Ρωσικές πηγές: «Ρώσοι στρατιώτες πεθαίνουν από ελληνικά όπλα – Θα κάνουμε το ίδιο όταν θα γίνει πόλεμος με την Τουρκία»

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος | email: andreopoulos@pronews.gr

«Σύντομα θα υπάρχει ελληνοτουρκική σύγκρουση στην Μεσόγειο»

Η ελληνική κυβέρνηση έχει εκθέσει την Ελλάδα με την αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία καθώς αυτό χρησιμοποιείται για να σκοτώνει Ρώσους στρατιώτες.

Ο φόβος έγκειται στο γεγονός ότι η Ρωσία κάποια στιγμή στο μέλλον σε κάποια γεωπολιτική συγκυρία που θα απασχολήσει την Ελλάδα μπορεί να το «θυμηθεί» αυτό και να στραφεί κατά της χώρας προκαλώντας της σημαντικό γεωστρατηγικό πλήγμα.

Η Ρωσία στο παρελθόν το έχει ξανακάνει αυτό όταν στην θέση της υπήρχε η Σοβιετική Ένωση.

Συγκεκριμένα ως αντίποινα για την συμμετοχή μας στην εκστρατεία στην Ουκρανία το 1919 οι Μπολσεβίκοι που κυβερνούσαν τότε την Μόσχα, πρόσφεραν σημαντική βοήθεια στον Κεμάλ Ατατούρκ προμηθεύοντας τον με τεράστιες ποσότητες οπλισμού με αποτέλεσμα να ηττηθεί ο Ελληνικός Στρατός και να προκληθεί η Μικρασιατική Καταστροφή.

Βέβαια, βοήθεια στον Κεμάλ Ατατούρκ έδωσαν τότε και όλες οι άσπονδες φιλικές σύμμαχες (υποτίθεται) δυτικές χώρες. Βοήθεια του πρόσφερε η Βρετανία, η Γαλλία ακόμα και η Ιταλία.

Αλλά σε ό,τι αφορά τους Ρώσους υπήρχε το προηγούμενο της ουκρανικής εκστρατείας και οι Ρώσοι φρόντισαν να μας το «ξεπληρώσουν».

Φυσικά στην Ελλάδα αυτό διδάσκεται ως πισώπλατη μαχαιριά αλλά σκοπίμως και εντέχνως αποσιωπάται το γεγονός της ουκρανικής εκστρατείας.

Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον όταν κάποτε οι Ρώσοι βρουν την ευκαιρία να βοηθήσουν τους Τούρκους εναντίον μας θα το κάνουν, τότε πολύ εδώ πέρα θα προσποιούνται ότι δεχθήκαμε πισώπλατο χτύπημα από τους ομόδοξους Ρώσους χωρίς λόγο και αιτία.

Μέχρι τώρα είχαμε πέσει στα «μαλακά» καθώς την διαπίστωση αυτή την κάναμε μόνο εμείς στο pronews.gr και μερικά ακόμα ΜΜΕ, αλλά δυστυχώς πλέον την διαπίστωση αυτή την κάνουν και τα ρωσικά ΜΜΕ που σημαίνει ότι ξεκινάει να διαρρέεται μία «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» κατά της Ελλάδας και ότι θα πρέπει να πληρώσει για την συμμετοχή της σε θανάτους Ρώσων στρατιωτών.

«Γιατί η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες που θα πληρώσει για τη ρωσοφοβία», είναι ο τίτλος του ρωσικού άρθρου στην ιστοσελίδα «Ρεπόρτερ» (topcor.ru) που το υπογράφει ο Konstantin Kotlin, αρθρογράφος στρατιωτικών-πολιτικών αναλύσεων και δημοσιεύει-αποδίδει το Βαλκανικό Περισκόπιο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στο ρωσικό άρθρο έχουν φωτογραφία ελληνικού ΒMP-1 που θα αποδοθεί στους Ουκρανούς.

Γράφει ο Ρώσος συντάκτης:

«Η Ελλάδα πρόκειται να μεταφέρει στην Ουκρανία «απίστευτη ποσότητα» όπλων και πυρομαχικών. Αυτό αναφέρουν κορυφαία ελληνικά ειδησεογραφικά μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες. 

Σύμφωνα με τα μέσα αυτά, περισσότερα από εκατόν είκοσι τεθωρακισμένα οχήματα πεζικού BMP-1, εξήντα φορητά αντιαεροπορικά συστήματα πυραύλων FIM-92 Stinger και είκοσι χιλιάδες τυφέκια AK-47 Kalashnikov, μαζί με φυσίγγια, σχεδιάζονται να παραδοθούν από την ελληνική δημοκρατία.

Στις αρχές Μαρτίου, η Ελλάδα έστειλε ήδη δύο στρατιωτικά μεταφορικά S-130 στην Πολωνία, μεταφέροντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ, αρκετές χιλιάδες καλάσνικοφ, καθώς και εκτοξευτές χειροβομβίδων που προορίζονται για την Ουκρανία. 

Την ίδια στιγμή, ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος ανακοίνωσε μόλις στα μέσα Απριλίου ότι δεν σχεδιάζονταν νέες προμήθειες όπλων στο καθεστώς του Κιέβου.

