αυτοκράτορα στην Οικουμένη, παρουσία του αγίου. Υπό την πίεση των ταραχών ο Βασιλίσκος αποκηρύσσει επίσημα την αίρεση και δικαιολογεί την πλάνη του λέγοντας πως οι ιδιότητές του, του στρατιωτικού και του πολιτικού, τον εμπόδισαν απ’ το να θεολογήσει ορθά. Βέβαια ο Ζήνωνας στο τέλος αποκαθίσταται στο θρόνο και ο συγγραφέας δεν παραλείπει να τονίσει πως ο άγιος παρέμενε πάντα πιστός στο νόμιμο αυτοκράτορα.

Πλησιάζοντας στον επίλογο της διήγησής του ο συγγραφέας καταφεύγει στον κοινό τόπο για τους βίους ,της ανάγκης να συντομεύει την αφήγησή του γιατί τα θαύματα του αγίου, έτσι κι αλλιώς, είναι ατέλειωτα. Κατόπιν αναφέρεται στους αγράμματους κι αμόρφωτους μοναχούς, που υπάρχει κίνδυνος να προσχωρήσουν σε κάποια αίρεση, εξ αιτίας ακριβώς της απαιδευσίας τους. Ο άγιος τους προτρέπει να υποτάσσονται στους ανωτέρους τους χωρίς αμφισβήτηση, ενισχύοντας παράλληλα την αυθεντία της Ορθοδοξίας.

Η κρίση του βιογράφου του Δανιήλ για τον μετέπειτα Ορθόδοξο αυτοκράτορα Αναστάσιο είναι θετικότατη. Ο άγιος προβλέπει πως ο Αναστάσιος θα κυβερνήσει το κράτος δίκαια και κατά τη βασιλεία του θα επικρατήσει αδιατάρακτη ειρήνη και εμπιστοσύνη στις άγιες εκκλησίες-πατριαρχεία και στην τάξη των μοναχών. Οι ευνοϊκές κρίσεις για τον Αναστάσιο και την Αυγούστα Αριάδνη οφείλονται πρωτίστως στην Ορθοδοξία τους.
Ο συγγραφέας τέλος μας πληροφορεί πως η κηδεία του Δανιήλ γίνεται «δημοσία δαπάνη». Ο άγιος τιμάται με περίλαμπρο μνημείο απ’ την πολιτική ηγεσία και τα λείψανά του διασώζονται και λατρεύονται με τιμές. Τις περισσότερες φροντίδες για την κηδεία του αναλαμβάνει μια πλούσια γυναίκα, η Ηραίς και το «ύστατο χαίρε» στον άγιο το δίνουν από κοινού ο λαός, ο αυτοκράτορας, ο Πατριάρχης και οι ανώτατοι αξιωματούχοι, κληρικοί και λαϊκοί, δηλαδή σύσσωμη η βυζαντινή κοινωνία. Μάλιστα ο υπερβολικός ζήλος του πλήθους φτάνει να «βλάψει» το λείψανο, όπως συχνά συνέβαινε σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ο άγιος τη στιγμή του θανάτου του ήταν 84 ετών. Τα τελευταία 33 χρόνια της ζωής του τα πέρασε πάνω στον τριπλό του στύλο. Παρά τις κακουχίες της σκληρής ζωής του έφτασε σε βαθιά γεράματα κι αυτό το γεγονός από μόνο του είναι απόδειξη της αγιότητάς του. Μιας αγιότητας στενά συνυφασμένης με την εξουσία του αυτοκράτορα, του Πατριάρχη μα πάνω απ’ όλα εξαρτημένης απ’ την «εξουσία» του λαού, του πλήθους, του δήμου της Κωνσταντινούπολης του 5ου αιώνα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία:
1. Peter Brown, The rise and function of the holy man in Late Antiquity, στο Society and the Holy in Late Antiquity, Chicago 1982, σελ. 103-152- του ίδιου: Authority and the Sacred. Aspects of the Christianisation of the Roman World, Cambridge 1995, σελ. 57-78.
2. Three Byzantine Saints. Contemporary Biographies of St. Daniel the Stylite, St. Theodore of Sykeon and St. John the Almsgiver, μτφρ. Elisabeth Dawes, εισαγωγή και σχόλια του Norman H. Baynes, London 1948.
3. H.J.Magoulias, The lives of byzantine Saints as sources of data for the history of magic in the sixth and seventh centuries A.D.Sorcery, Relics and Icons, Βυζ. 37 (1967), σελ. 228-269 κ.ά.
4. Brown P., The world of late antiquity, Βλ. Επίσης P.Magdalino, The Literary perception of everyday life in Byzantium. Some general considerations and the case of John Apokaukos, BSI 48(1987), σελ. 28 -38.
5. H.J.Magoulias, The lives of Saints as sources of data for the history of byzantine medicine in the sixth and seventh centuries, BZ 57 (1964), σελ. 127-150. Πρβλ. J.W.Nesbitt, A geographical and chronological Guide to Greek Saint Lives, OCP 35 (1969), σελ. 443-489 – P.Brown, Ο Ανατολικός και Δυτικός Χριστιανισμός στην Ύστερη Αρχαιότητα: Πώς χώρισαν οι δρόμοι, στο Society and the Holy in Late Antiquity, Univ. of California Press, Paperback 1952, σελ. 166-195.
6. H.Delehaye, Les origines du culte des martyrs, Bruxelles, 2 1933 Subsidia Hagiographica 20 σελ. 405-417. – του ίδιου Cinq leçons sur la méthode hagiographique, Bruxelles 1934 SH 21. σελ. 28 κ.ε.
7. Κιουσοπούλου Αντωνία, Χρόνος και ηλικίες στη Βυζαντινή κοινωνία (Η κλίμακα των ηλικιών από τα αγιολογικά κείμενα της μέσης εποχής, 7ος-11ος αι.). Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ε.Ι.Ε., Αθήνα 1997.
8. Lucianus, De Syria Dea, cc.xxviii-xxix.
9. The Catholic Encyclopedia, Volume XIV, έκδ. 1912, Robert Appleton Company, λήμμα Stylites (Pillar Saints).
10. Kersten Aspegren, The male woman: a feminine Ideal in the Early Church, έκδ. Rem Kieffer, Uppsala, 1990
11. H.Delehaye, Les saints Stylites στη σειρά Subsidia Hagiographica 14, Bruxelles-Paris 1923.
12. Ευάγριος, Εκκλησιαστική Ιστορία, 1.13.- William Stearns Davis, (έκδ.) Readings in Ancient History: Illustrative Extracts from the Sources, 2 τ. (Boston: Allyn and Bacon, 1912-13) τ.2, Rome and the West, σελ. 348-349.
13. G.G.Dawson, Healing Pagan and Christian, London, Society for Promoting Christian Knowledge, 1935.
14. J.B.Bury, History of the Later Roman Empire, 1923 σελ. 435 κ.ε. (Δυναστεία του Θεοδοσίου του Α΄).
15. Μ.Τουρτόγλου, Οι ανήλικοι στο βυζαντινό και μεταβυζαντινό ποινικό δίκαιο, ανάτυπο απ’ τα Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών 60 (1985), 362-382.
16. Ostrogorsky G., Geschichte des byzantinisches Staates, Munchen 1963.
17. W.Barth, Kaiser Zeno, Basel 1894.
18. E.W.Brooks, The Emperor Zenon and the Isaurians, Engl. Hist. Review 8 (1893) – του ίδιου, The Eastern Provinces from Arcadius to Anastasius, Cambr. Med. Hist. I (1911), 457-86.
19. A.Rose, Kaiser Anastasius I. Die aussere politik des Kaisers, Halle 1882 – του ίδιου, Die byzantinische Kirchenpolitik unter Kaiser Anastasius I. Wohlau 1888.
20. P.Charanis, The Religions Policy of Anastasius the First, Madison 1939, 2η έκδ. Θεσσαλονίκη 1974. Για την πρωτοβυζαντινή περίοδο βλ. και Stein E., Histoire du Bas-Empire I.1 και Ι.2- II, Paris 1959, 1949- του ίδιου, Studien zur Geschichte des byzantinisches Reiches vornehmlich unter den Kaiser Justinus II u. Tiberius-Konstantinus.
21. F.E.Peters, The Harvest of Hellenism: A History of the Near East from Alexander the Great to the Triumph of Christianity, New York 1970.- Averil Cameron, The Mediterranean World in Late Antiquity, AD. 395-600.
22. Κωνσταντίνα Μέντζου-Μεϊμάρη, «Απεικονίσεις δημοφιλών αγίων», στα Πρακτικά του Α΄Διεθνούς Συμποσίου, Η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο, Τομές και Συνέχειες στην ελληνιστική και ρωμαϊκή παράδοση, Αθήνα 1989, σελ. 587-602.
23. Evangelisches und Orthodoxes Christentum in Begeguhg und Auseinandersetzung, 1952, εκδ. E.Benz και L.A.Zander-D.Attwater, Saints of the East, 1963.
24. Constantine Porphyrogenitus, De Ceremoniis (εκδ. Bonn), σελ. 463 και 70, 484. J.B.Bury, The Imperial Administrative System of the ninth century, British Academy, Supplementary Papers I, Oxford University Press, 1911 σελ. 125-126.
25. Otto Seeck στην Pauly-Wissowa-Kroll, Realencyclopadie der classischen Altertumswissenschaft, τ. 12, Stuttgart, 1924, 188-190,36.
26. E.W.Brooks, English Historical Review 8 (1893), σελ. 213- E.A.Gautier, Genseric, Roi des Vandales, Payot, Paris 1932.
27. V.Chapot, La Frontière de l’ Euphrate, Fontemoing, Paris 1907- Médiéval Source book ό.π. σελ. 26 από 55.
28. Medieval Sourcebook, Life of Daniel the Stylite.
29. F.Halkin, L’hagiographie byzantine au service del’ histoire, Thirteenth International Cogress of Byzantine Studies, Oxford 1966- C.Mango, Βυζάντιο: Η αυτοκρατορία της νέας Ρώμης, μετ. Δ.Τσουγκαράκης, Αθήνα 1988.
30. P.Charanis, Church and State in the Later Roman Empire. The Religious Policy of Anastasius the First 491-518, Θεσ/νίκη 1974.
31. C.Capizzi, L’ imperatore Anastasio I (491-518), Roma 1969.
32. Ι.Καραγιαννόπουλου, Ιστορία του Βυζ. Κράτους, τ. Α΄ Ιστορία Πρωίμου Βυζ. περιόδου (324-565) εκδ. Βάνιας, Θεσσαλονίκη 1988 (ανατύπωση Β΄) σελ. 328-367.
33. Jacques Fontaine, Le culte des saints et ses implications sociologiques, réflexions sur un récent essai de P.Brown, Analecta Bollandiana, 100 (1982) σελ. 17-42.
34. Charles Pietri, Les origines du culte des martyrs (d’ après un ouvrage récent), Rivista di archeologia cristiana, 60 (1984), σελ. 293-319.
35. Julia Seiber, The Urban Saint in Early Byzantine Social History, Oxford, British Archaeological Reports, 1977.

