Τον Τούρκο Στρατηγό τον ονόμαζαν «Τανμπουράλι Πασά» γιατί κινούνταν στην Κύπρο με ένα ντέφι στο χέρι, ενώ ανέβαινε πάνω στα τουρκικά άρματα μάχης την νύχτα στην Κύπρο ( 1974) για να δημιουργήσει δήθεν πανικό στην ελληνική πλευρά
Οι Τούρκοι δεν κατανοούν άλλη γλώσσα από αυτής της στρατιωτικής απειλής και αυτό είναι διαχρονικά αποδεδειγμένο.
Ο ίδιος αναφέρει σε συνέντευξη στον τουρκικό τύπο: “ήταν ένας διοικητής που γύριζε τα βουνά με τους στρατιώτες. Ήταν ένας στρατιώτης που δεν δίστασε να αναλάβει τις ευθύνες του και έκανε μια απλή ζωή.
Όταν οι Έλληνες προσπάθησαν να κατεβάσουν την τουρκική σημαία στην Κύπρο, έδωσε εντολή να πυροβολήσουν χωρίς δισταγμό.
Μετά από αυτό το γεγονός οι Έλληνες δεν τόλμησαν να κάνουν κάτι τέτοιο.
Εκτελούσε σημαντικά καθήκοντα τόσο για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις όσο και για το κράτος. Μερικά από αυτά είναι άγνωστα.
Μετά την αποστρατεία, περιστασιακά καλούνταν στην τηλεόραση και μιλούσε για τον πόλεμο κατά των Κούρδων, ενώ θυμάμαι ότι ήταν πολύ στενοχωρημένος όταν άρχισαν οι συνωμοσίες της FETO. Δεν χρησιμοποιούσε κινητό και μιλούσε είτε τηλεφωνικά είτε πρόσωπο με πρόσωπο με οποιονδήποτε. Καθίσαμε ο ένας πάνω στον άλλο στα καταλύματα”.
Με συμμετοχή στην εισβολή της Κύπρου το 1974, ο απόστρατος Συνταγματάρχης του Επιτελείου Ογκούζ Καλέλιογλου δήλωσε: “ο Hasan Kumdakçı Πασάς ήταν ένας πολύτιμος Αξιωματικός. Ήταν ο εφιάλτης του εχθρού τόσο στο Βόρειο Ιράκ όσο και στην Κύπρο. Το όνομά του ήταν «Τανμπουράλι Πασάς» γιατί περπατούσε σε όλα τα σύνορα με ένα ντέφι στο χέρι. Κινούνταν μαζί με τα άρματα μάχης την νύχτα στην Κύπρο και δημιουργούσε πανικό στην ελληνική πλευρά».
Τι επιδιώκουν οι Τούρκοι με τέτοιες δηλώσεις κατά του ελληνισμού στην Κύπρο και την Ελλάδα
Οι δηλώσεις των Τούρκων για τον αποθανόντα Τούρκο Στρατηγό, αγγίζουν τα όρια της προσβολής του ανθρώπινου γένους, ειδικά στα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην μαρτυρική Κύπρο, τα οποία αποσιωπήθηκαν σκανδαλωδώς από την διεθνή κοινότητα, ενώ δεν καταδικάστηκε ποτέ κανένας Τούρκος, σε αντίθεση με άλλα εγκλήματα αργότερα διεθνώς.
Έτσι φτάσαμε στα γεγονότα του 1996, όπου εκτελέστηκαν Κύπριοι απλοί πατριώτες όπως ο Σολωμού, με τον πιο ιταμό τρόπο, χωρίς και πάλι να ακούσουμε ή να γίνει τίποτα.
Τα ίδια εγκλήματα διαπράττονται και σήμερα από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στην Συρία, όπου έχουμε βιασμούς, εκτελέσεις, βασανιστήρια, αλλά και εθνολογική αλλοίωση, ενώ η τουρκική δράση στην ΝΑ Τουρκία κατά των Κούρδων, αποτελεί μια σύγχρονη γενοκτονία.
Εδώ και μερικούς μήνες οι Τούρκοι μας απειλούν δήθεν ότι θα έρθουν βράδυ στα ελληνικά νησιά μας, χωρίς να υπολογίζουν ούτε τις δικές τους απώλειες, ούτε φυσικά τις μεγάλες επιπτώσεις μιας τέτοιας πιθανής στρατιωτικής εισβολής.
Η Τουρκία όπως αναφέρουν πολλοί ειδικοί, δεν έχει ιστορία, αλλά ένα τεράστιο ποινικό μητρώο, για το οποίο θα αποδώσει τα “κεκανονισμένα” μία και καλή, και αυτό οι “ γείτονες” ενώ το φοβούνται, ταυτόχρονα το αγνοούν, ειδικά επί καθεστώτος Ερντογάν.
Τραγωδία στο Κίεβο! Αποδεκατίστηκε το υπουργείο Εσωτερικών από συντριβή ελικοπτέρου- Νεκροί ο Ουκρανός υπουργός, ο υφυπουργός & ο αναπληρωτής (Βίντεο- Σκληρές Εικόνες)
Τουλάχιστον άλλοι 15 νεκροί, ανάμεσα τους δύο παιδιά
Για μια «μαύρη μέρα» για την Ουκρανία έκανε λόγο ο πρόεδρος της χώρας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, μετά τη συντριβή ελικοπτέρου στα εμπόλεμα εδάφη, στο Μπρόβαρι στην περιφέρεια του Κιέβου, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 18 άνθρωποι, ανάμεσά τους ο 42χρονος υπουργός Εσωτερικών, άλλος ένας αξιωματούχος και 10 παιδιά.
Στην πρώτη του δήλωση μετά την τραγωδία ο Ζελένσκι σημείωσε τα εξής: «Να αναπαυθούν εν ειρήνη όσοι έχασαν τη ζωή τους αυτήν τη μαύρη μέρα».
Μαζί με το συλλυπητήριο μήνυμά του, ο Ζελένσκι μίλησε για πατριώτες αναφερόμενος στις οικογένειες και τους φίλους των θυμάτων.
«Ντένις, Γεβέν, Γιούρι, η ομάδα του υπουργού Εσωτερικών… πραγματικοί πατριώτες της Ουκρανίας. Ας αναπαυθούν εν ειρήνη!» συμπλήρωσε ο Ουκρανός πρόεδρος. Αρχικό κείμενο
Πολλοί αξιωματούχοι, εκ των οποίων ο υπουργός Εσωτερικών της Ουκρανίας Denys Monastyrskiy, ο αναπληρωτής & ο υφυπουργός είναι μεταξύ των 16 νεκρών από την πτώση του ελικοπτέρου που συνετρίβη νωρίτερα σε κτήριο στην πόλη Μπρόβαρι του Κιέβου, κοντά σε παιδικό σταθμό.
Μεταξύ των νεκρών είναι και 2 παιδιά, ενώ υπάρχουν και 10 τραυματίες που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο.
Ο επικεφαλής της περιφερειακής στρατιωτικής διοίκησης του Κιέβου Ολεξίι Κουλέμπα είπε νωρίτερα. «Υπήρχαν παιδιά και… προσωπικό στο νηπιαγωγείο την ώρα αυτής της τραγωδίας. Όλοι έχουν εκκενωθεί τώρα. Υπάρχουν θύματα», έγραψε ο Κουλέμπα στην εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Telegram.
Βίντεο που κοινοποιήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν ένα φλεγόμενο κτηριο, ενώ άνθρωποι ακούγονται να ουρλιάζουν. Το Reuters δεν μπόρεσε αμέσως να επαληθεύσει τα βίντεο.