«Ο στρατιωτικός εξοπλισμός που έχουμε ήδη στείλει στην Ουκρανία ελήφθη από αποθήκες. Δεν τίθεται θέμα αποστολής ακόμη περισσότερων», ανέφερε ο Παναγιωτόπουλος στο ευρωπαϊκό δίκτυο μέσων ενημέρωσης Euractiv.

Ωστόσο, όπως δείχνει η πρακτική, ο επικεφαλής του ελληνικού υπουργείου Άμυνας, όπως φαίνεται, δεν επρόκειτο να κρατήσει τον λόγο του. 

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι γενικά οι Έλληνες, ο ελληνικός λαός, έχουν έντονα αρνητική στάση απέναντι στην προμήθεια όπλων στην Ουκρανία. 

Σύμφωνα με κοινωνιολογική έρευνα του ελληνικού τηλεοπτικού καναλιού MEGA TV, το 66% του ελληνικού πληθυσμού, η συντριπτική πλειοψηφία, είναι αντίθετο με τη μεταφορά όπλων στο Κίεβο.

 Αυτή είναι η πολιτική θέση του ελληνικού λαού, που πρέπει να ληφθεί υπόψη από μια δημοκρατική κυβέρνηση. (Σ.γ.:Αστεία πράγματα λέμε τώρα!!!)

 Ωστόσο, οι σύγχρονοι πολιτικοί στην Αθήνα δεν ενδιαφέρονται πραγματικά.

 Το καθεστώς της ιστορικής πατρίδας της δημοκρατίας για την ελληνική ηγεσία σε αυτή την περίπτωση αποδείχθηκε μια κενή φράση. 

Να πιστεύει ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μπορεί να μην ξέρει ποιες διαθέσεις κυριαρχούν στην κοινωνία του, τουλάχιστον  είναι αφελές.

 Όχι, είναι πιο πιθανό να υπάρξει πλήρης αδιαφορία για τις απόψεις των δικών του ανθρώπων για χάρη των συμφερόντων των επιμελητών (σ.γ:.αφεντικών) στο εξωτερικό. 

Αν και θα άξιζε να ακούσουμε  τους απλούς Έλληνες. Άλλωστε, η στάση τους απέναντι στη Ρωσία έχει αρκετές πραγματικές ιστορικές προϋποθέσεις.

Η Ρωσία βοήθησε στην αναβίωση του ελληνικού κράτους

Ολόκληρη η ιστορική μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας καθορίστηκε de facto από τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829, ο οποίος έληξε με τη νίκη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. 

Σύμφωνα με τη συνθήκη ειρήνης της Αδριανούπολης που υπογράφηκε στο τέλος της, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνώρισε την ελληνική αυτονομία με τον όρο να πληρώσει φόρο τιμής στον Σουλτάνο. 

Ωστόσο, μετά από μόλις ένα χρόνο, η Ελλάδα, με την υποστήριξη της Ρωσίας, κατάφερε ακόμα να αποκτήσει πλήρη ανεξαρτησία.

 Είναι σημαντικό ότι ο πρώτος ηγεμόνας της ανεξάρτητης Ελλάδας ήταν ένας Ρώσος πολιτικός, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, κόμης Ιβάν Αντόνοβιτς Καποδίστριας. 

Δηλαδή, η Ρωσία κυριολεκτικά αναβίωσε το ελληνικό κράτος, παραχωρώντας στην Αθήνα την ανεξαρτησία και την κυριαρχία που είχαν χάσει.

 Δεν την προσάρτησε στην επικράτειά της, δεν την έκανε υποτελές κράτος, αλλά κατέστησε δυνατή την επιστροφή όσων χάθηκαν για σχεδόν τετρακόσια χρόνια, παρελθόν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης, ένα κράτος.

 Και αν οι Έλληνες που έζησαν πριν από διακόσια χρόνια ήξεραν τι θα έκαναν οι απόγονοί τους σε σχέση με την ελευθερώτρια χώρα – τη Ρωσία, θα έτρεμαν. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι ο τουρκικός παράγοντας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας δεν έχει εκλείψει.

 Η Ελλάδα και η Τουρκία οδεύουν σε πόλεμο.

Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας γίνονται όλο και χειρότερες τα τελευταία χρόνια. Ο λόγος είναι εδαφικές διαφορές σχετικά με την ιδιοκτησία των υφαλοκρηπίδων και τα όρια κατά μήκος των οποίων  βρίσκεται η αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι στις αμφισβητούμενες περιοχές βρίσκονται μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου, τα οποία, δεδομένης της εξελισσόμενης ενεργειακής κρίσης, χρειάζονται επειγόντως από όλους. 

Είναι σαφές ότι μέχρι να αναπτυχθούν, η κρίση μπορεί να τελειώσει, αλλά αυτό δεν μειώνει τη σκληρότητα του αγώνα για ενεργειακούς πόρους και τα πράγματα αργά αλλά σταθερά οδεύουν προς τον πόλεμο. 

Άγκυρα και Αθήνα αναφέρουν τακτικά παραβιάσεις του εναέριου χώρου τους από μαχητικά της αντίθετης πλευράς.

 Επιπλέον, και οι δύο χώρες εξοπλίζονται ενεργά και διεξάγουν τακτικά ασκήσεις κοντά στα αμφισβητούμενα εδάφη. 

Επιπλέον, δεν χρειάζεται να μιλάμε για διπλωματική λύση της σύγκρουσης. 