Σ.γ.: Τα λόγια είναι περιττά, κάνουμε έκκληση στο νεοορθόδοξο ποίμνιο να μελετήσει και να ερευνήσει παρόμοια μοναδικά φαινόμενα σε εποχές όπου το κέντρο της ζωής του πολίτη και του λαού και ποιμνίου ταυτόχρονα,
ήταν η πίστη στον Τριαδικό Θεό μας και ο πνευματικός αγώνας για την κατάκτηση μιας γωνίτσας κοντά Του στην μεταθανάτια ζωή…

 

 

 

 

Tον φαύλο κύκλο της βίας μόνο η Ορθόδοξη ανθρωπολογία και ο Κοινωνικός Χριστιανισμός μπορούν να τον επιλύσουν. Μέρος 1ο

Ο ορθόδοξος Χριστιανός αυτός που διαπνέεται από τη Χάρη του Θεού λυπάται για την εγωκεντρικότητα του σύγχρονου μπασταρδεμένου από τον δυτικό πολιτισμό και κατ’ επέκταση τον προτεσταντικό τρόπο ζωής που έχει διαπεράσει το χριστιανορθόδοξο ήθος και τρόπο ζωής μας.

Οι τρεις προτεστάντες  Λούθηρος, Σβίγγλιος και Καλβίνος

Οι τρεις προτεστάντες Λούθηρος, Σβίγγλιος και Καλβίνος

Αυτή η άκρατη εγωκεντρικότητα οδήγησε στην αδιαφορία των Ελλήνων και των Ελληνίδων προς του συνανθρώπους τους, την ακοινωνησία των ομοεθνών ψυχών μεταξύ τους και τη διάλυση της ιερότητας των ανθρωπίνων σχέσεων που καθορίζεται από…

Την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον ομοεθνή συνάνθρωπό τους. Ας μην αναφέρουμε την απόλυτη δυσπιστία προς τα κόμματα που οι ίδιοι ψηφίζουν αποβλέποντας πάντα σε κανένα διορισμό και ρουσφέτι για την εξασφάλιση του εαυτού τους με αποτέλεσμα την τραγωδία που τώρα ζουμε, σκλάβοι στις τρόϊκες και τα κουαρτέτα της διαφθοράς).

Την εμποροποίηση της φιλίας. Ο κάθε Έλληνας βλέπει τον άλλον συν-Έλληνα σαν προϊόν εκμετάλλευσης και αποκόμισης κέρδους, φθάσαμε ο ένας να βλέπει τον άλλο σαν πηγή κέρδους και να μηχανεύεται με το παμπόνηρο οδύσσειο πνεύμα που κληρονόμησε το DNA μας, χιλιάδες τρόπους για να βγάλουμε κι από τη μύγα ξύγκι αδιαφορώντας αν ο διπλανός μας είναι αδερφός, συνδημιούργημα από τον ίδιο Θεό πλασμένος. Όποιος έφτιαξε σπίτι ένιωσε στα μύχια της ψυχής του πως όλοι οι τεχνίτες και οι εργάτες βυσσοδομούσαν εις βάρος του επειδή δεν είχε εμπειρία γιατί ήταν το πρώτο σπίτι του, όχι το τρίτο, όπως λέει η εμπειρία του κόσμου. Ο σιδεράς, ο υδραυλικός, ο ηλεκτρολόγος, ο σοφαντζής, ο μπεταντζής, ο μηχανικός παρακινούμενοι ο ένας από τον άλλο έκαναν σκάρτη δουλειά. Έτσι τα θύματα ήσαν αναγκασμένα να ψάχνουν μέχρι να βρουν τον τίμιο ή τον πιο συνεπή. πράγμα πολύ δύσκολο. Διότι δεν έχουν μείνει παρά ελάχιστοι Έλληνες με μπέσα σε τούτο τον άμοιρο τόπο.

Όποιος είχε αλισβερίσι με γιατρούς και ιδιαίτερα χειρουργούς στα δημόσια νοσοκομεία ξέρει καλά πόσο του κόστισε σε φακελάκι ο γιατρός και πόσο τον ενοχλούσε που εκείνος έπαιζε από πλευράς ισχύος με τον πόνο και την αγωνία του αν θα ζήσει ή όχι από την αναγκαία επέμβαση.

Όποιος είχε κι έχει σχέση με το δικανικό σύστημα, με δικηγόρους και δικαστές γνωρίζει καλά τον ρυθμό και την εξαντλητική βραδύτητα στην απονομή δικαιοσύνης. Πολλοί Έλληνες δικαιώνονται τάχιστα γιατί είναι διάσημοι και λεφτάδες, ενώ οι μικροί και φτωχοί συνήθως δικαιώνονται μετά θάνατο.

Έτσι δούλευαν και δουλεύουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες . Με την πολεοδομία να έρχεται πρώτη στη διαφθορά, αλλά και οι εφοριακοί δεν πάνε πίσω και ας μην ξεχνάμε το μότο «οι μπάτσοι κινούν την ηρωίνη» και άλλα πολλά καλούδια. Αλλά και ο ιδιωτικός τομέας πάσχει παρομοίως. Θαυμάστε τους μεγαλοεκδότες και καναλάρχες, που έγιναν μεγαλοκατασκευαστές, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες τύπου Κωσκοτά, Λαυρεντιάδη και Βγενόπουλου, Όλα τους παιδιά τζιμάνια, παράγωγα της δυτικότροπης προτεσταντικής κουλτούρας. Πατέρας τους και Θεός τους το κεφάλαιο, το ανήθικο αν όχι παράνομο εμπόριο, για το κέρδος,

Τον εμπαιγμό του μυστηρίου του γάμου. Με τα σύμφωνα συμβίωσης και υιοθεσίας παιδιών εκ μέρους ομόφυλων λόγω φιλομοφυλίας, παρατηρούμε τον εξευτελισμό της πατρότητας και της μητρότητας ταυτόχρονα με τη διάλυση της οικογένειας λόγω ανεργίας, ανάγκης εργασίας και των δύο γονέων, μείωσης των μισθών, δυσβάστακτων φορολογικών επιβαρύνσεων κ.λπ. πράγμα που αναγκάζει σε απροθυμία τους γονείς να αποκτήσουν παιδιά με αποτέλεσμα την επιδείνωση του δημογραφικού προβλήματος.

Την τραγωδία της Παιδείας και την αποτυχία του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Στα σχολεία και στα πανεπιστήμια της χώρας πλειοψηφούν οι ά-Χριστοι και άχρηστοι δάσκαλοι που εκπαιδεύουν με το παράδειγμα και τη διδασκαλία τους τους νεοέλληνες στο να είναι αργόσχολοι, αδιάφοροι προς κάθε τι χριστιανικό και εθνικό, να είναι αργόσχολοι, ματαιόδοξοι, φίλαυτοι, αδιάφοροι για τα κοινά, μοναδικό τους ενδιαφέρον το κινητό τους, το φατσοβιβλίο, και το εύκολο σεξ κι οι επιπόλαιοι έρωτες μέσα από εύκολες και επιφανειακές χωρίς ουσία και συναισθηματικό βάθος, γνωριμίες.

Την ανυπαρξία πίστης και την πλήρη αγνωσία περί του Θεού και Δημιουργού του. Τούτο εκδηλώνεται με το απαραμύθητο των ανθρώπων στο όνειδος της φτώχιας, στις θλίψεις, στις ασθένειες, στις μαζικές καταστροφές και στις παντοειδείς συμφορές που τους φέρνει αντιμέτωπους με το πρόβλημα του θανάτου και της ιδεολογικής προσέγγισής του.

Την άγνοια περί του εαυτού του, του μυστηρίου της ζωής και του σκοπού της δημιουργίας.

Ότι έχουμε καταντήσει όργανα-θύματα της άθεης Νέας Τάξης Πραγμάτων οφείλεται στην απιστία του λαού και στην άνευ αντίστασης και γνώσης αποδοχή και υιοθέτηση του αποτυχημένου δυτικού προτεστάντικου πρότυπου ζωής. Μέσα από τη γοητεία και την ακαταμάχητη έλξη που προκαλεί η σύγχρονη τεχνολογία, η υπερκατανάλωση αγαθών και το εύκολο χρήμα στις ημέρες της ευμάρειας υποβάθμισε οποιονδήποτε προβληματισμό στο θέμα αυτό. Αμέριμνοι οι Έλληνες ζούσαν καταχρηστικά επιπόλαια μέσω του εσωτερικού και του εξωτερικού δανεισμού και των ευρωπαϊκών πακέτων τα οποία τα κατέτρωγαν ασύδοτα χωρίς να ενδιαφέρονται αν θα πιάσουν τόπο και θα οδηγήσουν σε ουσιαστική οικονομική ανάπτυξη.

Όμως κανείς δεν βλέπει ούτε αξιολογεί το κατάντημά του Έθνους και της πατρίδας μας από αυτή την οπτική γωνία γιατί κάνουν καπιταλιστική και υλιστική προσέγγιση και ερμηνεία του αδιεξόδου. Ατυχώς και οι Έλληνες επιστήμονες και τεχνοκράτες είναι θύματα του δυτικότροπου πολιτιστικού, οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου το οποίο ήδη αναπτύξαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτησή μας. Έχουν εκπαιδευτεί και αφομοιωθεί από τη Δύση και το τεχνοκρατικό μοντέλο το οποίο έχει επιβληθεί σε ολόκληρο τον καθολικοπροτασταντικό κόσμο. Έτσι παρ’ όλες τις αναλύσεις, τις ερμηνείες των ειδικών η λύση του φαύλου κύκλου της βίας μουσουλμάνοι εναντίον ευρωαμερικανών σταυροφόρων φαντάζει ουτοπική και αδιέξοδη.

