Η μεγαλύτερη ιστορία της ανθρώπινης ηλιθιότητας και βλακείας στον πλανήτη. Μέρος Α΄

Η αγριότητα του πολέμου με όλη τη σημασία της αλλοφροσύνης των αντιπάλων

Ο βιολόγος Λούθερ Μπέρμπανκ είπε κάποτε: Οι άνθρωποι θα έπρεπε να σταματήσουν να πολεμούν ο ένας τον άλλο και να ξεκινήσουν τον πόλεμο με τα έντομα[1]

Εννοούσε νομίζουμε ότι οι θάνατοι από τους ιούς και τις μικροβιακές λοιμώξεις και τις αλλεργίες κοστίζουν άπειρα θύματα στην ανθρωπότητα από τους πολέμους μεταξύ των ζωντόβολων που λέγονται άνθρωποι. Η ελονοσία, ο ιός του Δυτικού Νείλου και ο Έμπολα για παράδειγμα, ξεχάστε την πανούκλα και τη χολέρα οι οποίες κάπως έχουν τιθασευτεί. Μοιάζει να λέει ο Μπέρμπανκ «βρε ηλίθιοι καλλλίτερη και πιο ουσιαστική δουλειά δεν έχετε να κάνετε από το να σκοτώνεστε μεταξύ σας;»

Ποιος να τον ακούσει; Εδώ δεν λάβαμε από την αρχή της γένεσης της ανθρωπότητας τις εντολές του Θεού υπόψη μας, ούτε τις δέκα εντολές με το «ου φονεύσεις», ούτε την αποπομπή του Κάιν με το σημάδι της αμαρτίας στο κούτελο, θα συνετιζόμαστε από το «αγαπάτε αλλήλους»; Ή θα ύποτασσόμασταν στο φοβερό διακύβευμα του Ιησού «μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει ίνα την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού» (Ιωάννης, κεφ.15. στ. 13). Ούτε και να το σκεφτόμαστε το τελευταίο δεν είμαστε άξιοι.

Τι άραγε μας εμποδίζει απ’ το να κάνουμε το πιο απλό· να αγαπηθούμε; Ο ψυχολόγος Καρλ Γιούνγκ συνόψισε το έργο και την εμπειρία μιας ολόκληρης ζωής και έδωσε την πιο απίθανη απάντηση στην ερώτησή μας εξηγώντας τον γρίφο. «Δείξτε μου ένα υγιή και θα σας τον θεραπεύσω». Τι υπονοούσε; Ότι κάθε άνθρωπος είναι θύμα της νεύρωσης και των πολυάριθμων συγκρούσεων μέσα του και έξω, στο κοινωνικό περιβάλλον που βρίσκεται. Ουδείς αλώβητος εξ αυτών.

Ο πάντα απαισιόδοξος Σίγιμούνδος Φρόϋντ έφτασε κάποτε να πει υποτιμώντας το έργο του αλλά και την πλειοψηφία των ανθρώπων (εννοώντας τον μαζοπολτό αλλά η βιενέζικη καθωσπρέπεια δεν του επέτρεπε να το ονομάσει έτσι) που βρίσκονται αλλού γι’ αλλού· «Από όλα αυτά που βρήκα ελάχιστα είναι χρήσιμα στους ανθρώπους. Τα περισσότερα είναι εντελώς άχρηστα». Ξέροντας τον κυνισμό, τη νοοτροπία του αλλά και έχοντας διαβάσει τα έργα του, θα τολμούσαμε να ερμηνεύσουμε τη στάση αυτή ως  αποκύημα της εμπειρίας του. Ο άνθρωπος είναι ένα κτήνος, βρίσκεται ουσιαστικά κολλημένος, καθηλωμένος (fixated),  στο ένστικτο της αναπαραγωγής και της αναζήτησης τροφής, ίσαμε να επιβιώσει και να αναπαραχθεί και τίποτα παραπάνω. Δηλαδή δεν έχει ξεπεράσει – πλην ελαχίστων – τη νοοτροπία των πολλών, το «μαμ και νάνι» κι αν θέλετε πιο ψυχαναλυτικά, θα λέγαμε ότι στρέφεται εκ νεότητάς του/της στην αναζήτηση στοματικής και σεξουαλικής απόλαυσης και σταματά μέχρι εκεί. Εθισμός και παρόρμηση στη φιληδονία και την επίτευξη ηδονής όσο πιο πολύ γίνεται και με κάθε τρόπο. Είναι ζήτημα αν στον μέσο αστό, μαρξιστή ή σοσιαλιστή άθεο, υλιστή ή πιστό, ιδεολόγο ή αδιάφορο (στις αποβλακωτικές πολιτικές θεωρίες που του πασάρουν) άνθρωπο, η σκέψη και η λογική του έχει την ωριμότητα και την ικανότητα να αναζητήσει κάτι περισσότερο, πνευματικότερο και ουσιαστικό.

