ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΥΑΛΑ ΔΕΝ ΒΑΛΑΜΕ!

Ας σταματήσουμε επιτέλους να αυτομαστιγωνόμαστε και να ρίχνουμε τις κατηγορίες ο ένας στον άλλον.

Ας διαβάσουμε την πιο κάτω διδακτική ιστορία που είναι αρκετά διαδεδομένη στο διαδίκτυο (μετάφραση από γαλλικό και ιταλικό κείμενο) και που νομίζω ότι περιγράφει την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες. Ας αναλογιστούμε ποιος ή ποιοι φταίνε: οι αγρότες, οι επιχειρηματίες, ο δήμαρχος, οι κανόνες τις ελεύθερης αγοράς, η ανθρώπινη απληστία, το εύκολο κέρδος; Όλα μαζί; Αυτά όλα είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κοινωνικού αυτοματισμού.

Και το ερώτημα είναι πως γίνεται να αλλάξουμε, να ενεργήσουμε για το συλλογικό καλό; Αλλά ας δούμε σε τι παγίδα πέσαμε ώστε να μας γίνει μάθημα να μην ξανασυμβούν τα ίδια για ν’ αλλάξουμε σε βάθος και σε ουσία.

Μοναδική δύναμή μας η ένωσή μας. Αδιανόητη η εκμετάλλευση Έλληνα από Έλληνα με βάση τον διάολο που λέγεται καπιταλιστική οικονομία

                                                     Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ

Μια μέρα εμφανίσθηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.

Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως . ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!…

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να . ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν . με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;

Τίποτα από αυτό που είπε ο γίγαντας (αν και κοντός στο ανάστημα) στρατηγός Κολοκοτρώνης:

Ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι, εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση”.

Ν. Παπαδόπουλος

http://greeknation.blogspot.gr/2017/04/3.

Ἀπέναντι στήν τουρκική πρόκληση. Μέρος 2ο

Πως να συνυπάρξουν χριστιανοί με μουσουλμάνους η πνευματικότητα με τη βαρβαρότητα σε αγαστή συνεργασία ώστε να ανεξαρτητοποιηθούν από τις μεγάλες δυνάμεις;

Στοὺς τρεῖς μῆνες ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὴ δημοσίευση τοῦ Α΄ μέρους (Δεκέμβριος 2019 έως σήμερα Φλεβάρης 2020) ἡ τουρκικὴ ἐπιθετικότητα ξεδιπλώνεται μὲ ἐπιταχυνόμενους ρυθμοὺς σὲ ὅλα τὰ μέτωπα. Ἡ εἰσβολὴ στὴ Συρία δὲν ἀφήνει περιθώρια ἀμφιβολίας γιὰ τὴ σοβαρότητα τῆς ἀπειλῆς, ἐνῶ ὁ τρόπος ποὺ ἡ τουρκικὴ ἐπιχείρηση ἀντιμετωπίστηκε ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς «παίκτες» (ΗΠΑ καὶ Ρωσία) διαλύει ὅποιες ἐλπίδες μπορεῖ νὰ εἶχε κανεὶς γιὰ «ἄνωθεν» προστασία τῆς χώρας μας, εἶτε ἐκ δυσμῶν εἶτε ἐξ ἀνατολῶν. Ἀποκτᾶ λοιπὸν δραματικὴ ἐπικαιρότητα ἡ πρὸ εἰκοσαετίας προφητικὴ διάγνωση τοῦ Παναγιώτη Κονδύλη πὼς ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται ἄσχημα στριμωγμένη μεταξὺ μιᾶς εἰρήνης ποὺ τὴν περιθωριοποιεῖ καὶ ἑνὸς πολέμου πού, ἂν γινόταν, θὰ τὴν ὁδηγοῦσε σὲ συντριβή (βλ. Ἐπίμετρο στὸ βιβλίο Θεωρία τοῦ Πολέμου, Θεμέλιο, 1997). Ἀπέναντι στὸν κίνδυνο τὸ ἑλλαδικὸ πολιτικὸ σύστημα δείχνει παραλυμένο· ἀπρόθυμο καὶ κατ’ οὐσίαν ἀνίκανο γιὰ ὁποιαδήποτε ἀνασχετικὴ κίνηση. Γεγονὸς ποὺ δὲν ἔχει κατὰ τὴ γνώμη μου νὰ κάνει μόνο μὲ τὸν ἐνδοτισμὸ τῶν τελευταίων δεκαετιῶν, ἀλλὰ μὲ βαθύτερα καὶ πιὸ ριζικὰ ἐθνικὰ ἀδιέξοδα. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ διέξοδος ἀπ’ αὐτὸ δίλημμα, τὸ «ἀντικειμενικὰ τρομακτικὸ καὶ ψυχολογικὰ ἀφόρητο» (φράση τοῦ Κονδύλη, ὅ.π.), θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ κατ’ ἀρχὴν μὲ ὅρους πνευματικούς, μὲ ὅρους ποὺ θίγουν αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ἀδιέξοδα.

Κατ’ ἀρχὰς ἡ Ἑλλάδα ὀφείλει νὰ ἐγκαταλείψει τὴ στρατηγικὴ τοῦ παθητικοῦ ἀμυντισμοῦ· τὴν μονοσήμαντη δηλαδὴ ὑπεράσπιση τοῦ status quo (σύνορα, διεθνεῖς συνθῆκες κλπ). Γιὰ μιὰ περίοδο μετὰ τὸ 90 – τότε δηλαδὴ ποὺ ἄρχισε ἡ κατάρρευση τοῦ μεταπολεμικοῦ συστήματος διεθνῶν σχέσεων – ἡ ἁπλὴ ὑπεράσπιση τοῦ status quo μπορεῖ νὰ ἦταν καλή, ἐνδεχομένως καὶ ὑποχρεωτικὴ τακτικὴ γιὰ νὰ κερδίσει ἡ Ἑλλάδα χρόνο. Ὅμως καὶ τότε, καὶ πολὺ περισσότερο σήμερα, δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖ τὸ πλαίσιο γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση οὔτε τῆς Τουρκίας, οὔτε τῶν ἄλλων ἐνδοβαλκανικῶν διενέξεων. Ζοῦμε σὲ ἐποχὴ ριζικῶν γεωπολιτικῶν ἀνακατατάξεων, καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψη αὐτὴ ὁ ἀναθεωρητισμὸς τῆς τουρκικῆς ἡγεσίας (ἡ συστηματικὴ δηλαδὴ ἐκ μέρους της ἀμφισβήτηση τῶν μεταπολεμικῶν ρυθμίσεων ποὺ ὁρίζουν τὰ ἐδαφικὰ ὅρια τοῦ τουρκικοῦ κράτους) δὲν ὀφείλεται σὲ κάποια παραξενιά της, ἀλλά, ἀντιθέτως, στὴν ἔγκαιρη καὶ ἀκριβὴ ἐκ μέρους της διάγνωση τοῦ βασικοῦ χαρακτήρα τῆς ἐποχῆς στὴν ὁποία ἔχουμε εἰσέλθει (θα τὸ δοῦμε αὐτὸ λίγο πιὸ κάτω). Γι’ αὐτὸ καὶ τελικὰ ἡ ὑπεράσπιση τοῦ status quo, δεδομένων μάλιστα τῶν εὐρωπαϊστικῶν ψευδαισθήσεων τῆς ἑλληνικῆς ἡγεσίας, κατέληξε ὄχι στὸ νὰ κερδίσουμε, ἀλλὰ νὰ χάσουμε χρόνο. Τώρα ἡ Τουρκία εἶναι πλέον πολὺ πιὸ ἰσχυρὴ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ πολὺ πιὸ ἔτοιμη ἀπὸ ὅλες τὶς ἀπόψεις: στρατηγική, ὀργανωτικὴ συγκρότηση, διπλωματία, ἐξοπλισμοὺς – τὰ πάντα. Ὄχι ὅτι δὲν ἔχει καὶ ἡ Τουρκία ἀδυναμίες, καὶ μάλιστα πολύ σοβαρές, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ Ελλάδα ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ τὶς ἐκμεταλλευτεῖ σ’ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδο. Αὐτὸ ποὺ θὰ μποροῦσε καὶ ποὺ ὀφείλει νὰ κάνει ἡ Ἑλλάδα – ἢ μᾶλλον θὰ ἔπρεπε νὰ πῶ ὁ Ἑλληνισμὸς – εἶναι νὰ ἐπιχειρήσει νὰ ἀλλάξει συνολικὰ τὸ γήπεδο τῆς ἀναμέτρησης. Νὰ μεταθέσει ὅλες τὶς διαβαλκανικὲς διαφορές, περιλαμβανομένων καὶ τῶν ἑλληνοτουρκικῶν, σὲ ἕνα εὐρύτερο περιφερειακὸ ἐπίπεδο (αὐτὸ ποὺ ὁρίζεται ἀπὸ τὸν ἄξονα Βαλκάνια – Αἰγαῖο – Μικρὰ Ἀσία) μὲ δύο κεντρικὰ ζητούμενα: (α) συνεννόηση-συνεργασία, (β) ἀπὸ κοινοῦ οὐδετερότητα τῶν κρατῶν τῆς περιοχῆς αὐτῆς ἀπέναντι στὸν ἀνταγωνισμὸ ΗΠΑ-Ρωσίας. Εἶναι ἡ μόνη δυνατότητα γιὰ νὰ ἀποκτήσει ἡ Ἑλλάδα διεθνὴ ὑπόσταση, ἀναπληρώντας τὸ ἔλλειμα ἰσχύος σὲ ἄλλο ἐπίπεδο.

