Τα ζευγάρια αλλά και οι γυναίκες παντρεμένες και μη θα πρέπει να καταφεύγουν σε έναν ψυχίατρο ή ψυχολόγο πριν αποφασ΄κισουν ή πιέζονται από κάποιον, τον άνδρα τους, την πατρική οικογένεια ή ό,τι άλλο, να προβούν σε έκτρωση.
Εάν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα και πιστεύουν καλόν είναι να προστρέξουν στον κατά τόπους μητροπολίτη αλλά και στον πνευματικό τους για να τον συμβουλευτούν ακόμη και για να ζητήσουν υλική βοήθεια και συμπαράσταση. Δεν φανταζόμαστε ή νομίζουμε πως θα βρεθεί ιερέας που θα αρνηθεί να βοηθήσει υλικά και να συμπαρασταθεί ηθικά και ψυχικά σε μια τέτοια περίπτωση,
Ύστερα είναι πιο εύκολα σήμερα να βρει μια γυναίκα δουλειά από έναν άνδρα. Για παράδειγμα να προβεί σε φύλαξη των παιδιών μιας εργαζόμενης οικογένειας στην ενορία της. Η την φύλαξη ενός υπερήλικα με θέματα Υγείας. Είναι πραγματικά πολύ μελαγχολικό να βλέπεις με την ανεργία που υπάρχει, Ελληνίδες να ζητάνε με το παιδί στην αγκαλιά (οι αθίγγανες το έχουν μετατρέψει σε επιχείρηση οίκτου) να ζητάνε βοήθεια ιδίως έξω από την εκκλησία, και άλλες άνεργες Ελληνίδες να ντρέπονται να μιλήσουν με τον παπά της ενορίας τους και να κλείνονται μέσα στο σπίτι και στη δυστυχία τους.
Έμμεσα αποδεικνύεται ότι είναι αποκομμένες από την εκκλησία δεν έχουν εξομολόγο και επομένως ούτε την στοιχειώδη ψυχολογική βοήθεια της εναπόθεσης του ψυχολογικού βάρους στο έλεος του Θεού. Άλλωστε στο κατάντημα που έχουμε ευρεθεί ΟΛΟΙ ποιος είναι εκείνος που δεν χρειάζεται την συμπαράσταση του πνευματικού και εμμεσα όσο κι άμεσα, του Θεού; Ας μην λησμονούμε πως ο Θεός γνωρίζει και δεν επιθυμεί τον θάνατο του αμαρτωλού “ως το αποστρέψαι αυτόν εκ της οδού της πονηράς και ζην αυτόν” (Ιεζεκιήλ 18,23).
Όμως σκοπός του παρόντος είναι αναφέρουμε τις κυριότερες σωματικές όσο και ψυχολογικές συνέπειες που έχει η ευλογημένη από άθεες και ανθρωποκτόνες Κυβερνήσεις σαν του ΠΑΣΟΚ (Νόμος 1609/86)της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, της Δημοκρατικής Αριστεράς, του ΚΚΕ και φυσικά της εθνοκτόνας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όπως εκ των έργων της έγινε αντιληπτή.
Οι σωματικές συνέπειες είναι: 1)διάτρηση της μήτρας και ρήξη του τραχήλου, 2) Λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος ιδιώς αν γίνεται υπό ελλειπείς και ανθυγιεινές συνθήκες για λόγους μυστικότητας. 3) Επιπλοκές στις επόμενες κυήσεις, όπως καθ’ έξιν αποβολές. (Αυτό το βλέπουμε σε κοπέλες ναρκομανείς οι οποίες υπό την επήρεια των ναρκωτικών συνέρχονται με τους συντρόφους τους μένουν έγκυες και κατόπιν καταφεύγουν στην έκτρωση). 4)Εξωμήτρια κύηση, 5) ανεπάρκεια του έσω στομίου του τραχήλου και σαν κατάληξη τον πρόωρο τοκετό. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται η γυναίκα να προβεί σε περίδεση του τραχήλου για να διατηρηθεί το κύημα μετά την έκτρωση του πρώτου παιδιού. 6) Αυξάνει μετά την έκτρωση η πιθανότητα πρόωρου τοκετού. 7)Εμφάνιση πρόδρομου πλακούντα, 8)αυξημένη περιγεννητική νοσηρότητα και 8)θνησιμότητα. 9)Θρόμβωση και εμβολή πνευμονική (συνήθως) μετά την εκτρωτική διαδικασία ιδίως εάν έχουμε έναν εξασθενημένο οργανισμό λόγω φτώχιας, μη καλής σίτησης, ηπατίτιδας C, επί εγκύων ηρωϊνομανών κ.λπ. 10) Επιπλοκές από την αναισθησία, τέλος δε πρόσφατα υπάρχουν σημαντικές μελέτες αμερικανών γυναικολόγων και γενικά ιατρών που ενοχοποιούν τις εκτρώσεις για αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού.
