Νοέ 10

Καυτά ερωτήματα των Κωνσταντίνου Βαθιώτη, τ. Αναπλ. Καθηγητή Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ. και Δημητρίου Δασκαλάκη, Δικηγόρου Αθηνών για τα οποία καλούνται οι Ιατρικοί Σύλλογοι και οι καθηγητές ιατρικής να απαντήσουν. Κοινός νους χρειάζεται!

Κωνσταντίνου Βαθιώτη, τ. Αναπλ. Καθηγητή Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ. και Δημητρίου Δασκαλάκη, Δικηγόρου Αθηνών

Πολλοὶ ἐμβολιασμένοι, εὑρισκόμενοι σὲ ἀσφαλῆ χρονικὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ γεγονὸς τοῦ ἐμβολιασμοῦ, διερωτῶνται μὲ μεγαλύτερη νηφαλιότητα γιὰ τὶς παροῦσες καὶ μελλοντικὲς συνέπειες τῆς ἀπόφασής τους.

Ἀνασκοποῦν τὰ γεγονότα τοῦ τελευταίου δεκαοκτάμηνου καὶ καταλήγουν σὲ ὁρισμένα ἀγωνιώδη ἐρωτήματα-συμπεράσματα, ποὺ ἀποτυπώνουν τὸν ἔντονο σκεπτικισμό τους γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῆς πανδημίας. Τὰ ἐρωτήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν ὡς ἀνιχνευτὲς ἀντιφάσεων, συνιστοῦν μιὰ κραυγὴ ἀγωνίας καὶ ἐσωτερικοῦ ψυχικοῦ πόνου ὅσων ἐμβολιασμένων ἀναζητοῦν παρηγοριὰ καὶ λύτρωση ἀπὸ τὸν φαῦλο καὶ νοσηρὸ κύκλο τοῦ ἐμβολιασμοῦ.

Ἐνόψει τῆς τρίτης δόσης, προσπαθοῦν νὰ ἀφυπνίσουν τὶς μουδιασμένες συνειδήσεις ἄλλων ἐμβολιασμένων, ὥστε ὅλοι μαζὶ νὰ ἀποτινάξουν τὸν ζυγὸ τῆς δουλείας τοῦ φόβου, διεκδικῶντας τὴν ἐλευθερία τους. Ἀπὸ τὴν ἀπόφασή τους νὰ μὴ συναινέσουν στὴν τρίτη δόση θὰ κριθεῖ ἂν μπορεῖ νὰ διασωθεῖ (ἔστω καὶ τὴν ὑστάτη στιγμὴ) ὁ κόσμος στὴν σημερινή του μορφὴ ἢ θὰ ὑποκύψει μιὰ γιὰ πάντα στὰ κελεύσματα τῆς ὑγειονομικῆς τυραννίας, ὁπότε θὰ ἀνοίξει ὁ δρόμος στὴν μετανθρωπιστικὴ δυστοπικὴ κοινωνία.

Ἀκολουθεῖ ἕνα ἐρωτηματολόγιο μὲ σωρεία λογικῶν ἀντιφάσεων, ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων ἡ ὑποβολὴ στη τρίτη δόση τοῦ ἐμβολιασμοῦ καθίσταται ἐν τέλει ἐγχείρημα ἄκρως προβληματικό.

 

  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ νοιάζονται οἱ κυβερνῶντες γιὰ τὴν Δημόσια Ὑγεία ἀλλὰ νὰ ζητοῦν μόνο πιστοποίηση τύπου καὶ ὄχι οὐσίας, ἀδιαφορῶντας παντελῶς γιὰ τὸ ἂν οἱ ἐμβολιασμένοι ἢ οἱ νοσήσαντες ἔχουν ἀντισώματα στὸν

κορωνοϊό;

  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ νοιάζεται ἡ κυβέρνηση γιὰ τὴ Δημόσια Ὑγεία, ἀλλὰ νὰ ἀφήνει τὰ νοσοκομεῖα ὑποστελεχωμένα καὶ ἀποδεκατισμένα ἀπὸ πεπειραμένους ἰατροὺς, ποὺ τοὺς θέτει ὑπὸ ἀναστολὴ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 4820/2021, μὲ ἀποτέλεσμα κάποιοι ἐξ αὐτῶν νὰ ἀναγκάζονται νὰ δέχονται ἀσθενεῖς σὲ παγκάκια προκειμένου νὰ τοὺς δώσουν τὶς πολύτιμες ἰατρικὲς συμβουλές τους;
  2. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ γνώμη τῶν εἰδικῶν ἐπιχειρηματολογικά θωρακισμένη, ἀλλὰ ταυτοχρόνως α) νὰ φιμώνεται ἡ ἀντίθετη ἄποψη καὶ β) νὰ ἀποφεύγεται ὁ δημόσιος διάλογος;
  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύονται ἢ ἔστω νὰ ἀποφεύγονται οἱ νεκροψίες, ὅταν πρέπει νὰ γίνει γνωστὸ ποιὲς εἶναι οἱ πραγματικὲς αἰτίες θανάτου, εἴτε ἀπὸ κορωνοϊὸ εἴτε ἀπὸ ἐμβολιασμό;
  2. Πῶς εἶναι δυνατὸν στὴν ἀρχὴ οἱ μάσκες νὰ θεωρήθηκαν περιττὲς ἢ καὶ ἐπικίνδυνες ἀλλὰ στὴν συνέχεια ἀναγκαῖες παντοῦ;
  3. Πῶς εἶναι δυνατὸν στὰ συνέδρια νὰ ἐπιτρέπεται στοὺς ἐμβολιασμένους νὰ κάνουν παρέα μόνο μὲ νοσήσαντες, ἀλλὰ νὰ ἀξιώνουν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ φοροῦν μάσκα καὶ νὰ τηροῦν ἀποστάσεις ἀσφαλείας;
  4. Πῶς εἶναι δυνατόν τά τέστ νὰ εἶναι διαγνωστικά, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίζονται σὰν ἀντισυλληπτικά, μὲ δράση covid-free γιὰ 48 ἢ 72 ὧρες;
  5. Πῶς εἶναι δυνατὸ σὲ κάποιες περιπτώσεις νὰ ἀπαιτεῖται τέστ δυὸ φορὲς τὴν ἑβδομάδα, ἐνῷ σὲ ἄλλες μία ἢ τρεῖς;
  6. Πῶς εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ καλοκαιριοῦ νὰ ἔπρεπε ὁ πελάτης ἑστιατορίου νὰ φορᾶ μάσκα ὅταν εἶναι ὄρθιος μέσα στὸ κατάστημα ἀλλὰ νὰ ἐπιτρεπόταν νὰ τὴν βγάλει ὅταν κάθεται; Ὄρθιος κολλάει, καθιστὸς δὲν κολλάει;
  7. Πῶς εἶναι δυνατὸν μέσα στὴν ἐκκλησία, ὅπου οἱ πιστοὶ δὲν μιλοῦν μεταξύ τους ἀλλὰ προσεύχονται, νὰ ἐπιβάλλεται χρήση διπλῆς μάσκας;
  8. Πῶς εἶναι δυνατὸν κάποιοι νὰ κυκλοφοροῦν μὲ μάσκα στοὺς δρόμους ἢ στὶς παραλίες ἢ ἀκόμη καὶ νὰ τὴν φοροῦν ὅταν ὁδηγοῦν μόνοι τους, ἀλλὰ ὅταν πηγαίνουν σὲ γεμάτα ἑστιατόρια νὰ τὴν βγάζουν;
  9. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουμε παγερὰ ἀδιάφοροι βλέποντας τετράχρονα παιδάκια νὰ τρέχουν στὸ προαύλιο τοῦ σχολείου χωρὶς νὰ ἀποχωρίζονται τὴν μάσκα τους;
  10. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτεῖτο τὸ καλοκαῖρι τέστ μόνο ἀπὸ τὴν Ἀθήνα πρὸς τὸ νησὶ, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ τὸ νησὶ πρὸς τὴν Ἀθήνα;
  11. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνδέεται αἰτιωδῶς ἡ νυχτερινὴ μουσικὴ μὲ τὴν διασπορὰ τοῦ ἰοῦ;
  12. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνδέονται αἰτιωδῶς μὲ τὴν διασπορὰ τοῦ κορωνοϊοῦ, ἡ κολύμβηση καὶ τὸ ψάρεμα, τὰ ὁποῖα ἀπαγορεύτηκαν κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ λοκντάουν;
  13. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μποροῦν νὰ προβλέπουν οἱ εἰδικοί τό ἑκάστοτε ἑπόμενο κύμα τοῦ κορωνοϊοῦ σὰν νὰ εἶναι προφῆτες καὶ ὄχι γιατροί;
  14. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδηλώνονται τὰ ὑποτιθέμενα κύματα ταὐτοχρόνως σχεδὸν σὲ ὅλες τὶς χῶρες παρὰ τὴν διαφορὰ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν;
  15. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ φυσικὴ καὶ κυτταρικὴ ἀνοσία νὰ εἶναι ὑποδεέστερη τῆς τεχνητῆς ἀνοσίας πειραματικῶν ἐμβολίων;
  16. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώνεται τὸ ἀκαταδίωκτο ἰατρῶν γιὰ τὴν διαχείριση τῆς πανδημίας καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἀξιώνεται ἡ τυφλὴ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ πρόσωπό τους; Ποιὸς ὁδηγὸς θὰ ἀγόραζε καινούργιο αὐτοκίνητο ἂν διάβαζε στὴν ἐγγύηση ὅτι ὁ κατασκευαστὴς δὲν φέρει καμία εὐθύνη γιὰ ἀστοχία ὑλικοῦ;
  17. Πῶς εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ μὴν ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνη γιὰ τὶς παρενέργειες τῶν ἐμβολίων ἀλλὰ ὅποιος δὲν ἐμβολιασθεῖ νὰ φέρει ἀτομικὴ εὐθύνη;
  18. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύονται οἱ κόντρες ταχύτητας ἀκόμη καί ἂν εἶναι μηδαμινὸς ὁ κίνδυνος νὰ πεθάνουν οἱ διαγωνιζόμενοι δεξιοτέχνες ὁδηγοὶ, πού ἐπιβαίνουν σὲ αὐτοκίνητα ὑψηλῆς παθητικῆς ἀσφάλειας, ἀλλὰ νὰ ἐπιβάλλεται ὁ ἐμβολιασμὸς πολιτῶν μὲ πειραματικὰ ἐμβόλια, πού ἔχουν σοβαρὲς παρενέργειες;
  19. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὅταν ἀποφασιζόταν περικοπὴ μισθῶν ἐπὶ μνημονίων νὰ γίνονταν ἀπεργίες ὀργανωμένες ἀπὸ τοὺς συνδικαλιστὲς ἐργατοπατέρες, ἀλλὰ ὅλοι αὐτοὶ νὰ παραμένουν μουγκοί, σήμερα, πού ἀναστέλλεται ἡ καταβολὴ μισθοῦ τῶν ἐπαγγελματιῶν ὑγείας;
  20. Πῶς εἶναι δυνατὸν πρὸ τοῦ κορωνοϊοῦ νὰ περιφρουρεῖτο στὸ ἔπακρο ἡ ἀκεραιότητα τῆς συναινέσεως ἀλλὰ ἐπὶ κορωνοϊοῦ νὰ ἐπιτρέπεται νὰ παρακάμπτεται μὲ τὴν ἀπειλὴ ἀναστολῆς τῆς καταβολῆς μισθοῦ;
  21. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε ἀνεξάρτητη καὶ ἀντικειμενικὴ πληροφόρηση ἀπὸ ΜΜΕ, πού ἔλαβαν πακτωλὸ χρημάτων γιὰ νὰ προπαγανδίζουν τὰ ὑγειονομικὰ μέτρα;
  22. Πῶς εἶναι δυνατὸν μιὰ φονικὴ πανδημία νὰ μὴ βιώνεται ὡς αὐτονοήτως φονική, ἀλλὰ νὰ πρέπει νὰ μᾶς πείσουν γι’ αὐτὸ τὰ ΜΜΕ μὲ καθημερινὴ προπαγάνδα;
  23. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε τόσο φονικὴ πανδημία καὶ τόσο ἀποτελεσματικὰ ἐμβόλια, ἀλλὰ τὸ κράτος νὰ καταφεύγει στὴν δωροδοκία ἢ στὸν ἐκβιασμὸ γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὸν ἐμβολιασμό;
  24. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μποροῦν οἱ πολῖτες νὰ πηγαίνουν στὸ γυμναστήριο (ἐφ’ ὅσον δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ λειτουργοῦν ὡς μικτοὶ χῶροι) μὲ ἐπίδειξη rapid καὶ νὰ ἀθλοῦνται (ἄρα νὰ ἔχουν ἔντονη δραστηριότητα, ἀπὸ τὴν ὁποία παράγονται “μολυσματικὰ” σταγονίδια), ἀλλὰ νὰ μὴ μποροῦν νὰ καθίσουν σὲ ἐσωτερικὸ χῶρο γιὰ νὰ πιοῦν ἕναν καφὲ (ἄρα νὰ ἔχουν μιὰ δραστηριότητα πού εἶναι λιγότερο ἐπικίνδυνη τῆς γυμναστικῆς);
  25. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ πολλοὺς μῆνες νὰ θεωροῦνταν τὰ self test ἀποτελεσματικὰ γιὰ τὴν ἀναχαίτιση τοῦ κορωνοϊοῦ, ἀλλὰ αἴφνης στὸν ἰδιωτικὸ τομέα νὰ ἀξιώνονται ἀποκλειστικῶς τὰ rapid test;
  26. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραδέχεται ἀπερίφραστα ὁ καθ. Ἰατρικῆς Θ. Βασιλακόπουλος ὅτι ὁ ἐμβολιασμὸς εἶναι μιὰ πειραματικὴ διαδικασία καὶ νὰ μὴν ἀντιδροῦν οἱ πολῖτες ,πού πληροφοροῦνται ὅτι ἔχουν μετατραπεῖ σὲ πειραματόζωα;
  27. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βιώνουμε ἕναν νέο ἐθνικὸ διχασμὸ ἀνάμεσα σε ἐμβολιασμένους καὶ ἀνεμβολίαστους, ἀλλὰ τὴν ἡμέρα τῆς ἐπετείου γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας ὁ πρωθυπουργὸς νὰ δήλωσε ὅτι «ἑνωμένοι οἱ Ἕλληνες ὑποδεχόμαστε καὶ φέτος τὴν 24η Ἰουλίου, μετουσιώνοντας τὴν ἐμπειρία σὲ ἐθνικὴ αὐτοπεποίθηση καὶ ἐνεργὸ αἰσιοδοξία»;
  28. Πῶς εἶναι δυνατὸν πρὸ τοῦ ἐμβολιασμοῦ κάθε θάνατος νὰ χρεωνόταν στὸν κορωνοϊὸ, ἀνεξαρτήτως ἂν ἐπῆλθε ὄντως ἀπὸ ἢ ἁπλῶς μὲ κορωνοϊὸ (ἀμάχητο τεκμήριο αἰτιότητας τῆς νόσου), ἀλλὰ μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸ κάθε θάνατος νὰ ἀποσυνδέεται ἀπὸ τὸ ἐμβόλιο (ἀμάχητο τεκμήριο μὴ αἰτιότητας τοῦ ἐμβολιασμοῦ);
  29. Πῶς εἶναι δυνατὸν στὰ φυλλάδια τῶν φαρμακευτικῶν ἑταιρειῶν νὰ ἀναγράφονται οἱ παρενέργειες, ἀλλὰ ἡ κυβέρνηση καὶ οἱ προπαγανδιστὲς νὰ ἰσχυρίζονται ὅτι τὰ ἐμβόλια εἶναι ἀσφαλέστατα;
  30. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐπαγγελματίες Ὑγείας, πού στὴν ἀρχὴ τῆς πανδημίας ἄξιζαν χειροκροτήματα γιὰ τὴν ἡρωϊκή τους προσφορά, σήμερα νὰ τιμωροῦνται μὲ τὴν ἀναστολὴ τῶν καθηκόντων τους ἀντιμετωπιζόμενοι ὡς ὑγειονομικὲς βόμβες;
  31. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίσθηκε ὁ ὑποχρεωτικὸς ἐμβολιασμὸς καὶ ἄλλες ὑποχρεωτικὲς ἰατρικὲς πράξεις μὲ τὴν ΠΝΠ τῆς 25ης Φεβρουαρίου 2020, ἐνῷ στὴν Ἑλλάδα δὲν εἶχε ἀκόμη καταγραφεῖ κανένα κροῦσμα κορωνοϊοῦ καὶ ἡ πανδημία κηρύχθηκε ἐπισήμως ἀπὸ τὸν Π.Ο.Υ. στὶς 11 Μαρτίου 2020;
  32. Πῶς εἶναι δυνατόν, πέρυσι ποὺ δὲν εἶχε ἀκόμη ξεκινήσει ὁ ἐμβολιασμός, τὰ κρούσματα νὰ ἦταν πολὺ λιγότερα ἀπό ὅ,τι σήμερα, ποὺ ἔχουν ἐμβολιασθεῖ οἱ μισοὶ καὶ πλέον κάτοικοι τῆς Ἑλλάδας;
  33. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐμβολιασμένοι καὶ ἀνεμβολίαστοι τό πρωΐ νὰ μπαίνουν μαζὶ στὸ ἴδιο λεωφορεῖο, τὸ μεσημέρι, ὅταν θὰ θελήσουν νὰ φᾶνε σὲ ἑστιατόριο, νὰ χωρίζουν οἱ δρόμοι τους, καὶ τὸ βράδυ, πού ἐπιστρέφουν σπίτι τους, νὰ ξανασμίγουν μπαίνοντας στὸ ἴδιο λεωφορεῖο;
  34. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ 40 χρόνια νὰ μὴν ἔχει βρεθεῖ ἐμβόλιο κατὰ τοῦ AIDS, ἀλλὰ γιὰ τὸν πρωτοεμφανισθέντα SARS-COV-2 νὰ βρέθηκε μέσα σὲ λίγους μῆνες;
  35. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑποβάλλεται ὁ πληθυσμὸς σὲ ἐμβολιασμὸ μὲ ἕνα ἐμβόλιο, πού ὅταν παρασκευάσθηκε δὲν ὑπῆρχε γνώση γιὰ τὸ εἶδος τῶν μεταλλάξεων τοῦ ἰοῦ;
  36. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χτισθεῖ τὸ τεῖχος ἀνοσίας, ὅταν οἱ ἐμβολιασμένοι ἐξακολουθοῦν νὰ μεταδίδουν καὶ νὰ νοσοῦν, ἐνῷ ταὐτοχρόνως ἐμφανίζονται συνεχῶς νέες μεταλλάξεις;
  37. Πῶς εἶναι δυνατὸν στὴν ἀρχὴ τῆς πανδημίας νὰ νοιάζονταν οἱ ὑγειονομικοὶ διαχειριστὲς νὰ μὴ χαθεῖ οὔτε μία ψυχὴ, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας (γι’ αὐτὸ ἄλλωστε ἐπεβλήθη ὁριζοντίως τὸ λοκντάουν), ἀλλὰ μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸ ὁ θάνατος ἔστω ἑνὸς ἀνθρώπου ἀπὸ τὶς παρενέργειες τοῦ ἐμβολίου νὰ θεωρεῖται ἀποδεκτὸ-ἀναγκαῖο κακό;
  38. Πῶς εἶναι δυνατὸν πρὸ τοῦ ἐμβολιασμοῦ νὰ διδασκόταν στὸ Ποινικὸ Δίκαιο ὅτι, κατὰ τὴν ἐπίλυση τραγικῶν διλημμάτων, δὲν ἐπιτρέπονται ποιοτικὲς διαβαθμίσεις καὶ ποσοτικὲς προσθαφαιρέσεις, σὲ σχέση μὲ τὸ ἔννομο ἀγαθό τῆς ζωῆς (ἄρα μία ζωὴ ἰσοῦται μὲ ἄπειρες), ἀλλὰ μετὰ τὸν ἐμβολιασμὸ νὰ ἐφαρμόζεται ἡ ὠφελιμιστικὴ λογική τῆς ἀνθρωποθυσίας, δηλ. νὰ ἐπιτρέπεται νὰ στέλνουμε λίγες ζωὲς στὴν ἄλλη ζωὴ γιὰ νὰ γλυτώσουμε τὶς πολλές;
  39. Πῶς εἶναι δυνατὸν πρὸ τοῦ κορωνοϊοῦ νὰ συμφωνούσαμε ὅτι εἴμαστε μέλη μιᾶς μεθηρωϊκῆς κοινωνίας ἀλλὰ μετὰ τὴν ἔλευση τοῦ κορωνοϊοῦ νὰ μᾶς ζητοῦν νὰ συμπεριφερθοῦμε σὰν σοῦπερ-ἥρωες, πού ἀποδεχόμαστε νὰ πέσουμε στὸν γκρεμὸ γιὰ νὰ συμβάλουμε στὸ χτίσιμο τοῦ τείχους τῆς ἀνοσίας;
  40. Πῶς εἶναι δυνατόν τό τεῖχος ἀνοσίας νὰ ἐκρίθη ἀρχικῶς ὅτι χτίζεται μὲ ἐμβολιασμὸ, πού φθάνει στὸ 60% ἀλλὰ ξαφνικὰ νὰ ἀναβαθμίσθηκε στὸ 90%;

Εἶναι δυνατὸν μιὰ μετάλλαξη νὰ μεταβάλλει τὸ ποσοστὸ τῆς ἐμβολιαστικῆς κάλυψης τοῦ πληθυσμοῦ;

  1. Πῶς εἶναι δυνατόν τό 2009/2010, ὅταν ξέσπασε ἡ γρίπη τῶν χοίρων νὰ κάθονταν ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγείας Δ. Ἀβραμόπουλου οἱ Κοντοζαμάνης καὶ Τσιόδρας, καὶ 10 χρόνια μετὰ νὰ διαδραματίζουν τὰ δύο αὐτὰ πρόσωπα καὶ πάλι καθοριστικὸ ρόλο γιὰ τὴν διαχείριση τῆς νέας ἐπιδημίας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἱστορία μὲ τέτοια ἀκρίβεια;
  2. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλεγε ὁ καθ. Ἰατρικῆς κ. Ν. Σύψας ὅτι ἡ μάσκα πρέπει νὰ φοριέται ἀπὸ τὸν πάσχοντα γιὰ νὰ προστατεύονται οἱ ὑγιεῖς ἀλλὰ τελικῶς νὰ φθάσουμε σὲ σημεῖο νὰ τή φορᾶνε ὅλοι οἱ πολῖτες, θεωρούμενοι ἀδιακρίτως πάσχοντες;
  3. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπιζόμαστε ὅλοι ὡς ἐν δυνάμει ἄρρωστοι;
  4. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίσθηκε ὑποχρεωτικὸς ἐμβολιασμὸς σὲ λίγες χῶρες τοῦ Νότου, π.χ. στὴν Ἑλλάδα, στὴ Γαλλία, στὴν Ἰταλία καὶ στὴν Κύπρο,

ἀλλὰ ὄχι σὲ ἄλλες προηγμένες χῶρες, ἰδίως τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Βορρᾶ;

