Αφού όλες οι δυνατότητες για δίκαιες, ελεύθερες και νόμιμες εκλογές έχουν εκλείψει σκεφθείτε αδέλφια τι πρέπει να κάνουμε σαν λαός για να υπερασπιστούμε πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια;

Ποιο κάτω δημοσιεύουμε άρθρο της συναγωνίστριας Κατερίνας Χατζηθεοδώρου η οποία θέτει και αυτή το μέγα ερώτημα. Αφού από τις εκλογές ναρκοθετούνται χρόνια τώρα η δημοκρατία, η ελευθερία μας και γενικά όλα τα δικαιώματα του λαού τι μένει σε μας, στον λαό,  για να ξεφύγουμε από την διάλυση της πατρίδας και τον αφανισμό μας σαν λαός και θρησκευτική οντότητα;

Ας παρακολουθήσουμε την τόσο αξιόλογη ανάλυσή της

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Ας βαδίσουμε με προσοχή στο ναρκοπέδιο “εκλογές”.

1 Ιουνίου, 2020

Αν όλοι αυτοί οι Έλληνες δεν πήγαιναν να ψηφίσουν, τότε πώς η Singular Logic θα “πείραζε” τα εκλογικά αποτελέσματα, κατ’ εντολήν του συστήματος βέβαια;

“Πειράζεται” το Ο%, ή έστω το 10-15% των αθεράπευτα φθαρμένων και προδοτών του Έθνους τους, που οπωσδήποτε θα πάνε να ψηφίσουν τους τυράννους των συνανθρώπων τους;

  1. Εισαγωγή

Προκειμένου κάποιος να φύγει από εκεί που βρίσκεται πρέπει να γνωρίζει δύο πολύ απλά πράγματα: πού ακριβώς βρίσκεται και πού θέλει να πάει. Αν γνωρίζει καλά αυτά τα δύο, τον δρόμο προς το επιθυμητό τέρμα, δύσκολα ή εύκολα, θα τον βρει.

Το ίδιο ισχύει για κάθε συλλογικότητα, εθνική ή άλλη. Συνεπώς το πρώτο βήμα για να αλλάξουμε την τωρινή κατάσταση μας ως έθνος Ελλήνων είναι η καλή εποπτεία, η βαθειά επίγνωση της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε σήμερα.

  1. Πού βρισκόμαστε.

Έχω την αίσθηση ότι η Ελλάδα πλησιάζει όλο και πιο πολύ έναν κατακόρυφο γκρεμό, χωρίς να έχει καθόλου επίγνωση του γεγονότος αυτού. Τον πλησιάζει όπως ένας τυφλός που τον “κρατάει” κάποιος που βλέπει καλά, αλλά σκόπιμα τον οδηγεί στον γκρεμό ώστε όταν φθάσουν στο χείλος να τον σπρώξει στην άβυσσο του ολικού χαμού. Και αυτός να οπισθοχωρήσει , ικανοποιημένος που ξεφορτώθηκε έναν θανάσιμο εχθρό δικό του και της «σκοτεινής ομάδας” του. Στην οποία «σκοτεινή δομή/ομάδα»  παραδίδει και ό,τι ανήκει στον «δολοφονημένο» Έλληνα, όλη την πνευματική και φυσική του κληρονομιά: γη απαράμιλλου κάλλους, πνευματική κληρονομιά  επίσης απαράμιλλου κάλλους.

Γενιά προς γενιά φεύγουμε από τη ζωή οι Έλληνες, αλλά οι “οδηγοί” κρατάνε σταθερή πορεία προς το γκρεμό. Τώρα πλέον απέχουμε απόσταση αναπνοής από τη “μοιραία” καταστροφή μας. Νομίζω ότι κατανοήσατε ήδη ποιοι είναι αυτοί που οδηγούν την Ελλάδα σε τελειωτικό θάνατο, στην απόσυρση της από το ιστορικό γίγνεσθαι.

Είναι οι κάτοχοι, «οι ιδιοκτήτες του πολιτικού συστήματος» της Ελλάδος,όπως τους έχει χαρακτηρίσει πολύ  εύστοχα ο πολύ γνωστός σε όλους κ. Γ. Κοντογιώργης.  Η δε σκοτεινή δομή στην οποία ανήκουν είναι η Νέα τάξη -που είναι παμπάλαιη. Οικειοποιήθηκαν το πολιτικό σύστημα της νεότερης Ελλάδος σκοτώνοντας τον Καποδίστρια και τώρα προσπαθούν αυτόν, τον άμεμπτο, να τον θανατώσουν και ηθικά, κλέβοντας ένα από πιο “τα πολύτιμα φυλαχτά” του Έλληνα, λίγο πριν τον καταβαραθρώσουν. Και γενικά προσπαθούν να αποδομήσουν ηθικά και ιστορικά και εθνικά όλη την Επανάσταση του 1821 και τους πρωτεργάτες της.

Μετά τη δολοφονία του, το 1831, καταπατάται σταθερά κάθε δικαίωμα του Έλληνα να είναι κυρίαρχος στην Πατρίδα του, να γίνει Έθνος πολιτικά αυτεξούσιο. Αδύνατον να απαριθμηθούν εδώ όλες οι πολιτικές αποφάσεις των “ιδιοκτητών” της Ελλάδος (γιατί περί αυτού πρόκειται, ως φέουδο τους τη λογαριάζουν) που οδήγησαν σταθερά στη συρρίκνωση του Ελληνισμού, σε χειροπέδες τις πολιτικές ελευθερίες των Ελλήνων και στο θάψιμο των εθνικών και κυριαρχικών της συμφερόντων προς όφελος άλλων.

Η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα εμπεριέχει όλο το παρελθόν και είναι το αποτέλεσμα του τρόπου που διαμορφώθηκε το πολιτικό “μας” σύστημα από όσους το υφάρπαξαν μέσα από ποτάμια αίματος των επαναστατημένων Ελλήνων και το αίμα του Καποδίστρια.

  1. Ένα κριτήριο “ανάγνωσης” της σημερινής κατάστασης.

 

Εξετάζουμε αν είναι συμβατή η πολιτική βούληση κάθε πληθυσμιακής ομάδα με αυτήν των σφετεριστών της πολιτικής εξουσίας, μιας εξουσίας που Συνταγματικά ανήκει στο σύνολο των Ελλήνων και μόνον.

Είναι συμβατή η πολιτική βούληση των συνταξιούχων με αυτήν των εξουσιαστών; Αυτό, ακόμα και ως ερώτημα, μοιάζει με “μπλακ χιούμορ”. Έζησαν οι σημερινοί γέροντες μια ζωή μόχθου που μέρος του το κατέθεταν κάθε μήνα, για να έχουν “περήφανα” γεράματα. Αντ’ αυτού κλοπή, αδικία, κλώτσημα, εμπαιγμός.

Τα ίδια προς όλους τους εργαζόμενους μισθωτούς, από τον νοσοκομειακό γιατρό ως τον τελευταίο ντελιβερά. Αδικία, πίεση οικονομική, πίεση ψυχική. Οι αγρότες, οι οικοδόμοι, οι μικρομεσαίοι σε ίδιες και χειρότερες πιέσεις. Τίποτα χαλαρό και άνετο, προοίμιο μιας υψηλότερης δημιουργικότητας.

Άνεργοι και άστεγοι; Εδώ παίζεται ένα μεγάλο δράμα. Άνθρωποι, που θα ήθελαν να ζουν με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, αναγκάζονται ν’ απλώσουν το χέρι για λίγο φαγητό ή ένα χαρτόνι για να κοιμηθούν. Ποιος νοιάζεται πια για ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Όλα συνηθίζονται!

Οικογένεια και γονείς; Ποια ποτέ εξουσία τους συμπαραστάθηκε (όχι υπό μορφή κοροϊδίας), ώστε να φέρουν στον κόσμο Ελληνόπουλα; Με πολύ φόβο για το βάρος της ανατροφής τους, δυο παιδιά, ένα, κανένα… Ή και άγαμοι, επειδή δε μπορούν να ανταποκριθούν στα έξοδα μιας οικογένειας, έστω δύο ατόμων.

Η εκπαίδευση των ελληνοπαίδων, (για Παιδεία ούτε λόγος να γίνεται!); Μια απέραντη θλίψη, ένα οδυνηρό κατάντημα της πιο ταλαντούχας φυλής του κόσμου. Βιβλία και ύλη αποβλάκωσης, εκχυδαϊσμένης προπαγάνδας και ώθησης προς εξειδίκευση δούλων, χρήσιμων στην παγκόσμια “ελίτ”. Πάγια εντολή της εξουσίας: “Θάνατος στην ελληνική γλώσσα, καλλιεργεί το Πνεύμα, αναδεικνύει μεγαλοφυΐες!”

Μια ολόκληρη γενιά νεαρών Ελλήνων, 700.000 παιδιά, που οι γονείς στερήθηκαν πολλά για να τα “εξοπλίσουν “ με ξένες γλώσσες, πτυχίο πανεπιστημίου ή και διδακτορικό, παραδίνουν τώρα τις γνώσεις τους και τις ζωές τους στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία… Και η Ελλάδα, ο φορολογούμενος Έλληνας και η οικογενειακή αγκαλιά που τα σπούδασε, τα στερείται και ως δημογραφική ή αγαπημένη παρουσία και ως δημιουργική πνοή! Συγκατανεύει σε μια τέτοια “εξορία” για τα παιδιά του ο Έλληνας γονιός και στις συνθήκες που τη δημιούργησαν;

Τι απέγινε ο δανειολήπτης Έλληνας που πήρε ένα δανειάκι να στεγάσει την οικογένεια του, στηριζόμενος στην ιδέα ενός σταθερού εισοδήματος; Αμ’ δε! Αφού τον έβαλαν στο τριπάκι των δανείων ακόμα και για διακοπές, τώρα με μειωμένο δραματικά ή και εκμηδενισμένο το εισόδημα του, τον πετάνε με “ηλεκτρονικές” διαδικασίες στο δρόμο, όπως ένα κουρέλι στα άχρηστα.