Έτσι, στα τέλη Μαΐου, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ανοιχτά ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν υπάρχει γι’ αυτόν και αρνήθηκε να διεξαγάγει διμερείς διαπραγματεύσεις μαζί του.

Και η απόρριψη της διπλωματίας σε αυτή την περίπτωση μοιάζει εξαιρετικά δυσοίωνη.

 Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα ενισχύει με συνέπεια τον στρατό της, διεξάγοντας στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον κουρδικών σχηματισμών στο Ιράκ και τη Συρία. (Σ.γ.: Έχει εμπειροπόλεμο, ψημένο σε μάχες εναντίον Κούρδων και Σύριων στρατό).

Από το 2017, η Άγκυρα έχει πραγματοποιήσει τρεις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία: την Ασπίδα του Ευφράτη, τον Κλάδο Ελαίας και την Πηγή της Ειρήνης. Και στα τέλη Μαΐου 2022, ο Ερντογάν ανακοίνωσε την τέταρτη.

«Ξεκινά μια νέα φάση σχηματισμού (στη Συρία) «ζώνης ασφαλείας» 30 χλμ στο εσωτερικό από τα σύνορα με την Τουρκία. Καθαρίζουμε το Ταλ Ριφάτ και τη Μανμπίτζ από τρομοκράτες», είπε ο Τούρκος πρόεδρος την 1η Ιουνίου, σημειώνοντας ότι στη συνέχεια άλλες περιοχές που συνορεύουν με την Τουρκία θα εκκαθαριστούν από μαχητές.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός είναι αρκετά έτοιμος για μάχη και έχει πραγματική εμπειρία στη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σε αντίθεση με τον Ελληνικό.

Γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: σε τι υπολογίζει η Αθήνα; 

Για τη βοήθεια της Ουάσιγκτον, φυσικά. Δεν είναι τυχαίο ότι στα μέσα Μαΐου 2022, Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν νέα συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας, σύμφωνα με την οποία ο αριθμός των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα θα διπλασιαστεί από τέσσερις σε οκτώ. 

Και η παραμονή των Αμερικανών στρατιωτών στο ελληνικό έδαφος θα διαρκέσει τουλάχιστον πέντε χρόνια, μετά τα οποία, σύμφωνα με τα υπογεγραμμένα έγγραφα, θα πρέπει να καταστεί αόριστη. Στα χαρτιά, όλα φαίνονται λογικά, αν δεν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι στις ελπίδες τους για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι Έλληνες μπορούν να εξαπατηθούν σκληρά. (Σ.γ.:Όπως το 1974 έγινε κατά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο).

Το ΝΑΤΟ υπολογίζει περισσότερο την Τουρκία όπως συνέβαινε από το 1950 και μετά.

Το ΝΑΤΟ δεν θα σώσει την Αθήνα από τις τουρκικές φιλοδοξίες, κυρίως επειδή η Τουρκία είναι πολύ πιο πολύτιμο μέλος της συμμαχίας από την Ελλάδα. Η Αμερική, ως η πιο επιθετική και συχνά αντιμαχόμενη χώρα στον πλανήτη, είναι πάντα επιρρεπής στον ακραίο πραγματισμό σε τέτοια θέματα. 

Και, με μεγάλη πιθανότητα, σε περίπτωση πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, θα προσπαθήσει να μείνει στο περιθώριο, καλύπτοντας τη δική της πολιτική ανικανότητα με τις εκκλήσεις των πλευρών για διάλογο.

 Ναι, θα υπάρχουν αμερικανικές βάσεις σε ελληνικό έδαφος, αλλά είναι απίθανο να πολεμήσουν τον τουρκικό στρατό. 

Το πιθανότερο είναι ότι θα επιτρέψουν στους Έλληνες να υπερασπιστούν ανεξάρτητα αυτό που θεωρούν υφαλοκρηπίδα τους.

 Και τότε η Αθήνα θα φωνάζει απελπισμένα για βοήθεια σε όλες τις χώρες. 

Είναι πιθανό και από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Άλλωστε, ήταν η Ρωσία που κάποτε κέρδισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας από την Τουρκία…

Και τι να πω… Από καθαρά ανθρώπινη άποψη, θα ήθελα η Ρωσία να πουλήσει στην Τουρκία μόνο τον μέγιστο δυνατό αριθμό αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-400 (ZRS). Και όχι μόνο αυτοί – πρέπει να ικανοποιηθούν τυχόν στρατιωτικο-τεχνικά αιτήματα της τουρκικής πλευράς που δεν απειλούν τα κρατικά συμφέροντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

 Γιατί;

 Γιατί σήμερα η ελληνική ηγεσία θέλει να σκοτώσει Ρώσους στρατιώτες, προμηθεύοντας το καθεστώς του Κιέβου με όπλα. 

Ναι, μιμούμενη την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, η Αθήνα το κάνει έμμεσα, χρησιμοποιώντας ένα «προφυλακτικό» στο πρόσωπο των Ουκρανών εθνικιστών, αλλά αυτό δεν θα τους σώσει από τη μόλυνση με τον ιό του πολέμου. 

Η πολιτική πορνεία, όπως και η συνηθισμένη πορνεία, είναι γεμάτη μολυσματικές ασθένειες.

