Παρακολουθώντας την ομιλία Σαμαρά και  όλες τις επόμενες, σκεφτόμουνα:  

Πώς το αντέχουν, θεέ μου; Πώς αντέχουν οι (υποτιθέμενοι;) χριστιανοί βουλευτές να ακούν αυτές τις αγορεύσεις των άθεων θολοκουρτουριάρηδων της εν γένει αριστεράς και των «χριστιανών» σατανόδουλων   της δήθεν δεξιάς και να μην σηκώνονται σύσσωμοι να παραιτηθούν και να φύγουν; Ειδικά οι βουλευτές του κόμματος ΝΙΚΗ, χριστιανοί «κατά δήλωση τους», την πιο κρίσιμη ώρα του Έθνους, θα έπρεπε να έχουν παραιτηθεί  άπαντες ομοθυμαδόν. 

Τίποτα, κανείς! Κούφια λόγια, κούφια «αντίσταση», χαρακτήρες του τίποτα ή μάλλον χαρακτήρες ύπουλοι για το Έθνος. Δεν πρόκειται περί πατριωτών, πρόκειται περί παρτη-ωτών! 

Επίσης σκεφτόμουνα,  πριν από την συνεδρίαση για το επίμαχο νομοσχέδιο, ότι αν αυτό δεν ψηφιστεί, τότε ίσως το σχέδιο του Θεού να μην μας επιφυλάσσει πολλά δεινά –αυτά που σχεδιάζουν τα τέκνα του αρχέκακου για  όλους τους υγιείς πνευματικά ανθρώπους. Αντίθετα αν ψηφιστεί, τότε μας περιμένουν πολύ δύσκολα χρόνια, τα οποία θα τα τερματίσει ο ερχόμενος εν δόξη και δυνάμει Χριστός.  

Ποιό, άραγε, σχεδιάζεται από τους νεοταξίτες να είναι το τέρμα αυτού του δαιμονικά ολισθηρού δρόμου;  Σίγουρα για μας θα είναι μια κατάσταση τού «όποιος αντέξει». Όποιος αντέξει πνευματικά, ψυχικά, ηθικά, σωματικά.   

Κρίνοντας τα όσα συνέβησαν κατά την ψηφοφορία, έχω να πω ότι το βράδυ της 15ης /2/2024, έγιναν τα «αποκαλυπτήρια» του αληθινού ρόλου των τριών «πατριωτικών» κομμάτων της Βουλής, αλλά και της Ν.Δ. Πλην αυτής, κανένα από τα άλλα τρία κόμματα δεν είχε να χάσει κάτι, αν «απέσυρε» από το βουλευτικό αξίωμα έναν βουλευτή του. Πόσο μάλλον δύο, περισσότερους από δύο ή και όλους.  Μόνον να κερδίσει είχε. 

Χωρίς αμφιβολία, όχι μόνον θα ξανακέρδιζε  μία βουλευτική έδρα στις τοπικές επαναληπτικές εκλογές (ή τόσες όσοι οι βουλευτές του που παραιτήθηκαν), αλλά κρίνω ότι θα πολλαπλασίαζε εκθετικά το ποσοστό του στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Και δεν το έκανε κανένα από τα τρία. Ούτε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ, ούτε η ΝΙΚΗ, ούτε οι ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ. Ούτε βέβαια ο ανεξάρτητος κ. Κατσιβαρδάς.  

Όταν δε πήρε το λόγο  ο κ. Σαράκης κατέληξε ότι «η ελληνική λύση  όταν γίνει κυβέρνηση  θα καταργήσει αυτόν τον νόμο». Οποία πονηρή υπεκφυγή, τη στιγμή που μπορούσε να τον εμποδίσει πάραυτα! Ο δε πρόεδρος της «ελληνικής λύσης» θέλησε, εντελώς άστοχα και αστόχαστα να υποβαθμίσει το θέμα, ένα από τα κρισιμότερα για το Έθνος μας, λέγοντας: «με τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ  θα ασχολούμαστε τώρα, ενώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε πολύ κρισιμότερα θέματα»! 

Πότε  όμως κάποιο  κόμμα πάει τόσο κόντρα στο προφανές, στο προφανέστατο εκλογικό του συμφέρον, που θα ήταν η αμοιβή  του από τον ελληνικό λαό αν με μία-δύο-τρεις παραιτήσεις βουλευτών του ή και όλων, είχε διασώσει τον ελληνικό λαό από όσα σαρκο-δαιμονικά δεινά του επιφυλάσσουν οι νεοταξίτες και η ατζέντα τους; Και στα οποία προσπάθησε  ο λαός αυτός να αντιταχθεί με όλες του τις δυνάμεις,  αλλά πώς να νικήσει αν δεν τον στηρίξουν αυτοί  που έστειλε στη Βουλή, ακριβώς για να τον στηρίζουν; 

 Η απάντηση είναι πολύ απλή και εύλογη. Όταν ένα κόμμα πάει τόσο πολύ κόντρα στο πολιτικό  του συμφέρον, αυτό σημαίνει ότι είναι υπηρέτης και δέσμιος, για ποικίλους κρυφούς λόγους, των νεοταξιτών και της ατζέντας τους. Τελεία και παύλα. «Δουλεύει ψιλό γαζί» το κόμμα αυτό τους ευκολόπιστους ψηφοφόρους και παριστάνει τον εχθρό του συστήματος ενώ είναι φίλος και  υπηρέτης του. Και τέτοια αποδείχτηκαν και τα τρία υποτίθεται πατριωτικά κόμματα. 

Ας έρθω τώρα στη Ν.Δ. Ξέρετε τι νίλα θα πάθαινε εκείνη την αποφράδα μέρα της 15ης/2/2024 αν ο  Σαμαράς, που καλούτσικα μίλησε, είχε τολμήσει να παραιτηθεί -όπως  βέβαια αν είχε παραιτηθεί οποιοσδήποτε άλλος βουλευτής; Αλλά δεν το τόλμησε,  ούτε βέβαια από αυτόν περιμέναμε να το τολμήσει.  Συνεπώς ωραία, κούφια λόγια είπε και αυτός, αλλά χωρίς αντίκρυσμα σε ουσιαστική αντίσταση στους νεοταξικούς σχεδιασμούς, όπως ακριβώς έκαναν και οι τρεις κομματικοί συμ«παρτη-ώτες». 

Οι νίλες της ΝΔ θα ξεκινούσαν από το ότι οι τοπικές αυτές εκλογές για την ανάδειξη νέου/ων βουλευτή/ών  στις περιφέρειες εκείνων που παραιτήθηκαν, θα αποτελούσαν ένα γνήσιο δημοψήφισμα, λόγω των διαφοροποιήσεων που θα συνέβαιναν στα ποσοστά  των κομμάτων, καθιστώντας φανερό ποιό ποσοστό του ελληνικού λαού δεν επιθυμεί να ψηφιστεί το περιβόητο νομοσχέδιο. Σκεφθείτε, π.χ. Ελληνική λύση, Νίκη και Σπαρτιάτες να μοιράζονταν ένα 80% και η Ν.Δ.  να έπαιρνε το υπόλοιπο! Και θα έφταναν οι ζημιές  ως το να χάσει το ποσοστό  41/% , για το οποίο καυχάται και λόγω του οποίου  αποτολμά καίρια χτυπήματα εναντίον του ελληνικού λαού.  

Ας  τα βλέπουν όλοι  αυτοί , άτομα και ιστολόγια, που με άκρα επιθετικότητα παρότρυναν τον λαό να μην πάει να ψηφίσει για να μην νομιμοποιεί το σύστημα! Όλοι αυτοί έχουν τεράστιο μέρος της ευθύνης που το ποσοστό της  στις προηγούμενες εκλογές η Ν.Δ. μπόρεσε και το εμφάνισε στο 41%.  Ενώ αν πήγαινε αυτό «βουβό» αλλά εχθρικό προς το σύστημα πλήθος στις κάλπες, η Ν.Δ. δεν θα μπορούσε να εκλογομαγειρέψει ούτε ένα  24-25% . Και το «καθεστώς» της θα ήταν πολύ-πολύ πιο αδύναμο, με ότι αυτό συνεπάγεται.  