Οι φόροι; Ω, οι φόροι! Προκαταβολές βαρύτατων φόρων, -δεν “τους” φτάνει ο άδικος φόρος της φορολογούμενης χρονιάς, οι «θανατοποινίτες» μικρομεσαίοι προπληρώνουν και τμήμα φόρου της επόμενης, υπάρχουν δεν υπάρχουν στο επάγγελμα τους! Πληρώνουν όλοι αντισυνταγματικό ΕΝΦΙΑ, εφ’ όσον φορολογεί “ντουβάρια και χώμα” και όχι το εξ’ αυτών εισόδημα -αν υπάρχει! Άσε τα διόδια, ακόμα και για να μετακινηθείς προς την εργασία σου!

ΦΠΑ ακόμα και στο ψωμί, το ρύζι και τα μακαρόνια. Εδώ είναι να τρελαίνεσαι με την απάνθρωπη σκληρότητα των συστημικών κυβερνήσεων. Ο άνεργος πατέρας για να φάνε τα παιδιά του λίγα μακαρόνια πρέπει να πληρώσει φόρο στο Κράτος!

Πού διοχετεύεται αυτό το “αίμα” του λαού; Στην ΑΑΔΕ, την ιδιωτική Εταιρεία που δε δίνει λογαριασμό σε κανέναν, ούτε στην υποτιθέμενη κυβέρνηση των Ελλήνων.

Και οι“πρόσφυγες”; Το μαχαίρι μέσα στην καρδιά των Ελλήνων; Δείξτε μου έναν Έλληνα (εκτός απ’ τους αντίφα , τους αναρχικούς/παρακρατικούς, τους λοάτκι και τα λοιπά “ορφανά” του Σόρος) που να μην είναι βαθιά οργισμένος, βλέποντας γύρω του ένα απόλυτο: “μπάτε σκύλοι, αλέστε… τους Έλληνες”! Το πολιτικό σύστημα σας καλοδέχεται και σας πληρώνει αδρά γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

Στα Εθνικά θέματα, συνάδει άραγε η βούληση του ελληνικού λαού με αυτήν των σφετεριστών της εξουσίας, που μόνο στο λαό ανήκει; Με εξαιρετική μαεστρία, με ύπουλα λόγια περί διεθνούς δικαίου(!) και τουρκικής υπεροπλίας, έχουν καταντήσει φοβικούς -ποιους; τους Έλληνες!

Αν δεν τους σταματήσουμε, ετοιμάζονται να παραδώσουν τη μισή Ελλάδα στους Τούρκους, ενάντια στη βούληση τού 85-90% των Ελλήνων –ένα προδοτικό 10-15% μέσα στο λαό πάντα υπήρχε και θα υπάρχει. Κι ας μη μιλήσουμε για την εσχάτη προδοσία της “παραφωνίας” των Πρεσπών, της εγκατάλειψης της Κύπρου και τόσες άλλες.

Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά και δεν υπάρχει Έλληνας που να μη βρίσκεται σε ψυχικό βρασμό εναντίον των σφετεριστών της ίδιας του της ζωής και της πολιτικής του βούλησης, κοιτάξτε θαύμα… θαύμα… συμβαίνει θαύμα! Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση συντελείται ένα μεγάλο θαύμα! Πάει ο Έλληνας και ψηφίζει τους δυνάστες του, αυτούς που πριν τις εκλογές τους έφτυνε κατά πρόσωπο ή κατ’ ιδίαν!

Πάει και ψηφίζει ξανά και ξανά και ξανά το ίδιο σύστημα, πάντα ελπίζοντας ότι ο επόμενος δε θα είναι δυνάστης, αλλά ο σωτήρας του από τους προηγούμενους. Πιστεύει πάλι και πάλι και πάλι τα προεκλογικά μειλίχια ψέμματα κάθε υποψήφιου, που το αληθινό του πρόσωπο το δείχνει μετά τις εκλογές, αφού εξασφαλίσει 4ετία εξουσίας.

Τώρα ο Μητσοτάκης, πχ, γνωρίζοντας ότι είναι μονόδρομος γι’ αυτόν να πάει σε εκλογές αρχές Σεπτέμβρη ή τέλος Αυγούστου, άρχισε τα ψέμματα και τις παροχές! Τώρα θα “νοικοκυρέψει” ακόμα και το μεταναστευτικό, περιορισμός ασύλου, ροών, ΜΚΟ… Και περίμενε καλοκάγαθε Έλληνα, να δεις τι θα σου φτιάξει μετά τις εκλογές, αυτός με όλους μαζί! Όλοι είναι στο κόλπο νομής και κατοχής της Ελλάδος, μετά των Εταίρων «της».

Επειδή όμως τα παραπάνω είδους τα εκλογικά θαύματα δεν είναι υπερβάσεις της αλληλουχίας αιτίων-αιτιατών, αλλά έχουν απτά και ανιχνεύσιμα αίτια, θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε τα κύρια, αλλά με ερωτηματικό επειδή είναι πολύ σκληρή η κατάφαση τους.

Μήπως ο Έλληνας έχει εντελώς αποβλακωθεί; Δεν μπορεί να διακρίνει μεταξύ δημοκρατίας και τυραννίας, μεταξύ ασύστολων δημαγωγών και ανθρώπων αρίστων, που παραγκωνίζονται για να επιπλέουν οι φελλοί;

Μήπως ο Έλληνας έχει βαθειά απελπιστεί; Δε διακρίνει χαραμάδα ελπίδας σε οτιδήποτε; Ψηφίζει σαν ένα κουρδισμένο ρομπότ, χωρίς ελπίδα ότι αυτός ναι αυτός, ο πολίτης, μπορεί ν’ αλλάξει τα πάντα, αν το θελήσει;

Μήπως ο Έλληνας έχει φθαρεί μέχρι τα εσώτατα της ψυχής του; Ψηφίζει τους τυράννους των συνανθρώπων του, επειδή έχει προσωπικό όφελος, επειδή το σκοτεινό αυτό πολιτικό σύστημα του παρέχει αμοιβές και θέσεις που δεν τις αξίζει;

Μήπως ο Έλληνας έχει πέσει θύμα ασύστολης προπαγάνδας; Τα ΜΜΕ, αυτό το κατ΄εξοχήν όργανο της σύγχρονης τυραννίας, μήπως του προκαλούν απέραντη αμάθεια, σύγχυση και καταστολή ενέργειας; Χαραμίζει κομμάτι “ζωής” (ανθρώπινες σχέσεις, δράση, μελέτη), αλλά και χρόνο, γύρω από ασήμαντες ή ψευδείς, καλομαγειρεμένες ειδήσεις, που περιέχουν κατασταλτικά και χειραγωγικά δηλητήρια.

Και, ακόμα πιο επικίνδυνο, γύρω από καλομαγειρεμένες δημοσκοπήσεις,  επειδή   γνωρίζουν ότι ο κάθε άνθρωπος έχει  την έμφυτη τάση να «συμπορεύεται» με το νικητή,  που είναι ένας «προεπιλεγμένος»  νικητής από  το σύστημα εξουσίας, ντόπιο και ξένο  -που συνεργάζονται αρμονικότατα!

Μήπως τίποτα από όλα αυτά δε συμβαίνει, απλά η Singular Logic βγάζει όποια αποτελέσματα θέλει ό,τι και να ψηφίσουν οι Έλληνες;

Και αφού τέθηκαν, ελπίζω, οι σωστές ερωτήσεις, ακολουθούν κάποιες υποθετικές απαντήσεις, με άγνωστη ποσοστιαία διαβάθμιση.

Αν δεν είχε αποβλακωθεί “εξ’ Εκπαιδεύσεως” ο Έλληνας, θα πήγαινε να ψηφίσει τους καταπιεστές του, πιστεύοντας ότι διαφέρει ο ένας από τον άλλο;

Αν δεν ήταν απελπισμένος, πεπεισμένος ότι δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει κάτι, θα πήγαινε, άκεφα κι αδιάφορα, να ρίξει μια τυχαία, άκυρη ή λευκή ψήφο, δυναμώνοντας αυτούς που αλλάζουν τα πάντα προς το χειρότερο;

Αν δεν είχε φθαρεί ως τα κατάβαθα του, θα πήγαινε να ψηφίσει τους δυνάστες των συνανθρώπων του, για να αποκομίσει προσωπικά οφέλη;

Αν κατανοούσε ότι είναι θύμα, κυρίως μέσω της τηλεόρασης, μιας προπαγάνδας ακραία φασιστικής που πνίγει κάθε άλλη άποψη, τότε θα πήγαινε να ψηφίσει αυτούς που σταθερά τον οδηγούν σε βέβαιο χαμό;

Θύμα μιας προπαγάνδας τόσο έντεχνης που τού “έκαψε φλάντζα” και ούτε καν αντιλαμβάνεται ότι οι πραπαγανδιστές, παντού όπου εμφανίζονται, τον δένουν με νοητικές αλυσίδες “υποβολής/επιβολής” πεποιθήσεων και πολιτικών συμπεριφορών μέσα σε μια ψευδή και ξένη προς αυτόν πραγματικότητα. Και ενώ τον οδηγούν (ποδηγετούν!) ακριβώς εκεί που θέλει το σύστημα, νομίζει ο αφελής ότι διά των ειδήσεων, άρθρων, σχολίων κτλ των προπαγανδιστών απλά… ενημερώνεται!