Φαίνεται ἐκτὸς πραγματικότητας, ἀλλὰ δὲν εἶναι. Ἔχοντας ὡς φόντο τὴν παγκόσμια οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὰ μεγάλα οἰκονομικοκοινωνικὰ ἀδιέξοδα, ἡ ἐποχή μας δὲν χαρακτηρίζεται μόνο ἀπὸ τὴν ἀνακατανομὴ ἰσχύος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐξάπλωση σὲ παγκόσμα κλίμακα ἑνὸς πανανθρώπινου αἰτήματος ἐλευθερίας μαζὶ μὲ τὴν ἐλπίδα-ἀπαίτηση μιᾶς ὑποτυπώδους δικαιοσύνης ὑπὸ τὴν ἔννοια τῆς συμμετοχῆς ὅλων τῶν ἀνθρώπων στὶς δυνατότητες τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ γιὰ εὐημερία. Οἱ τάσεις αὐτὲς διαπερνοῦν τὰ μεγάλα ἀνά τὸν κόσμο πολιτικὰ κινήματα τῆς τελευταίας δεκαετίας, ἀλλὰ καί τὶς μεγάλες μεταναστευτικὲς ροές. Αὐτὲς εἶναι στὴν πραγματικότητα ἡ κινητήριος δύναμη τῶν ἐξελίξεων καὶ ὄχι οἱ σχεδιασμοὶ τῶν κέντρων ἐξουσίας. Ἀκόμα και ὅταν τὰ κέντρα ἐξουσίας πετυχαίνουν τελικὰ νὰ καθορίσουν τὴν ἔκβαση τῶν γεγονότων – πράγμα ποὺ συμβαίνει συνήθως, ἀλλὰ ὄχι πάντα – αὐτὸ τὸ καταφέρνουν χειραγωγώντας τὶς καταστάσεις· δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ ἴδια ποὺ τὶς δημιουργοῦν. Ἡ διπλὴ αὐτὴ πραγματικότητα – ἀπὸ τὴ μιὰ τὰ παίγνια ἰσχύος καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ ἀνάγκες καὶ τὰ αἰτήματα τῶν ἀνθρώπων – ὁρίζει τὸ πλαίσιο ὅσων συμβαίνουν στὴν περιοχή μας.

Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἔχει σημασία νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ὁ ἄξονας Βαλκάνια – Αἰγαῖο – Μικρὰ Ἀσία, ὑπῆρξε ἤδη ἀπὸ τὸν 19ο αἰώνα πεδίο ἰσχυρῆς διεκδίκησης καὶ σφοδροῦ ἀνταγωνισμοῦ ὅλων τῶν δυνάμεων ποὺ ἐρίζουν γιὰ τὴν παγκόσμια κυριαρχία, οἰκονομική, πολιτικὴ ἢ στρατιωτική. Καὶ αὐτὸ καθόρισε ἀρνητικὰ τὸν χαρακτήρα καὶ τὸ δυναμικὸ τῶν συγχρόνων κρατῶν τῆς περιοχῆς, ὑπονομεύοντας ἐκ γενετῆς τὰ αἰτήματα τῆς πολιτικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας ποὺ εἴχαν ὁδηγήσει στὴ σύστασή τους. Διότι ἀπὸ γεωπολιτικὴ καὶ μόνο ἄποψη – ἀκόμα δηλαδὴ καὶ ἂν παραβλέψει κανεὶς τὴν ἱστορία καὶ τὸν πολιτισμὸ ποὺ προδιαγράφουν ὡς κοινὴ τὴ μοίρα τῶν πληθυσμῶν σὲ Βαλκάνια καὶ Μικρὰ Ἀσία – εἶναι σαφὲς πὼς τὰ ἐπιμέρους ἐθνικὰ κράτη, ἀποκομμένα τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο, δὲν μποροῦν, νὰ ἔχουν πλήρη κυριαρχία· δὲν μποροῦν νὰ σταθοῦν ὑποτυπωδῶς ἀνεξάρτητα μέσα στὸν διεθνὴ ἀνταγωνισμό. Δὲν διαθέτουν ἐπαρκὲς μέγεθος (σὲ ἔκταση, πληθυσμὸ καὶ οἰκονομικοὺς πόρους), κυρίως ὅμως τοὺς ὑπερβαίνει τὸ ζήτημα τοῦ ἐλέγχου τῶν δικτύων ποὺ τὰ διασχίζουν. Διεκδίκησαν λοιπὸν μιὰ θέση προνομιακοῦ κατὰ τὸ δυνατόν «πελάτη» μιᾶς μεγάλης δύναμης, διαφορετικῆς τὸ καθένα, ὑποκαθιστώντας τὸν ἀρχικὸ ριζοσπαστικὸ πατριωτισμὸ ποὺ τὰ συνέστησε μὲ ἕνα νόθο εἶδος συλλογικῆς ἰδιοτέλειας. Πούλησαν τὴν πραγματικὴ ἐλευθερία καὶ τὴν πραγματικὴ ἀνεξαρτησία γιὰ μιὰ μερίδα ἐλάχιστης καὶ ὑποτελοῦς ἰσχύος.