Δεν είναι ακόμη σαφές τι προκάλεσε τη συντριβή του ελικοπτέρου. Δεν υπήρξε κανένα άμεσο σχόλιο από τη Ρωσία, τα στρατεύματα της οποίας εισέβαλαν στην Ουκρανία τον περασμένο Φεβρουάριο, και οι Ουκρανοί αξιωματούχοι δεν έκαναν καμία αναφορά σε οποιαδήποτε ρωσική επίθεση στην περιοχή εκείνη την εποχή.
Το κολασμένο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός στο 2023: «Πρέπει να δημιουργηθούν “συνοικίες των 15 λεπτών” και να μην έχει ο κόσμος αυτοκίνητα»! Φυσικά κάμερες παντού θα μας ελέγχουν αν είμαστε νόμιμοι ή μη!
H παρέα του Κλάους Σβαμπ θέλει να θέσει σε εφαρμογή τα διδάγματα από τα lockdowns κατά την διάρκεια της πανδημίας
Αυτόν τον άκακο, αγνό, ευλογημένο κακούργο δεν θα υπάρξει κάποιος να τον βγάλει από τη μέση;
Ο Bastien Girod, μέλος του Ελβετικού Εθνικού Συμβουλίου, και προστατευόμενος του διαβόητου Κλάους Σβαμπ, μιλώντας στο συνέδριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ 2023, είπε πως υπάρχει ανάγκη για έξυπνες γειτονιές των 15 λεπτών ή όπως τις αποκάλεσε βιώσιμες συνοικίες, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μην χρειάζεται να έχουν αυτοκίνητο!
Με λίγα λόγια αυτό το οποίο διαφημίζει είναι η δημιουργία συνοικιών οι οποίες θα διαθέτουν ότι χρειάζεται ένας άνθρωπος σε ακτίνα 15 λεπτών της ώρας από τον ίδιο, εάν αυτός κινείται με τα πόδια.
Φυσικά όλο αυτό για να συμβεί πρέπει να υπάρξει πτώση του βιοτικού επιπέδου, περιορισμός στην ελευθερία κινήσεων και φυσικά στο τέλος περιορισμό και στην γενικότερη ελευθερία, γιατί κάποιος που εκφράζεται ελεύθερα κάποια στιγμή θα θίξει στους γύρω του ότι έχει βαρεθεί να πηγαίνει σε αποστάσεις 15 λεπτών από το σπίτι του και θα θέλει να δει και κάτι άλλο…
Αυτό πλασάρεται μαζί με το αφήγημα της κλιματικής αλλαγής, ότι δηλαδή οι άνθρωποι θα σταματήσουν να παράγουν διοξείδιο του άνθρακα αφού δεν θα χρησιμοποιούν οχήματα που καταναλώνουν καύσιμα ή ενέργεια και άρα με αυτόν τον τρόπο θα σωθεί ο… πλανήτης.
Υπενθυμίζεται ότι επί της ουσίας πρόκειται για την εφαρμογή των διδαγμάτων που προέκυψαν από τα lockdowns κατά την διάρκεια της πανδημίας
Αυτές δεν είναι οι δικές του απόψεις, είναι οι απόψεις του ιδρυτή του παγκόσμιου οικονομικού Φόρουμ Κλάους Σβαμπ.
Ο Κλάους Σβαμπ και οι διεθνιστικοί κύκλοι των οποίων μαζί με τον Τζορτζ Σόρος αποτελούν τη βιτρίνα τους και το μακρύ τους χέρι, θέλουν να επιτύχουν τον απόλυτο έλεγχο σε όλους τους ανθρώπους κάτι το οποίο φιλοδοξούν να κάνουν με την εξάπλωση και την ανάπτυξη της τεχνολογίας.
Αυτοί τον επιδιωκόμενο έλεγχο των παρουσιάζουν ως την «Μεγάλη Επανεκκίνησ» και ότι θα είναι κάτι ευεργετικό για την Ανθρωπότητα.
Λίμνη να τη χαρείτε όπως την κατάντησαν οι βιομηχανίε
Οι εκκλήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί για μια πιο αυστηρή κανονιστική ρύθμιση της χρήσης των PFAS, που είναι βλαβερές για την υγεία
Το να καταναλώσεις ένα ψάρι, που έχει αλιευθεί στις λίμνες ή τους ποταμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, ισοδυναμεί με το να πίνεις επί ένα μήνα νερό μολυσμένο με τους λεγόμενους «αιώνιους» ρυπαντές, τις PFAS (υπερφθοριωμένες αλκυλιωμένες ουσίες), σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Αυτά τα χημικά προϊόντα αναπτύχθηκαν στα χρόνια του 1940 για να αντιστέκονται στο νερό και τη θερμότητα. Τα βρίσκει κανείς στις αντικολλητικές επενδύσεις, στα υφάσματα, ή στις συσκευασίες τροφίμων.
Όμως το γεγονός ότι αυτές οι PFAS δεν καταστρέφονται σημαίνει ότι έχουν συσσωρευθεί με τον καιρό στον αέρα, στο έδαφος και στα ύδατα των λιμνών και των ποταμών, στην τροφή, μέχρι και στο ανθρώπινο σώμα.
Οι εκκλήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί για μια πιο αυστηρή κανονιστική ρύθμιση της χρήσης των PFAS, που είναι βλαβερές για την υγεία, με επιπτώσεις στο ήπαρ, αύξηση της χοληστερίνης, μειωμένη ανοσολογική απόκριση και εμφάνιση διαφόρων ειδών καρκίνων. Οι ερευνητές θέλησαν να μετρήσουν τη μόλυνση των ψαριών του γλυκού νερού αναλύοντας 500 δείγματα τα οποία ελήφθησαν από το 2013 ως το 2015 από τις λίμνες και τους ποταμούς των ΗΠΑ.
Το μέσο ποσοστό μόλυνσης ήταν 9,5 μικρογραμμάρια ανά κιλό, σύμφωνα με τη μελέτη τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Environmental Research. Στο σύνολο των μολυσμένων δειγμάτων, τα τρία τέταρτα ήταν PFOS, ένας από τους πιο συνηθισμένους και πιο βλαβερούς ρυπαντές μεταξύ των χιλιάδων που αποτελούν τις PFAS.
Το να φας ένα ψάρι του γλυκού νερού ισοδυναμεί με το να πίνεις επί ένα μήνα νερό μολυσμένο στο επίπεδο των 48 μερών PFOS ανά δισεκατομμύριο δισεκατομμυρίων. Το νερό θεωρείται πόσιμο αν δεν περιέχει περισσότερο από 0,2 μέρη PFOS ανά δισεκατομμύριο δισεκατομμυρίων, σύμφωνα με τη νέα σύσταση της αμερικανικής Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA).
Η αναλογία των PFAS, που διαπιστώνεται στα ψάρια του γλυκού νερού που αλιεύονται στη φύση, αποδείχθηκε 278 φορές πιο αυξημένη από αυτή που διαπιστώνεται στα ψάρια ιχυθοτροφείου που πωλούνται στο εμπόριο.
«Δεν μπορώ πια να δω ένα ψάρι χωρίς να σκεφτώ πόσο μολυσμένο είναι από PFAS», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ντέιβιντ Άντριους, επιστήμονας της μη κυβερνητικής οργάνωσης Environmental Working Group που διεξήγαγε τη μελέτη, ο οποίος έχει μεγαλώσει ψαρεύοντας και τρώγοντας ψάρια.
Η διαπίστωση είναι «ιδιαίτερα ανησυχητική εξαιτίας του αντίκτυπου που υφίστανται οι μη προνομιούχες κοινότητες που καταναλώνουν ψάρι ως πηγή πρωτεΐνης ή για κοινωνικοπολιτισμικούς λόγους», συνέχισε.