Αν όλοι αυτοί οι Έλληνες δεν πήγαιναν να ψηφίσουν,τότε πώς η Singular Logic θα “πείραζε” τα εκλογικά αποτελέσματα, κατ’ εντολήν του συστήματος βέβαια; “Πειράζεται” το Ο%, ή έστω το 10-15% των αθεράπευτα φθαρμένων και προδοτών του Έθνους τους, που οπωσδήποτε θα πάνε να ψηφίσουν τους τυράννους των συνανθρώπων τους;

Πώς να το κατανείμει η Singular Logic το ποσοστό αυτό; Και πώς να βγάλει τον επικρατούντα φεουδάρχη, που θα παραλάβει το φέουδο του, “η Ελλάς”, και θα το κάνει ο,τι θέλει ή μάλλον ότι θέλουν οι πραγματικοί εντολείς του; Αδύνατον!

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Υ.Γ. Με το θέμα αυτό και πώς θα μπορέσουμε να μεταβούμε από τη σημερινό ζόφο σε μια “άλλη” Ελλάδα, θα συνεχίσουμε με ιδιαίτερη προσοχή, που όμως απαιτεί χρόνο.

ttps://attikanea.info/ας-βαδίσουμε-με-προσοχή-στο-ναρκοπέδι/

Σ.γ.: Αφού οι εκλογές όπως υποστηρίζεις Κατερίνα και οι λοιποί νομότυποι τρόποι απόφασης του ελληνικού λαού έχουν εκλείψει για να διοικείται δημοκρατικά και να γίνονται σεβαστές η ελευθερία, και τα άλλα του δικαιώματα, στην εργασία, στη μόρφωση κ.λπ. τότε τι άλλο του μένει για να απαιτήσει ό,τι του ανήκει από το να κάνει πράξη το ακροτελεύτιο άρθρο 120 το Συντάγματος και δη τις παραγράφους 3 κι 4; Με όποιο τρόπο το καταλαβαίνει; Για να δείτε ποιοι είναι οι ντόπιοι και οι αλλοεθνείς προδότες και εχθροί μας στο golle το τέρας που έφτιαξαν οι εθνικοί μειοδότες και οι “σύμμαχοί” μας δες τε και το παρακάτω βίντεο με τον πατέρα Απόστολο Γάτσια:

http://https://www.youtube.com/watch?v=iAM6ROX7dp0

Ο κάθε πιστός ας βγάλει το δικό του συμπέρασμα από τη συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είναι πάντοτε ένας εξαιρετικός συνομιλητής. Κουβαλάει τη συμπυκνωμένη σοφία του θεσμού που εκπροσωπεί, πιάνει τον σφυγμό της κοινωνίας, ενώ εντυπωσιάζει με το πόσο ανοικτό είναι το μυαλό του για έναν άνθρωπο που διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής του.

Συναντηθήκαμε το πρωί της Παρασκευής στο γραφείο του. Περίμενα πως θα ήταν ενδεχομένως «πεσμένος» μετά την εμπειρία του κορωνοϊού και τις δύσκολες αποφάσεις που πήρε και τις εύθραυστες ισορροπίες που χρειάστηκε να κρατήσει. Ο Αρχιεπίσκοπος βρέθηκε στο επίκεντρο ενός κυκλώνα.

Από τη μία η πίεση της Πολιτείας και των ειδικών και από την άλλη η πίεση των «ταλιμπάν» που τον κατηγόρησαν ότι ενέδωσε σε πιέσεις προδίδοντας την πίστη του. Και όλα αυτά σε μια στιγμή που οι γιατροί του τον έπεισαν να βάλει βηματοδότη.

Πεσμένος δεν ήταν σίγουρα. Είδα απέναντί μου έναν άνθρωπο σε μαχητική διάθεση, ενοχλημένο από τις επιθέσεις που δέχθηκε, αλλά όχι έτοιμο να τα παρατήσει. Κάθε άλλο. Βρήκα επίσης απέναντί μου έναν Αρχιεπίσκοπο που δεν δίστασε να απαντήσει σε καμία ερώτηση, για το αν η αντιπολίτευση στην Ιεραρχία συνδέεται ευθέως με τη μάχη διαδοχής του, για τις σχέσεις του με τον νυν πρωθυπουργό αλλά και τον κ. Τσίπρα, για τον αφορισμό του Αμβροσίου, τη συνήθη σύγκριση του δικού του στυλ με εκείνο του μακαριστού Χριστόδουλου και άλλα πολλά. Είναι μία από εκείνες τις συνεντεύξεις όπου το κλισέ ότι κάποιος «άνοιξε τα χαρτιά του» μπορεί και να ισχύει…

– Σας είδα τη Μεγάλη Εβδομάδα στη Μητρόπολη μόνο σας σε μια άδεια εκκλησία και αναρωτιόμουν τι να περνούσε από το μυαλό σας εκείνη την ώρα.
– Ήταν πάρα πολύ δύσκολο αλλά όμως είμαστε υποχρεωμένοι όχι να φύγουμε, να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια, αλλά να συνεργαστούμε. Λοιπόν έρχεται η Πολιτεία και μας λέει ότι οι ειδικοί, τους οποίους δεν μπορούμε να απορρίψουμε, μας λένε ότι πρέπει να γίνει αυτό. Συγκαλούμε Σύνοδο και η Σύνοδος ασπάζεται τις αποφάσεις της Πολιτείας και γίνεται ας πούμε μια ομολογία, μια συνομολογία, μια συνεργασία. Με το τραγικό αποτέλεσμα για εμάς ότι θα κλείσουν οι εκκλησίες, ότι θα λειτουργήσουμε με κλειστές πόρτες. Ξέρουμε τι είναι αυτό, αλλά όμως, πάνω απ’ όλα βρίσκεται ο άνθρωπος και θα πρέπει να σκεφτούμε εμείς οι κληρικοί ακόμη περισσότερο, υπάρχει Εκκλησία χωρίς τον άνθρωπο; Και ποια είναι η αποστολή της Εκκλησίας εάν δεν είναι ο άνθρωπος; Υπάρχει κανόνας που λέει «νόμος υπέρτατος είναι η σωτηρία του ανθρώπου». Επομένως είναι καθήκον ιερόν να το παλέψουμε αυτό το πράγμα, άλλωστε δεν είναι κάτι που θα μείνει για πάντα. Για τους ανθρώπους τους οποίους έχουν νου αλλά και για τους πιστούς, τους καθαρά πιστούς, νομίζω υιοθετήθηκε αυτή η άποψη και πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους μόχθησαν σε αυτή την περιπέτεια ώστε το αποτέλεσμα να είναι ένα αποτέλεσμα για την Ελλάδα μας επαινετό. Παραδέχθηκαν όλοι ότι τα προγράμματα που υλοποιήθηκαν και ό,τι είχε προγραμματιστεί –όλα αυτά– έφεραν ένα αποτέλεσμα το οποίο ήταν, δεδομένων των συνθηκών, καλό.

– Να επιμείνω λίγο. Θέλω πραγματικά να μου πείτε τι σκεφτόσασταν όταν καθόσασταν στον θρόνο και μπροστά σας ήταν μια άδεια εκκλησία, μια άδεια Μητρόπολη.
– Θα πω μια λέξη που τη βάζω σε εισαγωγικά, ήταν μια «ευκαιρία». Τις χάρες μας έχει δώσει ο Θεός, όλες τις δυνατότητες, αλλά τις ξεχνάμε πολλές φορές με τις μικρότητές μας, με τις γκρίνιες μας. Πόσες φορές δεν είπαμε σε κηρύγματα πού είναι οι Χριστιανοί που δεν έρχονται, που δεν εκκλησιάζονται;

Και έρχεται αυτό το γεγονός, και βλέπεις μια άδεια Εκκλησία, δεν έχεις τίποτα, ποιο είναι το αντικείμενό σου αυτή τη στιγμή, πού είναι οι άνθρωποι; Επειτα έρχεται αυτόματα μια άλλη σκέψη, υπάρχουν πολλά με τα οποία συνδεόμαστε και ο κοινός σύνδεσμος αυτής της αγάπης είναι η Θεία Λειτουργία, είναι το Μυστήριο της Εκκλησίας.

Αλλη σκέψη: Ποια είναι τα αποτελέσματα και τα αγαθά της παγκοσμιοποιήσεως, άραγε οδεύουμε σε κλειστά σύνορα; Μήπως αρχίζουμε και ζούμε μιαν άλλη κατάσταση, όπου κλείνουν τα σύνορα των ανθρώπων; Οταν βρεθήκαμε λόγω των μέτρων συνεχώς με όλα τα μέλη της οικογένειας, δεν ξέραμε ποια θα είναι και τα αποτελέσματα, διότι υπάρχουν επιπτώσεις πολλές. Ψυχολογικές επιπτώσεις, ανακαλύψαμε νέα δεδομένα που δεν τα είχαμε φανταστεί, ζητήματα αγωγής των παιδιών μας που δεν τα είχαμε αντιληφθεί, τις αντιδράσεις τους, τις σκέψεις τους. Επομένως, ένας καινούργιος κόσμος γεννήθηκε και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε. Και είναι και για την Εκκλησία μια ευκαιρία. Ηδη φαίνονται τα ζητήματα της ανεργίας, το θέμα της πείνας, της φτώχειας, όλα αυτά που θα μας απασχολήσουν. Πολλοί μας ρωτούν: Θα κάνουμε συσσίτια; Προς το παρόν λέμε να περιμένουμε. Ολα αυτά είναι θέματα τα οποία γέννησε η επιδημία η τραγική, και είμαστε σε αναμονή και περιμένουμε.