  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὴν Μ. Ἑβδομάδα τοῦ 2021 νὰ ἀποφασίσθηκε ἡ ἀλλαγὴ τῆς ὥρας τῆς Ἀναστάσεως ὡς μέτρο σχετικὸ μὲ τὸν περιορισμὸ τῆς διάδοσης τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅταν ἡ νέα ὥρα (21.00) θὰ ἔδινε τὴν δυνατότητα νὰ προσέλθουν στὴν ἐκκλησία πολὺ περισσότεροι ἄνθρωποι (οἱ ὁποῖοι μάλιστα  θὰ ἔτρωγαν μετὰ τὴν μαγειρίτσα τους χωρὶς νὰ εἶχαν δυσκολία στὸν ὕπνο) ἀπ’ ὅ,τι ἂν ἡ Ἀνάσταση γινόταν κατὰ τὴν μέχρι πρότινος καθιερωμένη ὥρα (00.00), πολλῷ δὲ μᾶλλον, πού τὴν Δευτέρα τῆς Διακαινησίμου ὑπῆρξε ἄρση τῶν περιορισμῶν;
  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει ἕνα ἐμβόλιο πού μπορεῖ νὰ γίνει σὲ μία δόση, ἀλλὰ ὅλα τά ὑπόλοιπα νὰ ἀπαιτοῦν δύο ἢ περισσότερες δόσεις;
  2. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ μπορεῖ νὰ ἐπιλέξει ὁ πολίτης κάποιο ἄλλο ἐμβόλιο, π.χ. κινεζικό, πέραν ἐκείνων πού λανσάρει ἡ κυβέρνηση;
  3. Πῶς εἶναι δυνατὸν 18 μῆνες μετὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ κορωνοϊοῦ νὰ μὴν μιλάει κανεὶς γιὰ τὸ ἐπίσημο ποσοστὸ θνησιμότητας τῆς νόσου ἐπὶ τοῦ γενικοῦ πληθυσμοῦ;
  4. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουμε ἀπαθεῖς βλέποντας τὴν ἰατρὸ κ. Μ. Παγώνη νὰ ξεσπᾶ σὲ χαχανητὰ τὴν ὥρα πού προβλέπει ὅτι ἔρχονται δύσκολες ἡμέρες;
  5. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖτες πού ὑφίστανται σωματικὲς βλάβες μετὰ τὸν ἐμβολιασμό τους νὰ ἀρνοῦνται νὰ στείλουν κίτρινη κάρτα στὸν ΕΟΦ;
  6. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἀρκετοὶ πολῖτες νὰ προσέρχονται στὸ ἐμβολιαστικὸ κέντρο μὲ δάκρυα καὶ ἐσωτερικὴ ἀγωνία, ἐνῷ τὸ ἐμβόλιο εἶναι ἀσφαλὲς καὶ ἀποτελεσματικό;
  7. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρεῖται ὅτι κάποιος ἐμβολιάζεται γιὰ νὰ χτίσει τὸ τεῖχος τῆς ἀνοσίας, ἀλλὰ ὄχι γιὰ νὰ ἐπανακτήσει τὴν χαμένη ζωὴ και ἐλευθερία του;
  8. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐμβολιασμένοι νὰ ὑπερασπίζονται τὰ δικαιώματα κάθε κοινωνικῆς μειοψηφίας, ἀλλὰ νὰ παρακολουθοῦν ἀμέτοχοι καὶ ἀδιάφοροι τὸν ἀγῶνα τῶν ανεμβολίαστων συνανθρώπων τους γιὰ τὸ σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων;
  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ζητοῦν μετ’ ἐπιτάσεως νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν δῆθεν ὀρθὴ συμπεριφορὰ τῶν πολλῶν, ἐνῷ στὸ διάβα τῆς Ἱστορίας ἔχει ἀποδειχθεῖ πολλάκις ὅτι ἡ κοινωνικὴ πλειοψηφία ἔχει πέσει θῦμα συλλογικῆς πλάνης/ἀπάτης; Σ.γ.: Βλέπε αντιδράσεις των μαζών επί ναζισμού στον Χίτλερ και επί φασισμού προς τον Μουσουλίνι.
  2. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχόμαστε τὰ παιδιά μας νὰ παίζουν σὲ διακριτοὺς χώρους στο προαύλιο τοῦ σχολείου, ἐνῷ τὸ ἀπόγευμα παίζουν μαζὶ στην πλατεία ἢ στην παιδικὴ χαρά;
  3. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐμβολιασμένοι γονεῖς νὰ παραλαμβάνουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τὸ σχολεῖο, ἀλλὰ νὰ ἀποφεύγουν νὰ τὰ φιλοῦν, φορῶντας μάσκα;
  4. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν μᾶς ἐλέγχει ἡ συνείδησή μας, ἐγκαταλείποντας στα νοσοκομεῖα τοὺς πάσχοντες ἀπὸ Covid-19 συγγενεῖς μας, χωρὶς νὰ τοὺς συμπαραστεκόμαστε στις τελευταῖες τους στιγμές;
  5. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐνῷ εἶναι πλήρως καὶ ἀπολύτως ἐπιβεβαιωμένο ὅτι καὶ οἱ ἐμβολιασμένοι νοσοῦν καὶ μεταδίδουν τὸν ἰό, ἐν τούτοις νὰ ὑποβάλλονται σὲ ὑποχρεωτικὸ προληπτικὸ διαγνωστικὸ ἔλεγχο μόνο οἱ ἀνεμβολίαστοι;
  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολίτες νὰ ἐμβολιάζονται, μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία τάσσεται ὑπὲρ τοῦ ἐμβολιασμοῦ, ἐνῷ ὅταν μιλούσε γιὰ νηστεία και ἐγκράτεια οἱ ἴδιοι πολίτες κουνοῦσαν ἀδιάφορα τούς ὤμους τους, σχολιάζοντας ἀπαξιωτικὰ ὅτι πρόκειται γιὰ «λόγια τῶν παπάδων»;
  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐμβολιασμένοι νὰ τηρούν μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια τὰ ὑγειονομικὰ μέτρα, πετώντας  ἔξω ἀπὸ τοὺς χώρους ἑστίασης τοὺς ἀνεμβολίαστους συνανθρώπους τους μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «τὸ λέει ὁ νόμος», ἀλλὰ τὴν ἴδια στιγμὴ νὰ παραβιάζουν ἀνερυθρίαστα τὴν φορολογικὴ νομοθεσία;
  2. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολίτες νὰ ἐμβολιάζονται μὲ ἕνα πειραματικὸ σκεύασμα γιὰ νὰ προστατεύσουν τὴν ἀτομική τους ὑγεία, ἐνῷ τὴν ἴδια ὥρα νὰ καταπνίγουν τοὺς φόβους τους γιὰ ἐνδεχόμενη μελλοντικὴ βλάβη τῆς ὑγείας τους ἀπὸ τὶς ἄγνωστες παρενέργειες ἑνὸς καινοφανοῦς ἐμβολίου;
  3. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖτες νὰ ἐμβολιάζονται ἔχοντας ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στην ἐπιστήμη, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ ἀμφισβητοῦν ἢ νὰ ἀρνοῦνται τὸν Θεό;
  4. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖτες νὰ ἐμπιστεύονται τυφλὰ την ἐπιστήμη μετὰ τὶς πολυάριθμες ἀντιφατικὲς και ἀλληλοαντικρουόμενες ἀπόψεις τῶν εἰδικῶν;
  5. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖτες νὰ συμβιβάζονται μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ φοροῦν μάσκα γιὰ πολλὰ ἀκόμη χρόνια, ἐνῷ δὲν ἔχουν ἀναλυθεῖ και ἐρευνηθεῖ ἐπαρκῶς οἱ ἐπιπτώσεις τῆς μακροχρόνιας χρήσης μάσκας στην ἀτομικὴ ὑγεία;
  6. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολίτες νὰ μεριμνούν γιὰ τὴν προστασία τῆς δημόσιας ὑγείας συμμορφούμενοι μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια προς ὅλα τα ὑγειονομικὰ μέτρα, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ μὴν ἐξετάζουν αν ἐξ αἰτίας της τήρησής τους παράγεται κίνδυνος γιὰ τὴν ἀτομική τους ὑγεία;
  7. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολίτες νὰ μὴ συνυπολογίζουν τὴν στατιστικὴ πιθανότητα ἑνὸς τροχαίου ἀτυχήματος δεχόμενοι νὰ μεταβοῦν στην ἐργασία τους ὀδηγῶντας, ἀλλὰ νὰ δέχονται νὰ παραμένουν ἔγκλειστοι, ὥστε νὰ ἐκμηδενίσουν κάθε στατιστικὴ πιθανότητα μόλυνσής τους ἀπὸ τὸν κορωνοϊό;
  8. Πως εἶναι δυνατὸν οἱ πολίτες νὰ φορούν μάσκα γιὰ νὰ προστατεύσουν τὸν ἑαυτό τους και τοὺς ἄλλους ἀπὸ τὸν κορωνοϊό, ἀλλὰ τὴν ἴδια στιγμὴ μὲ τὸν τρόπο πού ὁδηγοῦν νὰ θέτουν σὲ ἄμεσο κίνδυνο ζωῆς τὸν ἑαυτό τους και τοὺς ἄλλους;
  9. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σκέπτονται κάποιοι νὰ ἐμβολιάσουν τὰ παιδιά τους, ὅταν, σύμφωνα μὲ τὸ πόρισμα τῆς μικτῆς ἐπιτροπῆς ἐμβολιασμοῦ και ἀνοσοποίησης τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, γιὰ τὴν συντριπτικὴ πλειονότητα τῶνπαιδιῶν ἡλικίας 12-15 ἐτῶν, ἡ τυχὸν μόλυνση ἀπὸ κορωνοϊὸ δὲν συνοδεύεται ἀπὸ συμπτώματα ἢ συνοδεύεται ἀπὸ ἐλαφρὰ συμπτώματα;
  1. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν παρέλθει 18 μῆνες ἀπὸ τὴν κήρυξη τῆς πανδημίας καὶ οἱ περισσότεροι νὰ πιστεύουν ἀκόμη ὅτι ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ζήτημα Δημόσιας uγείας καὶ ὄχι μὲ καμουφλαρισμένο λόγο γιὰ τὸν ψηφιακὸ μετασχηματισμὸ τῆς κοινωνίας;
  2. Πῶς ἐξηγεῖται ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ τῶν εἰδικῶν το γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλάδα μὲ 30% λιγότερα κρούσματα ἀπὸ τὴν Σερβία, νὰ καταγράφει περίπου 70% περισσότερους θανάτους;
  3. Πῶς εἶναι δυνατὸν κάποιοι ἐμβολιασμένοι νὰ μὴ μπορούν νὰ ὀνειρευτοῦν και νὰ χαρούν τὴν ζωή τους, ἀλλὰ νὰ φοβούνται περισσότερο;
  4. Πῶς είναι δυνατὸν οι πολῖτες νὰ μὴ μπορούν ἀκόμη νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι οἱ ἀποφάσεις τῶν εἰδικῶν δὲν λαμβάνονται πάντοτε με γνώμονα τὰ ἐπιδημιολογικὰ δεδομένα, ἀλλὰ ἱκανοποιοῦν ἀφανείς πολιτικὲς ἐπιδιώξεις;
  5. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖτες νὰ ἐμβολιάζονται και ταὐτοχρόνως νὰ πιστεύουν ὅτι εἶναι ἐλεύθεροι ἄνθρωποι πού ὁρίζουν τὸν ἑαυτό τους, ἐφ’ ὅσον κάθε φορᾶ ἀναμένουν καινούργιες ὁδηγίες γιὰ τὴν ἑπόμενη δόση τοῦ ἐμβολιασμοῦ;
  6. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖτες νά συναινοῦν νὰ ἐμβολιασθοῦν κατὰ ἑνὸς ἰοῦ που ἔχει τὸ ἴδιο παρατσούκλι μὲ μιὰ τρομοκρατικὴ ὀργάνωση (ἀόρατος ἐχθρὸς ὁ κορωνοϊός, ἀόρατος ἐχθρὸς καὶ ἡ Ἀλ Κάϊντα);

 

Συμπληρωματικὰ πρὸς τὰ ἀνωτέρῳ, οἱ ἐμβολιασμένοι ὀφείλουν νὰ ἀναρωτηθοῦν και ως προς τὰ ἀκόλουθα:

– Θὰ ἐξαπατηθοῦν γιὰ ἀκόμη μιὰ φορὰ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση και τὰ ΜΜΕ, που θὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι γιὰ τὸ ἐπερχόμενο lockdown φταῖνε οἱ ἀνεμβολίαστοι και όχι  ἡ «νέα ἐπιθετικὴ» μετάλλαξη τοῦ ἰοῦ;

– Πότε θὰ βροῦν τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσουν ὅτι ἐμβολιάστηκαν, ἐπειδὴ ἡ κυβέρνηση, οἱ εἰδικοὶ καὶ τὰ ΜΜΕ τοὺς κατατρομοκράτησαν;

– Πῶς θὰ βρούν τὴν δύναμη νὰ σταματήσουν στην δεύτερη δόση εμβολιασμού ὥστε νὰ μὴν προχωρήσουν στην ἑπόμενη;

– Πότε θὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξει ποτὲ ἐπιστροφὴ στην κανονικότητα ἀλλὰ οἱ ἐναλλασσόμενες κρίσεις, ὑπὸ διαφορετικὸ ὄνομα κάθε φορά, θὰ ἀποτελοῦν τὴν ἑκάστοτε νέα κανονικότητα;

– Ὡς πότε θὰ ἀνέχονται τὴν μπότα τῆς υγειονομικής τυραννίας νὰ συνθλίβει τὸ πρόσωπο, την ζωὴ και τὰ ὄνειρά τους;

– Πότε θὰ βρούν τὴν δύναμη νὰ ὀρθώσουν τὸ κεφάλι τους πάνω ἀπὸ τὸν ὁρίζοντα τῆς μάζας, ὥστε νὰ ἀντικρίσουν τὰ πράγματα μὲ τις δικές τους διανοητικὲς δυνάμεις, διαχωρίζοντας τὴν θέση τους ἀπὸ τὸ πλῆθος;

– Πότε θὰ βρουν τὴν δύναμη νὰ ἀποτινάξουν τὴν κυριαρχία τῶν ΜΜΕ, ὥστε τὸν χρόνο πού ἀφιερώνουν στην τηλεόραση νὰ τὸν προσφέρουν ως προσευχὴ στον Θεό;

– Πότε θα κατανοήσουν ότι το πιστοποιητικὸ εμβολιασμού δεν εἶναι τὸ διαβατήριο ελευθερίας ἀλλὰ τὰ αόρατα δεσμὰ της ψηφιακής τους φυλακής;

– Πότε θα κατανοήσουν ότι «γυρίζοντας την πλάτη» στοὺς εἰδικούς, θὰ ἀντικρίσουν στην ψυχὴ τους τον Χριστὸ να τους τείνει το χέρι και να τους χαμογελά;

 Δημοσιεύτηκε στο μηνιαίο περιοδικό του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών, «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ», Αριθμός Τεύχους 231, Νοέμβριος 2021, σελ. 435.

https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiipYKGnov0AhXniv0HHV8bAk8QFnoECAoQAQ&url=https%3A%2F%2Fwww.agnikolaos.gr%2Fimages%2Fstories%2Fee%2F2021%2F231.pdf&usg=AOvVaw1xCA46PwGS6bOG_3HOigvS

Πηγή

Νοέ 09

Δεν μας φθάνει ο COVID-19 (με θνησιμότητα 0,05%) θα εξαπολύσουν κι άλλους με θνησιμότητα 50%

R.Paul κατά A.Fauci: «Κάνουν πειράματα με άγνωστους θανατηφόρους ιούς – Θα θέσουν σε κίνδυνο την ανθρωπότητα»

                                     Σοβαρές καταγγελίες από τον γερουσιαστή R.Paul για τον A.Fauci

Ενώπιον της Επιτροπής Υγείας της αμερικανικής Γερουσίας κλήθηκαν να καταθέσουν πριν από λίγες ημέρες ο Dr. Αntoni Fauci και η Διευθύντρια των CDC Δρ. Rochelle Walensky. 

Εκεί ακούστηκαν άκρως ενδιαφέροντες απόψεις και καταγγελίες από τους γερουσιαστές, οι οποίοι πίεζαν για να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες για τα εμβόλια κατά του Covid-19 και τον κορωνοϊό.

 

Ανάμεσα σε όσα ακούστηκαν ήταν και αυτά που είπε ο γερουσιαστής Rand Paul για τον A.Fauci, καθώς τον κατηγόρησε ότι χρηματοδότησε έρευνα στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Γουχάν (κάτι το οποίο είναι γνωστό εδώ και καιρό) και πως εκεί έγιναν πειράματα για τον κορωνοϊό, ενώ μάλιστα υποστήριξε ότι γίνονται και άλλα πειράματα καθώς οι επιστήμονες συνδυάζουν άγνωστους ιούς με κορωνοϊούς και δημιούργησαν ιούς με θνησιμότητα έως και 50% οι οποίοι θα μπορούσαν να βάλουν τέλος στη ζωή όπως την ξέρουμε. 

Αναφέρει μεταξύ άλλων ο γερουσιαστής:

«Dr. Fauci, δεν περιμένω να παραδεχτείτε σήμερα ότι εγκρίνατε τη χρηματοδότηση του ΝΙΗ για την απόκτηση της έρευνας λειτουργιών στην Wuhan, αλλά οι επανειλημμένες διαψεύσεις σας, έχουν κουράσει, και η πλειοψηφία των Αμερικανών ειλικρινά δεν σας πιστεύει.

Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα. Το ΝΙΗ (Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας)  πράγματι χρηματοδότησε την έρευνα λειτουργίας στην Wuhan παρά τις διαμαρτυρίες σας.

Μπορείτε να το αρνείστε όσο θέλετε, αλλά ακόμη και οι Κινέζοι συγγραφείς του εγγράφου, στην εργασία τους παραδέχονται ότι οι ιοί που δεν βρέθηκαν στη φύση, -ήταν κατασκευασμένοι, και ναι έγιναν πιο αποτελεσματικοί από τα πειράματα.

Η έρευνα αυτή θα μπορούσε να προκαλέσει μια πανδημία ακόμη χειρότερη την επόμενη φορά.

Υποφέρουμε σήμερα από μια (πανδημία) που έχει θνησιμότητα περίπου 1%.

Πειραματίζονται με ιούς που έχουν θνησιμότητα μεταξύ 15 και και 50%.

Ναι, ο πολιτισμός μας θα μπορούσε να κινδυνεύσει από έναν από αυτούς τους ιούς.

Τα πειράματα αυτά που συνδυάζουν άγνωστους ιούς με κορωνοϊούς, που έχουν έως και 50% θνησιμότητα θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τον πολιτισμό όπως τον ξέρουμε. Και όμως, κάθεστε εδώ απρόθυμος να αναλάβετε οποιαδήποτε ευθύνη για την τρέχουσα πανδημία και απρόθυμος να λάβετε μέτρα για να αποτρέψετε την πιθανή απελευθέρωση ενός ακόμη πιο θανατηφόρου ιού».

Σ.γ.:Με λίγα λόγια το τέλος των 7,5 δις είναι τετελεσμένο είτε με τον COVID-19, είτε με έναν άλλο πιο θανατηφόρο  ιό και φυσικά με τα δήθεν σωτήρια τσιμπήματα mRNA και viral vector (ενδιάμεσο δέκτη ιού) θα μας δολοφονήσουν χωρίς τα 7 τουλάχιστον δις της ανθρωπότητας να το πάρουν χαμπάρι χαμένοι μέσα στην άγνοιά τους!
ΠΗΓΗ:https://www.pronews.gr/kosmos/1032420_rpaul-kata-afauci-kanoyn-peiramata-agnoston-ion-me-koronoioys-tha-thesoyn-se-kindyno

Νοέ 09

Τι συμβαίνει με τον επίσκοπο Σεραφείμ; Εξαπολύει και με τον τρόπο που μιλάει μήνυμα διχασμού και παθιασμένης διχόνοιας ή όχι;

Πατέρας Στυλιανός Καρπαθίου: Προσκαλώ σε δημόσιο διάλογο τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για όσα λέει για τον κορωνοϊό

ΕΚΚΛΗΣΙΑ. – 10 Νοέ 2021 – 7:53

Στον Focus FM 103.6 και στον δημοσιογράφο Στέφανο Δαμιανίδη μίλησε ο Πατέρας Στυλιανός Καρπαθίου.

“Προσκαλώ σε δημόσιο διάλογο τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για όσα λέει για τον κορωνοϊό”, είπε με αφορμή σημερινές δηλώσεις του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ στις οποίες ο ίδιος ανέφερε ότι “όσοι εναντιώνονται στον εμβολιασμό είναι άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση ούτε με το Χριστό, ούτε με την Εκκλησία”.

“Ό,τι λέει είναι ακριβώς ό,τι λέει το Βατικανό” ανέφερε ο Πατέρας Στυλιανός Καρπαθίου σχετικά με την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου που διαβάστηκε στις εκκλησίες και απαντούσε στο αν το εμβόλιο περιέχει ίχνη από κυτταρικές σειρές εμβρύων.

Ακούστε εδώ:

Νοέ 08

Τα κρούσματα αποCOVID-19 είναι άσχετα από τον αριθμό των μπολιών σε 68 χώρες και 2947 κομητείες

Logo of phenaturepg

Link to Publisher's site
2021 Sep 30 : 1–4.
doi: 10.1007/s10654-021-00808-7 [Epub ahead of print]
PMCID: PMC8481107
PMID: 34591202

Increases in COVID-19 are unrelated to levels of vaccination across 68 countries and 2947 counties in the United States

S. V. Subramaniancorresponding author1,2 and Akhil Kumar3
Author information Article notes Copyright and License information Disclaimer

Associated Data

Supplementary Materials

Vaccines currently are the primary mitigation strategy to combat COVID-19 around the world. For instance, the narrative related to the ongoing surge of new cases in the United States (US) is argued to be driven by areas with low vaccination rates []. A similar narrative also has been observed in countries, such as Germany and the United Kingdom []. At the same time, Israel that was hailed for its swift and high rates of vaccination has also seen a substantial resurgence in COVID-19 cases []. We investigate the relationship between the percentage of population  fully vaccinated and new COVID-19 cases across 68 countries and across 2947 counties in the US.

Methods

We used COVID-19 data provided by the Our World in Data for cross-country analysis, available as of September 3, 2021 (Supplementary Table 1) []. We included 68 countries that met the following criteria: had second dose vaccine data available; had COVID-19 case data available; had population data available; and the last update of data was within 3 days prior to or on September 3, 2021. For the 7 days preceding September 3, 2021 we computed the COVID-19 cases per 1 million people for each country as well as the percentage of population that is fully vaccinated.

For the county-level analysis in the US, we utilized the White House COVID-19 Team data [], available as of September 2, 2021 (Supplementary Table 2). We excluded counties that did not report fully vaccinated population percentage data yielding 2947 counties for the analysis. We computed the number and percentages of counties that experienced an increase in COVID-19 cases by levels of the percentage of people fully vaccinated in each county. The percentage increase in COVID-19 cases was calculated based on the difference in cases from the last 7 days and the 7 days preceding them. For example, Los Angeles county in California had 18,171 cases in the last 7 days (August 26 to September 1) and 31,616 cases in the previous 7 days (August 19–25), so this county did not experience an increase of cases in our dataset. We provide a dashboard of the metrics used in this analysis that is updated automatically as new data is made available by the White House COVID-19 Team (https://tiny.cc/USDashboard).

Findings

At the country-level, there appears to be no discernable relationship between percentage of population fully vaccinated and new COVID-19 cases in the last 7 days (Fig. 1). In fact, the trend line suggests a marginally positive association such that countries with higher percentage of population fully vaccinated have higher COVID-19 cases per 1 million people. Notably, Israel with over 60% of their population fully vaccinated had the highest COVID-19 cases per 1 million people in the last 7 days. The lack of a meaningful association between percentage population fully vaccinated and new COVID-19 cases is further exemplified, for instance, by comparison of Iceland and Portugal. Both countries have over 75% of their population fully vaccinated and have more COVID-19 cases per 1 million people than countries such as Vietnam and South Africa that have around 10% of their population fully vaccinated.