 Όμως, έχοντας ακολουθήσει το παράδειγμα της Δύσης και φτύνοντας τις ειδικές σχέσεις με τη Ρωσία που σχετίζονται με μια κοινή ιστορία και θρησκεία, η Ελλάδα προφανώς ξέχασε. Σ.γ.: Η επιπόλαιη, ανέκαθεν προδοτική, ξεπουλημένη πολιτική ηγεσία και οι 300, δήθεν ξέχασε!

Η Ελλάδα, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν συγχωρούνται με τίποτα. 

Ούτε η επιβολή αντιρωσικών κυρώσεων, ούτε η υποστήριξη του ναζιστικού καθεστώτος του Κιέβου, ούτε η προμήθεια όπλων για να σκοτωθούν οι στρατιώτες μας. 

Αργά ή γρήγορα, πρέπει να πληρώσει για τα πάντα.

 Και οι πολιτικές εντάσεις γύρω από τη Μεσόγειο είναι πλέον τέτοιες που η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες που θα βρεθεί σε δύσκολη θέση. 

Λοιπόν, ας δούμε πώς θα αλλάξει η ρητορική της απέναντι στη Ρωσία όταν η Αθήνα καταλάβει ότι η Δύση δεν θα τους προστατεύσει. 

Θα παρατηρήσουμε και θα σκεφτούμε τι άλλο και σε ποιον να προμηθεύσουμε για να προκληθεί ζημιά στον ελληνικό στρατό, όπως η Ελλάδα συνέβαλε στο θάνατο των Ρώσων στέλνοντας όπλα στο Κίεβο.

Οφθαλμός αντί οφθαλμού, μια από τις κύριες βιβλικές αρχές, δεν έχει ακόμη ακυρωθεί. Οι Ορθόδοξοι Έλληνες πρέπει να το θυμούνται αυτό.»

ΠΗΓΗ: https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/rosikes-piges-rosoi-stratiotes-pethainoun-apo-ellinika-opla-tha-kanoume-to-idio-otan-tha-ginei-polemos-me-tin-tourkia/

kostarakos-stratigos-arthro
10/06/2022, 17:22 129

Στην ανάρτησή του ο κ. Κωσταράκος αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Μια φιλική συμβουλή στον καλοντυμένο κύριο κ. Ομέρ Τσελικ που μας απειλεί ότι οι Τούρκοι θα έρθουν ξαφνικά μια νύχτα. Όχι ότι τους φοβόμαστε ή ότι μας τρομάζει ο κομψός Κύριος Τσελικ, τον έχουμε συνηθίσει με βαρύγδουπες και προκλητικές δηλώσεις, εξ άλλου ένας απλός εκπρόσωπος κόμματος που αντιπροσωπεύει τον εαυτό του και τους ομοϊδεάτες του είναι, αν όμως είναι να έρθει βράδυ ή πρωί, με τον τρόπο που ενεργούν και επιχειρούν στην μεγαλειώδη άσκηση τους ΕΦΕΣ 2022, τότε θα τους συμβούλευα όλους και τον Κύριο Τσελικ και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του να το σκεφτούν πολλές φορές, γιατί όπως λέει και το τραγούδι (ίσως το γνωρίζει) «θα τους φάνε τα μαύρα ψάρια και το αλμυρό νερό», χώρια που πρέπει να αναλογισθούν τι θα συμβεί αν εμείς αποφασίσουμε να έρθουμε να τους συναντήσουμε κάποιο βράδυ. Υποθέτω ότι έχει βρει ήδη τρύπες να κρυφτεί. Αυτό θα τους συμβούλευα εγώ.

Μας έχουν κουράσει με τις απειλές και τις άναρθρες κραυγές τους. Και μέρα και νύχτα η αποφασιστικότητα μας και τύχη τους θα είναι ίδια. Ας το αναλογισθούν. Έχουν ακόμα πολύ χρόνο. Προλαβαίνουν να αναθεωρήσουν τις απειλητικές απόψεις τους και να γίνουν αξιοπρεπείς ειρηνικοί, και πολιτισμένοι γείτονες για να δουλέψουμε μαζί για το κοινό καλό των λαών μας».

ΠΗΓΗΑ:https://www.protothema.gr/greece/article/1253105/o-stratigos-kostarakos-apada-ston-tselik-an-erthete-vradu-tha-sas-fane-ta-maura-psaria-kai-to-almuro-nero/

ΔΙΕΘΝΗ. ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ. – 8 Ιούν 2022 – 6:54

Régis de Castelnau. /Réseau International/7 juin 2022

[Συντάκτης του κατωτέρω άρθρου, που εικονογραφεί την σημερινή γαλλική πραγματικότητα σε σύγκριση με την παρακμή, την ήττα καιτην υποταγή της Γαλλίας του 1940, είναι είναι νομική προσωπικότητα
αδιαφιλονίκητου κύρους.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μ. Στυλιανού

Το καλοκαίρι του ’40, μετά τη γαλλική κατάρρευση του Μαΐου-Ιουνίου, ο ιστορικός Μαρκ Μπλοκ έγραψε ένα εντυπωσιακό έργο με τίτλο: «Η Παράξενη Ήττα». Σε αυτό που προοριζόταν να είναι η μαρτυρία ενός των ηττημένων ενώπιον του Δικαστηρίου της Ιστορίας, ανέλυσε τις πηγές της στρατιωτικής ήττας και της βάναυσης κατάρρευσης του κράτους και των θεσμών της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας μετά τη γερμανική επίθεση. Αν ολόκληρη η γαλλική κοινωνία το πήρε για βαθμολόγησή της, οι κύριοι στόχοι ήταν το κράτος και ο στρατός. Επεσήμανε ειδικότερα «τον παραλογισμό της επίσημης προπαγάνδας μας, την εκνευριστική και ωμή αισιοδοξία της, την δειλία της και την ανικανότητα της κυβέρνησης να καθορίσει ειλικρινά τους πολεμικούς της στόχους».