Ποια είναι η λύση που θα σταματήσει τον φαύλο κύκλο;

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα θα χρειαστεί να πληροφορηθούμε πιο είναι το πρότυπο που προτείνει η ορθόδοξη οντολογία και ανθρωπολογία. Πρόκειται για ένα μοντέλο ζωής το οποίο έχουμε απεμπολήσει και λησμονήσει λόγω τον πιο πάνω αιτίων.

Το επαναστατικό, ριζοσπαστικό, συγκλονιστικό μήνυμα που φέρνει η ορθόδοξη ανθρωπολογία σε απόλυτη αντίθεση προς το αυστηρό, αυταρχικό καλβινιστικό πνεύμα της Δύσης εκφράζεται με την παραβολή του Ασώτου. Ο Θεός όχι μόνο δέχεται τον αμαρτωλό που επιστρέφει συντριμμένος, μετανιωμένος ζητώντας ταπεινά έλεος, αλλά ο Θεός της Αγάπης σπεύδει αυτός προς αναζήτησή του και τον εναγκαλίζεται στοργικά. Διαγράφει την εκτροπή και δεν ζητάει την εφαρμογή πειθαρχικής ποινής εκ μέρους του παραβάτη γιατί τα όσα πέρασε ο ένοχος σε όλο το διάστημα της εκτροπής και ο πόνος και η οδύνη του ήταν υπεραρκετός. Αντί για τιμωρία προσφέρει στοργή, αγάπη, χαρά, ατέλειωτο πανηγύρι, αγαλλίαση κι ευτυχία σε τούτη τη ζωή όσο και στην άλλη.

Για να κατανοήσουμε πόσο έχουμε ξεφύγει από την ορθόδοξη πίστη και τον ορθόδοξο τρόπο ζωής σαν Έθνος και σαν λαός από την εποχή της ελληνικής επανάστασης, της Βαυαροκρατίας, της Βασιλείας και αργότερα της αστικής εκπροσωπευτικής κοοινοβουλευτικής ψευτοδημοκρατίας θα πρέπει να αντλήσουμε παραδείγματα πιο παλιά από το 1821.

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και αξίζει να τα ερευνήσουμε και να τα μελετήσουμε. Εμείς επιλέγουμε ένα τρανταχτό παράδειγμα που καθορίζει σε βάθος και ουσία τις σχέσεις και την αγαστή συνεργασία πολιτείας κι εκκλησίας, ηγεμόνα και λαού από τα βυζαντινά χρονικά και ιστορικά επιβεβαιωμένα γεγονότα όπως τα περιγράφει η Aμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός (ΜΑ Βυζαντινής Ιστορίας). Πρόκειται για τον βίο και πολιτεία του Δανιήλ του Στυλίτη και καλύπτει καλύπτει τη βασιλεία του Λέοντα Α΄, του Ζήνωνα, την επανάσταση του Βασιλίσκου και τις αρχές της βασιλείας του Αναστασίου.

Γιατί οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν είναι ικανές να επιλύσουν τον φαύλο κύκλο της βίας στον οποίο έχουν εμπλακεί με τον ISIS..

Ας προσέξουμε το κάτωθι άρθρο:

οι Ιησουΐτες – απόστολοι- κατάσκοποι (α’ μέρος)

Γράφτηκε από την 

 

Ας ξεκινήσουμε με το ιστορικό πλαίσιο της εποχής.

Η δράση των δυτικών ιεραποστολών στην ελληνική Ανατολή εντάθηκε και επεκτάθηκε κατά τον 18ο αιώνα. Οι Ιησουίτες βελτίωσαν τις βάσεις του προσηλυτισμού και προπαγάνδας που είχαν δημιουργήσει σ’ όλα τα σημαντικά κέντρα της τουρκικής αυτοκρατορίας. Από την εποχή των διομολογήσεων (1673) οι Ιησουίτες εξασφάλισαν προνομιακή μεταχείριση σ’ ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το αντάλλαγμα ήταν να μεταβληθούν σε πιστούς πράκτορες και άριστους κατασκόπους του Λουδοβίκου ΙΔ΄ στην Τουρκία. Οι έδρες των μισσιονάριων αποτελούσαν πολιτικά προγεφυρώματα στην Οθωμανική Ανατολή για την εξυπηρέτηση των φιλόδοξων σχεδίων του Γάλλου μονάρχη, στα πλαίσια του ανταγωνισμού του με τους Ισπανούς, Πορτογάλους, Βενετούς και αργότερα με τους Έλληνες και τους Άγγλους, για την εμπορική ναυτική κυριαρχία στη Μεσόγειο. Η φιλοτουρκική πολιτική της Γαλλίας ήταν πολύτιμη για τους σουλτάνους, σαν αντίβαρο της απειλής από τις δυνάμεις της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης.Έτσι, οι μισσιονάριοι απόκτησαν μεγάλη δύναμη και επιρροή στην πρωτεύουσα και στα μεγάλα κέντρα της αυτοκρατορίας. Από το 1620 οι Ιησουίτες κατεύθυναν τον μυστικό αγώνα της γαλλικής πρεσβείας στην Πόλη και των γαλλικών προξενείων εναντίον των ορθοδόξων Πατριαρχών.

Η φιλοτουρκική πολιτική του Λουδοβίκου ΙΔ΄ θα συνεχιστεί και από τους διαδόχους του, σε ολόκληρο τον 18ο αιώνα. Φιλοτουρκική θα συνεχίσει να είναι η γαλλική πολιτική ακόμη και μετά την επανάσταση του 1789. Το δίκτυο των Ιησουιτών στην Ελλάδα είχε ήδη ολοκληρωθεί από τις αρχές του 18ου αιώνα. Εκτός από την Πόλη, υπήρχαν κέντρα τους στην Σμύρνη, Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Θάσο, Εύβοια, Νάξο και Σαντορίνη.

Οι Καπουτσίνοι δεν πήγαιναν πίσω. Στα μοναστήρια και στις εκκλησίες τους, στην Σμύρνη, στα νησιά του Αιγαίου και αλλού, το κήρυγμα γινόταν στα γαλλικά και στα ελληνικά – για την προσέλκυση ορθοδόξων. Αυτό, το παρατήρησε και ο Ισπανός λοχαγός των δραγόνων, ο Μπελερίβε, που ταξίδεψε το 1711 στην Ανατολή για να επισκεφθεί τον πολέμαρχο βασιλιά της Σουηδίας Κάρολο ΙΒ΄ , ο οποίος μετά τον άτυχο πόλεμο με τους Ρώσους είχε εγκατασταθεί στο Μπέντερ της Βεσσαραβίας.

Η φυσική αποστολή των μισσιονάριων, όπως και όλων γενικότερα των ευρωπαϊκών ιεραποστολών, ήταν να προσηλυτίσουν τους «απίστους», να εκχριστιανίσουν τους μωαμεθανούς. Αλλά οι απεσταλμένοι των δυτικών δογμάτων στην Ανατολή, δεν ασχολήθηκαν ποτέ με χριστιανική προπαγάνδα στον μουσουλμανικό κόσμο, όχι μόνο γιατί δεν τολμούσαν, αλλά επειδή ο στόχος ήταν η Ανατολική Εκκλησία, οι ορθόδοξοι.

Η Αγία Έδρα εγκαθιστούσε Ιησουίτες και Καπουτσίνους στην Ανατολή για να προσηλυτίσουν τους «σχισματικούς», όπως αποκαλούσαν τους ορθόδοξους επί αιώνες. Ταυτόχρονα, οι μισσιονάριοι, έχοντας εξασφαλίσει την προστασία των βασιλιάδων της Γαλλίας, συμμάχων από την εποχή του Φραγκίσκου Α΄ των σουλτάνων, έγιναν πράκτορες της Γαλλίας στην Ανατολή, προφυλακή του γαλλικού εμπορίου και δεινοί πολέμιοι του Ελληνισμού.

«Σ’ όλες τις χώρες, όπου κατόρθωσαν να διεισδύσουν οι μοναχοί μας», γράφει ο Γάλλος Αντρέ Βαντάλ, «έγιναν πολύτιμοι πληροφοριοδότες μας. Χάρη στους ιεραπόστολους η γαλλική κυβέρνηση ήταν άριστα ενημερωμένη για τις τοπικές πλουτοπαραγωγικές πηγές,για τις δυνατότητες εμπορικών συναλλαγών, για την δημιουργία νέων προξενικών κέντρων. Παντού έπαιζαν τον ρόλο των ντελάληδων του εμπορίου μας, άνοιγαν νέους δρόμους εμπορικής επιρροής, δημιουργούσαν νέες αγορές. Ήταν οι πρόδρομοι των εμπόρων μας, των προξένων μας, ήταν η προφυλακή της Γαλλίας».

Στην σκιά των αιώνων» είναι το τελευταίο βιβλίο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα». Επίσης, από τον ίδιο εκδοτικό οίκο κυκλοφορεί και το βιβλίο «Σαν στάχυα στο χρόνο».

– See more at: http://www.iporta.gr/ellada/koinonia-ellada-oikonomia/item/2832-67papanastasopoylou-oi-iisouites-apostoloi-kataskopoi-a-meros#sthash.l6qbPBAs.dpuf

Έτσι αρχίζει να διαμορφώνεται μια συγκεκριμένη θρησκευτικοπολιτική αντίληψη μέσα στον καθολικισμό όπως μπορούμε να δούμε στο πιο κάτω άρθρο.

Η άποψη των Ιησουϊτών για την Επανάσταση.

Ιησουίτες και επανάσταση εικόνα 1η

Ιησουίτες και επανάσταση εικόνα 1η                                                                                                    Παρατηρούμε ότι πρώτοι οι Ιησουίτες Μπελλαρμίν και Μαριάνα ανέπτυξαν τη θέση της τυραννοκτονίας εκ μέρους του λαού όταν ο ηγέτης δεν βρίσκεται  στο ύψος των καθηκόντων του αλλά παραβιάζει τις στοιχειώδεις ελευθερίες του λαού. Τις απόψεις αυτές τις αποδέχτηκαν και τις προήγαγαν και οι προτεστάντες όπως ο Καλβίνος. Ας μην αναφέρουμε τις απόψεις του Λουθήρου για τους αλλόπιστους Εβραίους όπου στο βιβλίο του «Οι Εβραίοι και τα ψεύδη τους» εκφράζει άκρως ρατσιστικές θα λέγαμε φασιστικές, απόψεις.

