Νοέ 25

Τρικμυμία εν κρανίω σε μας ή στη Ελένη Γιαμαρέλλου;

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Επιστήμη

Γιαμαρέλλου: Τα εμβόλια είναι ό,τι πολυτιμότερο για τους ανθρώπους – Εμβολιαστείτε!!! – ΒΙΝΤΕΟ

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. – 25 Νοέ 2020 – 19:35

Το είπε τρεις φορές…

Στην κυπριακή τηλεόραση μίλησε η Διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής Υγεία δρ. Ελένη Γιαμαρέλλου, η οποία έδωσε βάρος στην προώθηση του περιβόητου εμβολίου σε Έλληνες και Κύπριους.

Αρχικά ανέφερε ότι χρειάζεται χρόνος για να έχει αποτέλεσμα το lockdown, την ώρα που επιστήμονες, εκτός κρατικών επιτροπών, προειδοποιούν πως η καραντίνα χειροτερεύει τα πράγματα και παραλύει την οικονομία (ΕΔΩ και ΕΔΩ).

Αναφερόμενη στο εμβόλιο δήλωσε: «Υπάρχει ένα χαζό αντιεμβολιαστικό κίνημα που δεν κατανοεί ότι τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά είναι ότι πολυτιμότερο έχει η ανθρωπότητα. Αυτό που πρέπει να πούμε τώρα είναι εμβολιαστείτε, εμβολιαστείτε, εμβολιαστείτε για να απαλλαγούμε απ’ αυτό τον ιό.»!!!

Σ.γ:Άραγε είναι ό,τι πολυτιμότερο έχει η ανθρωπότητα και τα εμβόλια που προτείνει ο Bill Gates;;; Ή είναι μια νέα απόπειρα του Φραγκεστάϊν να δημιουργήσει ανθρώπινα cyborgs όπως λέει ο Dr Roberto Spirella, οι ιατροί επιστήμονες που συμβουλεύουν τον δικηγόρο Reiner Fulmich, o ιολόγος Bachdi, που ισχυρίζεται ότι η μεγάλη κρίση τιου κορωνοϊού παρήλθε, ο Juliano Phelippe Tarro και οι ιατροί που συμμετείχαν στην τηλεδιάσκεψη που συνεκάλεσε στις 19 με 20 Σεπτεμβρίου ο καριδολόγος-πνευμονολόγος Ανδρέας Γιαννουλόπουλος στην Αθήνα;

Παράλληλα, είπε ότι αν δεν εμβολιαστούμε θα συνεχίσει να υπάρχει ο φαύλος κύκλος του κορωνοϊού χωρίς σταματημό. Ισχυρίστηκε ότι εφηύραν το εμβόλιο σε λίγους μήνες επειδή υπήρξε επιτάχυνση των διαδικασιών και είναι θαυμάσιο που πήραν RNA από τον ιό και ο ανθρώπινος οργανισμός φτιάχνει μια ειδική πρωτεΪνη που διεγείρει την παραγωγή αντισωμάτων η οποία μας προστατεύει και ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους ενάντια στον ιό.

Να λάβουμε σοβαρά υπόψη την κα Γιαμαρέλλου;;; Δείτε τι έλεγε για τις μάσκες πριν και μετά:

Ίσως η αποψίλωση των δασών να φταίει για την εμφάνιση του Covid-19… ; Όσο για την πανάκριβη FPA μάσκα να ξέρετε ότι προκαλεί αιματώματα στο πρόσωπο ενώ η χειρουργική δεν μας προστατεύει από το να κολλήσουμε από κάποιον που βήχει κοντά μας. Εμείς προστατεύουμε τους άλλους…

http://https://www.youtube.com/watch?v=R4hBewQQNbc&feature=emb_rel_end

el.gr και https://www.triklopodia.gr/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%bc%ce%b2%cf%8c%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%8c%cf%84%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85/

Σχολιάστε

Νοέ 25

Αν θέλετε να πάθετε εγκεφαλικό δείτε το πιο κάτω βίντεο, αν αντέξετε…

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση, Η απόλυτη διαστροφή της αλήθειας, Η απόλυτη διαφθορά

Πρόκειται για στρατιωτικοπολιτική ανάλυση του Σάββα Καλεντερίδη σε συνέντευξη που έδωσε στον Πάρη Καρβουνόπουλο του militaire.gr.

http://http://www.youtube.com/watch?v=uJDeYRlNjAo

Σ.γ.: Αν το είδατε και επιζήσατε ΤΩΡΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ

Νοέ 25

Σκοπός του εμβολίου είναι να δημιουργηθούν άνθρωποι …βιο-αδύναμοι, βιο-πράοι, βιο-ϋπάκουοι και βιο-εξαρτημένοι…. Κ Α Τ Α Λ Α Β Α Τ Ε παιδιά της Ελλάδος παιδιά; Ενωθείτε και ξεχάστε τα κόμματα. Πρόκειται για πλανητική δικτατορία

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση, Η απόλυτη διαστροφή της αλήθειας

Το εμβόλιο θα σας μετατρέψει σε άνθρωπο ρομπότ, μετάνθρωπο (cyborg)

Να ποιες είναι οι κυβερνήσεις που θα μας σώσουν με τον πανελλήνιο εμβολιασμό που θα μας επιβάλουν.

Ιδού και οι συνέπειες, το πιο κάτω βίντεο που σας δίνουμε το link, τα λέει όλα:

https://www.brighteon.com/57f63207-b9bb-412f-bab0-931605a7b295

Ομοίως δείτε πριν εμβολιαστείτε, δείξτε το σε όλους τους φίλους και συγγενείς σας και αυτό το βίντεο με τα όσα λέει η (Δρ. Κάρρυ Μανταίη) και το οποίο ευτυχώς δεν το κατάργησαν λόγω του brighteon.:

https://www.brighteon.com/e9c1b87c-94dc-499e-b119-1a57ebbb181a

ΠΗΓΗ:https://odysseiatv.blogspot.com/2020/11/2_25.html#more

Νοέ 23

‘Οπου ο φόβος του κορωνοϊού μετατρέπεται σε οργή κατά του lockdown

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Χωρίς κατηγορία

Γ. Τράγκας: Ο covid19 απέδειξε ότι ο Κυριάκος είναι ξένο σώμα στη ΝΔ

Ο ιός Μητσοτάκης θα έχει το τέλος του πατρός του. Θα ανατραπεί από τα λάθη του και τις υγιείς δυνάμεις του κόμματος – Έχει σηκωθεί εναντίον του άνεμος οργής σε όλη τη χώρα

Η πολιτικο-οικονομική ζωή της χώρας είναι …διασωληνωμένη και ουδείς γνωρίζει αν θα διασωθεί ή θα καταλήξει σε μια αέναη ύφεση, ένα ρακένδυτο και πεινασμένο λαό, και ένα συρρικνωμένο κράτος. Το mRNAcovid19, εκτιμώ θα μεταλλάξει πρώτα το πολιτικό σκηνικό. Ο Κυριάκος, ως ξένο σώμα στον Καραμανλικό οργανισμό του ιστορικού, πολιτικού φορέα της ΝΔ, θα αποβληθεί και θα ακολουθήσει τη μοίρα του Γιωργάκη Παπανδρέου. Ο ιός Μητσοτάκης ούτε θα γίνει αγιογραφία στο μέλλον ούτε θα διδάσκεται στα θρησκευτικά βιβλία ως αρχάγγελος- προστάτης της υγείας του Ελληνικού λαού. Ο κόσμος έχει θυμώσει σε όλη την επικράτεια. Πίσω από τους τοίχους λέγονται πολλά εναντίον του. Τόσο από Καραμανλικούς όσο και από Σαμαρικούς. Η οργή έχει φουντώσει, επειδή όλοι βλέπουν ότι όχι μόνο είναι ανίκανος και πολιτικά ατάλαντος αλλά προσπαθεί με τη βοήθεια του Χρυσοχοΐδη να προσεταιριστεί και να απορροφήσει το ΠΑΣΟΚ παραμερίζοντας τις ιστορικές – ιδρυτικές δυνάμεις.

Όσα εξαγγέλλει καθημερινά αποδεικνύονται φαιδρά και επιζήμια στην εφαρμογή τους και αρκεί να σηκώσεις το χέρι εκεί που φυσάει ο άνεμος για να αισθανθείς τον λαϊκό τυφώνα που έρχεται να σαρώσει τον γερμανόφιλο και την κυβέρνησή του.

Ο κορονοϊός πλήττει καίρια τη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά ταυτόχρονα παράγει θηριώδη αντισώματα. Δηλαδή, όπως προβλέπω, νέα κόμματα, νέες πολιτικές δυνάμεις, καινούργια πρόσωπα που θα αντικαταστήσουν τους παλιούς οξειδωμένους πολιτικούς φορείς και τα κατάμαυρα- καρβουνιασμένα πολιτικά τζάκια. Η ΝΔ του Μητσοτάκη θα φτάσει στα σημερινά επίπεδα του ΠΑΣΟΚ. Θα αντικατασταθεί από άλλον ευρύ πολιτικό συνασπισμό. Είναι προδιαγεγραμμένο.

Η οικογένεια Μητσοτάκη (και ειδικά αυτός που είναι σήμερα πρωθυπουργός) αποδείχθηκε δύο φορές στην πράξη ότι είναι ξένο σώμα για τον οργανισμό της ιστορικής ΝΔ. Ο γιος, όπως και ο πατέρας, είναι εξόχως αντιλαϊκός στις αποφάσεις και τις επιλογές του και λίαν επικίνδυνος στον χειρισμό των εθνικών θεμάτων. Είναι δια γυμνού οφθαλμού «μαριονέτα» της Καγκελαρίας του Βερολίνου.

Ειδικά στη διάρκεια της κρίσης του covid19, ο Ελληνικός λαός κατάλαβε ότι πέραν του δολοφονικού για την οικονομία lockdown, δεν έπραξε τίποτα για να βελτιώσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Δεν δαπάνησε ούτε ένα ευρώ προκειμένου να είναι απόλυτα εντάξει με τις δημοσιονομικές και πολιτικές εντολές των Γερμανών. Ούτε επαναλειτούργησε τα απαραίτητα νοσοκομεία λοιμωδών ούτε έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για να μην εγκαταλειφθούν χιλιάδες καρκινοπαθείς και καρδιοπαθείς χωρίς περίθαλψη.

Η αναστολή του 80% των προγραμματισμένων χειρουργείων ήταν κατά κοινή εκτίμηση των γιατρών έγκλημα ιδιαζόντως ειδεχθές εναντίον πολιτών που σπρώχτηκαν (λόγω αναβολής χειρουργείου) σε επιδείνωση της υγείας τους, σε μείωση του προσδόκιμου ζωής και σε πρόωρο θάνατο. Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο εκκωφαντικά νάρκισσος και χείριστος υπουργός Υγείας, εξαπάτησαν τον κόσμο, είπαν ψέματα ότι προσέλαβαν επαρκή αριθμό γιατρών και νοσηλευτών και αντί να δημιουργήσουν τις απαραίτητες ΜΕΘ για το πολυαναμενόμενο δεύτερο κύμα του κορονοϊού, αποψίλωσαν από αναπνευστήρες και άλλα όργανα ολόκληρες νοσοκομειακές μονάδες και χειρουργεία, προκειμένου να φτιάξουν Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, αποκλειστικά για covid19. Είμαστε η μόνη χώρα πλέον που «κλείνει», ενώ οι άλλες δειλά δειλά ανοίγουν.

Ακόμη και αξιωματούχοι του ΠΟΥ επαναλαμβάνουν σχεδόν καθημερινά ότι το lockdown είναι μέτρο που φέρνει χειρότερα αποτελέσματα. Είναι θερμοκοιτίδα που συντηρεί και μεγαλώνει για ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού κατάθλιψη, μελαγχολία, αυτοκτονικές σκέψεις και κρίσεις πανικού. Αυτό σημαίνει «γόνιμο» έδαφος για σοβαρά καρδιαγγειακά νοσήματα και καρκίνους διαφόρων μορφών.

Η χώρα, ήδη το βλέπουν όλοι, πεθαίνει στα χέρια του Μητσοτάκη. Τα νοσοκομεία είναι σε ασφυξία. Η Θεσσαλονίκη θυμίζει εμπόλεμη ζώνη. Όλοι οι γιατροί ομολογούν ότι το Μαξίμου και κυρίως ο Βασίλης Κικίλιας τα έκαναν μούσκεμα. Είναι εκπληκτικό αλλά απολύτως αληθινό το γεγονός ότι στο νοσοκομείο Ιπποκράτειο της Θεσσαλονίκης, που μετατράπηκε σε νοσοκομειακή μονάδα covid19, λειτουργεί μόνο ένας αξονικός τομογράφος και δεν υπάρχει στεφανιογράφος. Οι ασθενείς για να φτάσουν στον αξονικό τομογράφο διασχίζουν θαλάμους γεμάτους νοσηλευόμενους με covid19!

Εκατοντάδες άνθρωποι με συμπτώματα καρκίνου ή άλλων ασθενειών δεν μπορούν να κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις. Επί ημερών Μητσοτάκη αν δεν έχεις τα απαραίτητα χρήματα για να πας σε ιδιωτικό θεραπευτήριο πεθαίνεις! Έχουμε πρωθυπουργό που ως μοναδική λύση για όλη την κατάσταση προκρίνει ως ισχυρισμό την άποψη του Σωτήρη! Δεν λαμβάνει υπόψιν του άλλες επιστημονικές απόψεις για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Είναι σίγουρο πλέον ότι δεν διαβάζει ούτε τις επίσημες ιστοσελίδες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Και αρνείται επιδεικτικά να συμβουλευτεί τον παλιό συμμαθητή του στο κολλέγιο Γιάννη Ιωαννίδη, καθηγητή του Πανεπιστημίου του Stanford.

Δείχνει ότι επιδιώκει την πλήρη απορρύθμιση της αγοράς για να επιζήσουν οι δυνατότεροι οικονομικά και οι φίλοι του στους τομείς της πληροφορικής, των φαρμάκων και της πράσινης ανάπτυξης, αλλά θα τον καταπιεί η άβυσσος της λαϊκής απελπισίας. Αν μάλιστα, ω μη γένοιτο, έχουμε απώλεια εθνικών, κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα φύγει, όπως λένε, νύχτα και με ελικόπτερο.

Όπως έπεσε ο πατέρας του, θα πέσει και αυτός. Θα ανατραπεί ως ανίκανος να διαχειριστεί την γενική οργή του λαού. Είτε θα αναζητήσουν άλλους οι πάτρωνές του, είτε θα ξεπηδήσουν νέες ελπιδοφόρες πολιτικές δυνάμεις, ο Κυριάκος θα ενταφιαστεί για πάντα. Ήδη δεν εξυπηρετεί στο βαθμό που ο ίδιος νομίζει. Τα έχει κάνει θάλασσα. Όλο το διαδίκτυο γελάει μαζί του, και αυτό είναι η χειρότερη αντιπολίτευση. Δεν τραβάει ούτε από φάτσα ούτε από ομιλία.

Εκείνο που δεν καταλαβαίνει το Μαξίμου είναι ότι το lockdown έχει κουράσει. Η κόπωση έχει φέρει πρωτοφανή θυμό. Τώρα πια οι ανάγκες της ζωής ξεπερνούν τους φόβους της μόλυνσης. Τώρα πια στους περισσότερους αρχίζει να φταίει ο Μητσοτάκης και όχι ο ιός.