Και η αμίμητη τέχνη της απόρριψης που χαρακτήρισε την κάστα: «Μόλις υποφέραμε από μια απίστευτη ήττα. Ποιος φταίει; Το κοινοβουλευτικό σύστημα, αα στρατεύματα, οι Άγγλοι, η πέμπτη φάλαγγα, οι στρατηγοί μας απαντούν. Όλοι, εν ολίγοις, εκτός από αυτούς. »

Ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτουργεί ως απόδειξη της μονιμότητας αυτών των χαρακτηριστικών στις ελίτ της χώρας μας.
Το ξέσπασμα του πολέμου

Αν ήταν η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν που ξεκίνησε την επίθεσή της, η ευθύνη της χώρας μας για το ξέσπασμα του πολέμου είναι πολύ βαριά. Παρά τις γεωπολιτικές δονήσεις του Εμανουέλ Μακρόν, η Γαλλία δεν μπόρεσε να εκπληρώσει το καθήκον της, διαπράττοντας ψευδορκία. Ναι, διότι μετά το πραξικόπημα που ελέγχεται από το ΝΑΤΟ το 2014 στο Κίεβο και την έναρξη ενός εμφυλίου πολέμου που σημαδεύτηκε από σημαντική βία κατά του ρωσόφωνου πληθυσμού του Ντονμπάς, ήμασταν διπλωματικός παράγοντας στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης. Πρώτα με τον Φρανσουά Ολάντ και στη συνέχεια με τον Εμανουέλ Μακρόν, η χώρα μας ήταν ένας από τους παράγοντες για την υιοθέτηση των «συμφωνιών του Μινσκ». Υπογεγραμμένες από την ουκρανική κυβέρνηση, τη Ρωσία αλλά και τη Γαλλία και τη Γερμανία, ήμασταν οι εγγυητές. Παραβιάζοντας τον λόγο μας, οι ηγέτες μας δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να επιβάλουν την εφαρμογή τους από την Ουκρανία. Η οποία με την άρνησή της παραβίαζε σοβαρά τις διεθνείς της υποχρεώσεις.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Βολοντμίρ Ζελένσκι εξελέγη με την υπόσχεση να τις εφαρμόσει. Πριν υπαναχωρήσει στις δεσμεύσεις του υπό την πίεση νεοναζιστικών δυνάμεων που εμφυτεύτηκαν στον κρατικό μηχανισμό. Η πρόφαση ότι η εφαρμογή και ο σεβασμός τους δεν θα άλλαζαν τίποτα είναι αστείο. Αυτή η αποτυχία μας στέρησε κάθε διπλωματική νομιμότητα για να μας ακούσει ακόμη και η ρωσική πλευρά. Ειδικά μετά την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, το προφανές γεωστρατηγικό casus-belli, υποστηρίχθηκε από τη σκοτεινή μηδενικότητα που μας υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών, στο όνομα της κυριαρχίας του Κιέβου! Όπως αναφέρει το απόσπασμα που αποδίδεται στον Μοντεσκιέ: «Οι υπεύθυνοι για τους πολέμους είναι λιγότεροι εκείνοι που τους ξεκίνησαν από εκείνους που τους έκαναν αναπόφευκτους».
Παραλογισμός της προπαγάνδας

Ο Marc Bloch κατήγγειλε τον παραλογισμό της επίσημης προπαγάνδας της κυβέρνησης του 40 και την εκνευριστική και ωμή αισιοδοξία της.

Τι γίνεται με του Εμανουέλ Μακρόν; Ίσως για να δώσει υποσχέσεις πίστης στον άρχοντα της Δύσης, είπε στις 24 Μαρτίου στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ: «Η ρωσική οικονομία είναι σε αδυναμία πληρωμής, (…) η απομόνωσή της αυξάνεται.» Γνωρίζουμε ποια είναι η κατάσταση με αυτές τις δηλώσεις. Καταρχάς, η ρωσική οικονομία δεν τα πάει τόσο άσχημα, και μάλλον επωφελείται από το καθεστώς κυρώσεων, όπως αποδεικνύουν οι λογαριασμοί της. Έτσι, προς το παρόν, η παύση των πληρωμών, δεν είναι καν σε ένα όνειρο. Όσο για την απομόνωση, παίρνει επίσης τις επιθυμίες κάποιου για την πραγματικότητα. Οι χώρες που δεν καταδίκασαν τη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία αντιπροσωπεύουν το 82% του παγκόσμιου πληθυσμού… Λίγη σοβαρότητα δεν θα ήταν άχρηστη.

