Η λειτουργία του οργασμού μέσο κυριαρχίας και υποταγής. Μέρος 3ο

Η τρίτη και πιο μοιραία παγίδα τυραννίας της ανθρωπότητας. Η λαγνεία

Σύμφωνα με τα όσα έχουμε ήδη αναφέρει, γίνεται κατανοητό ότι η σχέση παράβασης ή αλλιώς αμαρτίας (από το ρήμα αμάρτω το οποίο σημαίνει παραβαίνω) με την υπάρχουσα αθλιότητα που βασίλευε και βασιλεύει ανέκαθεν στην ανθρωπότητα, είναι στενή και αναμφισβήτητη.

Από την στιγμή που οι πρωτόπλαστοι παράκουσαν την θεία εντολή «να μην φας από το δένδρο της γνώσης του καλού· γιατί την ίδια μέρα που θα το φας, εξάπαντος θα πεθάνεις», ( Γεν. Β΄, 15 «θανάτω θανατούσθω») και υπάκουσαν στη συμβουλή του πονηρού φιδιού, «Όχι βέβαια δε θα πεθάνετε· ξέρει όμως ο Θεός ότι την ημέρα που θα φάτε  από τον καρπό του δένδρου θα ανοιχτούν τα μάτια σας και θα γίνετε σαν θεοί και θα γνωρίζετε το καλό και το κακό» (Γεν. Γ΄, 4) ο Αδάμ και η Εύα και όλες οι επόμενες γενεές, υπέπεσαν στις αρπάγες της σύγκρουσης.  και όφειλαν και οφείλουν να αποφασίζουν και να επιλέγουν ανάμεσα στο κακό και στο καλό.

Από εκείνη τη στιγμή άρχισαν τα βάσανα της ανθρωπότητας. Στη γυναίκα είπε «θ’  αυξήσω κατά πολύ τη θλίψη και τους πόνους της κυοφορίας σου Εύα, και με πόνους θα γεννάς τα παιδιά σου. Η επιθυμία σου θα στρέφεται προς τον άνδρα σου, αλλά αυτός θα σε εξουσιάζει». Στον Αδάμ δε… «καταραμένη θα είναι η γη εξαιτίας σου (και όλα τα επ’ αυτής, φυτά, ζώα, έμβια και μη άπαντα). Με μόχθο θα την  καλλιεργείς σ’ όλη σου τη ζωή. Αγκάθια και τριβόλια θα σου βλασταίνει και θα τρως το χορτάρι του αγρού. Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου, ώσπου να ξαναγυρίσεις στη γη από την οποία προήλθες, γιατί χώμα είσαι, και στο χώμα θα επιστρέψεις».

Η σύγκρουση αυτή με τη θεία εντολή έγινε η ρίζα και ο ακρογωνιαίος λίθος που ανοίγει τις πόρτες της Κόλασης αλλά και του Παραδείσου. Ανάλογα με ποια πλευρά θα συμμαχήσεις, ποια εντολή θα υιοθετήσεις, θες δεν θες, θα διαβείς αναγκαστικά το δρόμο της αρετής ή της κακίας. Τρίτη λύση δε χωρά, ούτε υπάρχει. Ο Ηθικός Νόμος είναι ξεκάθαρος και άτεγκτος όπως η αλήθεια.

Ο Νόμος (Μωσαϊκός), οι προφήτες και το συμπλήρωμά του «αγάπα τον Θεό με όλη την ψυχή σου και τη διάνοιά σου και τέλος αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου» από την καινή Διαθήκη, γίνονται   οι κατευθυντήριες διατάξεις βάσει των οποίων κρίνονται όλες οι πράξεις, οι σκέψεις και οι συμπεριφορές των ανθρώπων.

Το ερώτημα που δημιουργείται ύστερα από όσα έχουμε γράψει είναι εύλογο· γιατί οι άνθρωποι δεν υπακούουν στον Ηθικό Νόμο και δεν ακολουθούν τις εντολές του Θεού;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη· μήπως πήρε σύνταξη ο Σατανάς; Έκανε τη ζημιά στους πρωτοπλάστους, τους εξαπάτησε ότι θα γίνουν θεοί και από αθάνατοι που είχαν δημιουργηθεί κατέληξαν να σαπίζουν στο χώμα ή να γίνονται στάχτη στα κρεματόρια και μετά αναπαύθηκε ατενίζοντας υπερήφανος το καταστροφικό έργο του; Όχι ασφαλώς.