Τα κανάλια πασχίζουν να διατηρήσουν τον φόβο και τον τρόμο, αλλά όσα προτείνει ως εναλλακτικές το Μαξίμου καταρρέουν. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει με οικονομικά αντίδωρα. Ουδείς μπορεί να μένει επί ώρες στο σπίτι του. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας καταρρέει. Η τηλεκπαίδευση γελοιοποιήθηκε. Οι άρρωστοι δεν πάνε στα νοσοκομεία μήπως κολλήσουν covid19. Η ενδοοικογενειακή βία αυξήθηκε. Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κόσμος δεν εμπιστεύεται ούτε την Προεδρία της Δημοκρατίας ούτε τα μέσα ενημέρωσης ούτε το Κοινοβούλιο ούτε την Εκκλησία ούτε τη Δικαιοσύνη. Μόνο τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Οι περισσότεροι περιμένουν έναν καινούργιο πολιτικό φορέα που θα απαλλάξει τη χώρα από τον πολιτικό ζόφο, από «τον πολύ λίγο» Κυριάκο Μητσοτάκη. Εδώ που τα λέμε, ανεξάρτητα από τον covid19, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αυτός και η κυβέρνησή του ισοπέδωσαν την ελληνική οικονομία και απέδειξαν ότι η χώρα είναι γερμανικό προτεκτοράτο.

*Το κείμενο του Γιώργου Τράγκα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” (23/11/2020)

crashonline.gr

Σχολιάστε

Νοέ 23

Ελευθερία πάνω από όλα κι ας πεθάνουμε. Κάτω οι παγκόσμιοι τύραννοι και τα τσιράκια τους!

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση, Η απόλυτη διαστροφή της αλήθειας, Η απόλυτη διαφθορά

Χιλιάδες στους δρόμους της Καλιφόρνια κατά του lockdown που επέβαλε ο κυβερνήτης των Δημοκρατικών

ΔΙΕΘΝΗ. – 23 Νοέ 2020 – 8:29

Χιλιάδες ανθρώπων σε 16 πόλεις της Καλιφόρνια κατέβηκαν στους δρόμους το βράδυ του Σαββάτου για να διαμαρτυρηθούν κατά των νέων μέτρων καραντίνας του κυβερνήτη Γκάβιν Νιούσομ, που τους υποχρεώνει να κλείνονται μέσα στα σπίτια τους μετά τις 10.

Κουβαλώντας σημαίες της εκστρατείας Τράμπ, και πανώ με συνθήματα του τύπου «ανοίξτε την Καλιφόρνια» τα πλήθη άρχισαν να μαζεύονται στις 10.01 το βράδυ.

«Αυτό το κίνημα αφορά το να ξεσηκωθούμε για την ελευθερία μας κατά των υπερβολικών διαταγμάτων του κυβερνήτη» είπε η Syndie Ly Σίντι Λί, με καταγωγή από το Βιετνάμ.

Αυτή είναι τυραννική υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους των δημοκρατικών κυβερνητών, και ο αμερικάνικος λαός, όπως και οι πολίτες από άλλες χώρες πρέπει να εναντιωθούν συμπλήρωσε η Νανσι Βου-Κερρ που συμμετείχε στις διαδηλώσεις. «Οι ελευθερίες μας είναι πραγματικά σε κίνδυνο και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να δούμε την ιστορία άλλων χωρών όπως το Βιετνάμ, η Βενεζουέλα, η Κούβα, το Ιράν και άλλες».

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι όλα τα γραφεία Σερίφη στην περιοχή του Λός Άντζελες έχουν προειδοποιήσει ότι δεν θα επιβάλλουν τις απαγορεύσεις.

ΠΗΓΗ:https://www.triklopodia.gr/%cf%87%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bd%ce%b9/

Νοέ 22

Only CIA has the ability to hack the vote not Russia, neither China!

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση, Η απόλυτη διαστροφή της αλήθειας, Η απόλυτη διαφθορά

Blog/Politics

Posted Nov 3, 2020 by Martin Armstrong

I have independent sources that have long confirmed that this is absolutely spot on. This is something neither Russia nor China could do because they lack the infrastructure that the CIA/NSA has established with taps directly into the trunk lines for communications. Moreover, that was also confirmed by the documents released by Snowden.

It is not the Chinese nor the Russians who they will probably blame, but the homegrown swamp. The real question remains, can they pull this off on a grand scale this time? What they hate about Trump is the same thing they hated about Kennedy – reduce American presence in absurd wars. It was Kennedy who set off a gold panic in 1960 during the debate by saying to support the dollar it would be easy by closing offshore military bases.

Source:https://www.armstrongeconomics.com/international-news/politics/the-cia-ability-to-hack-the-vote/

They are Desperate to Steal the Election from Trump as Europe Goes 100% into the Great Reset

Νοέ 22

Μνημόσυνο σ’ έναν αληθινό πατριώτη την εύφημη μνεία του οποίου απένειμε η Ελλάδα δούλα της Μέρκελ, από τις ανάποδες!

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση, Πολιτικοί με το Σύνδρομο της Ύβρεως

‘Εφυγε ο Δαμιανός Βασιλειάδης. Η Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της μεταπολίτευσης

Έφυγε απογοητευμένος, όλα τα ιδανικά του του τα μάραναν οι άθλιοι και συμβιβασμένοι ελληνίσκοι

November 7, 2020

Με μεγάλη λύπη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο, την Πέμπτη που μας πέρασε, του φίλου και συναγωνιστή Δαμιανού Βασιλειάδη, αγωνιστή κατά της απριλιανής δικτατορίας, γραμματέα των Οργανώσεων του ΠΑΚ Δυτ. Γερμανίας την περίοδο 1971-72, ιδρυτικού μέλους του ΠΑΣΟΚ, εκ των συντακτών της Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη. Ο Δαμιανός Βασιλειάδης αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ λόγω των διαφωνιών του το 1977. Εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια προς τη σύντροφό του Αγάπη και τα παιδιά τους. Ο Δαμιανός ανάλωσε τη ζωή του στον αγώνα για τη δημοκρατία, για την πατρίδα του και για μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας, από διάφορα μετερίζια. Υπήρξε, εκτός των άλλων, πρωτεργάτης του ποντιακού κινήματος και του κινήματος για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα, ενώ πλούσιο υπήρξε και το συγγραφικό του έργο. Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια, από την ιστοσελίδα “Ανιχνεύσεις”, ένα κείμενό του που νομίζουμε συμπυκνώνει κάπως την άποψή του για την εξέλιξη και του ΠΑΣΟΚ, και της Ελλάδας μετά τη μεταπολίτευση. Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα σε στενό κύκλο στου Παπάγου.
Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος
7.11.2020

Η 3η του Σεπτέμβρη και η κατάληξή της

31 Αυγούστου 2019
Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα, ιδρυτικού και ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, υπεύθυνου του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης επί ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ και με την ιδιότητά του αυτή υπεύθυνου για την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, για την οποία προήδρευε και στην συγγραφή της οποίας συνετέλεσε τα μέγιστα.
Παραιτήθηκε το 1977, καταγγέλλοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου, ότι πρόδωσε τις αρχές της διακήρυξης: Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση, Δημοκρατικές Διαδικασίες.[1]
Αθήνα, 3.9.2012
Η θετική ή αρνητική πολιτική ενός ατόμου ή κόμματος φαίνεται από το τελικό αποτέλεσμα
Δαμιανός Βασιλειάδης

Ι. Οι απαρχές και η εξέλιξη της κακοδαιμονίας στην Ελλάδα

Ο Ανδρέας Παπανδρέου «Υπήρξε άριστος εις πάντα τα μαθήματα. Το μόνον μειονέκτημά του, οφειλόμενον αφ’ ενός εις κληρονομικότητα και αφ’ ετέρου εις τους περί αυτόν παράγοντας της αγωγής, είναι ότι είναι πείσμων δημαγωγός, συνεπεία δε τούτου, αποφασίζει ενίοτε να καταφεύγει ενσυνειδήτως εις σοφίσματα ή και εις κενήν λογοκοπίαν. Πείσμα ωσαύτως, αλλά και εμπάθειαν τινά, δεικνύει και εν τη υποστηρίξει των πολιτικών και πολιτειακών του αντιλήψεων….Εάν η υγεία του τον βοηθήσει, ασφαλώς θα απασχολήσει το Πανελλήνιον μίαν ημέραν».

Ιωάννης Σταματάκος

Τάδε προφητικά έφη ο καθηγητής Ιωάννης Σταματάκος περί του Ανδρέα Παπανδρέου.[2]

Επειδή η μεταπολιτευτική πορεία καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από το ΠΑΣΟΚ, έχει σημασία να αναλύσουμε περαιτέρω αυτή την πορεία και να επισημάνουμε σε ποιο βαθμό και σε τι μέγεθος προσδιόρισε τις μετέπειτα εξελίξεις στην Ελλάδα, για να φθάσουμε σ’ αυτή την παντελή και σε όλα τα επίπεδα κρίση. Γιατί η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, όπως τονίσαμε κατά κόρον, αλλά συγχρόνως κοινωνική, πολιτική και κυρίως πολιτισμική.

Θα παραμείνω λοιπόν στην εξονυχιστική ερμηνεία του φαινομένου.

Κανένας τομέας της δημόσιας ζωής δεν έμεινε αλώβητος. Παιδεία, δημόσια διοίκηση, δικαιοσύνη, εκκλησία, στρατός κόμματα, συνδικάτα κ.λπ εκφυλίστηκαν τελείως και απαξιώθηκαν από την κοινωνία.

Η διαπλοκή, η διαφθορά, ενώ πριν ήταν «προνόμιο» των ελίτ της οικονομίας και της πολιτικής, τώρα διαπέρασε ως επάρατος νόσος ολόκληρο το κοινωνικό σώμα. Ενώ παλιά υπήρχαν κάποιοι θύλακες αντίστασης σ’ αυτή την παρακμιακή πορεία, όπως δικαιοσύνη, εκκλησία, στρατός, Αριστερά, τελικά τίποτε δεν έμεινε όρθιο, που πάνω του μπορεί να στηριχτεί, ως σανίδα σωτηρίας, ο Έλληνας πολίτης.

Η σημερινή κακοδαιμονία, την οποία συνοπτικά περιγράφουμε στα ανωτέρω, οφείλεται κατά βάση σ’ αυτή την πολιτική που διαμόρφωσε και εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ, μετά την μεταπολίτευση, με πρωτεργάτη φυσικά τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Στο ΠΑΣΟΚ απίθωσε ο ελληνικός λαός τις ελπίδες του για μια άλλη πορεία, που εκφράστηκε με το περίφημο σύνθημα «αλλαγή». Στο ΠΑΣΟΚ εναπόθεσε όλες του τις προσδοκίες για την ακύρωση και ανατροπή όλης της αντιδραστικής μετεμφυλιακής πολιτικής της δεξιάς. Ακούγονται ως τραγική ειρωνεία τα λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου, που κολάκευε τον «ώριμο» ελληνικό λαό, για να τον εκμαυλίσει.

Τόση ήταν η πειστικότητα των επιχειρημάτων του, ώστε και έμπειροι αριστεροί διανοούμενοι και πολιτικοί έπεσαν θύματα της παραπλανητικής του συνθηματολογίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ανάμεσα στα άλλα, αποτελεί ο Νίκος Πουλαντζάς, που ισχυριζόταν ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ένα «αυθεντικό αριστερό στρατηγικό πρόγραμμα αντιμονοπωλιακών και αντιιμπεριαλιστικών αλλαγών», καθώς και μια «βαθιά διάρθρωση μέσα στους οικονομικό – κοινωνικούς μαζικούς χώρους».[3]

Πιο επιφυλακτικός ήταν στην κρίση του, ένας ευφυής επαγγελματίας επαναστάτης, ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο), που και αυτός ωστόσο έπεσε θύμα της συνθηματολογίας του Ανδρέα Παπανδρέου. Έγραψε: «Αυτό το ρεύμα του πιο ριζοσπαστικού αστικού φιλελευθερισμού, το εκπροσώπησε αφενός ο Γ. Παπανδρέου και σε συνέχεια, αλλά και με κάποια σοβαρή υπέρβαση ο Α. Παπανδρέου».[4] Όλα αυτά ηχούν πια τόσο μακάβρια! Αριστεροί επιστήμονες κι’ επαναστάτες έπεσαν θύματα του φτηνού λαϊκισμού του ως μαθητούδια.

Λαφυραγώγησε την Αριστερά για ψήφους, πουλώντας της ανέξοδη γι’ αυτόν αριστεροσύνη. [5] Οι συνέπειες του εμφυλίου πολέμου δεν εξαφανίστηκαν. Βέβαια κατέλυσε, κυρίως στην ύπαιθρο την τρομοκρατία της δεξιάς και αποκατέστησε την εθνική αντίσταση, χωρίς ωστόσο να διαλύσει τα εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα, που πήραν άλλη μορφή. Η ελληνική κοινωνία διαιρέθηκε σε Πράσινους και Βένετους, για να θυμηθούμε τη εποχή του Ιουστινιανού. Αυτός είναι και ο λόγος που στη δημόσια διοίκηση μπλοκάρονται τα πάντα και τίποτε δε μπορεί να λειτουργήσει. Επιπρόσθετα η αναξιοκρατία κατακυρίευσε τα πάντα. Τελικά όμως απέκτησε κοινά χαρακτηριστικά στο θέμα της καταλήστευσης του κράτους, που θεωρήθηκε ιδιοκτησία τους.

Το πρώτο και σημαντικό πρόβλημα δημιουργήθηκε από την εφαρμογή κατ’ ουσίαν των ίδιων αξιών και προτύπων του κράτους της δεξιάς, αλλά σε χειρότερη εκδοχή. Αυτή τη φορά βέβαια με προοδευτικό πρόσημο. Εδώ θα μπει η ερμηνεία, τι σημαίνει καταναλωτικό πρότυπο. Ποιο ήταν αυτό; Απλούστατα ο Ανδρέας Παπανδρέου – και από κει πρέπει να ξεκινήσει κανείς – δημιούργησε σε αντιστοιχία προς το παλιό κομματικό κράτος της δεξιάς, το κομματικό κράτος τους ΠΑΣΟΚ. Άλωσε το κράτος και το μετέβαλε σε κτήμα του κόμματος, σε προσοδοφόρα φλέβα του κομματικού μηχανισμού του κόμματος της «αλλαγής», στο οποίο ενσωμάτωσε αριστερούς, κεντρώους, δεξιούς, ακόμη και πρώην χουντικούς. Εκατοντάδες χιλιάδες τυχοδιώκτες καιροσκόποι μεταβλήθηκαν εν μια νυκτί σε σοσιαλιστές (σοσιαληστές).^[6]

Με βάση την αναξιοκρατία, την αυταρχική δομή, την αλαζονεία και την απαξίωση κάθε ηθικής αρχής, επέπεσε ο κομματικός μηχανισμός πάνω στο δημόσιο και το καταλήστεψε. Ότι δηλαδή αντιστοίχως είχε κάνει και η «επάρατη» δεξιά. Οι σοσιαλιστές με γιώτα μεταλλάχτηκαν σε σοσιαληστές με ήτα. Οι ίδιες μέθοδοι, οι ίδιες τακτικές. Αποκλειστικός στόχος να παραμένει ο Ανδρέας στην εξουσία, που αποτελούσε διακαή πόθο και αυτοσκοπό.