An external file that holds a picture, illustration, etc. Object name is 10654_2021_808_Fig1_HTML.jpg

Relationship between cases per 1 million people (last 7 days) and percentage of population fully vaccinated across 68 countries as of September 3, 2021 (See Table S1 for the underlying data)

Across the US counties too, the median new COVID-19 cases per 100,000 people in the last 7 days is largely similar across the categories of percent population fully vaccinated (Fig. 2). Notably there is also substantial county variation in new COVID-19 cases within categories of percentage population fully vaccinated. There also appears to be no significant signaling of COVID-19 cases decreasing with higher percentages of population fully vaccinated (Fig. 3).

An external file that holds a picture, illustration, etc. Object name is 10654_2021_808_Fig2_HTML.jpg

Median, interquartile range and variation in cases per 100,000 people in the last 7 days across percentage of population fully vaccinated as of September 2, 2021

An external file that holds a picture, illustration, etc. Object name is 10654_2021_808_Fig3_HTML.jpg

Percentage of counties that experienced an increase of cases between two consecutive 7-day time periods by percentage of population fully vaccinated across 2947 counties as of September 2, 2021

Of the top 5 counties that have the highest percentage of population fully vaccinated (99.9–84.3%), the US Centers for Disease Control and Prevention (CDC) identifies 4 of them as “High” Transmission counties. Chattahoochee (Georgia), McKinley (New Mexico), and Arecibo (Puerto Rico) counties have above 90% of their population fully vaccinated with all three being classified as “High” transmission. Conversely, of the 57 counties that have been classified as “low” transmission counties by the CDC, 26.3% (15) have percentage of population fully vaccinated below 20%.

Since full immunity from the vaccine is believed to take about 2 weeks after the second dose, we conducted sensitivity analyses by using a 1-month lag on the percentage population fully vaccinated for countries and US counties. The above findings of no discernable association between COVID-19 cases and levels of fully vaccinated was also observed when we considered a 1-month lag on the levels of fully vaccinated (Supplementary Figure 1, Supplementary Figure 2).

We should note that the COVID-19 case data is of confirmed cases, which is a function of both supply (e.g., variation in testing capacities or reporting practices) and demand-side (e.g., variation in people’s decision on when to get tested) factors.

Interpretation

The sole reliance on vaccination as a primary strategy to mitigate COVID-19 and its adverse consequences needs to be re-examined, especially considering the Delta (B.1.617.2) variant and the likelihood of future variants. Other pharmacological and non-pharmacological interventions may need to be put in place alongside increasing vaccination rates. Such course correction, especially with regards to the policy narrative, becomes paramount with emerging scientific evidence on real world effectiveness of the vaccines.

For instance, in a report released from the Ministry of Health in Israel, the effectiveness of 2 doses of the BNT162b2 (Pfizer-BioNTech) vaccine against preventing COVID-19 infection was reported to be 39% [], substantially lower than the trial efficacy of 96% []. It is also emerging that immunity derived from the Pfizer-BioNTech vaccine may not be as strong as immunity acquired through recovery from the COVID-19 virus []. A substantial decline in immunity from mRNA vaccines 6-months post immunization has also been reported []. Even though vaccinations offers protection to individuals against severe hospitalization and death, the CDC reported an increase from 0.01 to 9% and 0 to 15.1% (between January to May 2021) in the rates of hospitalizations and deaths, respectively, amongst the fully vaccinated [].

In summary, even as efforts should be made to encourage populations to get vaccinated it should be done so with humility and respect. Stigmatizing populations can do more harm than good. Importantly, other non-pharmacological prevention efforts (e.g., the importance of basic public health hygiene with regards to maintaining safe distance or handwashing, promoting better frequent and cheaper forms of testing) needs to be renewed in order to strike the balance of learning to live with COVID-19 in the same manner we continue to live a 100 years later with various seasonal alterations of the 1918 Influenza virus.

Supplementary Information

Below is the link to the electronic supplementary material.

 

Footnotes

Publisher’s Note

Springer Nature remains neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.

 

References

1. Vaccinations CDC. CDC COVID data tracker. Centers for Disease Control and Prevention. 2021. https://covid.cdc.gov/covid-data-tracker/#vaccinations.
2. Nicolas E. Germany mulls restrictions for unvaccinated as cases soar. EUobserver; 2021. https://euobserver.com/coronavirus/152534.
3. Estrin D. Highly vaccinated Israel is seeing a dramatic surge in New COVID cases. Here’s why. NPR; 2021. https://www.npr.org/sections/goatsandsoda/2021/08/20/1029628471/highly-vaccinated-israel-is-seeing-a-dramatic-surge-in-new-covid-cases-heres-why.
4. Ritchie H, Ortiz-Ospina E, Beltekian D, Mathieu E, Hasell J, Macdonald B, Giattino C, Appel C, Rodés-Guirao L, Roser M. Coronavirus pandemic (COVID-19). 2020. Published online at OurWorldInData.org. Retrieved from: https://ourworldindata.org/coronavirus.
5. White House COVID-19 Team. COVID-19 community profile report. 2020. HealthData.gov. https://healthdata.gov/Health/COVID-19-Community-Profile-Report/gqxm-d9w9.
7. Thomas SJ, Moreira ED, Kitchin N, Absalon J, Gurtman A, Lockhart S, Perez JL, et al. Six Month safety and efficacy of the BNT162b2 Mrna Covid-19 vaccine. MedRxiv. 2021 doi: 10.1101/2021.07.28.21261159. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] []
8. Gazit S, Shlezinger R, Perez G, Lotan R, Peretz A, Ben-Tov A, Cohen D, Muhsen K, Chodick G, Patalon T. Comparing sars-cov-2 natural immunity to vaccine-induced immunity: reinfections versus breakthrough infections. MedRxiv. 2021 doi: 10.1101/2021.08.24.21262415. [CrossRef] []
9. Canaday DH, Oyebanji OA, Keresztesy D, Payne M, Wilk D, Carias L, Aung H, Denis KS, Lam EC, Rowley CF, Berry SD, Cameron CM, Cameron MJ, Wilson B, Balazs AB, King CL, Gravenstein S. Significant reduction in humoral Immunity among healthcare workers and nursing home residents 6 months AFTER COVID-19 BNT162b2 mRNA vaccination. MedRxiv. 2021 doi: 10.1101/2021.08.15.21262067. [CrossRef] []
10. McMorrow M. (rep.). Improving communications around vaccine breakthrough and vaccine effectiveness. 2021. Retrieved from https://context-cdn.washingtonpost.com/notes/prod/default/documents/8a726408-07bd-46bd-a945-3af0ae2f3c37/note/57c98604-3b54-44f0-8b44-b148d8f75165.

Νοέ 08

Δεδομένα του Johns Hopkins αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι τα μπόλια προκαλούν στην πλειοψηφία τους Ασθένεια και Θάνατο

Johns Hopkins Data: Proof COVID Shots Cause Majority of Illness and Death

HAFOctober 11, 2021

A savvy UK quantitative data analyst named Joel Smalley recently uploaded a video highlighting data from John Hopkins University showing insane spikes in Covid-19 deaths after countries introduced Covid injections.

Ένας ποσοτικός αναλυτής του Ηνωμένου Βασιλείου ονόματι Joel Smalley πρόσφατα ανάρτησε ένα βίντεο τονίζοντας ξεκάθαρα ότι  έρευνα στο  John Hopkins University έδειξε ότι άναρχες εκτός ελέγχου ακίδες του COVID-19 προκαλούν θανάτους σε όσες χώρες εισήχθηκαν και εφαρμόσθηκαν τα μπόλια.

The data points from dozens of countries shows the same upward trend: as soon as the vaccines got introduced, COVID deaths skyrocketed.

Τα δεδομένα παρμένα από δωδεκάδες χωρών δείχνουν την ίδια προς τα άνω πορεία. Αμέσως μόλις τα μπόλια εισήχθηκαν οι θάνατοι από COVID έγιναν ουρανομήκεις.

Johns Hopkins data proves COVID shots are causing the majority of illness and death:

Δεδομένα από το Johns Hopkins αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι τα μπόλια προκαλούν στην πλειοψηφία τους Ασθένεια και Θάνατο

COVID-19 deaths around the world, before and after the vaccination programs:

Θάνατοι από COVID-19 σε παγκόσμιο επίπεδο προ και μετά την έναρξη των τσιμπημάτν:UK Public Health Data: 80% Of Covid-19 Deaths In AUGUST Were Vaccinated People
UK Public Health Data: 81% Of Covid-19 Deaths In SEPTEMBER Were Vaccinated People

Source: InfoWars.com / References: FreeWorldNews.tv; YouTube.com

 

Νοέ 07

Ό,τι και να σας προτείνουν μπόλι, PCR ή Rapid tests αποτελούν προσχεδιασμένη θανατηφόρα ατζέντα. H μετάφραση ξανά λόγω σοβαρότητας του άρθρου

ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Σή…

μερα έχουμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σχετική επιστημονική μελέτη με τα τεκταινόμενα η οποία επικεντρώνεται στα τεστ PCR. Αν έχετε παιδιά ή αν έχετε ποτέ υποβληθεί σε τεστ PCR για το Covid και αναρωτιέστε γιατί δεν θέλετε ποτέ ξανά να υποβληθείτε σε αυτή τη διαδικασία, αυτό το έγγραφο (που βρίσκεται επί του παρόντος σε προτυπωμένη μορφή- preprin) είναι για εσάς.

Ο συγγραφέας έχει κάνει κάτι μάλλον ενδιαφέρον, υποβάλλοντας μια προφανώς “μεροληπτική” μελέτη, η οποία βασίζεται σε γεγονότα και είναι καλά τεκμηριωμένη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι κριτές θα αντιμετωπίσουν ένα δίλημμα όταν θα έρθουν αντιμέτωποι με το “πολιτικά λανθασμένο” (politically incorrect) περιεχόμενο και τα κρίσιμα συμπεράσματα που ο συγγραφέας Kevin Galalae παρουσιάζει με τόση σαφήνεια. Όχι μόνο τα συμπεράσματα αποκαλύπτονται χωρίς δισταγμό, αλλά από το έγγραφο απουσιάζουν επίσης οι μεθοδολογικές τακτικές συσκότισης που συνήθως συναντώνται σε ψευδοεπιστημονικά άρθρα των παγκοσμιοποιητών που προωθούν την ατζέντα του COVID.

Μια δυσμενής κριτική, η οποία είναι συντριπτικά πιθανή, θα μπορούσε να γίνει γεγονός που θα μπορούσε να αποτελέσει είδηση. Το τελευταίο πράγμα που θέλουν οι ομότιμοι κριτές είναι να δουν το όνομά τους να συνδέεται με οτιδήποτε που τραβάει την προσοχή σε δυνητικά αντιδημοφιλείς αποφάσεις.

Το ενδιαφέρον της παρούσας μελέτης ενισχύεται από μια σειρά γεγονότων που περιγράφει λεπτομερώς ο συγγραφέας σχετικά με την προσωπική του εμπειρία με ορισμένα από τα θέματα που περιλαμβάνονται στην παρούσα μελέτη. Μια σκόπιμη δηλητηρίαση από επίθεση με χημικό σπρέι και ο αποκλεισμός από το Facebook αποτελούν ασυνήθιστα συναρπαστικό ανάγνωσμα σε μία μελέτη που βρέθηκε στον διακομιστή προτυπωμάτων μελετών ResearchGate.

Συγγραφέας: Kevin Galalae , 10 Οκτωβρίου 2021

DOI: 10.13140/RG.2.2.19090.58563

Από τότε που ξεκίνησε η Plandemic (προγραμματισμένη πανδημία), αναρωτήθηκα γιατί οι αρχές επιμένουν να εκτελούν όσο το δυνατόν περισσότερες εξετάσεις αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), όσο το δυνατόν συχνότερα στα ίδια άτομα και σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, δεδομένου ότι είναι επεμβατικές και ότι δεν προορίζονταν ποτέ για διαγνωστικούς αλλά για ερευνητικούς σκοπούς και επομένως είναι ανακριβείς ή και παραπλανητικές. Ο ίδιος ο δημιουργός του τεστ PCR, ο Dr. Kary Mullis, έχει δηλώσει σαφώς και σε πολλές περιπτώσεις ότι τα αποτελέσματα των τεστ PCR μπορούν εύκολα να παρερμηνευθούν και να σημαίνουν οτιδήποτε.

Λοιπόν, τώρα ξέρω πώς το σύστημα τα χρησιμοποιεί καταχρηστικά!

Το μακρύ στυλεό που εισάγεται στη ρινοφαρυγγική κοιλότητα μέχρι την οροφή της μύτης για να συλλέξει υπολείμματα ιϊκού RNA από τον ρινικό βλεννογόνο, τον ιστό που επενδύει τη ρινική κοιλότητα, βλάπτει τις περιτονίες του οσφρητικού νεύρου, το οποίο, όπως αποδεικνύεται, έχει τρομερές συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία και τη διάρκεια ζωής, επειδή το οσφρητικό νεύρο είναι ένα από τα δύο μόνο παράθυρα στο κρανίο μέσω των οποίων οι ιοί και τα βακτήρια μπορούν να μετακινηθούν από τη μύτη στον εγκέφαλο, άρα να περάσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, ενώ το άλλο είναι το τρίδυμο νεύρο.

Αφήστε με να σας εξηγήσω!

Το οσφρητικό νεύρο είναι το μόνο κρανιακό νεύρο που διαθέτει βλαστοκύτταρα, τα οποία του επιτρέπουν να αναγεννάται συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Αυτά τα βλαστικά κύτταρα ονομάζονται οσφρητικά κύτταρα θήκης. Περιβάλλουν τους οσφρητικούς αισθητήριους άξονες (το εξάρτημα του νευρώνα που μεταδίδει τα ερεθίσματα μακριά από το κυτταρικό σώμα) για να σχηματίσουν τις ίνες του οσφρητικού νεύρου. Σε απλά ελληνικά, είναι τα κύτταρα που προστατεύουν το οσφρητικό νεύρο και βοηθούν στην αναγέννησή του σε περίπτωση βλάβης λόγω ηλικίας ή τραυματισμού.

Τα κύτταρα αυτά είναι τόσο μοναδικά που οι γιατροί άρχισαν πρόσφατα να τα χρησιμοποιούν για την επιτυχή αποκατάσταση τραυματισμών του νωτιαίου μυελού και για τη θεραπεία ασθενειών του εγκεφάλου. Όπως αποδεικνύεται, η αυτοανανεωτική τους ικανότητα τα καθιστά μια ιδανική οδό αναμετάδοσης μέσω της οποίας τα νευρικά κύτταρα μπορούν να πραγματοποιήσουν τη δική τους επιδιόρθωση. Χρησιμεύουν, με άλλα λόγια, ως αγωγοί μέσω των οποίων μπορούν να περάσουν οι αναγεννώμενοι άξονες. Τόσο το οσφρητικό νεύρο όσο και οι νευρώνες του βολβού έχουν διάρκεια ζωής τεσσάρων έως οκτώ μηνών και αντικαθίστανται συνεχώς από τα νευρικά βλαστικά κύτταρα που οι επιστήμονες έχουν καταλήξει να αποκαλούν οσφρητικά περιβλήματα για να τα διαφοροποιήσουν από άλλα βλαστικά κύτταρα. Προάγουν την επιβίωση των νευρώνων και την επέκταση των αξόνων.

Επιπλέον, τα οσφρητικά περιβλήματα βοηθούν στην έμφυτη ανοσία, επειδή είναι φαγοκυτταρικά και, ως εκ τούτου, καταπίνουν βακτήρια. Αποτελούν έτσι ένα κρίσιμο μέρος της προστασίας που παρέχει στον εγκέφαλο το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, και το πιο εξαιρετικό, η έρευνα δείχνει ότι όταν τα οσφρητικά περιβλήματα χάσουν την ικανότητά τους να αναγεννώνται, η πιθανότητα να πεθάνουν εντός πέντε ετών είναι τετραπλάσια σε ενήλικες ηλικίας 57 έως 85 ετών. “Η οσφρητική λειτουργία είναι επομένως ένας από τους ισχυρότερους προγνωστικούς παράγοντες θνησιμότητας 5 ετών και μπορεί να χρησιμεύσει ως καμπανάκι για την επιβραδυνόμενη κυτταρική αναγέννηση ή ως δείκτης σωρευτικής τοξικής περιβαλλοντικής έκθεσης”.

Ένα κατεστραμμένο οσφρητικό νεύρο είναι για τον εγκέφαλο ό,τι είναι μια κατεστραμμένη πύλη για μια ακρόπολη, μια ευρύτατα ανοιχτή είσοδος για επιθέσεις από παθογόνα. Η περιοχή του προσώπου που περικλείει τη μύτη και τις άκρες του στόματος είναι στην καλύτερη περίπτωση το πιο ευάλωτο σημείο του σώματος όσον αφορά τις λοιμώξεις, τόσο πολύ που έχει γίνει γνωστή ως το τρίγωνο του θανάτου. Με την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος να έχει πέσει και την πύλη προς τον εγκέφαλο ορθάνοιχτη, γίνεται πολύ πιο ευάλωτο, σε τέτοιο βαθμό που το σκάσιμο ενός σπυριού, το τράβηγμα μιας τρίχας από τη μύτη ή ακόμη και το ξύσιμο της εσωτερικής επένδυσης της μύτης κατά το καθάρισμα της μύτης μπορεί να προκαλέσει βακτηριακές λοιμώξεις που επηρεάζουν τον εγκέφαλο και μπορεί να γίνουν απειλητικές για τη ζωή.

Τα τεστ PCR, επομένως, εξυπηρετούν δύο σημαντικούς ρόλους για το πρόγραμμα αποπληθυσμού. Βραχυπρόθεσμα, με την επανειλημμένη βλάβη του οσφρητικού νεύρου με ρινικά επιχρίσματα αυξάνεται γρήγορα η συχνότητα των ιογενών και βακτηριακών λοιμώξεων και αυτό βοηθά τις κυβερνήσεις να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν την εντύπωση μιας πανδημίας. Οι στατιστικές δείχνουν ξεκάθαρα αυτή τη θετική συσχέτιση, διότι όσο περισσότεροι άνθρωποι εξετάζονται τόσο περισσότεροι άνθρωποι βλάπτονται και μένουν ανυπεράσπιστοι απέναντι σε διάφορες λοιμώξεις, οι οποίες στη συνέχεια χαρακτηρίζονται μαζικά ως λοιμώξεις Covid, αυξάνοντας απλώς τον αριθμό των κύκλων στον θερμικό κυκλοποιητή μέχρι οι αρχές να πάρουν το ποσοστό των θετικών αποτελεσμάτων που επιθυμούν.

Και μακροπρόθεσμα, με την περιοδική βλάβη του οσφρητικού νεύρου θα χάσει την ικανότητά του να αναγεννάται και αυτό βοηθά τις κυβερνήσεις να σκοτώνουν πρόωρα αμέτρητους ανθρώπους ηλικίας 57 έως 85 ετών, τις ηλικιακές ομάδες που οι κυβερνήσεις του ανεπτυγμένου κόσμου θέλουν νεκρές για να ελαφρύνουν το βάρος της γήρανσης και να αποτρέψουν την οικονομική κατάρρευση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι σημερινές ανεστραμμένες πληθυσμιακές πυραμίδες των χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου δεν μπορούν να οδηγηθούν σε μια σταθερή δομή, πόσο μάλλον να μειωθούν στη βιωσιμότητα, χωρίς την πρόωρη θανάτωση όσων αποτελούν τα φτερά της πληθυσμιακής πυραμίδας για να σταθεροποιηθεί ο πληθυσμός πριν το βάρος των γηρατειών οδηγήσει σε οικονομική κατάρρευση.

Ως έχει, όλες οι χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, αλλά ιδιαίτερα αυτές της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, έχουν πληθυσμούς που είναι πολύ μεγάλοι για να είναι οικονομικά βιώσιμοι και πολύ μεγάλοι για να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμοι. Η μέση ηλικία στην ΕΕ είναι 44 έτη και στην Ιαπωνία 48 έτη.

Πρόκειται για χώρες με ηλικιωμένους ανθρώπους που θα γερνούν μόνο και θα καταρρεύσουν αναπόφευκτα οικονομικά. Η ΕΕ θα έχει μέση ηλικία 50 ετών μέχρι το 2050 και η Ιαπωνία 53 ετών. Ποιος θα φροντίζει τους ηλικιωμένους όταν θα αποτελούν το 60% του πληθυσμού και ποιος θα πληρώνει τις συντάξεις και τα ιατρικά τους έξοδα; Αυτά είναι προβλήματα που η ανθρωπότητα δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ στο παρελθόν.

Όσον αφορά τη βιωσιμότητα, ο Δείκτης Υπέρβασης δείχνει ότι 114 από τις 187 χώρες έχουν μη βιώσιμο πληθυσμό και ότι ο ίδιος ο κόσμος μπορεί να συντηρήσει μόνο το 60% του σημερινού πληθυσμού. Επιπλέον, η Ημέρα Υπέρβασης της Γης, η οποία “σηματοδοτεί την ημερομηνία κατά την οποία η ζήτηση της ανθρωπότητας για οικολογικούς πόρους και υπηρεσίες σε ένα δεδομένο έτος υπερβαίνει αυτό που η Γη μπορεί να αναγεννήσει σε εκείνο το έτος” δείχνει ότι το οικολογικό αποτύπωμα των περισσότερων χωρών υπερβαίνει τη βιοϊκανότητα της Γης πολύ πριν από το τέλος του έτους και ως εκ τούτου οι χώρες αυτές καταστρέφουν την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ζήσουν στη Γη.

Ο υπερπληθυσμός δεν αποτελεί μόνο απειλή για την επιβίωση των μελλοντικών γενεών, αλλά και για την επιβίωση των σημερινών γενεών. Σχεδόν οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι διεκδικούν τους ίδιους περιορισμένους πόρους και το κομμάτι της πίτας γίνεται όλο και πιο λεπτό για τον καθένα μας από χρόνο σε χρόνο, ενώ η ανθρωπότητα προσθέτει ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους στον υπάρχοντα παγκόσμιο πληθυσμό κάθε δώδεκα χρόνια.

Επιστρέφουμε τώρα στα τεστ PCR και στο ρόλο τους στο σχέδιο του διεθνούς συστήματος για τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού σε επίπεδο βιωσιμότητας πριν να είναι πολύ αργά.

Κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι αν μια εξέταση ρινοφαρυγγικού επιχρίσματος εκτελείται σωστά, δηλαδή υπό γωνία όχι μεγαλύτερη από 30 μοίρες από την οριζόντια, δεν θα πρέπει να αγγίζει το οσφρητικό νεύρο.

Ωστόσο, εάν εκτελεστεί υπό γωνία εντός 30 μοιρών από την οριζόντια, το στυλεό μπορεί να αγγίξει το τρίδυμο νεύρο, γεγονός που θα επηρεάσει την αίσθηση της γεύσης και ακόμη και της όρασης.

Επιπλέον, για να βλάψει την αίσθηση της όσφρησης και/ή της γεύσης το στυλεό δεν χρειάζεται να βλάψει ούτε την οσφρητική ή τα τρίδυμα νεύρα, αρκεί να ερεθίζει τον βλεννογόνο της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας, αφού τα δύο είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, γεγονός που θα επηρέαζε επίσης ολόκληρο το μεταιχμιακό σύστημα.

Αυτό θα εξηγούσε γιατί οι λεγόμενοι ασθενείς με Covid παρουσιάζουν απώλεια λειτουργίας σε όλη τη γκάμα των συμπεριφορικών και συναισθηματικών αντιδράσεων που ελέγχονται από το μεταιχμιακό σύστημα: ύπνος, κόπωση, νόηση, προσανατολισμός, κίνηση, μνήμη κ.λπ.