Αὐτὴ εἶναι μιὰ ἐγγενὴς ἀντίφαση ὅλων τῶν Βαλκανικῶν κρατῶν, περιλαμβανομένης καὶ τῆς Τουρκίας. Μόνο ποὺ ἡ Τουρκία ἔχει μιὰ βασικὴ διαφορά. Σὰν κληρονόμος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ κατάφερε νὰ σταθεροποιηθεῖ στὰ σημερινά της ὅρια, εἶναι τὸ μόνο κράτος τῆς περιοχῆς ποὺ ἔχει τὸ δυναμικὸ ἐκεῖνο ὥστε νὰ φαντάζεται ὅτι θὰ μποροῦσε ἐνδεχομένως νὰ «κατέχει» τὴν περιοχή, ἔχοντας τὸν ἀποκλειστικὸ ἔλεγχο ἑνὸς μεγάλου τμήματός της, καὶ ἐλέγχοντας μὲ διάφορους ἔμμεσους τρόπους τὴν ὑπόλοιπη. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάση τοῦ τουρκικοῦ ἀναθεωρητισμοῦ σὲ ὅ,τι ἀφορὰ τὰ δυτικά τῆς Τουρκίας (Αἰγαῖο, Βαλκάνια), καὶ ὄχι οἱ δῆθεν «ἰδεοληψίες» τοῦ Ἐρντογὰν, (σ.γ.: ένας οποιοσδήποτε τούρκος ηγέτης στη θέση του Ερντογάν τα ίδια θα έπραττε) οὔτε ἡ δῆθεν «φυλετικὴ βαρβαρότητα» τῶν Τούρκων.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἡ ἀντίφαση ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς βίωναν ὅλα τὰ ὑπόλοιπα κράτη τῆς περιοχῆς τείνει τώρα νὰ πολωθεῖ ἐξ αἰτίας τοῦ βάθους τῆς κρίσης καὶ τῆς ὀξύτητας τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἰσχυρῶν. Γιὰ τὴν ὥρα φαίνεται πὼς τὰ περισσότερα κράτη ἀποδέχονται τὴ λογικὴ τῆς περαιτέρω δορυφοριοποίησης τους, κυρίως στὶς ΗΠΑ, προσπαθώντας νὰ ἰκανοποιήσουν ὅσα μποροῦν ἀπὸ τὰ ἐθνικά τους αἰτήματα στὴ λογικὴ τῆς «πελατείας». Αὐτὸ ὅμως τελικὰ τὰ ὑποχρεώνει α)σὲ ἄκρα ὑποτέλεια καὶ β)σὲ ἐξ ἴσου ἀκραῖες ἐπιλογὲς μὲ διαλυτικὲς συνέπειες γιὰ τὰ ἴδια καὶ τὶς κοινωνίες: ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὸ μεταναστευτικὸ ἔως τὸ ἐνδεχόμενο ἄμεσης ἐμπλοκῆς σὲ πολεμικὲς περιπέτειες. Καὶ αὐτὸ το τελευταῖο, ποὺ εἶναι τὸ πιὸ ἀκραῖο ἀπ’ ὅλα, προκαλεῖται ἀπὸ τὴν προσπάθεια τῶν ΗΠΑ νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν περιοχὴ σὰν προκεχωρημένο φυλάκιο στὴν περικύκλωση τῆς Ρωσίας. (Σ.γ.: Βάζουν τους μικρούς , τους δορυφόρους τους, να τρώγονται αντί για τις ίδιες τις υπερδυνάμεις). Αὐτὸ εἶναι ἕνα νέο δεδομένο ποὺ θέτει τὰ κράτη τῆς περιοχῆς στὸ δίλημμα «ὑποτέλεια ἢ ἐπιβίωση», καὶ ξαναφέρνει στὸ ἱστορικὸ προσκήνιο τὸ ζήτημα τῆς ἀνεξαρτησίας ἀπὸ τὸν κυρίαρχο.

Προκύπτει ἡ ἀνάγκη μιᾶς ἐναλλακτικῆς στρατηγικῆς ποὺ θὰ ποντάρει στὴ δυναμικὴ τῆς περιοχῆς καὶ στὶς ἀνάγκες τῶν λαῶν, καθὼς καὶ στὶς ἀντιφάσεις τῶν κέντρων ἰσχύος. Πλήρης ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία μὲ τὴν κυριολεξία τοῦ ὅρου δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει, μποροῦν ὅμως τὰ βαλκανικὰ κράτη νὰ διεκδικήσουν τὴν οὐδετερότητά τους ἀπὸ τὸν ἀμερικανορωσικὸ ἀνταγωνισμὸ καὶ ἀπὸ κάθε ἐνδεχόμενο πολεμικῆς ἐμπλοκῆς. Και μποροῦν ἐπίσης νὰ ἀναζητήσουν τρόπους συνεργασίας γιὰ τὴν κοινὴ ἐκμετάλλευση τῶν πόρων τῆς περιοχῆς μὲ διαβαλκανικὴ συνεννόηση, θέτοντας σὲ δεύτερη μοίρα τὴ συμμετοχὴ τῶν διεθνῶν πατρώνων. Δὲν εἶναι ἁπλό, δὲν εἶναι εὔκολο καὶ θὰ ἔχει κόστος. Εἶναι ὅμως ἡ μόνη πραγματικὴ δυνατότητα εἰρηνικῆς διεξόδου.

Βασίλης Ξυδιάς έγραψε στο : https://antifono.gr/%E1%BC%80%CF%80%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B7/

 

Ἀπέναντι στήν τουρκική πρόκληση. Μέρος 1ο

Συμβιβασμός για να συνεχίζουν να το παίζουν αδιατάρακτα πολιτικοί

Μπλεγμένη στὴ μεγάλη γεωπολιτική δίνη ἀπὸ τὴν Οὐκρανία ὣς τὴ Μέση Ἀνατολή –δὲν τῆς ἔφταναν ὅλα τ’ ἄλλα– ἡ Ἑλλάδα καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν ἄνευ προηγουμένου τουρκικὴ προκλητικότητα. Τούτη τὴν περίοδο ἡ αἰχμὴ εἶναι τὰ γεωτρύπανα στὴν Κύπρο, ἀλλὰ εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ Τουρκία κλιμακώνει δυναμικὰ τὶς διεκδικήσεις της σὲ ὅλο τὸ μῆκος τῶν δυτικῶν της συνόρων, Θράκη-Αἰγαῖο-Κύπρος. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συμβαίνει κάτι τέτοιο· τώρα ὅμως τὰ πράγματα εἶναι πολὺ χειρότερα ἀπὸ παλαιότερες περιπτώσεις, ὅπως π.χ. τὸ 1976 και τὸ 1986-87 μὲ τὸ Χόρα (μετέπειτα Σισμίκ), ἢ τὸ 1996 μὲ τὰ Ἴμια.

Κατ’ ἀρχὰς μιλᾶμε γιὰ μιὰν ἄλλη Τουρκία, μὲ ἄλλο διεθνὲς μέγεθος, τόσο ἀπὸ ἄποψη ἰσχύος ὅσο καὶ ἀπὸ ἄποψη ἐπιδιώξεων. Μπορεῖ ἡ ἐπέκταση πρὸς τὴ Δύση (περνώντας διὰ τῆς Ἑλλάδος) νὰ ἦταν σταθερὸς στόχος τοῦ κεμαλικοῦ κράτους ἐδῶ καὶ ἑκατὸ χρόνια, ὅμως τὸ νεο-οθωμανικὸ ὅραμα τοῦ Ἐρντογὰν ἐντάσσει τὸν στόχο αὐτὸν σὲ μιὰ πολὺ πιὸ φιλόδοξη στρατηγική, ποὺ ἀποσκοπεῖ στὴ μετατροπή τῆς Τουρκίας σὲ μεγάλη δύναμη, ὄχι ἁπλῶς περιφερειακῆς ἀλλὰ παγκόσμιας ἐμβέλειας. Τὸ λέω αυτὸ σὲ ἀντίθεση πρὸς τὶς κρίσεις πολλῶν σχολιαστῶν ποὺ θεωροῦν ὅτι οἱ δηλώσεις καὶ οἱ ἐνέργειες τοῦ Τούρκου προέδρου εἶναι λεονταρισμοὶ γιὰ ἐσωτερικὴ κατανάλωση ἢ ἀκόμα καὶ πράξεις παράφρονα, πού, εἴτε ἔτσι είτε ἀλλιῶς, θὰ ὑποχρεωθεῖ τελικὰ νὰ τὶς μετριάσει, ὑποκύπτοντας, ὑποτίθεται, στοὺς  συσχετισμοὺς ὅπως αὐτοὶ τοὺς ἀντιλαμβάνονται. Ὄντας τυφλὰ δυτικοκεντρικοὶ δὲν καταλαβαίνουν πὼς ὁ νεο-οθωμανισμὸς δὲν εἶναι οὔτε πολιτικάντικη ρητορική, οὔτε κάποια ἀνορθολογικὴ νοσταλγία τῶν παλαιῶν ὀθωμανικῶν μεγαλείων. Ἐκφράζει τὴν πραγματικὴ δυναμικὴ μιᾶς σύγχρονης τουρκικῆς ἐλὶτ ποὺ συναισθάνεται τὴν πολυεπίπεδη παρακμὴ τοῦ δυτικοῦ κόσμου, καὶ ἔχοντας πίστη στὶς δικές της δυνάμεις –αὐτὲς ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὴ σύνθεση τοῦ τουρκικοῦ-κεμαλικοῦ μὲ τὸ παραδοσιακὸ μουσουλμανικὸ πνεῦμα– θεωρεῖ πὼς ἔχει τὴν ἱστορικὴ εὐκαιρία νὰ διεκδικήσει μιὰ μεγάλη μερίδα στὴν παγκόσμια ἀνακατανομὴ ἰσχύος καὶ πλούτου ποὺ συντελεῖται αὐτὰ τὰ χρόνια.

Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ προβλέψει τὴν κατάληξη τοῦ ὑπερφιλόδοξου αὐτοῦ ἐγχειρήματος, εἶναι ὅμως βέβαιο πὼς ὁ Ἐρντογὰν δὲν ἀστειεύεται. Παίζει τὸ παιχνίδι μὲ συνέπεια καὶ ἀποφασιστικότητα, κάνοντας μάλιστα κρίσιμες τομὲς καὶ τροποποιήσεις στὴν τακτικὴ καὶ τὶς συμμαχίες του, καὶ ἀναλαμβάνοντας σοβαρὰ ρίσκα ὅποτε τὸ κρίνει. Καὶ βέβαια, θὰ τὸ πάει μέχρι τέλους. Σὲ καμιὰ περίπτωση δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ ἀποσυρθεῖ εἰρηνικά, ὑπακούοντας φερ’ εἰπεῖν στοὺς κανόνες τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Καὶ ἂν τελικὰ χάσει δὲν θὰ χάσει ἀναίμακτα, οὔτε χωρὶς κόστος γιὰ τοὺς ἀντιπάλους του. Θὰ πάρει πολλοὺς μαζί του.

Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἄλλη ἀπ’ αὐτὴ τοῦ 80 καὶ τοῦ 90, πρὸς τὴν ἀνάποδη –ἐννοεῖται– κατεύθυνση: μὲ διαλυμένη τὴν κοινωνία καὶ καταρρακωμένη κάθε ἔννοια κυριαρχίας.  Ἀσφαλῶς τὸ ἑλληνικὸ κράτος ἦταν ἐξαρτημένο καὶ διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἵδρυσή του, ὅπως καὶ ἡ ἄρχουσα τάξη του – καθρέπτης καὶ προέκταση τὸ ἕνα τοῦ ἄλλου. Ὑπάρχει ὅμως διαβάθμιση. Ἄλλο ἡ ἐν γένει ἐξάρτηση ἢ ἡ παρακμὴ τῶν τελευταίων πρὸ μνημονίου δεκαετιῶν, καὶ ἄλλο ἡ κατάσταση τοῦ χρεοκοπημένου προτεκτοράτου ποὺ βιώνουμε σήμερα. Εἶναι ἀπὸ τὶς περιπτώσεις ποὺ ἡ διαφορὰ ποσότητας συνιστᾶ ἄλλη ποιότητα. Ἂν στὸ παρελθὸν ὑπῆρχε μιὰ κρούστα εὐμάρειας καὶ ἰσχύος ποὺ κάλυπτε τὴν πνευματικὴ σαπίλα, τώρα ἡ χώρα μας βρίσκεται στὴν κατάσταση κατάρρευσης καὶ ἀνοικτῆς ἀποικιοποίησης ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε, ἀπολύτως ἀδύναμη νὰ χαράξει κάποιου εἶδους εθνικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τῆ βάσει δικῶν της συμφερόντων καὶ ἐπιδιώξεων.

Γι’ αὐτὸ καὶ σύσσωμο τὸ πολιτικὸ σύστημα καὶ ὅλες οἱ πτέρυγες τῆς ἐγχώριας ἐλὶτ εὐθυγραμμίζονται στὴ δῆθεν ρεαλιστικὴ τακτικὴ “κατευνασμοῦ τοῦ θηρίου”, ποντάροντας ὅλα τους τὰ χαρτιὰ στὴ βοήθεια τῶν δυτικῶν “συμμάχων”. Θέλουν νὰ πιστεύουν πὼς ὁ ἄξονας Ἑλλάδα-Κύπρος-Ἰσραὴλ θέτει κατὰ κάποιο τρόπο τὴ χώρα μας ὑπὸ τὴν ὑψηλὴ προστασία τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς ΕΕ. Καὶ ἀγνοοῦν προφανῶς ἢ παραβλέπουν τὸ πικρὸ μάθημα τῆς μικρασιατικῆς καταστροφῆς· ὅτι δηλαδὴ ἡ Ἑλλάδα καὶ τὰ ἑλληνικὰ “δίκαια” εἶναι τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ οἱ ἰσχυροὶ τῆς Δύσεως θὰ θυσιάσουν γιὰ νὰ ξανακερδίσουν τὸν πολυπόθητο “ἐπιτήδειο οὐδέτερο” ὅταν ἡ σκόνη καθίσει καὶ ἔρθει ἡ ὥρα τῆς μοιρασιᾶς.  Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι τί δυνατότητες ἄμυνας ἔχει ἡ ἑλληνικὴ πλευρὰ ἀπέναντι στὴν τουρκικὴ ἀπειλή. Σ.γ.:ΚΑΝΕΝΑ!

Φοβᾶμαι ὅτι στὸ δεδομένο πλαίσιο τῆς γεωπολιτικῆς σκακιέρας τὰ περιθώρια εἶναι σχεδὸν μηδενικά. Τὸ τραγικὸ στὴ φύση του δίλημμα τὸ εἶχε περιγράψει μὲ συγκλονιστικὴ ἀκρίβεια ἐδῶ καὶ δύο δεκαετίες ὁ Π. Κονδύλης λέγοντας πὼς «εἰρήνη σημαίνει γιὰ τὴν Ἑλλάδα δορυφοροποίηση» καὶ «πόλεμος σημαίνει συντριβή» (βλ. ἐπίμετρο στὸ “Θεωρία τοῦ Πολέμου”, Θεμέλιο, 1997). Παρ’ ὅλη ὅμως τὴ διαγνωστικὴ διαύγειά του, γνώμη μου εἶναι πὼς ἡ διέξοδος πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ στὴν ἀντίθετη κατεύθυνση ἀπ’ αὐτὴ στὴν ὁποία τὴν ἀναζητοῦσε ὁ Κονδύλης. Ὄχι δηλαδὴ μὲ ὅρους ἰσχύος, ἀλλὰ μὲ ὅρους πνευματικούς. Μὴ παραβλέποντας τὴ γεωπολιτικὴ –πῶς θὰ μπορούσαμε ἄλλωστε– θὰ πρέπει νὰ ἐπιζητήσουμε πρωτίστως ἐκεῖνο τὸ εἶδος δυνάμεως ποὺ τελειοῦται ἐν ἀσθενείᾳ (Β΄ Κορ. 12.9), καὶ ποὺ ἔχει ἐπιτρέψει στὸν ἐκχριστιανισμένο Ἑλληνισμὸ νὰ ἐπιζεῖ ἐπὶ χιλιετίες παρὰ τὶς στρατηγικές του ἦττες. … Ἀλλὰ θὰ ἐπ’ αυτοῦ, σὺν Θεῶ, στὸ συνεχίσουμε στό ἑπόμενο.

Έγραψε ο Βασίλης Ξυδιάς στο Αντίφωνο 9/12/2019

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα ν’ αναλάβει δράση ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 7ο

Φαντάζομαι θα σας έχει δημιουργήσει μεγάλη περιέργεια η επικεφαλίδα ΩΡΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ HATUEY.

