Υπάρχουν υπέρτερες απολαύσεις πέραν της σαρκικής ηδονής ;
Μετά από τόσα άπειρα ανδραγαθήματα και πονηριές του διαβόλου τα οποία αναφέραμε και θα αναφέρουμε στο μέλλον, δεν πρέπει να μας ξενίζει ότι οι σύγχρονοι φιλόσοφοι Νίτσε, Μαρξ, Ένγκελς, Ντιλτάϊ, Χουσέρλ, Χάιτινγκερ, Σαρτρ, Βίτγκεστάϊν κ.ά. οι ψυχολόγοι, οι ψυχίατροι και οι ψυχαναλυτές με πρώτον εισηγητή έναν συντηρητικό άθεο τον Σιγιμόνδο Φρόιντ, αφιέρωσαν και αφιερώνουν χιλιάδες τόμους στο να αποδείξουν ότι ο ελεύθερος άνθρωπος στην εποχή μας από το διαφωτισμό και μετά, μπορεί να ξεπεράσει τον Ηθικό Νόμο, είτε τον νόμο της συνείδησης μέσα του στηριζόμενος στη λογική του και στη συνειδητοποίηση των ενστικτωδών ενορμήσεων που καθορίζουν τη συμπεριφορά του. Αν έχει τον έλεγχο σ’ αυτές μπορεί να πετύχει μια μορφή ισορροπίας που θα τον οδηγήσει στο να ζει καλά, χωρίς συγκρούσεις κι ενοχές. Διακήρυξαν ότι έφτασε η ώρα της απενοχοποίησης του εαυτού και ήρθε η στιγμή να χαρεί τη σεξουαλική λειτουργία σε όλες της τις μορφές, εκδηλώσεις και τρόπους αρκεί να μη βλάπτει τον πλησίον συνάνθρωπο.
Ο αιώνας της λογικής απομυθοποίησε κι αποκαθήλωσε τα πάντα αφήνοντας σκελετούς πίσω του. Jan Fabre macabre remake of the Pieta
Φυσικά η επίδραση των θεωριών αυτών κάθε άλλο παρά βοήθησε την ανθρωπότητα. Μερικές μάλιστα συνέβαλαν ουκ και ολίγον, στη δημιουργία δυο εφιαλτικών υλιστικών συστημάτων του Ναζισμού, με την υιοθέτηση της θεωρίας του Υπεράνθρωπου, και του Κομμουνισμού, με το πρόταγμα: «προλετάριοι του κόσμου ενωθείτε για να συντρίψετε την αστική τάξη που αιώνες σας εκμεταλλεύεται και να επικρατήσει δικαιοσύνη και πρόοδος στην πάντοτε αδικημένη εργατική τάξη». Και οι δύο δρόμοι έγιναν η αιτία για δύο παγκόσμιους πολέμους με εκατομμύρια νεκρούς και αναρίθμητους τοπικούς, μεταξύ φυλών και λαών, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη άπειρες εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις. Όλες οι σφαγές και τα εγκλήματα έγιναν εν ονόματι της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των ανθρώπων και των λαών, αλλά βαθύτερα από την παρερμηνεία και αποδοχή της ασυδοσίας της βούλησης, της μεγιστοποίησης του «θέλω» και του «ΕΓΩ» σαν ορθότερη λύση και πορεία προς την απελευθέρωση του ανθρώπου από έναν αυστηρό, ανηδονικό-ανοργασμικό Θεό.
Μια υπάκουη μάζα ανθρώπινων θυμάτων ιδεολογιών ναζισμού-μαρξισμού
Κατά τη γνώμη μας ουδέν ουτοπικότερον τούτου. Μετά από τόσες αιματηρές περιπέτειες και δολιχοδρομίες, αθροιστικά, βγαίνει το συμπέρασμα πως ο σύγχρονος άνθρωπος απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα και δεν διαθέτει την απαιτούμενη καθαρότητα σκέψης και πνεύματος, τα αναγκαία προκειμένου να αντιληφθεί τη θεία ηδονή που χαρίζει και μόνο το πλησίασμα -άγγιγμα, της Χάρης του Θεού. Είναι η υπέρτατη αίσθηση ή ανείπωτη έκσταση ο ύψιστος οργασμός που μπορεί να νιώσει ή να βυθιστεί ο άνθρωπος![1]
Αντίθετα όλα τα πιο πάνω ωραία λόγια, οι πανέξυπνες θεωρίες και διατυπώσεις, δεν βοηθούν τον άνθρωπο να γίνει καλλίτερος αφού πάνω από όλα το γενικό αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να σπέρνουν μια ατομοκεντρική, εγωτιστική σύγχυση και ελάχιστη συνειδητή επίγνωση στις ξεκάθαρες και συγκεκριμένες εντολές του Ηθικού Νόμου. Μια από τις χιλιάδες επαναλήψεις του συμπλέγματος “παρακοή των πρωτοπλάστων”.
Μια ακόμη επανάληψη του Adam & Eve disobedience complex
Ταυτόχρονα πιστοποιείται χωρίς να διδάσκεται κανένας από αυτό, ότι κανείς ποτέ δεν βρέθηκε από την δημιουργία του κόσμου μέχρι το αναμενόμενο τέλος του, ο οποίος να ξεπέρασε το καλό ή το κακό ή να εφηύρε κάτι πέρα από αυτά τα δυο, είτε να ανέτρεψε το νόμο του δικαίου και της Ηθικής. Παραλλαγές αυτών των δύο μπορεί να υπάρχουν σε κάθε χώρα, έθνος ή λαό, αλλά ο βασικός σκελετός παραμένει αναλλοίωτος· καλό είναι ό,τι χαροποιεί, οδηγεί σε δημιουργία, χαρά, έκσταση, ευδαιμονία, καλοσύνη και αγαπητική διάθεση ενώ κακό ό,τι βλάπτει, πονά, οδηγεί στην καταστροφή, στην αρρώστια και στην απώλεια ζωής, περιουσίας, και όποιου αγαθού το οποίο κόστισε κόπο, χρόνο και ιδρώτα.
Ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του γράφει ότι ο δίκαιος Θεός πρόβλεψε και για τους ειδωλολάτρες που δεν έχουν γραφτό νόμο να έχουν έναν εσωτερικό νόμο μέσα στον ίδιο τον εαυτό τους, τον νόμο της συνείδησης. «όταν γαρ τα έθνη τα μη νόμον έχοντα φύσει τα του νόμου ποιή, ούτοι νόμον μη έχοντες εαυτοίς εισί νόμος» (Ρωμαίους, Β΄, 14).
Και πιο κάτω διευκρινίζει ότι «οι εθνικοί, ειδωλολάτρες και άπιστοι, αυτό που κάνει ο γραπτός Ηθικός Νόμος για να διαφωτίζει τους πιστούς να διακρίνουν το αγαθό από το κακό, αυτοί το έχουν γραφτό στις καρδιές τους, και σ’ αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους η οποία δίνει μαρτυρία για κάθε πράξη, και οι ενδόμυχες σκέψεις τους οι οποίες άλλοτε τους τύπτουν ή τους επαινούν, ανάλογα με τη διαγωγή τους» (Ρωμαίους, Β΄, 15).
Τονίζει ο Παύλος, ότι η εσωτερική φωνή της ψυχής κάθε ανθρώπου δεν ξεγελιέται όσο κι αν προσπαθεί ο αδιάφορος, άθεος, υλιστής, υποκριτής, φαρισαίος, πιστός ή άπιστος, να φιμώσει, ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΚΑΛΟ ή ΚΑΚΟ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ. Διότι αδελφός και συνδημιούργημα του Δημιουργού Θεού είναι ο διπλανός μας φίλος, αγαθός, καλοσυνάτος σύντροφος ή συντρόφισσα ή ακόμη, αδελφός είναι και ο κακός, ο εγκληματίας, ο κλέφτης, ο φονιάς και ό,τι άλλο μπορεί να τον μεταμορφώσει και διαστρέψει λόγω της εθελούσιας υποταγής του στον μισόκαλο, ανθρωποκτόνο αυτοκράτορα του σκότους. Όποτε και όταν του επιτρέψει να τον καταλάβει και να κυριαρχήσει στην ψυχή του.
Αλλά και οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι τα ίδια περί Θεού δίδασκαν και ας μην είχαν ξεκάθαρη γνώση του θελήματος του Θεού, ή των δέκα εντολών του μωσαϊκού Νόμου, ο σπερματικός λόγος ερειδόμενος στο πνεύμα του Θεού, λειτουργούσε υποσυνείδητα εντός τους οδηγώντας τους στο σωστό ηθικό μονοπάτι.
[1]Στους αναγνώστες αυτού του άρθρου συνιστούμε αν θέλουν να νιώσουν αυτή τη μορφή έκστασης από το άγγιγμα της θείας παρουσίας. να κάνουν την πιο κάτω δοκιμή: Όποτε έχουν τη διάθεση και το χρόνο, αφού προσευχηθούν πρώτα ζητώντας από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα να συγκατανεύσει και να τους δώσει το φωτισμό και την εσωτερική ειρήνη, να αρχίσουν να ακούουν την λειτουργία σε σι ελάσσονα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ υπό τη διεύθυνση του Karl Richter στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=vw9eEIfohj4
καθώς και τα Κατά Ματθαίον Πάθη του ιδίου συνθέτη, πάλι υπό την ερμηνεία και διεύθυνση του Karl Richter στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=Xdl0m1v5el8
την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=rOjHhS5MtvA καθώς και το Stabat Mater του ορθόδοξου Ρώσου μητροπολίτη και συνθέτη Hilarion Alfeyev στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=pzzvWCw7Jbw
Να ξέρουν οι αναγνώστες ότι χρειάζεται να εκπαιδευτούν στο να ακούουν συνέχεια κι επανειλημμένα τα πιο πάνω κομμάτια και καλόν είναι, να έχουν και τη μετάφραση των στίχων στα ελληνικά για να εμβαθύνουν στο νόημα του έργου που παρακολουθούν. Τα λόγια κάθε έργου μπορούν να τα βρουν στο διαδίκτυο μεταφρασμένα στα ελληνικά ή να τα ζητήσουν από κάποιο Ωδείο ή καθηγητή μουσικής που ειδικεύεται, ασχολείται ή σολίστα ο οποίος διδάσκει την εκτέλεση αυτών των έργων. Δια της επαναλήψεως είναι σίγουρο ότι η καρδιά σας θα εκλεπτυνθεί και ευαισθητοποιηθεί, η συναισθηματική αφομοίωση θα αρχίσει να λειτουργεί μέσα σας και αργά η γρήγορα ανάλογα με την αγαθή σας προαίρεση θα νιώσετε αυτό που επιδιώκετε μέσω της μουσικής, αρκεί να το ποθείτε έντονα. Βέβαια δεν είναι η κλασική μουσική και τα ορατόρια, και γενικά η ιερή μουσική, η βυζαντινή ή η ευρωπαϊκή, ο μόνος δρόμος για την ενσυναίσθηση και μέθεξη στα άδυτα της θείας παρουσίας, αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι.
Ο καθένας ας βρει το δρόμο του.
Εμείς σας υποδεικνύουμε το δρόμο της μουσικής έκστασης.
Ευαγγελάτος Γεώργιος 20/7/2018
Πρόσφατα Σχόλια