Πολύ αποκαλυπτική είναι η άποψη που εκφράζει ο καθηγητής κοινωνιολογίας και για ένα διάστημα, σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου Τζέιμς Πέτρας, που έζησε τα γεγονότα από μέσα και με την ειλικρίνεια που τον διέκρινε αξιολόγησε το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ και τους πρωτεργάτες του, αυτή τη φορά αναφερόμενος στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Κώστα Σημίτη: : «Ὅσον ἀφορᾶ τόν Γιῶργο Παπανδρέου, ἡ εἰκόνα πού ἀποκόμισα ἦταν ὅτι πρόκειται γιά μιά πολύ ἀδύναμη προσωπικότητα, μέ ἀπόλυτη ἄγνοια σέ ὁλόκληρα ζητήματα ἀναφορικά μέ τόν ἰμπεριαλισμό καί πολύ συνδεδεμένος μέ τόν φιλελευθερισμό. Ὅμως ὁ μεγαλύτερος ἀνταγωνιστής μου ὅσο ἤμουν στήν Ἑλλάδα ἦταν ὁ τότε ὑπουργός Γεωργίας κ. Σημίτης. Σέ συνάντησή μας στό γραφεῖο του διαφωνήσαμε γιά τό ἄν ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἐξαρτημένη χώρα – ὅπως ἐγώ ὑποστήριζα – καί συγκρίσιμη μέ τίς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου, καί ἀντέτεινε ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι μιά εὐρωπαϊκή χώρα μέ στρατηγικό συμφέρον τήν ενσωμάτωσή της στην δυτική Εὐρώπη, κτλ. Τοῦ εἶπα ὅτι ἄν μοῦ βρεῖ μία δυναμική μεγάλη ἑλληνική βιομηχανία, ἄν μοῦ δείξει Εὐρωπαίους πού νά θέλουν συνεργασία μέ ἑλληνικές κρατικές ἐπιχειρήσεις καί νά συνδιαμορφώνουν στρατηγική ἀνάπτυξης σέ μιά βάση ἰσότητας, θά συμφωνοῦσα. «Ἀπό τή στιγμή πού τή χὠρα τήν ἐκμεταλλεύονται οἰκονομικά οἱ ξένοι σέ συνεργασία μέ τήν ντόπια ὀλιγαρχία, τό σχῆμα σας δέν ἔχει σχέση μέ τήν πραγματικότητα», τοῦ εἶπα. Μοῦ ἦταν ξεκάθαρο πώς ὁ Σημίτης ἡγεῖτο τῆς δεξιᾶς πτέρυγας τοῦ ΠαΣοΚ, μέ προσανατολισμό στήν νατοϊκή – ἀμερικανικοευρωπαϊκή ἔνταξη, παρά τά μακροπρόθεσμα στρατηγικά προβλήματα μιᾶς τέτοιας ἐπιλογῆς γιά μιά ὑπανάπτυκτη χώρα σάν τήν Ἑλλάδα…

Τό ΠαΣοΚ ἔκτοτε κινήθηκε στήν κατεύθυνση πού ἔδειξε ὁ Σημίτης, μάλιστα πολύ πέρα ἀπό τήν σοσιαλδημοκρατία, στή φιλελεύθερη ἀτζέντα, ἀκολουθώντας τήν πορεία τῶν ἄλλων σοσιαλδημοκρατικῶν κομμάτων τῆς Ἰσπανίας, τῆς Πορτογαλίας, τῆς Ἰταλίας, τῆς Γαλλίας. Γιά νά φτάσουμε στόν Γιῶργο Παπανδρέου πού ἐνσαρκώνει τά χειρότερα χαρακτηριστικά αὐτῆς τῆς ἱστορίας. Ἕνας ἡγέτης ἄκρως συνδεδεμένος μέ τίς ΗΠΑ, ὅπως ὁ παπποῦς του. Συνεργάστηκαν μέ τούς Ἀμερικανούς, εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τήν παράδοση τοῦ Ὀτζαλάν στήν Ἀφρική, πολύ βαθειά μπλεγμένοι στήν ὑπονόμευση τῆς θέσης τῆς Κύπρου καί στόν βομβαρδισμό τῆς Γιουγκοσλαβίας τή στιγμή πού ὁ ἑλληνικός λαός ἦταν σέ ποσοστό 95% ἐναντίον τῆς πολιτικῆς αὐτῆς.

Μποροῦμε λοιπόν συμπερασματικά νά ποῦμε ὅτι ἀπό τόν καιρό πού ἤμουν ἐγώ ἐκεῖ, τό ΠαΣοΚ ἐξελίχτηκε ἀπό μιά λαϊκιστική πολιτική του 80 σέ ἕνα φιλελεύθερο κόμμα καί μεταλλάχθηκε περαιτέρω σέ πελάτη τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, μέ βαθειές, πολύ ἐκτεταμένες ρίζες στήν διαφθορά. Νομίζω ὅτι πέρα ἀπό τήν δεξιά στροφή τοῦ ΠαΣοΚ εἶναι ἡ βαθειά διαφθορά, εἰδικά τό πρότζεκτ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων πού δημιούργησε μία οἰκονομική ἔρημο πού θά βαρύνει τήν Ἑλλάδα γιά πολλά χρόνια. Ἦταν μιά βαθειά ἠθική ἐκφύλιση πού ἔφερε πίσω τήν δεξιά Νέα Δημοκρατία. Σκεφθεῖτε τό 1981 ὅταν ἡ Δεξιά ἔχασε τίς ἐκλογές, ἦταν ἀπολύτως χωρίς ἠθικό, πολύ ἀδύναμη καί μειοψηφική. Τό ΠαΣοΚ ἦταν πού τῆς ἐπέτρεψε νά ἀνασυγκροτηθεῖ καί νά ξανακερδίσει ἐφόσον δέν ἄγγιξε τήν βάση τῆς Οἰκονομίας καί τῶν ΜΜΕ. Τό ΠαΣοΚ σήμερα εἶναι νομίζω αὐτό πού ἔλεγε ὁ Γεώργιος Παπανδρέου: ὀ ἀρχηγός καί οἱ πελάτες».[7]

Έτσι κατακλύστηκε το ΠΑΣΟΚ από δεκάδες χιλιάδες επιτήδειους καιροσκόπους από δεξιά και αριστερά, που το μόνο «ιδανικό» που τους διαπότιζε ως συνεκτικός κρίκος ήταν η ιδιοτέλεια ή και η αυταπάτη (ίσως για ένα διάστημα και για μικρή κατηγορία Ελλήνων πολιτών) ότι επρόκειτο πράγματι για ένα κόμμα της αλλαγής. Άλλοι πάλι, γνήσιοι αγωνιστές της Αριστεράς, προκειμένου να φύγει η επάρατος δεξιά, δεν υπολόγιζαν τις παγίδες, που επεφύλαγε το μέλλον. Άλλοι πάλι, λίγοι αυτοί, όταν διαπίστωσαν την απάτη, αποχώρησαν από μόνοι τους. Βέβαια υπήρχαν στις γραμμές του και υπάρχουν ακόμη αφελείς,[8] που θέλουν να πιστεύουν σ’ αυτό, για συναισθηματικούς και άλλους λόγους ή που αρνούνται να αποδεχτούν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μεταλλαχθεί σ’ ένα αντιλαϊκό, νεοφιλελεύθερο κόμμα ή, το χειρότερο απ’ όλα, πιστεύουν ακόμη ότι μπορεί κάτι να αλλάξει. Οι τελευταίοι ή είναι υποκριτές τυχοδιώκτες ή ασυγχώρητα ηλίθιοι.

Ολόκληρος πακτωλός χρημάτων από τη φορολογία και τα κοινοτικά προγράμματα, διοχετεύθηκαν στην εξυπηρέτηση ημετέρων και τη διασπάθιση σε καταναλωτικά αγαθά, δημιουργώντας έναν επίπλαστο παράδεισο. Το γνωστό και συνάμα γελοίο και υποκριτικό των τρωκτικών: «Επί Ανδρέα Παπανδρέου φάγαμε ψωμί!».[9] Και δεν έφθανε μόνο αυτό, αλλά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, κατασπατάλησε και τα χρήματα που προσπορίστηκε από τον επαχθή εξωτερικό δανεισμό για να φτιάξει αυτή την κοινωνία της πλαστής αφθονίας με δανεικά και να εξαπατά με τον τρόπο αυτό τον Έλληνα ψηφοφόρο, τον οποίο εξαγόραζε, για να τον ψηφίζει, υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών του και των επερχόμενων γενεών. Εξάντλησε όλη τη δυναμική του Κινήματος, χωρίς κανένα αναπτυξιακό σχέδιο, καμία παραγωγική προοπτική και καμία στρατηγική, ενώ είχε τα πάντα στη διάθεσή του και τίποτε δεν μπορούσε να του αντισταθεί. Ο ΜΕΓΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΡΚΛΕΪ.

Οι επενδύσεις στην πραγματική οικονομία σχεδόν ανύπαρκτες. Η αποβιομηχάνιση πλήρης, εφόσον ο πακτωλός των χρημάτων διατέθηκε ή μάλλον σκορπίστηκε και εξανεμίστηκε για την κατανάλωση και άγρα ψήφων.

Σε ερώτηση του Τζέιμς Πέτρας στον Ανδρέα Παπανδρέου, ότι εκλέχτηκε για να αλλάξει το σύστημα, ακριβώς λόγω αυτής της κρίσης και πως όταν αποκατασταθεί ο καπιταλισμός η πολιτική και οικονομική αντιπολίτευση θα είναι πιο σθεναρή, ανταπάντησε ότι «η οικονομία είναι πολύ αδύναμη για να στηρίξει ένα σοσιαλιστικό καθεστώς» και πρόσθεσε πως «η εργατική τάξη ενδιαφέρεται μόνο για την κατανάλωση και όχι για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας».^[10]

Επιπλέον το κρίσιμο θέμα ήταν και η επιλογή της ηγεσίας, που μόνο της προσόν ήταν η υποταγή στην θέληση του αρχηγού. Διαφωνία στην εξουσία του Ανδρέα Παπανδρέου σήμαινε καθαίρεση και αποπομπή. Γι’ αυτό και ο Σάκης Καράγιωργας είχε πει το περίφημο: «Σοσιαλισμός δεν γίνεται χωρίς σοσιαλιστές»

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ανέλαβε το κράτος του ΠΑΣΟΚ τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, δήθεν για να τις εξυγιάνει και τις μεταπούλησε μετά φτηνά στους ιδιώτες επιχειρηματίες, αν δεν είχαν χρεοκοπήσει τελικά και δεν υπήρχε δυνατότητα σωτηρίας. Και πέρα απ’ όλα αυτά, που ήταν και το χειρότερο, δημιούργησε μια παρασιτική καταναλωτική νοοτροπία, βασισμένη πια στη διαπλοκή, τη διαφθορά και την πλήρη αναξιοκρατία. Και όλα αυτά στο όνομα του λαού και της «προοδευτικής παράταξης», με πρόσημο το σοσιαλισμό! Τελείως κυνικά ηχεί ο απατηλός του λόγος, με τον οποίο παραμύθιαζε τον ελληνικό λαό, αποκαλώντας τον ώριμο, για να κολακεύει την εγωπάθειά του.

Το θέμα της ψυχολογίας, που περιφρονούσε η Αριστερά στο σύνολό της έως πρόσφατα, παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της νοοτροπίας και της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Τους διαμορφώνει πολλές φορές τη συνείδηση και επιπλέον δημιουργεί το απαραίτητο ψυχολογικό περιβάλλον για τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα.

Μια πρόσφατη συνέντευξη της κυρίας Σακοράφα στην Αυγή αναφέρεται σ’ αυτό το ψυχολογικό σύμπλεγμα που χρήζει πραγματικά μιας περαιτέρω ερμηνείας, με αφορμή το μνημόνιο και την στάση του Γιώργου Παπανδρέου.

Γράφει η κ. Σακοράφα: «Θα μου επιτρέψεις μια ερμηνεία που η βάση της είναι ψυχολογική, αλλά η ανάπτυξή της πολιτικής.

Είχαμε ποτέ φανταστεί ότι ένας πρωθυπουργός θα έφτανε σε τέτοιο σημείο;

Φανταστείτε έναν κύριο Καραμανλή ή έναν κύριο τάδε από το ΠΑΣΟΚ να βάζει την Ελλάδα σ’ αυτή τη μέγγενη. Την ίδια στιγμή θα γινόταν επέλαση, θα στήνονταν οδοφράγματα και ζήτημα είναι εάν το ελικόπτερο θα προλάβαινε.

Είναι τυχαίο που ένα επίθετο, τίποτε άλλο, μόνο ένα επίθετο, το επίθετο Παπανδρέου, «κρατάει μια ολόκληρη παράταξη δέσμια των επιλογών του;

Εδώ ακριβώς απαντά η ψυχολογία. Είναι κατά την άποψή μου το συλλογικό ασυνείδητο μιας ολόκληρης παράταξης, που ξεπερνά τα στενά όρια του ΠΑΣΟΚ, που ακριβώς μετά μια σειρά γεγονότων (έπειτα από ήττα στον Εμφύλιο, ξερονήσια, καραμανλισμός και ανάκτορα, δικτατορία και πάλι εξορίες, ξανά καραμανλισμός), για πρώτη φορά νομιμοποιήθηκε ως συλλογική πολιτική οντότητα στην Ελλάδα με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Απέκτησε πολιτική υπόσταση, όταν επί μισό αιώνα υπόσταση είχαν μόνο οι δοσίλογοι, οι χαφιέδες και οι υπάλληλοι των Αγγλοαμερικανών.

Είναι αυτή η σχέση του κόσμου με τον Ανδρέα Παπανδρέου, η ωστική δύναμη της οποίας διέσωζε τον απόγονό του. Είναι όμως και η ίδια ωστική δύναμη που τον αποκαθήλωσε».[11]

Πραγματικά η κ. Σακοράφα προσπαθεί να εξηγήσει, γιατί δεν κατακρημνίζεται από το βάθρο του το είδωλο του Ανδρέα Παπανδρέου, μια ερμηνεία που ανέλυσα διεξοδικά στα δύο προηγούμενα κεφάλαια. Και μιλάμε για είδωλο, γιατί η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, απ’ αυτήν που θέλουν να υποβάλουν στο υποσυνείδητό μας οι διαπλεκόμενοι και τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης του Έλληνα, ταϊζοντάς τον κουτόχορτο.

Τέλος την τελική κρίση και ετυμηγορία για τον Ανδρέα εξέφρασε ένας στενός του συνεργάτης και παλαίμαχος βουλευτής της Ένωσης Κέντρου και του ΠΑΣΟΚ, ο Γιάννης Αλευράς, ο οποίος σε στιλ εξομολόγησης διατύπωσε την αποκαλυπτική φράση: «Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι απαράδεκτος, είναι επικίνδυνος, είναι ο ολετήρας του έθνους, είναι….είναι....».[12]

ΙΙ. Τα αποτελέσματα της πολιτικής των διαδόχων του Ανδρέα Παπανδρέου

Το παράδειγμα της αλλαγής από την ανάποδη ακολούθησε και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, από την οποία βέβαια δεν είχαμε αξιώσεις να συμπεριφερθεί διαφορετικά.[13]

Η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, προχώρησε σε ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα: Τα έδωσε όλα στους διαπλεκόμενους και στα εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας, απλώς για να τον στηρίξουν στην εκλογή του ως πρωθυπουργό, αξίωμα που ονειρευόταν ακόμη από την εποχή του Ομίλου Παπαναστασίου το 1962.[14]

Γεγονός είναι ότι τον ίδιο τον Κώστα Σημίτη και όλους τους χθεσινούς πρωτοκλασάτους ανέδειξε ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πολλοί από άγνοια, αλλά και από σκοπιμότητα το αποκρύβουν, γιατί άλλοι από συμφέρον και άλλοι γιατί τον πίστεψαν, ευνοήθηκαν ποικιλοτρόπως. Έτσι εξαιρούν εκείνον από την κριτική τους και αναφέρονται μόνο στους διαδόχους του, στους οποίους ασκούν κριτική, ενώ ο πρώτος διδάξας, όπως απέδειξα, ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Όλοι αυτοί θα πρέπει να γνωρίζουν – και οι περισσότεροι το γνωρίζουν – ότι αυτή τη γενιά και την ηγετική ομάδα των επίδοξων σοσιαλκαιροσκόπων ανέδειξε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τα υπόλοιπα ανέλαβαν στη συνέχεια οι διαπλεκόμενοι. (οι γνωστοί πια και μη εξαιρετέοι νταβαντζήδες εντός και εκτός Ελλάδας).

Εκτός απ’ όλα τα άλλα που έπραξαν οι προηγούμενοι, ο Κ. Σημίτης έβαλε εμπρός συστηματικά (είχε αρχίσει νωρίτερα) την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας (τα ασημικά του δημοσίου, όπως λέγεται και τα οποία η σημερινή κυβέρνηση Παπαδήμου στις 13.2.2012 ψήφισε στη Βουλή με το νέο μνημόνιο και τη δανειακή σύμφαση, που μέσω του αγγλικού δικαίου υποθηκεύει την δημόσια και ιδιωτική περιουσία στους ξένους, αλλά και στου ντόπιους εκμεταλλευτές, που συμπράττουν με τους ξένους, στη ληστεία του αιώνα, όπως θα την ονόμαζα.