«Μήπως αρχίζουμε και ζούμε μιαν άλλη κατάσταση, όπου κλείνουν τα σύνορα των ανθρώπων;» λέει με αφορμή την επιδημία ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. (ΦΩΤ.ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΛΙΑΣ)

Ο άνθρωπος ενώπιον του θανάτου

– Eνα συναίσθημα που ένιωσε πολύς κόσμος, συμπολίτες μας, είναι ο φόβος. Εσείς μέσα στην επιδημία κάνατε μια επέμβαση, προγραμματισμένη υποθέτω. Νιώσατε φόβο;
– Κοιτάξτε, επειδή έγινε σε αυτές τις ημέρες, υπό αυτές τις συνθήκες και μάλιστα ετοιμαζόμουν να δώσω μια συνέντευξη για τα θέματα αυτά, έρχεται ο γιατρός και μου λέει: σταμάτα τα όλα, αυτό που είχαμε προγραμματίσει πρέπει να γίνει αύριο. Δεν θέλω να γελάσετε, αλλά το μόνο που του είπα είναι ότι δεν είμαι έτοιμος, έχω εκκρεμότητες. Eλεγα για εκκρεμότητες, τις προσωπικές μου εκκρεμότητες, τις υπηρεσιακές μου εκκρεμότητες. Και χρειάζεται τότε μια ηρωική απόφαση. Ε, μέσα σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα έζησα και εγώ. Κοιτάζεις τον θάνατο σαν θάνατο. Οι άνθρωποι οι υπερήλικες τον περιμένουν, αλλά ό,τι πλέκεται γύρω από τον θάνατο, ο συναισθηματικός κόσμος, οι άνθρωποι που αγαπάμε και μας αγαπούν, τα πράγματα που έχουμε ή οι σκέψεις μας ότι αυτό πρέπει να το τελειώσω ή αυτό πρέπει να το κάνω ήταν αυτά που με απασχόλησαν στο κρεβάτι εκεί. Και λέω, μήπως δεν έπρεπε να είχα κάνει αυτό και να είχα κάνει κάτι άλλο; Τι γίνεται τώρα και πού πηγαίνουμε;

Χωρίς τη Θεία Κοινωνία δεν υπάρχει Εκκλησία, δεν χρειάζεται

– Υπήρξαν δύο φαινόμενα αυτή την περίοδο. Το ένα είναι οι επιθέσεις στην Εκκλησία, γενικότερα ως θεσμό, το είδαμε αυτό και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αλλού. Κάποιοι μάλιστα έλεγαν ότι δεν μπορεί η Εκκλησία να επιμένει ότι η Θεία Κοινωνία είναι κάτι το οποίο δεν επιδέχεται επιστημονική ερμηνεία ή ότι πρέπει να επιβληθούν και εκεί υγειονομικοί κανόνες. Πώς απαντάτε εσείς σε αυτή την κριτική;
– Το είπα και το επαναλαμβάνω, είναι το πιστεύω μου, ότι το θέμα της Θείας Κοινωνίας δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο συζητήσεως. Δεν είναι θέμα ούτε προσωπικό του καθενός, είναι θέμα γενικότερο. Και όλα αυτά που ακούγονται να γίνει αυτό, να γίνει εκείνο, είναι αυθαίρετα. Δεν μπορεί κανείς να κάνει ό,τι θέλει στην Eκκλησία μας. Αν είναι μέλος της Iεραρχίας δεν μπορεί. Υπάρχει όργανο, είναι η Σύνοδος, είναι η Ιεραρχία που αποφασίζουν. Ή είσαι μέλος αυτού του Σώματος και υπακούς ή αποχωρίζεσαι. Επομένως αν στα πρακτικά, στα μικρά θέματα χρειάζεται συνεννόηση, συνεργασία, στα μεγάλα θέματα της Θείας Κοινωνίας δεν είναι καν θέμα της Εκκλησίας της Ελλάδος, ούτε καν του Πατριάρχη, είναι πανορθόδοξο θέμα, διότι εδώ είναι η ουσία της Εκκλησίας μας. Χωρίς τη Θεία Κοινωνία δεν υπάρχει Εκκλησία, δεν χρειάζεται.

– Απλώς να το καταλάβω, υπάρχει το Μυστήριο το ίδιο και υπάρχει και ένα τεχνικό ζήτημα, αν θα γίνεται με κουταλάκια μιας χρήσης ή όχι, γιατί περί αυτού πρόκειται στην ουσία. Αυτό υπονομεύει το ίδιο το Μυστήριο;
– Δεν το υπονομεύει διότι έχουμε άλλη λειτουργία στην Εκκλησία μας, μιας άλλης εποχής, που δεν είχαμε κουταλάκι, που ο άρτος, το σώμα εμβαπτίζεται. Πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε αυτό το πράγμα, γι’ αυτό νομίζω ότι δεν είναι αντικείμενο συζητήσεως ούτε ενός κληρικού με έναν γιατρό λοιμωξιολόγο ή με έναν πιστό. Είναι θέμα που θα πρέπει η Εκκλησία στο σύνολο να το δει και επειδή δεν υπάρχει Εκκλησία ή Λειτουργία χωρίς τη Θεία Ευχαριστία, είναι ένα θέμα που πρέπει πανορθόδοξα να αντιμετωπιστεί.


«Πάρα πολλοί άνθρωποι μου είπαν ότι εμείς θα κοινωνήσουμε, και κοινώνησαν. Και είναι μεγάλοι επιστήμονες, καθηγητές πανεπιστημίου κ.λπ. Είναι ένα θέμα τεράστιο αυτό». (ΦΩΤ.A.P. / Giannis Papanikos)

– Εσείς βρήκατε κάποιους ανθρώπους επιστήμονες που εμπιστευθήκατε ο ίδιος, αυτή την περίοδο, σε σχέση με την πανδημία, τον κ. Τσιόδρα ή κάποιους άλλους;
– Μιλήσαμε με πολλούς ανθρώπους, εξαρτάται από την αγωγή τους την οικογενειακή, από τον τρόπο με τον οποίο έμαθαν να εργάζονται. Πάρα πολλοί άνθρωποι μου είπαν ότι εμείς θα κοινωνήσουμε, και κοινώνησαν. Και είναι μεγάλοι επιστήμονες, καθηγητές πανεπιστημίου κ.λπ. Είναι ένα θέμα τεράστιο αυτό.

– Υπήρξαν κάποιοι οι οποίοι παρέβησαν τους κανόνες που εσείς και η Πολιτεία θέσατε – αυτοί βεβαίως έχουν υποστεί κριτική στη δημόσια σφαίρα. Εσείς θα κάνετε κάτι γι’ αυτό;
– Νομίζω ότι δεν είναι το μόνο θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει και θα έλεγα δεν πρέπει ούτε την Εκκλησία ούτε την Πολιτεία να απασχολήσει αυτό το θέμα, γιατί δεν ξέρουμε τι μας έρχεται. Είδα ότι το πλήρωμα της Εκκλησίας, οι πιστοί μας προσαρμόστηκαν, δεν ξέρω πόσο το εκτίμησαν αυτό άλλοι χώροι. Ομως είχαμε περιπτώσεις που παραλίες ήταν γεμάτες, τα δάση ήταν γεμάτα, περπατούσαμε και έτρεχαν άνθρωποι, ήταν φυσικό να δημιουργείται ένας πειρασμός, μια σκέψη μέσα στους ανθρώπους. Γιατί εγώ που θέλω να πάω στην εκκλησία έχω εμπόδιο και ο άλλος που θέλει να πάει, ξέρω και γω εκεί όπου θέλει να πάει, είναι ελεύθερος; Υπήρξε αυτή η πικρία, αλλά αυτά είναι οι λεπτομέρειες οι οποίες πρέπει να ληφθούν υπόψη για το αύριο, και αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει δεν είναι απλώς τώρα να επιτιμήσουμε ή να τιμωρήσουμε, αλλά να προτρέψουμε.

Τα κοινά σημεία με Τσίπρα, η σχέση με Μητσοτάκη

– Να σας ρωτήσω ευθέως αν έχει μείνει σε εσάς προσωπικά κάποια πικρία από τους χειρισμούς είτε των κυβερνητικών είτε των επιστημόνων οι οποίοι ανέλαβαν τη διαχείριση της κρίσης.
– Κοιτάξτε, ότι υπάρχουν υπερβολές πολλές φορές, υπάρχουν. Αλλά γενικότερα θα έπρεπε να πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σήμερα, έστω και μέσα από τις υπερβολές τους, ή της μιας πλευράς ή της άλλης, στην αποφασιστικότητα που είχε, ας το πούμε, η κεντρική διεύθυνση του κράτους μας, η πολιτεία μας, ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, οι οποίοι κινήθηκαν και δραστήρια και γρήγορα. Τώρα λεπτομέρειες, μέσα στις υπογραφές των εγγράφων, πήγαινε κι έλα κ.λπ., πάντοτε υπάρχουν σε αυτά τα θέματα…

– Εσείς νιώσατε κάποια υπεροψία από την πλευρά τους απέναντι στην Εκκλησία;
– Οχι, υπήρξε συνεργασία. Με τον πρωθυπουργό μίλησα πάρα πολλές φορές, σεβάστηκα αυτά που είπε, όπως τον παρακάλεσα να σεβαστεί και αυτά που είπε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν μπορούσε να πει ποτέ «κλείνω τους ναούς», η Πολιτεία έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό. Γιατί δεν υπάρχει τώρα αντίδραση των χριστιανών της Γερμανίας που αποφασίζει η γερμανική κυβέρνηση να κλείσουν οι ναοί κ.λπ.; Είναι πράγματα ανάγκης αυτά. Και έρχεται και το ερώτημα: Εχω άραγε το δικαίωμα να το κάνω, μπορώ να το κάνω; Αλλά πρέπει να πάρεις μια απόφαση, κι εδώ είναι η τραγική ώρα του ανθρώπου που λέει το «ναι» ή το «όχι». Αλλά θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να τονίσω ότι είναι έργο της Εκκλησίας και προσπάθειά της να επιδιώκει τη συνεργασία με την πολιτεία, την οποιαδήποτε πολιτεία. Εγώ δεν έχω μετανοήσει, γιατί συνεργάστηκα με όλους τους πρωθυπουργούς, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, πάντοτε με την έννοια ότι έχω τις πολιτικές μου απόψεις, αλλά η συνεργασία είναι το άλφα και το ωμέγα, διότι έχουμε υποχρέωση να δουλέψουμε γι’ αυτόν τον λαό. Κι αυτό νομίζω ότι, κατά έναν μεγάλο βαθμό, το επιτύχαμε σε αυτή την περίπτωση.