«Η έρευνα αυτή με κάνει να θυμώνω πολύ διότι οι κοινωνίες που κατασκευάζουν και χρησιμοποιούν τις PFAS έχουν μολύνει τον πλανήτη χωρίς να αναλαμβάνουν την ευθύνη», υπογράμμισε.
Για τον Πάτριν Μπερν, ερευνητή για την περιβαλλοντική μόλυνση στο βρετανικό πανεπιστήμιο Τζον Μουρς του Λίβερπουλ, οι PFAS είναι «πιθανόν η μεγαλύτερη χημική απειλή για το ανθρώπινο είδος κατά τον 21ο αιώνα».
«Αυτή η μελέτη είναι σημαντική επειδή παρέχει την πρώτη απόδειξη της εκτεταμένης μετάδοσης των PFAS απ’ ευθείας από τα ψάρια στον άνθρωπο», δήλωσε.
Η μελέτη δημοσιεύεται μετά την πρωτοβουλία της Δανίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, οι οποίες υπέβαλαν την περασμένη Παρασκευή στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Χημικών Προϊόντων πρόταση για την απαγόρευση των PFAS.
Η πρόταση αυτή αποτελεί προέκταση της διαπίστωσης των πέντε χωρών, σύμφωνα με την οποία η χρήση των PFAS δεν ελέγχεται επαρκώς.
ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΗΛΕΣΙΩΤΙΣΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ!
Διηγείται μια απλή γυναίκα:
“Το όνομα μου είναι Αθηνά Παππά. Στις 24-10-08 ο υιός μου Σπυρίδων είχε ένα σοβαρότατο τροχαίο. Είχε χτυπήσει στο κεφάλι και είχα αιματώματα στον εγκέφαλο, νεκρά κύτταρα τα οποία δεν αναπλάθονται ποτέ ξανά και θλάση στο κέντρο του εγκεφάλου.Ήταν στην εντατική του Ν.Ν.Α επί 29 πραγματικά πολύ δύσκολες μέρες διότι ήταν σε κώμα, διασωληνωμένος γιατί δεν μπορούσε ν’ αναπνεύσει και επιπλέον είχε αρχίσει η εσωτερική σήψη στα όργανά του. Το αποκορύφωμα ήταν η 45-λεπτη ανακοπή που έκανε 3 ημέρες πριν την γιορτή της Παναγίας (τα εισόδια της Θεοτόκου). Απ’ την ανακοπή του έμεινε ανεπάρκεια στην καρδούλα του, που θα την είχε για όλη του την ζωή.
Ο γιός μου ήταν 16 χρονών όταν συνέβη το τροχαίο. Εμείς πλέον δεν ξέραμε τι να παρακαλέσουμε τον Θεό. Οι γιατροί είπαν ότι αν ζήσει θα μείνει φυτό γιατί το χτύπημα στον εγκέφαλο είναι σ’ ένα σημείο όπου απ’ εκεί φεύγουν όλες οι πληροφορίες.Μετά την ανακοπή και ενώ ήταν σε κώμα συνέχισε να βαραίνει. Δεν ανέπνεε, δεν λειτουργούσαν τα όργανά του, του έβαζαν αίμα και είχε πάθει ενδονοοκομειακή λοίμωξη όπου είχε 40 πυρετό. Παρακαλούσαμε τον Θεό με τον άντρα μου να τον αναστήσει, δεν ξέραμε τι να πρωτοπαρακαλέσουμε. Την επόμενη μέρα απ’την ανακοπή κάναμε ακόμη μία λειτουργία στον Άγιο Σπυρίδωνα, την εκκλησία που ήταν μέσα, στον προαύλιο χώρο του Ν.Ν.Α. Η λειτουργία τελείωσε στις 10 περίπου το πρωί. Όταν άνοιξε το επισκεπτήριο στις 13.00 μάθαμε ότι είχε περάσει ο πνευματικός μας κύριος Στέφανος Νταλιάνης και διάβασε το παιδί μας στην εντατική κατόπιν εντολής του πατρός Παΐσίου και Ευμενίου που έχουν κοιμηθεί. Μπήκαμε στο δωμάτιο του και ώ του θαύματος το παιδί απ’ τον λαιμό και κάτω ήταν αναστημένο. Ο πυρετός ήταν 36,6, τα νεφρά του δούλευαν κανονικά, είχε πολλά ούρα και κόπρανα και ανέπνεε μόνος του χωρίς μηχάνημα. Επιπλέον η καρδιά του δούλευε μόνη της χωρίς το μηχάνημα.
Οι γιατροί μας είπαν: πρόκειται για θαύμα. Ξαφνικά πήρε μπρος και εκτός από το κεφάλι του (ήταν σε κώμα) όλο του το σώμα δούλευε ρολόι. Αν συνεχίσει έτσι, μας είπαν, σε 2 ημέρες θα βγει από την εντατική. Όσο για τον εγκέφαλο μας είπαν θα μείνει φυτό…
Σε δύο ημέρες ξημέρωναν τα εισόδια της Θεοτόκου. Το πρωί κάναμε λειτουργία πάλι στον Άγιο Σπυρίδωνα και φύγαμε να πάμε στο Τζάνειο νοσοκομείο, διότι εκεί θα μετέφεραν το γιο μας. Καθώς πηγαίναμε στο Τζάνειο άρχισα να φωνάζω υστερικά. «Έκλαψε η Παναγία και θέλω να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κλαίει για τον Σπύρο μου». Η αδερφή μου και ο άντρας μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν, όμως εγώ ήμουν ανένδοτη και πολύ εχθρική μαζί τους γιατί δεν με πίστευαν. Φώναζα συνεχώς ότι κλαίει η Παναγία κάπου στον Ορωπό για τον Σπύρο μου αλλά όλοι με θεωρούσαν τρελή. Δεν ήξερα τι έλεγα όμως επέμενα πολύ. Σε σημείο που μ’ άκουγαν οι γιατροί του Τζανείου και οι ασθενείς και προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν. Εγώ ανένδοτη. Ωστόσο η ώρα περνούσε και το ασθενοφόρο που μετέφερε το παιδί μας απ’ το Ν.Ν.Α δεν φαινότανε πουθενά. Εγώ γκρίνιαζα για τα δάκρυα της Παναγίας, μ’ έπιασε ανησυχία επειδή αργούσε να ‘ρθει το παιδί. Στις 1.30 περίπου το μεσημέρι έφτασαν. Εγώ έκλαιγα πολύ και παρακαλούσα τους συγγενείς να μου φέρουν τα δάκρυα της Παναγίας μέχρι που είδα το φορείο με τους γιατρούς που συνόδευαν το παιδί μας να έρχονται… Οι γιατροί ήταν χαμογελαστοί… Το παιδί είχε ξυπνήσει καθ’ οδόν προς το Τζάνειο γι’ αυτό άργησαν να μας το φέρουν…
Είδαμε το παιδί μας ξύπνιο και δεν το πιστεύαμε. Τα μάτια του εστίαζαν και το αιμάτωμα που είχε στα μάτια είχε εξαφανιστεί. Είχε ξυπνήσει και είχε ξυπνήσει καλά. Ακόμη βέβαια δεν ξέραμε τι θα λειτουργούσε απ’ το σώμα του και τι όχι διότι μόνο μας κοιτούσε… Είχε ακόμη τραχειοστομία και την γαστροστομία…
Μόλις τακτοποιήσαμε το παιδί στο δωμάτιο εγώ άρχισα πάλι να φωνάζω και να μαλώνω με όλους. «Κλαίει η Παναγία για τον Σπύρο μου», τους έλεγα. Πηγαίνετε να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κανείς δεν με καταλάβαινε, κανείς δεν με πίστευε. Κανείς δεν μου έδινε καμία σημασία… Σε 2 ώρες περίπου και ενώ περιποιόμουν το γιο μου χτύπησε το κινητό μου και ήταν μια φίλη η οποία με ρώτησε σε ποιο νοσοκομείο και σε ποιο δωμάτιο είμαστε για να ‘ρθει. Μόλις ήρθε της λέω: «Μου ‘φερες τα δάκρυα της Παναγίας»; Εκείνη με κοίταξε κάπως απορημένη και μου είπε ότι η πεθερά της είχε πάει εκδρομή στον Ορωπό αλλά πρώτα πέρασε απ’ την εκκλησία ν’ ανάψει ένα κερί. Εκεί έμαθε ότι η εικόνα της Παναγίας μυροβλύζει και κάθε χρόνο που είναι τα εισόδια της Θεοτόκου ανοίγουν την εικόνα και παίρνουν το μύρο. Πήρε μύρο για κείνη και θυμήθηκε και μένα και ζήτησε απ’ τον ιερέα και για μένα. Το ‘δωσε στη νύφη της κι εκείνη έτρεξε και μου το ‘φερε. Παίρνω το μύρο απ’ τα χέρια της και χωρίς δεύτερη σκέψη το κάνω χαπάκι και του το βάζω με τη σύριγγα απ’ την γαστροστομία που είχε στο στομάχι. Εκεί ηρέμησα και δικαιώθηκα κιόλας στους συγγενείς μου.