Πολλοί θα αναρωτηθούν, ιδιαίτερα όσοι διάβασαν την βιογραφία του στα αγγλικά όταν την αναρτήσαμε στις 9/2/2020, “καλά χάθηκαν τόσοι Έλληνες ήρωες;  Ο Κόδρος, ο Λεωνίδας, ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος, ο Ιωάννης Βατάτζης, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Κολοκοτρώνης, ο Καποδίστριας, και τεράστιος αριθμός μαρτύρων και ηρώων της ελληνικής Ιστορίας;  Τι έχει να μας προσφέρει ένας άγνωστος Ινδιάνος από την Δομινικανή Δημοκρατία;

Ας ακούσουμε τις δοκιμασίες μιας πρωτόγονης, ειδωλολατρικής προσωπικότητας που ξεπερνάει κατά πολύ πολλούς πολιτικούς και θρησκευτικούς ταγούς την σύγχρονης Ελλάδας.

Κάτι που επίσης εντυπωσιάζει είναι πόσο συγκρίσιμη, σχεδόν πανομοιότυπη, ήταν η μεταχείριση που οι ρωμαιοκαθολικοί Ισπανοί επιφύλασσαν στους κατοίκους της υπό εξερεύνηση από τους κονκισταδόρες Κούβας, με τον τρόπο που μας συμπεριφέρονται οι Βόρειο Ευρωπαίοι καθολικο-προτεστάντες από τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821 μέχρι σήμερα ενώ υποτίθεται πως είμαστε ισότιμοι(!) εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χάλκινο άγαλμα του Hatuey στην Μπαρακόα της Κούβας

Ποιος ήταν ο Ηatuey;

Όταν ο θαλασσοπόρος Ντιέγκο Βελάσκουεθ έπλευσε από την τότε Ισπανιόλα, (σημερινή Δομινικανική Δημοκρατία) με στόχο να καταλάβει και αποικιοποιήσει την Κούβα, το πρώτο που έκανε με την άφιξή του ήταν να φτιάξει ένα πρόχειρο καταυλισμό στη Μπαρακόα.

Στο μεταξύ είχαν φτάσει ειδήσεις για τις αγαθοεργίες (τα εγκλήματα) των αποικιοκρατών στην Ισπανιόλα, στους Ινδιάνους της περιοχής από τον αρχηγό της φυλής Ταΐνο τον Hatuey,  ο οποίος αιχμάλωτος ων δραπέτευσε  και με κανώ μαζί με τετρακόσιους άνδρες, γυναίκες και παιδιά ειδοποίησαν τους Κουβανούς τι έπρεπε να περιμένουν από τους Ισπανούς και να μην πεισθούν με τίποτα στις υποσχέσεις τους. Τους εξήγησε την ανάγκη να μείνουν ενωμένοι  απέναντι στον κοινό εχθρό, τους λευκούς οι οποίοι είχαν προκαλέσει τόσες καταστροφές και βάσανα στους ανθρώπους της Ισπανιόλας.

Πέθανε σαν ήρωας και μάρτυρας αλλά άναψε για τα καλά τη δάδα της ελευθερίας ενάντια στ’ αφεντικά. Μήπως ενέπνευσε και τον Φιντέλ;

Όπως κατέγραψε ο Ισπανός ιερωμένος Βαρθολομαίος ντε λα Κάζας, ο   Hatuey έδειξε στους Κουβανούς ένα καλάθι με χρυσό και διαμάντια και τους είπε: «Μην πιστεύετε σε ό,τι σας πουν οι Ισπανοί. Ο Θεός που λατρεύουν είναι το χρυσάφι. Για το χρυσό και τα διαμάντια πολεμούν και σκοτώνουν. Γι’ αυτά μας καταδιώκουν, μας δολοφονούν και γι’ αυτό το μόνο που σας μένει είναι να τους πετάξετε στη θάλασσα…». «μας λέγουν αυτοί οι τύραννοι πως λατρεύουν έναν Θεό ειρήνης και ισότητας κι όμως κατακτούν τη χώρα μας και μας κάνουν σκλάβους τους. Ομιλούν για αιώνια ψυχή και για μετά θάνατο αιώνια ζωή και Κόλαση σαν συνέπεια για τις αμαρτίες τους κι όμως κλέβουν τις περιουσίες μας, αποπλανούν τις γυναίκες μας και βιάζουν τις κόρες μας. Ανίκανοι να μας ανταγωνισθούν σωματικά στην ανδρεία φορούν στολές σιδερόφρακτες που τα όπλα μας αδυνατούν να καταστρέψουν».

Οι Ταΐνος της δυτικής και κεντρικής Κούβας δεν πείσθηκαν από τις δραματικές περιγραφές που τους μετέφερε ο Hatuey, μόνο ελάχιστοι ενώθηκαν μαζί του.

Η στρατηγική πολέμου του Hatuey εναντίον των Ισπανών ήταν ο ανταρτοπόλεμος, ξαφνική επίθεση και μετά απόσυρση στους πέριξ λόφους όπου οι Ινδιάνοι θα ανασυντάσσονταν για την επόμενη επίθεση μέχρις ότου να μειωθούν οι στρατιώτες των Ισπανών σε αριθμό και να υποχωρήσουν στα τσακίδια. Για τρεις μήνες η τακτική του Hatuey τους ανάγκασε να αμύνονται και φοβούνταν να αφήσουν το δάσος της Μπαρακόα και να ξεμυτίσουν.

Όπως πάντα βρέθηκε ένας προδότης και ο Βελάσκουεθ κατόρθωσε να κυκλώσει και να συλλάβει τον Hatuey. Στις 2 Φεβρουαρίου του 1512 τον έδεσαν σε έναν στύλο στο Ισπανικό στρατόπεδο και τον έκαυσαν ζωντανό. Λίγο πριν ανάψουν την πυρά ένας ιερωμένος προσπάθησε να τον αναπαύσει ψυχικά προτείνοντας τον σταυρό και ρωτώντας τον αν δέχεται τον Ιησού Χριστό για να πάει στον παράδεισο.

«Υπάρχουν άνθρωποι σαν εσένα στον παράδεισο;» τον ρώτησε ο κατάδικος «Πολλοί σαν εμένα βρίσκονται στον Παράδεισο» του απάντησε ο ιερωμένος. Και τότε ο Hatuey του απάντησε πως δεν ήθελε ούτε να ακούσει για έναν Θεό που έδειχνε τέτοια σκληρότητα προκειμένου να απελευθερωθεί στο όνομά Του»

Ο De Las Casas περιγράφει ποια ήταν η μοίρα των Ταΐνος. Ένα χωριό δυόμιση χιλιάδων κατοίκων αφού τους καλωσόρισε, τους τάισε και κέρασε τους Ισπανούς, ξεκληρίστηκε όταν η εορτή τέλειωσε. «Έπεσαν επάνω τους με θηριώδη μανία, τους κατέσφαξαν, τους ξεκοίλιασαν, τους αποκεφάλισαν μέχρις ότου το αίμα τους έρεε  ποτάμι».

«Από όσους στάλθηκαν στα ορυχεία», είπε, «οι Ισπανοί απαιτούσαν από αυτούς δουλειές πολύ πιο πάνω από τις δυνατότητές τους, τους φόρτωναν δυσβάστακτα φορτία που τους ανάγκαζαν να γονατίζουν και τους βάζανε χαλινάρια ζώου και τέτοια βάρη που δεν μπορούσαν να τα σύρουν και με άγριους τρόπους μαζί με κοροϊδίες και εξευτελιστικές βρισιές, πετσόκοβαν τα χέρια και τα πόδια τους ακρωτηριάζοντας τα σώματα των Ιθαγενών Ινδιάνων με τέτοιους τρόπους που αδυνατώ να περιγράψω».