Τι μπορούμε να πούμε για αυτό του Bruno Lemaire που δεν βλέπει κανένα πρόβλημα να θεωρηθεί ανόητος ανακοινώνοντας θριαμβευτικά: «Οι κυρώσεις είναι τρομερής αποτελεσματικότητας. Θα διεξαγάγουμε έναν ολοκληρωτικό οικονομικό και χρηματοπιστωτικό πόλεμο κατά της Ρωσίας. Θα προκαλέσουμε την κατάρρευση της ρωσικής οικονομίας.» ? Αυτό δεν ενόχλησε τον Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος, μετά την επανεκλογή του, γρήγορα αναδιορίζει έναν τόσο σαφώς γελοίο υπουργό οικονομίας.

Τι γίνεται με αυτού του τύπου του συστήματος με την απίστευτη αποτυχία του, όταν το 90% των δημοσιογράφων ξεχνούν την επαγγελματική τους ηθική και τον Χάρτη του Μονάχου, μετατρέπονται σε άγριους ακτιβιστές της αφήγησης των μέσων ενημέρωσης για μια ρωσική στρατιωτική ήττα; Ιστορία που επινοήθηκε από τα αδιαφανή φαρμακεία γύρω από τον Ζελένσκι, τον Μπατελέ του Κιέβου, και δεν έχει καμία σχέση με αυτό που πραγματικά συμβαίνει στο έδαφος. Το κατάφωρο ψέμα που τέθηκε στην υπηρεσία ενός επικοινωνιακού πολέμου, για τη χρήση του οποίου ο Ζελένσκι, από την πλευρά του, έχει τη δικαιολογία να το κάνει για αυτό που νομίζει ότι είναι τα συμφέροντα της χώρας του. Ο Bernar Henrie Levy επαγγελματίας ψεύτης, έχει το άλλοθι ότι πάντα το έκανε. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η οργισμένη επιθυμία να ελαχιστοποιηθεί η παρουσία και οι νεοναζιστικές επιρροές στην Ουκρανία, ενάντια σε στοιχεία που έγιναν δεκτά στη Δύση μόλις πριν από λίγους μήνες. Εξαφανίστηκε το ναζιστικό έμβλημα, οι παρελάσεις πυρσών, τα μεγάλα πορτρέτα των γενοκτονιών στους δρόμους, οι αναφορές διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι γαλλικές και αμερικανικές κοινοβουλευτικές εκθέσεις, τα βίντεο των εγκληματων κ.λπ. Όχι ο φασιστικός κίνδυνος, ήταν στη Γαλλία με την παρουσία της Μαρίν Λεπέν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών…

Τι γίνεται με τους ειδικούς των τηλεοπτικών δικτύων, του Τύπου και των δικτύων με μερικές φορές περιορισμένες δεξιότητες και χωρίς την παραμικρή καλή πίστη; Χωρίζονται σε δύο κατηγορίες που μπορούν επίσης να συγχωνευθούν σε ορισμένες περιπτώσεις: Εκείνoυς στους οποίους η ακυρότητά τους επιτρέπει να λέγουν το τίποτα, χωρίς να έχουν κακή συνείδηση. Και εκείνους που γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι παρόλες τους δεν στέκονται, αλλά θεωρούν τους εαυτούς τους σε μιαν αποστολή. Είτε για επαγγελματικούς λόγους είτε για την εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων.
Η αρχή του τέλους της δυτικής παγκοσμιοποίησης

Είπαμε σε αυτές τις στήλες ότι η ρωσική εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου σηματοδότησε την αρχή μιας γεωστρατηγικής αντιπαράθεσης που υπερβαίνει το ουκρανικό θέατρο. Και αυτό ίσως θέτει σε κίνηση τη διαδικασία του τέλους της παγκοσμιοποίησης ως μιας σύγχρονης μορφής δυτικής κυριαρχίας. Με την αδυναμία να αντισταθούμε στις αμερικανικές πιέσεις, από την πυγολαμπίδα απέναντι στη Γερμανία, την κυρίαρχη οικονομική και σύντομα στρατιωτική δύναμη της ΕΕ, βρισκόμαστε στη λάθος πλευρά του οδοφραγμάτων. Αποδεχθήκαμε το πραξικόπημα της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπερασπίζοντας την για τις εξουσίες που δεν θα έπρεπε να έχει νόμιμα. Προσυπογράψαμε με ζήλο όλες τις αυτοκτονικές κυρώσεις που επέβαλε η Ευρώπη κατά της Ρωσίας για τις οποίες δεν χρειάζονταν σπουδαίοι ειδικοί για να προβλέψουν ότι θα είχαν ένα τρομερό φαινόμενο μπούμερανγκ. Όσον αφορά τη στρατιωτική πτυχή, το αφήγημα της ήττας της Μόσχας επί τόπου καταρρέει. Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο δυτικός Τύπος, στο παράδειγμα των New York Times και της Washington Post, πολλαπλασιάζει τις μεταστροφές σε αυτό το σημείο. Αλλά στη Γαλλία η πλέον μυθική αφήγηση περί ρωσικής πανωλεθρίας εξακολουθεί να αντιστέκεται.