Το ίδιο βράδυ γύρω στις 1.30 μπήκαν 2 γιατροί στο δωμάτιο οι οποίοι στάθηκαν πάνω απ’ το παιδί το κοίταξαν κάτι είπαν μεταξύ τους και έφυγαν. Είπα στην αδερφή μου να τρέξει στο διάδρομο να τους προλάβει νε μας πουν τι είδανε, όμως εκείνη δεν τους είχε δει. Την επόμενη το πρωί που πήγα να κοινωνήσω στην εκκλησία του Τζανείου είδα ότι η εικόνα των Αγίων Αναργύρων και οι γιατροί που είχαν έρθει ήταν τα ίδια πρόσωπα. Απ’ εκείνη την ημέρα τ’ αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Ο Σπύρος μου έβγαλε την τραχειοστομία, την γαστροστομία, επικοινωνούσε και σε μία εβδομάδα δειλά-δειλά περπατούσε. Ο υπέρηχος της καρδιάς έδειξε ότι έχει καινούρια καρδιά και η μαγνητική εγκεφάλου έδειξε ότι το παιδί μας σαν να μην είχε χτυπήσει ποτέ. Βγήκαμε την ημέρα του Αγ. Σπυρίδωνος απ’ το νοσοκομείο περπατώντας. Οι γιατροί μας είπαν: Δεν ξέρουμε που πιστεύετε αλλά όλ’ αυτά η επιστήμη δεν μπορεί να τα εξηγήσει.
Πρέπει ακόμη να πώ ότι ο σταυρός που έφερε ο πνευματικός μας στην εντατική και σταύρωσε το παιδί μας κοκκίνισε. Η Παναγία σκέπασε το παιδί μας και τόσο ταπεινοί είναι οι Άγιοι μας όπου ανάστησαν το Σπύρο μας και σήμερα είναι εντελώς καλά.”
μην ξεγελιέστε από υποσχέσεις φίλων, ΝΑΤΟ και λοιπών δήθεν συμμάχων. Ετοιμάζεστε για να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας τον εξ Ανατολών εχθρό. Η ιστορία βοά, ένας Έλληνες τα έβαζε με μιλιούνια βαρβάρων. Αυτή είναι η μοίρα μας. Σήμερα οι “δήθεν” δυτικοι σύμμαχοί μας ένα σκοπό έχουν μαζί με τη συμμορία του Νταβός και το World Economic Forum, να μας αλλοτριώσουν, να μας εξαλείψουν από το χάρτη. Χάρις στην Παναγία μας και την πίστη στον Χριστό εξακολουθούμε να υπάρχουμε σαν έθνος.
Μην εμπιστεύεστε κανένα και ετοιμάζεστε για πόλεμο!
Αντιδρά η Τουρκία για αεροναυτική άσκηση σε Χίο και Σάμο
Μπορεί στο ΚΥΣΕΑ να αποφασίστηκε η αλλαγή στην ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού ωστόσο δεν θα υπάρξει ούτε για μια στιγμή παύση στις δραστηριότητες του στόλου που τελεί σε ετοιμότητα καθώς η τουρκική προκλητικότητα συνεχίζει να υπάρχει με βάση τον αναθεωρητισμό της Άγκυρας.
Τις επόμενες ημέρες λοιπόν θα υπάρξει έξοδος μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού και στην Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να σταλεί προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα ετοιμότητας και αποτροπής.
Στις 18 Ιανουαρίου μονάδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού θα βρεθεί νοτίως της Κύπρου συμμετέχοντας σε άσκηση που θα πραγματοποιηθεί σε περιοχή που δεσμεύτηκε νοτιοανατολικά της Λεμεσού με δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στις 19 Ιανουαρίου δυνάμεις του στόλου θα βρεθούν ανατολικά της Καρπάθου προκειμένου να ασκηθούν με δυνάμεις της Μόνιμης Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ.
Οι ίδιες δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού θα παραμείνουν στην περιοχή καθώς την επόμενη ημέρα η ίδια δύναμη του ΝΑΤΟ θα ασκηθεί σε άλλη περιοχή που δεσμεύτηκε ανατολικότερα και νοτίως του Καστελόριζου με δυνάμεις του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.
Δυνάμεις του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού θα παραμείνουν στην ευρύτερη περιοχή ενισχύοντας την ούτως ή άλλως μόνιμη παρουσία του στο Καστελόριζο καθώς από σήμερα και μέχρι νεωτέρας έχει δεσμευτεί περιοχή ανάμεσα στο ακριτικό νησί και την νησίδα Ρω για τις έρευνες που θα διεξάγει το σκάφος «Ύδνα» για την τοποθέτηση υποθαλάσσιου καλωδίου.
Με δεδομένο ότι η Τουρκία θεωρεί την περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, η Αθήνα θέλει να διαθέτει επιπλέον μονάδες στην περιοχή σε περίπτωση που πέρα από κάποια παράνομη NAVTEX εκ μέρους της Άγκυρας υπάρξει και απόπειρα παρενόχλησης του σκάφους.
Αεροναυτικές δυνάμεις της Ελλάδας θα βρεθούν σήμερα και στην περιοχή μεταξύ Χίου και Σάμου προκειμένου να ασκηθούν σε περιοχή που δεσμεύτηκε ανάμεσα στα δύο ελληνικά νησιά.
Μια κίνηση που προκάλεσε την αντίδραση της Τουρκίας, η οποία με παράνομη NAVTEX, έθεσε και πάλι θέμα αποστρατικοποίησης των δύο αυτών ελληνικών νησιών.
Το καθεστώς των νησιών Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας
Όσον αφορά στα προαναφερόμενα νησιά, πουθενά στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης δεν προβλέπεται ότι αυτά θα τελούν υπό καθεστώς αποστρατικοποιήσεως.
