Το ABC πληρώνει 15 εκατ. δολάρια τον Ν.Τραμπ για να μην πάνε σε δίκη – Για την λεκτική επίθεση του Τ.Στεφανόπουλου
Tο ποσό θα διατεθεί σε ταμείο προοριζόμενο για να δημιουργηθούν «προεδρικό ίδρυμα και μουσείο»
Newsroom | email: info@pronews.gr
Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC αναμένεται να προχωρήσει στην καταβολή 15 εκατομμυρίων δολαρίων ως αποζημίωση για να τερματιστεί η μήνυση σε βάρος του για συκοφαντική δυσφήμιση, που είχε υποβληθεί από τον εκλεγμένο πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ έπειτα από σχόλια πασίγνωστου παρουσιαστή του.
Σύμφωνα με δικόγραφα που δημοσιοποιήθηκαν χθες, ο εξωδικαστικός συμβιβασμός των πλευρών προβλέπει πως το ποσό θα διατεθεί σε ταμείο προοριζόμενο για να δημιουργηθούν «προεδρικό ίδρυμα και μουσείο» αφιερωμένα στον Ρεπουμπλικάνο μεγιστάνα.
Ο τελευταίος έκανε μήνυση στο ABC και προσωπικά στον Τζορτζ Στεφανόπουλος, προσάπτοντας στον δημοσιογράφο και παρουσιαστή πως είπε επανειλημμένα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τον Μάρτιο με τη Νάνσι Μέις, μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου, πως ο Ντόναλντ Τραμπ κρίθηκε «ένοχος για βιασμό» στη δίκη του για την υπόθεση της Ε. Τζιν Κάρολ.
Ο κ. Τραμπ πράγματι καταδικάστηκε στη δίκη αυτή, το 2023, αλλά για «σεξουαλική κακοποίηση», όχι βιασμό.Του επιβλήθηκε η καταβολή στη δημοσιογράφο και συγγραφέα Ε. Τζιν Κάρολ ποσού 85 εκατ. δολαρίων για δυσφήμιση, με φόντο τις καταγγελίες της πως τη βίασε τα χρόνια του 1990.
Η συμφωνία που έκλεισε το ABC ορίζει επίσης πως το δίκτυο και ο κ. Στεφανόπουλος θα ζητήσουν δημόσια συγγνώμη τονίζοντας πως «λυπούνται για τους ισχυρισμούς» σχετικά με τον Ντόναλντ Τραμπ, πληρώνοντας επίσης δικαστικά έξοδα αξίας ενός εκατ. δολαρίων.
Άλλοτε σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον, κατόπιν πολύ γνωστή μορφή της αμερικανικής τηλεόρασης επί σειρά ετών, ο Τζορτζ Στεφανόπουλος έχει διακριθεί για τον τρόπο που παίρνει συνεντεύξεις και συγκαταλέγεται στις βεντέτες του ABC News. Παρουσιάζει δυο εκπομπές του το τελευταίο διάστημα.
Έχει πάρει συνεντεύξεις μεταξύ άλλων από τον Μπαράκ Ομπάμα, από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, από τον Βλαντίμιρ Πούτιν και επιλέχθηκε τον Ιούλιο για να πάρει συνέντευξη από τον απερχόμενο πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, όταν η πνευματική του οξύτητα πλέον τελούσε υπό έντονη αμφισβήτηση, προτού αποσύρει την υποψηφιότητά του για δεύτερη θητεία.
Ο εκλεγμένος πρόεδρος Τραμπ αναφέρεται γενικά στον παρουσιαστή με εξαιρετικά υποτιμητικό τρόπο — του έχει φορέσει το παρατσούκλι «Slopadopoulos» («Τσαπατσουλόπουλος», σε ελεύθερη απόδοση), τον έχει χαρακτηρίσει «εκνευρισμένο ανθρωπάριο» και θεωρεί τον τρόπο που παίρνει συνεντεύξεις «τον πιο μοχθηρό που υπάρχει».
10.000 άτομα με σύνδρομο Dysmelia ή Φωκομελία: Το φάρμακο-δηλητήριο που ενέκρινε ο ΠΟΥ είχε τις πιο σοβαρές παρενέργειες
O πρώτος που προειδοποίησε τον κόσμο για το φαρμακευτικό σκάνδαλο ήταν ο Αυστραλός γιατρός Μπιλ Μακμπράιντ
Newsroom | email: info@pronews.gr
Τα τέλη της δεκαετίας του ‘50 ξέσπασε το μεγαλύτερο φαρμακευτικό σκάνδαλο όλων των εποχών καθώς άρχισαν να γεννιούνται παιδιά με σοβαρές δυσπλασίες των άκρων και των εσωτερικών οργάνων.