Οι Ψυχολογικές συνέπειες: Το μετεκτρωτικό σύνδρομο, αυτοτραυματισμός, αυτοκτονικός ιδεασμός, απόπειρες αυτοκτονίας, κατάθλιψη και αδυναμία διαχείρισης των ενοχικών συμπτωμάτων. Αύξηση της χρήσης έως κατάχρησης του αλκοόλ και των ναρκωτικών. Αϋπνίες, εφιάλτες και ταραγμένος ύπνος χαρακτηριστικά του οξέως μετατραυματικού συνδρόμου. Προβλήματα στις σχέσεις με την οικογένεια, την ανατροφή των παιδιών .
4 σχόλια
Μετάβαση στη φόρμα σχολίων
Επίσης, έχω παρατηρήσει ότι ακόμη κι όταν δεν συμφωνείται με τα σχόλια μας, πάντα τα δημοσιεύετε. Μου θυμίζετε το Βολταίρο. “Δεν συμφωνώ ούτε με μια λέξη μ’ αυτά που λες, αλλά θα υπερασπίσω και με το τίμημα της ζωής μου ακόμα ελεύθερος να λες όσα πρεσβεύεις.!”.
Αυτός πρέπει να είναι και ο κοινός σκοπός όλων μας: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ!
Σε περίπτωση εγκυμοσύνης λόγω βιασμού τι προβλέπεται;
Συντάκτης
Το ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ και ΗΘΙΚΑ σωστό είναι να βοηθηθεί η κοπέλα/γυναίκα να ξεπεράσει το τραύμα του βιασμού,ιδιαίτερα στο εξής σημείο. Ο βιασμός σου καταλύει την αίσθηση του αυτοελέγχου. Νιώθεις κουρέλι. Κάποιος άλλος σε κάνει ό,τι θέλει, χωρίς την εξουσιοδότησή σου. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον βιασμό φυσικά. Συμβαίνει π.χ. με όλες τις άθλιες κυβερνήσεις που εκμεταλλεύονται με υποσχέσεις ολόκληρους λαούς και μετά παίρνοντας την εξουσία βιάζουν τους λαούς τους με καταστροφικά μέτρα και νόμους. Οι πολίτες νιώθουν πως δεν έχουν κανένα έλεγχο πια.
Ως προς το παιδί, αν είναι ώριμη η γυναίκα να αναλάβει το κόστος να φέρει ένα παιδί στον κόσμο (πράγμα απίθανο για την αγριότητα των ημερών μας) μπορεί να το κρατήσει. Ιδίως αν, όπως στη Σουηδία, το κράτος ενδιαφέρεται για τις άγαμες μητέρες και τις επιχορηγεί χρηματικά. Αν η κοπέλα βρίσκεται σε άθλια ψυχολογική κατάσταση, τότε σεβόμαστε αν είναι άνω των 18 ετών την απόφασή της αφού της εξηγηθούν τα υπέρ και τα κατά της έκτρωσης όχι μόνο από ιατρικής πλευράς αλλά και χριστιανικής, με την διαμεσολάβηση ενός ιερέα που γνωρίζει αλλά και έχει εμπειρία χειρισμού τέτοιων σοβαρών θεμάτων που αποτελούν μέρος του ποιμαντικού του καθήκοντος. Η άποψή μου είναι ότι όχι μόνο λόγω του καταληκτικού δημογραφικού προβλήματος, αλλά και από την άποψη της γυναίκας δημιουργού ζωής, η εγκυμοσύνη να αφεθεί να εξελιχθεί γιατί θα βοηθήσει στην ψυχική ωριμότητα της κοπελιάς ή γυναίκας, καθώς θα φέρει άνθρωπο στον κόσμο. Παράλληλα θα ωριμάζει, βλέποντας και νιώθοντας ότι η ζωή δεν είναι “φάε, πίε ευφραίνου”, αλλά ένα συνεχές μάθημα στον δρόμο προς την τελειοποίηση της προσωπικότητας και της αυτοσυνειδησίας. Σε περίπτωση νοητικά καθυστερημένης κοπέλας εγκύου εκ βιασμού, είναι στην ευθύνη των γονέων της να αναθρέψουν και να διαπαιδαγωγήσουν το παιδί της, βοηθώντας και αυτήν να δώσει όσο στοργή, τρυφερότητα και αγάπη έχει η ίδια η βιασθείσα εκ τους υστερήματός της, να δώσει. Για μένα η εγκυμοσύνη θεληματική ή όχι, είναι μια ευκαιρία ωρίμανσης και δοκιμασίας επί τα ανώτερα και ουσιωδέστερα της ζωής.
Συμφωνώ με αυτά που λέτε. Μας επιμορφώνετε. Επιπλέον μας δίνετε την ευκαιρία να εκφραστούμε και να προβληματιστούμε.
Επειδή είναι όμως είναι κρίσιμες όχι μόνο οι μέρες αλλά και οι ώρες οι οποίες ζούμε (λόγω της γενικής κατάστασης και των νέων μέτρων), χρειάζεται να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας για να μπορέσουμε να έχουμε ακμαίο ηθικό στην πάλη για την ελευθερία μας.