Ιησουίτες κι επανάσταση εικόνα 2η

Ιησουίτες κι επανάσταση εικόνα 2η

Με βάση τα πιο πάνω μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η προτεσταντική ανθρωπολογία που εκφράζεται σαν πολιτική αντίληψη των σύγχρονων δυτικών πολιτικών τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ευρώπης συμποσούται σε μια ιδεολογική όσο και ηθικοθρησκευτική άποψη που λέει τα εξής: «Έφταιξες; Θα πληρώσεις». Είτε αυτό είναι φόνος, είτε απάτη και κλοπή, είτε δανεισμός και συσσώρευση  χρέους, είτε σεξουαλικό παράπτωμα, θα πληρώσεις το αντίτιμο ακόμη και με τη ζωή σου και τη ζωή της οικογένειά σου

Κάτω από αυτή την σκοταδιστική και αυταρχικού τύπου ανήλεη ηθική μην περιμένετε να λυθεί ο φαύλος κύκλος της βίας ο οποίος κατά τη γνώμη μας ξεκίνησε από την επιστροφή των Ισραηλινών, δηλαδή των χαζαροεβραίων Ασκεναζίμ στην παλαιστίνη με την συγκατάνευση της Μεγάλης Βρετανίας και των ΗΠΑ εις βάρος των Αράβων που επί αιώνες κατοικούσαν σε αυτόν τον τόπο. Η αδικία ξεκίνησε με τοι να τους καταστήσουν πρόσφυγες στον τόπο τους περιφρονώντας κάθε αίσθημα δικαιοσύνης και δικαιωμάτων των ντόπιων.

Οι Άραβες διδάχθηκαν έτσι να μην εμπιστεύονται τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς και τα επακολουθούντα μέχρι σήμερα πολιτικοστρατιωτικά γεγονότα, τους δικαίωσαν.Έτσι φτάσαμε στην ίδρυση του φανατικού ισλαμικού κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε. Με συνέπεια αν έχουν  οι ισλαμοφασίστες, όπως προαναφέραμε σε άλλες αναρτήσεις μας, στην κατοχή τους πυρηνικές βόμβες, να κινδυνεύει η ανθρωπότητα νε υποστεί ένα τραγικό πυρηνικό ολκαύτωμα πολλαπλάσιο του Τσέρνομπιλ και της Φουκουσίμα. Πέρα από τις σχεδόν κάθε μήνα εκατόμβες θυμάτων από τους βομβαρδισμούς της Συρίας και του Ιράκ αλλά και τις τρομοκρατικές ενέργειες στις ευρωπαϊκές κι αμερικάνικες πόλεις

«Μωραίνει Κύριος ους βούλεται απωλέσαι». Μέρος 3ο

Η αποκάλυψη του Νίκου Χειλαδάκη δείχνει πόσο δίκιο έχουμε για τα όσα στα προηγούμενα δύο μέρη αναρτήσαμε.

Οι ΗΠΑ και η δήθεν Ενωμένη καπιταλιστική Ευρώπη φαίνεται πως βρήκαν το μάστορά τους. με τις κακοσχεδιασμένες, βιαστικές, επιπόλαιες και χωρίς ηθικό έρμα πολεμικές επιχειρήσεις τους απελευθέρωσαν τέτοιας ισχύος δυνάμεις ερέβους και καταστροφής που τούτη την στιγμή απειλούν την ύπαρξη όχι μόνο κάποιων λαών αλλά ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Η συνοδός μάλιστα παγκόσμια οικονομική κρίση της οποίας είμαστε μάρτυρες πρωτοστάτες μετά από τις άθλιες εθνοπροδοτικές ενέργειες της συνόλης πολιτικής μας ηγεσίας, συμβαδίζει με την έκρηξη ενός τρίτου παγκόσμιου πόλεμου. Κάπως έτσι έγινε μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929. Μέσα σε 11 χρόνια έδωσε στην εξαθλιωμένη Γερμανία του τρίτου ράιχ την δυνατότητα και τα επιχειρήματα για να εξαπολύσουν έναν κατακτητικό πόλεμο που στοίχισε ως γνωστό 60.000.000 νεκρούς,

Το παρακάτω σχέδιο που πρώτος έδωσε τη δημοσιότητα ο φίλος δημοσιογράφος τουρκολόγος Χειλαδάκης τα λέει όλα:

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΣΧΕΔΙΟ : ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΕΥΡΩΠΗΣ! (αποκαλυπτικό βίντεο)

foto

Ο Sallah Abdeslams, (ψευδώνυμο ; ), που σήμερα καταζητείται σαν τρομοκράτης έστειλε ένα καταπληκτικό βίντεο σε γερμανικό μπλοκ όπου υποστήριξε πως ήταν μέλος αμερικανικής αποστολής στην Συρία για επαφές με το ISIS και επειδή τον είχαν υποχρεώσει να κάνει πράγματα που δεν ήθελε… αναγκάστηκε κρυφά να δραπετεύσει από τα τουρκικά σύνορα.

Στο αποκαλυπτικό αυτό βίντεο, (διάρκειας 8,5 λεπτών στο τέλος του κειμένου), περιγράφει το απόρρητο σχέδιο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος της Ευρώπης από το ISIS, αλλά το εκπληκτικό είναι πως υπάρχει μια περίεργη «ανοχή» των ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών.

Όπως αναφέρει: «Εγω δεν θελω να με συγχωρέσετε γι αυτά που έκανα αλλά σας τα στέλνω όλα αυτά για να μάθετε την αλήθεια για το πώς το ISIS, (μέσα στην Ευρώπη), δυναμώνει μέρα με την μέρα και σύντομα θα φτάσει στα άκρα για την ολοκληρωτική καταστροφή σας.

Θελω όλα αυτά να βγουν στην δημοσιότητα αλλά για ευνόητους λόγους δεν γνωστωποιώ το πραγματικό μου όνομα γιατι τότε θα πρ’επει να πληρώσω για τα εγκλήματα που έχω πράξει εγώ ο ίδιος.

Ελπίζω αυτά που αποκαλύπτω, (και που τα έστειλε σε PDF να δημοσιευτούν και οι Γερμανοί ακτιβιστές τα κινηματογράφησαν σε αυτό το καταπληκτικό βίντεο), να βγουν όλα στην δημοσιότητα και να αποκαλυφτούν τα σχέδια τους γιατί οι άνρθωποι εκει έξω πρέπει να μάθουν την αλήθεια. Έχουν το δικαίωμα να μάθουν την αλήθεια. Γιατί μπορεί ο πόλεμος που έρχεται αυτόν τον χρόνο να τον εμποδίσουμε.

Για το 2016 είναι επίσημα προγραμματισμένος ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος που θα ξεκινήσει με τους ISIS και όλοι, (κυρίως οι Ευρωπαίοι), θα πληρώσουν πολύ ακριβά τις συνέπειες.

Οι ISIS έχουν τέσσερεις πυρηνικές κεφάλες! Οι τρεις είναι τύπου, Typ b 25 και η μια του τύπου Typ b89. Εγώ ο ίδιος τις είδα προσωπικά. Η μια είναι προγραμματισμένη για την Αμερική, η άλλη για την Γερμανία, άλλη για την Γαλλία και η άλλη για την Ρωσία.

Τα οργανωμένα μέλη του ISIS είναι πάνω από 135.000 και από αυτούς οι 65.000 είναι στην Συρία και φυλάγουν αποθήκες οπλικών συστημάτων για να τα προστατεύουν.

Πολεμούν σκληρά στα διάφορα μέτωπα και προστατεύουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα, γιατί από τις περιοχές τους γίνεται η παράνομη διακίνηση πετρελαίου και από εκεί γίνονται οι αποστολές οπλικών συστημάτων.

Μέσα στην Ευρώπη, στην Γαλλία έχουν 2.800 τρομοκρατικούς πυρήνες και παρακάτω δίνει και τα ονόματα των περιοχών τους στην περιοχή του Παρισιού. Στην περιοχή του Παρισιού έχουν μοιράσει και τμήματα δικαιοδοσίας. Στην Αγγλία έχουν περίπου 650 τρομοκρατικούς πυρήνες και οι τρομοκράτες παρουσιάζονται σαν φοιτητές. Στην Σουηδία έχουν 1.600 τρομοκρατικούς πυρήνες στην Στοκχόλμη και σε άλλες πόλεις. Στην Γερμανία είναι οργανωμένοι 1800 πυρήνες και 700 γιάφκες οι οποίες μέρα με την μέρα αυξάνονται. Από αυτούς, οι 15 κυριότεροι βρίσκονται στο Βερολίνο, Φρανκφούρτη και Αμβούργο και σε πόλεις με σημαντικά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς τα οποία είναι στόχος χτυπήματος γιατί έχουν αρχαιολογική αξία.

Σχεδιάζουν έξη χτυπήματα μέσα στις πόλεις. Για να χτυπηθούν όμως αυτές οι πόλεις πρέπει πρώτα να απομονωθούν από τον έξω κόσμο και επειδή όλες αυτές οι πόλεις έχουν γέφυρες, θα ανατιναχτούν πρώτα οι γέφυρες επικοινωνίας για να μην μπορεί κανείς να μπει ή να βγει από αυτές .

Το πρώτο χτύπημα θα είναι οι εκκλησιές και οι ναοί. Για αυτά είναι ήδη έτοιμοι οι δράστες και περιμένουν την εντολή να δράσουν.

Μια πόλη που είναι από τους πρώτους στόχους είναι το Λύμπεκ. Πρώτοι στόχοι είναι επίσης στην Ολλανδία, Δανία, Ισπανία Φιλανδία και Νορβηγία, αλλά σε αυτές τις χώρες δεν είναι γνωστό σε ποιες πόλεις θα χτυπήσουν και δεν γνωρίζουμε πόσες γιάφκες υπάρχουν εκεί. Έπρεπε να τα φωτογραφήσω αλλά δεν πρόλαβα γιατί το έσκασα.

Όλα τα χτυπήματα θα γίνουν με μορφή ντόμινο, δηλαδή αλλεπάλληλα χτυπήματα το ένα θα ακολουθεί το άλλο αμέσως, για να γίνει ένας απόλυτος αιφνιδιασμός. Εδώ και μήνες γίνονται προετοιμασίες για τα χτυπήματα με μεταφορά του οπλισμού στις γιάφκες δράσης.