Ωστόσο σύντομα αποδείχτηκε ότι το φαινόμενο δεν είχε καμία σχέση με τα παράγωγα του νέου όπλου που είχε σπείρει τον όλεθρο στην Ιαπωνία. Υπεύθυνο για αυτό ήταν το μεγαλύτερο φαρμακευτικό σκάνδαλο όλων των εποχών.
Και εγένετο Contergan
To 1954 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καταχώρησε στον κατάλογο του με την ένδειξη «ασφαλή» την ουσία θαλιδομίδη. Τρία χρόνια αργότερα η δυτικογερμανική φαρμακευτική εταιρία Grünenthal έλαβε έγκριση από τον ΠΟΥ για το φάρμακο Contergan.Επρόκειτο για ένα ηρεμιστικό – υπνωτικό που κυκλοφόρησε στην αγορά το 1957 ως υποκατάστατο των βαρβιτουρικών και περιείχε τη θαλιδομίδη.
Τα πειράματα που είχαν γίνει σε ζώα και στη συνέχεια σε ανθρώπους δεν είχαν δείξει ιδιαίτερες παρενέργειες και το φάρμακο κρίθηκε κατάλληλο για χρήση και από εγκύους, προς ανακούφιση της ναυτίας κατά τους πρώτους μήνες της κύησης.
Οι γυναικολόγοι το συνέστηναν κατά κόρον στις εγκύους ως αντιεμετικό και ως ένα πρώτης τάξεως ηρεμιστικό. Μέσα σε μια πενταετία, έως το Νοέμβριο του 1962, πέντε εκατομμύρια άνθρωποι κατανάλωσαν το Contergan, ενώ μόνο τον Ιανουάριο του 1961 πουλήθηκαν περίπου 20 εκατομμύρια ημερήσιες δόσεις.
Τα αποτελέσματα ήταν τραγικά. Τα παιδιά γεννιόνταν με το σύνδρομο Dysmelia ή Φωκομελεία, δηλαδή με δυσπλασία των άκρων. Τα χέρια τους ή τα πόδια τους δεν αναπτύσσονταν κατά τη διάρκεια της κύησης. Ανωμαλίες παρατηρήθηκαν επίσης στα μάτια και την καρδιά, στο ουροποιητικό σύστημα, ενώ έγιναν αναφορές για παιδιά που γεννήθηκαν με τύφλωση και κώφωση.
Το δεύτερο σκάνδαλο
Η πρώτη φορά που εκφράστηκε δημόσια η υποψία ότι η λήψη του φαρμάκου ίσως να συνδέεται με την απότομη άνοδο των γεννήσεων παραμορφωμένων παιδιών ήταν σε ένα παιδιατρικό συνέδριο στο Ντίσελντορφ το Νοέμβριο του ’61. Είχαν ήδη κατατεθεί οι πρώτες μαρτυρίες γυναικών, που ανέφεραν ότι έφεραν στον κόσμο παιδιά με σοβαρές παραμορφώσεις. Οι μητέρες εξετάστηκαν και αποδείχθηκε ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν κάνει χρήση του Contergan.
Υπολογίζεται ότι σε όλο τον κόσμο περισσότερα από 10.000 παιδιά γεννήθηκαν με το σύνδρομο Dysmelia. Το 10% εξ αυτών πέθαναν μετά τη γέννα.
Αυτό που έδειξε τα επόμενα χρόνια η έρευνα δεν επιδεχόταν καμίας αμφισβήτησης. Η θαλιδομίδη αναστέλλει την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων, οδηγώντας σε δυσμορφίες. Πιο συγκεκριμένα απενεργοποιεί μια πρωτεΐνη που ονομάζεται cereblon, η οποία διαδραματίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό των άκρων.
Οι μηνύσεις κατά της εταιρίας ξεκίνησαν στα τέλη του 1961. Μετά από μακρόχρονες δικαστικές έρευνες, άρχισε το 1968 στο Άαχεν, την πόλη – έδρα της εταιρίας, η δίκη – μαμούθ του Contergan, που διήρκεσε 283 ημέρες. Επτά διευθυντικά στελέχη της εταιρίας κλήθηκαν να απολογηθούν με τις κατηγορίες της «πρόκλησης θανατηφόρων βλαβών εξ αμελείας» και της «πρόσκρουσης κατά των προδιαγραφών του δικαίου για τα φάρμακα».