Η Ελληνική Κυβέρνηση ανέλαβε μόνον την υποχρέωση, σύμφωνα με το Aρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης, να μην εγκαταστήσει εκεί ναυτικές βάσεις ή οχυρωματικά έργα. Ειδικότερα, το ανωτέρω άρθρο προβλέπει τα εξής:
“Προς εξασφάλισιν της ειρήνης, η Ελληνική Κυβέρνησις υποχρεούται να τηρή εν ταις νήσοις Μυτιλήνη, Χίω, Σάμω και Ικαρία τα ακόλουθα μέτρα:
• Αι ειρημέναι νήσοι δεν θα χρησιμοποιηθώσιν εις εγκατάστασιν ναυτικής βάσεως ή εις ανέργερσιν οχυρωματικού τινος έργου.
• Θα απαγορευθεί εις την Ελληνικήν στρατιωτικήν αεροπλοίαν να υπερίπταται του εδάφους της ακτής της Ανατολίας. Αντιστοίχως, η Οθωμανική Κυβέρνησις, θα απαγορεύση εις την στρατιωτικήν αεροπλοϊαν αυτής να υπερίπταται των ρηθεισών νήσων.
• Αι ελληνικαί στρατιωτικαί δυνάμεις εν ταις ειρημέναις νήσοις θα περιορισθώσι εις τον συνήθη αριθμόν των δια την στρατιωτικήν υπηρεσίαν καλουμένων, οίτινες δύνανται να εκγυμνάζωνται επί τόπου, ως και εις δύναμιν χωροφυλακής και αστυνομίας ανάλογον προς την εφ΄ ολοκλήρου του ελληνικού εδάφους υπάρχουσαν τοιαύτην”.
νώ η Ελλάδα έχει μέχρι σήμερα εφαρμόσει με συνέπεια τις παραπάνω διατάξεις, η Τουρκία, παρά το γεγονός ότι υποχρεούται σύμφωνα με το ίδιο άρθρο να μην επιτρέπει στα στρατιωτικά της α/φη να υπερίπτανται του εναερίου χώρου των εν λόγω ελληνικών νησιών, έχει επανειλημμένως παραβιάσει και συνεχίζει να παραβιάζει τις σχετικές νομικές της υποχρεώσεις.
Από την άλλη πλευρά, το ίδιο άρθρο επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί συνήθη αριθμό καλουμένων για τη στρατιωτική θητεία στρατιωτών, οι οποίοι δύνανται να εκπαιδεύονται επί τόπου, καθώς επίσης και δυνάμεων Χωροφυλακής και Αστυνομίας.
Διαγόρας, ο ανίκητος Ολυμπιονίκης. Πέθανε ευτυχισμένος στην αγκαλιά των γιων του, που είχαν στεφθεί ολυμπιονίκες και μαζί του έκαναν τον γύρο του θριάμβου στο στάδιο της Ολυμπίας.
Διαγόρας, ο ανίκητος Ολυμπιονίκης. Πέθανε ευτυχισμένος στην αγκαλιά των γιων του, που είχαν στεφθεί ολυμπιονίκες και μαζί του έκαναν τον γύρο του θριάμβου στο στάδιο της Ολυμπίας
.
O Διαγόρας ο Ρόδιος ήταν φημισμένος πυγμάχος της αρχαιότητας. Δεν διακρίθηκε μόνο για τις νίκες του αλλά και την οικογένεια του. Τους γιους και τα εγγόνια του, που ακολούθησαν το δρόμο του και έγιναν σπουδαίοι Ολυμπιονίκες. Ο Διαγόρας τους μεταλαμπάδευσε τα αθλητικά ιδεώδη και εκείνοι την ημέρα του ολυμπιακού θριάμβου τους, για να του δείξουν το σεβασμό και την αγάπη τους, τον σήκωσαν στα χέρια και έκαναν μαζί του τον γύρο του θριάμβου στο κατάμεστο στάδιο της Ολυμπίας.Αμέσως μετά Διαγόρας άφησε την τελευταία του πνοή, απόλυτα ευτυχισμένος.
Ο Διαγόρας καταγόταν από τον βασιλιά της Ιαλυσού και ήρωα των Μεσσηνίων, Αριστομένη. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και έγινε ο σπουδαιότερος Έλληνας πυγμάχος. Σύμφωνα με τον Πίνδαρο ξεπερνούσε τα δύο μέτρα σε ύψος, είχε γεροδεμένο σώμα και αγωνιζόταν τίμια. Τον αποκαλούσαν «ευθυμάχα» γιατί πάλευε χωρίς να αποφεύγει τον αντίπαλό του. Πήγαινε κατευθείαν επάνω του και ήταν εκτεθειμένος στα χτυπήματα. Ήταν όμως ανίκητος και η φήμη του έγινε τόσο μεγάλη, που οι αρχαίοι Έλληνες έπλασαν τον μύθο ότι ήταν γόνος του θεού Ερμή.
Κέρδισε όλες τις διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε.
Νίκησε τέσσερις φορές στα Ίσθμια και δύο στα Νέμεα. Για τον λόγο αυτό, ονομάστηκε περιοδονίκης. Στην 79η Ολυμπιάδα, το 464 π.Χ., στέφθηκε Ολυμπιονίκης στην πυγμαχία. Έγινε σύμβολο αρετής και προς τιμήν του στήθηκε άγαλμα στην Ολυμπία. Ήταν όμως ανίκητος και η φήμη του έγινε τόσο μεγάλη, που οι αρχαίοι Έλληνες έπλασαν τον μύθο ότι ήταν γόνος του θεού Ερμή. Κέρδισε όλες τις διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε.
Ο ποιητής Πίνδαρος τον ύμνησε στον έβδομο “Ολυμπιόνικο”:
Ο Διαγόρας έζησε μόνιμα στη Ρόδο και απέκτησε 4 αγόρια, τα οποία ακολούθησαν το παράδειγμά του και έγιναν σπουδαίοι αθλητές. Από μικρά έκαναν καθημερινές προπονήσεις και συμμετείχαν στην πυγμαχία και το παγκράτιο, το θεαματικότερο αγώνισμα της Ολυμπίας.
Στην 83η Ολυμπία το 448 π.Χ, οι γιοι του Δαμάγητος και Ακουσίλαος νίκησαν στα αγωνίσματα τους και στέφθηκαν την ίδια μέρα Ολυμπιονίκες. Ο Διαγόρας παρακολουθούσε τους αγώνες από τις κερκίδες. Όταν ο πρώτος του γιος ανακηρύχτηκε ολυμπιονίκης πήγε στο πλήθος όπου καθόταν ο πατέρας του. Τον αγκάλιασε και του έβαλε στο κεφάλι το στεφάνι του ολυμπιονίκη. Το ίδιο έκανε και ο δεύτερος γιος. Όταν το συγκινημένο πλήθος τους κάλεσε να κάνουν τον γύρο του θριάμβου, οι γιοι του τον πήραν στους ώμους τους και τον περιέφεραν στο στάδιο της Ολυμπίας.
Ο κόσμος αποθέωσε την οικογένεια του Διαγόρα που έζησε μια πρωτόγνωρη αναγνώριση. Η χαρά και η περηφάνια του πατέρα ήταν τεράστια. Ο Διαγόρας έζησε μόνιμα στη Ρόδο και απέκτησε 4 αγόρια, τα οποία ακολούθησαν το παράδειγμά του και έγιναν σπουδαίοι αθλητές.
Τότε, ένα Λακεδαιμόνιος αναφώνησε: «Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Όλυμπον αναβήση» που σημαίνει: «Πέθανε Διαγόρα, μην περιμένεις να ανέβεις και στον Όλυμπο». Πράγματι, ο Διαγόρας άφησε την τελευταία του πνοή ευτυχισμένος στα χέρια των γιων του.
