Και πάλι περί Πούτιν ο λόγος. Το ψυχογράφημά του. Μέρος 7ο

Από όσες πληροφορίες αλλά και από την εμφάνιση (όψη) του ανθρώπου Πούτιν και τις προσεγμένες εμφανίσεις του βγάζουμε τα πιο κάτω συμπεράσματα:

Πρόκειται για ένα πανέξυπνο άνθρωπο αλεπού σωστή, στο μυαλό και στη συμπεριφορά.

Ξέρει να είναι επιφυλακτικός απέναντι στους φίλους του και δεν τους εμπιστεύεται τελείως. Απόδειξη ο Νέστοράς του Αλεξάντερ Ντούγκιν που κάποια στιγμή στράφηκε ενάντια στον τρόπο που πολιτεύτηκε, αλλά αυτό λίγο τον ένοιαξε.

Δεν αποκαλύπτει ποτέ τις προθέσεις του ούτε τα κίνητρα των πράξεών του ώστε οι άλλοι βρίσκονται στο σκοτάδι και δεν έχουν τη δυνατότητα να δράσουν έγκαιρα ώστε να  αμυνθούν. Ένας τρόπος να το πετυχαίνει αυτό είναι να είναι λακωνικός. Λέει συνήθως λιγότερα από ό,τι οι άλλοι περιμένουν ν’ ακούσουν.

Αν και δύο φορές παντρεμένος(;) φυλάει την προσωπική του ζωή και λίγα ξέρουμε γι’ αυτή. Επίσημα, έχει παντρευτεί την Λιουντμίλα Σκρέμπνιεβα Πούτινα και έζησαν μαζί στην Ανατολική Γερμανία από το 1985 έως το 1990. Έχουν δύο κόρες, τη Μαρία Βοροντσόβα, η οποία γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1985 στο Λένινγκραντ (τώρα Αγία Πετρούπολη) και την Κατερίνα Τίχονοβα, η οποία γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1986 στη Δρέσδη της Ανατολικής Γερμανίας. Ο Πούτιν έχει δύο εγγόνια, έναν εγγονό από την πρώτη του κόρη και σύμφωνα με κάποια ανεπιβεβαίωτα δημοσιεύματα, μια εγγονή από τη δεύτερη κόρη του.

Στις 6 Ιουνίου 2013, ο Πούτιν και η Λιουντμίλα ανακοίνωσαν το τέλος του γάμου τους. Την 1η Απριλίου 2014, το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι το διαζύγιο είχε οριστικοποιηθεί. Μετά τον χωρισμό του, σύμφωνα με συνεχόμενες πληροφορίες των ΜΜΕ, δημιούργησε δεσμό με την Αλίνα Καμπάγιεβα. Τα δυτικά μέσα δημοσιεύουν κατά καιρούς εικασίες ως προς τη σχέση του με την Καμπάγιεβα, ενώ δεν έχει επιβεβαιωθεί από καμία επίσημη πηγή.

Ανεπίσημες πηγές κάνουν λόγο κατά καιρούς για ύπαρξη εξώγαμων παιδιών. Ως μητέρες των παιδιών έχουν αναφερθεί η Σβετλάνα Κριβονόγκιχ και η Αλίνα Καμπάγιεβα. Όλα αυτά όμως τα σκανδαλώδη καλύπτονται από την πλευρά του αυτοκράτορα Πούτιν με ένα μέγα πέπλο σιωπής.

Γνωρίζει πως να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο της προσοχής και να δημιουργεί την  εντύπωση του ισχυρού ηγέτη παντού και πάντοτε. Στις δύσκολες στιγμές δεν διστάζει για να αντιμετωπίσει τους πολλούς εχθρούς του και αντιπάλους, να κάνει χρήση μέσω των πρακτόρων του και ραδιενεργού πολώνιου…

Ο σκοτεινός και δύσθυμος Πούτιν

Ξέρει να φιλοτιμεί τους ανθρώπους του να δουλεύουν μερόνυχτα για αυτόν και φυσικά να καρπώνεται αυτός τη σοφία, τη γνώση και το μόχθο των άλλων.