– Μπαίνω στον πειρασμό να σας ρωτήσω: Υπάρχει η αίσθηση ότι είχατε μια στενή σχέση με τον κ. Τσίπρα. Ισχύει το ίδιο με τον νυν πρωθυπουργό;
– Κοιτάξτε, δεν έχουν δοθεί πάρα πολλές ευκαιρίες με τον σημερινό πρωθυπουργό, αλλά από αυτές τις επαφές που είχαμε, εγώ είμαι ευχαριστημένος πέρα για πέρα. Με τον κ. Τσίπρα δόθηκαν ευκαιρίες άλλες, οι οποίες μας παρείχαν τη δυνατότητα μέσα από συγκρούσεις και διαφορετικές απόψεις να καταλήξουμε σε κοινά σημεία. Να σας πω ένα παράδειγμα μόνο: Οταν με επισκέφθηκε ως πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας, μου είπε «ξέρετε, πρέπει να κάνουμε κι έναν εξορθολογισμό των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας». Μου το είχε πει πολλές φορές και του είπα ότι εγώ δεν μπορώ να καταλάβω αυτό τον εξορθολογισμό, και άρχισε να μου τον εξηγεί. Αλλά είδα, όμως, στη συζήτησή μας ότι ήταν επηρεασμένος, κατά τη δική μου άποψη, δεν μου το είπε ο ίδιος, από τα βιβλία και τις μελέτες του κ. Νίκου Αλιβιζάτου, του μεγάλου συνταγματολόγου, του επίτιμου καθηγητού. Και του είπα ότι η ζωή του ελληνικού κράτους δεν αρχίζει από το 1945 που πιστεύει ο κ. Αλιβιζάτος. Η ζωή του ελληνικού κράτους αρχίζει από τη μονή των Καλτεζών, από την Επανάσταση. Αυτό, όμως, μας έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε πάρα πολλές φορές με τον κ. Τσίπρα. Και να του εξηγήσω ότι δεν μας κάνετε χάρη, π.χ., να μας δίνετε ένα μισθό, μας χρωστάτε τα λεφτά που μας έχετε πάρει, μας χρωστάτε την περιουσία μας, δεν μας κάνετε χάρη, και πάνω σ’ αυτό συζητήσαμε πολλές φορές.

Ηταν φυσικό, λοιπόν, και μέσα στις δικές μου αγωνίες αλλά και στις δικές του, μέσα στη συζήτηση να δημιουργηθεί μια πιο στενή επαφή. Αλλά δεν είναι αυτά τα πράγματα παρεξηγήσιμα. Οπως, π.χ., πολύ άνετα ένιωθα και νιώθω όταν συναντώ τον κ. Σαμαρά, που συνεργαστήκαμε καλά. Ο κ. Παπαδήμος, π.χ., αγαπητότατος, αλλά δεν είχα το θάρρος να έχω τέτοια σχέση, δεν μου έδωσε το θάρρος. Λοιπόν, έτσι γίνεται με όλους τους ανθρώπους. Τον πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη τον εκτιμώ, τον σέβομαι ως πρωθυπουργό, επιθυμώ τη συνεργασία, αλλά τα θέματα της Εκκλησίας αυτή την ώρα είναι τεράστια. Τεράστια, και μέσα στα τεράστια προβλήματα θα υπάρχουν και δυσκολίες.


Η συνέντευξη του Μακαριωτάτου Ιερωνύμου έγινε στην Αρχιεπισκοπή. Στη φωτ. με τον Αλ. Παπαχελά και τον εκπρόσωπο Τύπου της Αρχιεπισκοπής Χ. Κονιδάρη. (ΦΩΤ.ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΛΙΑΣ)

Δεν αισθάνομαι δεμένος με την καρέκλα

– Eνα δεύτερο φαινόμενο το οποίο σημειώθηκε στη διάρκεια της πανδημίας είναι ένας διχασμός μέσα στην ίδια την Εκκλησία. Κι εσείς γίνατε στόχος πολύ σκληρών επιθέσεων, ότι έχετε προδώσει την πίστη σας, ότι είστε οπαδός μιας νέας τάξης πραγμάτων. Γιατί συνέβη αυτό; 
– Κοιτάξτε, η ιεραρχία μας, αυτή την ώρα, είναι ενωμένη όσο δεν ήταν ποτέ. Αλλά είναι φυσιολογικό όταν είμαστε 82 άνθρωποι να υπάρχουν και 5-6 οι οποίοι έχουν διαφορετικές απόψεις, οι οποίες είναι σεβαστές, που μπορείτε να τις ερμηνεύσετε με οποιονδήποτε τρόπο. Εκείνο όμως που ψέγεται, εκείνο που δεν επιτρέπεται, είναι να μην υπακούσεις την πλειοψηφία. Η ψήφος των πλειόνων κρατείται. Εχω την άποψή μου αλλά υπακούω σε αυτά που αποφασίζει η Εκκλησία. Δεν μπορεί κανείς να κάνει ό,τι θέλει, και αυτό παρουσιάστηκε, και αυτό είναι ένα έλλειμμα πίστεως και συνέπειας. Οταν πήγα εγώ να χειροτονηθώ επίσκοπος, και ανέβηκα στα βήματα της Εκκλησίας, είπα ποιος είμαι; Τι πάω να κάνω; Και έδωσα ομολογία της πίστεως. Και είπα ότι, ναι, θα είμαι πειθαρχημένος, ναι, αυτά από πλευράς εκκλησιαστικής. Αλλά δεν φτάνει αυτό μόνο, οι σχέσεις μας τώρα, Εκκλησίας και Πολιτείας, που είναι ιδιότυπες σχέσεις, δεν ξέρω μέχρι πότε θα είναι, τι θέλουν; Θέλουν να πάμε και στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας να δώσουμε τη διαβεβαίωση, εκεί ο επίσκοπος τι λέει; Ναι, έχω τους ιερούς κανόνες, θα τους τηρήσω, αλλά θα τηρήσω απαρεγκλίτως το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Αυτά τι είναι, λόγια; Είναι απλώς έτσι για να κάνουμε γιορτή; Εχουν συνέπεια. Επομένως, δεν έχει θέση ένας ο οποίος δεν το ζει αυτό να λέει την Κυριακή στην εκκλησία «Εν πρώτοις, Κύριε…» που δεν το τηρεί. Επομένως, λέμε για ασυνέπεια και αυτή η ασυνέπεια δεν μένει έτσι στην Εκκλησία. Εχει στόχο. Πρέπει να αντιμετωπιστεί, αλλά επειδή οι ώρες είναι δύσκολες, ας το αφήσουμε να απαντήσει ο Θεός.

– Οταν λέτε ότι έχει στόχο, εννοείτε ότι κρύβεται κάτι πίσω από αυτό;
– Οπωσδήποτε. Ή ο εγωισμός ή ο παλικαρισμός, το ζούμε κάθε μέρα. Και ξεχνάμε, να το σημειώσουμε αυτό: ότι η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από παλικαρισμούς, ούτε από παλικάρια, έχει ανάγκη από αγίους. Αυτός είναι ο σκοπός της Εκκλησίας μας κι αυτή είναι η προσπάθειά μας. Γι’ αυτό δεν πρέπει εγωιστικά να τα δούμε αυτά τα πράγματα. Ε, άνθρωποι είμαστε.

– Να σας ρωτήσω ευθέως, αν πίσω από αυτές τις επιθέσεις υπάρχει και μια μάχη για την επόμενη μέρα διαδοχής σας, να το πω έτσι.
Κοιτάξτε, εγώ δεν έχω τέτοια σημάδια. Αλλά είναι αυτονόητο. Από τους 82 ανθρώπους, οι 80 είναι υποψήφιοι, όλοι είναι υποψήφιοι. Αλλά είναι αυτονόητο και δεν είναι και κατακριτέο να υπάρχει μια τέτοια φιλοδοξία. Αλλο όμως κάποιος να το έχει μέσα του και να προσπαθεί και άλλο να κάνει ανοησίες.

Επειτα, εγώ θα ήθελα να πω ότι, επειδή είμαι σε αυτή τη θέση, δεν αισθάνομαι δεμένος καθόλου με αυτή την καρέκλα. Με πολλή χαρά, αν έρθει αυτή η ώρα, δεν ξέρουμε πότε είναι αυτή η ώρα.

– Δεν είναι όμως στα σχέδιά σας;

– Αυτή την ώρα όχι. Δεν ξέρω αύριο, μεθαύριο. Δεν πρέπει και να τους κακολογούμε αυτούς, όσοι έχουν κάποια φιλοδοξία. Αλλά να μη γελοιοποιούμεθα και μην ευτελιζόμαστε.