Οι εγγονοί του, ο Ευκλής και ο Πεισίρροδος ασχολήθηκαν επίσης με τις πολεμικές τέχνες και έγιναν σπουδαίοι Ολυμπιονίκες. Οι απόγονοι του Διαγόρα ονομάστηκαν “Διαγόριδες” και ήταν η πιο ξακουστή οικογένεια αθλητών της αρχαιότητας.
Η οικογένεια στην αρχαία Ελλάδα
Στην αρχαία Ελλάδα η οικογένεια ήταν πατριαρχική. Οι άντρες ήταν αρχηγοί και τα παιδιά όφειλαν να σέβονται τους γονείς τους. Όταν οι γονείς γερνούσαν, τα παιδιά αναλάμβαναν την φροντίδα τους. Χώρος συνάθροισης ήταν η εστία, η φωτιά που έκαιγε στο σπίτι και αντιπροσώπευε την ενότητα. Όταν η οικογένεια περνούσε ποιοτικό χρόνο μαζί γινόταν ισχυρότερη και πιο αγαπημένη. Ο Διαγόρας αφιέρωνε καθημερινά αρκετό χρόνο προκειμένου να εκπαιδεύσει και να προπονήσει τους γιους του.
Η ζωή του το ανταπέδωσε με τρόπο που δεν θα μπορούσε ποτέ να τον φανταστεί.
Τι συνέβη με τον τάφο του Διαγόρα της Ρόδου που ανακάλυψαν στην Τουρκία
Επί αιώνες παρέμενε άγνωστο σε ποιόν ανήκε ο πυραμιδοειδής τάφος του 3ου π.Χ αιώνα στην περιοχή του Τουρκούτ, κοντά στη Μαρμαρίδα, βόρεια – βορειοανατολικά της Ρόδου. Αυτό βέβαια δεν εμπόδιζε τους κατοίκους της περιοχής να επισκέπτονται το μνημείο, να προσεύχονται αλλά και να αφιερώνουν στον «άγιο» που, σύμφωνα με τη δοξασία είχε ταφεί εκεί.
Στον 2.300 ετών μνημειακό τάφο, οι κάτοικοι της περιοχής του Τουρκούτ αναζητούσαν απαντήσεις στις αγωνίες τους μέχρι και πριν από τέσσερις δεκαετίες. Τότε, μόλις έγινε κατανοητό ότι δεν ήταν κάποιο ιερό μέρος, οι λατρευτικές επισκέψεις σταμάτησαν και το μνημείο συλήθηκε.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Μιλιέτ, μόλις πρόσφατα οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε ποιόν ανήκε το πυραμιδοειδές ταφικό μνημείο: σε έναν αρχαίο Έλληνα πυγμάχο που έζησε πριν από 2.300 χρόνια.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, ο πυγμάχος δεν είναι άλλος από τον Διαγόρα τον Ρόδιο, τη νίκη του οποίου στο αγώνισμα της Πυγμής στην Ολυμπιάδα του 464, ύμνησε ο ποιητής Πίνδαρος στον Ζ’ Ολυμπιακό ύμνο.
Η παράδοση λέει ότι ο ύμνος αυτός είχε χαραχτεί με χρυσά γράμματα στον ναό της Αθηνάς στη Λίνδο. Εκτός από τον Διαγόρα Ολυμπιονίκες υπήρξαν οι 3 γιοι του και 2 εγγονοί του.
Μάλισα, κατά το ρεπορτάζ στην είσοδο του μνημείου είναι χαραγμένη επιγραφή, αποδιδόμενη στον ίδιο το Διαγόρα, ο οποίος φέρεται να προειδοποιεί πως «θα παρακαλουθώ τα πάντα ώστε κανείς δειλός να μην έρθει να καταστρέψει αυτό το μέρος».
Η προειδοποίηση του Διαγόρα, πάντως, δεν είχε αποτέλεσμα καθώς το μνημείο συλήθηκε σε άγνωστο χρόνο. Μεταξύ των γλυπτών που εκλάπησαν εκτιμάται ότι περιλαμβάνεται και ένα άγαλμα του ίδιου του Διαγόρα με τη σύζυγό του.
Διαγόρας ο Ρόδιος, ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου!
Ο Διαγόρας ήταν απόγονος του βασιλιά της Ιαλυσσού Δαμάγετου, της οικογένειας των Ερατιδών. Ο πυγμάχος από τη Ρόδο υπήρξε το υπόδειγμα του ενάρετου αθλητή κι έμεινε στην ελληνική παράδοση ως γιος του θεού Ερμή. Αυτός ο «πελώριος, αγέρωχος άνδρας» έμεινε στην ιστορία, όχι μόνο για τις νίκες του, αλλά και για τον ακέραιο χαρακτήρα του.Ο Πίνδαρος, στην ωδή που έγραψε υμνώντας την νίκη του στην Ολυμπιάδα του 464 π.Χ προσεύχεται γι’ αυτόν στον Δία:
«…δώσε τιμή στον άνδρα που αρίστευσε με την πυγμή του, και ας τον τιμούν με σεβασμό όλοι οι πολίτες κι οι ξένοι. Διότι ίσια βαδίζει στον δρόμο που μισεί η ύβρις, βαθιά σεβόμενος τη σοφία των σωφρόνων προγόνων του…»
Η ωδή αυτή είχε χαραχθεί με χρυσά γράμματα στον ναό της θεάς Αθηνάς της Λίνδου.
Ο Διαγόρας νίκησε τέσσερις φορές στα Ίσθμια, δύο φορές στα Νέμεα, τουλάχιστον μία στα Πύθια, ενώ διακρίθηκε πολλές φορές σε τοπικούς αγώνες της Ρόδου και άλλων ελληνικών πόλεων. Αλλά, και όταν πια αποσύρθηκε, η δόξα δεν τον εγκατέλειψε.
Έζησε αρκετά για να δει τους γιους του να φορούν το στεφάνι της νίκης στην Ολυμπία. Το 448 π.Χ, ο Δαμάγετος νικούσε για δεύτερη φορά στο παγκράτιο και ο Ακουσίλαος στην πυγμαχία. Τα δύο αδέλφια σήκωσαν τον πατέρα τους στους ώμους, ενώ το πλήθος από τις κερκίδες τους επευφημούσε με ενθουσιασμό και τους έραινε με λουλούδια.
Κάποια στιγμή ένας από τους θεατές φώναξε στον Διαγόρα: « Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Όλυμπον αναβήση, τουτέστι, Πέθανε, Διαγόρα, δεν πρόκειται να ανέβεις και στον Όλυμπο», που σημαίνει πως αυτό ήταν το ανώτερο επίπεδο δόξας που μπορούσε να επιτύχει ένας θνητός άνθρωπος.Εκείνη τη στιγμή της υπέρτατης δόξας πέθανε ο Διαγόρας μέσα στην αγκαλιά των γιων του, ως ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου!
Ο σεβασμός που απολάμβανε η οικογένεια του Διαγόρα γίνεται φανερή από ένα περιστατικό που καταγράφεται κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Συνέβη τότε, σε μία ναυμαχία να συλλάβουν οι Αθηναίοι τον Δωριέα, τον τρίτο γιο του Διαγόρα, νικητή του παγκρατίου σε τρεις διαδοχικές Ολυμπιάδες και περιοδονίκη από το 432 ως το 424 π..Χ. Σύμφωνα με τη συνήθεια, θα έπρεπε είτε να ζητήσουν λύτρα για να τον απελευθερώσουν ή να τον θανατώσουν.