Γνωρίζει εκ πείρας πως με συζητήσεις και λογομαχίες ή αποκαλύψεις μυστικών συνωμοσιών και σκανδάλων στα ΜΜΕ δεν βγαίνει αποτέλεσμα, γι’ αυτό δεν κάνει τον κόπο να πείσει τους άλλους με επιχειρήματα. Τους αναγκάζει να συμφωνήσουν με τις πράξεις του. Η εισβολή στην Ουκρανία γιατί οι φασίστες του Αζόφ σκότωναν Ρωσόφιλους και η επακόλουθη εισβολή, έπεισαν τον ρωσικό λαό ότι είχε δίκιο. Αν διαφώνησαν οι Δυτικοί λίγο τον ενδιέφερε. Σημασία είχε να τον πιστέψει η πλειοψηφία των Ρώσων.

Για να διατηρήσει τη δύναμή του ο Πούτιν κάνει με τον τρόπο του τους άλλους να εξαρτώνται από αυτόν για την ευτυχία και την ευημερία του Έθνους του. Στον οικονομικό τομέα για παράδειγμα ανέλαβε ένα χρεοκοπημένο κράτος και ανέβασε την οικονομία του στα ύψη. Κι όταν κινδύνευσε με τις κυρώσεις των δυτικών πάλι το επανέφερε και στην περίπτωση της Ουκρανίας και τη δέσμευση των καταθέσεων κατάφερε να την πληρώσει η Ευρώπη και να χαροπαλεύει αυτή στο ενεργειακό, το επισιτιστικό τομέα κ.λπ.

Με αυτό τον τρόπο δεν κινδυνεύει να εκπέσει όπως ο μεθύστακας Γιέλτσιν. Όχι μόνο δεν έχει τίποτα να φοβηθεί στην 4η φορά που παραμένει πρόεδρος, αλλά υπάρχει στον ορίζοντα η πιθανότητα να συνεχίσει και για πέμπτη προεδρία. Τον Ιούνιο του 2020 έλαβε χώρα ένα ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα το οποίο εγκρίθηκε με ποσοστό άνω του 70%. Η ρωσική κυβέρνηση δεσμεύτηκε για περισσότερη ευημερία και ανάπτυξη με την έγκριση της συνταγματικής αναθεώρησης, ενώ με αυτές ο Πούτιν θα μπορεί να είναι πρόεδρος αν το επιθυμεί ως το 2036, ενώ μετά οι προεδρικές θητείες θα περιοριστούν σε δύο. Μονά ζυγά δικά του.

Επειδή διετέλεσε αρκετά χρόνια στην FSB διάδοχο της Νι Κα Μπε Ντε, έμαθε να κάνει το φίλο σε εχθρούς και αντιπάλους να χρησιμοποιεί κατασκόπους για να συγκεντρώνει πληροφορίες και να είναι πάντα ένα βήμα μπροστά. Πχ εξέπληξε τους Δυτικούς εισβάλλοντας ξαφνικά στην Ουκρανία και ιδιαίτερα αποκαλύπτοντας τα 24 εργαστήρια βιολογικού πολέμου στον ΟΗΕ με άφθονο αποδεικτικό υλικό που οι Αμερικανοί είχαν εγκαταστήσει στο ουκρανικό έδαφος. Φυσικά η πλειοψηφία του ΟΗΕ έκανε πως δεν άκουσε, ούτε κατάλαβε.

Δόγμα του είναι το επίφοβο «σύντριψε τον εχθρό σου ολοκληρωτικά πριν να είναι αργά για σένα». Επομένως είναι έτοιμος για όλα, όπως επιμένει ο Μεντβέντεφ ετοιμάζεται ακόμη και για ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα του πλανήτη. Προς τούτο έδωσε εντολή να ανακαινίσουν τα πυρηνικά καταφύγια.

Μια άλλη αρχή του είναι ότι αν δεν εκτελέσεις ή συντρίψεις τον εχθρό σου ολοκληρωτικά, ο εχθρός θα συνέλθει και θα θελήσει να σ’ εκδικηθεί. Η συμμετοχή της Δύσης και του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία του χάλασαν τα σχέδια να διαλύσει τον Ζελένσκι και τη συμμορία του σε 10 μέρες, όπως καυχιόταν. Κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα, προσβάλει το κύρος του ως μεγάλου ηγέτη.