Αν αναλύσουμε τα αίτια και τα κίνητρα του σύγχρονου ανθρώπου θα δούμε πως δε διαφέρει από τις προηγούμενες γενεές γι’ αυτό τα πάθια του, τα βάσανά του, επαναλαμβάνονται από γενιά σε γενιά χωρίς να αλλάζει την εξωτερική του συμπεριφορά αλλά και την εσωτερική του διαμόρφωση κι εξέλιξη. Σαρκικό φρόνημα, πνευματική ανωριμότητα και εγωκεντρική αντίληψη κυριαρχεί και τον καθοδηγεί. Μοιάζει να λέει προς όλους και όλες «ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΚΑΘΙΚΙΑ ΡΕΜΠΕΣΚΕΔΕΣ ΛΑΤΡΕΨΤΕ ΜΕ».

Κάτω από τέτοιες προϋποθέσεις, ένα είναι σίγουρο· το ένα Έθνος να κοκορεύεται με ένα ηλίθιο ηγέτη σαν τον Μουσολίνι, τον Χίτλερ, τον Στάλιν, τον Λένιν, τον Τρούμαν, τον Γουίντροου Ουίλσον, τον Μπιλ Κλίντον, τον Μπάιντεν, τον Πούτιν κι αναρίθμητους άλλους ηγέτες που τους αναδεικνύει ο πολυάριθμος ηλίθιος μαζοπολτός, πως ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΗΟ ΚΑΙ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ. ΥΣΤΕΡΑ ΤΟΝ ΕΞΕΛΕΞΕ (συχνά ούτε αυτό γίνεται) Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ (ΜΗ) ΝΟΗΜΟΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. Ονοματίζει πολίτες τα αμόρφωτα, απαίδευτα, τα ανίδεα από την ιστορία και βαθύτερη γνώση της πλήθη που ελάχιστα, όπως είπαμε παρά πάνω, τους ενδιαφέρει να ασχοληθούν πλην της απόκτησης τροφής και σεξουαλικής ευχαρίστησης.

Και συνεχίζουν οι προΚαϊνικοί, οι Καϊνικοί και οι Αδαμιαίοι να κτίζουν Πύργους της Βαβέλ σαν τους διδύμους της Νέας Υόρκης και να δολοφονούν με τη δικαιολογία του πατριωτικού ιδανικού της Ελευθερίας, της Ανεξαρτησίας, της Αυτονομίας, να σκοτώνουν το άνθος της νεολαίας τους με τον ένα πόλεμο πίσω από τον άλλον.

Αν υπάρχει μεγαλύτερη βλακεία, ανοησία και ηλιθιότητα από αυτή, την επιβολή τοπικών ή παγκόσμιων συρράξεων και πολέμων να μας την πείτε, διότι δεν την έχουμε υπόψη μας.

[1]Bob Fester: Η  ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ,Εκδόσεις Ωμέγα, σελ. 206.

Ευαγγελάτος Γεώργιος Ψυχίατρος Παίδων-Ενηλίκων, Νευρολόγος, Ψυχαναλυτής.