΄Ετσι για να σφηνώσουμε το καρφί, σας προσκαλούμε να διαβάσετε προσεκτικά ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της βρετανικής εφημερίδας “The Guardian” στις 2 Ιουνίου, υπογεγραμμένο από τον Larry Elliott, αρχισυντάκτη της εφημερίδας και με τίτλο: «Η Ρωσία κερδίζει τον οικονομικό πόλεμο – και ο Πούτιν δεν πρόκειται να αποσύρει τα στρατεύματά του». Αλήθεια? Ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Μπρούνο Λεμέρ και η BFM θα έκαναν λάθος; Ή μας έλεγαν ψέματα;

Η διάγνωση του Λάρι Έλιοτ είναι αυστηρή αν και διατυπωμένη χρησιμοποιώντας την ίδια τη βρετανική τέχνη του Understatement: «Η πλήρης ήττα του Πούτιν στο πεδίο της μάχης είναι ένας τρόπος για να τελειώσει ο πόλεμος, αν και όπως έχουν τα πράγματα, δεν φαίνεται τόσο πιθανό… Το ενδεχόμενο σοβαρών παράπλευρων ζημιών από τον οικονομικό πόλεμο είναι προφανές: Χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο στις ανεπτυγμένες χώρες· πείνα, ταραχές πείνας και κρίση χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες. ; Aντε!, Αν καταλάβαμε σωστά, η στρατιωτική ήττα της Ρωσίας είναι απίθανη, και εν τω μεταξύ η Ευρώπη βρίσκεται μοναδικά στη μελάσα, ένας όρος που επιλέγεται για να παραμείνει ευγενικός.
Με την «παράξενη ήττα», η «μικτή ομάδα» επέστρεψε.

Ο Marc Bloch είχε καταθέσει για την ανεπάρκεια αυτών των ελίτ που βυθίστηκαν τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1940. Είχε δει τη γαλλική ήττα και την πανωλεθρία ως ευθύνη της κυβέρνησης και της διοίκησης επηρεασμένη από τις στρατιωτικές, οικονομικές και κοινωνικές ελίτ.

Οι σημερινοί Γάλλοι ηγέτες, πληρεξούσιοι του ελίτ μπλοκ, είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν στην πρόκληση που θέτει στη χώρα μας αυτό το μετα-ιστορικό γεγονός; Η απάντηση είναι, φυσικά, όχι. Διαφορετικά, δεν θα ήμασταν εδώ που είμαστε. Ο Εμανουέλ Μακρόν, στον οποίο περισσεύει το θράσος, μόλις ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου Επανίδρυσης σε σχέση με το Εθνικό Συμβούλιο αντίστασης (CNR), το πρόγραμμα του οποίου επέτρεψε τη δημιουργία του γαλλικού κράτους πρόνοιας. Για να συνεχίσει την καταστροφή του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον οποίο φανταζόμαστε χαρούμενο για το καλό κόλπο, δεν διστάζει να αναθέσει την αποστολή σε μια οργάνωση με το ίδιο ακρωνύμιο. Δικαιολογεί τον εαυτό του λέγοντας: «Ζούμε σε συγκρίσιμους καιρούς. Είμαστε σε μια ιστορική εποχή που απαιτεί μια βαθιά αλλαγή μοντέλων αφού ο πόλεμος υπάρχει στην Ουκρανία». Το πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι χάνουμε αυτόν τον πόλεμο και ότι μαζί με τους φίλους σας θα είστε υπεύθυνος για την ήττα.

Θα προτείνουμε για να ολοκληρώσουμε, να ζητήσουμε έναν άλλο σημαντικό μάρτυρα της κατάρρευσης του 1940 στο πρόσωπο του Charles de Gaulle. Ο οποίος εκφώνησε στις 18 Ιουνίου 1941 στο Κάιρο, μια ομιλία για την πρώτη επέτειο της έκκλησής του ( σε εθνική αντίσταση). Στην αρχή της οποίας έγραψε ιστορία σε τέσσερις εκθαμβωτικές προτάσεις: «Στις 17 Ιουνίου 1940, η τελευταία τακτική κυβέρνηση της Γαλλίας εξαφανίστηκε στο Μπορντώ. Η μικτή ομάδα ηττοπάθειας και προδοσίας κατέλαβε την εξουσία σε ένα προοίμιο πανικού. Μια κλίκα από φθαρμένους πολιτικούς, αριβιστές δημόσιους υπαλλήλους και κακούς στρατηγούς έσπευσαν να την σφετεριστούν ταυτόχρονα με την υποτέλεια. Ένας 84χρονος άνδρας, ένας θλιβερός φάκελος της δόξας του παρελθόντος, υψώθηκε στο προπύργιο της ήττας για να υποστηρίξει τη συνθηκολόγηση και να εξαπατήσει τον έκπληκτο λαό. »

Δυστυχώς, βλαμμένοι πολιτικοί, ανέντιμοι επιχειρηματίες, αριβίστες δημόσιοι υπάλληλοι και κακοί στρατηγοί, είναι όλοι εκεί Η μικτή ομάδα επέστρεψε. Είναι στην εξουσία και πρέπει να θυμόμαστε ότι η εμπιστοσύνη σε αυτήν ανανεώθηκε σε μεγάλο βαθμό στις 24 Απριλίου.