Οι συνήγοροι των γονέων είχαν στα χέρια τους τα αποτελέσματα ερευνών από γιατρούς που αποδείκνυαν την ενοχή του φαρμάκου. Απέναντί τους 20 κορυφαίοι δικηγόροι, τους οποίους είχε προσλάβει για την υπεράσπισή της η εταιρία. Αν και οι δικαστές θεώρησαν ως αποδεδειγμένο το γεγονός ότι η θαλιδομίδη προκαλεί σωματικές παραμορφώσεις στο έμβρυο, μέσα στη μήτρα, προέκυψε ένα δεύτερο… σκάνδαλο. Απόφαση δεν εκδόθηκε ποτέ και η δίκη σταμάτησε το Δεκέμβριο του 1970, λόγω «πολύ περιορισμένης υπαιτιότητας» της εταιρείας. Προφανώς η υπεράσπιση είχε πετάξει το μπαλάκι στον ΠΟΥ για την «οικειοποίηση» της θαλιδομίδης.
Το ζήτημα έκλεισε με εξωδικαστικό συμβιβασμό. Η εταιρία κατέβαλε 100 εκατομμύρια μάρκα στο Ίδρυμα για Ανάπηρα Παιδιά, ενώ οι οικογένειες των παιδιών έλαβαν και μια πολύ μικρή σύνταξη! Σ.γ.:Αλλά αυτά τα παιδιά θα περνούσαν το υπόλοιπο της ζωής τους δακτυλοδεικτούμενα, με το στίγμα του ανάπηρου, θα είχαν δυσκολία στο να βρουν σύντροφο, να δημιουργήσουν οικογένεια και άλλα αφάνταστα βάσανα και ψυχολογικά προβλήματα. Ποιος άραγε να ενδιαφέρθηκε γι’ αυτά εκτός από τους γονείς τους και τη μάνα τους γεμάτη από ενοχικά πλέγματα. Ουδείς, ουδεμία, ουδέν!
Και όλα αυτά παρότι σε έκθεση, που συντάχθηκε από το Πανεπιστήμιο του Μίνστερ, αναφερόταν ότι όταν οι ειδικοί άρχισαν να συνδέουν τη θαλιδομίδη με τις νευρολογικές διαταραχές που προκαλούσε στους λήπτες της, η εταιρεία έδωσε σκόπιμα λανθασμένες πληροφορίες και απέκρυψε όσα γνώριζε για τις παρενέργειες του φαρμάκου.Σ.γ.: Τα ίδια έκαναν και η Pfizer, Moderna, Astra Zeneka, και η J & J σήμερα. Ποιούν τον ψόφιο κοριό.
Απολογία μισό αιώνα μετά
Το σκάνδαλο οδήγησε σε αναμόρφωση του φαρμακευτικού κανονισμού το 1978. Ο νέος νόμος βελτίωνε ιδιαίτερα την προστασία από επικίνδυνα φάρμακα και έδινε δικαίωμα ικανοποιητικής αποζημίωσης σε περίπτωση πρόκλησης βλάβης. Επίσης οδήγησε στην ανάπτυξη περισσότερο αυστηρών ελέγχων και κανονισμών όσον αφορά τη χρήση και την ανάπτυξη των φαρμάκων.
Μισό αιώνα μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου η γερμανική εταιρεία που παρασκεύαζε το φάρμακο απολογήθηκε στα χιλιάδες παιδιά που γεννήθηκαν με δυσμορφίες και προβλήματα υγείας. «Σας ζητούμε συγνώμη που επί 50 χρόνια δεν βρήκαμε έναν τρόπο να έλθουμε σε επαφή μαζί σας σαν άνθρωπος προς άνθρωπο. Σας ζητούμε να θεωρήσετε τη σιωπή μας ως ένδειξη του σοκ που μάς προκάλεσε η μοίρα σας», είπε το 2012 ο διευθυντής της Grünenthal, Χάραλντ Στοκ.
Την περίοδο της απολογίας υπολογίζεται ότι υπήρχαν εν ζωή 5.000-6.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που είχαν γεννηθεί παραμορφωμένοι λόγω της θαλιδομίλης.
Ένας απ’ αυτούς είναι ο Βρετανός ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός της ροκ, Ματ Φρέιζερ, που γεννήθηκε με υποανάπτυκτα χέρια. Το 2002 ενέπνευσε ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Born Freak», το οποίο εξέταζε τη συνάφειά του φαρμάκου με τους σύγχρονους καλλιτέχνες με ειδικές ανάγκες. Αυτή η εργασία έχει γίνει αντικείμενο ακαδημαϊκής ανάλυσης στον τομέα των αναπηρικών σπουδών.