Ο βλεννογόνος της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας καταστρέφεται ανεξάρτητα από τη γωνία υπό την οποία εισάγεται το στυλεό, εφόσον εισάγεται τόσο βαθιά και περιστρέφεται τόσο έντονα όσο απαιτείται από τη διαδικασία εξέτασης PCR, ιδίως όταν τα στυλεά είναι σχεδιασμένα να προκαλούν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά έχοντας οδοντωτές άκρες ικανές να γρατζουνίσουν και να καταστρέψουν όσο το δυνατόν περισσότερο επιθήλιο.

Έχοντας αυξήσει την ευπάθεια των ανθρώπων στις λοιμώξεις ερεθίζοντας τον βλεννογόνο της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας ή καταστρέφοντας τα οσφρητικά και τα τριδυμικά νεύρα, οι σχεδιαστές της στρατηγικής του αποπληθυσμού επινόησαν επίσης μέσα για να αυξήσουν τον αριθμό των παθογόνων μικροοργανισμών καθώς και την ποσότητα των χημικών ουσιών και των νευροτοξινών που φτάνουν στον εγκέφαλο.

Επιβάλλοντας τη χρήση μάσκας σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, γνωρίζοντας ότι ο εκπνεόμενος αέρας περιέχει πολυάριθμες βακτήρια και ιούς, οι σχεδιαστές υποβάλλουν δισεκατομμύρια ανθρώπους στην εισπνοή παθογόνων μικροοργανισμών που η σώμα εκπνέει από την αναπνευστική οδό, η οποία είναι πάντα αποικισμένη με οργανισμούς ασθενειών, σε τη ρινοφαρυγγική κοιλότητα και από εκεί κατευθείαν στον εγκέφαλο μέσω του κατεστραμμένου οσφρητικού ή σημεία εισόδου του τριδύμου νεύρου.

Εκατοντάδες μελέτες δείχνουν ότι το εσωτερικό των χειρουργικών μασκών περιέχει πολύ αυξημένα φορτία βακτηρίων και μυκήτων μετά από παρατεταμένη φθορά και αποτελούν πηγή μόλυνσης όχι μόνο για τους που τις φορούν αλλά και για τους γύρω τους.

Η πιο πρόσφατη και πιο ολοκληρωμένη μελέτη διαπίστωσε ότι η χρήση μάσκας από το ευρύ κοινό πληθυσμό οδηγεί σε:

“…αλλαγές στην αναπνευστική φυσιολογία των χρηστών μάσκας με σημαντική συσχέτιση της πτώσης του Ο2 και κόπωσης (p < 0,05), ομαδοποιημένη συνύπαρξη αναπνευστικής δυσλειτουργίας και πτώσης O2 (67%), μάσκα N95 και αύξηση του CO2 (82%), μάσκα N95 και πτώση του Ο2 (72%), μάσκα N95 και πονοκέφαλος (60%), αναπνευστική δυσλειτουργία και αύξηση της θερμοκρασίας (88%), αλλά και αύξηση της θερμοκρασίας και υγρασία (100%) κάτω από τις μάσκες. Η εκτεταμένη χρήση μάσκας από τον γενικό πληθυσμό θα μπορούσε να να οδηγήσει σε σχετικές επιπτώσεις και συνέπειες σε πολλούς ιατρικούς τομείς”.

Επιπλέον, η μία μελέτη μετά την άλλη έχει διαπιστώσει ότι οι μάσκες προσώπου “δεν είναι σε θέση να αποκλείσουν πλήρως την τη μετάδοση των σταγονιδίων/αερολυμάτων του ιού, ακόμη και όταν είναι πλήρως σφραγισμένες” και ως εκ τούτου είναι αναποτελεσματικές στην πρόληψη της εξάπλωσης των λοιμώξεων.

Το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά και τα δύο αυτά γεγονότα και επιβάλλει τη χρήση μάσκας σε όλες τις φορές για να προκαλέσει σκόπιμα αναπνευστικά προβλήματα που μπορεί στη συνέχεια να αποδώσει ψευδώς σε ιό. Και αυτό εξηγεί τα αναπνευστικά προβλήματα που αποδίδονται στο Covid. Έχοντας βλάψει το ανοσοποιητικό άμυνα του εγκεφάλου και αφήνοντάς τον εκτεθειμένο σε παθογόνους μικροοργανισμούς βλάπτοντας το επιθήλιο του ρινοφάρυγγα κοιλότητα, και στη συνέχεια υποβάλλοντας τον εγκέφαλο σε ασφυξία στερώντας του το οξυγόνο (O2) και βομβαρδίζοντάς τον με διοξείδιο του άνθρακα (CO2) το αναπνευστικό κέντρο του το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου, το οποίο ελέγχει την αναπνοή λεπτό προς λεπτό, και το οποίο βρίσκεται στον προμήκη μυελό, αρχίζει να δυσλειτουργεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι να δυσκολεύονται να αναπνεύσουν. Η δύσπνοια (δύσπνοια) που σχετίζεται με το Covid δεν οφείλεται επομένως σε βλάβες των πνευμόνων, αλλά σε βλάβη της νευρικής επεξεργασίας, άρα σε σε εγκεφαλική βλάβη.

Για να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικών βλαβών, τα συμπτώματα των οποίων μπορούν στη συνέχεια να αποδοθούν σε έναν σχετικά ακίνδυνο ιό της οικογένειας των κορονοϊών, το σύστημα χρησιμοποιεί μια τρίτη στρατηγική, δηλαδή την υποβολή του ενήλικου πληθυσμού σε δύο νευροτοξίνες. Οι πιο πιθανοί ένοχοι είναι οι ισοδεκάνες και οι μυκοτοξίνες, επειδή οι πρώτες μπορούν εύκολα να κρυφτούν σε προϊόντα περιποίησης σώματος, ενώ οι δεύτερες σε τρόφιμα και ποτά (ιδίως μπύρα) που περιέχουν μούχλα, αλλά το πιο σημαντικό 9 επειδή και οι δύο μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια της όσφρησης (ανοσμία-(anosmia) και της γεύσης (ageusia). Ο ρόλος των ισοδεκανών στη χημειοαισθητική δυσλειτουργία είναι καλά τεκμηριωμένος, όπως και ο ρόλος των μυκοτοξινών. Δεδομένου ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν πολύ περισσότερα καλλυντικά από τους άνδρες, θα δηλητηριάστηκαν κυρίως με ισοδεκάνες, ενώ οι άνδρες θα δηλητηριάστηκαν κυρίως με μυκοτοξίνες, καθώς αυτές μπορούν εύκολα να κρυφτούν στη μπύρα και οι άνδρες καταναλώνουν πολύ περισσότερη μπύρα από τις γυναίκες. Αυτές οι μέθοδοι χορήγησης θα γλίτωναν επίσης τα παιδιά και τους εφήβους, δεδομένου ότι δεν χρησιμοποιούν καλλυντικά ούτε πίνουν μπύρα. Επιπλέον, τα παιδιά και οι έφηβοι δεν προετοιμάζονται για εγκεφαλική βλάβη με το να υποβάλλονται σε δοκιμές PCR που βλάπτουν τον βλεννογόνο της ρινοφαρυγγικής τους κοιλότητας και αφήνουν τον εγκέφαλό τους απροστάτευτο.

Ενώ το 2020 τα παιδιά και οι έφηβοι γλίτωσαν από το τραύμα και τη βλάβη των δοκιμών PCR, παρέμειναν υγιείς και σπάνια ή ποτέ δεν εμφάνισαν συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid. Μόλις τα παιδιά και οι έφηβοι άρχισαν να υποβάλλονται σε εξετάσεις PCR το 2021, άρχισαν και αυτοί να εμφανίζουν τα συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid, τα οποία όμως στην πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα εσκεμμένα προκληθείσας εγκεφαλικής βλάβης.

Έχω προσθέσει αυτή την τρίτη μέθοδο αρρώστιας του πληθυσμού μέσω νευροτοξινών παράλληλα με τη βλάβη που προκαλούν τα επιχρίσματα που χρησιμοποιούνται για τις δοκιμές PCR και τη χρόνια αναπνευστική βλάβη που προκαλείται από την παρατεταμένη χρήση μάσκας, επειδή άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ υποβληθεί ούτε σε δοκιμές PCR ούτε σε συνεχή χρήση μάσκας έχουν επίσης αρρωστήσει και έχουν παρουσιάσει τα ίδια τυπικά συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας της όσφρησης και της γεύσης.

Είμαι ένα τέτοιο άτομο και δηλητηριάστηκα και αρρώστησα με νευροτοξίνες μέσω μιας φυσικής επίθεσης εναντίον μου από, υποθέτω, έναν πράκτορα του κράτους ο οποίος ψέκασε ένα άγνωστο μείγμα νευροτοξινών στο πρόσωπό μου και στη συνέχεια έφυγε τρέχοντας από τον τόπο του εγκλήματος. Μέσα σε λίγες ώρες από αυτή την επίθεση εναντίον μου, η οποία συνέβη τον Οκτώβριο του 2020, αρρώστησα και χρειάστηκα τρεις μήνες για να αναρρώσω πλήρως, παρόλο που δεν σταμάτησα ποτέ να εργάζομαι και δεν ζήτησα ποτέ ιατρική βοήθεια από κανέναν, πόσο μάλλον από τις εθνικές ιατρικές αρχές. Αν δεν είχε συμβεί αυτό το περιστατικό, δεν θα ήμουν σε θέση να διαπιστώσω, πόσο μάλλον να επιβεβαιώσω, ότι η άμεση νευροτοξική δηλητηρίαση θα μπορούσε να είναι μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις για να αρρωστήσουν ανθρώπους που στοχεύουν για συγκεκριμένους σκοπούς, στη δική μου περίπτωση οι αρχές ήλπιζαν ότι αρρωσταίνοντας θα αναγνώριζα δημόσια και επομένως θα επιβεβαίωνα την ύπαρξη και την επικινδυνότητα του Covid. Δυστυχώς για τις αρχές δεν το έκανα αυτό. Έδωσα στον οργανισμό μου τον χρόνο που χρειαζόταν για να θεραπευτεί και έξι μήνες αργότερα δημοσίευσα μια ανάρτηση που περιγράφει λεπτομερώς όλο το περιστατικό. Λίγο αργότερα, με απέκλεισαν από τους λογαριασμούς μου στο Facebook, στην Academia και στο Medium.

Αλλά το σύστημα δεν περιορίστηκε μόνο σε νευροτοξίνες για να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης ασθενειών. Χρησιμοποιεί επίσης χημικές ουσίες. Το ιατρικό προσωπικό έχει βιώσει πολύ υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης ασθενειών που αποδίδονται στο Covid όχι επειδή ως εργαζόμενοι πρώτης γραμμής έρχονται σε επαφή με το Covid πιο συχνά από τον γενικό πληθυσμό, αλλά επειδή το Ινστιτούτο Battelle Memorial, από το οποίο συντονίζεται η παθογένεια, έχει χρησιμοποιήσει υπεροξείδιο του υδρογόνου και ένα ιδιόκτητο σύστημα που εγκρίθηκε εκτάκτως στις 29 Μαρτίου 2020 για την αποστείρωση μασκών προσώπου, ώστε να μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν σε νοσοκομεία και κλινικές σε όλο το ιατρικό σύστημα. Αυτή η μέθοδος πρόκλησης αναπνευστικών προβλημάτων στο ιατρικό προσωπικό ήταν τόσο αποτελεσματική που ούτε ο FDA δεν μπόρεσε να χωνέψει τη ζημιά και εξέδωσε πρώτα προειδοποίηση προς την Battelle, στις 7 Οκτωβρίου 2020, και τελικά ανακάλεσε την άδειά της στις 30 Απριλίου 2021, οπότε και η ζημιά είχε γίνει και το σύστημα δεν χρειαζόταν πλέον δηλητηριασμένες μάσκες για να αρρωστήσει τους εργαζόμενους πρώτης γραμμής, επειδή τέθηκαν σε ισχύ τα εμβόλια Covid και η προγραμματισμένη “πανδημία” (plandemic) καθοδηγείται έκτοτε από τις βλάβες των εμβολίων.

Μια άλλη χημική ουσία που χρησιμοποιείται από το σύστημα για να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή βλάβη στον εγκέφαλο, ώστε να διατηρηθεί η ψευδαίσθηση της πανδημίας, είναι το οξείδιο του αιθυλενίου, μια γνωστή καρκινογόνος ουσία, η οποία χρησιμοποιείται για την αποστείρωση των ίδιων των επιχρισμάτων του τεστ PCR. Και επειδή οι μπατονέτες αλείφουν αυτή τη μεταλλαξιογόνο χημική ουσία στον βλεννογόνο της μύτης, ο οποίος είναι υπερευαίσθητος, βλάπτει την υγεία μας με άγνωστους τρόπους.

Τέλος, ο γενικός πληθυσμός έχει εκτεθεί σε μια επίθεση επικίνδυνων χημικών ουσιών μέσω των απολυμαντικών χεριών, των οποίων η χρήση έχει επιβληθεί από τις ιατρικές αρχές για τις πιο καθημερινές δραστηριότητες από τότε που ξεκίνησε η πανδημία. Η μεθανόλη είναι ίσως η πιο επικίνδυνη και πιο συχνά απαντώμενη χημική ουσία στα απολυμαντικά χεριών. Ο FDA έχει έναν κατάλογο με 75 απολυμαντικά χεριών που περιέχουν μεθανόλη και προειδοποιεί το κοινό να μείνει μακριά από αυτά. Είναι επίσης γνωστό ότι προκαλεί μεταβολική οξέωση, οπτικές διαταραχές και νευρολογικό έλλειμμα.

Για να τα συνοψίσουμε όλα, ο κορονoϊός που κατηγορείται για αμέτρητους θανάτους πραγματικούς και φανταστικούς είναι μια πολιτική μυθοπλασία. Τα συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid προκαλούνται από μια εσκεμμένη τριπλή επίθεση στην υγεία και τη ζωή μας από τις δικές μας εθνικές και διεθνείς αρχές οι οποίες:

– πρώτον, βλάπτουν το επιθήλιο της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας με επιχρίσματα δοκιμών PCR για να ρίξουν την ανοσολογική άμυνα που προστατεύει τον εγκέφαλό μας αφήνοντας το κέντρο ελέγχου μας εκτεθειμένο σε ιούς, βακτήρια, χημικές ουσίες και νευροτοξίνες που μπορούν πλέον να περάσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό

– δεύτερον, να δημιουργηθεί ένας κλειστός βρόγχος μεταξύ του στόματος και της μύτης, άρα μεταξύ του εξερχόμενου και του εισερχόμενου αέρα, αναγκάζοντάς μας να φοράμε μάσκες προσώπου καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, προκειμένου να υποβάλλουμε τον εκτεθειμένο εγκέφαλό μας σε συνεχή επίθεση με ιούς, βακτήρια και μύκητες από τους οποίους ο οργανισμός προσπαθεί να απαλλαγεί και να ασφυκτιούν χρόνια οι εγκέφαλοί μας

– τρίτον, να αυξήσει τις βλάβες στον εγκέφαλο, εκθέτοντάς μας σε χημικές ουσίες και νευροτοξίνες που δεν έχουν καμία θέση στο περιβάλλον μας και που δεν θα μπορούσαν ποτέ να φτάσουν στον εγκέφαλο αν δεν κατέστρεφαν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό

Αυτό εξηγεί, μεταξύ άλλων:

> Γιατί η κοινή γρίπη έχει εξαφανιστεί από τις στατιστικές το 2020 και οι υγειονομικές αρχές αποδίδουν στο Covid τις παθολογίες σχεδόν κάθε λοίμωξης στον πλανήτη.

> Γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι δεν έχουν αρρωστήσει από το Covid μέχρι να υποβληθούν και αυτοί σε εξετάσεις ρινικού επιχρίσματος.

> Γιατί μόλις αυξάνονται οι εξετάσεις PCR αυξάνονται και τα περιστατικά ασθενειών. Γιατί ασθενείς χωρίς καμία απολύτως πνευμονική βλάβη εμφανίζουν αναπνευστικά προβλήματα.

> Γιατί η παθολογία που αποδίδεται στο Covid είναι τόσο εκτεταμένη και τόσο μακριά από οποιαδήποτε άλλη ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος.

> Γιατί η πανδημία εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται όταν μια κυβέρνηση αποφασίσει ότι τα μέτρα πρόληψης της πανδημίας δεν επηρεάζουν την περίοδο των καλοκαιρινών και χειμερινών διακοπών, ιδίως σε χώρες που ζουν από τον τουρισμό.

> Γιατί οι λεγόμενοι ασθενείς του Covid χρειάζονται έως και έξι μήνες για να απαλλαγούν από τα συμπτώματα, κάτι που δεν είναι το είδος της βλάβης που μπορούν να προκαλέσουν οι ιοί, αλλά που μπορεί να εξηγηθεί από την εγκεφαλική βλάβη, η οποία χρειάζεται πολύ χρόνο για να επουλωθεί.

> Γιατί στις εύκρατες χώρες ο ιός εξαφανίζεται το καλοκαίρι, ενώ στις θερμές χώρες όπου είναι πάντα καλοκαίρι δεν εξαφανίζεται ποτέ.

> Γιατί τα διαβατήρια των εμβολίων δίνονται μόνο σε ανθρώπους που είτε έχουν εμβολιαστεί είτε έχουν κάνει θετικό τεστ PCR, αλλά ποτέ σε αυτούς που δείχνουν ότι έχουν αποκτήσει φυσικά αντισώματα, αφού ο τελικός τους στόχος είναι να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους από εμάς.

> Γιατί δεν υπάρχει φαρμακολογική θεραπεία για το Covid, αφού δεν υπάρχει Covid, και τα επαναλαμβανόμενα τραύματα σε μέρη του σώματος που είναι ζωτικής σημασίας για την ανοσολογική άμυνα του οργανισμού και για την υγεία του εγκεφάλου δεν μπορούν να θεραπευτούν με φάρμακα.

> Γιατί στην αρχή της πανδημίας τα νοσοκομεία ήταν άδεια και το ιατρικό προσωπικό στάλθηκε στα σπίτια του ή εκπαιδεύτηκε να χορεύει χορογραφημένους χορούς, αλλά λίγο μετά την έναρξη των δοκιμών PCR τα νοσοκομεία γέμισαν.

> Και γιατί οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να επιμένουν να υποβάλλουν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους όσο πιο συχνά γίνεται σε μια παρεμβατική ιατρική εξέταση που μπορεί εύκολα να γίνει με την ανάλυση του σάλιου.

Για να λύσουν τα δημογραφικά και περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οι κυβερνήσεις αποφάσισαν, και το Βατικανό ενέκρινε, ότι στο εξής κανείς δεν θα πεθαίνει από φυσικά αίτια και ότι η μόνη επιλογή που έχουν οι άνθρωποι είναι αν θα πεθάνουν από εμβόλιο ή από εξέταση PCR.

—————–

Δικτυογραφία

PCR Tests and the Depopulation Program – by Michael J Setter – OutBox

https://outbox.substack.com/p/pcr-tests-and-the-depopulation-program

PCR Tests and the Depopulation Program – Kevin Galalae

file:///C:/Users/parax/Downloads/PCR-Tests-and-the-Depopulation-Program.pdf

ΠΗΓΗ:https://outbox.substack.com/p/pcr-tests-and-the-depopulation-program

Νοέ 07

Ό,τι και να σας προτείνουν μπόλι, PCR ή Rapid tests αποτελούν προσχεδιασμένη θανατηφόρα ατζέντα

PCR Tests and the Depopulation Program
2

Today we have an extremely interesting and relevant paper which focuses on the PCR tests.  If you have children or have ever been PCR tested for covid and wonder why you never want to undergo the procedure again, this paper (currently in preprint) is for you.

The author has done something rather interesting by submitting an obviously biased paper which is based in fact and well documented. There can be no doubt that reviewers will face a dilemma when confronting the politicly incorrect content and critical conclusions author Kevin Galalae presents so clearly. Not only are the conclusions revealed without hesitation, but the paper is also absent the methodological obscuration tactics typically found in pseudo-science articles pushing the globalist covid agenda.  An unfavorable review, which is overwhelmingly probable, could become a newsworthy event.  The last thing reviewers want is to see their name associated with anything that draws attention to potentially unpopular decisions.

Furthering the interest of this paper are a series of events detailed by the author regarding his personal experience with some of the subject matter included in this paper. A deliberate poisoning by chemical spray attack and being shut out of Facebook make for unusually exciting reading in a paper found on the ResearchGate preprint server.

PCR Tests and the Depopulation Program

Author: Kevin Galalae

10 October 2021

DOI: 10.13140/RG.2.2.19090.58563

Ever since the plandemic has been started, I asked myself why the authorities insist on performing as many Polymerase Chain Reaction (PCR) tests as possible, as often as possible on the same individuals, and on as many people as possible given their invasive nature and the fact that they were never meant for diagnostic but for research purposes and are therefore inaccurate and even misleading. The creator of the PCR test himself, Dr. Kary Mullis, has stated clearly and on many occasions that the results of the PCR tests can be easily misinterpreted to mean anything. Well, now I know how the system is misusing them! The long swab inserted into the nasopharyngeal cavity all the way to the roof of the nose to collect remnants of viral RNA from the nasal mucosa, the tissue that lines the nasal cavity, damages the fascicles of the olfactory nerve, which, as it turns out, has dire consequences for human health and lifespan because the olfactory nerve is one of only two windows in the cranium through which viruses and bacteria can move from nose to brain, thus can cross the blood-brain barrier, the other one being the trigeminal nerve. Let me explain! The olfactory nerve is the only cranial nerve that has stem cells which enable it to continually regenerate throughout life. These stem cells are called olfactory ensheathing cells. They surround the olfactory sensory axons (the appendage of the neuron that transmits impulses away from the cell body) to form the fascicles of the olfactory nerve. In plain English, they are the cells that protect the olfactory nerve and aid its regeneration in case of damage through age or injury.

These cells are so unique that doctors have recently begun using them to successfully repair spinal cord injuries and to treat brain diseases. As it turns out, their self-renewing ability make 2 them an ideal relay pathway through which nerve cells can carry out their own repair. They serve, in other words, as conduits through which regenerating axons can pass. The olfactory nerve and bulb neurons both have a life span of four to eight months and are replaced continuously by the neural stem cells that scientists have come to call olfactory ensheathing cells to differentiate them from other stem cells. They promote neuron survival and axon extension. More than this, olfactory ensheathing cells assist in innate immunity because they are phagocytic and, as such, ingest bacteria. They are thus a crucial part of the protection provided to the brain by the immune system. Last but not least, and most extraordinarily, research shows that once the olfactory ensheathing cells lose their ability to regenerate the chance of dying within five years is four times higher in adults 57 to 85 years old. “Olfactory function is thus one of the strongest predictors of 5- year mortality and may serve as a bellwether for slowed cellular regeneration or as a marker of cumulative toxic environmental exposures.”

A damaged olfactory nerve is to the brain what a damaged gate is to a citadel, a wide-open entryway for attacks by pathogens. The area of the face that encompasses the nose and the tips of the mouth is at the best of times the most vulnerable part of the body as far as infections are concerned, so much so that it has come to be known as the triangle of death. With the immune defenses down and the gate to the brain wide open, it becomes that much more vulnerable, so much so that popping a pimple, plucking a nose hair or even scratching the inner lining of the nose while nose picking can trigger bacterial infections that affect the brain and can become life-threatening.

The PCR tests, therefore, serve two important roles for the depopulation program. In the short-term, by repeatedly damaging the olfactory nerve with nasal swabs the incidence of viral and bacterial infections is rapidly raised and this helps governments create and sustain the impression of a pandemic. Statistics show this positive correlation clearly, for the more people are tested the more people are damaged and left defenseless against various infections that are then mislabeled en masse as Covid infections by simply raising the number of cycles in the thermal cycler until the authorities get the percentage of positive results they want.