Εκείνοι όμως τον απελευθέρωσαν αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη. Οι εγγονοί του Διαγόρα, Ευκλής και Πεισίροδος στέφθηκαν επίσης Ολυμπιονίκες της πυγμαχίας το 404 π..Χ
Σ.γ.:Με τέτοια στεφάνια δόξας, μόχθου αγώνων και ηρωϊκών θυσιών είναι στρωμένο το ιερό και τιμημένο χώμα της ελληνικής γης. Νεοέλληνες μιμηθείτε τους προγόνους σας! Τσακείστε την μαφιόζικη Ε.Ε. το διεστραμμένο πολιτισμικό μίξερ!
Δικτατορία της νεότητας: Ταμπού και άρνηση του γήρατος στην εποχή μας
Από την πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, την κακοποίηση και τις διακρίσεις, οι ηλικιωμένοι γνωρίζουν σήμερα περισσότερο από ποτέ τον πόνο του γήρατος.
Χριστιάνα Στυλιανού
29.11.2022
Artwork: Γιάννης Παπαϊωάννου / Olafaq
Παρατηρώ τα τελευταία χρόνια την έξαρση της τάσης του face app, μιας εφαρμογής που μας μεταμορφώνει σε ηλικιωμένους, που οι περισσότεροι από εμάς το βρίσκουμε αστείο. Δεν αντιλέγω ότι είναι εν μέρει διασκεδαστικό, αλλά παράλληλα προάγει μια γεροντοφοβία, διακωμωδώντας τη διαδικασία της γήρανσης. Όντας μη χρήσιμοι για την παραγωγή κεφαλαίου, οι ηλικιωμένοι οφείλουν να καταστραφούν, υπό την σκιά την ιδεολογικής ηγεμονίας του “forever young” (aka forever productive). Από την δεκαετία του ‘60, όπου επικρατεί ο όρος “teenager” από τη βιομηχανία της μόδας, της μουσικής, του κινηματογράφου και των διαφημίσεων, όλα απευθύνονται στους νέους.
Ο γιός του Σοφοκλή ζήτησε από τον Άρειο Πάγο να ορίσει τον πατέρα του ως μη ικανό για δικαιοπραξίες, ενώ οι Κείοι στην προκλασική Κέα συνήθιζαν να διαλέγουν το χρόνο του θανάτου τους εθελοντικά για να μην επιβαρύνουν την κοινωνία «κείον νόμιμον», δηλαδή σε εξαναγκαστική αυτοκτονία των ηλικιωμένων και όπως συνέβαινε και στην Μασσαλία για λόγους υπέρτατου χρέους στην κοινωνία, Χρησιμοποιούσαν το κώνειο ή μίγμα οίνου και παπαρούνας για να κοιμηθούν αιώνια.
Μέχρι το 2030, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω θα ξεπεράσει αυτόν των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών, καθώς, όπως εκτιμά ο ΟΗΕ, ο αριθμός των ηλικιωμένων θα αυξηθεί κατά 56% από 901 εκατομμύρια σε πάνω από 1,4 δισεκατομμύρια το 2030. Το 2050, ένας στους πέντε ανθρώπους θα είναι άνω των 60 ετών.
Μεγάλη συζήτηση δημιουργείται σήμερα για το πώς ο κόσμος έχει παραμελήσει τους ηλικιωμένους πολίτες του. Από την πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, την κακοποίηση και τις διακρίσεις, οι ηλικιωμένοι γνωρίζουν σήμερα περισσότερο από ποτέ τον πόνο του γήρατος. Ταυτόχρονα, αυτή που είναι υποτίθεται η στιγμή που θα έπρεπε να απολαμβάνουν την επιβράβευση από τους κόπους μιας ζωής, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι απλά γερνούν σε έναν κόσμο όπου η ζωή έχει γίνει πολυτέλεια.
Artwork: Γιάννης Παπαϊωάννου / Olafaq
Στο εύθραυστο και ευάλωτο στάδιο της ζωής τους, οι ηλικιωμένοι έχουν να αντιμετωπίσουν μερικές από τις πιο αποτρόπαιες παραβιάσεις. Σε ορισμένες κοινότητες οι ηλικιωμένοι συνδέονταν με τη μαγεία και καίγονταν ζωντανοί, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, έχουν αναγκαστεί να συντηρούν τα εγγόνια και τα άνεργα παιδιά τους. Όπως όλοι γνωρίζουμε, πολλοί από τους ηλικιωμένους στη χώρα μας, χρησιμοποιούν μεγάλο μέρος της σύνταξής τους για να φροντίσουν τις οικογενειακές ανάγκες, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης των νεαρών μελών που δεν έχουν δουλειά.
Η αντιμετώπιση του γήρατος διά μέσου των αιώνων
Το γήρας κατά τον Γαληνό δεν αποτελεί νόσο, αλλά ούτε και μια απολύτως φυσική κατάσταση. Είναι κατ’ αυτόν ένα ιδιάζον στάδιο της ανθρώπινης ζωής, το οποίο απαιτεί ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα. Στην Αρχαία Αίγυπτο το γήρας ήταν σεβαστό. Την Ιατρική στη χώρα του Νείλου την ασκούσαν κυρίως οι ιερείς, οι οποίοι απέδιδαν ιδιαίτερη αξία και βαρύτητα στην υγεία των γερόντων. Στην Αρχαία Ελλάδα το γήρας ήταν επίσης ιδιαίτερα σεβαστό και άξιο τιμών. Ο ηλικιωμένος διατηρούσε αμετάβλητο το κύρος και την θέση του στην κοινωνία και πολύ συχνά δεχόταν αξιώματα και τιμές, τα οποία σπανίως θα δεχόταν στη νεότητά του. Στην Ιλιάδα εκθειάζεται η σύνεση και η σοφία των γερόντων, στο πρόσωπο του βασιλιά της Πύλου, Νέστωρα. Ο Ιπποκράτης εκφράζει την λύπη του, όταν οι γέροντες μεταφέρονται από το λειτουργικό κέντρο της κοινωνίας στο περιθώριό της. Κατά τον Πλωτίνο, το γήρας είναι περίοδος αυτογνωσίας, η οποία είναι απολύτως αναγκαία για την πνευματική ωρίμανση του ανθρώπου.
Η γεροντοφοβία που χαρακτηρίζει την εποχή μας
Oι Navajo Ινδιάνοι θεωρούν την κάθε μέρα ως μια μικρή νίκη. Αντίθετα, οι σύγχρονοι μεσήλικες ή ηλικιωμένοι για να μη βρεθούν στο περιθώριο της ζωής και για να μη βιώσουν τον όχι μόνο βιολογικό αλλά και κοινωνικό ευτελισμό, προσπαθούν να καλύψουν τα ίχνη του χρόνου με φάρμακα ελιξίρια, πλαστικές επεμβάσεις, σεξουαλικά σκευάσματα, εφηβικό τρόπο ντυσίματος και συμπεριφορές. Η λέξη «γέρος» που ετυμολογικά σημαίνει «ιερός», δεν λέγεται πλέον με σεβασμό, αλλά αντιθέτως απαξιωτικά, και συχνά συνοδεύεται από άκομψα συνδετικά, όπως «παλιόγερος», «γεροπαράξενος», «γεροντομουρμούρα», για να αναφερθούμε μόνο σε μερικά από αυτά. Η πνευματική ωρίμανση θεωρείται δείγμα οπισθοδρόμησης και αντιθέτως επιβραβεύονται ναρκισσιστικές συμπεριφορές που είναι και το σήμα κατατεθέν της εποχής μας. Η υπερπροστασία από τους γονείς, η έλλειψη σεβασμού για τους ηλικιωμένους και η επιβράβευση της δύναμης, καθορίζει τα σημερινά ναρκισσιστικά μας πρότυπα .