Το χειρότερο όμως απ’ όλα είναι ότι επί εποχής της «ισχυρής Ελλάδας» του Σημίτη (αμέτοχος δεν ήταν από την εποχή εκείνη και ο Γιώργος Παπανδρέου καθόλου, ως άμεσος συνεργάτης του σε κρίσιμα υπουργεία τότε), διορίστηκαν κατά χιλιάδες στις κρατικές υπηρεσίες, στα πανεπιστήμια και στις καίριες θέσεις των ιδρυμάτων της πολιτείας, κυρίως δηλαδή στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους, οι λεγόμενοι «εκσυγχρονιστές». Όλοι αυτοί οι αναθεωρητές της ελληνικής ιστορίας, από την Αριστερά και τη δεξιά και απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, που κύριο μέλημα και κύριος στόχος τους ήταν και είναι (γι’ αυτό εξάλλου πληρώνονται οι περισσότεροι με παχυλές αμοιβές από τα χρήματα του φορολογούμενου Έλληνα (ανίδεου) πολίτη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΜΚΟ), να αποδομήσουν το έθνος –κράτος, προς χάριν της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης. Εξ ου και το συγκεκριμένο αποτέλεσμα του ξεπουλήματος της Ελλάδας στους δανειστές μας.

Είναι όλοι αυτοί που αποτελούν τη «σ υ μ μ α χ ί α τ ω ν π ρ ο θ ύ μ ω ν», αυτών δηλαδή που ένα αόρατο υπερατλαντικό χέρι, βοηθά να ανελίσσονται ακαδημαϊκά και σε θέσεις κλειδιά των ιδεολογικών μηχανισμών του συστήματος. Είναι κοινό μυστικό ότι μέλη της συμμαχίας των πρόθυμων, έχει εγκαταστήσει το χέρι του Σόρος σε όλα τα Α.Ε.Ι. με τη βοήθεια των «ιδρυμάτων» του. Το δέλεαρ είναι η ανέλιξη σε καθηγητικές βαθμίδες και τα συνέδρια. Γι’ αυτό μιλάμε για δ ι α ν ό η σ η τ η ς π α -ρ α κ μ ή ς.

Και φτάνουμε στο τελικό στάδιο της «σοσιαλιστικής» πολιτικής, μετά το διάλειμμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που συνέχισε πιστά την πορεία αυτή σε όλα τα μέτωπα, να έχουμε πια οφθαλμοφανή τα σημάδια της εθνομηδενιστικής πολιτικής του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ με συνειδητά και μεθοδευμένα στρατηγικό σχέδιο για τη διάλυση του έθνους – κράτους και τη δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής και συνάμα πολυεθνικής κοινωνίας, τύπου ΗΠΑ. (και μάλλον χειρότερα, γιατί εκεί τουλάχιστον σέβονται ή αναγκάζονται να σεβαστούν τη σημαία τους). Στόχος που επιδιώκει η νεοφιλελεύθερη και ανάλγητη παγκοσμιοποίηση.

Το περίεργο είναι ότι, ενώ στο παρελθόν την πολιτική αυτή υπηρετούσε η εκσυγχρονιστική και ανανεωτική Αριστερά, στην πρωτοπορία μπήκε ακάθεκτο το ΠΑΣΟΚ και οι ανανεωτικοί ακολουθούν ασθμαίνοντες! [15]

Ως τώρα νόμιζε η Αριστερά ότι το έθνος – κράτος υπερασπίζονται οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία κυρίως, δηλαδή οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης της πατρίδας μας. Δεν συνειδητοποίησαν ότι η εθνικοφροσύνη τους και τα κροκοδείλια δάκρυα για την πατρίδα και το έθνος ήταν απλά εθνοκάπηλα προσχήματα για να απατούν τους Έλληνες πατριώτες, ενώ στην ουσία το μόνο που τους ενδιέφερε είναι το ξεπούλημά της Ελλάδας με ένα περιτύλιγμα εθνικό.

Δεν συνειδητοποίησε η Αριστερά ότι η ελληνική παρασιτική και ξενόδουλη με το αζημίωτο αστική τάξη της πατρίδας μας είναι εκείνη που πρωτοστατεί στην κατάργηση του έθνους – κράτους και των αξιών που αυτό αντιπροσωπεύει. Δεν συνειδητοποίησαν ή δεν ήταν ικανοί λόγω ιδεοληψίας να καταλάβουν (αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή της δικής τους ευθύνης) ότι ταυτίζονται μαζί τους στην καταστροφή του έθνους – κράτους και τον αφανισμό του, που όμως αποτελεί την μόνη ανασχετική δύναμη και το μόνο ανάχωμα στην παγκοσμιοποιημένη, νεοφιλελεύθερη πολιτική, στην πολιτική με ένα λόγο της οικονομίας της αγοράς.

Αλλά τι θέλει τέλος πάντων αυτή η κυρίαρχη ιδεολογία της αστικής τάξης, της οποίας διαπρύσιοι κήρυκες είναι οι «εκσυγχρονιστές» και αναθεωρητές όλων των πολιτικών αποχρώσεων και χρωμάτων;

Είναι ειλικρινά ένα δύσκολο πρόβλημα, που ό ανύποπτος και ταλαιπωρημένος από την καθημερινότητα Έλληνας πολίτης είναι δύσκολο να το ξεδιαλύνει και το κατανοήσει. Και αν το κατανοήσει, είναι δύσκολο να αντιδράσει, γιατί οι άλλοι έχουν όλα τα μέσα στη διάθεσή τους, για να του κάνουν πλύση εγκεφάλου και του αποσπάσουν την συναίνεση, ενώ αυτός μπορεί και να αφανιστεί. (ηθικά, οικονομικά κ.λπ).

Το σύστημα δεν ανέχεται τη διαφορετικότητα, όπως τονίσαμε επανειλημμένα, για να μας γίνει συνείδηση. Δε μπορεί να είναι άτιμο και να αναγνωρίζει έντιμους. Θα προσπαθήσει να τους «νουθετήσει», για να προσαρμοστούν ή θα τους περιθωριοποιήσει, αν τελικά δεν τους συντρίψει (οικονομικά, ψυχολογικά, πολιτικά κ.λπ).

Η προπαγάνδα, που εδράζεται στην κρατική στήριξη, τους διαπλεκόμενους (ΜΜΕ) και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), που χρηματοδοτούνται πλουσιοπάροχα για το εθνομηδενιστικό τους έργο, (βλ. Σόρος) δεν αφήνουν περιθώρια να ακουστεί στην ελληνική κοινωνία η άλλη άποψη, που είναι σχεδόν απαγορευμένη στο δημόσιο βίο. Πέραν τούτου ασκείται και η σχετική ιδεολογική τρομοκρατία: Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι η άποψη, ρίπτεται στο πυρ το εξώτερον, ως ακροδεξιός, εθνικιστής, ρατσιστής και πάει λέγοντας. Συμβιβασμένοι που είναι, δεν ανέχονται να υπάρχουν επαναστάτες. Δεν είναι τυχαίο, που ο Μάνος Χατζηδάκις που είχε το θάρρος της γνώμης του και την έλεγε ευθαρσώς χωρίς να φοβάται, αν τον χαρακτηρίσουν δεξιό κ.λπ, είπε κάποτε (πιθανόν από την προσωπική του εμπειρία) ότι «επαναστάτης είναι, όποιος δε συμβιβάζεται!».[16]

Το χειρότερο είναι ότι δημιουργείται πλήρης σύγχυση, γιατί αυτές οι απόψεις εκφράζονται και διακηρύσσονται επιπλέον από την « αυτοπροσδιοριζόμενη προοδευτική και αριστερή διανόηση» και τις υποτιθέμενες εκ προοιμίου «προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις» (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) του τόπου! [17]

[1] Τα κείμενα που ακολουθούν έχουν γραφτεί από παλιά, αλλά η εγκυρότητά τους παραμένει αναλλοίωτη. Η όλη ιστορία του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, για όποιον έχει ενδιαφέρον να μάθει την αλήθεια, καταγράφεται αναλυτικά στο βιβλίο μου: Οι θεωρητικές βάσεις της Ένωσης Κέντρου του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. «Εναλλακτικές Εκδόσεις», Αθήνα, 2007. Στο βιβλίο: Δημοκρατικός Σοσιαλισμός ή το ο όραμα του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η εφαρμογή του στην πράξη, εκδ. «Εναλλακτικές Εκδόσεις», Αθήνα 2006. Στην μελέτη: Η κοσμοθεωρητική βάση της 3^ης του Σεπτέμβρη, Εκδ. «Γόρδιος», Αθήνα 2015 και σε πολλά άρθρα και αναλύσεις.

[2] Απόσπασμα από έναν ελεύθερο χαρακτηρισμό του Ανδρέα Παπανδρέου, {ετών 16, μηνών 8, ημερών 16}, που συντάχθηκε από τον καθηγητή της Στ. τάξεως του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ιωάννη Σταματάκο, κατά το σχολικό έτος 1936 -7. Η μετέπειτα εξέλιξη του ανδρός επιβεβαίωσε πλήρως τους χαρακτηρισμούς του καθηγητή, που ήταν φυσικά για την τότε εποχή πολύ προσεκτικός και επιφυλακτικός στις εκτιμήσεις του. Το απόσπασμα προέρχεται από το αρχείο του Θέμη Τσιγκερίδη.

[3] Βλ. το άρθρο του στην εφημ. «Τα Νέα», με τίτλο: «Μπορεί να γίνει η ενότητα των δυνάμεων της αλλαγής», 12/4/1978.

[4] Βλ. Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, 31 χρόνια πολιτικής δημιουργίας, πρόλογος Μιχάλη Ράπτη, εισαγωγή και επιμέλεια Χρήστος Χαλαζιάς, εκδ. «Ελληνικά Γράμματα», Αθήνα 1996, σ. 9.

[5] Θα προσθέσω ορισμένα ακόμη μερικά στον κατάλογο της πολιτικής του Ανδρέα Παπανδρέου στον τομέα αυτόν: «…Το ΠΑΣΟΚ έσπασε τον ‘τσαμπουκά’ του χωροφύλακα στην επαρχία και έβαλε στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι έναν ολόκληρο κόσμο, που ανέκαθεν ήταν στο περιθώριο. Τέλος ανέτρεψε το μονοκομματικό κράτος της δεξιάς, καταργώντας συγχρόνως το καθεστώς των πολιτικών και κοινωνικών διακρίσεων (κοινωνικά φρονήματα κ.λπ). Σ’ αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Από την άλλη όμως πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι μέθοδες του συστήματος άλλαξαν. Όσα δεν απέδιδαν πια (κοινωνικά φρονήματα, αποκλεισμοί κ.λπ) εγκαταλείφθηκαν για να δώσουν τη θέση τους σε άλλες πιο αποδοτικές και λειτουργικές μεθόδους για το αστικό σύστημα». Βλ. Δαμιανός Βασιλειάδης, Ο μύθος του Ανδρέα, ή οι θεωρητικές βάσεις της Ένωσης Κέντρου, του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. «Εναλλακτικές εκδόσεις», Αθήνα 2007, σ. 389.

[6] Πολλοί χουντικοί μεταλλάχτηκαν σε σοσιαλιστές (σοσιαληστές), όπως ο πρόξενος του Μονάχου Οικονόμου, ο οποίος επί χούντας συνετέλεσε στην αφαίρεση της ιθαγένειάς μου και ο οποίος επί ΠΑΣΟΚ προβιβάστηκε σε Πρέσβη. Δεν είναι φυσικά το μόνο παράδειγμα, αλλά το πιο χειροπιαστό.

[7] Βλ. Συνέντευξη του Τζέιμς Πέτρας στην εφημ. «Αντιφωνητής», 5 Απριλίου 2010.

[8] Μια τέτοια περίπτωση π.χ. είναι και του φίλου και συντρόφου μου Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος στις κριτικές μου απέναντι του για τον Ανδρέα Παπανδρέου, ισχυριζόταν ότι όλοι οι άλλοι φταίνε εκτός βέβαια από τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου. Όταν πια αντιλήφθηκε ότι ο κύριος υπεύθυνος ήταν ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου, για τις αρνητικές εξελίξεις σ’ όλα τα μέτωπα, ήταν πλέον αργά. Για περισσότερα μπορεί ο ενδιαφερόμενος να ανατρέξει στα βιβλία μου: «Δημοκρατικός Σοσιαλισμός ή το όραμα του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η εφαρμογή του στην πράξη» και το: «Ο μύθος του Ανδρέα ή οι θεωρητικές βάσεις της Ένωσης Κέντρου του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη», εκδ. «Εναλλακτικές εκδόσεις», καθώς και σε άρθρα και αναλύσεις μου για το ΠΑΣΟΚ που περιλαμβάνονται στο ιστολόγιό μου: www.damonpontos.gr

[9] Το γεγονός ότι τώρα δεν έχουμε ούτε ψωμί και αυτό οφείλεται σε μέγιστο βαθμό στην πολιτική Ανδρέα Παπανδρέου και στη συνέχεια όλων των άλλων κυβερνήσεων, με τελευταίο εκτελεστή τον γιό του Γιώργο Παπανδρέου, δεν το συνειδητοποιούν οι γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές. Τις βάσεις, (η αλήθεια είναι καμιά φορά αδυσώπητη) έθεσε ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Για να ακολουθήσει στη συνέχεια ο Κώστας Σημίτης και όλος ο φαύλος κύκλος, που ταλανίζει σήμερα – και δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσο χρονικό διάστημα – την ελληνική κοινωνία.

[10] Βλ. Τζέϊμς Πέτρας, ό.π.

[11] Απόσπασμα από συνέντευξη της Σοφίας Σακοράφας στην εφημ. «Αυγή», 19/12/2010.

[12] Βλέπε, Γιάννης Καψής, Ζεϊμπέκικο και κόκα κόλα, Για να ανατείλει ο ήλιος πρέπει να δύσει» και υπότιτλο, «Όταν η διαπλοκή έγινε ιδεολογία», εκδ. «Λιβάνης», Αθήνα 2005, σ. 331 – 332. «Ολετήρας» για όσους δεν κατανοούν το νόημα της λέξης σημαίνει «καταστροφέας, αφανιστής, εξ ου και η λέξη «όλεθρος».

[13] Αυτός ήταν ο λόγος που εγκατέλειψε τους συντρόφους του της Δημοκρατικής Άμυνας και προσκολλήθηκε επί χούντας στον Ανδρέα Παπανδρέου το 1969. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου διέγραψε τους συντρόφους του της Δημοκρατικής Άμυνας, ανάμεσα στους οποίους και τον Σάκη Καράγιωργα, δεν τόλμησε να πάρει θέση, αλλά βρήκε δικαιολογία στα αδικαιολόγητα, φεύγοντας στη Γερμανία, έως ότου ξεχαστεί το γεγονός. Τελικά ήμουν ο μόνος στο ΠΑΣΟΚ που αντιστάθηκε σε όλες τις διαγραφές και το θεωρώ μεγάλη μου τιμή.

[14] Σε μια μελέτη μου προσπαθώ να αναλύσω το φαινόμενο θεωρητικά, εμβαθύνοντας στις αιτίες του, πέρα από τα φαινόμενα. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ανατρέξουν στο ιστολόγιό μου, όπου ερευνώ την ουσία του προβλήματος, με τίτλο: «Διεθνισμός και παγκοσμιοποίηση». Βλ. και σχετικό άρθρο του Λαοκράτη Βάσση στο κυριακάτικο Παρόν (31.1.2010) με τίτλο «Το νέο παγιδευτικό δίπολο: εθνικισμός – αποεθνοποίηση».

[15] Συμβιβασμένοι που είναι, δεν ανέχονται να υπάρχουν επαναστάτες. Δεν είναι τυχαίο, που ο Μάνος Χατζηδάκις που είχε το θάρρος της γνώμης του, χωρίς να φοβάται, αν το χαρακτηρίσουν δεξιό κ.λπ, είπε κάποτε (πιθανόν οδηγούμενος από την προσωπική του εμπειρία) ότι «επαναστάτης είναι, όποιος δε συμβιβάζεται!».