Μία άλλη είναι η Καναδή Τζόσι Λέικ, χρυσή Ολυμπιονίκης των Παραολυμπιακών Αγώνων στην κολύμβηση και πρόεδρος της Ένωσης «θυμάτων της θαλιδομίδης» στη χώρα της. Η Λέικ έχει γεννηθεί χωρίς δεξί πόδι και χέρι, ενώ το αριστερό χέρι της έχει μόνο τρία δάχτυλα.
O πρώτος που προειδοποίησε τον κόσμο για το φαρμακευτικό σκάνδαλο ήταν ο Αυστραλός γιατρός Μπιλ Μακμπράιντ. Σε άρθρο που δημοσίευσε το 1997 στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Τερατογένεσης και Καρκινογένεσης», εξέφρασε την πεποίθηση του ότι η θαλιδομίδη μπορεί να βλάψει το DNA και επομένως είναι δυνατόν οι συνέπειές της να επανεμφανιστούν και σε μελλοντικές γενιές.
Παρά την αμαρτωλή ιστορία του φαρμάκου, η χρήση του από τον άνθρωπο δεν έπαψε μετά την αποκάλυψη της. Σε χώρες της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της λέπρας, με αποτέλεσμα πολλά παιδιά να γεννηθούν με δυσμορφίες των άκρων. Υπολογίζεται ότι μόνο στη Βραζιλία έχουν γεννηθεί 1,000 άτομα με το σύνδρομο θαλιδομίδης.
Το Contergan ήταν το φάρμακο που χώρισε τη διαδικασία παραγωγής και κυκλοφορίας μιας φαρμακευτικής ουσίας στο πριν και το μετά. Έως τότε δεν ήταν το κράτος, αλλά οι φαρμακευτικές εταιρείες υπεύθυνες για να διασφαλίζουν την ασφάλεια των προϊόντων τους.
Η θεραπευτική επιστημονική έρευνα θα εξελίσσεται με ευεργετικές συνέπειες για τον άνθρωπο όσο το σκάνδαλο της θαλιδομίλης παραμένει για τους μελετητές μια καταστροφική υπενθύμιση της σημασίας της ακριβούς και ενδελεχούς δοκιμής θεραπευτικών και ναρκωτικών ουσιών.
Σ.γ.: Εκείνο που εκπλήσσει είναι ότι οι άνθρωποι δεν διδάσκονται από την πείρα και τα παθήματα των προηγούμενων γενεών και παθαίνουν τα ίδια και χειρότερα. Π.χ. πολεμούν ο ένας λαός με τον άλλο, σκοτώνονται οι νέοι των μεν και των δε εμπόλεμων λαών, πεθαίνουν κατά χιλιάδες από τα αδοκίμαστα εμβόλια και φάρμακα, τρώγουν μεταλλαγμένες καρκινογόνες τροφές, εμποτίζουν τα όργανά τους με καρκινογόνα λιπάσματα, καταστρέφουν με πυρκαγιές τα δάση, εξοντώνουν την πανίδα και τη χλωρίδα, ψεκάζουν με στρόντιο , βάριο, βιρήλιο, αργίλιο ίσως και με οξείδιο του γραφενίου τους ουρανούς και τα πνευμόνια μας, αλλά απτόητοι συνεχίζουν το θανατηφόρο έργο τους, φονεύοντας αθώα και ανήμπορα γυναικόπαιδα για το ΧΡΗΜΑ, ΧΡΗΜΑ, ΧΡΗΜΑ!!!
Ξεφεύγει η κατάσταση στις ΗΠΑ: Τώρα τα μυστηριώδη drone αρχίζουν και προσγειώνονται!
Έρευνες στην αστυνομίας στο Νιου Τζέρσει
Διαστάσεις έως και μαζικής υστερίας λαμβάνουν οι συνεχείς θεάσεις άγνωστων αντικειμένων στον ουρανό των ανατολικών ΗΠΑ.
Τώρα όπως λένε τα αμερικανικά ΜΜΕ τα drones αρχίζουν και να προσγειώνονται και η αστυνομία αρχίζει έρευνες και τα αναζητά!
Αυτό έγινε στην περιοχή Hillsborough του Νιου Τζέρσει όπου πληροφορίες αναφέρουν την προσγείωση ενός drone. Τώρα η αστυνομία πραγματοποιεί έρευνες χωρίς ακριβώς να ξέρει τι ακριβώς ψάχνει.