And in the long-term, by periodically damaging the olfactory nerve it will lose its ability to regenerate and this helps governments prematurely kill countless people ages 57 to 85, the very age groups governments of the developed world want dead to ease the old-age burden and prevent economic collapse. It shouldn’t be forgotten that the current inverted population pyramids of the countries of the developed world cannot be brought to a stable structure, let alone reduced to sustainability, without prematurely killing those making up the wings of the population pyramid to stabilize the population before the old-age burden leads to economic collapse. As it is, every country of the developed world, but especially those in Europe and Japan, have populations that are too old to be economically feasible and too large to be environmentally sustainable. The median age in the EU is 44 years and in Japan it is 48 years.

These are countries of old people that will only get older and will inevitable collapse financially. The EU will have a median age of 50 by 2050 and Japan of 53. Who will take care of the old when they make up 60% of the population and who will pay their pensions and medical costs? These are problems humanity has never faced before.

As for sustainability, the Overshoot Index shows that 114 out of 187 countries have unsustainable populations and that the world itself can sustain only 60% of the current population. Moreover, Earth Overshoot Day, which “marks the date when humanity’s demand for ecological resources and services in a given year exceeds what Earth can regenerate in that year” shows that the ecological footprint of most countries exceed the Earth’s biocapacity long before the end of the year and as such these countries destroy the ability of future generations to live on Earth.

Not only is overpopulation a threat to the survival of future generations it is also a threat to the survival of current generations. Nearly eight billion people are vying for the same limited resources and the slice of the pie is getting thinner for every one of us from year to year while mankind ads one billion people to the existing global population every twelve years.

Now back to the PCR tests and their role in the international system’s plan to reduce the global population to sustainability before it is too late. Some will argue that if a nasopharyngeal swab test is performed properly, thus at an angle of no more than 30 degrees from the horizontal, it shouldn’t touch the olfactory nerve.

However, if performed at an angle within 30 degrees from the horizontal the swab can touch the trigeminal nerve, which would affect the sense of taste and even sight.

This would explain why so-called Covid patients experience loss of function in the entire gamut of behavioral and emotional responses controlled by the limbic system: sleep, fatigue, cognition, orientation, movement, memory, etc. The mucosa of the nasopharyngeal cavity is damaged irrespective of the angle at which the swab is inserted at so long as it is inserted as deeply and rotated as vigorously as required by the PCR testing procedure, especially when the swabs are designed to do as much damage as possible by having serrated tips (πριονωτές τριχούλες δίην βούρτσας) capable of scratching and damaging as much epithelium as possible. Having increased people’s vulnerability to infection by irritating the mucosa of the nasopharyngeal cavity or by damaging the olfactory and trigeminal nerves, the planners of the depopulation strategy have also devised means to increase the number of pathogens as well as the amount of chemicals and neurotoxins that reach the brain.

 

To increase the incidence of brain damage, whose symptoms can then be conveniently attributed to a relatively harmless virus of the corona family, the system is employing a third strategy, namely subjecting the adult population to two neurotoxins. The most likely culprits are isodecanes and mycotoxins because the former can be easily hidden in body care products while the latter in foods and drinks (especially beer) that contain mold, but more importantly 9 because both can lead to loss of smell (anosmia) and taste (ageusia). The role of isodecanes in chemosensory dysfunction is well documented as is the role of mycotoxins. Since women use far more cosmetics than men, they would be primarily poisoned with isodecanes, while men would be primarily poisoned with mycotoxins as they can be easily hidden in beer and men consume far more beer than women. These delivery methods would also spare children and teenagers since they use neither cosmetics nor drink beer. Furthermore, children and teenagers are not primed for brain damage by being subjected to PCR tests that damage the mucosa of their nasopharyngeal cavity and leaves their brains undefended. While in 2020 children and teenagers were spared the trauma and damage of PCR tests, they remained healthy and rarely if ever displayed symptoms attributed to Covid. As soon as children and teenagers began to be subjected to PCR tests in 2021, they too began to show the symptoms attributed to Covid, but that in fact are the result of deliberately caused brain damage.

I have added this third method of sickening the population via neurotoxins alongside the damage caused by the swabs used for PCR tests and the chronic respiratory damage caused by prolonged mask wearing because people who have never subjected themselves to either PCR tests or constant mask wearing have also fallen ill and have exhibited the same typical symptoms attributed to Covid, including loss of smell and taste. I am one such person and I was poisoned and sickened with neurotoxins through a physical attack on me by, I assume, an agent of the state who sprayed an unknown mix of neurotoxins in my face and then ran away from the scene of the crime. Within hours of this attack on me, which happened in October of 2020, I fell ill and required three months to fully recover, though I never stopped working and never sought medical help from anyone least of all national medical authorities. Had this incident not occurred, I would have been unable to ascertain, let alone confirm, that direct neurotoxic poisoning could be one of the methods used by governments to sicken people they target for specific purposes, in my case the authorities had hoped that by falling ill I would publicly acknowledge and therefore confirm the existence and danger of Covid. Unfortunately for the authorities I did not do that. I gave my body the time it needed to heal and six months later I published a post that detailed the entire incident. Shortly after, I was shut out of my Facebook, Academia and Medium accounts. But the system has not limited itself to just neurotoxins to increase the incidence of illness. It is also using chemicals. Medical staff have experienced a much higher incidence of illness attributed to Covid not because as frontline workers they come into contact with Covid more often than the general population, but because the Battelle Memorial Institute, which is where the plandemic is being coordinated from, has used hydrogen peroxide and a proprietary system that was emergency authorized on 29 March 2020 to sterilize face masks so they can be reused in hospitals and clinics throughout the medical system. This method of causing respiratory problems in medical personnel was so effective that not even the FDA could stomach the damage and first issued a warning to Battelle, on 7 October 2020, and eventually revoked its authorization on 30 April 2021, by which the time the damage had been done and the system no longer needed poisoned masks to sicken frontline workers because Covid vaccines came into effect and the plandemic has been driven by vaccine injuries ever since.

Another chemical used by the system to cause maximum damage to the brain so as to sustain the illusion of a pandemic is ethylene oxide, a well-known cancer-causing substance, which is used to sterilize the PCR test swabs themselves. And since the swabs smear this mutagenic chemical on the mucosa of the nose, which is hypersensitive, it damages our health in unknown ways.

Finally, the general population has been subjected to an onslaught of dangerous chemicals through hand sanitizers, whose use medical authorities have mandated for the most mundane activities ever since the plandemic has been started. Methanol is probably the most dangerous and most often found chemical in hand sanitizers. The FDA has a list of 75 hand sanitizers that contain methanol and warns the public to stay away from them. It is also known to cause metabolic acidosis, visual disturbances and neurological deficit.

To sum it all up, the coronavirus blamed for countless deaths real and imagined is a political fiction. The symptoms attributed to Covid are caused by a deliberate three-pronged attack on our health and lives by our own national and international authorities who:

– first, damage the epithelium of the nasopharyngeal cavity with PCR test swabs to bring down the immune defenses that protect our brain leaving our control center exposed to viruses, bacteria, chemicals and neurotoxins that can now get passed the blood-brain barrier

– second, create a closed loop between the mouth and the nose, thus between outgoing and incoming air, by forcing us to wear face masks throughout the day, in order to subject our exposed brains to constant assault with viruses, bacteria and fungi the body is trying to get rid of and to chronically asphyxiate our brains

– third, increase damage to the brain by subjecting us to chemicals and neurotoxins that have no place in our environment and that could never reach the brain had they not destroyed the blood-brain barrier This explains, among other things:

Why the common flu has disappeared from the statistics in 2020 and health authorities attribute to Covid the pathologies of nearly every infection on the planet.

Why children and teenagers have not fallen ill with Covid until they too became subject to nasal swab tests.

Why as soon as PCR testing goes up the incidence of illness goes up too. Why patients with no lung damage whatsoever experience breathing problems.

Why the pathology attributed to Covid is so wide-ranging and so far removed from any other viral infection of the respiratory tract

Why the pandemic disappears and reappears when a government decides that its pandemic prevention measures do not affect the summer and winter holiday season, especially in countries that live off tourism.

Why so-called Covid patients take up to six months to be free of symptoms, which is not the kind of damage viruses are capable of, but that can be explained by brain damage, which takes a long time to heal.

Why in temperate (εύκρατες) countries the virus disappears in the summer while in hot countries where it is always summer it never disappears.

Why vaccine passports are only given to people who are either vaccinated or have had positive PCR tests, but never to those who show that they have naturally acquired antibodies since their end goal is to kill as many of us as possible.

Why there is no pharmacological treatment for Covid, since there is no Covid, and repeated trauma to parts of the body that are crucial to the body’s immune defenses and to brain health cannot be healed with drugs?

Why at the beginning of the plandemic the hospitals were empty and medical staff were sent home or trained to do choreographed dances, but shortly after PCR testing began the hospitals filled.

And why governments continue to insist on subjecting as many people as possible as often as possible to an intrusive medical test that can be easily done by analyzing saliva.

To solve the demographic and environmental problems we face, governments have decided, and the Vatican has approved, that henceforth no one shall die of natural causes and that the only choice the people have is whether to die by vaccine or by PCR test.

ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Σή…

μερα έχουμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σχετική επιστημονική μελέτη με τα τεκταινόμενα η οποία επικεντρώνεται στα τεστ PCR. Αν έχετε παιδιά ή αν έχετε ποτέ υποβληθεί σε τεστ PCR για το Covid και αναρωτιέστε γιατί δεν θέλετε ποτέ ξανά να υποβληθείτε σε αυτή τη διαδικασία, αυτό το έγγραφο (που βρίσκεται επί του παρόντος σε προτυπωμένη μορφή- preprin) είναι για εσάς.

Ο συγγραφέας έχει κάνει κάτι μάλλον ενδιαφέρον, υποβάλλοντας μια προφανώς “μεροληπτική” μελέτη, η οποία βασίζεται σε γεγονότα και είναι καλά τεκμηριωμένη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι κριτές θα αντιμετωπίσουν ένα δίλημμα όταν θα έρθουν αντιμέτωποι με το “πολιτικά λανθασμένο” (politically incorrect) περιεχόμενο και τα κρίσιμα συμπεράσματα που ο συγγραφέας Kevin Galalae παρουσιάζει με τόση σαφήνεια. Όχι μόνο τα συμπεράσματα αποκαλύπτονται χωρίς δισταγμό, αλλά από το έγγραφο απουσιάζουν επίσης οι μεθοδολογικές τακτικές συσκότισης που συνήθως συναντώνται σε ψευδοεπιστημονικά άρθρα των παγκοσμιοποιητών που προωθούν την ατζέντα του COVID.

Μια δυσμενής κριτική, η οποία είναι συντριπτικά πιθανή, θα μπορούσε να γίνει γεγονός που θα μπορούσε να αποτελέσει είδηση. Το τελευταίο πράγμα που θέλουν οι ομότιμοι κριτές είναι να δουν το όνομά τους να συνδέεται με οτιδήποτε που τραβάει την προσοχή σε δυνητικά αντιδημοφιλείς αποφάσεις.

Το ενδιαφέρον της παρούσας μελέτης ενισχύεται από μια σειρά γεγονότων που περιγράφει λεπτομερώς ο συγγραφέας σχετικά με την προσωπική του εμπειρία με ορισμένα από τα θέματα που περιλαμβάνονται στην παρούσα μελέτη. Μια σκόπιμη δηλητηρίαση από επίθεση με χημικό σπρέι και ο αποκλεισμός από το Facebook αποτελούν ασυνήθιστα συναρπαστικό ανάγνωσμα σε μία μελέτη που βρέθηκε στον διακομιστή προτυπωμάτων μελετών ResearchGate.

Συγγραφέας: Kevin Galalae , 10 Οκτωβρίου 2021

DOI: 10.13140/RG.2.2.19090.58563

Από τότε που ξεκίνησε η Plandemic (προγραμματισμένη πανδημία), αναρωτήθηκα γιατί οι αρχές επιμένουν να εκτελούν όσο το δυνατόν περισσότερες εξετάσεις αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), όσο το δυνατόν συχνότερα στα ίδια άτομα και σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, δεδομένου ότι είναι επεμβατικές και ότι δεν προορίζονταν ποτέ για διαγνωστικούς αλλά για ερευνητικούς σκοπούς και επομένως είναι ανακριβείς ή και παραπλανητικές. Ο ίδιος ο δημιουργός του τεστ PCR, ο Dr. Kary Mullis, έχει δηλώσει σαφώς και σε πολλές περιπτώσεις ότι τα αποτελέσματα των τεστ PCR μπορούν εύκολα να παρερμηνευθούν και να σημαίνουν οτιδήποτε.

Λοιπόν, τώρα ξέρω πώς το σύστημα τα χρησιμοποιεί καταχρηστικά!

Το μακρύ στυλεό που εισάγεται στη ρινοφαρυγγική κοιλότητα μέχρι την οροφή της μύτης για να συλλέξει υπολείμματα ιϊκού RNA από τον ρινικό βλεννογόνο, τον ιστό που επενδύει τη ρινική κοιλότητα, βλάπτει τις περιτονίες του οσφρητικού νεύρου, το οποίο, όπως αποδεικνύεται, έχει τρομερές συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία και τη διάρκεια ζωής, επειδή το οσφρητικό νεύρο είναι ένα από τα δύο μόνο παράθυρα στο κρανίο μέσω των οποίων οι ιοί και τα βακτήρια μπορούν να μετακινηθούν από τη μύτη στον εγκέφαλο, άρα να περάσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, ενώ το άλλο είναι το τρίδυμο νεύρο.

Αφήστε με να σας εξηγήσω!

Το οσφρητικό νεύρο είναι το μόνο κρανιακό νεύρο που διαθέτει βλαστοκύτταρα, τα οποία του επιτρέπουν να αναγεννάται συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Αυτά τα βλαστικά κύτταρα ονομάζονται οσφρητικά κύτταρα θήκης. Περιβάλλουν τους οσφρητικούς αισθητήριους άξονες (το εξάρτημα του νευρώνα που μεταδίδει τα ερεθίσματα μακριά από το κυτταρικό σώμα) για να σχηματίσουν τις ίνες του οσφρητικού νεύρου. Σε απλά ελληνικά, είναι τα κύτταρα που προστατεύουν το οσφρητικό νεύρο και βοηθούν στην αναγέννησή του σε περίπτωση βλάβης λόγω ηλικίας ή τραυματισμού.

Τα κύτταρα αυτά είναι τόσο μοναδικά που οι γιατροί άρχισαν πρόσφατα να τα χρησιμοποιούν για την επιτυχή αποκατάσταση τραυματισμών του νωτιαίου μυελού και για τη θεραπεία ασθενειών του εγκεφάλου. Όπως αποδεικνύεται, η αυτοανανεωτική τους ικανότητα τα καθιστά μια ιδανική οδό αναμετάδοσης μέσω της οποίας τα νευρικά κύτταρα μπορούν να πραγματοποιήσουν τη δική τους επιδιόρθωση. Χρησιμεύουν, με άλλα λόγια, ως αγωγοί μέσω των οποίων μπορούν να περάσουν οι αναγεννώμενοι άξονες. Τόσο το οσφρητικό νεύρο όσο και οι νευρώνες του βολβού έχουν διάρκεια ζωής τεσσάρων έως οκτώ μηνών και αντικαθίστανται συνεχώς από τα νευρικά βλαστικά κύτταρα που οι επιστήμονες έχουν καταλήξει να αποκαλούν οσφρητικά περιβλήματα για να τα διαφοροποιήσουν από άλλα βλαστικά κύτταρα. Προάγουν την επιβίωση των νευρώνων και την επέκταση των αξόνων.

Επιπλέον, τα οσφρητικά περιβλήματα βοηθούν στην έμφυτη ανοσία, επειδή είναι φαγοκυτταρικά και, ως εκ τούτου, καταπίνουν βακτήρια. Αποτελούν έτσι ένα κρίσιμο μέρος της προστασίας που παρέχει στον εγκέφαλο το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, και το πιο εξαιρετικό, η έρευνα δείχνει ότι όταν τα οσφρητικά περιβλήματα χάσουν την ικανότητά τους να αναγεννώνται, η πιθανότητα να πεθάνουν εντός πέντε ετών είναι τετραπλάσια σε ενήλικες ηλικίας 57 έως 85 ετών. “Η οσφρητική λειτουργία είναι επομένως ένας από τους ισχυρότερους προγνωστικούς παράγοντες θνησιμότητας 5 ετών και μπορεί να χρησιμεύσει ως καμπανάκι για την επιβραδυνόμενη κυτταρική αναγέννηση ή ως δείκτης σωρευτικής τοξικής περιβαλλοντικής έκθεσης”.

Ένα κατεστραμμένο οσφρητικό νεύρο είναι για τον εγκέφαλο ό,τι είναι μια κατεστραμμένη πύλη για μια ακρόπολη, μια ευρύτατα ανοιχτή είσοδος για επιθέσεις από παθογόνα. Η περιοχή του προσώπου που περικλείει τη μύτη και τις άκρες του στόματος είναι στην καλύτερη περίπτωση το πιο ευάλωτο σημείο του σώματος όσον αφορά τις λοιμώξεις, τόσο πολύ που έχει γίνει γνωστή ως το τρίγωνο του θανάτου. Με την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος να έχει πέσει και την πύλη προς τον εγκέφαλο ορθάνοιχτη, γίνεται πολύ πιο ευάλωτο, σε τέτοιο βαθμό που το σκάσιμο ενός σπυριού, το τράβηγμα μιας τρίχας από τη μύτη ή ακόμη και το ξύσιμο της εσωτερικής επένδυσης της μύτης κατά το καθάρισμα της μύτης μπορεί να προκαλέσει βακτηριακές λοιμώξεις που επηρεάζουν τον εγκέφαλο και μπορεί να γίνουν απειλητικές για τη ζωή.

Τα τεστ PCR, επομένως, εξυπηρετούν δύο σημαντικούς ρόλους για το πρόγραμμα αποπληθυσμού. Βραχυπρόθεσμα, με την επανειλημμένη βλάβη του οσφρητικού νεύρου με ρινικά επιχρίσματα αυξάνεται γρήγορα η συχνότητα των ιογενών και βακτηριακών λοιμώξεων και αυτό βοηθά τις κυβερνήσεις να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν την εντύπωση μιας πανδημίας. Οι στατιστικές δείχνουν ξεκάθαρα αυτή τη θετική συσχέτιση, διότι όσο περισσότεροι άνθρωποι εξετάζονται τόσο περισσότεροι άνθρωποι βλάπτονται και μένουν ανυπεράσπιστοι απέναντι σε διάφορες λοιμώξεις, οι οποίες στη συνέχεια χαρακτηρίζονται μαζικά ως λοιμώξεις Covid, αυξάνοντας απλώς τον αριθμό των κύκλων στον θερμικό κυκλοποιητή μέχρι οι αρχές να πάρουν το ποσοστό των θετικών αποτελεσμάτων που επιθυμούν.

Και μακροπρόθεσμα, με την περιοδική βλάβη του οσφρητικού νεύρου θα χάσει την ικανότητά του να αναγεννάται και αυτό βοηθά τις κυβερνήσεις να σκοτώνουν πρόωρα αμέτρητους ανθρώπους ηλικίας 57 έως 85 ετών, τις ηλικιακές ομάδες που οι κυβερνήσεις του ανεπτυγμένου κόσμου θέλουν νεκρές για να ελαφρύνουν το βάρος της γήρανσης και να αποτρέψουν την οικονομική κατάρρευση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι σημερινές ανεστραμμένες πληθυσμιακές πυραμίδες των χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου δεν μπορούν να οδηγηθούν σε μια σταθερή δομή, πόσο μάλλον να μειωθούν στη βιωσιμότητα, χωρίς την πρόωρη θανάτωση όσων αποτελούν τα φτερά της πληθυσμιακής πυραμίδας για να σταθεροποιηθεί ο πληθυσμός πριν το βάρος των γηρατειών οδηγήσει σε οικονομική κατάρρευση.

Ως έχει, όλες οι χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, αλλά ιδιαίτερα αυτές της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, έχουν πληθυσμούς που είναι πολύ μεγάλοι για να είναι οικονομικά βιώσιμοι και πολύ μεγάλοι για να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμοι. Η μέση ηλικία στην ΕΕ είναι 44 έτη και στην Ιαπωνία 48 έτη.

Πρόκειται για χώρες με ηλικιωμένους ανθρώπους που θα γερνούν μόνο και θα καταρρεύσουν αναπόφευκτα οικονομικά. Η ΕΕ θα έχει μέση ηλικία 50 ετών μέχρι το 2050 και η Ιαπωνία 53 ετών. Ποιος θα φροντίζει τους ηλικιωμένους όταν θα αποτελούν το 60% του πληθυσμού και ποιος θα πληρώνει τις συντάξεις και τα ιατρικά τους έξοδα; Αυτά είναι προβλήματα που η ανθρωπότητα δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ στο παρελθόν.

Όσον αφορά τη βιωσιμότητα, ο Δείκτης Υπέρβασης δείχνει ότι 114 από τις 187 χώρες έχουν μη βιώσιμο πληθυσμό και ότι ο ίδιος ο κόσμος μπορεί να συντηρήσει μόνο το 60% του σημερινού πληθυσμού. Επιπλέον, η Ημέρα Υπέρβασης της Γης, η οποία “σηματοδοτεί την ημερομηνία κατά την οποία η ζήτηση της ανθρωπότητας για οικολογικούς πόρους και υπηρεσίες σε ένα δεδομένο έτος υπερβαίνει αυτό που η Γη μπορεί να αναγεννήσει σε εκείνο το έτος” δείχνει ότι το οικολογικό αποτύπωμα των περισσότερων χωρών υπερβαίνει τη βιοϊκανότητα της Γης πολύ πριν από το τέλος του έτους και ως εκ τούτου οι χώρες αυτές καταστρέφουν την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ζήσουν στη Γη.

Ο υπερπληθυσμός δεν αποτελεί μόνο απειλή για την επιβίωση των μελλοντικών γενεών, αλλά και για την επιβίωση των σημερινών γενεών. Σχεδόν οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι διεκδικούν τους ίδιους περιορισμένους πόρους και το κομμάτι της πίτας γίνεται όλο και πιο λεπτό για τον καθένα μας από χρόνο σε χρόνο, ενώ η ανθρωπότητα προσθέτει ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους στον υπάρχοντα παγκόσμιο πληθυσμό κάθε δώδεκα χρόνια.

Επιστρέφουμε τώρα στα τεστ PCR και στο ρόλο τους στο σχέδιο του διεθνούς συστήματος για τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού σε επίπεδο βιωσιμότητας πριν να είναι πολύ αργά.

Κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι αν μια εξέταση ρινοφαρυγγικού επιχρίσματος εκτελείται σωστά, δηλαδή υπό γωνία όχι μεγαλύτερη από 30 μοίρες από την οριζόντια, δεν θα πρέπει να αγγίζει το οσφρητικό νεύρο.

Ωστόσο, εάν εκτελεστεί υπό γωνία εντός 30 μοιρών από την οριζόντια, το στυλεό μπορεί να αγγίξει το τρίδυμο νεύρο, γεγονός που θα επηρεάσει την αίσθηση της γεύσης και ακόμη και της όρασης.

Επιπλέον, για να βλάψει την αίσθηση της όσφρησης και/ή της γεύσης το στυλεό δεν χρειάζεται να βλάψει ούτε την οσφρητική ή τα τρίδυμα νεύρα, αρκεί να ερεθίζει τον βλεννογόνο της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας, αφού τα δύο είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, γεγονός που θα επηρέαζε επίσης ολόκληρο το μεταιχμιακό σύστημα.

Αυτό θα εξηγούσε γιατί οι λεγόμενοι ασθενείς με Covid παρουσιάζουν απώλεια λειτουργίας σε όλη τη γκάμα των συμπεριφορικών και συναισθηματικών αντιδράσεων που ελέγχονται από το μεταιχμιακό σύστημα: ύπνος, κόπωση, νόηση, προσανατολισμός, κίνηση, μνήμη κ.λπ.

