Αυτό το τραγούδι ενσυναίσθησης τα λέει όλα!
Αλλίμονο σ’ αυτούς που πείστηκαν κι εμβολιάστηκαν.
Αλλίμονο στης Παγκοσμιοποίησης τους οπαδούς, από την οργή του Θεού σαν πέσει επάνω τους!
Τι κρίμα για τα χαμένα-θαμμένα παιδιά, που θάφτηκαν τόσο νωρίς μαζί με το Teddy Bear (το αρκουδάκι τους).
Στους γείτονες, τι κρίμα, που δεν θα ξαναδείς, δεν θα τους πεις καλημέρα με το χαμόγελο στα χείλη.
Στη νεαρή κοπέλα που δεν πρόλαβε να ζήσει, να δημιουργήσει, να γεννήσει απογόνους!
Αλλίμονο στο νιο που σπούδαζε με κόπο κι έμειναν στη μέση οι σπουδές του,
και στον παππού που τόσο αδόκιμα κι απρόβλεπτα έφυγε με ένα τσίμπημα.
Δεν είχε το χρόνο ούτε να δώσει στα εγγόνια την ευχή του!
Τι κρίμα σ’ αυτόν τον άγνωστο υπερήλικα που έδινε κουράγιo στους άλλους στην κόβιντ κλινική που υπέφεραν,
αλλά ο ίδιος δεν επέζησε!
Και συ μάνα που θρηνείς το φευγιό του πατέρα και του αντρός σου! Ωιμέ! Κατάρα στους ψεύτες, στους δειλούς, τους ακαταδίωκτους δολοφόνους!
Τι φρίκη ν’ αντικρίζουμε όχι το καταπράσινο δάσος της φύσης, αλλά το δάσος από τα ονόματα των τελειωθέντων,
την ατέλειωτη σειρά των κοιμηθέντων που αναπαύονται στην σιωπή τους,
μια σιωπή που ξεκουφαίνει όποιον έχει ακόμη συνείδηση και διαύγεια στη σκέψη!
Πρόσφατα Σχόλια