Σημειώνεται ότι διάφοροι… αναλυτές, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών αλλά και βουλευτές, έχουν προσπαθήσει τις τελευταίες ημέρες, να «φορτώσουν» το φαινόμενο στους Ιρανούς και στους Ρώσους.
Το σίγουρο είναι πως όσο το φαινόμενο δεν λαμβάνει μία ικανοποιητική εξήγηση η υστερία στις ΗΠΑ θα αυξάνεται εκθετικά όσο η πίστη μειώνεται.
Ο Κίρμπι απατώντας σε ερώτηση αν μπορεί να καταρριφθούν δήλωσε:
«Δεν γνωρίζουμε τίποτα για τα αντικείμενα αυτά έτσι ώστε να τα καταρρίψουμε. Ξέρω ότι υπάρχει κόσμος που φοβάται. Ξέρω ότι υπάρχει κόσμος που ανησυχεί, Το ίδιο ανησυχούμε και εμείς», είπε μεταξύ άλλων.
Η ουσία είναι ότι η απάντηση αυτή από μία κυβέρνηση μιας υπερδύναμης δεν ήταν καθόλου ικανοποιητική και έτσι ο Ν.Τραμπ ζήτησε μία ριζική «λύση» του προβλήματος.
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε προσπαθήσει με έμμεσους τρόπους να κατηγορήσει για τα drones το Ιράν και την Ρωσία!
Προφανώς δεν θα τους τιμωρήσει ούτε η δικαιοσύνη γιατί τότε θα πρέπει να βρεθούν στο σκαμνί και οι πολιτικοί από τους οποίους εξαρτώνται οι δήθεν “ανεξάρτητοι” δικαστικοί.
Liz Churchill
@liz_churchill10
Pfizer committed Crimes Against Humanity on Live TV. ARREST BILL GATES #MAHA
Οργή με τις δηλώσεις της Μαρίας Ευθυμίου (επιλογή Μητσοτάκη για την προεδρία της Δημοκρατίας;) «Η ενδυνάμωση του εθνικού αισθήματος είναι απλά μια αντίδραση»
Η ανησυχία εντείνεται -κι όχι άδικα- από την στιγμή που κάποιος ακούσει την εκλεκτή του πρωθυπουργού να μιλάει ανήμερα της Εθνικής Επετείου του «ΌΧΙ», για την «αναπόδραστη» παγκοσμιοποίηση. Η Μαρία Ευθυμίου βρέθηκε καλεσμένη σε τηλεοπτική εκπομπή την ημέρα που τιμούμε την ανεξαρτησία μας, εκφράζοντας την πεποίθηση πως η ενδυνάμωση του εθνικού αισθήματος είναι απλά μια αντίδραση και πως είναι φανερό ότι στο μέλλον πρόκειται να δημιουργηθεί ένας ενιαίος πλανήτης.
Μοιάζει δηλαδή σαν να σου δίνουν τη σημαία με το ένα χέρι και να σου κλείνουν το στόμα με το άλλο. Ίσως είναι μια νέα μορφή «σύγχρονου πατριωτισμού», που δεν έχουμε ακόμα καταλάβει….Οψόμεθα!
Ντούγκιν: Ο δράκος της παγκοσμιοποίησης είναι θανάσιμα τραυματισμένος αλλά ακόμα είναι ζωντανός & επικίνδυνος.
Το 2025, έτος της Διεθνούς Αβεβαιότητας
11.12.2024 — του Γεωπολιτικού Αναλυτή Αλεξάντερ Ντούγκιν
Οι περιληπτικές θέσεις της ομιλίας του Α. Ντούγκιν στο Συνέδριο του MGIMO (Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων Μόσχας) με θέμα «2025, έτος Διεθνούς Αβεβαιότητας».
Υπάρχουν διάφορα επίπεδα αβεβαιότητας & απροσδιοριστίας στη σύγχρονη Παγκόσμια Τάξη που υφίσταται σήμερα.
■1)Υπάρχει η αβεβαιότητα της μετάβασης από τη φάση της Μονοπολικότητας στην φάση της Πολυπολικότητας. Είναι ακόμη νωρίς, αν όχι αδύνατο, να πούμε με σαφήνεια αν βρισκόμαστε ήδη στην Πολυπολικότητα ή ακόμα στη Μονοπολικότητα; Το noch nicht(= όχι ακόμα) του Χάιντεγκερ, ως φιλοσοφικό πρόβλημα είναι οξύ.