Εκτιμάται ότι πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζούσαν στην Κούβα πριν από την άφιξη των πολιτισμένων Ευρωπαίων. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, λέγεται ότι υπήρχαν μόνο δύο χιλιάδες. Οι περισσότεροι από αυτούς σκοτώθηκαν, ενώ άλλοι πέθαναν από την πείνα και τις περιρρέουσες ασθένειες, αυτοκτόνησαν από την απογοήτευση  ή πέθαναν από τις κακουχίες επειδή αναγκάστηκαν από τους, αποφασισμένους για κέρδος με όποιο κόστος, κατακτητές. να εργάζονται πολλές ώρες συνεχόμενα στα ορυχεία χρυσού (σ.γ.:το κουβανέζικο Ελντοράντο, σας θυμίζει τίποτα αυτό;)

Αυτός είναι ο δρόμος για όποιον τολμά ν’ ανθίσταται στα πανίσχυρα αφεντικά… που το μόνο σύνθημα που τους δονεί και ηδονίζει είναι “Ο θανατός σου η ζωή μου”.

Παράλληλα από το να θεωρείται ο πρώτος αντάρτης από τους πολεμιστής στην Ιστορία της Κούβας ο Hatuey έγινε και ο πρώτος μάρτυρας στον αγώνα για την κουβανέζικη ανεξαρτησία.

Μήπως όλες αυτές οι συμπτώσεις δεν είναι τυχαίες;

Ευαγγελάτος Γεώργιος

 

 

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα να ξυπνήσει ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 6ο

Πάμε τώρα στους εισαγγελείς!

 

Η δικαιοσύνη μάλλον δεν είναι τυφλή!

Τους καταγγέλλεις κάποιο περιστατικό από αυτά και σου λένε δεν είναι δική μου αρμοδιότητα! Ή βάζουν την καταγγελία στο ντουλάπι.

Ποιανού αρμοδιότητα είναι να τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες για κάποιον που παρανομεί εις βάρος σου; 

Όταν σε βλάπτει σωματικά, ηθικά και ψυχικά; 

Του πολίτη μήπως, να πάρει τον νόμο στα χέρια του, να αρχίσει να κυκλοφορεί με καραμπίνες και να αρχίσει να παίρνει κεφάλια για να επιβάλλει τον νόμο και να την πάρουνε κάποιοι χαμπάρι; 

Και γιατί κύριοι δικαστές δεν επιβάλετε τον νόμο στους κλέφτες λαθρομετανάστες, ρομά, ή στους βιαστές και μόλις τους συλλαμβάνουν οι αστυνομικοί εσείς τους αθωώνετε και την άλλη μέρα κυκλοφορούν ανάμεσα μας οι εγκληματίες; 

Δεν γνωρίζετε τους νόμους; 

Δεν ξέρετε ότι οι νόμοι που νομοθετούν οι βολευτές ή οι ξένες κατοχικές δυνάμεις αντίκεινται στους νόμους του Συντάγματος, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στους νόμους της ηθικής; 

Τους γνωρίζετε! 

Όμως για να μην χάσετε τις θέσεις σας το κύρος σας τους μισθούς σας με το να εκτελείτε εντολές παράνομες συναινείτε στην παρανομία και στην γενοκτονία των Ελλήνων!

ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΤΗΡΕΙ: ΓΙΑΤΙ; 

Μήπως γιατί έχει καταλυθεί το Σύνταγμα με την δική σας συναίνεση; 

Η μήπως γιατί απλά είναι όλα ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 2010 με ΑΦΜ ; 

Όμως και σε αυτήν την περίπτωση εάν δουλεύετε για ιδιωτικές Εταιρείες είστε πάλι παράνομοι διότι καμία ιδιωτική ΕΤΑΙΡΕΙΑ δεν έχει δικαίωμα να νομοθετεί η να δικάζει στο όνομα του Ελληνικού λαού! 

Διότι οι ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΟΥΣ! 

Οι ιδιωτικές ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ δεν μπορούν ούτε να εισπράττουν φόρους υπέρ του δημοσίου συμφέροντος!

Τι λέει ο άνθρωπος; Μήπως έχει άδικο; Μήπως τούστριψε;

Και για να το κάνω πιο λιανά: 

Φτιάχνω εγώ μια ιδιωτική Εταιρεία! 

Μπορώ να νομοθετήσω για τον Ελληνικό λαό; 

Μπορώ να δικάζω τον κάθε πολίτη; 

Μπορώ να απαιτήσω φόρους από τον κάθε πολίτη υπέρ του δημοσίου συμφέροντος ενώ αυτά που θα εισπράττω θα είναι για την Εταιρεία μου; 

Όχι βέβαια. 

Δεν θα μου το επιτρέψετε! 

Εσείς όμως ενώ το γνωρίζετε πώς εργάζεστε για ιδιωτικές εταιρείες; 

Απλά για να μην χάσετε τα μισθό σας τις θέσεις σας! 

Και ας πεθάνουν όλοι(άπειρες αυτοκτονίες, άπειροι θάνατοι από αρρώστιες λόγω στενάχωρων γεγονότων όπως οικονομικές δυσχέρειες, από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις λόγω απαράδεκτων συνθηκών νοσηλείας του λαού κ.α.) 

Και εδώ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ!

Άρα ποιοι είναι οι χειρότεροι εχθροί των Ελλήνων; 

Ποιοί γενοκτονούν τους Έλληνες; 

Οι Τούρκοι; 

Οι λαθρομετανάστες; 

Ή οι ασυνείδητοι εκτελεστές παράνομων εντολών που με το να εκτελούν εντολές νομιμοποιούν κάθε τι παράνομο και με την συναίνεση τους νομιμοποιούν τους λαθρομετανάστες, την παράδοση της χώρας μας σε εχθρικές δυνάμεις;

Φορώντας μάσκες παραπλανούσαν και παραπλανούν το λαό δήθεν ότι νοιάζονται γι’ αυτόν

Και φυσικά στην Κατοχή οι γκεσταμπίτες και οι δοσίλογοι εντολές εκτελούσαν για να σώσουν τα τομάρια τους! 

Σε τι διαφέρουν οι σημερινοί Νεοέλληνες νεοραγιάδες από αυτούς; 

Και κάτι ακόμη! 

ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑ!

Τα συμπεράσματα όσων διαβάσετε στο κείμενο, αν και μακρόσυρτο, δικά σας! Το πώς και πότε θα αντιδράσετε κι αυτό δικό σας!

ΑΝΝΑ ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα να ξυπνήσει ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 5ο

Μα ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τους υπαλλήλους της ύδρευσης!

Σε λίγο θα πούμε το νερό νεράκι…

Σου κόβουν το νερό το οποίο είναι κοινωνικό αγαθό και υπάρχει και ΦΕΚ που λέει ότι δεν είναι τρόφιμο η οτιδήποτε άλλο υλικό αγαθό που υπάγεται στην αγορά τροφίμου ή άλλου υλικού, παρόλο αυτό όμως  προχωρούν σε διακοπή ύδρευσης και σου στερούν το κοινωνικό αγαθό που είναι απαραίτητο για την επιβίωση του ανθρώπου! Το νερό!

Και αυτούς δεν τους ενδιαφέρει εάν δεν μπορείς να πληρώσεις! 

Δεν τους ενδιαφέρει εάν οι εντολές που εκτελούν είναι παράνομες και αν βρισκόμαστε υπό κατοχή!

Τι να χάσουν την δουλειά τους και αυτοί; Για να ζήσεις εσύ; 

Όχι βέβαια! 

Και εδώ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ!

Η ενέργεια είναι το παν, εξαρτάται η ζωή όλων μας1

Και εδώ μια διευκρίνιση! 

Το ρεύμα είναι πηγή ενέργειας! 

Αυτές οι πηγές ενέργειας ανήκουν στην χώρα μας! 

Συγκεκριμένα ο λιγνίτης! 

