Η Ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά οι Έλληνες φαίνονται κάτω από το βάρος της Ιστορίας που κουβαλούν στην πλάτη τους, ανεπίδεκτοι μάθησης, κοιμούνται τον ύπνο του κατάδικου πριν έρθουν να τον οδηγήσουν στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Αυτή η φαρσοκωμωδία με τα δύο παιδαρέλια, Τσίπρα και Κούλη, Κούλη και Τσίπρα, για τα τυφλά μας, θεοσκότεινα από την παραβατικότητα και βλακεία μάτια, είναι μια συνηθισμένη και συνεχώς επαναλαμβανόμενη ιστορία, χωρίς τέλος.
Ποιος ξέρει άραγε ότι αυτός ο φαύλος κύκλος αναφέρεται, εξηγείται και υποδεικνύεται πεντακάθαρα η θεραπεία του, στην Παλαιά Διαθήκη;
Ας δούμε τι λέγει η Π. Διαθήκη στο 3ο Βιβλίο των Βασιλειών.:
Υπήρχε κάποτε στο εβραϊκό έθνος ένας βασιλιάς πολύ αγαπητός στο Θεό ονομαζόμενος Ιεδεδί (πολυαγαπημένος του Θεού) και το κατά κόσμον όνομά του ήταν Σολομών.
Αυτός λοιπόν ο ευλογημένος βασιλιάς τα είχε όλα, δύναμη και ισχύ με έναν ακατανίκητο στρατό, είχε τριπλασιάσει τα όρια της χώρας του υποτάσσοντας όλους τους γύρω εχθρούς του, γιατί ήταν αλήθεια πάντα περιστοιχιζόμενος από εχθρούς που υπέβλεπαν το εβραϊκό κράτος. Είχε απέραντο πλούτο και αστείρευτο χρυσό, τόσο ώστε να φτιάξει έναν μεγαλειώδη Ναό που ο πανένδοξος πατέρας του ο Δαυίδ, λόγω των πολλών του αδυναμιών, δεν αξιώθηκε κι ας το ‘θελε πολύ, να κατασκευάσει.
Στα εγκαίνια, μάλιστα τα οποία εόρτασε μετά από 7 χρόνια εργασιών οικοδόμησης, εκφώνησε έναν πάνσοφο και διορατικό λόγο (τον οποίο θα δημοσιεύσουμε) με προφητικές προεκτάσεις όπου τοποθετεί το πρόβλημα της πολιτικής στη θεμέλιο βάση του. Προβλέπει και προσδιορίζει με ακρίβεια, πότε ένας λαός θα ευημερεί, θα έχει ειρήνη και θα ζει ευλογημένος και ευτυχής και πότε θα δυστυχεί, θα θλίβεται, θα λιμοκτονεί, θα αρρωσταίνει από λοιμό, θα σέρνεται και θα πεθαίνει σαν τα ζώα στο δρόμο.
Τα είχε όλα λοιπόν, δόξα, σοφία, χρυσό, ασήμι, και καθώς ήταν άμετρα ερωτικός και φιλογύνης, είχε όσες γυναίκες του άρεσαν· 700 τον αριθμό πριγκίπισσες και 300 παλλακίδες εκ των ειδωλολατρικών Εθνών πέριξ του Ισραήλ. Δεν του έφθαναν τρία ολάκερα χρόνια για να συνευρεθεί ερωτικά με κάθε μια εξ αυτών. Με πρώτη γυναίκα την κόρη του Φαραώ της Αιγύπτου.
Και τότε ο σοφός Σολομών διέπραξε στην κορύφωση της δόξας του, και μάλιστα πλησιάζοντας στα γεράματα, το πιο γελοίο και συνάμα τραγικό λάθος, προφανώς από έπαρση που του πήρε τα μυαλά· κάποια μέρα αναρωτήθηκε πως θα ήταν πιότερο αρεστός στις γυναίκες του και τις παλλακίδες; Και τι ιδέα του έβαλε ο Σατανάς. Επειδή ήταν αλλόπιστες θα έχαιρε της λατρείας, της ευμένειας και της αφοσίωσης κάθε μιας εάν έφτιαχνε ναό ανάλογα με το πιστεύω της.
Έτσι έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του την εντολή του Θεού προς τους Ισραηλίτες: «Δεν θα συνάψετε γάμο με γυναίκες εξ εθνών, ούτε αυτές θα νυμφευθούν δικές σας γυναίκες, για να μεταστρέψουν τις καρδιές σας και ν’ ακολουθήσετε τα λατρεία των ειδώλων των».[1] .
Έτσι οι αλλότριες γυναίκες έγιναν η αιτία να παρεκκλίνει ο Σολομών και να λατρεύσει ειδωλολατρικούς θεούς. Κατάντησε να οικοδομεί στα υψώματα ναούς και θυσιαστήρια στο θεό Χαμώς για τις Μωαβίτισσες γυναίκες του, άλλον στο όνομα του Μολόχ, θεού των Αμμωνιτών για τις Ααμμωνίτισσες και το χειρότερο οικοδόμησε ναό και θυσιαστήρια για την μυσαρή, δαιμονική θεότητα Αστάρτη για τις Σιδωνίτισσες γυναίκες και παλλακίδες του.