Ο βλεννογόνος της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας καταστρέφεται ανεξάρτητα από τη γωνία υπό την οποία εισάγεται το στυλεό, εφόσον εισάγεται τόσο βαθιά και περιστρέφεται τόσο έντονα όσο απαιτείται από τη διαδικασία εξέτασης PCR, ιδίως όταν τα στυλεά είναι σχεδιασμένα να προκαλούν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά έχοντας οδοντωτές άκρες ικανές να γρατζουνίσουν και να καταστρέψουν όσο το δυνατόν περισσότερο επιθήλιο.

Έχοντας αυξήσει την ευπάθεια των ανθρώπων στις λοιμώξεις ερεθίζοντας τον βλεννογόνο της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας ή καταστρέφοντας τα οσφρητικά και τα τριδυμικά νεύρα, οι σχεδιαστές της στρατηγικής του αποπληθυσμού επινόησαν επίσης μέσα για να αυξήσουν τον αριθμό των παθογόνων μικροοργανισμών καθώς και την ποσότητα των χημικών ουσιών και των νευροτοξινών που φτάνουν στον εγκέφαλο.

Επιβάλλοντας τη χρήση μάσκας σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, γνωρίζοντας ότι ο εκπνεόμενος αέρας περιέχει πολυάριθμες βακτήρια και ιούς, οι σχεδιαστές υποβάλλουν δισεκατομμύρια ανθρώπους στην εισπνοή παθογόνων μικροοργανισμών που η σώμα εκπνέει από την αναπνευστική οδό, η οποία είναι πάντα αποικισμένη με οργανισμούς ασθενειών, σε τη ρινοφαρυγγική κοιλότητα και από εκεί κατευθείαν στον εγκέφαλο μέσω του κατεστραμμένου οσφρητικού ή σημεία εισόδου του τριδύμου νεύρου.

Εκατοντάδες μελέτες δείχνουν ότι το εσωτερικό των χειρουργικών μασκών περιέχει πολύ αυξημένα φορτία βακτηρίων και μυκήτων μετά από παρατεταμένη φθορά και αποτελούν πηγή μόλυνσης όχι μόνο για τους που τις φορούν αλλά και για τους γύρω τους.

Η πιο πρόσφατη και πιο ολοκληρωμένη μελέτη διαπίστωσε ότι η χρήση μάσκας από το ευρύ κοινό πληθυσμό οδηγεί σε:

“…αλλαγές στην αναπνευστική φυσιολογία των χρηστών μάσκας με σημαντική συσχέτιση της πτώσης του Ο2 και κόπωσης (p < 0,05), ομαδοποιημένη συνύπαρξη αναπνευστικής δυσλειτουργίας και πτώσης O2 (67%), μάσκα N95 και αύξηση του CO2 (82%), μάσκα N95 και πτώση του Ο2 (72%), μάσκα N95 και πονοκέφαλος (60%), αναπνευστική δυσλειτουργία και αύξηση της θερμοκρασίας (88%), αλλά και αύξηση της θερμοκρασίας και υγρασία (100%) κάτω από τις μάσκες. Η εκτεταμένη χρήση μάσκας από τον γενικό πληθυσμό θα μπορούσε να να οδηγήσει σε σχετικές επιπτώσεις και συνέπειες σε πολλούς ιατρικούς τομείς”.

Επιπλέον, η μία μελέτη μετά την άλλη έχει διαπιστώσει ότι οι μάσκες προσώπου “δεν είναι σε θέση να αποκλείσουν πλήρως την τη μετάδοση των σταγονιδίων/αερολυμάτων του ιού, ακόμη και όταν είναι πλήρως σφραγισμένες” και ως εκ τούτου είναι αναποτελεσματικές στην πρόληψη της εξάπλωσης των λοιμώξεων.

Το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά και τα δύο αυτά γεγονότα και επιβάλλει τη χρήση μάσκας σε όλες τις φορές για να προκαλέσει σκόπιμα αναπνευστικά προβλήματα που μπορεί στη συνέχεια να αποδώσει ψευδώς σε ιό. Και αυτό εξηγεί τα αναπνευστικά προβλήματα που αποδίδονται στο Covid. Έχοντας βλάψει το ανοσοποιητικό άμυνα του εγκεφάλου και αφήνοντάς τον εκτεθειμένο σε παθογόνους μικροοργανισμούς βλάπτοντας το επιθήλιο του ρινοφάρυγγα κοιλότητα, και στη συνέχεια υποβάλλοντας τον εγκέφαλο σε ασφυξία στερώντας του το οξυγόνο (O2) και βομβαρδίζοντάς τον με διοξείδιο του άνθρακα (CO2) το αναπνευστικό κέντρο του το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου, το οποίο ελέγχει την αναπνοή λεπτό προς λεπτό, και το οποίο βρίσκεται στον προμήκη μυελό, αρχίζει να δυσλειτουργεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι να δυσκολεύονται να αναπνεύσουν. Η δύσπνοια (δύσπνοια) που σχετίζεται με το Covid δεν οφείλεται επομένως σε βλάβες των πνευμόνων, αλλά σε βλάβη της νευρικής επεξεργασίας, άρα σε σε εγκεφαλική βλάβη.

Για να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικών βλαβών, τα συμπτώματα των οποίων μπορούν στη συνέχεια να αποδοθούν σε έναν σχετικά ακίνδυνο ιό της οικογένειας των κορονοϊών, το σύστημα χρησιμοποιεί μια τρίτη στρατηγική, δηλαδή την υποβολή του ενήλικου πληθυσμού σε δύο νευροτοξίνες. Οι πιο πιθανοί ένοχοι είναι οι ισοδεκάνες και οι μυκοτοξίνες, επειδή οι πρώτες μπορούν εύκολα να κρυφτούν σε προϊόντα περιποίησης σώματος, ενώ οι δεύτερες σε τρόφιμα και ποτά (ιδίως μπύρα) που περιέχουν μούχλα, αλλά το πιο σημαντικό 9 επειδή και οι δύο μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια της όσφρησης (ανοσμία-(anosmia) και της γεύσης (ageusia). Ο ρόλος των ισοδεκανών στη χημειοαισθητική δυσλειτουργία είναι καλά τεκμηριωμένος, όπως και ο ρόλος των μυκοτοξινών. Δεδομένου ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν πολύ περισσότερα καλλυντικά από τους άνδρες, θα δηλητηριάστηκαν κυρίως με ισοδεκάνες, ενώ οι άνδρες θα δηλητηριάστηκαν κυρίως με μυκοτοξίνες, καθώς αυτές μπορούν εύκολα να κρυφτούν στη μπύρα και οι άνδρες καταναλώνουν πολύ περισσότερη μπύρα από τις γυναίκες. Αυτές οι μέθοδοι χορήγησης θα γλίτωναν επίσης τα παιδιά και τους εφήβους, δεδομένου ότι δεν χρησιμοποιούν καλλυντικά ούτε πίνουν μπύρα. Επιπλέον, τα παιδιά και οι έφηβοι δεν προετοιμάζονται για εγκεφαλική βλάβη με το να υποβάλλονται σε δοκιμές PCR που βλάπτουν τον βλεννογόνο της ρινοφαρυγγικής τους κοιλότητας και αφήνουν τον εγκέφαλό τους απροστάτευτο.

Ενώ το 2020 τα παιδιά και οι έφηβοι γλίτωσαν από το τραύμα και τη βλάβη των δοκιμών PCR, παρέμειναν υγιείς και σπάνια ή ποτέ δεν εμφάνισαν συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid. Μόλις τα παιδιά και οι έφηβοι άρχισαν να υποβάλλονται σε εξετάσεις PCR το 2021, άρχισαν και αυτοί να εμφανίζουν τα συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid, τα οποία όμως στην πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα εσκεμμένα προκληθείσας εγκεφαλικής βλάβης.

Έχω προσθέσει αυτή την τρίτη μέθοδο αρρώστιας του πληθυσμού μέσω νευροτοξινών παράλληλα με τη βλάβη που προκαλούν τα επιχρίσματα που χρησιμοποιούνται για τις δοκιμές PCR και τη χρόνια αναπνευστική βλάβη που προκαλείται από την παρατεταμένη χρήση μάσκας, επειδή άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ υποβληθεί ούτε σε δοκιμές PCR ούτε σε συνεχή χρήση μάσκας έχουν επίσης αρρωστήσει και έχουν παρουσιάσει τα ίδια τυπικά συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας της όσφρησης και της γεύσης.

Είμαι ένα τέτοιο άτομο και δηλητηριάστηκα και αρρώστησα με νευροτοξίνες μέσω μιας φυσικής επίθεσης εναντίον μου από, υποθέτω, έναν πράκτορα του κράτους ο οποίος ψέκασε ένα άγνωστο μείγμα νευροτοξινών στο πρόσωπό μου και στη συνέχεια έφυγε τρέχοντας από τον τόπο του εγκλήματος. Μέσα σε λίγες ώρες από αυτή την επίθεση εναντίον μου, η οποία συνέβη τον Οκτώβριο του 2020, αρρώστησα και χρειάστηκα τρεις μήνες για να αναρρώσω πλήρως, παρόλο που δεν σταμάτησα ποτέ να εργάζομαι και δεν ζήτησα ποτέ ιατρική βοήθεια από κανέναν, πόσο μάλλον από τις εθνικές ιατρικές αρχές. Αν δεν είχε συμβεί αυτό το περιστατικό, δεν θα ήμουν σε θέση να διαπιστώσω, πόσο μάλλον να επιβεβαιώσω, ότι η άμεση νευροτοξική δηλητηρίαση θα μπορούσε να είναι μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις για να αρρωστήσουν ανθρώπους που στοχεύουν για συγκεκριμένους σκοπούς, στη δική μου περίπτωση οι αρχές ήλπιζαν ότι αρρωσταίνοντας θα αναγνώριζα δημόσια και επομένως θα επιβεβαίωνα την ύπαρξη και την επικινδυνότητα του Covid. Δυστυχώς για τις αρχές δεν το έκανα αυτό. Έδωσα στον οργανισμό μου τον χρόνο που χρειαζόταν για να θεραπευτεί και έξι μήνες αργότερα δημοσίευσα μια ανάρτηση που περιγράφει λεπτομερώς όλο το περιστατικό. Λίγο αργότερα, με απέκλεισαν από τους λογαριασμούς μου στο Facebook, στην Academia και στο Medium.

Αλλά το σύστημα δεν περιορίστηκε μόνο σε νευροτοξίνες για να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης ασθενειών. Χρησιμοποιεί επίσης χημικές ουσίες. Το ιατρικό προσωπικό έχει βιώσει πολύ υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης ασθενειών που αποδίδονται στο Covid όχι επειδή ως εργαζόμενοι πρώτης γραμμής έρχονται σε επαφή με το Covid πιο συχνά από τον γενικό πληθυσμό, αλλά επειδή το Ινστιτούτο Battelle Memorial, από το οποίο συντονίζεται η παθογένεια, έχει χρησιμοποιήσει υπεροξείδιο του υδρογόνου και ένα ιδιόκτητο σύστημα που εγκρίθηκε εκτάκτως στις 29 Μαρτίου 2020 για την αποστείρωση μασκών προσώπου, ώστε να μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν σε νοσοκομεία και κλινικές σε όλο το ιατρικό σύστημα. Αυτή η μέθοδος πρόκλησης αναπνευστικών προβλημάτων στο ιατρικό προσωπικό ήταν τόσο αποτελεσματική που ούτε ο FDA δεν μπόρεσε να χωνέψει τη ζημιά και εξέδωσε πρώτα προειδοποίηση προς την Battelle, στις 7 Οκτωβρίου 2020, και τελικά ανακάλεσε την άδειά της στις 30 Απριλίου 2021, οπότε και η ζημιά είχε γίνει και το σύστημα δεν χρειαζόταν πλέον δηλητηριασμένες μάσκες για να αρρωστήσει τους εργαζόμενους πρώτης γραμμής, επειδή τέθηκαν σε ισχύ τα εμβόλια Covid και η προγραμματισμένη “πανδημία” (plandemic) καθοδηγείται έκτοτε από τις βλάβες των εμβολίων.

Μια άλλη χημική ουσία που χρησιμοποιείται από το σύστημα για να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή βλάβη στον εγκέφαλο, ώστε να διατηρηθεί η ψευδαίσθηση της πανδημίας, είναι το οξείδιο του αιθυλενίου, μια γνωστή καρκινογόνος ουσία, η οποία χρησιμοποιείται για την αποστείρωση των ίδιων των επιχρισμάτων του τεστ PCR. Και επειδή οι μπατονέτες αλείφουν αυτή τη μεταλλαξιογόνο χημική ουσία στον βλεννογόνο της μύτης, ο οποίος είναι υπερευαίσθητος, βλάπτει την υγεία μας με άγνωστους τρόπους.

Τέλος, ο γενικός πληθυσμός έχει εκτεθεί σε μια επίθεση επικίνδυνων χημικών ουσιών μέσω των απολυμαντικών χεριών, των οποίων η χρήση έχει επιβληθεί από τις ιατρικές αρχές για τις πιο καθημερινές δραστηριότητες από τότε που ξεκίνησε η πανδημία. Η μεθανόλη είναι ίσως η πιο επικίνδυνη και πιο συχνά απαντώμενη χημική ουσία στα απολυμαντικά χεριών. Ο FDA έχει έναν κατάλογο με 75 απολυμαντικά χεριών που περιέχουν μεθανόλη και προειδοποιεί το κοινό να μείνει μακριά από αυτά. Είναι επίσης γνωστό ότι προκαλεί μεταβολική οξέωση, οπτικές διαταραχές και νευρολογικό έλλειμμα.

Για να τα συνοψίσουμε όλα, ο κορονoϊός που κατηγορείται για αμέτρητους θανάτους πραγματικούς και φανταστικούς είναι μια πολιτική μυθοπλασία. Τα συμπτώματα που αποδίδονται στο Covid προκαλούνται από μια εσκεμμένη τριπλή επίθεση στην υγεία και τη ζωή μας από τις δικές μας εθνικές και διεθνείς αρχές οι οποίες:

– πρώτον, βλάπτουν το επιθήλιο της ρινοφαρυγγικής κοιλότητας με επιχρίσματα δοκιμών PCR για να ρίξουν την ανοσολογική άμυνα που προστατεύει τον εγκέφαλό μας αφήνοντας το κέντρο ελέγχου μας εκτεθειμένο σε ιούς, βακτήρια, χημικές ουσίες και νευροτοξίνες που μπορούν πλέον να περάσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό

– δεύτερον, να δημιουργηθεί ένας κλειστός βρόγχος μεταξύ του στόματος και της μύτης, άρα μεταξύ του εξερχόμενου και του εισερχόμενου αέρα, αναγκάζοντάς μας να φοράμε μάσκες προσώπου καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, προκειμένου να υποβάλλουμε τον εκτεθειμένο εγκέφαλό μας σε συνεχή επίθεση με ιούς, βακτήρια και μύκητες από τους οποίους ο οργανισμός προσπαθεί να απαλλαγεί και να ασφυκτιούν χρόνια οι εγκέφαλοί μας

– τρίτον, να αυξήσει τις βλάβες στον εγκέφαλο, εκθέτοντάς μας σε χημικές ουσίες και νευροτοξίνες που δεν έχουν καμία θέση στο περιβάλλον μας και που δεν θα μπορούσαν ποτέ να φτάσουν στον εγκέφαλο αν δεν κατέστρεφαν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό

Αυτό εξηγεί, μεταξύ άλλων:

> Γιατί η κοινή γρίπη έχει εξαφανιστεί από τις στατιστικές το 2020 και οι υγειονομικές αρχές αποδίδουν στο Covid τις παθολογίες σχεδόν κάθε λοίμωξης στον πλανήτη.

> Γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι δεν έχουν αρρωστήσει από το Covid μέχρι να υποβληθούν και αυτοί σε εξετάσεις ρινικού επιχρίσματος.

> Γιατί μόλις αυξάνονται οι εξετάσεις PCR αυξάνονται και τα περιστατικά ασθενειών. Γιατί ασθενείς χωρίς καμία απολύτως πνευμονική βλάβη εμφανίζουν αναπνευστικά προβλήματα.

> Γιατί η παθολογία που αποδίδεται στο Covid είναι τόσο εκτεταμένη και τόσο μακριά από οποιαδήποτε άλλη ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος.

> Γιατί η πανδημία εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται όταν μια κυβέρνηση αποφασίσει ότι τα μέτρα πρόληψης της πανδημίας δεν επηρεάζουν την περίοδο των καλοκαιρινών και χειμερινών διακοπών, ιδίως σε χώρες που ζουν από τον τουρισμό.

> Γιατί οι λεγόμενοι ασθενείς του Covid χρειάζονται έως και έξι μήνες για να απαλλαγούν από τα συμπτώματα, κάτι που δεν είναι το είδος της βλάβης που μπορούν να προκαλέσουν οι ιοί, αλλά που μπορεί να εξηγηθεί από την εγκεφαλική βλάβη, η οποία χρειάζεται πολύ χρόνο για να επουλωθεί.

> Γιατί στις εύκρατες χώρες ο ιός εξαφανίζεται το καλοκαίρι, ενώ στις θερμές χώρες όπου είναι πάντα καλοκαίρι δεν εξαφανίζεται ποτέ.

> Γιατί τα διαβατήρια των εμβολίων δίνονται μόνο σε ανθρώπους που είτε έχουν εμβολιαστεί είτε έχουν κάνει θετικό τεστ PCR, αλλά ποτέ σε αυτούς που δείχνουν ότι έχουν αποκτήσει φυσικά αντισώματα, αφού ο τελικός τους στόχος είναι να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους από εμάς.

> Γιατί δεν υπάρχει φαρμακολογική θεραπεία για το Covid, αφού δεν υπάρχει Covid, και τα επαναλαμβανόμενα τραύματα σε μέρη του σώματος που είναι ζωτικής σημασίας για την ανοσολογική άμυνα του οργανισμού και για την υγεία του εγκεφάλου δεν μπορούν να θεραπευτούν με φάρμακα.

> Γιατί στην αρχή της πανδημίας τα νοσοκομεία ήταν άδεια και το ιατρικό προσωπικό στάλθηκε στα σπίτια του ή εκπαιδεύτηκε να χορεύει χορογραφημένους χορούς, αλλά λίγο μετά την έναρξη των δοκιμών PCR τα νοσοκομεία γέμισαν.

> Και γιατί οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να επιμένουν να υποβάλλουν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους όσο πιο συχνά γίνεται σε μια παρεμβατική ιατρική εξέταση που μπορεί εύκολα να γίνει με την ανάλυση του σάλιου.

Για να λύσουν τα δημογραφικά και περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οι κυβερνήσεις αποφάσισαν, και το Βατικανό ενέκρινε, ότι στο εξής κανείς δεν θα πεθαίνει από φυσικά αίτια και ότι η μόνη επιλογή που έχουν οι άνθρωποι είναι αν θα πεθάνουν από εμβόλιο ή από εξέταση PCR.

—————–

Δικτυογραφία

PCR Tests and the Depopulation Program – by Michael J Setter – OutBox

https://outbox.substack.com/p/pcr-tests-and-the-depopulation-program

PCR Tests and the Depopulation Program – Kevin Galalae

file:///C:/Users/parax/Downloads/PCR-Tests-and-the-Depopulation-Program.pdf

ΠΗΓΗ:https://outbox.substack.com/p/pcr-tests-and-the-depopulation-program

Νοέ 06

Η διέγερση των γνωστικών λειτουργιών μειώνει και αναστέλλει τη άνοια

Cognitive stimulation in the workplace, plasma proteins, and risk of dementia: three analyses of population cohort studies

BMJ 2021; 374 doi: https://doi.org/10.1136/bmj.n1804 (Published 19 August 2021) Cite this as: BMJ 2021;374:n1804

  1. Mika Kivimäki, professor123,
  2. Keenan A Walker, tenure-track investigator45,
  3. Jaana Pentti, senior statistician236,
  4. Solja T Nyberg, postdoctoral fellow2,
  5. Nina Mars, postdoctoral fellow7,
  6. Jussi Vahtera, professor emeritus68,
  7. Sakari B Suominen, professor69,
  8. Tea Lallukka, professor2,
  9. Ossi Rahkonen, professor emeritus2,
  10. Olli Pietiläinen, postdoctoral fellow2,
  11. Aki Koskinen, statistician3,
  12. Ari Väänänen, research professor3,
  13. Jatinderpal K Kalsi, project manager1,
  14. Marcel Goldberg, professor emeritus1011,
  15. Marie Zins, director1011,
  16. Lars Alfredsson, professor1213,
  17. Peter J M Westerholm, professor emeritus14,
  18. Anders Knutsson, professor emeritus15,
  19. Töres Theorell, professor emeritus16,
  20. Jenni Ervasti, senior research fellow3,
  21. Tuula Oksanen, professor17,
  22. Pyry N Sipilä, postdoctoral fellow2,
  23. Adam G Tabak, postdoctoral fellow118,
  24. Jane E Ferrie, senior research fellow119,
  25. Stephen A Williams, director20,
  26. Gill Livingston, professor2122,
  27. Rebecca F Gottesman, professor4,
  28. Archana Singh-Manoux, research professor111,
  29. Henrik Zetterberg, professor2324,
  30. Joni V Lindbohm, postdoctoral fellow12

Author affiliations

  1. Correspondence to: M Kivimäki m.kivimaki@ucl.ac.uk
  • Accepted 14 July 2021

Abstract

Objectives To examine the association between cognitively stimulating work and subsequent risk of dementia and to identify protein pathways for this association.

Design Multicohort study with three sets of analyses.

Setting United Kingdom, Europe, and the United States.

Participants Three associations were examined: cognitive stimulation and dementia risk in 107 896 participants from seven population based prospective cohort studies from the IPD-Work consortium (individual participant data meta-analysis in working populations); cognitive stimulation and proteins in a random sample of 2261 participants from one cohort study; and proteins and dementia risk in 13 656 participants from two cohort studies.

Main outcome measures Cognitive stimulation was measured at baseline using standard questionnaire instruments on active versus passive jobs and at baseline and over time using a job exposure matrix indicator. 4953 proteins in plasma samples were scanned. Follow-up of incident dementia varied between 13.7 to 30.1 years depending on the cohort. People with dementia were identified through linked electronic health records and repeated clinical examinations.

Results During 1.8 million person years at risk, 1143 people with dementia were recorded. The risk of dementia was found to be lower for participants with high compared with low cognitive stimulation at work (crude incidence of dementia per 10 000 person years 4.8 in the high stimulation group and 7.3 in the low stimulation group, age and sex adjusted hazard ratio 0.77, 95% confidence interval 0.65 to 0.92, heterogeneity in cohort specific estimates I2=0%, P=0.99). This association was robust to additional adjustment for education, risk factors for dementia in adulthood (smoking, heavy alcohol consumption, physical inactivity, job strain, obesity, hypertension, and prevalent diabetes at baseline), and cardiometabolic diseases (diabetes, coronary heart disease, stroke) before dementia diagnosis (fully adjusted hazard ratio 0.82, 95% confidence interval 0.68 to 0.98). The risk of dementia was also observed during the first 10 years of follow-up (hazard ratio 0.60, 95% confidence interval 0.37 to 0.95) and from year 10 onwards (0.79, 0.66 to 0.95) and replicated using a repeated job exposure matrix indicator of cognitive stimulation (hazard ratio per 1 standard deviation increase 0.77, 95% confidence interval 0.69 to 0.86). In analysis controlling for multiple testing, higher cognitive stimulation at work was associated with lower levels of proteins that inhibit central nervous system axonogenesis and synaptogenesis: slit homologue 2 (SLIT2, fully adjusted β −0.34, P<0.001), carbohydrate sulfotransferase 12 (CHSTC, fully adjusted β −0.33, P<0.001), and peptidyl-glycine α-amidating monooxygenase (AMD, fully adjusted β −0.32, P<0.001). These proteins were associated with increased dementia risk, with the fully adjusted hazard ratio per 1 SD being 1.16 (95% confidence interval 1.05 to 1.28) for SLIT2, 1.13 (1.00 to 1.27) for CHSTC, and 1.04 (0.97 to 1.13) for AMD.