(Δείχνει μια φωτογραφία). Για αυτόν που φαίνεται στη φωτογραφία, το ISIS δίνει πολλά εκατομμύρια για το κεφάλι του. Αυτός, όπως φαίνεται ήταν πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και είναι πρόσωπο «κλειδί» ενώ μέχρι τώρα έχει εξολοθρεύσει περίπου 400 μέλη των ISIS. Το όνομα του είναι Σααμπ Σερπίλ και εμφανίζεται πάντα σε μέρη όπου δεν μπορούν να τον εντοπίσουν και όπου δεν υπάρχει πολεμική ένταση.

Η μόνη φορά που εντοπίστηκε είναι από αυτόν που τον φωτογράφησε σε μια έφοδο του σε σπίτι της Αλ Κλαιντα και εκεί τους είχε σκοτώσει όλους, αλλά κάποιος γλύτωσε που τον φωτογράφησε και από εκείνη την μέρα η φωτογραφία του μοιράστηκε για να τον βρουν και να τον εξολοθρεύσουν. Το συμβάν είναι από το 2013, όπου είχε εκτελέσει ένα σημαντικό στέλεχος των ισλαμιστών με δυο σφαίρες στο κεφάλι.

Οι ISIS παράγουν προπαγανδιστικά βίντεο για να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο με συγκεκριμένη ψυχολογική στρατηγική, επιδιώκοντας να καταδείξουν ότι οι μυστικές υπηρεσίες και η αστυνομία αδυνατούν να προστατεύουν τον λαό, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο φόβος και ο καθημερινός τρόμος.

Από το 2014 ο Σααμπ, (που έχει εξαπολύσει προσωπικό πόλεμο κατά του ISIS γι’ αυτό και τον έχουν επικηρύξει), είναι άφαντος και δεν μπορούν να τον εντοπίσουν. Όπως φαίνεται έχει κρυφτεί για τα καλά. Λένε ότι κινείται ανάμεσα στην Αγγλία και Σουηδία, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ότι εμφανίστηκε στην Γερμανία για να εξοντώσει κάποιες γιάφκες Τζιχνατιστών.

Το ISIS προσφέρει δυο εκατομμύρια δολάρια για να τον βρουν και γι’ αυτό όλοι οι Σαλαφιστές, (φανατικοί Ισλαμιστές) της Ευρώπης έχουν τα μάτια τους σε εγρήγορση για να τον βρουν ενώ έχει εξαπολυθεί ανθρωποκυνηγητό. Λένε ότι τελευταία έχει εμφανιστεί στην Φρανκφούρτη, Αμβούργο και Βερολίνο. Φανταστείτε το πώς κρύβεται σε όλες αυτές τις πόλεις. Φυσικά τον αναζητούν και οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες. Αν μπορούσε να βρεθεί και να μιλήσει θα ξέραμε πως και ποτέ οι ISIS θα χτυπήσουν.

Σας δίνω αυτά τα ντοκουμέντα και το φωτογραφικό υλικό για να γνωρίζετε τι γίνεται στο παρασκήνιο και τι ετοιμάζουν Ο μόνος που μπορεί να εμποδίσει αυτό το επερχόμενο ολοκαύτωμα είναι αυτός ο άνθρωπος και μπορεί να το κάνει.»

Ανεξάρτητα αν όλα αυτά που παρουσιάζει το βίντεο είναι μια κακόγουστη φάρσα, το εκπληκτικό με αυτό το βίντεο είναι οι πολλές αποκαλύψεις που κάνει με χάρτες και συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Εκείνο που εντυπωσιάζει είναι πως όλα είναι μια μεγάλη διεθνή συνομωσία και πως και οι μεγάλες μυστικές υπηρεσίες στην ουσία κάνουν τα «στραβά μάτια» για να υποταχτούν οι λαοί στον φόβο και να μην μπορούν να αντιδράσουν. Οι ηγέτες δεν ενδιαφέρονται για τους λαούς τους, αλλά για την… «πέτσα» τους και το ISIS είναι το όργανο παγκόσμιας υποταγής. Μονό ένας αντιστέκεται από την Ανατολή!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr βλέπε

 

 http://nikosxeiladakis.gr/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%B5%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1/

«Μωραίνει Κύριος ους βούλεται απωλέσαι». Μέρος 2ο

Πληροφορίες που πέρασαν απαρατήρητες. Ήταν η ώρα που εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες γράφαμε στα παλιότερα των υποδημάτων μας την πραγματικότητα και ζούσαμε την ουτοπία της αφθονίας, των εορτοδανείων, των δανείων για μεγάλα αυτοκίνητα, τότε που το χρήμα έρεε άφθονο και η κατανάλωση δεν είχε όρια.

Ήταν η εποχή της έξαρσης του ατομισμού, όπου ο καθένας κοίταζε την πάρτη του και συναγωνιζόταν στα υλικά τον γείτονά του. Της απόλυτης επιδειξιομανίας και εγωκεντρικότητας.

Κι όμως οι σκοτεινές δυνάμεις δούλευαν εναντίον μας την ώρα που είχαμε βυθιστεί σε μια γλυκιά νάρκη… όπου ο ηδονισμός μας δεν είχε όρια και δεν κάναμε καμιά προσπάθεια να τον ελέγξουμε. Κάποιες σποραδικές φωνές που έλεγαν αλήθεια τις βουλώναμε και ψηφίζαμε αυτούς που μας υπόσχονταν λαγούς και πετραχήλια. Πασόκους, Νεοδημοκράτες και ΚΚέδες αρχικαπιταλίστες οι οποίοι μας υπόσχονταν ρουσφέτια και διορισμούς, μια σίγουρη ζωή για μας και τα παιδιά μας στο δημόσιο.

Κι όμως τα καμπανάκια χτυπούσαν από τότε ας πάμε στα αρχεία του In.gr και θα δούμε τον καταχθόνιο κόσμο των σατανικών ανθρώπων και των εωσφορικών πνευμάτων τις σχεδίαζε και μηχανευόταν από το 2004. Τον καιρό της Ολυμπιάδος μας που μας βγήκε σκούρα…

Αμπντούλ Καντίρ Χαν

Κορυφαίος Πακιστανός επιστήμονας ομολόγησε την εμπλοκή του στη διάδοση πυρηνικών

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2004

Ο δημιουργός του πυρηνικού προγράμματος του Πακιστάν, Αμπντούλ Καντίρ Χαν, παραδέχθηκε ότι εμπλέκεται στην πώληση πυρηνικής τεχνολογίας προς το Ιράν, τη Λιβύη και τη Βόρειο Κορέα.

Όπως ανακοίνωσε Πακιστανός αξιωματούχος τη Δευτέρα, ο Καντίρ ομολόγησε σε επιστολή, την οποία απηύθυνε σε επιτροπή που συγκρότησε η πακιστανική κυβέρνηση για να διερευνήσει κατηγορίες σχετικές με τη διάδοση πυρηνικών από το Πακιστάν.

Οι διαρροές πληροφοριών σημειώθηκαν στο διάστημα από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος, ο Καντίρ, καθώς και άλλα τέσσερα άτομα που εμπλέκονται επίσης στην υπόθεση, κινήθηκαν από «απληστία και προσωπική φιλοδοξία».

Διευκρίνισε επίσης ότι η κυβέρνηση της χώρας δεν είχε καμία ανάμειξη στην υπόθεση και ούτε είχε δώσει έγκριση για τις κινήσεις αυτές.

Ο Καντίρ Χαν διηύθυνε το κέντρο πυρηνικών ερευνών του Πακιστάν μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2002. Στη συνέχεια διετέλεσε επιστημονικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Περβέζ Μουσαράφ, θέση από την οποία απομακρύνθηκε το

Σάββατο μετά τις αποκαλύψεις.
Ο Καντίρ θεωρείτο κορυφαίος επιστήμονας στη χώρα του και «πατέρας» του πυρηνικού προγράμματος του Πακιστάν.

«Όχι» όμως σε ελέγχους εντός…

Συμβολή Πακιστάν στην ΙΑΕΑ για την έρευνα διαρροής πυρηνικής τεχνογνωσίας στο Ιράν

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2004

«Παρών» δηλώνει το Πακιστάν στην έρευνα που πρόκειται να διενεργήσει η ΙΑΕΑ για τη διαρροή πυρηνικής τεχνογνωσίας στο Ιράν. Βάσει δηλώσων του Πακιστανού ΥΠΕΞ, η κυβέρνηση Μουσαράφ θα συνδράμει τον ΟΗΕ, αρνούμενη εντούτοις να επιτρέψει την επιθεώρηση του δικού της πυρηνικού προγράμματος.

Στη διάρκεια απανομής χάριτος προς τον «πατέρα» του πακιστανικού πυρηνικού προγράμματος Αμπντούλ Καντίρ -ο οποίος και ομολόγησε πως διέρρευσε πυρηνική τεχνογνωσία σε Ιράν, Λιβύη και Β.Κορέα- ο Π.Μουσαράφ δήλωσε ότι το Ισλαμαμπάντ δεν θα παραδώσει κανένα έγγραφο στην ΙΑΕΑ, ούτε και θα επιτρέψει τη διενέργεια ανεξάρτητης έρευνας επί των δραστηριοτήτων του Καντίρ.

Εντούτοις, ο Πακιστανός υπουργός Εξωτερικών Κχουρασίντ Μεχμούντ Κασούρι δήλωσε κατόπιν ωρών πως οι δηλώσεις Μουσαράφ παρερμηνεύθηκαν, διευκρινίζοντας πως δεν θα επιτραπεί στην ΙΑΕΑ να ελέγξει το πυρηνικό πρόγραμμα του ίδιου του Ισλαμαμπάντ, όμως θα συμβάλλει στη διερεύνηση των διαρροών προς το Ιράν.

«Αυτό που είπε [ο Περβέζ Μουσαράφ] είναι στην πραγματικότητα πως δεν έχουμε καμία υποχρέωση» δήλωσε ο Κασούρι στο ραδιόφωνο του BBC, για να συμπληρώσει: «Θα συνεργαστούμε με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας». Έσπευσε, όμως, να ξεκαθαρίσει: «Δεν θα τους επιτρέψουμε υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να έλθουν και να κοιτάξουν το δικό μας πρόγραμμα».

