“Κεφαλονίτης σημαίνει βλάστημος” λένε οι ίδιοι περήφανα ακόμη μέχρι σήμερα, κι αντί να κάνουν λιτανεία ανήμερα της καταστροφής και να προσεύχονται στον Αϊ Γεράσιμο ατίθασοι, εγωπαθείς “Κεφαλονίτη θα βρεις στην άκρια του κόσμου ακόμη και στο φεγγάρι” συνεχίζουν τον αστόχαστο βίο τους.
rubbles of destroyed house after the disaster
Ενώ θαπρεπε να είναι παράδειγμα και υπόδειγμα μετάνοιας και πίστης στο Θεό σαν τους Νινευίτες για τους υπόλοιπους Έλληνες. Πιο κάτω μεταφέρουμε τον ψυχικό τραυματισμό ενός εφτάχρονου παιδιού που έζησε τον Εγκέλαδο με όλη του τη σφοδρότητα και τον πόνο του μετατραυματικού στρες τον μετέφερε σε ένα ποίημα εφτά χρόνια αργότερα:
ΠΑΝΑΓΗ ΣΙΜΩΤΑ
12-Αυγούστου-1953!!!
ΠΩΣ να ξεχάσω;
ΠΩΣ να ξεχάσουμε;
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, πριν από εβδομήντα χρόνια
ακριβώς: ΣΕΙΣΜΟΙ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ ισοπεδώνουν το πανέμορφο
Νησί μας! Την λατρεμένην μας Κεφαλονιά!
ΘΡΗΝΟΣ απερίγραπτος παντού! Απελπισία!
(Σύμφωνα με επίσημες δημοσιεύσεις ξένων
σεισμολόγων, 7.5 ρίχτερ, ήταν ο μεγαλύτερος
των σεισμών εκείνων)!
ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ πολλές οι νεκροί, χιλιάδες οι
ακρωτηριασμένοι και οι άλλοι τραυματίες!
ΟΔΥΡΜΟΣ!
ΟΙ ΣΗΜΕΡΑ γέροντες, θυμόμαστε με πόνον
απερίγραπτον το τότε δράμα μας, και ακόμα,
μετά από επτά δεκαετίες ολόκληρες, νιώθουμε
να μας κόβεται η αναπνοή!
ΤΟ ΠΙΟ ΚΑΤΩ έμμετρον, το έγραψα ενώ ακόμα
μαθητής του τότε εξαταξίου Γυμνασίου, επτά
χρόνια μετά από την μεγάλη καταστροφή! Το
1960! Οι ολοζώντανες, όντως
δυσβάσταχτες Μνήμες, «έκαιγαν» την Παιδική
μου Ψυχή :
———–
Μικρό παιδί και θαύμαζα
της φύσης μας την «έχθρα»,
δεν έβλεπα τριγύρω μου,
πέτρα σε άλλη πέτρα!
Σύννεφα σκόνης …σκοτεινιά,
κατάμαυρα τα πάντα!
«Εχόρευε» το έδαφος!
Πρωτόγνωρα συμβάντα!
Η γή, όντως εσχίζετο
σαν ώριμο καρπούζι,
κρύον ιδρώτα ένοιωθα,
Αύγουστο, να με λούζει!
Έβλεπα με τα μάτια μου,
τις στέγες να βουλιάζουν,
ακόμα και τα ζώα μας άκουγα να να ουρλιάζουν!
Το μένος του Εγκέλαδου,
απίστευτον εν τέλει,
άνθρωπος και για εχθρό,
τέτοιο κακό δεν θέλει!
Τόσο κακόν …απίστευτον,
σ’ ένα λεπτό και μόνο,
τέτοια μεγάλη συμφορά,
τόσο μεγάλο πόνο!
Του κόσμου όλος ο Στρατός,
ποτέ δεν θα αρκούσε,
σ’ ένα λεπτό τον όλεθρον,
έτσι να τον σκορπούσε!!!
============================
Φανταστείτε έναν πυρηνικό πόλεμο τι τραύμα και ωδύνη θα επιφέρει στα θύματά του, όσα θα επιβιώσουν προσωρινά όπως οι Χιμπακούσα, οι επιβιώσαντες από το Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα. 
Γ.Ε.
Σ.γ.:Κι όμως η σημερινή ανθρωπότητα βρίσκεται πολύ κοντά σε έναν πυρηνικό όλεθρο αμετανόητη παροργίζοντας το Θεό με την εγκληματική της αφοσιώση στον Εωσφόρο αντί τον θείο Ιησού, το υιό του Πατέρα μας, αγνοώντας το Πνεύμα της Αληθείας και της Σοφίας που ανέδειξε σοφούς τους ψαράδες, τον θησαυρό των αγαθών και τον Χορηγό της ζωής.
Πρόσφατα Σχόλια