Αυτά είναι περιουσία του Ελληνικού λαού την οποία θα έπρεπε να την παρέχουν εάν όχι δωρεάν στον Ελληνικό λαό που διανύει περίοδο κρίσης και θα έπρεπε βάσει Συντάγματος να είχαν ληφθεί ειδικά μέτρα, να δίνουν το αντίτιμο στον Ελληνικό λαό για τον ενεργειακό πλούτο που του ανήκει και να πληρώνει ο Ελληνικός λαός μόνο για τα έξοδα που απαιτούνται όπως για την παραγωγή και τους μισθούς!

Το ίδιο και για το νερό! 

Το νερό προέρχεται από πηγές της χώρας μας! 

Ακριβώς το ίδιο έπρεπε να ισχύει και για το νερό!

Άννα ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα να ξυπνήσει ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 4ο

Πάμε τώρα στους υπαλλήλους της ΔΕΗ!

Έρχονται και σου κόβουν το ρεύμα η σου βγάζουν την χελώνα γιατί δεν μπορείς, αδυνατείς να πληρώσεις τους υπέρογκους λογαριασμούς που σε φορτώνουν, διότι δεν σε φορτώνουν μόνο με την αξία ρεύματος που και εκεί κλέβουν από τις κιλοβατώρες, αλλά σε φορτώνουν με ΕΡΤ θαρρείς και την βλέπουμε, σε χρεώνουν ΔΕΔΔΗΕ ΑΔΜΗΕ, ΥΚΟ υποτίθεται για τις παραμεθόριες περιοχές που και αυτοί πληρώνουν, αλλά στην ουσία είναι για τις δωρεάν παροχές στους λαθρομετανάστες, σου χρεώνουν με τέλη δήμου, θαρρείς και η ΔΕΗ έχει το δικαίωμα να εισπράττει τέλη που τα χιλιοπληρώνουμε αυτά και μετά σού ρχεται ο λογαριασμός που αντιστοιχεί πολλές φορές με έναν κατώτατο μισθό!

Από τη μια κόβεται το οξυγόνο, η θέρμανση σ’ ασθενείς του λαού, από την άλλοι, οι ισχυροί με τα σπίτια και το χρήμα στο εξωτερικό καλοπερνούν χρωστώντας…

Και αφού τους μισούς Έλληνες τους έχουν απολύσει από τις δουλειές τους και τους άλλους τους δίνουν μισθούς πενίας, έχουν απαίτηση να πληρώνουν τους λογαριασμούς χωρίς να τους νοιάζει εάν μπορούν να ζήσουν! 

Και φυσικά εάν δεν μπορούν να πληρώσουν κόβουν το ρεύμα ή σου βγάζουν το ρολόι! 

Φυσικά γιατί κάνουν την δουλειά τους, γιατί εντολές εκτελούν! 

Δεν τους νοιάζει εάν στερούν την ζωή του άλλου! 

Αν ο άλλος δεν μπορεί να μαγειρέψει, εάν δεν μπορεί να ζεσταθεί, εάν είναι άρρωστος! Απλά αυτοί έχουν δουλειές! 

Τι, να μείνουν χωρίς δουλειά; 

Σου λένε βέβαια: “Πάγε να κάνεις διακανονισμό!”

Χμ…….. Να κάνεις διακανονισμό σε τι; 

Εάν ήσουν άνεργος για χρόνια, εάν αδυνατούσες να πληρώσεις διότι δεν είχες να φας, εάν οι χρεώσεις ήταν υπέρογκες και κάποιος που είναι χαμηλόμισθος δεν μπορεί να πληρώσει, πώς να πάει να κάνει διακανονισμό όταν οι διευθυντάδες της ΔΕΗ σου ζητάνε το 30-40%;;; 

 Και μάλιστα εάν τους λες, “ναι είμαι πρόθυμος να πληρώνω κάθε μήνα ένα επιτρεπτό ποσό αλλά είναι αδύνατο να βρω το 30%  που ζητάτε που μπορεί να είναι 3.000, 4.000 διότι δεν το έχω και δεν υπάρχει περίπτωση να το βρω” και η απάντηση τους είναι: “δεν είμαστε φιλανθρωπικό ίδρυμα εμείς! 

Δεν μας ενδιαφέρει απευθυνθείτε σε ιδρύματα του κράτους, στα άσυλα. Στην εκκλησία, στον δήμο!!”

Χαχα στην εκκλησία, στον δήμο!!

Μα εμείς δεν είμαστε λαθρομετανάστες, Έλληνες είμαστε! 

Η εκκλησία και ο Δήμος έχουν πρόνοια και αλληλεγγύη μόνο για τους λαθρομετανάστες!

Το κράτος δίνει επιδόματα, δωρεάν σπίτια, δωρεάν θέρμανση, δωρεάν νερό, δωρεάν περίθαλψη, δωρεάν σίτιση δωρεάν ηλεκτρικές συσκευές μόνο στους επίδοξους κατακτητές που είναι προωθημένοι από τον Εβραίο Σόρρος και τον μογγόλο Ερντογάν! 

Οι Έλληνες δεν πρέπει να ζήσουν!

Όμως όλα αυτά δεν γίνονται χωρίς την συναίνεση των Ελλήνων που δουλεύουν για τα αφεντικά τους που εκτελούν εντολές! 

Βέβαια όλοι αυτοί εκ του ασφαλούς δεν μπορούν να καταλάβουν κανέναν άνεργο ή χαμηλόμισθο  ή οποιονδήποτε αδυνατεί να πληρώσει διότι πληρώνονται αδρά από τον Ελληνικό λαό έχουν μία θέση υπολήψιμη  θέση ειδικά οι διευθυντάδες , οπότε δεν τους νοιάζει αν πεθάνεις εσύ, αρκεί να ζήσουν αυτοί!

Και εδώ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ! 

Αννα και ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα να ξυπνήσει ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 3ο

Από το 2011 ο Σταμάτης Πέρδιος μας προειδοποιεί “έρχεται ο εφιάλτης των κατασχέσεων”.

Πάμε τώρα στους συμβολαιογράφους: 

“Εκτελώ εντολές!

Το να προχωρήσω σε πλειστηριασμό ακινήτου είναι η δουλειά μου! 

Εκτελώ εντολές!”

Όμως δεν μας έχουν πει τι εντολές εκτελούν! 

Είναι νόμιμες οι εντολές; 

Συμφωνούν με τους νόμους του Συντάγματος; 

Ή δεν γνωρίζουν τους νόμους οι συμβολαιογράφοι; 

Τους γνωρίζουν! 

Απλά εκτελούν εντολές των αφεντικών τους γιατί έχουν τους μισθούς τους! 

Πληρώνονται βαρβάτα για την δουλειά που κάνουν! 

Τι , θα σκεφτούν αυτούς που θα ξεσπιτώνουν γιατί δεν έχουν να πληρώσουν ή γιατί είναι άρρωστοι; 

Όχι βέβαια γιατί μπορεί να χάσουν την δουλειά τους! 

Να χάσουν και αυτοί την δουλειά τους όπως τους άλλους; 

Προς Θεού! 

Αλλά δεν μας είπαν ποιοι είναι τα αφεντικά τους!

Πάλι: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ!

Μέσα σε ανήλιαγα υπόγεια περνούν την δύστηνη ζωή τους οι τραπεζίτες αξίζουν καλλίτερης μοίρας

Πάμε τώρα στους τραπεζίτες! 

Σου κατάσχουν τα ακίνητα γιατί και αυτοί εντολές εκτελούν!

Δεν ξέρουν όμως ότι οι τράπεζες πήρανε τρείς φορές πίσω τα λεφτά τους με τις ανακεφαλοποιήσεις (σ.γ.:με πρώτο τον Κωστάκη Καραμανλή) για να σωθούν και τα χρεώθηκε ο Ελληνικός λαός και ότι αυτοί χρωστάνε στον Ελληνικό λαό; 

Και φυσικά το ξέρουν, αλλά εκτελούν και αυτοί εντολές των αφεντικών τους και έτσι ξεσπιτώνουν τους Έλληνες και χαρίζουν τα ακίνητα των Ελλήνων στους λαθρομετανάστες! Στους μελλοντικούς φονιάδες τους! 