Στην πίστη δεν μπορούμε να βάλουμε θερμόμετρο

– Μια κριτική που ακούγεται από αυτήν την πλευρά είναι ότι λείπει ο μακαριστός Χριστόδουλος, είχε ένα διαφορετικό στυλ από εσάς, το έχετε ακούσει φαντάζομαι.
– Τον μακαριστό Χριστόδουλο δεν ξέρω αν τον ήξερε κανείς περισσότερο από εμένα, ήμαστε συνομήλικοι, σπουδάσαμε μαζί, από τα γυμνασιακά μας χρόνια, εγώ Φιλοσοφική Σχολή, εκείνος Νομική, τελειώσαμε εγώ Θεολογία και αυτός Θεολογία, συνεργαστήκαμε κ.λπ. Είχε πολλά προσόντα, πολλά χαρίσματα. Αλλά δεν επιτρέπεται αυτή τη στιγμή επειδή είναι απών να πω γι’ αυτόν. Θα πω για τον εαυτόν μου. Στις παρέες μας, στις εκδρομές μας, εκείνος ήταν ο παρορμητικός, ομιλητικός, είχε και το χάρισμα αυτό, εμένα δεν μου άρεσαν αυτά, όχι δεν μου άρεσαν, δεν ήμουν αυτό το πράγμα. Και για να μην πω περισσότερα για τον μακαρίτη, δεν πρέπει να πω πολλά, το δικό μου το σύνθημα είναι, και θα είναι πιστεύω, όταν θα φύγω και θα μας κρίνει η Ιστορία όλους –όλους μας θα μας κρίνει–, να λένε για μένα οι άνθρωποι «αυτό μας το άφησε ο Ιερώνυμος, αυτά τα έκανε ο Ιερώνυμος, αυτό είναι έργο του Ιερωνύμου». Εκεί έχω αυτόν τον εγωισμό και θέλω η Ιστορία να τα επισημάνει. Τον αγάπησα, τον αγαπώ, τον σέβομαι, σέβομαι τη μνήμη του, μόνο ότι παρέλαβα πολλά προβλήματα, αλλά είναι ο Χριστόδουλος, είναι ο αδελφός μου, είναι ο προκάτοχός μου, τα είχαμε μιλήσει.


«Στις παρέες μας, στις εκδρομές μας, εκείνος ήταν ο παρορμητικός, ομιλητικός είχε και το χάρισμα αυτό, εμένα δεν μου άρεσαν αυτά», λέει για τον μακαριστό Χριστόδουλο ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. (ΦΩΤ.ΑΠΕ)

Θυμάμαι μια συζήτηση που κάναμε μετά την κηδεία του μακαριστού Φθιώτιδος Δαμασκηνού, μείναμε μαζί και ήταν και η τελευταία βέβαια, η προ των εκλογών που ήταν μεταξύ των δυο μας. Ημασταν φίλοι θα μείνουμε φίλοι. Εδώ όμως θα ήθελα να πω ότι το πρόβλημα και της τότε εποχής ήταν η έκπτωσις, η ευτέλεια πολλών δημοσιογράφων και εφημερίδων, και τότε ήταν και σήμερα έχει παραγίνει το πράγμα. Τώρα ποιανού είναι η αρμοδιότητα να τo αντιμετωπίσει, εγώ δεν μπορώ να το ξέρω. Και να σας ρωτήσω: Πώς έγινε ο προεκλογικός αγώνας; Δεν ξέρω, τότε πού ήσασταν; Θα τα θυμάστε.

Με κατηγορούσαν ότι έκλεψα 4 δισ. δραχμές. Απαντούσα. Τίποτα. Λοιπόν. Τελείωσαν οι εκλογές. Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες. Ποιο κράτος; Ενας που έφαγε 4 δισ. την άλλη ημέρα να είναι ήρεμος, να μην υπάρχει ούτε ένας εισαγγελέας, ούτε κάποιοι, ούτε «πού τα ’φαγες». Αυτό είναι Δικαιοσύνη; Αυτό είναι δημοκρατική έκφρασις; Είναι έννομος πολιτεία; Αυτό είναι και ένα παράπονό μου από το τότε, αλλά το βλέπω και τώρα, εκείνοι που είναι άθλιοι, είναι εκβιαστές, μια χαρά κάνουν τη ζωή τους. Αυτοί χαλάνε και τη ζωή των άλλων, αυτοί μας δημιουργούν αυτό, θα μου επιτρέψετε να πω τη λέξη, το μπάχαλο. Ευτυχώς υπάρχουν και άνθρωποι που διαφέρουν, αξιόλογοι. Το πλήθος, όμως, το πλήθος είναι πρόβλημα. Και φοβάμαι ότι και στον κορωνοϊό τα ίδια κάνουν, με τους δικούς τους τρόπους, και στο αύριο στον εκλογικό αγώνα, τα ίδια θα κάνουν και έχουν μια δυνατότητα να παρεισφρέουν παντού και να υπάρχουν παντού. Τώρα είναι λογικό παράπονο, είναι υπερβολή, θα ήθελα σε αυτόν τον τομέα μια εξυγίανση.

– Να σας ρωτήσω γι’ αυτό που έγινε με τον πρώην Αιγιαλείας, τον αφορισμό, τι νόημα έχει αυτό, πώς το βρίσκεστε εσείς;
– Κοιτάξτε. Με τον Αιγιαλείας ήμαστε συμφοιτητές, μείναμε στον ίδιο χώρο, προερχόμαστε από τους ίδιους κύκλους, το πρώτο που θέλω να σας καταθέσω, δεν έχει μίσος μέσα του. Δεν είναι αυτό που λέμε μισάνθρωπος κ.λπ. Ομως έχει μερικές ιδέες οι οποίες είναι ελαφρές. Οι οποίες τελευταία έχουν γίνει επικίνδυνες. Επιτίθεται σε όλους μας. Δεν τον αναγνωρίζουμε κι εμείς πολλές φορές. Κι εγώ δεν τον αναγνωρίζω.

– Του έχετε μιλήσει και εσείς προσωπικά;
– Ναι. Θα σε αγκαλιάσει, θα σε φιλήσει. Ναι. Αλλά πιστεύει, όπως το ’γραφε στην κ. Κεραμέως, σ’ αγαπώ πολύ, κ.λπ. κ.λπ. Αμα μ’ αγαπάς πάρα πολύ, πώς μου το κάνεις αυτό το πράγμα; Δεν έχει δικαίωμα να το κάνει, τον αφορισμό, είναι θέμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και θέλει και διάταγμα. Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό το πράγμα. Μου στέλνει ένα γράμμα τώρα, ότι ήταν πλαστή η δική μου η δήλωσις διότι δεν συνεδρίαζε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, αλλά αυτά είναι για τους αγράμματους, για τους έξω. Η Ιερά Σύνοδος έχει το γραφείο Τύπου, που πρέπει να δώσει μια απάντηση, δεν μπορεί να καλέσει τη Σύνοδο και να μη δοθεί απάντηση. Φτάνει πολλές φορές να κάνει μερικά πράγματα που τον εκθέτουν γενικότερα…

– Υπάρχει κάποια λογική στο να μπει όριο ηλικίας στη θητεία των μητροπολιτών;
– Εγώ θα έλεγα να βρούμε μια μέση λύση. Οταν πάει κάποιος σε ηλικία 70-75 να δηλώνει την παραίτησή του στην Ιεραρχία στη Σύνοδο και η Σύνοδος να αποφασίζει. Οχι, σε χρειαζόμαστε ακόμα. Αλλά με κριτήρια αντικειμενικά. Να υπάρξει, να γίνει αυτό το πράγμα για όλους.

– Υπάρχει κάτι που σκέφτεστε συχνά, στα δύσκολα; Που σας κρατάει ξύπνιο τα βράδια;
– Να σας πω κάτι που θα βοηθήσει, όλους. Εγώ όταν είχα πολλά προβλήματα και δυσκολίες από την αρχή, χρέη κ.λπ., είχα έναν γέροντα, τον πατέρα Εφραίμ. Του λέω βρε γέροντα, δεν έχω απαίτηση εγώ να δω το Αγιο Φως, ξέρω τα χάλια μου. Εσύ που ξέρεις, που έχεις δει. Με παίρνει από το χέρι και με την προφορά του τη χαρακτηριστική –είχε μια προφορά αρβανίτικη– μου λέει: «Αυτοί που το βλέπουν δεν το λένε και αυτοί που σας το λένε, δεν το βλέπουν». Ενας γέροντας, που ήταν 72 χρόνων, σε μια σπηλιά και με διάβασμα. Αυτό με φοβίζει εμένα, η υποκρισία. Θα σας πω κάτι. Στην πίστη δεν μπορούμε να βάλουμε θερμόμετρο. Δεν ελέγχονται αυτά. Ούτε όσα μπορεί να σου δώσουν λίγα λεπτά πίστεως δεν μπορεί να σου δώσει ένας μήνας προσευχής.

ΠΗΓΗ:https://www.kathimerini.gr/1080659/gallery/proswpa/synentey3eis/arxiepiskopos-a8hnwn-kai-pashs-ellados-ierwnymos-sthn-k-h-ekklhsia-exei-anagkh-apo-agioys

Ξέσπασμα προέδρου Τραμπ ενάντια στους ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ, την τρομοκρατία και την αναρχία των μαζών

In full: Donald Trump cracks down on violent George Floyd riots and Antifa ‘terror’ group

My fellow Americans – My first and highest duty as President is to defend our great Country and the American People. I swore an oath to uphold the laws of our Nation — and that is exactly what I will do…

Σε μία ιστορική ανακοίνωση από τον Λευκό Οίκο και με τις ταραχές να συνεχίζονται με αμείωτη ένταση σε όλες τις Η.Π.Α., ο Πρόεδρος Trump κάνει χρήση του νόμου 1807 για τη χρησιμοποίηση του Αμερικανικού Στρατού και όχι μόνο της Εθνοφυλακής, για την πάταξη των ταραχών, την σύλληψη όσων βανδαλίζουν, βιαιοπραγούν και λυμαίνονται τις περιουσίες των Αμερικανών Πολιτών, απαντώντας στους αναρχικούς και τους υποστηρικτές τους με μεγάλη ισχύ ώστε να επιβληθεί η τάξη στις Η.Π.Α.