Τόσο εξόργισε τον Θεό ώστε του είπε: «Επειδή δεν τήρησες τις εντολές μου και τα προστάγματά μου θα διαιρέσω το βασίλειό σου και ένα μέρος θα το δώσω στον δούλο σου».[2]. Εννοώντας τον Ιεροβοάμ, έναν τερατώδη τύπο σε δύναμη και μέγεθος γιο χήρας και πόρνης από τη φυλή του Εφραίμ, τον οποίο ο Σολομών τον είχε για επόπτη ροπαλοφόρο στις αγγαρείες, να κόβουν οι εργάτες πέτρες, και να τις μεταφέρουν όταν οικοδομούσε το παλάτι του και τον Ναό του Θεού.
Παρατηρούμε πως ο Θεός είναι αυστηρός και αμείλικτος όχι τόσο σε ηθικού τύπου σεξουαλικά θέματα, (συχνά χρησιμοποιεί ακόμη και πόρνες για να προωθήσει τους σκοπούς του), όσο όταν ξεμυτίζουν οι άνθρωποι και στρέφονται να λατρέψουν άλλους θεούς. Θέλει την αποκλειστική υποταγή των ανθρώπων στο θέλημά του, στις εντολές που με τόση διαφάνεια και ακρίβεια έχει δώσει.
Δυστυχώς τέτοιοι θεοί (στην κυριολεξία δαίμονες) και είδωλα υψώνουμε άπειρα στις μέρες μας και τα λατρεύουν οι περισσότεροι Έλληνες όχι μόνο οι πολιτικοί, αλλά ιδιαίτερα, ο ελληνικός λαός. Έτσι ισχύει το ρητό της Γραφής, «κατά τον λαό και οι ηγέτες του».
Ποιους δαιμονικούς θεούς και είδωλα λατρεύει ο σύγχρονος Έλληνας;
Άπειρους, θα αναφέρουμε το βασικό τρίπτυχο των δαιμονικών θεοτήτων που ομνύει και θύει ο σύγχρονος Έλληνας.
Α) Αλαζονεία, εγωισμός, εγωκεντρικότητα, ατομισμός, κενοδοξία, υπερηφάνεια, ναρκισσισμός, στην πλειονότητα των Ελλήνων οι οποίοι αγνοούν παντελώς τι σημαίνει ταπεινότητα, μετριοπάθεια, αίσθημα της μετάνοιας και αυθεντικής αναγνώρισης του λάθους.
Β)Συσσώρευση πλούτου, κυνήγι του κέρδους, της πολυτέλειας, αδιάκοπος ανταγωνισμός, (συχνά μέχρι θανάτου, εξ εμφράγματος, εγκεφαλικού κ.λπ.) για την απόκτηση υλικών, καταναλωτικών αγαθών, υλικής ευμάρειας, φιλαργυρίας, με αποκλειστική αφοσίωση χρόνου και ενέργειας στην επίτευξή τους. Η παραβολή του άφρονος πλουσίου αποτελεί παραμυθάκι των παπάδων για την πλειοψηφία του λαού μας.
Γ)Η απόλυτη κι ανεξέλεγκτη υποταγή στον ένστικτο της αυτοσυντήρησης, «εγώ και η οικογένειά μου μ’ ενδιαφέρουν μόνο», με συνήθεις εκδηλώσεις τη λαιμαργία, γαστριμαργία, τον εθισμό στο κάπνισμα, αλκοόλ, ναρκωτικά, χαρτοπαιξία, αυτοκαταστροφικές συνήθειες που γίνονται συχνά διαλυτικές για ολόκληρες οικογένειες, με δευτερογενείς επιπτώσεις στην συνολική πνευματική, ηθική καθίζηση και παρακμή της ελληνικής κοινωνίας.
Τέλος μέγα μέρος της ζωής των Ελλήνων, αφιερώνεται στο ένστικτο της διαιώνισης του είδους, στο σεξ, όχι με την έννοια της παραγωγής νέων ανθρώπων, της παιδοποιίας, της λατρείας του συντρόφου και της αμοιβαίας ψυχοσωματικής ένωσης, αλλά στον εγωιστικό προσπορισμό ηδονής. τεράστιο ποσό ενέργειας και χρόνου, κυρίας εκ μέρους των νέων κατασπαταλιέται στην πορνεία, τη λαγνεία, τη θεοποίηση της σάρκας, την προαγωγή των κοριτσιών και των αγοριών σε κάθε μορφής ανηθικότητα και διαστροφή.
Με βάση τα πιο πάνω δεν μιλάμε μόνο για δαιμονοποίηση της ζωής των Ελλήνων, αλλά για λατρεία λεγεώνων και ύψωση αναρίθμητων ειδωλολατρικών ναών σε όλη την ελληνική επικράτεια, κατά προτίμηση δε σε τουριστικές περιοχές κατά την περίοδο του θέρους.
Έπεται συνέχεια…
Ευαγγελάτος Γεώργιος
[1] Γ΄ Βασιλειών, κεφ.11, στ.2).
[2] Γ΄ Βασιλειών, κεφ.11. στ. 11).
Πρόσφατα Σχόλια