«Αυτά είναι τα εθνικά μας μυστικά. Όμως, οπουδήποτε χρειάζονται υποστήριξη για να επιτύχουν τους δηλωμένους στόχους τους […] θα συνεργαστούμε πλήρως» σημείωσε ο επικεφαλής της πακιστανικής διπλωματίας μιλώντας στη ραδιοφωνική εκπομπή του BBC, The World Today.

Μετά τη συγγνώμη για «διαρροές» Χάρη στον «πατέρα» του πυρηνικού προγράμματος του Πακιστάν έδωσε ο Περβέζ Μουσάραφ

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2004

Ο πρόεδρος του Πακιστάν Περβέζ Μουσάραφ έδωσε τελικά χάρη στον πυρηνικό επιστήμονα Αμπντούλ Καντίρ Χαν, ο οποίος σε μία δραματική ομιλία του από την τηλεόραση ομολόγησε την Τετάρτη δημόσια ότι ευθύνεται για τη διαρροή πυρηνικής τεχνογνωσίας σε τρίτες χώρες και ζήτησε συγγνώμη από το λαό.

«Υπάρχει από την πλευρά του μία γραπτή έκκληση για συγχώρεση και υπάρχει μία γραπτή συγχώρεση από τη δική μου πλευρά», δήλωσε την Πέμπτη ο Μουσάραφ στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου αναφερόμενος στον Δρ Καντίρ Χαν. «Δεν μπορείς να φυλακίσεις έναν ήρωα και να βλάψεις όλο το έθνος», πρόσθεσε.

Πάντως, ο Πακιστανός πρόεδρος έσπευσε να προσθέσει ότι δεν πρόκειται να παραδώσει ούτε ένα έγγραφο στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενεργείας (ΙΑΕΑ), ότι δεν πρόκειται να δεχθεί τη διενέργεια ανεξάρτητης έρευνας, ούτε να επιτρέψει στα Ηνωμένα Έθνη να επιβλέπουν το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας του.

Νωρίτερα ο γενικός διευθυντής της ΙΑΕΑ Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι δήλωσε ότι ο Δρ Χαν «δεν δούλευε μόνος του», και ότι «είναι η κορυφή του παγόβουνου», προσθέτοντας ότι το θέμα πρέπει να ερευνηθεί διεξοδικά.

Ο Καντίρ Χαν διηύθυνε το κέντρο πυρηνικών ερευνών του Πακιστάν μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2002. Στη συνέχεια διετέλεσε επιστημονικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Περβέζ Μουσαράφ, θέση από την οποία απομακρύνθηκε το Σάβατο μετά τις αποκαλύψεις. Θεωρείται κορυφαίος επιστήμονας στη χώρα του και «πατέρας» του πυρηνικού προγράμματος του Πακιστάν.

«Αθλια προπαγάνδα των ΗΠΑ» Διαψεύδει η Βόρειος Κορέα τα περί αγοράς πυρηνικής τεχνογνωσίας από το Πακιστάν

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2004

Σε «άθλια και ψευδή προπαγάνδα» των ΗΠΑ απέδωσε την Τρίτη η Πιονγιάνγκ την παραδοχή του δημιουργού του πυρηνικού προγράμματος του Πακιστάν, Αμπντούλ Καντίρ Χαν, ότι πούλησε τεχνογνωσία για την κατασκευή πυρηνικών όπλων στη Βόρειο Κορέα, καθώς επίσης και στο Ιράν και τη Λιβύη.

Η δήλωση έγινε από εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών της Βορείου Κορέας και μεταδόθηκε από το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο KCNA.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, ο εκπρόσωπος δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον «κατασκεύασε» τις αποκαλύψεις του Πακιστανού επιστήμονα, με στόχο να απομονώσει τη χώρα από τις διεθνείς εξαμερείς συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμά της, ο δεύτερος γύρος των οποίων θα αρχίσει αργότερα το Φεβρουάριο. Ήταν η πρώτη επίσημη αντίδραση της Πιονγιάνγκ στις ειδήσεις από το Πακιστάν.

Την ίδια ώρα, οι New York Times δημοσιεύουν συνέντευξη του Περβέζ Μουσάραφ, την Πέμπτη, στην οποία ο Πακιστανός πρόεδρος αναφέρει ότι «υποπτευόταν» πως ο Αμπντούλ Καντίρ Χαν μοιραζόταν πυρηνική τεχνολογία με άλλες χώρες εδώ και τρία χρόνια, αλλά δεν το «γνώριζε» ως τον περασμένο Οκτώβριο, όταν οι ΗΠΑ του παρείχαν σχετικές αποδείξεις.

Ο στρατηγός υποστήριξε ότι, αν οι ΗΠΑ «γνώριζαν νωρίτερα, θα έπρεπε να μας είχαν ενημερώσει. Ίσως έτσι να αποτρέπονταν πολλά».

Αρνήθηκε ωστόσο ότι αληθεύουν οι πληροφορίες αξιωματούχων της αμερικανικής κυβέρνησης και των μυστικών υπηρεσιών ότι ο Χαν είχε έλθει σε συμφωνία με την Πιονγιάνγκ για ανταλλαγή πυρηνικής τεχνολογίας του Πακιστάν με τεχνολογία κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων της Βορείου Κορέας.

Υπό κράτηση έξι άτομα, Ανακρίσεις και αντιδράσεις στο Πακιστάν για τη διαρροή πυρηνικής τεχνογνωσίας

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2004

Δικαστική έρευνα για την υπόθεση διαρροής πυρηνικής τεχνογνωσίας προς τρίτες χώρες, όπως το Ιράν, η Λιβύη και η Βόρειος Κορέα, διεξάγεται στο Πακιστάν. Τρεις επιστήμονες και άλλοι τρεις πρώην στρατιωτικοί έχουν τεθεί υπό κράτηση και ανακρίνονται.

Οι έξι συλληφθέντες, που εργάζονταν στα Ερευνητικά Εργαστήρια Χαν (KRL), απασχολούνταν εδώ και χρόνια σε δραστηριότητες πυρηνικής ανάπτυξης, σύμφωνα με καταθέσεις του υπουργείου Εσωτερικών στο ανώτατο δικαστήριο του Ραουαλπίντι.

Βάσει των καταθέσεων, οι έξι άνδρες «ευθύνονται για την άμεση ή έμμεση διαρροή σε ξένες χώρες ή σε ξένα πρόσωπα μυστικών κωδικών, πυρηνικών πρώτων υλών, ουσιών, μηχανημάτων, εξοπλισμών, πληροφοριών, εγγράφων, σχεδίων, προγραμμάτων, άρθρων, σημειώσεων κ.λπ.».

Οι μαρτυρίες αυτές του υπουργείου Εσωτερικών κατατέθηκαν ως απάντηση στις μηνύσεις οικογενειών των κρατουμένων για παράνομη κράτησή τους. Οι επιστήμονες Μοχαμάντ Φαρούκ, Ναζίρ Αχμέντ Ναζεεμουντίν και οι συνταξιούχοι στρατιωτικοί Ισλάμ Ουλ-Χακ, Σαζαουάλ Χαν Μαλίκ και Ικμπάλ Ταζουάρ τέθηκαν υπό κράτηση βάσει του νόμου για την ασφάλεια του 1952.

Οι καταθέσεις του υπουργείου βεβαιώνουν ότι οι δραστηριότητες διάδοσης των πυρηνικών από την πλευρά των κρατουμένων «έβλαψαν σοβαρά την άμυνα, τις εξωτερικές υποθέσεις και την ασφάλεια του Πακιστάν».

Τα εντάλματα σύλληψης των έξι ανδρών, διευκρίνισε δικαστική πηγή, εκδόθηκαν την 31η Ιανουαρίου και η ισχύς τους διαρκεί τρεις μήνες. Στο διάστημα αυτό οι πακιστανικές αρχές πρέπει ν’ αποφανθούν για την έκβαση των υποθέσεων αυτών.

Archive.in.gr/

Από τα παραπάνω αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης τι κόλαση μπορεί να ξεσπάσει αυτή τη στιγμή εκ μέρους των Ισλαμιστών αν αποφασίσουν να πυροδοτήσουν μια πυρηνική βόμβα έστω και μικρής ισχύος σε μια πρωτεύουσα της Ευρώπης. Εκτός από τους κινδύνους της χρήσης χημικών νευροπαραλυτικών αερίων (Σαρίν κ.λπ.) που τυχόν έχουν στη διαθεσή τους οι χημικοί τους επιστήμονες, εκτός από σκοπολαμίνη ή υδροκυάνιο, ή ραδιενεργό πολώνιο που αν το έχουν, και το διαχύσουν στο υδραγωγείο μιας πόλης θα μετρούμε χιλιάδες νεκρούς εντός εικοσιτετραώρου ή υπάκοους πολίτες οι οποίοι κατευθυνόμενοι από τα ΜΜΕ μπορούν να εκτελέσουν εντολές σαν υπνμωτισμένοι δολοφόνοι.

Όλα αυτά που μοιάζουν να προέρχονται από χολυγουντιανό σενάριο ή κάποιο κεφάλαιο της Αποκάλυψης του Ιωάννη δεν αποκλείεται να τα ζήσουμε στις μέρες μας είτε εμείς ειτε τα παδιά μας.

Και τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα: Η εξαπόλυση όλων αυτών των αρνητικών δυνάμεων μέσα από το σακί των μαγισσών του θανάτου υπάρχει η δυνατότητα να αποτραπεί;

Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος σε εκπομπή του Ιορδάνη Μαρίνοθυ χτές στην ΕΤ1 έδωσε μια σοφή συμβουλή και απάντηση.

«Σε μια οικογένεια υπάρχει ένα άριστο παιδί, ένα μέτριο, ένα κακό, ένα αναρχικό, ένα τεμπέλικο, όμως όλα αυτά τα παιδιά είναι μέλη της ίδιας οικογένειας δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Είμαστε όλου μέλη της ίδιας οικογένειας». Βέβια ο αρχιεπίσκοπος εννοούσε τους πάντα διχασμένους  Έλληνες. Αυτούθς που ανήκουν σε διαφορετικά κόμματα και χαίρεται ο κομματάρχης του ενός όταν αποτυγχάνει ο κομματάρχης του άλλου ακόμη κι αν καταστρέφεται η πατρίδα. Αρκεί να συντριβεί το άλλο κόμμα. Είναι η απόλυτη ευτυχία για τους κοντόθωρους και διχαστικούς Έλληνες. Δεν βλέπει το κοινό καλό, αλλά χαίρεται με την αποτυχία του άλλου που τον αντιμετωπίζει σαν ανταγωνιστή και εχθρό του.