[16] Ένας τέτοιος επαναστάτης είναι και ο Μίκης Θεοδωράκης. Μπορεί κατά τα άλλα να του καταλογίσει κανείς το άλφα και το βήτα, άμα θέλει. Όμως ο Μίκης Θεοδωράκης έχει κατοχυρώσει την υστεροφημία του και τίποτε δεν μπορεί να την κλονίσει πια!

[17] Ακόμη και αυτός ο Μίκης Θεοδωράκης δεν εξαιρέθηκε από το ιδεολογικό πογκρόμ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μίκης, στη γνωστή του απάντηση στην κ. Θάλεια Δραγώνα, διαβλέπει και προβλέπει, ότι η πατρίδας μας αντιμετωπίζει για πρώτη φορά το μεγαλύτερο κίνδυνο στη μακραίωνα ιστορία της, δηλαδή τον αφανισμό της.

Πηγή:www.anixneuseis.gr και http://www.konstantakopoulos.gr/12621/%ce%b5%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b5-%ce%bf-%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%b7-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1

Νοέ 22

Βλέπετε ό,τι βλέπω; Καθοδηγείστε τα παιδιά σας να διαβάζουν αντί να βλέπουν οθόνες tablets, i-pad, smartphones, facebooks, ηλίθια θεάματα στην TV και όλη τη σύγχρονη αθλιότητα

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση

Κατά την διάρκειά τής πολύχρονης θητείας μου στις Γραφικές Τέχνες είδα αμέτρητες

φωτογραφίες για να μην πω χιλιάδες. Όμως, φωτογραφίες σαν κι’ αυτή είναι μετρημένες

στα δάχτυλα τών δύο χεριών μου. Και τι δεν λέει η φωτογραφία αυτή!

Μπορεί η γιαγιoύλα να μην είχε μια βιβλιοθήκη γεμάτη από τόμους γνώσης όμως η

επιθυμία της για μάθηση ήταν απέραντη. Ίσως. να είναι το ένα και το μοναδικό βιβλίο

που έπεσε στα χέρια της. Ποιος ξέρει;

Άραγε, πόσες φορές δεν το διάβασε και το ξαναδιάβασε; Όμως, σίγουρα, ποτέ δεν το

βαρέθηκε. Πόσες φορές δεν χόρτασε την πείνα της για μάθηση σκυμμένη πάνω από τις

τριμμένες σελίδες τού συντρόφου της; Ποιος ξέρει τι δώρα τής έδωσε;

Σίγουρα η φωτογραφία αυτή δεν περιέχει μόνο χίλιες λέξεις, αλλά χιλιάδες τέτοιες.

Μια ζωή μέσα στην φτώχεια που, όμως, ποτέ, δεν μπόρεσε να δηλητηριάσει την καθημερινή

πνευματική της τροφή.

Και, όμως, στις μέρες μας, στην εποχή τών Tablets και τών iPods εκατομμύρια άνθρωποι

πάσχουν από κατάθλιψη, γιατί ποτέ τους δεν αναζήτησαν τον σύντροφό τους. Ποτέ της δεν

επισκέφτηκε έναν ψυχολόγο και δεν είχε ανάγκη από… χαπάκια.

Προσέξτε πολύ την φωτογραφία αυτή. Θα σας δώσει πολλά πιο περισσότερα από μια

τηλεοπτική σειρά. Είμαι βέβαιος, όπως κι’ εγώ, ότι δεν θα την ξεχάσετε ποτέ!

Σκύψτε επάνω της και κοιτάξτε την αμέτρητες φορές. Πραγματικά δεν υπάρχουν λέξεις

για να εκφράσουν αυτό το… μεγαλείο.

Ν.Κ.

Νοέ 22

Άντε και κυλιόμενα lockdown για να μομιοποιηθείτε μέσα στα σπίτια σας. Σας αξίζει αφού κοιμάστε με την τηλεόραση στο μαξιλάρι!

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Γενική Εξέγερση, Η απόλυτη διαστροφή της αλήθειας

Focus FM 103.6

Μια δήλωση που θα προκαλέσει πολλές συζητήσεις έκανε στον Focus Fm 103,6 o καθηγητής Εντατικής Θεραπείας και Πνευμονολογίας και πρώην μέλος της Επιτροπής Επιστημόνων, Σπύρος Ζακυνθινός! Ο πρώην Δ/ντής του «Ευαγγελισμού» ήταν ξεκάθαρος! «Η Επιτροπή δέχονταν επιρροές που δεν πρέπει να αποδέχεται η επιστήμη. Δεν μου άρεσε αυτό το γεγονός και έφυγα», είπε μεταξύ άλλων! Επιπλέον, ο κ. Ζακυνθινός απαντώντας σε ερώτηση του Στέφανου Δαμιανίδη σχετικά με το ενδεχόμενο να πάμε σε επαναλαμβανόμενα lock down ήταν αρνητικός λέγοντας πως θα είναι ουσιαστικά μια κίνηση που θα καταδικάσει την οικονομία της χώρας, ενώ άσκησε κριτική και στο παρόν lock down, το οποίο χαρακτήρισε πρώιμο! Όλη η συνέντευξη εδώ:

https://www.mixcloud.com/Focusfm/focu… https://www.mixcloud.com/Focusfm/focu…

Νοέ 22

Ποιος ήταν ο Δαμιανός Βασιλειάδης για τον οποίο δεν έκλαψε κανείς ενώ τα Ελληνάρια χύνουν και θα χύνουν δάκρυα για τους εθνικούς προδότες και ολετήρες της πατρίδας

Από την/ον ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ στο Απόδοση Δικαιοσύνης, Γενική Εξέγερση, Η απόλυτη διαστροφή της αλήθειας

Ο Δαμιανός Βασιλειάδης για την κατάληξη της 3ης Σεπτέμβρη- Αλήθειες για τον Ανδρέα Παπανδρέου

3 Σεπτεμβρίου 2020

-Η 3η του Σεπτέμβρη και η κατάληξή της
-Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς και ολετήρας της Ελλάδας

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα,

Υπήρξε ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, υπεύθυνος του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης επί ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ και με την ιδιότητά του αυτή υπεύθυνου για την
διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, στην συγγραφή της οποίας συνετέλεσε τα μέγιστα.
Παραιτήθηκε το 1977, καταγγέλλοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου, ότι πρόδωσε τις αρχές της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη: Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση, Δημοκρατικές Διαδικασίες, ξεκινώντας από την κατάργηση των δημοκρατικών διαδικασιών και θεσμών.

ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝΣ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΘΑΡΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΤΟΝΙΖΕΙ ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ: «ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΥ, ΟΧΙ ΩΣ ΑΠΛΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΟΥΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΥ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ».
ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΒΕΡΝΑ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ. ΑΛΑΓΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Αθήνα, 1.9.2019

Η ιστορία θα καταγράψει τελικά τη ζημιογόνο συμπεριφορά του. Γιατί μετά από τον Ανδρέα, με ιστορικούς υπολογισμούς, έρχεται αυτή εδώ η καταστροφή. Ο Ανδρέας ήταν αυτός που δημιούργησε τη βάση όσων τραβάμε σήμερα. Αδαμάντιος Πεπελάσης
Η καταστροφική πορεία της πολιτικής του διαδόχου του Παπανδρέου Κώστα Σημίτη και κυρίως του Γιώργου Παπανδρέου, που ζήσαμε κατά τη περίοδο διακυβέρνησής του με τόσο τραγικά για τα λαϊκά στρώματα αποτελέσματα, δεν προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία. Ξεκινάει από τον πατέρα Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, για να μην πάμε ακόμη πιο πίσω και συμπεριλάβουμε και τον παππού Γεώργιο Παπανδρέου με τα Δεκεμβριανά. Η σημερινή οικονομική και γενικότερη κατοχή της Ελλάδας είναι έργο, βασισμένο κατά προτεραιότητα στην πολιτική των δύο προηγούμενων, οι οποίοι σφράγισαν ούτε λίγο ούτε πολύ τις πολιτικές εξελίξεις στην πατρίδα μας μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Υπάρχει σύγχυση και παραπληροφόρηση (πλύση εγκεφάλου) από τα γνωστά εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας, που σκόπιμα τρομοκρατούν και απατούν και παραπληροφορούν τον ελληνικό λαό, για να τον κρατούν σε υποδούλωση, ομηρία και εκμετάλλευση.
Η οικονομική κρίση και η ιδιότυπη κατοχή της Ελλάδας από την Τρόϊκα δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της τελευταίας κυβέρνησης. Λες και η ιστορία ξεκίνησε κάπου στα χρόνια της κυβέρνησης Σημίτη ή του Γιώργου Παπανδρέου. Ένα ουρανομήκες ψέμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Αυτός ο άνθρωπος, εν προκειμένω ο Ανδρέας Παπανδρέου, δεν είχε ηθικούς φραγμούς και παράλληλα απαξίωνε και αδιαφορούσε για τα πολιτιστικά δέοντα και δρώμενα. (Όπως όλοι οι ψυχοπαθητικές προσωπικότητες που γίνονται πολιτικοί επιλεγμένοι από την Ελίτ των χαζαροσιωνιστών τεκτόνων)[1] Στο βωμό της εξουσίας καρατομούσε (ορισμένες φορές και κατ’ εντολή της Βάσως Παπανδρέου στην αρχή και της Δήμητρας Λιάνη αργότερα και ορισμένων κολλητών διαχρονικά), όποιον τολμούσε να εισέλθει στο άβατο της εξουσίας, που νέμονταν αποκλειστικά. Εκεί δεν υπήρχε έλεος! Εκτός εξουσίας ο κάθε «υπεύθυνος» πολίτης μπορούσε να κάνει ότι θέλει. Πλήρης ασυδοσία στα πάντα. Παράλληλα αναδείκνυε σε θέσεις και αξιώματα καιροσκόπους, καριερίστες -και γι’ αυτό υποτακτικούς. Σ.γ.:Βλέπε Τσοχατζόπουλο ή ωραίο Μπρουμελ.

Ενώ «έξω εις τον δρόμον», όπως λέει χαρακτηριστικά σε ένα του ποίημα ο Κ. Καβάφης (Σοφοί δε προσιόντων), ο στο μεταξύ διεφθαρμένος μέχρις μυελού των οστέων «ώριμος», δημοκρατικός, προοδευτικός, λαός (το ένα τρίτον τουλάχιστον. Το άλλο τρίτο ανήκε στην Νέα Δημοκρατία) επευφημούσε αλαλάζων ( άφρων, για να ακριβολογούμε) τις όποιες αποφάσεις του μεγάλου (μακιαβελικού) ηγεμόνα. Ο μοναδικός θεσμός =εσμός: Ο «χαρισματικός» ηγεμόνας και ο «ώριμος» λαός. (Σ.γ.: Πάει η βλακεία σύννεφο).Και όλος αυτός ο «αχταρμάς» λεγόταν και συνεχίζει να λέγεται δημοκρατία, δημοκρατικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες (χωρίς υποχρεώσεις φυσικά), πέρα από τα συντάγματα και τους ηθικούς και νομικούς κανόνες και τα λοιπά και τα λοιπά!

Η σημερινή γενιά δικαιούται να γνωρίζει ποιοι υπέκλεψαν και κατέστρεψαν το μέλλον της και συνεπώς το μέλλον του ελληνικού λαού. Πρέπει να μάθει ποιοι ήταν πρωταίτιοι γι’ αυτό και να πράξει δεόντως. Χωρίς την ιστορική μνήμη δεν υπάρχει μέλλον. Αλήθεια σημαίνει μη λήθη (το στερητικό «α» και η «λήθη»). Στην περίπτωση αυτή ισχύει το του Ευαγγελίου: «και γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς».

Σημαντική και σημαδιακή στην περίπτωση αυτή η άποψη που είχε εκφράσει ο Β. Παπαζήσης. Είπε τα εξής προφητικά, που επαληθεύτηκαν στην πράξη πλήρως: Σε σύσκεψη της Δημοκρατικής Άμυνας στις 5.10.1974 με θέμα τη συνίδρυση του ΠΑΣΟΚ και με τη Δημοκρατική Άμυνα, και την απόφαση της πλειοψηφίας για συνίδρυση, είπε ο Β. Παπαζήσης τα εξής: «Φεύγω από τη Δημοκρατική Άμυνα, διότι δεν συμφωνώ με τη συμμετοχή μας στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ.

Χρειάστηκαν τεσσεράμισι χρόνια για να πεισθώ ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι επικίνδυνος και αναξιόπιστος και σεις μου δώσατε τα στοιχεία γι’ αυτό. Μου χρειάζεται περισσότερος χρόνος απ’ ό,τι διαθέσαμε σ’ αυτές τις συζητήσεις, και νέα πειστήρια, για να πεισθώ περί του αντιθέτου. Επικαλούμαι τη λογική ενός απλού επιχειρηματία (έστω και ενός μπακάλη), που δε δίνει περισσότερο από μια φορά βερεσέ. Εσείς δίνετε απεριόριστη πίστωση σ’ έναν αποδεδειγμένα αναξιόπιστο πελάτη. Σας εύχομαι καλή τύχη και σας προειδοποιώ ότι σ’ ένα χρόνο περίπου θα σας πετάξει σα στημένη λεμονόκουπα. Όχι πριν, διότι σας έχει ανάγκη για να στήσει την εικόνα του. Όχι μετά, διότι υπάρχει κίνδυνος να εδραιωθείτε».

Η ανάλυση που ακολουθεί έχει αυτόν τον στόχο.

Η σημερινή διαφθορά στην Ελλάδα, δηλαδή η πλήρης ισοπέδωση και καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς μας (πνευματικές και ηθικές αξίες) και οι συνέπειές της που βιώνουμε σήμερα, δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Έχεις βαθιές τις ρίζες της στο παρελθόν.
Η δραματική κατάσταση της πατρίδας μας είναι άμεσα συνυφασμένη με την πολιτική που εφάρμοσε μεταπολιτευτικά ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο απίστευτο και φανταστικό και αν φαίνεται αυτό. Γιατί ο Ανδρέας Παπανδρέου, ως μεγάλη και ξεχωριστή προσωπικότητα, για το κακό φυσικά, είχε τη δυνατότητα να το πράξει.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν και παρέμενε ένας «μαέστρος» της πολιτικής τακτικής.