Conclusions The risk of dementia in old age was found to be lower in people with cognitively stimulating jobs than in those with non-stimulating jobs. The findings that cognitive stimulation is associated with lower levels of plasma proteins that potentially inhibit axonogenesis and synaptogenesis and increase the risk of dementia might provide clues to underlying biological mechanisms.

Introduction

Cognitive stimulation has been hypothesised to help preserve cognitive function and decrease the risk of dementia in old age.1 Studies to date that have focused on cognitive stimulation in adulthood, however, have been small and with insufficient control for confounding factors and have failed to produce compelling evidence of benefits.23 Trials, typically based on relatively small sample sizes and short term interventions, have reported inconsistent results.456 Most of the recent long term cohort studies have suggested that leisure time cognitive activity does not reduce the risk of dementia either.789 A progressive reduction occurs in cognitive activities before dementia onset, but this seems to be because the gradual onset of dementia results in inactivity rather than lower cognitive activity being related to dementia.78

It is unclear whether the reason for modest findings is that the decrease in brain plasticity with age prevents cognitive activities across adult life from conferring protection against dementia, or, in the case of interventions, that the cognitive stimulation studied has not been intensive or engaging enough to preserve cognitive function. Work roles might be useful in the study of these associations. Exposure to cognitive stimulation at work can extend over decades and amount to tens of thousands of hours, so this stimulation lasts considerably longer than cognitive interventions or, typically, cognitively stimulating hobbies. According to the demand-control model, cognitively stimulating “active” jobs include demanding tasks and high job decision latitude (also known as job control).1011 Non-stimulating “passive” jobs are those with low demands and lack of job control. The combination of high demands and low control, in turn, characterises stressful work or job strain, which might be a risk rather than a protective factor for dementia.1213

In this report from the IPD-Work consortium (individual participant data meta-analysis in working populations),14 a large ongoing multicohort study of work and health, we examined the association between cognitively stimulating work and subsequent risk of dementia, controlling for established dementia risk factors and job strain. To identify potential biological pathways for this association, we performed a data driven analysis of 4953 plasma proteins, measured using slow off-rate modified aptamers.15 Plasma proteins are relevant targets for mechanistic study because they are affected by environmental exposures and serve many functions in regeneration, degeneration, and disease.151617

Methods

Study populations

Established at the Four Centres meeting in London in 2008, the IPD-Work consortium is a collaborative research project of 13 European cohort studies, which aims to estimate associations between work related factors and chronic diseases, disability, and mortality. To meet this goal, the consortium uses predefined exposure definitions (to minimise selective reporting) and large pooled datasets (to allow confirmation of findings across subgroups and, in the case of null findings, to show and publish absence of associations convincingly).

Seven of the 13 eligible cohort studies had relevant data to examine the association between cognitive stimulation at work and dementia incidence (analysis 1, see supplementary figure): the Finnish Public Sector study (FPS); GAZEL study, France; Health and Social Support (HeSSup) study, Helsinki Health Study (HHS), and Still Working study, Finland; the Whitehall II study, UK; and the Works, Lipids, and Fibrinogen (WOLF) Stockholm and Norrland studies, Sweden (fig 1). These studies comprised 107 896 men and women who were free of dementia at baseline (1986 to 2002), when cognitive stimulation and covariates were assessed. Follow-up for dementia was through to end of 2017.

Fig 1

Fig 1

Selection of cohort studies to analyse three associations: cognitive stimulation-dementia (analysis 1), cognitive stimulation-proteins (analysis 2), and proteins-dementia (analysis 3). IPD-Work=individual participant data meta-analysis in working populations; ARIC=Atherosclerosis Risk in Communities

To explore biological plausibility in a data driven analysis (analysis 2, see supplementary figure), we assessed 4953 proteins in plasma from a random sample of 2261 participants in one of the IPD-Work cohorts (the Whitehall II study)15 and examined associations between cognitive stimulation and plasma proteins (fig 1). Cognitive stimulation at work was assessed in 1991-93, and blood samples for the assessment of plasma protein were taken in 1997-99. The participants were free of dementia at the assessment of cognitive stimulation and plasma proteins.

In analysis 3 (see supplementary figure), we examined associations between proteins and dementia. As a complementary dataset to Whitehall II with follow-up for dementia until October 2019, we included a non-IPD-Work cohort, the multiethnic Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) study with 11 395 participants (fig 1).18 In ARIC, blood samples for protein analyses were drawn in 1993-95 and dementia follow-up was through to end of 2017. Cognitive stimulation at work was not measured in ARIC.

Table 1 summarises the study designs, participant numbers, and outcome ascertainment methods. Supplementary etables 1-8 show the characteristics of the cohorts.

Table 1

Study populations in analyses on associations between cognitive stimulation, plasma proteins, and dementia

Measurement of cognitive stimulation at work

We used predefined protocols to assess indicators of cognitive stimulation at work: job demands and job control. A description of the self-administered multi-item measures of these characteristics in each participating IPD-Work study and data harmonisation are available elsewhere and in the supplementary file (pp 13-14).19 Briefly, to minimise investigator bias, we validated and harmonised the job demand and control measures across participating cohort studies before extracting data for dementia, with investigators masked to outcome information. Questions in the job demands and job control scales had Likert-type response formats. We computed mean response scores for job demand items and for job control items for each participant. High job demand was defined as having a job demand score that was greater than the study specific median score; we defined high job control as having a job control score that was higher than or equal to the study specific median score. These categorisations are the originals and most used. We used the dichotomised measures to construct three categories of cognitive stimulation at work along the active-passive work dimension of Karasek’s demand-control model1011 in which both high demands and high control indicate higher stimulation. We defined low cognitive stimulation at work as low demands and low control, medium cognitive stimulation as high control and low demands or high demands and low control, and high cognitive stimulation as high demands and high control. The supplementary file (pp 13-14, efigure 1) provides a detailed description of the demand-control model.

To obtain an alternative continuous longitudinal measure unaffected by individual response style for supplementary analyses, we used a job exposure matrix indicator of cognitive stimulation that captures any changes of job and changes in level of stimulation over time. This measure was available for participants in the largest cohort study, the FPS. Data on participants’ occupational titles were obtained from Statistics Finland at baseline in 2000 and at follow-up in 2005, 2010, and 2015 and were categorised according to the International Standard Classification of Occupations (ISCO-88) by the International Labour Organisation (www.ilo.org/public/english/bureau/stat/isco/isco88/index.htm, accessed 3 July 2021). Using the three digit ISCO codes, we identified a total of 87 different occupations with at least 20 participants to determine the job axis for the job exposure matrix. The exposure axis was constructed by calculating the proportion of workers with high cognitive stimulation at work based on all responses within the same occupation. This occupation based exposure value was then assigned to each participant in the occupation (ranging from 0% for booking clerks to 62% for city mayors and other top administrators) in 2000, 2005, 2010, and 2015 or until the participant retired or was censored owing to dementia or death.

Covariates

Covariates were established dementia risk factors across the life course, as defined by the 2020 Lancet Commission on Dementia.1 These included participants’ age and sex, obtained from national or employers’ registers or self-reported. Education, a measure of cognitive stimulation in childhood, was self-reported (GAZEL, HHS, Still Working, Whitehall, WOLF, HeSSup, ARIC), or obtained from national registers (FPS).20 Education was categorised into low (primary or lower secondary), intermediate (higher secondary), and high (tertiary qualification, college, or university) levels.

Risk factors in adulthood included smoking (current versus former or never smoker), alcohol consumption (heavy (>14 units/week in women, >21 units/week in men versus other; one unit is approximately equivalent to 10 g of ethanol), physical activity (high versus low), obesity (body mass index ≥30 versus <30), hypertension (yes versus no), and prevalent diabetes (yes versus no).212223242526 Job strain (yes versus no) was measured with questions from the validated job content or demand-control questionnaire,19 and, as in other IPD-Work studies, was defined as high demands and low control, with all other combinations denoting no job strain.1427

Because people with cardiometabolic disease have increased risk of dementia, covariates also included diabetes (diagnostic codes E10 and E11 in the international classification of diseases, 10th revision; ICD-10), coronary heart disease (non-fatal myocardial infarction, ICD-10 codes I21–I22, or coronary death recorded as ICD-10 I20–I25), and stroke (ICD-10 codes I60, I61, I63, I64), including both prevalent cases at baseline and incident cases between baseline and before dementia diagnosis, assessed using linked records.

When possible we used additional covariates, available for specific cohorts only. Analyses of a longitudinal job exposure matrix indicator of cognitive stimulation (analysis 1) were based on the FPS study, with data on several additional dementia risk factors: social isolation (yes or no), depression (ICD-10 F32, F33), traumatic brain injury (ICD-10 S06), and atrial fibrillation (ICD-10 I48); the last three were identified from records of hospital admissions before dementia diagnosis. In protein analyses (analyses 2 and 3), we additionally adjusted effect estimates for ethnicity (white versus non-white) because more than 20% of the ARIC participants were non-white. In protein analyses based on the Whitehall II subcohort, APOE genotype (0, 1, or 2 of ε4 risk alleles), a strong predictor of dementia, was an additional covariate. Further information about additional covariates is available in the supplementary file (pp 14-15, etables 9-11).

Measurement of plasma proteins

Proteins were analysed using the SomaScan version 4 assay (Somalogic, CO).15 The analyses used plasma EDTA samples collected in 1997-99 (Whitehall II) or 1993-95 (ARIC) and stored at−80°C. Earlier studies and the supplementary file (p 16) describe in detail the performance of the SomaScan assay and the modified aptamer binding.282930 Briefly, the assay uses a mix of thousands of slow off-rate modified aptamers (SOMAmers). The aptamers bind to proteins in participants’ plasma samples and the specificity is ensured by a two step process analogous to a conventional immunoassay. The specificity of the aptamer reagents is good and has been tested in several ways.15 Median intra-assay and inter-assay coefficients of variation for SomaScan version 4 are about 5%, and assay sensitivity is comparable to that of typical immunoassays, with a median lower limit of detection in the femtomolar range.28

Follow-up for dementia

For the seven IPD-Work studies, including Whitehall II and its subcohort, we extracted data on dementia status at follow-up from hospital admissions records and death registries with any mention of dementia in the diagnosis, with or without reimbursements for medical treatment for dementia (Anatomical Therapeutic Chemical code N06D; table 1).20 Electronic records included exact date of diagnosis, death, or entitlement to reimbursement, and follow-up duration was measured as the difference between date of baseline examination and date of diagnosis, death, or entitlement to reimbursement. Although ascertainment of dementia from electronic health records underestimates prevalence, it has been shown to be a valid method in the study of associations between risk factors and dementia.313233 ICD-10 codes for all cause dementia were F00, F01, F02, F03, G30, and G31, with earlier ICD codes converted to ICD-10 codes (supplementary file p16). Codes F00 and G30 were used to define Alzheimer’s disease.

In the ARIC study, adjudicated people with dementia were primarily identified using data from ARIC clinic examinations conducted at visits 5 (2011-13) and 6 (2016-17). This included a neuropsychological battery using standardised protocols, with scores converted to z scores to assess change over time. Dementia was identified based on important decline on a serial cognitive battery, poor current test performance on a comprehensive neuropsychological battery, and impairments in activities of daily living based on informant rating on the clinical dementia rating scale and the functional activities questionnaire. A committee of clinicians then adjudicated participants with suspected dementia based on available cognitive and functional data. For participants who could not attend visits 5 or 6, those with dementia were identified through telephone cognitive assessment, plus surveillance of hospital discharge and death certificate codes related to dementia as well as screening during annual and semi-annual follow-up calls. Dementia suspected in participants who had died was identified through informant interviews.

Statistical analysis

We analysed the data in three parts (table 1). Cognitive stimulation at work was treated as a three level categorical variable, with low stimulation as the reference. The longitudinal job exposure matrix indicator of cognitive stimulation was analysed as a continuous exposure variable. In all three analyses, in multivariable models we adjusted effect estimates for age, sex, established dementia risk factors in childhood (education) and adulthood (smoking, heavy alcohol consumption, physical inactivity, job strain, obesity, hypertension, prevalent diabetes), and cardiometabolic diseases before dementia (ie, prevalent and incident diabetes, coronary heart disease, and stroke, treated as time dependent covariates). Before analysis, we imputed missing values in covariates using multiple imputation by substantive model compatible fully conditional specification.34 With data from all study variables, cohort indicator, and baseline year, 30 imputed datasets were created for the pooled dataset, Whitehall II random sample, and ARIC cohort.

Analysis 1 (cognitive stimulation-dementia)

To examine associations of cognitively stimulating work with dementia risk, we followed each participant from the date of cognitive stimulation assessment to the first record of dementia, death, or the end of follow-up. We used a two stage approach, including study specific analyses with Cox regression in the first stage and pooling the study specific estimates with random effects meta-analysis in the second. To estimate heterogeneity among the study specific estimates, we calculated I2 (higher values denoting greater heterogeneity).

To examine the robustness of the findings, we performed separate analyses for men and women, younger (<60 years at baseline) and older participants (≥60 years at baseline), and an alternative, repeatedly measured job exposure matrix indicator of cognitive stimulation at work, entered into the model as a time dependent exposure. We also performed the analysis separately for incident dementia during the first 10 years of follow-up (when assessment of cognitively stimulating work might become inaccurate in the preclinical or prodromal stage of dementia) and incident dementia from year 10 onwards in those without a dementia diagnosis at year 10. The assumption in analyses separating the assessment of cognitively stimulating work and dementia diagnosis by at least 10 years is that the cognitive stimulation-dementia association is less likely to be biased owing to reverse causation. To examine whether the association between cognitive stimulation and dementia depended on the method of dementia ascertainment, we stratified analyses by ascertainment method with the following categories: primary and specialised medical care (ascertainment based on self-report, prescription records, hospital admission, and death records) versus specialised medical care only (hospital admissions and death records). We also examined the association of cognitive stimulation with early onset (diagnosis aged <65) and late onset (diagnosis aged ≥65) dementia, Alzheimer’s disease, and non-Alzheimer’s disease dementia.

To address potential survival bias, we conducted a Fine and Gray competing risk analysis, with dementia and death as outcomes.35 In addition to the standard set of covariates (ie, age, sex, education, risk factors in adulthood, and cardiometabolic disease before dementia), we included cohort indicator as a covariate in multivariable adjusted analyses based on pooled data. Further covariates, available for analyses of the longitudinal job exposure matrix indicator of cognitive stimulation, included social isolation, depression, traumatic brain injury, and atrial fibrillation at baseline.

Analysis 2 (cognitive stimulation-proteins)

The distribution of many of the plasma proteins was skewed. We applied rank based inverse normal transformation to achieve normal distributions. Logistic regression was used to study the associations of proteins with high versus low cognitive stimulation and medium versus low cognitive stimulation and were expressed as odds ratios per 1 standard deviation higher level of protein. Tests of statistical significance were corrected for multiple comparison using the Bonferroni method for 4953 tests (P<1.0×10−5). In addition to adjustments for the standard set of covariates, we adjusted the effect estimates for ethnicity and APOE genotype.

Analysis 3 (proteins-dementia)

Cox proportional hazards models were used to study associations between proteins that survived Bonferroni correction in analysis 2 and dementia. In the two cohorts, hazard ratios were computed for 1 standard deviation higher protein level, adjusting for age, sex, ethnicity, and the standard set of covariates. We conducted a Fine and Gray competing risk analysis to address potential survival bias.35 Cohort specific effect estimates were pooled using fixed effect meta-analysis.

Post hoc analyses

To examine the effect of cognitive stimulation across the life course, we created a life course measure of cognitive stimulation by combining education and cognitive stimulation at work into a single variable, including the categories low education-low cognitive stimulation (reference), low education-high cognitive stimulation, high education-low cognitive stimulation, and high education-high cognitive stimulation. Here the low category included the low and medium categories of the original education and cognitive stimulation measures. We used Cox regression to assess the age, sex, and cohort adjusted association between cognitive stimulation across the life course and incident dementia.

We used SAS (version 9.4) to analyse associations in each cohort and in the pooled data in analysis 1, Stata (version 16.1) for multiple imputations, meta-analyses combining cohort specific estimates, and protein analyses. The supplementary file (pp 26-33) shows the statistical code.

Patient and public involvement

This is a secondary analysis of pre-existing datasets. No patients were involved in setting the present research question, setting the outcome measures, or developing plans for recruitment, design, or implementation of the study. No patients were asked to advise on the interpretation, but we have received feedback from a patient reviewer of The BMJ. The dissemination plan targets a wide audience, including members of the public, patients, health professionals, and experts in the specialty through various channels: written communication, events and conferences, networks, and social media.

Results

Overall, 2488 (2.3%) of 110 394 eligible participants who had missing data for cognitive stimulation or incident dementia and 10 (<0.1%) with a diagnosis of Alzheimer’s disease or other dementia before the study baseline were excluded from analyses. Of 107 896 participants included in the cognitive stimulation-dementia analysis (table 2), 45 080 (41.8%) were men and 62 816 (58.2%) were women, with a mean age of 44.6 (SD 9.5) years, at baseline. Of the participants, 29 243 (27.1%) had low cognitive stimulation at work, 50 724 (47.0%) had medium stimulation, and 27 929 (25.9%) had high stimulation.

Table 2

Characteristics of participants from pooled sample

Cognitive stimulation-dementia risk

Mean follow-up for dementia varied between 13.7 and 30.1 years depending on the cohort and was 16.7 (SD 4.9) years in the total sample. During 1 801 863 person years at risk, 1143 participants had a diagnosis of dementia between the ages of 42 and 93 years, mean 71.2 (SD 7.9) years (supplementary efigure 2). Cumulative hazards of dementia by age and level of cognitive stimulation at baseline showed a separation in dementia occurrence between high and low stimulation groups such that the cumulative incidence of dementia seen in participants who had high cognitive stimulation at work was observed at a younger age in those who had low stimulation at work (fig 2). For example, the cumulative incidence at age 75 in the high stimulation group (3.1%) was already observed at age 74 in the low stimulation group, and the incidence at age 80 (8.8%) was already observed at age 78.3, respectively. No difference in dementia was observed between participants with medium and low cognitive stimulation.

Fig 2

Fig 2

Crude cumulative hazard of dementia by age and level of cognitive stimulation at work

Meta-analysis of the seven cohort studies confirmed the association between high cognitive stimulation and lower risk of dementia in later life (fig 3). Incidence of dementia per 10 000 person years was 7.3 in the low cognitive stimulation group and 4.8 in the high stimulation group, the corresponding age and sex adjusted hazard ratio being 0.77 (95% confidence interval 0.65 to 0.92). This finding showed no significant heterogeneity across the cohorts (I2=0%, P=0.99) and the pattern of results was similar in the five cohorts with more than 25 participants with dementia (supplementary efigure 3). The association between higher cognitive stimulation and lower dementia risk was slightly weaker than that between education and dementia (hazard ratio 0.66, 95% confidence interval 0.55 to 0.79, supplementary etable 12), but the association was statistically significant and robust in analyses stratified by sex, age, and method of dementia ascertainment, before and after exclusion of participants with early onset dementia to minimise reverse causation, and before and after adjustment for established dementia risk factors in childhood and adulthood and the competing risk of death. The association was not mediated by prevalent or incident cardiometabolic diseases, although these diseases were related to increased dementia risk (age and sex adjusted hazard ratio 1.45, 95% confidence interval 1.23 to 1.71 for diabetes, 1.36, 1.08 to 1.72 for coronary heart disease, and 1.90, 1.51 to 2.38 for stroke). There was an indication that the cognitive stimulation-dementia association was attributable to Alzheimer’s diseases rather than to other dementias (P=0.06).

Fig 3

Fig 3

Association of cognitive stimulation at work with incident dementia in total sample, subgroups, by study follow-up and dementia type, and in relation to adjustments (analysis 1). *Follow-up started 10 years after baseline and the analysis included only those participants without a diagnosis of dementia by that time. †Adjusted for age, sex, cohort, and education. ‡Adjusted for age, sex, cohort, and smoking, alcohol consumption, physical inactivity, job strain, obesity, hypertension, and prevalent diabetes at baseline. §Adjusted for age, sex, and cohort, and diabetes, coronary heart disease, and stroke (prevalent at baseline and incident between baseline and dementia diagnosis). ¶Adjusted for age, sex, education, risk factors in adulthood, and cardiometabolic diseases

In the FPS study, the mean for the job exposure matrix indicator of cognitive stimulation was 22.7% (SD 12.7%, range 0-62%). Repeating the analyses with this longitudinal, repeated measure of cognitive stimulation replicated the main findings (age and sex adjusted hazard ratio per 1 SD higher stimulation 0.77, 95% confidence interval 0.69 to 0.86) (supplementary etable 13). This association remained after adjustment for established dementia risk factors, competing risk of death, and additional covariates, such as social isolation, depression, traumatic brain injury, and atrial fibrillation.

Cognitive stimulation, plasma proteins, and dementia risk

In the Whitehall subcohort with protein assessments, data from 4953 plasma proteins were available for 2261 participants (supplementary etable 10). None of the participants had dementia at the assessment of cognitive stimulation and proteins. After correction for multiple testing and adjustment for age, sex, and ethnicity, levels of the following six proteins were found to be significantly lower among participants with high compared with low cognitive stimulation: pulmonary surfactant associated protein D (SP-D), slit homologue 2 protein (SLIT2), hexokinase 2 (HXK2), carbohydrate sulfotransferase 12 (CHSTC), peptidyl-glycine α-amidating monooxygenase (AMD), and neutrophil cytosol factor 1 (NCF-1) (table 3 and supplementary efigure 4). No association between medium versus low cognitive stimulation at work and plasma proteins reached Bonferroni adjusted significance. The inverse associations between high cognitive stimulation and low levels of the six proteins were independent of established dementia risk factors, cardiometabolic diseases, and APOE genotype (supplementary etable 14).

Table 3

Proteins associated with cognitive stimulation in 2261 participants with plasma proteins available in Whitehall subcohort after controlling for multiple testing (analysis 2)

Analysis of the association between the six plasma proteins and dementia was based on data from the Whitehall subcohort and the ARIC study. Mean follow-up for dementia after the assessment of proteins was 20.4 (SD 3.2) years in the Whitehall subcohort and 17.7 (SD 6.1) in ARIC, giving rise to 106 and 1942 people with dementia, respectively. In age, sex, and ethnicity adjusted analysis of combined data from the Whitehall subcohort and ARIC, higher levels of SLIT2, CHSTC, and AMD were associated with increased dementia risk, or, conversely, lower protein levels were associated with lower dementia risk (table 4). The effect estimates did not materially change after adjustments (supplementary etables 15 and 16). No consistent association with dementia was seen for HXK2, SP-D, or NFC-1.

Table 4

Association of six plasma proteins with incident dementia in two cohort studies (analysis 3)

Post hoc analysis of cognitive stimulation in childhood and adulthood

A dose-response association was observed between cognitive stimulation over the life course and dementia such that cognitive stimulation in both childhood (education) and adulthood (cognitive stimulation at work) were related to a reduced risk of dementia (fig 4). The hazard ratio for high education and high cognitive stimulation at work compared with low education and low cognitive stimulation at work was 0.63 (95% confidence interval 0.49 to 0.82), whereas those for categories with high education or high cognitive stimulation at work, but not both, were 0.80 (0.66 to 0.97) and 0.73 (0.61 to 0.89), respectively.