Για μας τα λόγια του αρχιεπισκόπου ισχύουν και για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όλη η παγκόσμια κοινότητα αποτελείται από ανθρώπους δημιουργήματα του ίδιου Θεού. Είμαστε όλοι μέλη μιας τεράστιας οικογένειας και δεν εννοείται να ξεσκιζόμαστε και να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο βρισκοντας χιλιάδες αιτιάσεις και δικαιολογίες για να πάρει ο ένας το κεφάλι του γείτονά του.

Μοναδικός ενωτικός κρίκος η αγάπη του ανθρώπου για τον συνάνθρωπο. Η έμπρακτη εφαρμογή του Ευαγγέλιου της κρίσεως είναι η μόνη που μπορεί να μας καταξιώσει και λύσει από τα δεσμά του ανθρωποκτόνου μίσους. Να μας απελευθερώσει από τις αρπάγες ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος.

«Mωραίνει Κύριος ους βούλεται απωλέσαι» Μέρος 1ο

Τα γεγονότα που παρακολουθούμε με τους ισλαμιστές να αποκεφαλίζουν και ν’ ανατινάζουν αδιακρίτως αντίπαλους μουσουλμάνους, κατ’ εξοχήν ειρηνιστές και χριστιανούς,  είχαν προδιαγραφεί πολλά χρόνια πριν από τον Σαμουήλ Χάτινγκτον. Είχε μιλήσει τότε πως ο επόμενος πόλεμος θα είναι θρησκευτικο-πολιτισμικός.

Φάτε συριακή σημαία τώρα για την οποία μαχόσασταν αποτειχισμένοι του Ισλάμ.

Φάτε συριακή σημαία τώρα για την οποία μαχόσασταν αποτειχισμένοι του Ισλάμ.

Μετά είχαμε την απαγωγή του Εβραίου πυρηνικού επιστήμονα Μαρντοχάι Βανούνου από τους Ισραηλινούς πράκτορες, όταν αποκάλυψε ότι το Ισραήλ διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο με πάνω από 100 πυρηνικές βόμβες που τις εξέλιξε σε πυρηνικές δοκιμές στην έρημο Νεγκέβ, με τη δικαιολογία της προστασίας του από τους γειτονικούς αραβικούς λαούς και το Ιράν, όλους εχθρικά διακείμενους.

Λίγο αργότερα είχαμε τη Βόρειο Κορέα και το Πακιστάν με την Ινδία να αποκτούν κι αυτές πυρηνικό οπλοστάσιο.

Στη συνέχεια οι Αμερικανοί επιτίθενται στον Σαντάμ Χουσείν γιατί είχε χημικό και βιολογικό οπλοστάσιο που ποτέ δεν αποδείχθηκε και πιθανώς πυρηνικά. Έτσι φτάσαμε να ξεκινήσει ένας εμφύλιος πόλεμος στα αραβικά κράτη με τους Σιίτες και Σουνίτες να αλληλοσφάζονται, στο Ιράκ, τη Λιβύη να διαλύεται, την Αίγυπτο μετά από αιματοχυσία να παλινδρομεί στην χειρότερης μορφής δικτατορία του Σισι που έριξε τον κάπως δημοκράτη Μόρσι με στρατιωτικό πραξικόπημα του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι.  Το Αφγανιστάν να αλληλοσφάζεται διαιρεμένο σε αμερικανοευρωπαϊζον τμήμα και το άλλο των παραδοσιακών Αφγανών, που συμμαχεί με τους Ταλιμπάν.

Και έτσι οι αποικιοκράτες αμερικανοευρωπαίοι έκαναν αυτό που ήξεραν πολύ καλά να κάνουν. Προσπάθησαν να υποτάξουν τους αραβικούς λαούς όπως επί χρόνια έκαναν από την εισβολή της Γαλλίας στην Αίγυπτο επί Ναπολέοντος, των Γάλλων καπιταλιστών ψευδοδημοκρατών στο Αλγέρι και τέλος με την απόλυτη προδοσία και εγκατάλειψη των Παλαιστηνίων με την προώθηση, υποστήριξη και ισχυροποίηση του Ισραήλ  εκ μέρους της Αμερικής και της άβουλης, ασύνδετης και ορμώμενης από οικονομικά συμφέροντα των τραπεζών και των μονοπωλίων Ευρωπαϊκών ολιγαρχιθκών κέντρων-φέουδων.

Έτσι φτάσαμε στη δημιουργία ενός συριακού εμφύλιου γιατί δεν μας καλοάρεσε ο Άσαντ και ενός Ισλαμικού κράτους στο οποίο Αμερικανοί, Γερμανοί και Γάλλοι δεν έχασαν την ευκαιρία να πουλήσουν όπλα και πολεμικό υλικό διασεκατομμυρίων.

Έτσι οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι μετά την ενδεκάτη του Σεπτέμβρη του 2001 χωρίς να το καταλάβουν/με απασφαλίστηκαν οι δικλείδες ασφαλείας. Ο κύβος ερρίφθη. Μπήκαμε σε έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο όπου τα θύματα θα είναι πολλαπλάσιοι απλοί πολίτες παρά στρατιώτες. Οι παράπλευρες απώλειες «αθώων» πολιτών που θα σφαγιάζονται σαν πρόβατα από ισλαμιστές αυτόχειρες, αυτοανατιναζόμενους με βόμβες που περιέχουν καρφιά, βίδες κ.λπ. θα ανέρχονται σε χιλιάδες. Οι εκατόμβες ανθρώπινων στόχων σε δημόσιους χώρους όπου δεν θα δίνεται σε κανένα το δικαίωμα ή η δυνατότητα να αμυνθεί και να προστατευτεί είναι αναντίρρητο γεγονός. Αντίθετα η παρουσία του στρατού, των καμερών παρακολούθησης δεν προάγουν την ασφάλεια αλλά τον φόβο, τον τρόμο και την ανασφάλεια, μαζί με την καταπίεση και τον περιορισμό των ελάχιστων δικαιωμάτων που έχουν απομείνει στα άτομα-πολίτες.

Οι παράπλευρες απώλειες πολλαπλάσιες των τρατιωτών

Οι παράπλευρες απώλειες πολλαπλάσιες των στρατιωτών

Οι ασκοί του Αιόλου ανοίχτηκαν κε Ομπάμα, κυριε Κάμερον, κε Ολάντ κα Αγκέλα Μέρκελ και οι λοιποί. Τώρα, άντε να τους μαζέψετε.    

Φτάσαμε να έχουμε ντόπιους ευρωπαίους σε κάθε κράτος, διακεκριμένους επιστήμονες και τεχνικούς με άριστη κατάρτιση, εκπαιδευμένους στα πανεπιστήμια της Ευρώπης, οι οποίοι διαθέτουν προηγημένη τεχνολογία, ενδιατρίβουν στην Ευρώπη και δουλεύουν για τον ΙSIS, και ασποάζονται την ιδεολογία της αυτοετεροκαταστροφής. Της διάλυσης των στάνταρτς, των  δεδομένων και των παραδόσεων που γνωρίζαμε ως τώρα.

Την ίδια στιγμή τα σύνορα της Ελλάδας είναι διάτρητα και μπαίνουν με την πρόφαση της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, νέοι μουσουλμάνοι σαφώς κάποιοι εξ αυτών είναι οπαδοί του ISIS με συγκεκριμένου σκοπό να φέρουν καίρια κτυπήματα στον τρόπο ζωής μας.

Αποβλέπουν σίγουρα στο να μας τρομοκρατήσουν ώστε να πιέσουμε τις κυβερνήσεις μας να σταματήσει η σταυροφορία των χριστιανικών λαών εναντίον του Ισλάμ. Στόχος ανεφάρμοστος, καθ’ ότι οι ηγέτες μας κάθε άλλο παρά υπολογίζουν τη γνώμη και τις αποφάσεις του λαού τους. Προστατευμένοι από το πλήθος των σωματοφυλάκων τους, κάτω από την ασπίδα και την ασφάλεια που χαρίζει ο τεκτονισμός και η στοά, με τον υψηλό μισθό τους σίγουρο, έχουν εντελώς αυτονομηθεί και αδίστακτοι ψεύδονται και αθετούν τις υποσχέσεις τους και δεν δίνουν δεκάρα αν μας εξαπατούν, ούτε καλούνται σε απολογία από καμιά δικαιοσύνη, από κανέναν  εισαγγελέα.

Έτσι δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια η δυνατότητα να σταματήσει ο ακήρυκτος πόλεμος κατά του Ισλάμ στην πιο φασιστική του εκδοχή. Ο πόλεμος θα συνεχιστεί και οι λαοί θα συνεχίζουν να σφάζονται για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα με την Ανατολή να βομβαρδίζεται και τη Δύση να ανατινάζεται. και οι ισχυροί θα συνεχίζουν να επιβάλλουν αυτό που θεωρούν γεωπολιτικό τους συμφέρον εις βάρος της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης που όπως συμβαίνει σε καιρούς πολέμου δεν έχει καμιά αξία.

Κατά τη γνώμη μας η ανθρωπότητα έχει ξεφύγει από τον συμπαντικό ηθικό νόμο ο οποίος είναι σκληρός, αδήρητος υπεράνω των δυνάμεων του ανθρώπου να τον ακυρώσει. Είναι ο νόμος της ανταπόδοσης. «Του μάχαιρα έλαβες μάχαιρα θα λάβεις».

Για μια ακόμη φορά ο εωσφορικός εγωισμός και η δαιμονική αλαζονεία δεν επιτρέπουν στην ψυχή να μετανοήσει και να ταπεινωθεί για τα άπειρα λάθη και αστοχίες, παραβάσεις και αμαρτίες που διαπράτει, με αποτέλεσμα ο θάνατος να απλώνει από άκρη σε άκρη της γης τα φτερά του.

«Μωραίνει Κύριος ους βούλεται απωλέσαι!»

Σε επόμενη αναφορά μας θα παρουσιάσουμε κάποιες πληροφορίες που μας έρχονται από το 2004 κι όμως ελάχιστοι τις πρόσεξαν τότε στις ώρες των παχέων αγελάδων της ευπορίας και της ευμάρειας. Κι όμως αυτές οι ειδήσεις προετοίμαζαν το τραγικό τώρα.