Γνώριζε πώς θα υποτάσσει την ιδεολογία στις άμεσες και πρακτικές ανάγκες της κατάκτησης και νομής της εξουσίας. Κατά βάση εφάρμοζε την ρήση του Μακιαβέλι:
«Οι ιδεολογίες επιδρούν στην διαμόρφωση της κοινωνικής συμπεριφοράς και αξιολογούνται κατά τρόπο λειτουργικό κι όχι σύμφωνα με το κατά πόσο είναι ή όχι αληθινές». Αυτόν τον λειτουργικό τρόπο της ιδεολογίας εφάρμοζε ο Ανδρέας Παπανδρέου με συνέπεια.
Χωρίς την αποκαθήλωση από το βάθρο του, δεν πρόκειται η Ελλάδα να βγει από την βαθιά και πολυποίκιλη κρίση που την διαπερνά σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλα τα επίπεδα. Γιατί σε τελευταία ανάλυση η κρίση δεν είναι πρωταρχικά οικονομική και πολιτική, ή μάλλον δεν είναι καν οικονομική ή πολιτική, αλλά κατ’ εξοχήν πολιτισμική και ακούει στο όνομα «α ν α ξ ι ο κ ρ α τ ί α» και «δ ι α φ θ ο ρ ά», δηλαδή κατάπτωση των ηθικών αρχών και αξιών μιας κοινωνίας, που οδηγούν κατευθείαν στην παρακμή. Απλούστατα: Αν δεν εφάρμοζαν οι ελληνικές κυβερνήσεις τη μέθοδο της διαφθοράς, μέσω των πελατειακών σχέσεων και του καταναλωτικού μοντέλου με δανεικά, δε θα μπορούσε να δημιουργηθεί οικονομική κρίση. Με την έννοια αυτή η πολιτική της γενικευμένης διαφθοράς και εκμαυλισμού συνειδήσεων, ήταν συνειδητή επιλογή όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούσαν και μπορούν να κυβερνούν.
Αυτήν την διαφθορά καλλιέργησε μεθοδικά και επέβαλε πανούργα πρώτα ο Ανδρέας Παπανδρέου, εφαρμόζοντας έξυπνα αριστερή φρασεολογία και δεξιά πολιτική, για να πετύχει την κατάκτηση και τη νομή της εξουσίας, ως αυτοσκοπό. Η μέθοδος ήταν απλή: Ο Ανδρέας Παπανδρέου αποσυνέδεσε την ηθική από την πολιτική, μέσω του ακραίου καταναλωτικού προτύπου, που εφάρμοσε για την άλωση των συνειδήσεων.
Το κακό είναι ότι συμπαρέσυρε στην καταστροφή και το ένα τρίτο που αντιστάθηκε και δεν κατόρθωσε ο ίδιος παρ’ όλες τις προσπάθειές του να το διαφθείρει. Τα δύο τρίτα αλώθηκαν, είτε από συμφέρον είτε από άγνοια είτε από αγαθή προαίρεση. (πίστευαν αυτά που διακήρυττε).
Ωστόσο πάνω στη φήμη του πατέρα του, ως άλλος Ανταίος, στηρίχτηκε η δύναμη του γιου του Γιώργου Παπανδρέου. Αν δεν πατούσε πάνω στο βάθρο του ειδώλου, που λέγεται Ανδρέας Παπανδρέου, δεν μπορούσε ο γιός του να πράττει με άνεση αυτά που έπραξε. Αυτό είναι το άλλοθι, που είναι ανάγκη πάση θυσία να ξεσκεπαστεί. Αλλιώς δεν υπάρχει σωτηρία. Όμως το παράδειγμα του Ανδρέα ακολούθησαν και όλοι οι άλλοι κυβερνήτες, με ορισμένες παραλλαγές και διαφοροποιήσεις ο καθένας.

Το ερώτημα λοιπόν είναι: Είναι δυνατό μια πολιτική προσωπικότητα να μπορεί να προξενήσει γενικά μια τόσο μεγάλη καταστροφή;

Η απάντηση: Μόνη της ασφαλώς όχι. Αλλά μόνη της, εφόσον πρόκειται για εξαιρετική προσωπικότητα -δεν έχει σημασία προς το καλό ή το κακό- μπορεί να εκφράσει τη συλλογική βούληση, που
διαμορφώνει και δημιουργεί τις προϋποθέσεις και τους συσχετισμούς εκείνους, που θα την οδηγούν στην επιτυχία του σκοπού της.
Οι μεγάλες προσωπικότητες στην ιστορία είχαν αυτή τη δύναμη και τη δυναμική. Σε ένα βαθμό και στο μέγεθος της Ελλάδας ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια τέτοια μοναδική προσωπικότητα. Κατάφερε να σαγηνέψει από τη μια και να ελέγξει από την άλλη έναν ολόκληρο λαό και να θεμελιώσει τις μετέπειτα αρνητικές εξελίξεις. Όχι μόνο τα κόμματα της δεξιάς και του κέντρου, αλλά και της αριστεράς τα έπαιζε ως ταχυδακτυλουργός… Ακόμη και τα θετικά μέτρα (π.χ. η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, το ΕΣΥ κ.λπ) χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα για την εξυπηρέτηση της μοναδικής του επιδίωξης, δηλαδή της κατάκτησης και της νομής της εξουσίας.

Γι’ αυτό και κάποιος ισχυρίστηκε ότι ή Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα, χωρίς την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτό παραδέχεται εκ των υστέρων και ο στενός του φίλος Αδαμάντιος Πεπελάσης, ομολογώντας: «Έχω πει και παλιότερα ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την ευκαιρία που δεν είχε ούτε ο Καποδίστριας, ούτε ο Τρικούπης, ούτε ο Βενιζέλος. Όταν πήρε την εξουσία το 1981, είχε μαζί του τον λαό, είχε ικανούς ανθρώπους να τον υποστηρίζουν, είχε την ανοχή της κοινωνίας, αλλά και χρήμα από τις Βρυξέλλες. Και επιπλέον είχαμε πιστέψει ότι το σπουδαίο μυαλό του ήταν το μέλλον της σκέψης για τον τόπο. Από αυτή την άποψη είναι τεράστια η ευθύνη του για το σημερινό κατάντημα. Τώρα πια
με αφορμή τον Ανδρέα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην πολιτική δεν φτάνει η πρόθεση ούτε η αντίληψη. Θέλει και προσωπικό θάρρος».

Φυσικά δεν επρόκειτο για θάρρος, αλλά για βούληση, η οποία υπηρετούσε έναν μόνο σκοπό: την εξουσία.

Σε αντίθεση με την επίσημη θεωρία των πρώην σοβιετικών καθεστώτων και της μαρξιστικής – λενινιστικής θεωρίας, που εκθείαζαν, για λόγους περισσότερο προπαγάνδας τις «μάζες», ως τους πρωτεργάτες της ιστορικής εξέλιξης, αναφέρει ο γνωστός μαρξιστής φιλόσοφος Κοστάντο Πρέβε τα εξής: «Παρά τη γνώμη του Πλεχάνωφ περί του μη ουσιαστικού ρόλου των προσωπικοτήτων στην ιστορία, γνώμη ενδεικτική του οικονομισμού του πρώτο – μαρξισμού, ένας φασισμός χωρίς Μουσολίνι και ένας εθνικοσοσιαλισμός, χωρίς τον Χίτλερ, θα ήταν πολύ διαφορετικοί, και μπορεί να μην είχαν υπάρξει και καθόλου». Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Κατ’ αναλογία, παρά τη γνώμη πολλών, η παρακμιακή πορεία της χώρας δεν θα έφθανε ως εδώ, χωρίς την πολιτική της διαφθοράς που εφάρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και που βασίστηκε πέρα από το καταναλωτικό μοντέλο και στον απύθμενο και εκφυλιστικό λαϊκισμό σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής.
Φαίνεται πως λαϊκισμός και διαφθορά πάνε χέρι χέρι.

Ηχούν κυνικά τα λόγια του ίδιου του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν κολακεύει τον ελληνικό λαό για να τον εκμαυλίσει: «Ο ώριμος λαός μας, είναι έτοιμος για τη μεγάλη αλλαγή. Το ΠΑΣΟΚ επεξεργάζεται το πρόγραμμα για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας». Ας μην ξεχνούμε και την «ισχυρή Ελλάδα», για την οποία μιλούσε επανειλημμένα ο Κώστας Σημίτης, μιμούμενος τον «μεγάλο οικονομολόγο», που συνετέλεσε στην καταστροφή της χώρας. Αναγνωρισμένα ως ο καλύτερος μαθητής του Ανδρέα Παπανδρέου συνέχισε στο ίδιο λαϊκιστικό πνεύμα, με την ίδια υποκρισία: «Για μας τους σοσιαλιστές, ο μόνος τρόπος αποκατάστασης ενός πνεύματος συλλογικότητας, αλληλεγγύης και η καλλιέργεια της ευθύνης είναι η διεύρυνση της πολιτικής συμμετοχής και η καλλιέργεια της ευθύνης των πολιτών. Στην πραγματικότητα χρειάζεται καινούργια πολιτική κουλτούρα».

Τέλος ο γιος του Γιώργος Παπανδρέου με τα «λεφτά υπάρχουν» για να μας βάλει στο ΔΝΤ. Ο αρχιερέας της διαπλοκής, όπως τον χαρακτήριζε τον Κώστα Σημίτη ο Κώστας Καραμανλής, ο νεότερος, (σ.γ.: άλλος καλλίτερος αυτός ο άτολμος χοντρούλης) δεν φειδόταν της φτηνής προπαγάνδας: «Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να παράγει ιδέες και προτάσεις, να καθιερώνει πρότυπα, να κινητοποιεί για τους προγραμματικούς του στόχους, να διαμορφώνει άλλους τρόπους λειτουργίας της κοινωνίας».
Η κύρια αιτία για την υπερχρέωση της χώρας και την παρακμιακή της πορεία, που καταγράφεται από τη μεταπολίτευση, αλλά κυρίως – για να ακριβολογούμε- από το 1981 κι’ εντεύθεν, λαμβάνει χώρα, όταν άρχισε ο υπερδανεισμός της Ελλάδας, τον οποίο συνέχισαν σύμφωνα με το παράδειγμά του ανεξαιρέτως και συνειδητά και οι επόμενες κυβερνήσεις. Σ’ αυτήν την πολιτική στρατηγική της παρακμής συνέπραξαν και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης, είτε ενεργητικά είτε παθητικά, αποδεχόμενα στην πράξη την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση στην χείριστή της μορφή.

Στην καθοδική αυτή πορεία πρωτοστάτησε και η διανόηση της Αριστεράς που εκμαυλίστηκε όταν διορίστηκε κατά χιλιάδες στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του συστήματος της διαπλοκής.

Το καταναλωτικό όμως αυτό μοντέλο προϋπέθετε για να εφαρμοστεί τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, όπως τονίσαμε, δηλαδή την πλήρη διαφθορά και καταρράκωση και οποιουδήποτε συστήματος κοινωνικών, πολιτικών, πνευματικών και ηθικών αξιών της κοινωνίας, με τελικό στόχο την καταναλωτική αποκτήνωση και αποχαύνωσή της.
Από αυτήν την παρακμιακή πορεία δεν εξαιρείται φυσικά διόλου και η Αριστερά, κυρίως βέβαια η «αριστερή διανόηση», η οποία υπέστη ιδεολογικό μετασχηματισμό και μεταμορφισμό-τερατομορφισμό, όπως ισχυρίζεται ο Γιάννης Μηλιός, ένας διανοούμενος της, και έπεσε εύκολο θύμα (αν έπεσε πραγματικά θύμα) της καταναλωτικής κοινωνίας και της νοοτροπίας, που η τελευταία καλλιέργησε, ώστε να παρουσιαστούν τα γνωστά φαινόμενα της κρίσης και απαξίωσης της. Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν παντού και πάντοτε.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε κάτι που δεν κατάφερε κανείς. Ενώ η αριστερά και η προοδευτική παράταξη γενικά έως τις παρυφές της Ένωσης Κέντρου, πριν από την δικτατορία κρατούσε κάποιες αρχές και αξίες, αυτές τις απέβαλε και έγινε χειρότερη από την δεξιά. Γιατί; Είναι απλό. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και εν μέρει ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος (αναγνώριση του ΚΚΕ) ασπάστηκαν και εφάρμοσαν μια νέα αποτελεσματική στρατηγική, πανέξυπνη και παμπόνηρη, που μόνο ο καπιταλισμός είναι σε θέσει να αναπτύξει, όπως περίπου έλεγε και ο Λένιν. Είπανε κάτω από την καθοδήγηση κάποιων δεξαμενών σκέψης από την Αμερική. (Σ.γ.: Βλέπε Αθανάσιου Στριγά: ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΕΝΤΟΛΟΔΟΤΕΣ, Οι τεμαχιστές των λαών. Εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ, Αθήνα 1994).

Γιατί να τους κυνηγάμε τους αριστερούς και προοδευτικούς, να τους στέλνουμε στα ξερονήσια, να τους βασανίζουμε, να τους ταΐζουμε στις φυλακές και λοιπά και λοιπά και λοιπά; Δεν τους εντάσσουμε στο αστικό καπιταλιστικό σύστημα να έχουν κι αυτοί μερίδιο από την λεηλασία του κράτους, πετώντας τους ένα κομμάτι εξουσίας και προνομίων;

Διψασμένοι όλοι αυτοί για εξουσία και για προνόμια ήταν εύκολο θύμα. Αρκεί να πουλούσαν την ψυχή τους στον Μαμωνά, δηλαδή στα αγαθά του καπιταλισμού, τα οποία το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε σε υπερθετικό βαθμό. Οπότε η αριστερά και όλη η προοδευτική παράταξη που πριν ήταν στο περιθώριο, με όλα τα αρνητικά που ανέφερα και πολλά άλλα τραγικά, επέπεσε επί του κράτους, όπως έκανε προηγουμένως η δεξιά και το καταλήστεψε, λέγοντας: Τώρα το κράτος μας ανήκει, ενώ πριν ανήκε στην δεξιά. Εναλλάξ λοιπόν το κατακρεούργησαν. Έτσι καταλήστεψαν όλοι μέσα στο μεγάλο φαγοπότι, τελικά όλοι μαζί, το κράτος και για αυτό χρεοκόπησε. Έτσι το αστικό καπιταλιστικό σύστημα βρήκε επιτέλους και την ησυχία του και τον ύπνο του. Όλες οι παρατάξεις εργάζονται για αυτό το σύστημα πλέον. Σ.γ.: Του Κουτσούμπα συμπεριλαμβανομένου.

Για το λόγο αυτό ομολογεί με τη γνωστή παρρησία του και ο καθηγητής Κώστας Μπέης, έχοντας περάσει από όλες τις βαθμίδες της πολιτικής ζωής, κυρίως την περίοδο Σημίτη: «Δυστυχώς αυτή είναι η Ελλάδα. Χωρίς ηθικές αρχές, μόνο με παχιά λόγια, μεγαλοστομίες κούφιες και διαφθορά εκτεταμένη από την κορυφή μέχρι τον έσχατο». Η γενίκευση του Κώστα Μπέη, ασφαλώς και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αλίμονο αν δεν υπήρχαν εστίες αντίστασης!

Πολύ αποκαλυπτική είναι στο σημείο αυτό, η ερμηνεία που δίνει ο Έρικ Χόμπσμπαουμ, ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς του αιώνα, για τα αίτια αποδυνάμωσης και μεταμόρφωσης της Αριστεράς: «Υπάρχει κάτι ακόμη πιο βαθύ που αποδυνάμωσε την Αριστερά. Πώς να το προσδιορίσω; Σε οικονομικό επίπεδο, είναι η καταναλωτική κοινωνία. Σε πνευματικό επίπεδο, είναι η ταύτιση της ελευθερίας με την ατομική επιλογή, χωρίς ενδιαφέρον για τις πιθανές κοινωνικές επιπτώσεις». Βασικά η ταύτιση της ελευθερίας, στην ουσία ασυδοσίας, με το ατομικό συμφέρον.

Αυτός, ο ανενδοίαστος ψυχοπαθητικός που έλεγε «ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ»

Η Ελλάδα είναι σύμφωνα με πιστοποιημένα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης και φυσικά πολύ πέραν αυτής.
Η κατάρρευσή της ταυτίζεται με την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Μάλιστα πολλοί περιπαικτικά θεωρούν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης ως το τελευταίο κράτος του υπαρκτού σοσιαλισμού, λόγω των ίδιων ή παρεμφερών φαινομένων εκείνου του συστήματος και αυτού που εφάρμοσε κυρίως το ΠΑΣΟΚ, με τον άκρατο κρατισμό και παρακρατισμό: Μια κρατικοδίαιτη γραφειοκρατική κάστα με τις παραφυάδες της. Ένα κράτος, αν μπορούμε να μιλάμε για κράτος και όχι για φέουδο, που έγινε παρακράτος της οικογενειακής δυναστείας, της ρεμούλας των κομματικών γραφειοκρατικών ηγεσιών και της κάστας των κρατικοδίαιτων φιλελεύθερων, σοσιαλφιλελεύθερων και αριστεροφιλελεύθερων πολιτών, με μόνη ιδεολογία τον αδίστακτο ατομικό πλουτισμό σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Το αποδεικνύουν οι πολυποίκιλες από το ΠΑΣΟΚ κυρίως και δευτερευόντως από τη Νέα Δημοκρατία γραφειοκρατικές και εργατικές συντεχνίες, που καταλήστεψαν τον τόπο.

