Μπετόβεν και Σίλερ Ωδή στη Χαρά (ουράνια κι επίγεια)

Ο μέγας Γερμανός ποιητής Φρειδερίκος Σίλερ την έγραψε το 1785. Από αυτόν εμπνεύσθηκε η άλλη μοναδική μουσική ιδιοφυΐα  ο Λουδοβίκος Βαν Μπετόβεν. Όσο συνέθετε την Ενάτη Συμφωνία είχε χάσει τελείως την ακοή του. Άκουγε όμως μέσα στην ψυχή του τις μελωδίες που συνέθετε. Στις 7 Μαΐου 1824, όταν είχε ήδη ξεσπάσει η ελληνική επανάσταση του 1821 ενάντια στην τουρκική κατοχή (τυχαίο;), εκτέλεσε τη συμφωνία χωρίς να την ακούει εμπρός σε πλήθος κόσμου. Ούτε την άκουσε ποτέ!

Την 7 Μαΐου του 2015 ο μαέστρος Riccardo Muti και η Συμφωνική Ορχήστρα και χορωδία του Σικάγου εόρτασε την επέτειο αυτής της μοναδικής σύνθεσης στα χρονικά της κλασικής μουσικής. Μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα μνημειώδες έργο προσφορά του ανθρωπίνου πνεύματος προς τους συνανθρώπους και τον ίδιο τον Ύψιστο. Η Ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν ξεσπά με κεραυνοβόλο δύναμη σε ένα ξέσπασμα ενέργειας και δημιουργικής ώθησης που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ευαίσθητο άνθρωπο ασυγκίνητο, ιδίως το τελευταίο κομμάτι της συμφωνίας όπου η χορωδία ψέλνει την “Ωδή στην Χαρά.”

Ακούστε την πιο πάνω εκτέλεση, προσφορά από μας για σας. Κάτωθι του βίντεο αναγράφονται τα λόγια του Ύμνου του ποιητή στα ελληνικά.

Χαρά, κάλλος θείας φεγγοβολής
Κόρη των Ηλυσίων,
Εισβάλλουμε μεθυσμένοι από φωτιά,
Ουράνια, στον ιερό σου τόπο.
Εσύ ενώνεις με τα μάγια σου
Εκείνα που χώρισε η δύναμη του συρμού·
Όλοι οι άνθρωποι γίνονται αδέλφια,
Όπου πλανάται η ανάλαφρη φτερούγα σου.

Εκείνος που του χαμογέλασε η τύχη
Να’ ναι φίλος ενός φίλου,
Εκείνος που κατέκτησε μία καλοσυνάτη γυναίκα,
Ας σμίξει εδώ τη χαρά του με τη δική μας!
Ναι – όποιος έχει σ’ αυτή τη γη έστω και μία ψυχή
Που να μπορεί να την πει δική του!
Και οι άλλοι ας φύγουνε λαθραία
Θρηνώντας που δεν ανήκουν σ’ αυτή την κοινότητα.

Όλα τα πλάσματα πίνουν τη χαρά
Απ’ τα στήθη της φύσης.
Όλοι οι καλοί, όλοι οι κακοί
Ακολουθούν τα ρόδινά της ίχνη.
Μας έδωσε φιλιά, σταφύλια,
Έναν φίλο δοκιμασμένο στο θάνατο.
Έδωσε στο σκουλήκι την ηδονή
Και το χερουβείμ στέκεται μπροστά στον Θεό!

Χαρούμενα, όπως πετούν οι ήλιοι της
Διασχίζοντας τη θαυμαστή πεδιάδα του ουρανού,
Τρέξτε, αδέλφια, ακολουθήστε το δρόμο σας,
Χαρούμενοι, σαν ήρωες που τρέχουν προς τη νίκη.

Αγκαλιαστείτε, εκατομμύρια πλάσματα.
Αυτό το φιλί ας πάει στον κόσμο όλο!
Αδέλφια, πάνω από τον έναστρο θόλο,
Πρέπει να υπάρχει ένας φιλεύσπλαχνος πατέρας.
Προσκυνάτε, εκατομμύρια πλάσματα;
Κόσμε, διαισθάνεσαι τον Δημιουργό;
Ψάξε τον πάνω από το στερέωμα!
Θα πρέπει να ζει πάνω από τ’ αστέρια.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Leave a Reply

Your email address will not be published.