 

Έφυγε από τη ζωή μια μεγάλη καρδιά, η Νάνσυ Χόρτον.

Νάνσυ Χόρτον μια θαυμαστή φιλέλληνας

Νάνσυ Χόρτον μια θαυμαστή φιλελληνίδα μια μεγάλη καρδιά!

Η μικρότερη κόρη του Αμερικανού πρέσβη στη Σμύρνη  το 1922 Τζορτζ Χόρτον, αυτόπτη μάρτυρα της Μικρασιατικής Καταστροφής, ήταν 103 ετών και τα τελευταία τρία χρόνια καθηλωμένη από βαρύ εγκεφαλικό. Την απέκτησε με την Ελληνίδα, τρίτη κατά σειρά σύζυγό του, Αικατερίνη Σακοπούλου. Στην Καταστροφή της Σμύρνης ήταν 10 ετών. Ο πατέρας της είχε φροντίσει η κόρη του Νάνσυ να βρίσκεται στην Ελλάδα τις μέρες αυτές, όπως είχε πει η ίδια.

Αυτό που γνώριζε με κάθε λεπτομέρεια  ήταν το έργο του  φιλέλληνα πατέρα της και προσπάθησε τα τελευταια χρόνια που ζούσε στην Ελλάδα να κρατήσει ζωντανό. Χάρις στον Χόρτον σωθηκαν χιλιάδες ζωές με τα πιο απίθανα τεχνάσματα. Βοήθησε τον κόσμο που έφτανε στη Σμύρνη παρέχοντας τροφή και καταφύγιο, ενώ ακόμα και κατα τις ημέρες που καιγόταν η Σμύρνη εδινε πιστοποιητικά σε Ελληνες ότι δηθεν εργάζονταν στο αμερικάνικο προξενείο και ναύλωσε πλεούμενα με την  προστασία της αμερικανικης σημαίας για να φυγαδεύσει τον κόσμο.  Ακόμα και μετα την καταστροφή βοήθησε την εγκατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα, αλλά και με την  επιστροφή του στην Αμερική. Κορυφαία συνδρομή του ήταν η περίφημη έκθεση που έστειλε στο Στειτ Ντιπάρτμεντ περιγράφοντας τις βαρβαρότητες των Τούρκων κατά των Χριστιανών πριν την Καταστροφή και η οποία δόθηκε στην δημοσιότητα το 1969.

Αιωνία η μνήμη σου Νάνσυ!

Τρομερή πνευματική και πολιτισμική πρόοδος της ανθρωπότητας

Ο Φρόϋντ είχε δίκηο όταν μιλούσε για τοτέμ και ταμπού και υπερίσχυση του σεξουαλικού ενστίκτου εκ μέρους του άνδρα στη γυναίκα φυτώριο. Αυτή μόνο να μεγαλώνει τα παιδιά της αξίζει και να μαγειρεύει. Όλα τα άλλα της περισσεύουν. Είναι μόνο για την ευχαρίστηση του άνδρα. Γι’ αυτή ισχύει μόνο το μαρτύριο και ο σεξουαλικός βιασμός.

BOOK2

Και η ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ συνεχίζεται. Διαβάστε την ανακοίνωση του Avaaz:

«Είσαι γενναίο και δυνατό κορίτσι, αύριο θα γίνεις γυναίκα» είπαν στην 6χρονη Hibo Wardere και την οδήγησαν σε μια καλύβα στην Μογκαντίσου, την πρωτεύουσα της Σομαλίας, όπου ο «κόφτης» της γειτονιάς αφαίρεσε τα γεννητικά της όργανα με ένα ξυράφι.

Η κακοποίηση αρχίζει από τα εννιά τους χρόνια με την κλειτοριδεκτομή

Η κακοποίηση αρχίζει από τα εννιά τους χρόνια με την κλειτοριδεκτομή

200 εκατομμύρια κοριτσάκια και γυναίκες σε 30 χώρες του κόσμου έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων.

Στη Σομαλία, το 98% των κοριτσιών έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή. Όμως τώρα, η Υπουργός για τις Γυναίκες σκέφτεται να απαγορεύσει την απάνθρωπη πρακτική
. Ειδικοί στη Σομαλία ισχυρίζονται ότι ένα παγκόσμιο κύμα διαμαρτυρίας θα μπορούσε να βοηθήσει στο να επιτευχθεί πλήρης απαγόρευση μέσα σε βδομάδες!

Η πολιτεία Πούντλαντ, στη βορειοανατολική Σομαλία, ήδη απαγόρευσε την κλειτοριδεκτομή και η κεντρική κυβέρνηση της Σομαλίας έχει στο παρελθόν υιοθετήσει αρκετές προοδευτικές νομοθεσίες που έχουν ξεκινήσει από την Πούντλαντ. Αν αρκετοί και αρκετές από εμάς ενώσουμε τώρα τις φωνές μας με όσους δίνουν μάχη για την προστασία των κοριτσιών στη Σομαλία, μπορούμε να πετύχουμε την απαγόρευση. Υπόγραψε το ψήφισμα και διάδωσέ το παντού:

https://secure.avaaz.org/el/fgm_somalia_ban_loc/?boEIldb&v=74012&cl=9661250113

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων αποτελεί κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η επέμβαση είναι πραγματικά επικίνδυνη: πολλά κορίτσια πεθαίνουν λόγω μολύνσεων από ανθυγιεινές συνθήκες ή έχουν επιπλοκές στην εμμηνορρυσία και στον τοκετό.   Για πολλούς, η κλειτοριδεκτομή είναι μια θρησκευτική πρακτική που βοηθάει το κορίτσι να ενηλικιωθεί και αυξάνει τις πιθανότητές του να παντρευτεί. Δεν είναι όμως λίγοι οι ηγέτες του Ισλάμ που είναι αντίθετοι και ισχυρίζονται πώς αυτή η πρακτική δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία τους.

Σίγουρα για να σταματήσει πλήρως αυτή η πρακτική, δεν αρκούν οι νομοθετικές μεταρρυθμίσεις από μόνες τους – χρειάζεται και ενημέρωση και δημόσια παιδεία. Αλλά τουλάχιστον με αυτή την απαγόρευση στη Σομαλία, θα μπορούσαμε να ανοίξουμε το δρόμο για να σωθούν χιλιάδες κορίτσια.

Και έχουμε πολλές πιθανότητες να κερδίσουμε: η κυβέρνηση έχει ήδη δώσει προοδευτικό στίγμα και οι πηγές μας λένε ότι τα ¾ των βουλευτών είναι με το μέρος μας.

Η κυβέρνηση της Πούντλαντ και η Σομαλή Υπουργός για τις Γυναίκες πρωτοστατούν σε αυτή τη μεταρρύθμιση, και αν τους στείλουμε ένα δυνατό μήνυμα ελπίδας και στήριξης θα τους δώσουμε την ώθηση που χρειάζονται για να κινήσουν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Η Unicef, που βρίσκεται στη Σομαλία και δίνει αγώνα για την κατάργηση του γενετήσιου ακρωτηριασμού, επίσης ζητάει τη στήριξή μας. Υπόγραψε το ψήφισμα και διάδωσέ το παντού:

https://secure.avaaz.org/el/fgm_somalia_ban_loc/?boEIldb&v=74012&cl=9661250113

Το κίνημά μας ανά τον κόσμο έχει εναντιωθεί σε πρακτικές υποδούλωσης των γυναικών. Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου οι αδελφές μας και οι κόρες μας έχουν το ίδιο δικαίωμα στη ζωή με τους αδελφούς μας και τους γιούς μας, τότε ας ενώσουμε όλοι και όλες τις φωνές μας για να σταματήσουμε αυτό το έθιμο. Η Σομαλία έχει το υψηλότερο ποσοστό κλειτοριδεκτομών στον κόσμο και αν πετύχουμε εκεί την απαγόρευση αυτής της βαρβαρότητας, θα κάνουμε την αρχή ώστε να απαγορευτεί και σε άλλες χώρες.

Με ελπίδα,
Lisa, Fatima, Mike, Ricken, Alice, Ari και όλη η ομάδα του Avaaz

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΟΗΕ: Περίπου 200 εκατ. γυναίκες υπέστησαν κλειτοριδεκτομή το 2015 – Real.gr
http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=482781&catID=4

Μάχη ΟΗΕ κατά κλειτοριδεκτομής – Η Καθημερινή http://www.kathimerini.gr/848401/article/epikairothta/kosmos/maxh-ohe-kata-kleitoridektomhs

Διεθνής Ημέρα Μηδενικής Ανοχής στην Κλειτοριδεκτομή –UNICEF
http://www.unicef.gr/διεθνής-ημέρα-μηδενικής-ανοχής-στην-κλειτοριδεκτομή/a2-785-8

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων είναι πιο διαδεδομένος από ότι νομίζαμε (στα αγγλικά) – TIME
http://time.com/4207731/200-million-women-children-fgm-unicef/

Σομαλή υπουργός προειδοποιεί με απαγόρευση του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων (στα αγγλικά) – The Guardian
http://www.theguardian.com/world/2015/aug/13/somali-minister-hint-fgm-ban-female-genital-mutilation

7 αλήθειες που πρέπει να ξέρεις για τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων – (στα αγγλικά) Mashable
http://mashable.com/2015/08/09/female-genital-mutilation/

Βάλε την υπόγραφή σου στο Avaaz. org/el/

Προς τον πρόεδρο της Σομαλίας Χασάν Μοχάμουντ, τον πρωθυπουργό Ομάρ Σαρμάρκε, και την υπουργό για τις Γυναίκες και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Ζάχρα Σαμάνταρ:

Ως πολίτες από όλο τον κόσμο, στηρίζουμε την προσπάθειά σας για απαγόρευση του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων των κοριτσιών και γυναικών της Σομαλίας. Συγχαίρουμε την πολιτεία Πούντλαντ που ανακοίνωσε την πλήρη απαγόρευση αυτής της πρακτικής και ζητάμε από την κεντρική κυβέρνηση της Σομαλίας να περάσει και αυτή άμεσα και αποτελεσματικά απαγορευτικά μέτρα. Αν η Σομαλία απαγορεύσει τον γενετήσιο ακρωτηριασμό και ξεκινήσει μια μεγάλη ενημερωτική εκστρατεία, μπορεί να γίνει πρωτοπόρος στην μάχη για τα δικαιώματα των γυναικών.

Πληκτρολόγησε το email σου: