Οι Financial Times παραδέχτηκαν ότι ο ψεκασμός χημικών ΔΕΝ είναι θεωρία συνωμοσίας όπως προσποιούνταν τόσα χρόνια τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης – αλλά ένα πραγματικό φαινόμενο που βοηθά στην αντιμετώπιση του λεγόμενου «παγκόσμιου βρασμού». Το οποίο ωστόσο είναι μια ακόμα απάτη, που ίσως να παραδεχτούν κι αυτό σε καμμιά δεκαετία απο σήμερα… Άλλωστε όλα είναι πιθανά στην εποχή του Όργουελισμού.

Πρώτη φορά ένα συστημικό μέσο παραδέχεται αυτό που βλέπουμε όλοι και κανείς δε μιλάει υπο τον φόβο μη τον πουν “ψεκασμένο”… όπως φαίνεται υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να παριστάνουν τον βλάκα απο το να περάσουν στην αντίθετη πλευρά του συστήματος.
Αυτή η παραδοχή σίγουρα οφείλεται στην πίεση των πολλών αποδείξεων που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο απο εναλλακτικά μέσα και χρήστες των κοινωνικών πλατφόρμων (όσες ακόμα λειτουργούν ελεύθερα). Το να επιμένεις λοιπόν να αποκαλείς θεωρία συνωμοσίας κάτι που έχει καταρριφθεί πολλές φορές, σε κάνει να φαίνεσαι εκτός απο ηλίθιος και αστοιχείωτος! Ακόμα και τώρα ωστόσο αν πάει κάποιος στον ιστότοπο της wikipedia ή αν αναζητήσει παλιές δημοσιεύσεις συστημικών μέσων, θα παρατηρήσει πως το αποκαλούν “θεωρία συνωμοσίας” και χλευάζουν όσους μιλούν γιαυτό.
Στο άρθρο με τίτλο «Η γεωμηχανική αξίζει τον κίνδυνο — υπό την προϋπόθεση ότι τη ρυθμίζουμε σωστά», οι Financial Times υποστηρίζουν ότι η τεχνητή μείωση της θερμοκρασίας της γης μέσω γεωμηχανικής θα βοηθήσει στην αποτροπή μιας μελλοντικής καταστροφής που θα προκληθεί από την κλιματική αλλαγή…

Σύμφωνα λοιπόν, με την Financial Times:

“Εάν ικανοποιηθούν όλες οι παγκόσμιες δεσμεύσεις για τη δράση για το κλίμα, θα έχουμε αύξηση 2,4 έως 2,6 βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από την αύξηση κατά 4 βαθμούς Κελσίου χωρίς δράση για το κλίμα, αλλά και πολύ υψηλότερο από τον προβλεπόμενο 1,5 βαθμούς Κελσίου της Συμφωνίας του Παρισιού.
Ακόμη χειρότερα, η υπέρβαση αυτού του στόχου φαίνεται επικείμενη, καθώς ο κόσμος έφτασε σε ετήσια μέση θερμοκρασία 1,45°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα πέρυσι. Οι γρήγορες μειώσεις των εκπομπών, οι ισχυρότερες προσπάθειες προσαρμογής και η αυξημένη απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα παραμένουν ζωτικής σημασίας για τον περιορισμό των χειρότερων επιπτώσεων της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Όμως, με τους κινδύνους να είναι ήδη υψηλοί και να αυξάνονται ανησυχητικά, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τυχόν υπάρχουσες μεθόδους. Αυτό περιλαμβάνει αμφιλεγόμενα μέτρα όπως η γεωμηχανική — συγκεκριμένα, η τροποποίηση της ηλιακής ακτινοβολίας (SRM), η οποία περιλαμβάνει την ανάκλαση ενός μικρού τμήματος του ηλιακού φωτός πίσω στο διάστημα για την ψύξη του πλανήτη. Τους τελευταίους μήνες, το SRM έχει κερδίσει την έλξη στους επιστημονικούς κύκλους, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και μεταξύ διαφορετικών ενδιαφερομένων για το κλίμα.