Ήδη από τις 19:00 το απόγευμα, 3/6/2020 ώρα  Washington DC θα επιβαλλόταν απαγόρευση κυκλοφορίας και η επίλεκτη 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία πήρε θέσεις εντός της αμερικανικής πρωτεύουσας για να επιβάλει την απαγόρευση της κυκλοφορίας και να βοηθήσει τις δυνάμεις ασφαλείας να εφαρμόσουν το νόμο.

Το ίδιο αναμένεται να συμβεί σε όσες πολιτείες οι κυβερνήτες δεν παρατάξουν την Εθνοφυλακή με τις ταραχές σε αυτές να συνεχίζονται, οπότε δυνάμεις του τακτικού Αμερικανικού Στρατού θα παραταχθούν με Προεδρική διαταγή, βγάζοντας τους κυβερνήτες από τη δύσκολη θέση να συγκρουστούν με.. τους ψηφοφόρους τους που πλιατσικολογούν και καταστρέφουν.

Μετά την ομιλία του, ο Αμερικανός Πρόεδρος κατευθύνθηκε προς την Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη κοντά στο Λευκό Οίκο, την οποία είχαν πυρπολήσει οι αναρχικοί αντιεξουσιαστές το προηγούμενο βράδυ και κρατώντας τη Βίβλο, έστειλε σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι τα Ιερά και Όσια των Η.Π.Α. θα προστατευτούν από τον ίδιο και την κυβέρνησή του.

Κρατώντας την Αγία Γραφή μπρος από τον Άγιο Ιωάννη τη μικρή εκκλησία που πυρπόλησαν αναρχικοί και άθεοι, απέναντι από τον Λευκό Οίκο. Ποιος από τους δικούς μας άθεους, υλιστές κυβερνήτες θα είχε το θάρρος να το κάνει αυτό;

Την ίδια ώρα το CNN προκαλεί με τους τίτλους και τις αναμεταδόσεις του δημιουργώντας εμφυλιοπολεμικό κλίμα, όπως για παράδειγμα όταν αποκαλεί την κίνηση Trump να κατεβάσει το Στρατό στο δρόμο μέσω του νόμου 1807, δικτάτορα ενώ ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλλινόις Pritzker, απορρίπτει την ιδέα ότι η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δια του Προέδρου μπορεί να στείλει τακτικό στρατό στην πολιτεία του.

Ο συγκεκριμένος κυβερνήτης είναι άλλωστε γνωστός για τα αριστερά του αισθήματα και στην Πολιτεία του επικρατεί πραγματικό χάος με ανθρώπους να πεθαίνουν στο δρόμο.

Οι επόμενες μέρες θα είναι κρίσιμες για την εσωτερική σταθερότητα των Η.Π.Α. αλλά και το μέλλον των εκλογών του Νοεμβρίου αφού ο Trump ήδη κερδίζει όσους επιθυμούν τάξη και ασφάλεια στις Η.Π.Α. και όχι την κυριαρχία των αριστερών και των μπάχαλων που αυτή τη στιγμή λυμαίνονται την χώρα.

Μετά το διάγγελμά του ο Τραμπ περπάτησε ως την αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Πάρκο Λαφαγιέτ, ενώ ελικόπτερα περιπολούσαν από αέρος και δεκάδες στελέχη της προεδρικής ασφάλειας βρίσκονταν γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο. 

Απαγόρευση κυκλοφορίας στην Νέα Υόρκη

Εκτεταμένα επεισόδια σημειώθηκαν και στο κέντρο του Μανχάταν, με αποτέλεσμα ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης να επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια της νύχτας. 

Διαδηλωτές λεηλάτησαν καταστήματα (σύνηθες σε περιόδους αναστάτωσης, όπως σε περιπτώσεις θεομηνιών, powerfailure και blockouts) γνωστών εταιρειών στην 5η Λεωφόρο με αθλητικά είδη, ρούχα, ηλεκτρονικά και κινητά τηλέφωνα, λίγο πριν τεθεί σε εφαρμογή η απαγόρευση κυκλοφορίας στις 23:00 τοπική ώρα (06:00 ώρα Ελλάδος).

Περισσότεροι από 300 άνθρωποι συνελήφθησαν στην πόλη της Νέας Υόρκης το βράδυ του Σαββάτου.

Ο Τραμπ ανακήρυξε τρομοκρατική οργάνωση την ANTIFA(CIST)

O Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης αποφάσισε το κίνημα Antifa να διωχθεί ως «εγχώρια τρομοκρατική» οργάνωση, κάτι που είχε προαναγγείλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ από το απόγευμα της Κυριακής.

Σ.γ.: Οι Ομπάμα, η Χίλαρι Κλίντον, ο Τζωρτζ Σόρος, ο Βασιλάκης Γκαίητς και πολλοί άλλοι από τον Δημοκρατικό χώρο θα τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση, ελπίζοντας να βουλιάξει ο Τραμπ στις επόμενες εκλογές.

Συχνά είναι ουτοπία να περιμένεις δίκαιη απόδοση δικαιοσύνης. Ένας λόγος παραπάνω για να πιστέψουμε στη Θεία Δίκη.

ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

Ένα τρομακτικό λάθος: Πέρασε 20 χρόνια στη φυλακή για βιασμό και δολοφονία -Μετά κάποιος άλλος ομολόγησε το ίδιο έγκλημα

31|05|2020 | 23:00
Το φθινόπωρο του 1988, μία 13χρονη βιάστηκε και δολοφονήθηκε στο κρεβάτι της, στη Νότια Κορέα.

Το έγκλημα θα ήταν σοκαριστικό οπουδήποτε αλλού, αλλά στο Hwaseong, τότε μια αγροτική περιοχή κοντά στην πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας, Σεούλ, δολοφονίες όπως αυτό συνέβαιναν με ενοχλητική κανονικότητα. Ήταν η όγδοη γυναίκα που δολοφονούνταν εκεί μέσα σε δύο χρόνια.

Σχεδόν ένα χρόνο αφότου σκοτώθηκε η έφηβη, η αστυνομία έφτασε στο σπίτι ενός 22χρονου επισκευαστή, ακριβώς πάνω στη στιγμή που πήγαινε να φάει δείπνο.

«Περί τίνος πρόκειται;». Ο Γιουν (Yoon), του οποίου το πλήρες όνομα δεν δημοσιεύεται λόγω νόμου της Νότιας Κορέας που προστατεύει το απόρρητο των υπόπτων και των εγκληματιών, θυμάται να ρωτάει. «Δεν θα πάρει πολύ», ήταν η απάντηση της αστυνομίας.

Οι αξιωματικοί τον πήγαν σε ένα μικρό δωμάτιο ανακρίσεων με ένα μόνο τραπέζι στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, όπου τον ρώτησαν για τρεις ημέρες σχετικά με τον βιασμό και τη δολοφονία της 13χρονης. Τελικά, του πήραν μια ομολογία.
Η ομολογία του Γιουν

Ο Γιουν είπε στην αστυνομία ότι τη νύχτα της δολοφονίας, είχε πάει για μια βόλτα για να πάρει λίγο αέρα, σύμφωνα με τα αρχεία της ομολογίας του. Κατά τη διάρκεια της βόλτας, έπρεπε να σταματήσει αρκετές φορές για να ξεκουραστεί – η παιδική του πολιομυελίτιδα τον άφησε με ένα άσχημο πρόβλημα στο πόδι που κούτσαινε και είχε εξαιρεθεί από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Γύρω στα μεσάνυχτα, ο Γιουν είδε ένα σπίτι με ένα φως και ένιωσε μια ξαφνική «παρόρμηση για βιασμό», είπε στην αστυνομία, σύμφωνα με αντίγραφα της ομολογίας του. Σκαρφάλωσε στο σπίτι και επιτέθηκε στο νεαρό κορίτσι, αν και είπε στην αστυνομία ότι ήξερε ότι οι γονείς κοιμόνταν δίπλα. Στη συνέχεια, έκαψε τα ρούχα του και πήγε στο σπίτι, σύμφωνα με τις ομολογίες. Λίγα είναι γνωστά για το κορίτσι και την οικογένειά της, που δεν έχουν μιλήσει ποτέ στα ΜΜΕ.

Ο Γιουν καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, για τον βιασμό και τη δολοφονία του 13χρονου κοριτσιού, αν και η ποινή του αργότερα μειώθηκε κατόπιν έφεσης. Απελευθερώθηκε μετά από 20 χρόνια στη φυλακή. Το πρόβλημα είναι, πως ο Γιουν λέει ότι δεν το έκανε.
Εκεί όπου όλοι γνωρίζουν όλους

Πριν από το 1986, το Hwaseong δεν ήταν το είδος του τόπου όπου συνέβαιναν βίαια εγκλήματα. Περίπου 226.000 άνθρωποι ζούσαν στην περιοχή, διασκορπισμένα σε διάφορα χωριά ανάμεσα σε δασικούς λόφους και ορυζώνες.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία της γυναίκας του, Γκόρντον Παρκ
Lady in the Lake: Σκότωσε τη γυναίκα του και την πέταξε στη λίμνη, το πτώμα βρέθηκε 21 χρόνια μετά -Η ιστορία ενός ανατριχιαστικού εγκλήματος
STORIES
16|05|2020 | 21:44
Νάγια ένα φίδι περισσότερο γνωστό με το πορτογαλικό του όνομα, Κόμπρα
Ινδία: Επιστράτευσε οχιά για να δολοφονήσει τη σύζυγό του -Οταν επέζησε, της πέταξε μια κόμπρα και τη σκότωσε
ΚΟΣΜΟΣ
25|05|2020 | 18:32
Ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία φίλης της γυναίκας του, Τόμας Φέρφαξ
Βρετανία: Καταδικασμένος δολοφόνος δεν θέλει να αποφυλακιστεί -Συγκρίνει τη φυλακή με κατασκήνωση
STORIES
10|05|2020 | 09:41

Ένα από αυτά τα χωριά ήταν το Taean-eup, όπου ζούσε ο Γιουν. Τη δεκαετία του 1980, το Taean-eup ήταν μια πολυσύχναστη κοινότητα με μπαρ και καφετέριες κορεατικού στιλ, όπου οι ντόπιοι ήθελαν να μαζεύονται και να κουτσομπολεύουν.