Η εξίσωση της Ελλάδας με τα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού, που γίνεται από μερικούς, δεν είναι απόλυτα σωστή. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι συγκριτικά χειρότερα, γιατί εδώ οι εκμεταλλευτές εναλλάσσονται στην εξουσία, πότε οι μεν πότε οι δε (πράσινοι – μπλε, κόκκινοι, με ενδιάμεσους χρωματισμούς), ενώ στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ οι δυνάστες σπάνια άλλαζαν.
Αυτό πρακτικά σημαίνει την προϊούσα διάλυση της κοινωνικής συνοχής και της μετατροπής των Ελλήνων πολιτών σε εξατομικευμένους, εγωιστικούς καταναλωτές της παγκοσμιο-ποίησης και της Νέας Τάξης, όπως υπονοεί και ο Χόμπσμπαουμ.

Το ερώτημα που ανακύπτει πάλι είναι: Τις πταίει! Το ερώτημα αυτό επιμερίζεται σε μερικά άλλα ερωτήματα, όπως: Υπάρχει συλλογική ευθύνη της κοινωνίας και αν ναι, πώς ιεραρχείται αυτή; Δηλαδή, για να το κάνουμε πιο λιανά: Φταίμε όλοι, φταίνε μερικοί, φταίνε τα κόμματα, φταίνε τα συνδικάτα, φταίνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, φταίει η πνευματική μας ηγεσία, φταίνε τα ΜΜΕ; Τα «φάγαμε όλοι μαζί», όπως λέει με την συνηθισμένη του αλαζονεία και αμετροέπεια ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος λόγω στήριξής του από το σύστημα απολαμβάνει ακόμη το ακαταλόγιστο;

Η απάντηση δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε απλή, γιατί, αν φταίμε όλοι, τότε όλοι πρέπει να πληρώσουμε και όλοι να «βάλουμε πλάτη», όπως λέγεται από επίσημα κυβερνητικά χείλη και τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, που ζητούσε και κοινωνική συναίνεση, για να βγούμε, υποτίθεται, από την κρίση.
Όμως υπάρχει συγκεκριμένη ευθύνη, με την έννοια ότι άλλοι εφάρμοσαν την πολιτική της διαφθοράς και εισέπραξαν απ’ αυτή την πολιτική, άλλοι συνέπραξαν και συμμετείχαν αναλογικά στο φαγοπότι, ενώ άλλοι δεν συνέπραξαν και δεν επωφελήθηκαν από την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου, του ιδρώτα του φορολογούμενου πολίτη, αλλά δεν έπραξαν τα δέοντα για να αποτρέψουν αυτήν την εξέλιξη, είτε από ανικανότητα είτε από αφέλεια, είτε από κακώς εννοούμενο συμφέρον, είτε γιατί πίστεψαν στις υποτιθέμενες καλές προθέσεις τους, λόγω πλύσης εγκεφάλου από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, που υπηρετούν το παρασιτικό ντόπιο και ξένο κεφάλαιο σε βάρος του ελληνικού λαού και των εθνικών συμφερόντων. Τέλος γιατί δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να αντιδράσουν αποτελεσματικά ενάντια σ’ αυτήν την καταστροφική πορεία. Το πανίσχυρο σύστημα της διαφθοράς φρόντισε εγκαίρως γι’ αυτό.

Από ακριτομυθίες μαθαίνουμε ότι οι ελεγκτές του ΔΝΤ και της ΕΚΤ μένουν κατάπληκτοι και δεν μπορούν να πιστέψουν τα μάτια τους για το μέγεθος της διαφθοράς, της ρεμούλας και της παραλυσίας του κρατικού μηχανισμού, που αποτελεί θαύμα, πώς δεν είχε καταρρεύσει νωρίτερα. Φαίνεται πως η παραοικονομία, που το διατηρούσε να επιπλέει, αρχίζει κι’ αυτή να εξαντλείται.

Τέτοιο είναι μάλιστα το μέγεθος της διάλυσης και της διαφθοράς των κρατούντων και του κρατικού μηχανισμού, ώστε να είναι αναγκασμένοι οι δανειστές μας να στέλνουν δικούς τους υπαλλήλους, για να είναι βέβαιοι ότι θα μπορέσουν να πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Γιατί εκείνο που τους ενδιαφέρει φυσικά δεν είναι να βάλουν κάποια τάξη στο διεφθαρμένο σύστημα, αλλά πώς να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους.
Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι οι ξένοι, που υπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, αλλά το δικό μας καθεστωτικό σύστημα, ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και Σύριζα, οι δικοί μας πολιτικοί που αποδείχτηκαν όχι μόνο ανίκανοι, αλλά και αδιάφοροι γι’ αυτόν τον τόπο, επενδύοντας στο δικό τους καθαρά συμφέρον. Τα περί σωτηρίας του έθνους, της πατρίδας κ.λπ. αποτελούν στην καλύτερη περίπτωση σκέτη υποκρισία, γιατί η εθνικοφροσύνη είναι εθνοκάπηλη.

«Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν ήθελε να δεχτεί τίποτε, που δεν μπορούσε να ελέγξει. Αν δεν μπορούσε να το ελέγξει, το απέβαλε». Αυτά λέει ο φίλος του Αδαμάντιος Πεπελάσης. Γι’ αυτό ανέβαζε και κατέβαζε από το τραίνο, όποιον του ασκούσε και την παραμικρή κριτική. Και συμπληρώνει η Αγγέλα Κοκκόλα, πιστή γραμματέας του Ανδρέα Παπανδρέου, σχεδόν καθ’ όλη την διάρκεια της πολιτικής του διαδρομής.
«Η αλήθεια είναι ότι έχοντας ζήσει τόσα χρόνια έξω είχαμε διάφορα επαναστατικά οράματα για την Ελλάδα. Ο Ανδρέας γρήγορα κατάλαβε ότι αυτά δεν μπορούσαν να γίνουν αμέσως και άρχισε να κάνει “στροφή”. Εκεί έγινε η σύγκρουση και όσοι δεν συμφωνούσαν διαγραφόντουσαν. Αυτός δημιούργησε (οι επίγονοι απλώς συνέχισαν το παράδειγμά του) το κράτος και παρακράτος της απόλυτης κομματοκρατίας, αυθαιρεσίας και ρεμούλας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πρώην «κομμουνιστές», μετά «σοσιαλιστές», κατόπιν ακραίοι νεοφιλελεύθεροι Πάγκαλος, Ανδρουλάκης, Δαμανάκη, Κοτζιάς και άλλοι φυσικά, ων ουκ έστιν αριθμός. Το σύστημα δεν κάνει διακρίσεις, αν κάποιος υποτίθεται είναι ή ισχυρίζεται ότι είναι αριστερός, κεντρώος, δεξιός. Αρκεί να το εξυπηρετεί.

Υπάρχουν βέβαια πάντοτε και οι εξαιρέσεις, που όμως πάντα επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Είναι όλοι εκείνοι, που καλή τη πίστη, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο Κίνημα της «αλλαγής», η οποία φυσικά ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Είναι εκείνοι που, όταν διέγνωσαν την απάτη, προς τιμήν τους, αποχώρησαν.
Είναι αυτός που από τη μια διέλυσε την παιδεία, τον φοιτητικό και εργατικό συνδικαλισμό και αντ’ αυτού δημιούργησε τις αντικοινωνικές κομματικές συντεχνίες, τον κομματικό και συνδικαλιστικό στρατό και παράλληλα ενσωμάτωσε και αφομοίωσε την Αριστερά στο σύστημα, στο στρεβλό αυτό καπιταλιστικό σύστημα, βάζοντας στο περιθώριο όσους αντιστέκονταν.

Συντελέστηκε μια, « φ α ο υ σ τ ι κ ή σ υ ν α λ λ α γ ή », όπως την αποκαλώ, με τις λεγόμενες προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις. Τους έδωσε, χρήμα, αξιώματα και ελευθερίες (τελικά ασυδοσίες) και τους πήρε την ψυχή.
Εφάρμοσε ένα δαιμόνιο σχέδιο για την αποσύνθεση σε πρώτο και την αφομοίωση σε δεύτερο στάδιο των δυνάμεων της Αριστεράς. Ο στόχος του ήταν βασικά να διαλύσει την ΕΔΑ, που είχε τους ίδιους ή παρόμοιους διακηρυγμένους στόχους με το ΠΑΣΟΚ, πράγμα που επέτυχε, χωρίς μεγάλες δυσκολίες, κατά δεύτερον να ελέγξει το ΚΚΕ μέσω της άριστης συνεργασίας του με την πρώην Σοβιετική Ένωση, πράγμα που επίσης επέτυχε και τέλος κατά τρίτον να απαξιώσει το ΚΚ εσωτερικού, που τα μέλη του κατηγορούσε ως αριστερούς των σαλονιών, στόχο, που σε συνεργασία με το ΚΚΕ, επίσης πέτυχε. Αυτός ήταν και ένας τρόπος να αποσπάσει την στήριξη του ΚΚΕ και των αριστερών γενικότερα, που δεν ακολουθούσαν το ΚΚ εσωτερικού.
Το τίμημα για την Αριστερά, για τις προοδευτικές δυνάμεις και για την Ελλάδα γενικά ήταν καταστροφικό, γιατί η δική του πολιτική μας οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο ΔΝΤ. Υπάρχει μια αρχή, μια εξέλιξη και μια καταληκτική πορεία. Τα γεγονότα δεν προέκυψαν από παρθενογένεση, όπως τονίστηκε στην αρχή.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου όχι μόνο εξαπάτησε την Αριστερά, εκμεταλλευόμενος την εαμική παράδοση και τη δράση της ΕΔΑ, με το αζημίωτο, χρησιμοποιώντας υποκριτικά τα συνθήματά της. Την ενσωμάτωσε και την διέφθειρε μέσα από το καταναλωτικό πρότυπο που εφάρμοσε. Οι εαμικές και εδαϊτικες αξίες, ιδανικά και οράματα ενταφιάστηκαν μέσα στην καταναλωτική αποκτήνωση.

Ήξερε ο Ανδρέας Παπανδρέου την μέθοδο μετάλλαξης και την εφάρμοσε κατά γράμμα. Το φαινόμενο αυτό της μετάλλαξης ερμηνεύει με έναν αποκαλυπτικό και πρωτότυπο τρόπο ο μαρξιστής φιλόσοφος Κοστάντσο Πρέβε: «Μακράν από το να είναι ηγεμονεύουσες και πολύ περισσότερο “επαναστατικές”, όπως νόμιζε ο Μαρξ, οι ιστορικά καταπιεζόμενες τάξεις, είναι οι πλέον ευάλωτες να ενσωματωθούν- αποσυντεθούν με αυτόν τον τρόπο, διότι προέρχονται από αιώνες στερήσεων και μαύρης εξαθλίωσης, από ξυλοδαρμούς εκ μέρους των ρουφιάνων των αφεντάδων και βιασμών εκ μέρους του φεουδαρχικού ασκεριού κ.λπ.».

Στην Ελλάδα τα φαινόμενα αυτά, που περιγράφει ο μαρξιστής φιλόσοφος, ήταν ακόμη πιο σκληρά και απάνθρωπα: Βασανισμοί, φυλακές, εξορίες, θανατώσεις, ταπεινώσεις και αποκλεισμοί από την κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ζωή της χώρας, ήταν οι συνέπειες της μισαλλόδοξης πολιτικής της λεγόμενης δεξιάς, που κυριάρχησε μετά τα Δεκεμβριανά το 1944, με τη στήριξη των Άγγλων και των σωρευμένων και εγκληματικών λαθών του ΚΚΕ. Η Αριστερά κυρίως αλλά ακόμη και οι προοδευτικές δυνάμεις της Ένωσης Κέντρου, στερήθηκαν τις ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες ακόμη και αυτού του αστικού καθεστώτος.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, γνώριζε την ψυχολογία αυτής της κατηγορίας ανθρώπων με βάση τις τραγικές συνθήκες των απερίγραπτων διώξεων και της απάνθρωπης ταπείνωσης, που περιγράφει τόσο παραστατικά ο Πρέβε, και την εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο. Ήξερε πολύ καλά πώς θα χειριστεί την κάθε πολιτική παράταξη και τους οπαδούς της, για να τους εντάξει στα σχέδιά του, βασικά στον καπιταλιστικό «παράδεισο» με δανεικά.

Η μέθοδος ήταν απλή και άκρως αποτελεσματική: Τους απάλλαξε από τη μια από την καταπίεση και εκμετάλλευση της δεξιάς, τους προσέφερε τις πολυπόθητες ελευθερίες, που τελικά μετατράπηκαν σε ασυδοσίες, αλλά από την άλλη, ως αντάλλαγμα κατά κάποιο τρόπο, τους ενσωμάτωσε και τους εγκλώβισε στους καπιταλιστικούς μηχανισμούς της καταναλωτικής κοινωνίας, μάλιστα με δανεικά. Ανίδεοι πολλοί από την Αριστερά, αποκλεισμένοι από δεκαετίες από την εξουσία και την κατανάλωση και γαλουχημένοι στην πλειοψηφία τους από μια σταλινική παράδοση, η οποία δεν γνώριζε τι σημαίνει δημοκρατία, έπεσαν εύκολα θύματα της αριστερής του προπαγάνδας και της δεξιάς του πολιτικής. Το χειρότερο είναι ότι τους χρησιμοποίησε κατάλληλα για τη δική του στρατηγική κατάκτησης και νομής της εξουσίας.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα με τους τροϊκανούς Έλληνες και ξένους, δηλαδή με την πλήρη κηδεμονία των ντόπιων και ξένων επικυρίαρχων, που συνετέλεσαν ώστε να χάσουμε όχι μόνο την εθνική μας ανεξαρτησία και τη λαϊκή κυριαρχία, αλλά και την αξιοπρέπειά μας με την επαίσχυντη προδοτική συμφωνία των Πρεσπών.
Αντίσταση δεν υπήρχε από πουθενά. Το Λαϊκό Κίνημα περιέπεσε στην μεγαλύτερη υποχώρηση και ήττα, από την οποία είναι δύσκολο να συνέλθει, αν δεν επανακτήσει τις αρχές και αξίες του ελληνικού πολιτισμού, που είναι το μόνο που μπορεί να ανασυντάξει τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις του τόπου.
Ακόμη και τώρα μετά τα τραγικά αποτελέσματα της κρίσης και την μετατροπή της πατρίδας μας σε Νεο – Αποικία των δανειστών – δυναστών μας, λίγοι είναι εκείνοι που αντιλαμβάνονται τις αιτίες της κρίσης, που στην ουσία, δεν είναι πρωταρχικά οικονομική, ούτε πολιτική, αλλά πολιτισμική. Έχει σχέση δηλαδή με αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφορών, μιας άλλης κουλτούρας βασικά, απ’ αυτήν που το σύστημα του συγκροτήματος εξουσίας έχει επιβάλει στο λαό, με τα μέσα που διαθέτει. Μια αλλαγή επιβάλει επιπλέον ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο, από το καταναλωτικό, που επικρατούσε έως τώρα και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να επικρατεί. Πολλοί μιλούν για ανάπτυξη, όμως ανάπτυξη χωρίς αλλαγή νοοτροπίας δεν γίνεται.
Ενώ ο ρόλος των λεγόμενων «δεξιών» κομμάτων είναι πασιφανής, αναπάντητα ερωτηματικά αναφύονται για το ρόλο της Αριστεράς και των αριστερών κομμάτων.

Προσπαθούμε για το λόγο αυτό με κάθε παρρησία να ανακαλύψουμε τα ερμηνευτικά εκείνα θεωρητικά εργαλεία, που θα μας διευκολύνουν στην κατανόηση του φαινομένου.
Η Αριστερά από την οποία περίμενε κανείς να επωμιστεί αυτό το έργο αποδείχτηκε στην πράξη ανίκανη, για να μην πούμε ότι είναι και συνένοχη σε μεγάλο βαθμό σ’ αυτή την παρακμιακή πορεία. Καμία οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει με όργανο τη διαφθορά και το είδος του καταναλωτικού μοντέλου που εφάρμοσε. Εκτός από την κομματική και κρατική γραφειοκρατία, καθοριστικό αρνητικό ρόλο παίζει και η διανόηση.