Η συνεχής αλλαγή τακτικής και η απροσδόκητη αντίδραση του Πούτιν, να είναι σύμμαχος με την Τουρκία η οποία ανήκει πατροπαράδοτα στο ΝΑΤΟ και τη Δύση φτάνει να κρατά τους άλλους σε μια κατάσταση  συνεχούς ανησυχίας, φόβου, αγωνίας, τρόμου εξαντλεί τον αντίπαλο ιδίως όταν προσπαθεί να προβλέψει την επόμενη κίνησή του. Οι άνθρωποι, οι λαοί, το σύνολο της μάζας ξέρει ότι μια τρομερή επιθυμία να πιστεύουν σε κάτι, να βλέπουν μπροστά τους ένα όραμα, αυτό που προσπάθησε ο Μουαμάρ Καντάφι να πετύχει με το χρυσό δηνάριο στη Λιβύη αλλά τον φάγανε οι Δυτικοί. Με τον Βλαδίμηρο όμως δεν ισχύει το ίδιο γιατί έχει πολύ γερές συμμαχίες, όπως η Κίνα, οι Ινδίες, η Βραζιλία και η Νότια Αφρική, έτσι έριξε την ιδέα των BRICS. Με τους BRICS έγινε το κέντρο του ενδιαφέροντος στο λαό του , έδωσε στους Ρώσους ένα ιδανικό, υπέδειξε έναν δρόμο ενάντια στην οικονομική κυριαρχία της Αμερικής, δημιούργησε ενθουσιασμό σε εκατομμύρια απών ανθρώπων στον πλανήτη. Έστω κι αν οι στόχοι του αντίπαλου στρατοπέδου που φτιάχνει είναι κάπως ασαφείς, αλλά γεμάτοι υποσχέσεις. Δίνει έμφαση στον ενθουσιασμό συχνά σε βάρος της ορθής λογικής και της καθαρής σκέψης διότι ξέρει πολύ καλά η μάζα δεν σκέπτεται, δρα συναισθηματικά κι ενστικτώδικα. Αν τους ζητήσεις θυσίες θα τις κάνουν, οι νέοι δρόμοι που ανοίγεις σου εξασφαλίζει όλο και μεγαλύτερη δύναμη και θαυμασμό. Έστω κι αν οι αντίπαλοι προσπαθήσουν να αντιδράσουν και να σου δημιουργήσουν πολιτικές αναταράξεις, οι πολλοί θα πειστούν. Οι καλές σχέσεις με την Τουρκία, προαιώνια σύμμαχο των ισχυρών, όπως των Κεντρώων Δυνάμεων στον Α΄Π.Π. των Ναζί επί Χίτλερ, των ΗΠΑ μεταπολεμικά, η στροφή του Ερντογάν προς την Ρωσία οι παραγγελίες των SS400, η κατασκευή του ατομικού εργοστασίου στο Κοσλοντούι με τη δική του υποστήριξη, προκαλεί ρίγη στην πλάτη των Δυτικών. Ο Βλαδίμηρος είναι φτιαγμένος να κάνει  ολοκληρωμένα σχέδια να μην αφήνει κάτι ατέλειωτο. Στην επιτυχία αυτή συχνά βάζει τους άλλους να παίξουν με χαρτιά που αυτός μοίρασε. Π.χ. Γεωργιανοί και Τσετσένοι συμπράττουν και συμπαρίστανται στην εισβολή στην Ουκρανία.

Με τον τρόπο του φέρεται βασιλικά αναγκάζοντας και τους άλλους να του φέρονται βασιλικά ή τσαρικά. Όταν τον δείχνουν τα ΜΜΕ ιδίως τα κανάλια να βγαίνει ή να μπαίνει μεγαλοπρεπώς στο ολόχρυσο, απαστράπτον παλάτι του σειρές ατέλειωτες φρουρών παρουσιάζουν όπλα. Ενεργεί σαν βασιλιάς, εμπνέει τον σεβασμό στο πρόσωπό του με την αυτοπεποίθηση που δείχνει και οι άλλοι, ο λαός και η αυλή του, ανταποδίδουν τον σεβασμό. Αυτοδίκαια τον θαυμάζει ο λαός του σαν τον «νέο Τσάρο» που πάντοτε ξέρει τι κάνει και τι επιζητεί.