 

Ο Σατανάς και οι λεγεώνες του ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει. Η κακεπίβουλη αυτή και ολέθρια, δύναμη παρουσιάζεται να ομιλεί να σκέπτεται και να δρα σκόπιμα και με προδιαγεγραμμένο σχέδιο. Έχοντας ήδη εκπέσει από την χωρία των αγγέλων σαν πονηρό πνεύμα συνέλαβε το σχέδιο της παραπλάνησης του θηριάλωτου ανθρώπινου δημιουργήματος. Πρόκειται για ασώματες υπάρξεις όπως οι άγγελοι, με συγκεκριμένο όνομα ο καθένας, όπως οι άγγελοι, και φυσικά αποτελούνται από ένα αέριο σώμα μη υποκείμενο στη φθορά και τον θάνατο, καθώς λέει η δογματική της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.[1]

Η μεγαλύτερη επιτυχία του διαβόλου είναι να πείθει τους ανθρώπους επειδή είναι αόρατος και ασώματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να εμφανιστεί με ορατή μορφή. Επίσης πετυχημένη είναι η παραπλάνηση των ανθρώπων και δη των απλών και προληπτικών ότι δαιμονισμένος είναι αυτός που κυλιέται κατά γης, βγάζει αφρούς από το στόμα με την περιφορά των Αγίων, τρίζει τα δόντια και βρίζει χυδαία. Όσο για τους επιστήμονες και τους σοφούς του κόσμου αυτά είναι παραμύθια της Χαλιμάς, πρόκειται για εκδηλώσεις ψυχωσικού ή υστερικού τύπου.

Αυτεξούσια και με πλήρη επίγνωση οι δαίμονες απώθησαν την αγιότητα με την οποία τους είχε περικοσμήσει ο Θεός της Αγάπης και έγιναν επινοητές του κακού διέστρεψαν τους εαυτούς τους ανεπανόρθωτα και έγιναν ζωντανή αρχή και πηγή του κακού. Αποξενωμένος του θείου φωτός παρουσιάζεται εξ ολοκλήρου τυφλός, έχοντας πλήρη αδυναμία να εισδύσει στην κατανόηση και των απλούστερων θείων αληθειών, σε αντίθεση με τον άνθρωπο που ελεύθερα και αυτόβουλα μπορεί να δει τα λάθη του να μετανοήσει και να υποταχτεί στο θέλημα του Άγιου Θεού.[2] Γεμάτος δόλο και ασύστολα ψεύτης ο Εωσφόρος μισεί αναίτια τα πλάσματα του Θεού και ιδιαίτερα τον άνθρωπο ο οποίος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα του Θεού κι εφευρίσκει και μετέρχεται άπειρους τρόπους να ανατρέψει το έργο του Θεού ιδιαίτερα να ματαιώσει το θείο σχέδιο που αποβλέπει στη σωτηρία του ανθρώπου και την αιώνια ζωή. Έτσι δεν είναι ακατανόητο ότι η παράδοση της εκκλησίας παρουσιάζει δαιμονόπληκτο κάθε άνθρωπο που εκούσια υποδουλώθηκε σε κάποιο πάθος όσο μικρό κι αν φαίνεται, πχ. το κάπνισμα. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «και το σπουργίτι, έστω κι αν δεν έχει πιαστεί ολόκληρο, αλλά μόνο από το ποδαράκι του στην παγίδα που του έστησαν, βρίσκεται υπό την εξουσία εκείνου που έστησε την παγίδα».

Γενικά θα λέγαμε ότι τρεις είναι οι κύριες παγίδες στις οποίες πέφτει και αυτοπαγιδεύεται ο άνθρωπος. Η πρώτη είναι η υπερηφάνεια και ο ναρκισσισμός, η εγωκεντρική του διάθεση για υπεροχή και κυριαρχία. Ο εγωϊσμός είναι λοιπόν η κεντρική πύλη εισόδου των δαιμόνων και όχι το μάτιασμα, οι κατάρες, τα μάγια που νομίζει ο μέσος άνθρωπος ότι του κάνουν οι άλλοι (χωρίς να αποκλείεται να τα κάνουν με σατανική επενέργεια). Επομένως η ευρεία οδός μέσω της οποίας εισέρχονται δαίμονες πάσης φύσεως και ειδικότητας είναι η λόγω υπεροψίας καταφρόνηση των εντολών του Θεού· η αντικατάσταση του «γεννηθήτω το θέλημά σου» με το «γεννηθήτω το θέλημά μου» με λίγα λόγια. Η δεύτερη είναι η φιλαργυρία, η απεριόριστη κατοχή υλικών απολαύσεων, η δίψα για το χρήμα. Φυσικά ο εγωϊσμός βρίσκεται στο βάθος της φιλαργυρίας όπως και  στην τρίτη παγίδα  τη φιληδονία, τη σαρκολατρεία, τη σεξουαλική ενόρμηση και το ασταμάτητο κυνήγι της σαρκικής απόλαυσης και της οργασμικής απόλαυσης με κάθε τρόπο και μέσο. Ολόκληρη η Αγία Γραφή από την αρχή μέχρι το τέλος μαζί και η εκκλησιαστική παράδοση βρίθει αφηγήσεων και γεγονότων με τους τρόπους που παραπλανά και καταδυναστεύει τον άνθρωπο με τις πλεκτάνες και τις απρόβλεπτες μηχανές που του στήνει. Ο καλλίτερος και ίσως ο επιτυχέστερος τρόπος αν και ασφαλώς όχι ο μόνος, είναι η σαγήνη της ηδονής και από τα διάφορα είδη της η οργασμική απόλαυση.