Ιδιαίτερα σκληρός στην κριτική του είναι ο Κοστάντσο Πρέβε σχετικά με τους διανοούμενους της Αριστεράς, τους οποίους καυτηριάζει περιφρονητικά: «Αν η ενσωμάτωση στο σύστημα των καταπιεζόμενων τάξεων συντελείται μέσω της μη ιδεολογικής, αλλά ευθέως καταναλωτικής τους αποσύνθεσης, η ενσωμάτωση των στρωμάτων των διανοουμένων πρέπει να περάσει μέσω της ιδεολογίας, διότι πρόκειται γενικώς περί αρπακτικών, και επιπλέον επιφανειακών και υποτελών, που καταβροχθίζουν βιβλία και σελίδες κουλτούρας».
Η καταιγιστική αυτή κριτική στους διανοούμενους που από την Αριστερά ενσωματώθηκαν στους μηχανισμούς του αστικού κράτους και το υπηρέτησαν και το υπηρετούν είναι κατά τον Κοστάντσο Πρέβε απολύτως κατανοητή, αν αναλογιστούμε ότι «η ενσωματωτική ιδεολογία που απευθύνεται με εμμονή προς το στρώμα των διανοουμένων είναι αντιθέτως ριζικά αντιαστική, και ακριβώς για αυτό υπερ- καπιταλιστική».
Επιπλέον η αριστερή διανόηση που προσχώρησε στο στρατόπεδο της αστικής τάξης, συντελεί τα μέγιστα σ’ αυτό που ο Γκράμσι αποκαλεί «συναίνεση» ή πολύ περισσότερο «ενεργητική συναίνεση» στο σύστημα.
Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους, γιατί η κριτική στο σύστημα ξεκινάει το πολύ από την εποχή Σημίτη, ενώ ο κύριος υπεύθυνος που ανέδειξε και τον Σημίτη και τον Γιώργο Παπανδρέου και όλα τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, είναι ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τώρα δειλά δειλά ξεκινάει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας από την μεταπολίτευση και εντεύθεν και να μαθαίνει ο κόσμος την αλήθεια, αν την μαθαίνει φυσικά. Τώρα με την κρίση αρχίζουν να ψελλίζουν μερικοί ότι έφταιγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Φυσικά τον ευνόησαν και οι συνθήκες, όπως και τον Χίτλερ τον εννόησαν οι τότε συνθήκες της Γερμανίας. Αλλά οι μεγάλες προσωπικότητες δημιουργούν από τις συνθήκες εκείνο που στοχεύουν να
δημιουργήσουν. Αυτό ισχύει γενικά για όλες τις μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες..

Όμως όπως είπε και ο Γκράμσι «χωρίς τον καθορισμό αρχών που τείνουν να γίνουν οικουμενικές μια οργάνωση είναι ένα είδος μαφίας».

Ο Σημίτης που ήταν ο καλύτερός του μαθητής, απλώς επαύξησε την αρνητική πορεία, την οποία ολοκλήρωσε στη συνέχεια ο Γιώργος Παπανδρέου. Και οι δυο τους έδωσαν τα πάντα στους εξωθεσμικούς παράγοντες εντός και εκτός Ελλάδας, προκειμένου να αναρριχηθούν και παραμείνουν στην κυβέρνηση. Βέβαια δεν ήταν οι μόνοι. Όλη η ηγετική ομάδα, για να αναφέρουμε μόνο αυτήν, ακολούθησε το παράδειγμά τους.
Γι’ αυτό σχηματικά λέω ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου άνοιξε τον τάφο για τον ελληνικό λαό, ο Κώστας Σημίτης έβαλε το φέρετρο μέσα και ο Γιώργος Παπανδρέου, προσπάθησε να βάλει την ταφόπλακα.

Το κακό συντελέστηκε με την οικονομική κρίση, αλλά δεν ήταν η αιτία. Και όπως λέει η παροιμία ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται: Η ανέχεια, η ανασφάλεια, η ανεργία, κυρίως των νέων, αλλά όχι μόνο, η φυγή στο εξωτερικό των πιο ζωντανών και μορφωμένων δυνάμεων του τόπου (τα καλύτερα μυαλά), η υπογεννητικότητα, η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση με τα μύρια προβλήματα που κουβαλάει και τέλος ως αποτέλεσμα η πλήρης καταστροφή της ποιότητας ζωής και ένα σωρό άλλες αρνητικές εξελίξεις, δημιουργούν πρωτόγνωρες καταστάσεις στην Ελλάδα, που θυμίζουν τις πιο επώδυνες στιγμές της κατοχής, αλλά είναι ασύγκριτα χειρότερες γιατί τότε υπήρχε εθνική ανάταση και πατριωτικά ιδανικά, που σήμερα είναι είδος υπό εξαφάνιση.

Το χειρότερο απ’ όλα αποτελεί η προσπάθεια μέσω του αφελληνισμού της παιδείας να καταρρακωθεί το εθνικό φρόνημα και η εθνική συνείδηση του Έλληνα, για να υπαχθεί τελικά ως Νέο –Ραγιάς στον Νέο –Οθωμανισμό ή σε οποιαδήποτε άλλη μορφή Νέο – Αποικίας, όπως συμβαίνει αυτή την περίοδο με αποικιοκράτη την Γερμανία.

Στην Ελλάδα, για να το πούμε υπερβολικά, και ας φαίνεται αντιφατικό, δεν φταίει το καπιταλιστικό σύστημα, για να μη μιλούμε για σοσιαλισμούς και πράσινα άλογα.
Φταίει το γεγονός ότι δε λειτούργησε αυτό το σύστημα, το καπιταλιστικό σύστημα, έτσι όπως λειτουργεί στις χώρες του Βορρά, για να ομνύουμε και για κάτι πάρα πέρα.
Αν λειτουργούσε ο καπιταλισμός, έστω και κατά προσέγγιση προς τις σκανδιναβικές χώρες, τότε ασφαλώς και δεν θα είχαμε όλα αυτά τα καταστροφικά φαινόμενα. Στην Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν ίσχυσε το του Ευαγγελίου: «Ο μη εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω» , αλλά ο εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω! Θεώρησαν ότι το κράτος τους ανήκε και το καταλήστεψαν. Το κράτος όμως ήταν οι εργαζόμενοι πολίτες. Εκείνοι που εργάστηκαν τίμια εκείνοι είναι που υποφέρουν περισσότερο από τους άλλους.
Το σύστημα της φαυλοκρατίας και αναξιοκρατίας δεν ανέχεται συνάμα να διαφοροποιηθεί κανείς. Προσπαθεί να συντρίψει με κάθε τρόπο και μέσο, οικονομικό, πολιτικό, πολιτισμικό, ψυχολογικό, αυτούς που δεν εντάσσονται στο σύστημα και παλεύουν ενάντια στο ρεύμα, για να δημιουργήσουν μια καλύτερη κοινωνία. Για το σύστημα κάθε διαφοροποίηση είναι επικίνδυνη και γι’ αυτό πρέπει να περιθωριοποιηθεί και συντριβεί.
Δεν θα είχαμε σαφώς σοσιαλισμό. Όμως δεν θα καταλήγαμε στη χειρότερη μορφή του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή στο ΔΝΤ και στα δεινά που μας επιφυλάσσει.
Αντιθέτως θα είχαμε δημιουργήσει έναν «παράδεισο», που θα τον ζήλευαν οι πιο προηγμένες καπιταλιστικές χώρες. Αυτός ο ευλογημένος από τη φύση τόπος που λέγεται Ελλάδα, που ομολογουμένως διαθέτει πολυποίκιλο πλούτο, θα αποτελούσε υπόδειγμα, αν δεν είχε όλους αυτούς που την οδήγησαν στον γκρεμό.

Έτσι τώρα μόλις αρχίζει σταδιακά να δημιουργείται η κοινωνία τους ενός τρίτου, γιατί με την οικονομική κρίση και την παράδοσή μας στο ΔΝΤ αρχίζει να σπάει η ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης και να τρίζουν τα θεμέλια και άλλων κοινωνικών ομάδων. Το «λίπος» της κλεπτοκρατίας, του «υπαρκτού καπιταλισμού» στην Ελλάδα, κατ’ αντιστοιχία προς τον υπαρκτό σοσιαλισμό των σοβιετικών καθεστώτων, για να το εκφράσουμε μεταφορικά, αρχίζει και λιώνει. Ούτως ή άλλως ήταν όλα στο σχέδιο.
Όπως ακριβώς έγινε και στον υπαρκτό σοσιαλισμό μετά την κατάρρευσή του. Η πρώην νομενκλατούρα έγινε η σημερινή μαφία.
Βέβαια εκείνοι που πλήρωναν πάντοτε και τώρα θα πληρώσουν πάλι τα σπασμένα, είναι εκείνοι που δεν πήραν μέρος στο πλιάτσικο και το μεγάλο φαγοπότι. Απλώς θα χειροτερεύσει ακόμη περισσότερο η κατάστασή τους. Ενώ πρώτα ζούσαν στην φτώχεια, τώρα θα περιπέσουν στην εξαθλίωση. Μετά θα ακολουθήσουν και άλλοι, ώσπου να σχηματιστεί η κοινωνία τους ενός τρίτου και λιγότερο τους ενός τρίτου, που θα ζει σε βάρος των υπολοίπων.
Οι άλλοι που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό, πλουτίζοντας με αθέμιτο τρόπο, θα γίνουν ακόμη πλουσιότεροι, γιατί αυτοί αποτελούν και το στήριγμά του φαύλου και εκμεταλλευτικού συστήματος.
Αν θέλουμε να ακριβολογούμε θα πρέπει η ανάκαμψη και η πραγματική αλλαγή να βασίζεται σε δύο παράγοντες, σε δύο πυλώνες: Ο ένας είναι η αλλαγή νοοτροπίας και ο άλλος είναι οι θεσμοί. Ο Σάκης Καράγιωργας πολύ σοφά είχε πει ότι «σοσιαλισμός δεν γίνεται χωρίς σοσιαλιστές». Με κλέφτες, απατεώνες, ληστές και λωποδύτες σοσιαλισμός δεν γίνεται. Από την άλλη χωρίς σωστούς θεσμούς στους οποίους υπακούν τα άτομα επίσης. Υπάρχει αναγκαστικά διαλεκτική σχέση ανάμεσα σ’ αυτούς του δύο παράγοντες για να επέλθει η απαλλαγή από την κρίση, αλλά και γενικότερα για να υπάρχει προκοπή. Χωρίς το υποκείμενο της αλλαγής με ταυτόχρονη αλλαγή των θεσμών δεν υπάρχει δυνατότητα διεξόδου από την κρίση.

Δαμιανός Βασιλειάδης

ΠΗΓΗ:https://www.otavoice.gr/apopsi/2020/09/o-damianos-vasileiadis-gia-tin-kataliksi-tis-3is-septemvri-alitheies-gia-ton-andrea-papandreou/,

[1]Ευαγγελάτου Γεωργίου: ΠΑΝΕΞΥΠΝΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΚΑΛΟΤΗΜΕΝΕΣ ΑΠΑΤΕΣ, Πως να προστατεύσετε το πορτοφόλι σας και τη ζωή σας, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΑ ΚΟΙΝΑ, ΠΑΤΡΑ 2012

Σχολιάστε

Σχολιάστε

O Γιώργος Ευαγγελάτος ψυχίατρος – ψυχαναλυτής παρέχει ψυχιατρική βοήθεια και συμβουλευτική σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προσωπικές ή οικογενειακές ψυχολογικές και ψυχοκοινωνικές δυσκολίες. Μάθετε περισσότερα για εμάς εδώ.

Απρίλιος 2026
Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ	Κ
	1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30

Τασία στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΙΑΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΦΥΛΛΟ ΠΡΩΤΟ- ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Παναγιώτης Μπ. στο Στην μνήμη του Γιώργου Ευαγγελάτου
ΤΑΣΙΑ στο Στην μνήμη του Γιώργου Ευαγγελάτου
Πανωραια στο Στην μνήμη του Γιώργου Ευαγγελάτου
Γιώργος Ηλ. στο Στην μνήμη του Γιώργου Ευαγγελάτου

Τρικμυμία εν κρανίω σε μας ή στη Ελένη Γιαμαρέλλου;

Γιαμαρέλλου: Τα εμβόλια είναι ό,τι πολυτιμότερο για τους ανθρώπους – Εμβολιαστείτε!!! – ΒΙΝΤΕΟ

Αν θέλετε να πάθετε εγκεφαλικό δείτε το πιο κάτω βίντεο, αν αντέξετε…

‘Οπου ο φόβος του κορωνοϊού μετατρέπεται σε οργή κατά του lockdown

Γ. Τράγκας: Ο covid19 απέδειξε ότι ο Κυριάκος είναι ξένο σώμα στη ΝΔ

Ελευθερία πάνω από όλα κι ας πεθάνουμε. Κάτω οι παγκόσμιοι τύραννοι και τα τσιράκια τους!

Χιλιάδες στους δρόμους της Καλιφόρνια κατά του lockdown που επέβαλε ο κυβερνήτης των Δημοκρατικών

Only CIA has the ability to hack the vote not Russia, neither China!

Blog/Politics

Posted Nov 3, 2020 by Martin Armstrong

Μνημόσυνο σ’ έναν αληθινό πατριώτη την εύφημη μνεία του οποίου απένειμε η Ελλάδα δούλα της Μέρκελ, από τις ανάποδες!

‘Εφυγε ο Δαμιανός Βασιλειάδης. Η Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της μεταπολίτευσης

Η 3η του Σεπτέμβρη και η κατάληξή της

Βλέπετε ό,τι βλέπω; Καθοδηγείστε τα παιδιά σας να διαβάζουν αντί να βλέπουν οθόνες tablets, i-pad, smartphones, facebooks, ηλίθια θεάματα στην TV και όλη τη σύγχρονη αθλιότητα

Άντε και κυλιόμενα lockdown για να μομιοποιηθείτε μέσα στα σπίτια σας. Σας αξίζει αφού κοιμάστε με την τηλεόραση στο μαξιλάρι!

Ποιος ήταν ο Δαμιανός Βασιλειάδης για τον οποίο δεν έκλαψε κανείς ενώ τα Ελληνάρια χύνουν και θα χύνουν δάκρυα για τους εθνικούς προδότες και ολετήρες της πατρίδας

Ο Δαμιανός Βασιλειάδης για την κατάληξη της 3ης Σεπτέμβρη- Αλήθειες για τον Ανδρέα Παπανδρέου

Σχολιάστε

Καλώς Ήλθατε

Πρόσφατα Άρθρα

Αρχείο Αναρτήσεων

Ημερολόγιο Αναρτήσεων

Πρόσφατα Σχόλια

Kατηγορίες

Μεταστοιχεία

Γιαμαρέλλου: Τα εμβόλια είναι ό,τι πολυτιμότερο για τους ανθρώπους – Εμβολιαστείτε!!! – ΒΙΝΤΕΟ

Γ. Τράγκας: Ο covid19 απέδειξε ότι ο Κυριάκος είναι ξένο σώμα στη ΝΔ

Χιλιάδες στους δρόμους της Καλιφόρνια κατά του lockdown που επέβαλε ο κυβερνήτης των Δημοκρατικών

Blog/Politics

Posted Nov 3, 2020 by Martin Armstrong

Η 3η του Σεπτέμβρη και η κατάληξή της

Ο Δαμιανός Βασιλειάδης για την κατάληξη της 3ης Σεπτέμβρη- Αλήθειες για τον Ανδρέα Παπανδρέου

Σχολιάστε

Καλώς Ήλθατε

Πρόσφατα Άρθρα

Αρχείο Αναρτήσεων

Ημερολόγιο Αναρτήσεων

Πρόσφατα Σχόλια

Ετικέτες

Kατηγορίες

Μεταστοιχεία