Υπάρχει η πιθανότητα να δικαιωθούμε μπρος στη εικόνα των Γομμόρων και Σοδόμων που αντικρίζουν τα μάτια μας; Να δικαιωθούμε από τις παραβιάσεις του Συντάγματος εκ μέρους των πολιτικών μας; Από τις σεξουαλικές διαστροφές που επιβάλλουν στον πιστό λαό με τη μορφή νομοθετημάτων; Με την οικονομική αδικία και ατιμία των τραπεζών και την συμπαιγνία τους με την εκάστοτε κυβέρνηση είτε του Τσίπρα πρόκειται, είτε της μελλοντικής του Κούλη; Πότε θα θεσμοθετηθεί η δίωξη εκείνων που αποστερούν το δίκαιο μισθό από τους εργαζόμενους; Αλλά και των υπεύθυνων για την ανεργία που μαστίζει τον ευλογημένο τούτο τόπο; Επιτρέπεται σ’ ένα κράτος δικαίου να υπάρχει έστω κι ένας υγιής και ικανός χωρίς εργασία; Ποιος θα τιμωρήσει τους δοσίλογους και τους εθνικούς μειοδότες που ξεπουλούν τον τόπο; Πως θα αποφευχθεί η άδικη και κατάφωρη εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου και του υπεδάφους της χώρας από τους βαρβάρους που τρίβουν τα χέρια τους έτοιμοι να τους ξεκοκκαλίσουν; Η απάντηση βρίσκεται πιο κάτω κι ας μην αδημονούμε. Θα έρθει η ώρα τους. Ανθρώπινο πάντως είναι να μην περιμένει κανείς την πραγμάτωση του Ευαγγελίου της Κρίσεως για να δοθεί έστω ατελής, κουτσοδόντικη και περιορισμένη δικαιοσύνη σε όσους αδικούνται κατάφωρα… Ας δούμε τη λ’εει ο ‘αγιος Ισαάκ ο Σύρος και η Σοφία Σολομώντος.
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
Να εμπιστευτείς τον εαυτό σου στον Θεό, σημαίνει να μην κυριεύεσαι πλέον από καμιά αγωνία ή φόβο, να μην βασανιστείς ξανά από κανέναν λογισμό, από καμιά σκέψη πώς δεν έχεις κανέναν για να σε φροντίσει.
Όταν ο νους εκπέσει από αυτήν την εμπιστοσύνη, ο άνθρωπος αρχίζει να πέφτει μέσω των λογισμών σε χιλιάδες πειρασμούς.
Όπως λέγει ο μακάριος ερμηνευτής στο βιβλίο του για τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, «όλη η μέριμνα του Σατανά είναι να πείσει τον άνθρωπο πώς ο Θεός δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτόν».
Άμα ο άνθρωπος απορρίψει για τον εαυτό του κάθε αισθητή βοήθεια και κάθε ανθρώπινη ελπίδα, όπως συμβαίνει με τους ησυχαστές, και αφιερωθεί στο Θεό με εμπιστοσύνη και καθαρή καρδιά, αμέσως ακολουθεί η θεία χάρη και του αποκαλύπτει τη δύναμη της βοηθώντας τον με πολλούς τρόπους…Και η θεία χάρη τον απαλλάσσει από πολλά δυσάρεστα και επικίνδυνα πολλές φορές, πράγματα, χωρίς αυτός να τα καταλαβαίνει. Όλα αυτά τα αποδιώχνει άπ’ αυτόν, ανεπαίσθητα, η θεία χάρη, με θαυμαστό τρόπο, και τον σκεπάζει σαν την κλώσα, που ανοίγει τα φτερά της και σκεπάζει τα κλωσσόπουλα, για να μην πάθουν κανένα κακό.