Fig 4

Fig 4

Association of cognitive stimulation over the life course with incident dementia (post hoc analysis)

Discussion

In analysis of individual level data from more than 100 000 people, those who worked in cognitively stimulating jobs showed a lower risk of dementia than those working in non-stimulating jobs. This finding was robust to adjustments for a range of established dementia risk factors in childhood and adulthood, cardiometabolic diseases, and the competing risk of death. The association did not differ between men and women or those younger and older than 60 and did not depend on the measure of cognitive stimulation at work or the method of dementia ascertainment, but there was an indication that the cognitive stimulation-dementia association was stronger for Alzheimer’s disease than for other dementias. Lower dementia incidence was observed even when 10 years or more separated the assessment of cognitive stimulation and the dementia diagnosis, suggesting that the findings were unlikely to be biased due to reverse causation. In data driven proteome-wide analyses we identified three plasma proteins linked to both cognitive stimulation in adulthood and dementia, providing clues to underlying biological mechanisms.

Comparison with other studies

Cognitive decline characterises midlife and old age36 and it has been suggested that cognitive stimulation might be one measure to slow this neurodegenerative process.1 Trial evidence on this possibility is, however, inconsistent. Long term cohort studies on leisure time cognitive activity have reported null findings, and observational studies on work complexity, intellectual engagement, and active jobs have been based on small samples, post hoc exposure measures, and insufficient control for confounding factors.23789373839 Thus, both the World Health Organization dementia review40 and the 2020 Lancet Commission on Dementia Prevention, Intervention, and Care1 rated the evidence on the association between cognitive stimulation in adulthood and dementia as inconclusive and the quality of studies as very low to low. The 2020 Lancet Commission did not include cognitive stimulation in adulthood in the list of targets for dementia prevention.1

We hypothesised that methodological limitations and insufficient duration of cognitive stimulation in trial data might have resulted in these inconclusive findings. With the largest multicohort sample to date, rigorous confounder adjustments, and assessment of a cognitive stimulation exposure that is more long lasting than the cognitive interventions or cognitively stimulating hobbies examined in most previous studies, we obtained what we consider to be strong observational evidence for an association between cognitive stimulation in adulthood and dementia. This association was confirmed in a post hoc analysis that combined education and work related cognitive stimulation into a single variable. We found that higher cognitive stimulation in both childhood, as indicated by higher educational attainment, and adulthood, based on work characteristics, were associated with lower dementia risk in a stepwise dose-response manner. Together with mendelian randomisation analyses showing delayed dementia onset in those with higher education,41 these findings support the benefits of cognitive stimulation across the life course (see supplementary efigure 5 for a schematic presentation of this hypothesis).

Meaning of the study

The relative risk for low compared with high cognitive stimulation was 1.3, which is comparable to established dementia risk factors, such as high versus moderate alcohol consumption (relative risk 1.2) and low versus high physical activity (1.4) but is smaller than those for education (1.6), diabetes (1.5), smoking (1.6), hypertension (1.6), and obesity (1.6).1 Our observational evidence on cognitive stimulation in adulthood is consistent with the “use it or lose it” principle. However, the robustness of the observed association to adjustment for a wide range of dementia risk factors, cardiometabolic diseases, and the competing risk of death raises the question of underlying mechanisms: if known risk factors do not drive the association, what then are the mediators?

We performed an exploratory and data driven plasma proteome analysis of biological mechanisms underlying the association between cognitive stimulation at work and risk of dementia. We identified three proteins, SLIT2, AMD, and CHSTC for which plasma levels were found to be significantly lower among participants with cognitive stimulation at work, whereas high levels of these proteins were found to be associated with increased dementia incidence. Experimental findings from stem cells, tissue cultures, and animal models suggest that SLIT2 and AMD are involved in central nervous system related mechanisms that inhibit neuron projection axonogenesis, affect axon guidance, and increase nerve degeneration.42434445 CHSTC has been linked to processes that inhibit axonogenesis and cause collapse of axonal growth cones and loss of synaptic connection.464748 In light of this molecular evidence and given that dysregulated axonogenesis and synaptic disorganisation are the hallmarks of Alzheimer’s disease,49 our observations on plasma proteins are consistent with the hypothesis that protection against neurodegeneration might mediate the favourable effects of cognitive stimulation in adulthood. Further research is needed to confirm or refute this hypothesis.

Strengths and limitations of this study

The main strengths of the study are its large sample size, which reduces the risk of type 1 error, the availability of nearly 5000 plasma proteins to explore potential underlying mechanisms, and the use of multicohort analyses to provide a certain degree of validation for the main findings. Our study was based on preplanned exposure definitions and subgroup analyses, reducing the risk of reporting bias. We were also able to reduce the risk of reverse causation bias by excluding all participants with dementia during the first 10 years of follow-up. In main or sensitivity analyses, we adjusted effect estimates for 10 of the 12 risk factors established for dementia by the 2020 Lancet Commission (ie, education, smoking, heavy alcohol consumption, physical inactivity, obesity, hypertension, diabetes, social isolation, depression, and traumatic brain injury).1 The remaining two risk factors are hearing loss and air pollution. Hearing loss is, however, assumed to result in cognitive decline through reduced cognitive stimulation.1 Thus, hearing loss represents an alternative measure of cognitive stimulation rather than a confounding factor. We had no data on air pollution.

This study has several weaknesses. Because we used non-randomised observational data, we cannot draw conclusions about causality and cannot exclude residual confounding (eg, by childhood IQ) as an alternative explanation for our findings. As we focused on working age populations at baseline, follow-up was right truncated with a relatively low mean age at dementia diagnosis (mean 71, range 43-93). This precluded assessment of lifelong effects in relation to cognitive stimulation. Rather than having a single dataset with complete information, we used a sequential approach in which we established the presence of the associations in separate analyses and separate cohorts: cognitive stimulation-dementia, cognitive stimulation-proteins, and proteins-dementia. The reason for this piecewise design was that complete data for all these variables were available only for a subgroup in one of the studies, Whitehall II. The sample size of this subgroup was insufficient for a formal mediation analysis of the role of proteins in the association between cognitive stimulation and dementia risk. Main analyses were based on a single self-reported measurement of cognitive stimulation at work. However, consistent results with an alternative, longitudinal job exposure matrix indicator of cognitive stimulation suggest this is an unlikely source of major bias in this study. Except for one cohort in which dementia was diagnosed in repeated clinical examinations (ARIC), ascertainment of dementia was based on linkage to electronic health records, mostly hospital admissions. Although this had the advantage of providing data for everyone recruited to the study, it misses participants with milder dementia and is not the gold standard method for assessing dementia subtypes.

Generalisability, implications, and future challenges

These results seem to be generalisable across different populations. Although we used cohort studies from different settings (civil servants, public sector employees, forestry workers), little heterogeneity existed in the cohort specific estimates of dementia (heterogeneity I2=0%). In addition, the association between cognitive stimulation at work and lower dementia risk was observed across subgroups; men and women and those younger and older than 60 at baseline. These robust findings might be important for policy, suggesting that cognitively stimulating work for all will be important for future brain health. However, further research capturing the full range of occupations and countries outside Europe is needed to confirm the generalisability of our findings.

Our findings on proteins were consistent across the two cohorts with relevant data but owing to smaller numbers and less precise estimates these results need further validation in other studies. If confirmed, the associations might provide clues to search for mechanisms underlying long term risk of dementia in humans. As the proteins identified in this study are associated with a wide range of biological processes beyond neural influences, their effects should be comprehensively examined.

Conclusions

This multicohort study of more than 100 000 participants suggests that people with cognitively stimulating jobs have a lower risk of dementia in old age than those with non-stimulating jobs. A possible mechanism for this association is the finding that cognitive stimulation is associated with lower levels of plasma proteins that might inhibit axonogenesis and synaptogenesis and increase dementia risk in old age.

What is already known on this topic

  • Cognitive stimulation is assumed to prevent or postpone the onset of dementia, but trials, typically based on relatively small sample sizes and short term interventions, have reported inconsistent results, and most recent long term cohort studies have suggested that leisure time cognitive activity does not reduce risk of dementia

  • One reason for modest findings could be that the cognitive stimulation in these studies has not been intensive or engaging enough to preserve cognitive function

  • Exposure to cognitive stimulation at work lasts considerably longer than cognitive interventions, or, typically, cognitively stimulating hobbies; however, studies of cognitive stimulation at work to date have been small with insufficient control for confounding factors and have failed to produce compelling evidence of benefits

What this study adds

  • In this multicohort study of 107 896 participants, the risk of dementia in old age was found to be lower in individuals with cognitively stimulating jobs than in those with non-stimulating jobs

  • This finding was robust to adjustments for education, established dementia risk factors in adulthood, and the competing risk of death

  • Cognitive stimulation was also associated with lower levels of plasma proteins that might inhibit axonogenesis and synaptogenesis and increase dementia risk

    Data availability statement

    Pre-existing access policies for individual level data for each of the participating cohort studies specify that research data requests can be submitted to each steering committee; these will be promptly reviewed for confidentiality, data protection issues, or intellectual property restrictions and will not unreasonably be refused. Code for the statistical analyses of this paper is provided in the supplementary file (pp 26-33).

    Footnotes

    • Contributors: MK, JP, STN, and JVL generated the hypothesis and designed the study. JV and SBS (Health and Social Support study), JE and TO (Finnish Public Sector study), TL, OR, and OP (Helsinki Health study), AK and AV (Still Working study), MG and MZ (GAZEL study), LA, PJMW, AK, and TT (WOLF-Stockholm and WOLF-Norland studies), JKK, JEF, and AS-M (Whitehall II study), and KAW and RFG (Atherosclerosis Risk in Communities study, ARIC) were responsible for cohort data. SAW was responsible for the protein assessments. JP performed pooled analyses on cognitive stimulation and dementia. JVL conducted imputed analyses in pooled data and, with NM, analysed protein data from the Whitehall study. KAW supervised protein analyses in the ARIC study. GL, PNS, and JEF contributed to expertise in dementia risk factors. HZ and AGT contributed to dementia and metabolic biology expertise. MK wrote the first draft of the report and JEF helped in revising the text. All authors discussed results and commented on the manuscript. MK is the guarantor. The corresponding author attests that all listed authors meet authorship criteria and that no others meeting the criteria have been omitted.

    • Funding: The research consortium on dementia risk factors (principal investigator MK) has received funding from NordForsk (75021, the Nordic Research Programme on Health and Welfare), the UK Medical Research Council (MRC S011676), the Wellcome Trust (221854/Z/20/Z), the Academy of Finland (311492, 329202), and Helsinki Institute of Life Science (H970). Protein analyses and MK, AS-M, and GL were supported by the Wellcome Trust (221854/Z/20/Z). MK and AS-M were also supported by the US National Institutes of Health (NIH, RF1AG062553, R01AG056477). JP, STN, JV, PNS, AS-M, AGT, and JVL were supported by NordForsk (75021). NM (331671), JV (321409, 329240), TL (330527), and OR (1294514) were supported by the Academy of Finland. OR was also supported by the Juho Vainio Foundation. JKK and AGT were supported by MRC (S011676). PNS was supported by the Helsinki Institute of Life Science (H970). HZ was a Wallenberg Scholar supported by grants from the Swedish Research Council (#2018-02532), the European Research Council (#681712), Swedish State Support for Clinical Research (#ALFGBG-720931), the Alzheimer Drug Discovery Foundation (ADDF), USA (#201809-2016862), and the UK Dementia Research Institute at University College London. The Atherosclerosis Risk in Communities study is carried out as a collaborative study supported by the National Heart, Lung, and Blood Institute contracts (HHSN268201100005C, HHSN268201100006C, HHSN268201100007C, HHSN268201100008C, HHSN268201100009C, HSN268201100010C, HHSN268201100011C, and HHSN268201100012C), with neurocognitive data collected by U01 2U01HL096812, 2U01HL096814, 2U01HL096899, 2U01HL096902, 2U01HL096917 from the NIH (National Heart, Lung, and Blood Institute, National Institute of Neurological Disorders and Stroke, National Institute on Aging, and National Institute on Deafness and Other Communication Disorders). KAW was supported by contract K23 AG064122 and RFG by contract K24 AG052573 from NIA. SOMAscan assays in the Whitehall and ARIC studies were funded by Somalogic as part of an academic-industry partnership project.15 The funders had no role in considering the study design or in the collection, analysis, interpretation of data, writing of the report, or decision to submit the article for publication.

    • Competing interests: All authors have completed the ICMJE uniform disclosure form at www.icmje.org/coi_disclosure.pdf and declare: support from NordForsk, the UK Medical Research Council, the Wellcome Trust, the Academy of Finland, and the Helsinki Institute of Life Science. SAW is an employee of SomaLogic. HZ has served at scientific advisory boards for Denali, Roche Diagnostics, Wave, Samumed, Siemens Healthineers, Pinteon Therapeutics, and CogRx, has given lectures in symposiums sponsored by Fujirebio, Alzecure and Biogen, and is a cofounder of Brain Biomarker Solutions in Gothenburg (BBS), which is a part of the GU Ventures Incubator Program.

    • The lead author affirms that this manuscript is an honest, accurate, and transparent account of the study being reported; that no important aspects of the study have been omitted; and that any discrepancies from the study as planned (and, if relevant, registered) have been explained.

    • Dissemination to participants and related patient and public communities: The dissemination plan targets a wide audience, including members of the public, patients, patient and public communities, health professionals, and experts in the specialty through various channels: written communication, events and conferences, networks, and social media.

    • Provenance and peer review: Not commissioned; externally peer reviewed.

    http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

    This is an Open Access article distributed in accordance with the terms of the Creative Commons Attribution (CC BY 4.0) license, which permits others to distribute, remix, adapt and build upon this work, for commercial use, provided the original work is properly cited. See: http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/.

    References

    1. ↵
    2. ↵
    3. ↵
    4. ↵
    5. ↵
    6. ↵
    7. ↵
    8. ↵
    9. ↵
    10. ↵
    11. ↵
    12. ↵
    13. ↵
    14. ↵
    15. ↵
    16. ↵
    17. ↵
    18. ↵
    19. ↵
    20. ↵
    21. ↵
    22. ↵
    23. ↵
    24. ↵
    25. ↵
    26. ↵
    27. ↵
    28. ↵
    29. ↵
    30. ↵
    31. ↵
    32. ↵
    33. ↵
    34. ↵
    35. ↵
    36. ↵
    37. ↵
    38. ↵
    39. ↵
    40. ↵
    41. ↵
    42. ↵
    43. ↵
    44. ↵
    45. ↵
    46. ↵
    47. ↵
    48. ↵
    49. ↵

Νοέ 06

Η πνευματική ενασχόληση και τα νοητικώς απαιτητικά επαγγέλματα διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο να εκδηλώσουν άνοια

Άνοια: Αυτά τα επαγγέλματα ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σύμφωνα με νέα μελέτη

Ποια επαγγέλματα φάνηκε να είναι περισσότερο και ποια λιγότερο προστατευτικά για τις νοητικές δεξιότητες;

Οι εργαζόμενοι με νοητικώς απαιτητικά επαγγέλματα, μπορεί να διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο να εκδηλώσουν άνοια αργότερα στη ζωή τους, αναφέρει διεθνής ομάδα επιστημόνων.

Σε συνδυασμένη ανάλυση στοιχείων από επτά προγενέστερες έρευνες με περισσότερους από 100.000 εθελοντές, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως οι νοητικές απαιτήσεις που έχει κάθε επάγγελμα συσχετίζονται ισχυρά με την άνοια. Η συσχέτιση αυτή είναι ιδιαιτέρως ισχυρή όσον αφορά τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Στην πραγματικότητα, όσοι «στύβουν» καθημερινά το μυαλό τους στη δουλειά διατρέχουν κατά 23% μικρότερο κίνδυνο άνοιας απ’ ό,τι όσοι εργάζονται «στον αυτόματο».

Μάλιστα το όφελος αυτό ισχύει ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες κινδύνου για άνοια, όπως:

  • Το φύλο
  • Η ηλικία
  • Το μορφωτικό επίπεδο
  • Ο τρόπος ζωής
  • Η υποκείμενη κατάσταση της υγείας

Ως νοητικώς απαιτητικά επαγγέλματα ορίστηκαν αυτά που αναγκάζουν να λαμβάνουν μόνοι τους αποφάσεις και να εκτελούν πολύπλοκες δραστηριότητες, επιλύοντας προβλήματα και αναλύοντας καθημερινά πληροφορίες.

Η νέα μελέτη

Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση BMJ. Όπως γράφουν οι ερευνητές, ανέλυσαν συνδυαστικά στοιχεία από 107.896 εθελοντές. Η μέση ηλικία τους ήταν τα 45 έτη και το 42% ήσαν άνδρες.

Το επάγγελμα των εθελοντών είχε αξιολογηθεί κατά την έναρξη κάθε μίας από τις επτά μελέτες. Αναλόγως με το επίπεδο της νοητικής διέγερσης που προκαλούσε ταξινομήθηκε ως εξής:

  • Χαμηλής νοητικής διέγερσης (27,1% των εθελοντών)
  • Μέτριας νοητικής διέγερσης (47% των εθελοντών)
  • Υψηλής νοητικής διέγερσης (25,9% των εθελοντών)

Οι ερευνητές είχαν παρακολουθήσει την υγεία τους για χρονικό διάστημα από 14 έως 30 έτη. Στο μεσοδιάστημα, συνολικώς 1.143 από τους συμμετέχοντες εκδήλωσαν άνοια.

Εξετάζοντας συνδυαστικά τα στοιχεία στην παρούσα μελέτη, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως τον μεγαλύτερο κίνδυνο διέτρεχαν οι εργαζόμενοι στα επαγγέλματα με τη χαμηλότερη νοητική διέγερση.

Οι διαφορές που κατέγραψαν αναλόγως με το επάγγελμα παρέμειναν ισχυρές ακόμα κι όταν έλαβαν υπ’ όψιν τυχόν υποκείμενα καρδιομεταβολικά νοσήματα. Τέτοιου είδους νοσήματα είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, η καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό.

Η προστατευτική δράση των απαιτητικών επαγγελμάτων ήταν παρόμοια σε άνδρες και γυναίκες. Ήταν επίσης ίδια σε όλες τις ηλικίες. Ωστόσο έναντι της νόσου Αλτσχάιμερ ήταν ισχυρότερη απ’ ό,τι έναντι άλλων μορφών άνοιας (π.χ. αγγειακή άνοια).

Και δύο χρόνια αργότερα

Η μελέτη έδειξε ακόμα ότι τα συνολικά περιστατικά με άνοια στα άτομα με απαιτητικά επαγγέλματα εξισώνονταν σε μεγαλύτερη ηλικία με εκείνα των ατόμων με μη-απαιτητικά επαγγέλματα.

Στην πραγματικότητα, η άνοια εμφανιζόταν στα άτομα με απαιτητικά επαγγέλματα κατά μέσον όρο δύο χρόνια αργότερα, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Mika Kivimaki, καθηγητής Κοινωνικής Επιδημιολογίας στο University College του Λονδίνου (UCL). Ειδικότερα, τα περιστατικά που καταγράφηκαν στην ηλικία των 80 ετών στα άτομα με απαιτητικό επάγγελμα, είχαν ήδη καταγραφεί σε ηλικία σχεδόν 78 ετών στα άτομα με χαμηλής νοητικής διέγερσης επαγγέλματα.

ΠΗΓΗ:https://www.pronews.gr/ygeia/1032073_anoia-ayta-ta-epaggelmata-enehoyn-megalytero-kindyno-symfona-me-nea-meleti

Νοέ 05

Μπήκαμε ήδη στην 5η φάση τυραννίας κατά Mike Yeadon, μην το ξεχνάτε, προχωρούν ακάθεκτοι!

Ποια είναι αυτή η προεισαγωγική φάση πριν τον ερχομό του Ψευδοπροφήτη και του Αντιχρίστου Μαιτρέγια;

Φάση 5: Καθιέρωση Χάους και στρατιωτικός νόμος (Νοέμβριος 2021 – Μάρτιος 2022)

ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΛ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΗΣ

Η Καμπάλ συνεδριάζει για τον απόλυτο ΄λεγχο των μαζών και τη θανάτωσή των

– Εκμεταλλευτείτε την (δήθεν επιβεβλημένη από εμάς) έλλειψη αγαθών και τροφίμων.– Προκαλέστε παράλυση της πραγματικής οικονομίας και κλείσιμο εργοστασίων και καταστημάτων.– Αφήστε την ανεργία να εκραγεί.– Εφαρμόστε Τρίτη δόση στους εμβολιασμένους (ενισχυτές για ισχυροποίηση των παρενεργειών τύπου ADE με στόχο την πολυσυστημική οργανική ανεπάρκεια multiple systemic organic failure) .

– Αναλάβετε την δολοφονία των ζωντανών ηλικιωμένων (είτε με το μπόλι, είτε με την αδιαφορία προσφοράς περίθαλψης και θεραπείας με τη δικαιολογία ότι τα νοσοκομεία είναι γεμάτα από ασθενείς COVID και δεν υπάρχουν άλλα κρεβάτια και πρέπει να περιμένουν να αδειάσουν.Έτσι θα καθυστερείται η εισαγωγή τους για να πεθαίνουν).

– Επιβολή υποχρεωτικού εμβολιασμού για όλους (με εκτελεστικά όργανα τους αστυνομικούς).

– Ενισχύστε τον μύθο των παραλλαγών, την αποτελεσματικότητα του εμβολίου και την ανοσία της αγέλης.

– Δαιμονοποιήστε τους αντι-εμβολιαστές και θεωρήστε τους υπεύθυνους για τους νεκρούς.

– Συλλάβετε τους καθοδηγητές των αρνητών.

– Επιβάλετε ψηφιακή ταυτότητα σε όλους (QR CODE): πιστοποιητικό γέννησης, δελτίο ταυτότητας, διαβατήριο, άδεια οδήγησης, κάρτα ασφάλισης υγείας …

– Καθιερώστε στρατιωτικό νόμο για να νικήσετε τους αρνητές.

Αποτέλεσμα, Δεύτερο στάδιο ψηφιακού ελέγχου. Φυλάκιση ή απομάκρυνση αρνητών (σε  εγκαταλειμμένα κρουαζιερόπλοια και στρατόπεδα όπου θα κολλήσουν εκούσια Covid-19 με σκοπό να πεθάνουν από πνευμονία και ό,τι άλλο προκύψει  ή να τσιμπηθούν με τη βία, έτσι κι αλλιώς θέλουμε οι αρνητές να εξοντωθούν το ταχύτερο).

Όπως διαπιστώσατε ζούμε σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης και είμαστε αναγκασμένοι(;) να ακολουθούμε τις προσταγές και τα θελήματα μιας μικρής ελίτ που διοικεί τον πλανήτη και εξουσιάζει τα πάντα μέσω του μαμωνά (υλικός κόσμος, χρήμα). Όλα αυτά δεν είναι παρά Τεχνάσματα πονηρίας του διαβόλου για να μπορέσει να εγκαθιδρύσει με οποιοδήποτε κόστος την δικτατορία του αφού αυτός είναι που κινεί τα νήματα πίσω από τις μασονικές στοές, τον Σιωνισμό και την ελίτ που διοικεί τα πάντα….

Το πλάνο της τυραννίας του Michael Yeadon είναι το πλάνο των παγκοσμιοποιητών για να υποτάξουν τις μάζες έτσι ώστε να μην υπάρχει ελευθερία στους ανθρώπους και να εκβιαστούν να κάνουν το εμβόλιο που θα τους αλλάξει την ανθρώπινη υπόσταση και θα τους συνδέσει άθελά τους με το κρυφό δίκτυο τους για να ελέγχονται πλήρως και να ξεχαστεί η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

‘Όπως είπε και ο Άγιος Παΐσιος όμως: “Όλοι οι μεγάλοι έχουν τα σχέδια τους … Θέλουν δε θέλουν όμως προωθούν το σχέδιο του Θεού…”