Η Πολυπολικότητα βρίσκεται σε άνοδο, η Μονοπολικότητα σε παρακμή, αλλά η αγωνία της μπορεί να είναι θανατηφόρα & μοιραία.
Οι τελευταίες απεγνωσμένες και μερικές φορές επιτυχημένες επιθέσεις των παγκοσμιοποιητών κατά της Ρωσίας — Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία, Ρουμανία, Συρία— δείχνουν ότι η Μονοπολικότητα δεν μπορεί να προεξοφληθεί. Ο δράκος της παγκοσμιοποίησης είναι θανάσιμα τραυματισμένος αλλά ακόμα είναι ζωντανός & επικίνδυνος.
Στις Διεθνείς Σχέσεις, η διπολικότητα ταυτίζεται με τον χορό του Βαλς. Χρειάζεται δύο πρόθυμους για να τον χορέψεις. Η Δύση είδε την Κίνα ως δεύτερο πόλο στον πλανήτη ακόμη και μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Η Μονοπολικότητα εννοιολογήθηκε από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Robert Gilpin. Η Πολυπολικότητα (ως Σύγκρουση Πολιτισμών-θρησκειών) έχει περιγραφεί από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Σ. Χάντιγκτονκαι τον Ιταλό θεωρητικό Fabio Petito.
■2) Η δεύτερη αβεβαιότητα είναι η ομιχλώδης ασάφεια της θεωρητικής περιγραφής της Πολυπολικότητας. Τι είναι ένας πόλος; Είναι ένα κυρίαρχο κράτος (όπως περιγράφεται στο σύστημα της Βεστφαλίας και στον κλασικό ρεαλισμό); Ή μήπως είναι ένας πολιτισμός; Αλλά τότε ποιο είναι το πολιτικό καθεστώς μιας τέτοιας πολιτισμικής-θρησκευτικής έννοιας;
Η καλύτερη απάντηση δόθηκε από τον Chang Weiwei, έναν Κινέζοειδικό θεωρητικό σε αυτά τα θέματα, ο οποίος εισήγαγε την έννοια του Κράτους-Πολιτισμού. Ο Πρόεδρος Πούτιν και ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ χρησιμοποιούν αυτήν ακριβώς την έννοια. Το Κράτος-Πολιτισμός είναι ένας πολιτισμός (με ανεπτυγμένο σύστημα παραδοσιακών αξιών και μια ζωντανήισχυρή ταυτότητα) που είναι οργανωμένος ως υπερκράτος, το οποίο προσελκύει και αστερισμούς άλλων λαών και κρατών που μοιράζονται ένα κοινό Πολιτιστικό παράδειγμα, έχουν κοινά ιδανικά.
Αλλά σήμερα όλοι αντιλαμβάνονται με τον όρο «πόλος» ή «κέντρο» (στην περίπτωση της πολυκεντρικότητας) διαφορετικά πράγματα— απλά κράτη (μεγάλα και ανεξάρτητα), πολιτισμούς (πολιτικά μη ολοκληρωμένους) και τα ίδια τα Κράτη-Πολιτισμούς.
Μέχρι στιγμής σε όλο τον πλανήτη υπάρχουν 4 ολοκληρωμένα Κράτη-Πολιτισμοί:
Η Συλλογική Δύση (οι χώρες του ΝΑΤΟ),
Η Ρωσία,
Η Κίνα,
Η Ινδία
Υπάρχουν κι άλλοι πολιτισμοί — εκτός από αυτούς τους 4 που προαναφέρθηκαν. Σε αυτούς μπορούμε να προσθέσουμε: τονΙσλαμικό, τονΑφρικανικό και τονΛατινοαμερικάνικο πολιτισμό. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο καθένας από αυτούς να ενσωματωθεί σε ένα αντίστοιχο Υπερ-Κράτος.
Ταυτόχρονα, η Δύση μπορεί να διασπαστεί σε Βόρεια Αμερική και Ευρώπη. Ο Βουδιστικός πολιτισμός είναι επίσης δυνητικά να υπάρξει σαν Κράτος-Πολιτισμός.
Σε αυτή την ασάφεια των εννοιών και το άνοιγμα της διαδικασίας μετασχηματισμού των πολιτισμών και των κρατών σε Κράτη-Πολιτισμούς προστίθεται και το υπάρχων πρόβλημα των συνόρων. Αυτή είναι η πιο σημαντική στιγμή στην οικοδόμηση της Θεωρίας ενός Πολυπολικού Κόσμου. Τα σύνορα είναι μια ζώνη αλληλεπικάλυψης μεταξύ δύο ή περισσότερων πολιτισμών με την παρουσία ή την απουσία μικρής κλίμακας κυρίαρχων κρατών. Τα σύνορα αποτελούν μέρος της δεύτερης αβεβαιότητας.