Βέβαια τι, να χάσουν την δουλειά τους; 

Και εδώ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ!

Άννα και ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα να ξυπνήσει ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 2ο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ, Η ΖΩΗ ΜΟΥ

Δεν φοβάμαι τους Τούρκους, δεν φοβάμαι τους λαθρομετανάστες. 

Φοβάμαι τους νεοέλληνες ραγιάδες. 

Φοβάμαι αυτούς που ασυνείδητα αυτούς που χωρίς ψυχή σκοτώνουν τους Έλληνες συμπολίτες τους λέγοντας “την δουλειά μου κάνω, εντολές εκτελώ!”

“Ο θάνατός σου ζωή μου” έχει γίνει για τους Έλληνες κολλητική νόσος σαν την πανούκλα, ο ένας εγωιστής κολλάει τον άλλον

 

ΕΝΤΟΛΕΣ ΕΚΤΕΛΩ!!!!!!!!

Οι νεοραγιάδες, ευθύνονται για την γενοκτονία των Ελλήνων!!

Σου ζητάνε φόρους παράνομους και καταχρηστικούς, αυτοί που υποτίθεται ότι είναι υπάλληλοι της εφορίας.

Η πρώην ΔΟΥ από κρατική μετεξελίχθηκε βάσει των Μνημονίων σε ιδιωτική ΑΑΔΕ.

Βαρυφορτωμένο γαϊδούρι ο Έλληνας

Και λέω υποτίθεται γιατί εφορία δεν υφίσταται από την στιγμή που εφορία λέγεται το ταμείο δημοσίων εσόδων! 

Και δυστυχώς στην Ελλάδα δεν έχουμε ταμείο δημοσίων εσόδων!

 Έχουμε ΑΑΔΕ η οποία είναι μία ανεξάρτητη αρχή χωρίς νομική υπόσταση! 

Δηλαδή μία ιδιωτική εταιρεία εσόδων που λειτουργεί αόρατα απρόσωπα και χωρίς έδρα! 

Και από μία μικρή έρευνα που έκανα διαπίστωσα ότι τα έσοδα κατατίθενται σε τράπεζα της ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ! 

Επομένως δεν καταχωρούνται υπέρ του έθνους κράτους αυτά τα έσοδα ούτε είναι ανταποδοτικά στον Ελληνικό λαό!; 

Τώρα οι υπάλληλοι αυτής της ΑΟΡΑΤΗΣ ΑΡΧΗΣ, ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, δεν είναι κάν δημόσιοι υπάλληλοι! 

Είναι υπάλληλοι αυτής της ιδιωτικής Εταιρείας οι οποίοι όμως πληρώνονται από τα χρήματα του Ελληνικού λαού!

Τα καθήκοντα των υπαλλήλων; 

Να κάνουν σωστά την δουλειά τους η οποία είναι να υπακούσουν στις παράνομες και αντισυνταγματικές εντολές των αόρατων αφεντικών τους γιατί αλλιώς κινδυνεύουν να χάσουν την δουλειά τους και να μείνουν χωρίς μισθούς!

Ποια είναι όμως η δουλειά τους; 

Η δουλειά τους είναι να σε χρεώνουν φόρους που σου ρουφάνε το αίμα, που σε αποστραγγίζουν μέχρι να μην μπορείς να τους πληρώσεις και να προχωρήσουν σε κατασχέσεις περιουσίας! 

Υπογράφουν βέβαια τις κατασχέσεις για να μην χάσουν αυτοί τις δουλειές τους, χωρίς να σκέφτονται ότι υπογράφουν την καταδίκη  και τον θάνατο του διπλανού τους! 

Η σκέψη του η ασυνείδητη; 

Την δουλειά μου κάνω: 

Δηλαδή εγώ ζω εσύ να πεθάνεις, αλλιώς κόψε τον λαιμό σου!

Και εδώ κολλάει η λαϊκή ρήση: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ!

Μήπως συμφέρει να χάσουμε κατά λάθος κι εμείς ταυτότητα και διαβατήριο και να γίνουμε μετανάστες;

Όμως στους λαθρομετανάστες επενδυτές δίνουν απλόχερα ΑΦΜ χωρίς κανέναν έλεγχο χωρίς καμιά φορολογική επιβάρυνση.

Σαρία όχι δημοκρατία το νέο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη βοηθήστε τους να την επιβάλλουν.

Δίνουν σε αυτούς που όχι δεν πρόκειται να συνεισφέρουν το παραμικρό έσοδο για τον μισθό τους, αλλά μπορεί αυτοί να είναι οι δολοφόνοι, οι βιαστές των παιδιών τους και των παιδιών σας η να γίνουν οι κλέφτες τους η οι μελλοντικοί συμπολίτες τους! 

Δίνουν σε αυτούς που ήρθαν να εποικήσουν, να αλώσουν την χώρα μας ως μία άλλη άλωση, ως μία νέα Μικρασιατική καταστροφή!

Άννα και ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ. Ώρα να ξυπνήσει ο Έλληνας HATUEY. Μέρος 1ο

Η κραυγή της Άννας, θα είναι αύριο Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΡΑΥΓΗ! Και φυσικά εσύ ούτε τότε θα εξεγερθείς ή αντισταθείς! Κι ας πνίγεσαι στα ξέβαθα νερά!

Πνίξιμο στα γαλανά νερά του Αιγαίου ή αλλιώς στη Γαλάζια πατρίδα του Μογγόλου!

Η αγωνίστρια Καλλιόπη Σουφλή γράφει τον πρόλογο στην ανάρτηση της Άννας:

Το διάλεξα για πρώτο θέμα ανάρτησης σήμερα, γιατί αγγίζει όλους μας…

Η κραυγή της Άννας, θα είναι αύριο η δική σου κραυγή…

Θα ουρλιάξεις αύριο κι εσύ, που μέχρι σήμερα έχεις κάποια δυνατότητα να πληρώνεις τους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΣΟΥ.

Θα χάσεις κι εσύ το σπίτι σου, το ρεύμα, το νερό… κάθε ανθρώπινο αγαθό που μέχρι σήμερα απολαμβάνεις.

Η ΑΝΝΑ, ΑΥΡΙΟ, ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ… ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΛΕΝΕ… ΔΗΜΗΤΡΗ, ΕΛΕΝΗ, ΚΩΣΤΑ, ΝΙΚΟ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΒΑΣΙΛΙΚΗ…

Μονάδες όλοι μας, αντί να ενώσουμε τις δυνάμεις μας… αντί να γίνουμε μια γροθιά αντίστασης, παραμένουμε μονάδες και είμαστε εύκολος αντίπαλος… 

ΜΑΣ ΠΑΤΑΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΟΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΛΙΩΝΟΥΝ… ΜΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ.

Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω σαν πρόλογο στην ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ, που έλαβα πριν λίγο και με συγκλόνισε… 

Άλλη μια κραυγή δίπλα σε χιλιάδες… σε εκατομμύρια κραυγές που οι πιο πολλές, μένουν σιωπηλές… βουβές απ’ το σοκ και το δέος, που βλέπουν να γκρεμίζεται η ζωή τους.

Σήμερα, μπορεί να έχεις ακόμα δυνάμεις… να μπορείς να φυτοζωείς…

ΑΥΡΙΟ, ΘΑ ΕΧΕΙΣ;;; 

Κατάλαβέ το…
Σε θέλουν φτωχό, για να τους έχεις ανάγκη…
Σε θέλουν αμόρφωτο, για να πιστεύεις όσα σου λένε…
Σε θέλουν φοβισμένο, για να μην τους αντιστέκεσαι…

Διάβασε την κραυγή της Άννας, σκέψου και αποφάσισε… ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ, Ή ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ;;;

Γιατί η σημερινή κραυγή της Άννας, αύριο, θα είναι Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΡΑΥΓΗ… αλλά θα είσαι μόνος σου και κανείς δεν θα σ’ ακούσει στο… ξεψύχισμά σου… 

Καλλιόπη Σουφλή