Η λαγνεία υπεισέρχεται σαν υστερόβουλη διάθεση στον άνθρωπο μετά την πτώση

Ο οργασμός ο προερχόμενος από τη συνουσία με όποιο αντικείμενο ηδονής κι αν επιλέγει ο ηδονοθήρας είναι αποδειγμένα ιστορικά, κοινωνικά, ψυχαναλυτικά, ένας από τους πιο ισχυρούς τρόπους ικανοποίησης του ενστίκτου το οποίο τυφλό και άλογο έχει προορισμό μόνο έναν· να οδηγήσει τον άνθρωπο στην αναπαραγωγή του είδους. Φυσικά εκεί παρεμβάλλεται η ελεύθερη ανθρώπινη βούληση η οποία περιπλέκει και συχνά διαστρέφει, τις επιταγές (αλλιώς ορμέμφυτα) του ενστίκτου. Όσο πιο πολύ ο άνθρωπος παρασύρεται ή αφήνεται στο έλεος των ηδονών, όσο πιο χοιρώδης γίνεται, τόσο πιο ευεπειχείρητος (όργανο του πονηρού δαίμονα γίνεται) όσο και ευάλωτος στις δαιμονικές ενέργειες. Αλλά γι’ αυτά θα αναφερθούμε σε συνέχειες.

[1]Τρεμπέλα, Παναγιώτη: «Δογματική» Τόμος 1ος, ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Η ΖΩΗ», Αθήνα 1959, σελ. 438.

[2]Του ιδίου, ό.π.π. σελ 438.

3 σχόλια

  1. Καλημέρα σας και καλό μήνα! Μπράβο σας για αυτο το σημερινο σας αρθρο, τετοια αρθρα θελω να δημοσιευετε κι οχι συνεχεια πολιτικα για την κατασταση της χωρας μας!!! Η χωρα μας θα ελευθερωθει απ’τους ξενους τοκογλυφους, οποτε θελει ο Θεος κι οποτε ερθει η καταλληλη κι επιλεγμενη απ’τον Θεο ωρα!!!

  2. Και μ’αυτα που γραφετε στο αρθρο σας,στο ότι δηλαδη η εξαρτηση απο το καπνισμα αποτελει ενα ειδος δαιμονοπληξιας, σιγουρα αυτο ειναι μια αληθεια μεγαλη. Οπως επισης, αληθειες μεγαλες ειναι και το ότι και οι ψυχικες ασθενειες οφειλονται αποκλειστικα σε δραση δαιμονων, οι οποιοι βρισκονται γυρω μας, πολλαπλασιαζονται κι ενεργουν εις βαρος μας και προκαλουν αυτην την εντονη ανισσοροπια στα συναισθηματα των ψυχικα αρρωστων….Και τα ψυχοφαρμακα βεβαια που δινονται στους ασθενεις, οχι μονο ευτυχισμενους δεν καταφερνουν ποτέ να τους κανουν να αισθανθουν και ν’αναδειξουν ή να καλλιεργησουν τις κρυμμενες ικανοτητες τις οποιες διαθετουν μεσα στο πνευμα τους…αλλα επισης προκαλουν κι ανεπιθυμητες ενεργειες κατα τη διαρκεια της θεραπειας, οι οποιες μπορει να γινουν και σοβαρες, επηρεαζοντας και αλλοιωνοντας εστω κι ελαφρα τη δραση και καποιων αλλων υγιεστατων γειτονικων εγκεφαλικων νευρωνων!!!! Ενω ο τομεας του πνευματισμου και της αγγελικης μαγειας μπορει και καταφερνει πολυ συντομα να κανει καποιον ευτυχισμενο και ψυχοπνευματικα απολυτα ολοκληρωμενο, απλα και μονο απομακρυνοντας ολους τους δαιμονες που υπαρχουν γυρω μας κι εμποδιζοντας την σατανικη δραση τους επανω στον ανθρωπο για αρκετο χρονικο διαστημα!!! Και φυσικα, δεν υπαρχει καμια απολυτως παρενεργεια στα αορατα ενεργειακα προστατευτικα διχτυα γυρω απ’τον ανθρωπο, τα οποια διχτυα γυρω απ’αυτον αποτελουν πανισχυρο προστατευτικο φραγμο στο να μην πλησιαζει κανενας διαμονας ουτε απο αποσταση στην ψυχη του ανθρωπου!!!

    1. Για το αν υπάρχει αγγελική μαγεία επίτρεψέ μου να αμφιβάλλω τα μάλα. Οι άγγελοι Κυρίου δεν παρουσιάζονται αν δεν έχουν ένα σοβαρό μήνυμα να σου μεταφέρουν εκ Θεού προερχόμενο.Πως είσαι σίγουρη ότι δεν είναι μεταμφιεσμένοι σε αγγέλους Κυρίου οι λεγεώνες του; Και ο Μεφιστοφελής έδινε ενέργεια, αισιοδοξία, νειότη, σεξουαλική επάρκεια και χαρά στον Φάουστ, αλλά ήταν ο Μεφίστο…

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.