ΜΕΡΟΣ Α’ – «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ἡ ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» Ἡ μαρτυρία ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ ἄκουσε τὸν Θεὸ νὰ ἱκετεύει.

 

Αυτή η σειρά δεν είναι μαθήματα.
Δεν είναι ανάλυση γεγονότων.
Δεν είναι πρόβλεψη του μέλλοντος.
Και σίγουρα δεν είναι εργαλείο φόβου.
Αυτή η σειρά είναι πορεία.
Είναι μια αργή, επίμονη επιστροφή στο βιβλίο της Αποκάλυψης όχι όπως το μάθαμε, αλλά όπως αντέχει να διαβαστεί από καρδιές που πόνεσαν, φοβήθηκαν, κουράστηκαν και παρεξήγησαν τον Θεό.
Δεν θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τα πάντα.
Θα προσπαθήσουμε να ακούσουμε.
Όχι τι θα συμβεί στον κόσμο, αλλά τι συμβαίνει μέσα μας όταν ο Χριστός μιλά.
Η Αποκάλυψη, σε αυτή τη σειρά, δεν θα παρουσιαστεί ως βιβλίο τρόμου ή εκδίκησης, αλλά ως το πιο δραματικό κείμενο αγάπης της Γραφής. Ένα κείμενο γραμμένο όχι για να τρομάξει, αλλά για να μη χαθεί κανείς. Ένα κείμενο που φωνάζει, όχι γιατί μισεί, αλλά γιατί δεν αντέχει την απώλεια.
Θα τη διαβάσουμε από την αρχή.
Κεφάλαιο προς κεφάλαιο.
Λέξη προς λέξη.
Όχι με τη βεβαιότητα του γνώστη, αλλά με την ευθραυστότητα εκείνου που ξέρει ότι μπορεί να συντριβεί αν δεν προσέξει.
Ο αφηγητής αυτής της σειράς δεν μιλά «εκ μέρους των ανθρώπων».
Μιλά για τον εαυτό του.
Για τον φόβο του.
Για τη σύγχυσή του.
Για την πορεία του από τον τρόμο στη συνάντηση.
Και μέσα από αυτή την προσωπική μαρτυρία, αφήνει χώρο σε κάθε ακροατή ή αναγνώστη να αναγνωρίσει τον εαυτό του χωρίς να νιώσει ότι κατηγορείται.
Δεν θα χρησιμοποιήσουμε την Αποκάλυψη για να δείξουμε ποιος φταίει.
Θα τη χρησιμοποιήσουμε για να δούμε πού χάσαμε την πρώτη αγάπη.
Δεν θα τη διαβάσουμε για να υψώσουμε τα χέρια μας.
Θα τη διαβάσουμε για να χαμηλώσουμε την άμυνα.
Αυτή η σειρά δεν υπόσχεται παρηγοριά χωρίς αλήθεια.
Αλλά υπόσχεται αλήθεια χωρίς απουσία αγάπης.
Όποιος την παρακολουθήσει, δεν χρειάζεται να συμφωνήσει.
Δεν χρειάζεται να πιστεύει όπως πιστεύουμε.
Δεν χρειάζεται καν να είναι έτοιμος.
Αρκεί να είναι ειλικρινής.
Γιατί ο σκοπός αυτής της πορείας δεν είναι να δημιουργήσει οπαδούς, αλλά να ανοίξει δρόμους επιστροφής. Όχι προς μια ιδεολογία, αλλά προς ένα Πρόσωπο. Όχι προς φόβο, αλλά προς μία σχέση.
Αν στο τέλος αυτής της σειράς κάποιος πει:

«Δεν φοβάμαι πια τον Θεό όπως πριν»,
τότε άξιζε.

Κι αν κάποιος πει:

«Ίσως μπορώ να γυρίσω»,

τότε όλα όσα θα ειπωθούν, και όσα θα πονέσουν,
θα έχουν ήδη βρει τον λόγο τους.
Γιατί αυτή η σειρά δεν είναι για το τέλος του κόσμου.
Είναι για την τελευταία πρόσκληση της Αγάπης
πριν κάποιος αποφασίσει να μείνει μόνος.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.