■3) Η τρίτη αβεβαιότητα είναι ο Τραμπ και η στρατηγική του. Ο Τραμπ είναι ελάχιστα έτοιμος να αγκαλιάσει την Πολυπολικότητα — είναι υπέρ της Αμερικανικής Ηγεμονίας. Αλλά το βλέπει ριζικά διαφορετικά από τους παγκοσμιοποιητές που βρίσκονται στην εξουσία στις ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες (είτε πρόκειται για Δημοκρατικούς είτε για Ρεπουμπλικάνους). Οι παγκοσμιοποιητές ταυτίζουν τη στρατιωτική–πολιτική κυριαρχία, την οικονομική υπεροχή και τη φιλελεύθερη ιδεολογία που βασίζεται στην επιβολή αντιπαραδοσιακών αξιών σε όλους (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ). Εδώ η ηγεμονία είναι η ηγεμονία όχι μιας χώρας, αλλά ενός διεθνούς ιδεολογικού φιλελεύθερου συστήματος. Ο Τραμπ είναι πεπεισμένος ότι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του πρέπει να βρίσκονται τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ και ότι αυτά πρέπει να βασίζονται στις παραδοσιακές Αμερικανικές αξίες. Με άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε με μια δεξιά-συντηρητική ηγεμονία, ιδεολογικά αντίθετη με την αριστερή-φιλελεύθερη ιδεολογία (του Κλίντον, του νεοσυντηρητικού νεοταξίτη Μπους Τζούνιορ, του Ομπάμα, του Μπάιντεν). Το πού θα οδηγήσει ο Τραμπισμός στις Διεθνείς Σχέσεις είναι αδύνατο να το πούμε ακόμη. Μπορεί αντικειμενικά να βοηθήσει στην επιτάχυνση της πολυπολικότητας, αλλά μπορεί και να την επιβραδύνει.
Το 2025, θα αντιμετωπίσουμε και τις τρεις αβεβαιότητες ταυτόχρονα. Έτσι, αξίζει να δώσουμε στον ίδιο τον όρο «αβεβαιότητα» το καθεστώς μιας ανεξάρτητης και πολυδύναμης έννοιας, η οποία αποτελεί από πολλές απόψεις το κλειδί για τη σωστή κατανόηση των παγκόσμιων διαδικασιών που συντελούνται σήμερα στον πλανήτη.
Ο νέος πρόεδρος Ν.Τραμπ και ο νέος υπουργός Υγείας Ρ.Κένεντι αποφασίζουν στις ΗΠΑ την κατάργηση των παιδικών εμβολίων ως υπεύθυνων για αυτισμό!
Έχουν εκτοξευθεί τα ποσοστά αυτιστικών παιδιών τα τελευταία 70 χρόνια κάποιες στατιστικές αναφέρουν ότι ο παιδικός αυτισμός από 2 με 3% το 1970 ανήλθε στα 30 με 37% στις μέρες μας. Άλλες στατιστικές καταλήγουν ότι από 2.3 per 1,000 ανθρώπους έφτασε στα 6.3 ανά 1000 ανθρώπους..
Σημαντικές αλλαγές φαίνεται ότι θα δούμε στις ΗΠΑ στο τομέα των εμβολίων με την νέα διακυβέρνηση Ν.Τραμπ καθώς άνοιξε διεξοδική συζήτηση με το νέο υπουργό για το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ, για τους εμβολιασμούς στα παιδιά και αν θα γίνονται υποχρεωτικοί.
Τεράστιο είναι το ζήτημα των αυτισμών που παρουσιάζουν τα παιδιά με εκτόξευση των ποσοστών που εμφανίζουν προβλήματα τα τελευταία 70 χρόνια και αυτό είναι που ανοίγει την συζήτηση στις ΗΠΑ για να δοθούν απαντήσεις.
«Θα κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση. Το ποσοστό αυτισμού είναι σε ένα επίπεδο που κανείς δεν πίστευε ποτέ ότι είναι δυνατό. Αν κοιτάξετε τα πράγματα που συμβαίνουν, κάτι το προκαλεί», δήλωσε συγκεκριμένα ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο του τερματισμού προγραμμάτων εμβολιασμού για παιδιά, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Time».