Η ανώριμη εποχή μας
Η ανωριμότητα είναι χαρακτηριστικό μιας εποχής που υμνεί την νεότητα και καταδικάζει το γήρας και οδηγεί στην αναζήτησή της μέσα από το σεξ, την αλλαγή σεξουαλικών συντρόφων και την απειθαρχία, ενώ παράλληλα εξυμνεί το σώμα και την προσκόλληση με την εξωτερική εμφάνιση.
Ως εκ τούτου, μέσα από την απεγνωσμένη αναζήτησή της ηδονής, μια γενιά ανήσυχων ανθρώπων, που δεν οδηγείται στη αυτοπραγμάτωση και την ωρίμανση, αρνείται τον ρόλο του σοφού γέροντα και υποδύεται την αέναη νιότη, ενώ η μόνη πανανθρώπινη αλήθεια -ο θάνατος- καραδοκεί πάνω και πέραν της αρχής της ναρκισσιστικής ηδονής που έχει την πρωτοκαθεδρία.
Η Diane Vreeland Διευθύντρια της αμερικανικής Vogue εισάγει το όρο “youth quake” που υποδηλώνει την αρχή ενός παραληρήματος στην νεότητα που ηλικιωμένοι καταναλώνουν προϊόντα για νέους που οδηγούν τον ενήλικα σε Infantilisms (παιδισμό).Τα σημάδια του γήρατος πρέπει να καλυφθούν με οποιοδήποτε τίμημα.
Αισθήματα ντροπής μας συνοδεύουν μετά τα 50 . Στα παραμύθια κακοί γέροι τρώνε παιδιά ή είναι μάγοι. Αν και η θεματολογία της TV είναι για νέους και οι ίδιοι οι ηθοποιοί είναι νέοι, η πλειοψηφία του κοινού αποτελείται κυρίως από ηλικιωμένους, χωρίς ωστόσο να αντιπροσωπεύονται επαρκώς.
Ο ηλικιωμένος ήρωας του Italo Sveno στο ερώτημα αν υπάρχει κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τη νιότη, απαντά: «Κανένα». Αυτό το φιλοσοφικό «τίποτα» χαρακτηρίζει τη νεωτερικότητα. Στον 20ο αιώνα, η αποθέωση της νεότητας οδηγεί σε μια νεανίζουσα αντίληψη σε έναν κόσμο γερασμένο. Όπως λέει η Hannah Arendt, «σε ένα κόσμο απογυμνωμένο από τους οικείους μύθους» όπου όλες οι μορφές τέχνης αναφέρονται στη νεότητα σε έναν κόσμο ανοίκειο.
Η τρομοκρατία του γήρατος στον 20ο αιώνα
To retire στα μέσα του 19ου αιώνα σημαίνει «αποσύρομαι». 80 χρόνια μετά, υποδηλώνει «όχι ικανός για ενεργείς υπηρεσίες». Το γερμανικό “Senilität” που αρχικά σήμαινε «τα σημεία του γήρατος», κατέληξε να έχει το νόημα της «γεροντικής παραξενιάς». Ένας διάσημος ιατρός στην Αμερική το 1905 εκφώνησε μπροστά σ’ ένα νεανικό ακροατήριο έναν ιστορικό λόγο στον οποίο υποστήριξε την προκατάληψη κατά του γήρατος. Οι 60χρονοι είπε, έπρεπε άμεσα να εγκαταλείψουν την εργασία τους και την πολιτική.
Το στερεότυπο ότι οι ηλικιωμένοι δεν μαθαίνουν και οι γνώσεις τους εκπίπτουν, επιτίθεται στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Είναι μια δυσφήμιση, μια ψευδοεπιστημονική διάγνωση, μια κοινωνική καταδίκη που οδηγεί στον απολυταρχισμό. Ας μην ξεχνάμε διαχωρισμός των ανθρώπων με βάση τα βιολογικά κι εξωτερικά στοιχεία, αποτέλεσε και την βάση των ρατσιστικών εκδοχών του 19ου αιώνα.
Στις αρχές του 21αιώνα επικρατεί ένα καταναγκαστικό σύστημα για ομορφιά, νεότητα, σεξουαλικότητα με πρότυπο τον νέο και όμορφο, ικανό για αναπαραγωγή σε μια κοινωνία που γερνά. Οι ηλικιωμένοι νοιώθουν την απειλή της αρπακτικής νεότητας. Πιθανόν πάντα να υπήρχε μια τέτοια βιολογικά προγραμματισμένη δυνατότητα αλλά όταν οι άνθρωποι ζούσαν μέχρις τα 30-40 έτη αυτή δεν εκδηλωνόταν.
Η Doris Roberts σε ομιλία της στην Αμερικανική Γερουσία το 2002 αναφέρθηκε ότι στο Hollywood οι 25χρονες κάνουν Botox και στα 40 είναι κατάλληλες για ρόλους γιαγιάς. Η παραδοξότητα της αέναης αναζήτησης της ομορφιάς και της νεότητας σε μια κοινωνία ηλικιωμένων. Η νεότητα παρουσιάζεται ως πολύτιμο πετράδι και τελικά στον 21ο αιώνα καταδικάζεται στην ανεργία, δηλαδή την έμμεση απόσυρση.
Το στίγμα του γήρατος δημιουργεί συναισθήματα απώλειας της αυτοπεποίθησης, του αυτοελέγχου, της αξιοπρέπειας, μείωση της δημιουργικότητας και των πνευματικών ικανοτήτων. Οι περισσότεροι βλέπουν τους ηλικιωμένους ως ερειπωμένα σώματα και οι ίδιοι να βιώνουν την περιθωριοποίηση και να αισθάνονται πλεονάζοντες.
Artwork: Γιάννης Παπαϊωάννου / Olafaq
Γεροντική απελευθέρωση
Ο συγγραφέας του “Das Methusalem” Komplott, γράφει για μια συνωμοσία των Μαθουσάλων, όπου οι ηλικιωμένοι εναντιώνονται στην ιδεολογία της νεότητας, απελευθερώνονται και μπορούν να αναπνεύσουν ελεύθερα εκεί ακριβώς που ανήκουν : στην ηλικία τους. Προτείνει να μην ασχολούνται με τα ΜΜΕ καθημερινά και με το σώμα κάποιου άλλου, με τατουάζ ή πλαστικές. Δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει τι κάνει ο καθένας με το σώμα του, αλλά τι κάνει η κοινωνία με το σώμα μας. Όπως ο Φρανκεστάιν, μας μεταμορφώνει σε τέρατα.
Ο κόσμος έχει πράγματι πολλά να μάθει από τους ηλικιωμένους. Είναι η κόλλα που συνδέει κάθε κοινωνία με τη σοφία και την ανθεκτικότητά τους. Η μετάβαση σε ένα μέλλον χωρίς αποκλεισμούς που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες κάθε πολίτη του κόσμου δεν λειτουργεί μόνο προς όφελος της γηράσκουσας γενιάς της, αλλά είναι ζωτικής σημασίας για την προώθηση των διαδικασιών βιώσιμης ανάπτυξης. Σύμφωνα με τα λόγια του Νοτιοαφρικανού επαναστάτη κατά του απαρτχάιντ, Νέλσον Μαντέλα,«μια κοινωνία που δεν εκτιμά τους ηλικιωμένους της, αρνείται τις ρίζες της και θέτει σε κίνδυνο το μέλλον της».
O Γιώργος Ευαγγελάτος ψυχίατρος – ψυχαναλυτής παρέχει ψυχιατρική βοήθεια και συμβουλευτική σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προσωπικές ή οικογενειακές ψυχολογικές και ψυχοκοινωνικές δυσκολίες. Μάθετε περισσότερα για εμάς εδώ.
.
Λίμνη να τη χαρείτε όπως την κατάντησαν οι βιομηχανίε