Ιδού τι μας διδάσκει της Σοφίας Σολομώντος το Ανάγνωσμα
(Κεφ. 3, 1-9)
Η ζωή των δικαίων ευρίσκεται κάτω από το παντοδύναμο προστατευτικό χέρι του Θεού, και καμμιά θλίψις και βάσανος δεν θα τους εγγίση, χωρίς ο Θεός να το επιτρέψη. Στα μάτια των αφρόνων ο θάνατός τους θεωρήθηκε ως αφανισμός και μηδένισις και η έξοδός τους από τον κόσμο αυτό ως οδύνη και τιμωρία• η αναχώρησίς τους από την ζωή αυτή ως όλεθρος και απώλεια. Εκείνοι όμως υπάρχουν και ζουν εν ειρήνη. Διότι και εάν ακόμη στα μάτια των ανθρώπων και εκ μέρους των ανθρώπων πάσχουν και θλίβωνται, έχουν αυτοί σταθερά και ακλόνητο την πεποίθηση τους στην αθάνατο και μακαρία ζωή. Και εάν λίγο ταλαιπωρηθούν και βασανισθούν στην παρούσα ζωή, θα λάβουν μεγάλες αμοιβές και βραβεία στην αιωνιότητα. Διότι ο ίδιος ο Κύριος έθεσε αυτούς υπό δοκιμασία δια των θλίψεων και τους βρήκε αξίους να βραβευθούν και να αμειφθούν από Αυτόν. Τους δοκίμασε, όπως ο χρυσοχόος δοκιμάζει και καθαρίζει τον χρυσό δια του πυρός, και τους δέχθηκε ευαρέστως, όπως δέχεται τα προσφερόμενα ολοκαυτώματα των θυσιών. Αυτοί, όταν ο παντοδύναμος και πανάγαθος Κύριος τους επισκεφθή, θα λάμψουν και σαν σπινθήρες στις καλαμιές θα διατρέχουν λαμπρά τις κοινωνίες των ανθρώπων. Αυτοί θα αναδειχθούν κριτες και δικαστες των ασεβών ανθρώπων. Θα κυριαρχήσουν επάνω στους λαούς, διότι ο Κύριος θα είναι βασιλεύς των στους αιώνας των αιώνων. Όσοι έχουν στηριγμένην ακλόνητον την πεποίθησίν των στον Θεόν, θα γνωρίσουν και θα κατανοήσουν την αλήθειαν• και οι πιστοί με αγάπην θα υπομένουν τας δοκιμασίας και θα παραμένουν πλησίον του Θεού, διότι η θεία χάρις και το έλεος δίδονται στους οσίους του Θεού και η στοργική του εποπτεία και προστασία στους εκλεκτούς του.
Το γνήσιο κείμενο στα αρχαία.
Δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού, και ου μη άψηται αυτών βάσανος. Έδοξαν εν οφθαλμοίς αφρόνων τεθνάναι. Και ελογίσθη κάκωσις η έξοδος αυτών, και η αφ’ ημών πορεία σύντριμμα, οι δε εισιν εν ειρήνη. Και γαρ εν όψει ανθρώπων εάν κολασθώσιν, η ελπίς αυτών αθανασίας πλήρης. Και ολίγα παιδευθέντες, μεγάλα ευεργετηθήσονται, ότι ο Θεός επείρασεν αυτούς, και εύρεν αυτούς αξίους εαυτού. Ως χρυσόν εν χωνευτηρίω εδοκίμασεν αυτούς, και ως ολοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αυτούς. Και εν καιρώ επισκοπής αυτών αναλάμψουσι, και ως σπινθήρες εν καλάμη διαδραμούνται. Κρινούσιν έθνη, και κρατήσουσι λαών και βασιλεύσει αυτών Κύριος εις τους αιώνας, οι πεποιθότες επ’ αυτόν, συνήσουσιν αλήθειαν, και οι πιστοί εν αγάπη προσμενούσιν αυτώ, ότι χάρις και έλεος εν τοις οσίοις αυτού, και επισκοπή εν τοις εκλεκτοίς αυτού.
Πρόσφατα Σχόλια