Ένα δεύτερο καλό που προέκυψε από τις πολιτικές διεργασίες της 15ης/2/2024, πλην των αποκαλυπτηρίων των παρτη-ωτών, είναι ότι έγινε προφανές ότι ο ελληνικός λαός  πρέπει πλέον να αναζητήσει όλους τους δυνατούς τρόπους για νικήσει και να γκρεμίσει  στον καιάδα της  Ιστορίας το ψευτορωμέικο πριν το τέρας αυτό, σε συνεργασία με το νεοταξίτικο τέρας,  τον συντρίψει. 

Και κάτι τελευταίο. Η ομιλία της κ. Κωνσταντοπούλου, προέδρου της «Πλεύσης Ελευθερίας, είχε άξονα τα λόγια του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ «έχω ένα όνειρο»…  να αποκτήσουν όλοι οι άνθρωποι ίσα δικαιώματα.  

 Θα της απαντούσα ότι κι εμείς οι Έλληνες Χριστιανοί «έχουμε ένα όνειρο»…  μια ανθρωπότητα, αγνή, ολοκάθαρη, χωρίς ΛΟΑΤΚΙ+, χωρίς ψεύτες, κλέφτες κι απατεώνες, χωρίς βιαστές και βία σεξουαλική, πολιτική και στρατιωτική ή απλά ανθρώπου προς άνθρωπο, χωρίς πολέμους. Και κυρίως χωρίς το ά-μετρο ανθρώπινο εγώ, που με εξουσιαστική και ηδονοθηρική δίψα  δημιουργεί όλα τα παραπάνω. Μια ανθρωπότητα θεμελιωμένη μέσα στην αγιότητα, η οποία βαδίζει με γοργά βήματα προς την θέωση εν Πνεύματι Αγίω.  

Βέβαια  για την κ. Κωνσταντοπούλου αυτά ηχούν ως «άρρητα ρήματα». Και επίσης ως «άρρητα ρήματα»  θα ηχούσαν τα λόγια κάποιου,  που θα προσπαθούσε να της δείξει σε ποιο είδος «δημοκρατίας» ζει, διότι την υποτιθέμενη «δημοκρατία» την επικαλείτο συνεχώς στο λόγο της.  Ε, λοιπόν, της γνωστοποιούμε ότι ζει στην απόλυτη εκλόγιμη μοναρχία, όπου ο «ελέω θεού βασιλεύς» , ο πρωθυπουργός εν προκειμένω, αποφασίζει «ερήμην του λαού», για την μοίρα αυτού του λαού!  

Δεν πρόκειται περί δημοκρατίας αλλά για μία πλήρη καταδυνάστευση του πολίτη που βασίζεται σε ένα απατεωνίστικο πολιτικό σύστημα, που κάποιοι το έχουν βαφτίσει δημοκρατία.   

Ένα σύστημα που παρέχει στον πολίτη ατομικά δικαιώματα, αλλά του στερεί την θεσμική δύναμη να είναι πολιτικά αυτεξούσιος και να ορίζει ο ίδιος,  συλλογικά, όλα όσα τον αφορούν. Του δίνει το τυράκι των ατομικών δικαιωμάτων για να πέσει στην παγίδα  και να μην κατανοεί ότι του έχει αφαιρεθεί η συλλογική θεσμική δύναμη, η δημοκρατία!  

Έτσι ο κάθε πολίτης είναι υποχείριο των αποφάσεων του κάθε τυχάρπαστου, που εκλέγεται με χίλια ψέματα βουλευτής. Ενώ η κοινωνία ως σύνολο είναι πολύ πιο υγιές πολιτικό υποκείμενο, διότι είναι συμπεριληπτική αφ’ εαυτού της όταν έχει την θεσμική δύναμη να  αποφασίζει συλλογικά.  

Και όχι αλά καρτ συμπεριληπτική κατά τα  συμφέροντα (ή τις άνωθεν εντολές) του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Εντός της «συμπεριληπτικής κοινωνίας» τους οι ΛΟΑΤΚΙ, εκτός αυτής όλοι  οι Έλληνες Χριστιανοί! Το συντριπτικό ποσοστό τού «ΟΧΙ» των οποίων δεν μέτρησε καθόλου στην  «συμπεριληπτική δημοκρατία» τους! 

Ελευθερία Συνοδινού.