Οδεύουμε σε δύσκολους

ΠΗΓΗ:https://www.triklopodia.gr/%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%be%ce%b5%ce%bd%ce%b7-%ce%ae%cf%84%cf%84%ce%b1-%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae/

Το αίτημα για λήψη των δειγμάτων όλων των εμβολίων για περαιτέρω ανάλυση από πιστοποιημένα εργαστήρια της αρεσκείας μας αλλά και την επίσημη ανάλυση από τα εργαστήρια του Ε.Ο.Φ και του ΕΜΑ ο πρόεδρος του Ε.Ο.Φ έστειλε αυτό το έγγραφο που στην ουσία λέει ότι δεν έχω να σου δώσω αλλά και δεν έχω πιστοποιημένη ανάλυση από εργαστήρια του Ε.Ο.Φ (εφόσον δεν υπάρχουν) ούτε του ΕΜΑ που και ο ΕΜΑ δεν έχει εργαστήρια δικά του.
Μας στέλνει επομένως τα έγγραφα (μάλλον μέρος τους) που κατέθεσε η κάθε εταιρεία.
Πράγμα που σημαίνει ότι ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι τελικής πτώσεως.

Καλό σας βράδυ!
Βάϊος Μπλιούμης

Η Εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου Ιησού Χριστού αποτελεί έναν Χαρμόσυνο Εορτολογικό Σταθμό μέσα στην όντως ευφρόσυνη Αναστάσιμη περίοδο της Εκκλησίας.

Ο Χριστός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του.
Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον. Έπρεπε όμως και να αποβάλουν κάθε ίχνος λαθεμένης μικροεθνικιστικής ιουδαϊκής αντίληψης για το Μεσσία.

Οι μαθητές χρειαζόταν να συνειδητοποιήσουν πλήρως τον Πανανθρώπινο χαρακτήρα του απολυτρωτικού έργου του Σωτήρα και να ξεχάσουν κάθε σκέψη για …«ανάσταση του βασιλικού θρόνου του Δαβίδ» και την κυριαρχία του κόσμου.

Την τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, «εξήγαγε δε αυτούς (τους μαθητάς) έξω εις Βηθανίαν και επάρας τας χείρας αυτού ευλόγησεν αυτούς. Και εγένετο εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ΄αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν. Και αυτοί προσκυνήσαντες αυτόν υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης και ήσαν δια παντός εν τω ιερώ αινούντες και ευλογούντες τον Θεόν» (Λουκ.24,50-53).

Ο Ιησούς «Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει ακόμα περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος.

Η πιο ελπιδοφόρα αναγγελία Του προς αυτούς ήταν η διαβεβαίωση πως «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.28,20) και «καθίσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ έως ου ενδύσησθε Δύναμιν εξ΄ύψους» (Λουκ.24,49), προαναγγέλλοντας την επιδημία του Παναγίου Πνεύματος προς αυτούς και την Εκκλησία Του.

Είναι αλήθεια πως και κατ’ αυτήν τη θαυμαστή στιγμή οι Απόστολοι δεν είχαν πλήρη συναίσθηση της αποστολής τους. Εκείνο που τους χρειάζονταν ήταν η άνωθεν δύναμη και ο φωτισμός για να μυηθούν πλήρως στο μυστήριο της σωτηρίας του κόσμου.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΑΓΙΑ

Η ρωσική πολεμική μηχανή, η οποία εξαπέλυσε την τελευταία χθεσινοβραδινή επίθεση για να πάρει τον έλεγχο του Κιέβου και να ανατρέψει το καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε στη χώρα μετά το πραξικόπημα του 2014, κερδίζει δυναμική εδώ και μία ώρα, αναφέρουν αξιόπιστες πηγές στο Γενικό Επιτελείο των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων. defencenet.ru.

Εκατοντάδες Ουκρανοί στρατιώτες παραδίδονται, μια μεγάλη φάλαγγα 50 ΤΟΜΑ έχει φτάσει δύο χιλιόμετρα από το κέντρο του Κιέβου. Την ίδια ώρα, Ουκρανοί ολιγάρχες και κυβερνητικά στελέχη εγκαταλείπουν την πόλη, έχοντας προηγουμένως μεταβιβάσει τα περιουσιακά τους στοιχεία σε δυτικές τράπεζες.

«Γίνονται πραγματικές οδομαχίες τώρα», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας Ουκρανός αλεξιπτωτιστής.

«Προσπαθούμε να αντεπιτεθούμε τους Ρώσους, αλλά δεν ξέρω αν μπορούμε να το κάνουμε πλήρως. Η κατάσταση είναι πολύ ασταθής».

Τα ρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στο Κίεβο από τέσσερις κατευθύνσεις: από τα βορειοδυτικά (κατεύθυνση προς το αεροδρόμιο Antonov), από τα δυτικά, όπου οι αλεξιπτωτιστές μπόρεσαν να προχωρήσουν γρήγορα χωρίς την υποστήριξη τεθωρακισμένων οχημάτων, από τα νοτιοδυτικά και από τα βόρεια.

Μια μεγάλη φάλαγγα (64 χλμ.) έφτασε από τη Λευκορωσία, «μοιράζει» τις δυνάμεις της σε όλη την περίμετρο του Κιέβου.

Ο μόνος διάδρομος που έχει μείνει ανοιχτός είναι στα νότια της πόλης, από όπου οι ολιγάρχες και το καθεστώς δραπετεύουν με τα πολυτελή τους αυτοκίνητα υπό την προστασία των ειδικών δυνάμεων του καθεστώτος.

ΠΗΓΗ:https://www.defencenet.ru/bezopasnost/mezdunarodnaja-bezopasnost/rossiiskaia-voennaia-mashina-perekhodit-v-nastuplenie-s-tseliu-okkupirovat-kiev-i-svergnut-rezhim/14915/