Σε επίρρωση τούτου τα εντυπωσιακά σχήματα λόγου, οι παραστάσεις τζούντο, η κωπηλασία σε μονόξυλο, οι μεγαλοπρεπείς συμβολικές χειρονομίες, το «ούρα!» που είπε στην κόκκινη πλατεία με την εντυπωσιακή παρέλαση στη μνήμη της νίκης των Ρώσων ενάντια στον άξονα επιδρά θετικά επάνω σε όλους και εντείνουν την εντύπωση της παρουσίας του. Ο λαός και το περιβάλλον θαμπωμένοι από όσα βλέπουν δεν προσέχουν και ξεχνούν τα λάθη και τις αδυναμίες του ή ακόμη και τις συκοφαντίες, πχ ότι υποφέρει από νόσο του Πάρκινσον ή ότι άλλο.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο Πούτιν σκέφτεται όπως αυτός θέλει αλλά συμπεριφέρεται όπως αρέσει στο πλήθος διότι αν επιδείκνυε αντισυμβατικές ή εξτρεμιστικές ιδέες θα τον θεωρούσε ότι το κάνει για να τον προσέξουν οι άλλοι ή ότι τους κοιτάζει αφ’ υψηλού. Τότε μπορεί να τον μισούσαν διότι θα τους έκανε να νιώθουν κατώτεροι και θα έψαχναν να βρουν τρόπο να τον  τιμωρήσουν.

Επομένως γνωρίζει να μην διαφέρει και συμπεριφέρεται όπως οι πολλοί.

Όταν μιλάει δημόσια δεν εκδηλώνει θυμό ή συγκίνηση δείχνει ήρεμος, ψύχραιμος κι αντικειμενικός. Αν εξοργίσει τους εχθρούς του ενώ αυτός παραμένει ψύχραιμος αποκτά μεγάλο πλεονέκτημα και φαίνεται πανίσχυρος μπροστά τους ώστε αυτοί γίνονται έξαλλοι και χάνουν στα σημεία. Για να πείσει τους ανθρώπους και δη τους αντιδρώντες τους σαγηνεύει, ασχολείται με τα συναισθήματά τους και εκμεταλλεύεται εκείνα που αυτοί αγαπούν ή φοβούνται,  δείχνοντας έκδηλα ότι  ενδιαφέρεται για τα συναισθήματά τους και σέβεται τα λογικά επιχειρήματα που αυτοί αναπτύσσουν.

Συχνά παίζει το παιχνίδι της αντανάκλασης του καθρέπτη, αντανακλώντας τους εχθρούς, κάνοντας ό,τι κάνουν αυτοί. Π.χ. Οι Δυτικοί μιλούν για χρήση πυρηνικών όπλων από τον Πούτιν και ο Πούτιν κάνει ακριβώς αυτό που λένε γι’ αυτόν μεταφέροντας σ’ αυτούς το άδικο, πχ. αν οι Ουκρανοί ενισχυόμενοι από το ΝΑΤΟ κτυπήσουν με πυρηνικά τη Ρωσία τότε πρώτα θα σβήσει την Ουκρανία από τον χάρτη, στη συνέχεια το Βερολίνο και την Αγγλία και μετά έρχεται η σειρά των ΗΠΑ που ενισχύουν τον Ζελένσκι με τέτοια εφιαλτικά σενάρια. Το τέχνασμα της αντανάκλασης του καθρέπτη εξαπατά τους εχθρούς του τους κάνει να αποκαλύπτουν τα σχέδιά τους ενώ ταυτόχρονα τους ξεμπροστιάζει, τους ταπεινώνει  και τους ωθεί να παραφέρονται και να εξεγείρουν ακόμη και τους ίδιους τους λαούς τους οι οποίοι εξοργίζονται με την ωμότητα των κυβερνήσεών τους. Την αδιαφορία για ένα ολοκαύτωμα του πλανήτη εξ αιτίας μιας διακρατικής συναίνεσης που αφορά δύο σχεδόν αδελφικά έθνη και η Δύση παίζει «εν ου παικτοίς» με έναν πολιτικό φιλοδυτικό μαριονέτα τύπου Κουίσλιγκ που ανέβασαν οι ίδιοι.