Ερωτηθείς δε για το εάν η κυβέρνησή του ενδέχεται να καταργήσει ορισμένα εμβόλια, ο Τραμπ απάντησε πως «θα μπορούσε να γίνει, αν πιστεύω ότι είναι επικίνδυνα, αν πιστεύω ότι δεν είναι ωφέλιμα, αλλά δεν νομίζω ότι θα είναι πολύ αμφιλεγόμενο στο τέλος» και πρόσθεσε πως «θα ακούω τον Μπόμπι», τον οποίο τόνισε πως σέβεται πολύ, όπως και τις θέσεις του για τους εμβολιασμούς.
Στο παρελθόν ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ αντιτάχθηκε σε πολιτειακούς και ομοσπονδιακούς περιορισμούς μετακινήσεων (Lockdown) για την αποτροπή εξάπλωσης της Covid-19 και κατηγορήθηκε για διάδοση παραπληροφόρησης σχετικά με τον φονικό ιό, επιμένοντας να εκφράζει τις αμφιβολίες του για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα κάποιων εμβολίων.
«Δεν διαφωνεί με τους εμβολιασμούς, όλους τους εμβολιασμούς. Διαφωνεί πιθανώς με κάποιους», σχολίασε σχετικά ο Τραμπ.
Σ.γ.:Ο επιπολασμός του αυτισμού έχει αυξηθεί κατά 178% από το 2000. Η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό διαγνωσμένου αυτισμού στον κόσμο είναι το Κατάρ και η χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό είναι η Γαλλία. Περίπου 4 φορές περισσότερα αγόρια έχουν αυτισμό από τα κορίτσια. Το ποσοστό αυτισμού στις ΗΠΑ αυξήθηκε από 1 στις 150 το 2000 σε 1 στις 100 το 2022.
Autism diagnosis on the rise, according to trends study
November 1, 2024
A new study published in JAMA Network Open shows that the number of children and adults diagnosed with autism spectrum disorder (ASD) has increased by 175% over a decade.
Researchers analyzed electronic health records and insurance claims data from over 12.2 million people from 2011 to 2022. Over that period, autism prevalence across the lifespan rose from 2.3 per 1,000 people to 6.3 per 1,000 people.
While this study offers insights into trends in autism diagnosis over time, it does not replace or contradict prevalence data from the CDC, and should not be viewed as a standalone measure of autism prevalence.
Why is autism increasing?
Results showed that ASD prevalence was highest among children aged 5 to 8, reaching 30.3 per 1,000 children in 2022—about the same as the most recent CDC prevalence rate. Among adults, prevalence was notably low, particularly in those aged 45 and older. However, young adults aged 26 to 34 saw the sharpest rise in diagnoses, with rates increasing by 450% over the study period.
The increase in ASD diagnoses among young adults suggests that people may be going undiagnosed in childhood, only receiving a diagnosis in early adulthood when challenges in daily life become too difficult to manage.
The increase in ASD diagnoses among young adults suggests that people may be going undiagnosed in childhood, only receiving a diagnosis in early adulthood when challenges in daily life become too difficult to manage. This trend highlights the importance of accessible diagnostic services across the lifespan and the need for age-appropriate interventions and supports for adults on the spectrum.
The results also showed that males are about three times more likely than females to get an autism diagnosis. However, the gap seems to be narrowing. Diagnosis rates rose by 305% among girls and 315% among women, compared to 185% among boys and 215% among men. This trend may reflect greater awareness of ASD signs in females, who may present differently from males.
Among racial and ethnic groups, autism diagnosis rates rose significantly for minority children, though not for adults. For example, ASD diagnosis rates among Hispanic children increased by 315%, compared to a 146% increase for non-Hispanic children. Diagnosis rates among Black and Asian children also saw significant increases. These findings may reflect better access to diagnostic services within historically underserved communities.
“This study is a significant step forward in our community,” says Andy Shih, chief science officer at Autism Speaks. “It shows where we’re making progress, but also where we need to improve, especially when it comes to adults, women and girls, and diverse communities. As diagnosis rates rise, our focus should be on bridging gaps in healthcare access and ensuring access to culturally-informed care across the lifespan.”
These findings reinforce the need for inclusive services and supports for the growing and diverse population of people with autism, especially for adults who may lack access to services tailored to their unique needs.
O Γιώργος Ευαγγελάτος ψυχίατρος – ψυχαναλυτής παρέχει ψυχιατρική βοήθεια και συμβουλευτική σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προσωπικές ή οικογενειακές ψυχολογικές και ψυχοκοινωνικές δυσκολίες. Μάθετε περισσότερα για εμάς εδώ.