Από θρησκευτικής άποψης παρουσιάζεται πιστός ορθόδοξος χριστιανός ταπεινός, με πρόσβαση ακόμη και στο Άγιο Όρος το οποίο επισκέπτεται αρκετά συχνά. Τα έχει πολύ καλά με τον Πατριάρχη Κύριλλο και δείχνει προσιτός και ευαίσθητος σε θέματα προσβολής της θρησκείας αλλά και εξτρεμισμού όπως είναι οι ΛΟΑΤΚΟΙ και οι αντιπαραδοσιακές, αναρχοαυτόνομες τάσεις. Δείχνει συντηρητικός αν και στην προσωπική του ζωή που την κρατά ερμητικά κλειστή τουλάχιστον στο σεξουαλικό, δείχνει να ξεπερνά τα επιτρεπόμενα από την Ορθοδοξία όρια. Βασιζόμενοι σ’ αυτές τις αλληλοσυγκρουόμενες διπλού τύπου συμπεριφορές του Βλαδίμηρου, εικάζουμε ότι είναι ένας φαρισαϊκά σκεπτόμενος πολιτικός που κρατιέται επί τόσα χρόνια στην εξουσία εφόσον αποδέχεται τη Νέα Τάξη Πραγμάτων και την Παγκοσμιοποίηση, χωρίς να δείχνει υπήκοος στην Ελίτ του Νταβός. Διατηρεί μια μετριοπαθή στάση που δεν τον φέρνει σε αντίθεση με τα πιστεύω και την ευρύτερη γνώμη του ρωσικού λαού. Δεν αντέδρασε στους mRNA εμβολιασμούς αλλά και δεν υποχρέωσε τους Ρώσους να το κάνουν δια της βίας, ούτε επιβράβευε τη νεολαία με ρούβλια κι άλλα gadgets αν εμβολιάζονταν. Το ρωσικό Sputnik πάντως είναι mRNA  εμβόλιο.

Σε πολλά λοιπόν κρατά διφορούμενη στάση, μάλλον όπως τον συμφέρει. Ξέρει να μην υπερβαίνει το στόχο που έχει βάλει ώστε να μη δημιουργεί εχθρούς από όσους έκανε νικώντας και όντας εδραιωμένος στο ανώτατο αξίωμα της χώρας επί μια δεκαετία και αποβλέποντας σε μια δεύτερη. Όλα αυτά τα πέτυχε με το να είναι ευπροσάρμοστος, ευλύγιστος, σκληρός κι ανένδοτος όταν χρειάζεται, κινούμενος διαρκώς, μη αφήνοντας την επιτυχία να του πάρει τα μυαλά, γνωρίζοντας ότι τα πάντα είναι ρευστά, τίποτα δεν παραμένει σταθερό και αμετάβλητο και αργά ή γρήγορα θα  σταματήσει και γι’ αυτόν το ρολόι της Ιστορίας…

Ελπίζουμε να είναι γνώστης αυτού που γράφει σε επιστολή του α Απόστολος Παύλος: «Πονηροί άνθρωποι και γόητες που εξαπατούν τους άλλους θα προκόψουν στο χειρότερο· θα πλανούν τους συνανθρώπους τους και θα πλανώνται και οι ίδιοι». Β΄ Επιστολή προς Τιμόθεο, κεφ. 3, στ. 13). Εννοώντας πως ό,τι φαίνεται στους ασεβείς  σαν προκοπή κι επιτυχία πρόοδος, ευτυχία τελικά είναι προκοπή στο χειρότερο. Οδηγεί στην κατάπτωση και τη διαφθορά, κι όταν οι ηγέτες ξεγελούν κι εξαπατούν τους άλλους με τα ψέματα και την υποκρισία τους, δεν ξεγελούν το άγρυπνο μάτι της θείας Δικαιοσύνης, ουσιαστικά ξεγελούν τον ίδιο τους τον εαυτό!

Γεώργιος Ευαγγελάτος

Περιμένουμε σχόλιά σας.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.