Πολλοί άνθρωποι εργάζονταν στα γειτονικά εργοστάσια, πολλά από τα οποία δημιούργησαν ηλεκτρικά είδη, όπως λαμπτήρες, θυμάται ο Hong Seong-jae, ο οποίος διοικούσε το κατάστημα επισκευής γεωργικών μηχανημάτων όπου εργαζόταν ο Γιουν.

Άλλοι εργάστηκαν ως καλλιεργητές ρυζιού, και ακόμη και εκείνοι που ζούσαν στο κέντρο της πόλης είχαν τις δικές τους αγελάδες για γάλα. Όλοι στο Taean-eup γνώριζαν ο ένας τον άλλον, είπε ο Hong. Πριν από τους φόνους, δεν υπήρχε πραγματικό έγκλημα – μόνο κάποια ληστεία ή διάρρηξη.

«Αλλά ήμασταν όλοι τόσο φτωχοί, δεν υπήρχαν πολλά να χαθούν», είπε ο Hong. Αλλά το 1986 αυτό άλλαξε. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, μια γυναίκα δολοφονήθηκε, η πρώτη σε μια σειρά δολοφονιών που έγινε γνωστές ως δολοφονίες Hwaseong. Μέχρι το 1991, 10 γυναίκες και κορίτσια είχαν σκοτωθεί στην περιοχή Hwaseong, μεταξύ των οποίων και η 13χρονη που σκοτώθηκε στο κρεβάτι της.

Σε όλες τις περιπτώσεις, τα θύματα είχαν υποστεί σεξουαλική επίθεση, και σε πολλές από τις περιπτώσεις, ένα αντικείμενο από τα ρούχα τους, όπως κάλτσες ή μπλούζα, είχε χρησιμοποιηθεί στη δολοφονία. Τα θύματα περιελάμβαναν νοικοκυρές, μαθήτριες και μία εργαζόμενη σε πολυκατάστημα, σύμφωνα με τον Ha Seung-gyun, ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα. Οι νεότερες ήταν έφηβες, οι μεγαλύτερες ήταν 71 ετών, σύμφωνα με τα αρχεία της αστυνομίας.
Τα μέρη που έγιναν οι δολοφονίες στη Hwaseong

Κανείς δεν φαινόταν ασφαλής. Καθώς οι δολοφονίες συνέχισαν να συμβαίνουν, οι άνθρωποι στη Hwaseong έγιναν πιο φοβισμένοι. Οι κάτοικοι σχημάτισαν ομάδες και περιπολούσαν τους δρόμους τη νύχτα, οπλισμένοι με μπαστούνια. Οι γυναίκες απέφευγαν να κυκλοφορούν όταν σκοτείνιαζε.

«Δεν υπήρχαν φώτα του δρόμου και ήταν πολύ σκοτεινά», δήλωσε ο 55χρονος Παρκ, ο οποίος εργάστηκε σε ένα εργοστάσιο στο Jinan-ri, ένα άλλο χωριό στο Hwaseong, τη δεκαετία του 1980. Όπως γράφει το CNN, συμφώνησε να μην χρησιμοποιήσει το πλήρες όνομά του στο δημοσίευμα λόγω της ευαισθησίας της υπόθεσης. «Πήγαινα με το λεωφορείο και όποτε συναντούσα έναν άνδρα, θα φοβόμουν. Μου είπαν να μην φοράω κόκκινα ρούχα και να μην βγαίνω μετά το σκοτάδι». Υπήρξαν φήμες ότι ο δολοφόνος επιτέθηκε σε γυναίκες που φορούσαν αυτό το χρώμα. Υπήρξε μια μεγάλη φήμη για τα κόκκινα ρούχα, ότι προσέλκυαν τον δολοφόνο. Η τρίτη δολοφονία αφορούσε μια γυναίκα, τη Λι, η οποία εργάστηκε σε ένα πολυκατάστημα στο Σουβόν.

Ο Χονγκ, κάτοικος του Taean-eup, θυμάται ότι οι άνδρες φοβόντουσαν να ανακρίνονται από την αστυνομία. Το χωριό έγινε ήσυχο και τρομακτικό. «Ανησυχούσαμε για να μη μας περάσουν κατά λάθος ως εγκληματίες, οπότε δεν βγαίναμε έξω για ποτό. Ακόμα κι αν δεν είχαμε κάνει κάτι, τα πράγματα θα μπορούσαν να βγουν από τον έλεγχό μας».
Η έρευνα για τις δολοφονίες

Όταν δολοφονήθηκε το πρώτο θύμα, η τοπική αστυνομία ανέλαβε την έρευνα. Αλλά αφού τρεις γυναίκες βρέθηκαν νεκρές μέσα σε τρεις μήνες, έφεραν ερευνητές από μια κοντινή πόλη για να βοηθήσουν. «Από την τρίτη δολοφονία, η αστυνομία διαπίστωσε ότι ήταν μια σοβαρή υπόθεση. Είχε ευρεία κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και οι κάτοικοι της περιοχής φοβούνταν», δήλωσε ο ντετέκτιβ Ha, ο οποίος ήταν ένας από τους ηγέτες της έρευνας, σε μια μακρά συνέντευξη πέρυσι σχετικά με Το κανάλι YouTube της Νότιας Κορέας που δημιούργησε για να επισημάνει περιπτώσεις στις οποίες δούλεψε.

Μέχρι τότε, η αστυνομία ήταν σίγουρη ότι έψαχνε έναν κατά συρροή δολοφόνο, αλλά ο Ha είπε ότι είχε λίγες ενδείξεις. Αυτά είχαν συμβεί πριν από την ύπαρξη καμερών παρακολούθησης ή την παρακολούθηση του τηλεφώνου και πριν από την ευρεία διάθεση στοιχείων DNA. Η αστυνομία έπρεπε να βασιστεί σε άλλα, πιο δημιουργικά μέτρα για να πιάσει τον δολοφόνο.

Οι πρώτες πέντε δολοφονίες συνέβησαν σε ακτίνα 6 χιλιομέτρων στο Hwaseong, οπότε η αστυνομία απλώθηκε σε ομάδες κάθε 100 μέτρα. Αυτό όμως δεν λειτούργησε: η επόμενη δολοφονία συνέβη όταν δεν υπήρχε αστυνομική παρουσία.

Μερικές γυναίκες αστυνομικοί φορούσαν κόκκινα και προσπάθησαν να δελεάσουν τον δολοφόνο σε παγίδα, άλλες πήγαν σε ένα μέντιουμ που τους είπε να βρουν έναν άνδρα με ένα δάχτυλο που λείπει, και μερικές ήταν τόσο απογοητευμένες που πραγματοποίησαν μια σαμανιστική τελετή με ένα σκιάχτρο βουντού, είπε ο Ha.

Αλλά οι δολοφονίες συνέχισαν να συμβαίνουν. Η αστυνομία κατέγραψε περισσότερες από 2 εκατομμύρια ημέρες στην υπόθεση – ένα ρεκόρ για έρευνα στη Νότια Κορέα, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Yonhap. «Όσο περισσότερο κοιτάζαμε (στα σώματα των θυμάτων), (τόσο περισσότερο) δεν μπορούσαμε να κρύψουμε το αίσθημα της αδυναμίας μας, τον θυμό μας για τον δολοφόνο», δήλωσε ο Ha, ο οποίος είναι πλέον συνταξιούχος και στα 70 του, στο βίντεό του στο YouTube.«Μετά από μήνες μπορώ να πω ότι το μίσος μας απέναντί του ήταν πέρα από τη φαντασία».
Οι δέκα δολοφονίες στη Hwaseong

Ο Γιουν ήταν το μόνο άτομο που καταδικάστηκε ποτέ για οποιαδήποτε από τις 10 δολοφονίες. Οι άλλοι εννέα δολοφονίες έμεινα άλυτες.

Για πολλά χρόνια, φαινόταν ότι ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροήν δολοφόνους της Νότιας Κορέας δεν θα βρισκόταν ποτέ. Το μυστήριο επανεξετάστηκε στο “Memories of Murder”, μια ταινία του 2003 από τον σκηνοθέτη τηε ταινίας «Τα Παράσιτα», Bong Joon Ho. Στη συνέχεια, μερικά χρόνια αργότερα, καθώς το καταστατικό των περιορισμών έληξε για το τελευταίο θύμα, κατέστη σαφές ότι, ακόμη και αν βρισκόταν ο δολοφόνος, δεν θα υπήρχε δίκη ή δικαιοσύνη για τις οικογένειες των θυμάτων.

Όμως οι δολοφονίες ήταν ακόμα «ζωντανές» στη μνήμη των κατοίκων τη της Hwaseong, και η αστυνομία δεν σταμάτησε την έρευνά της. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο γενικός επιθεωρητής της επαρχιακής αστυνομίας Γκιόνγκι Νάμπου, ο Ban Gi-soo, ο τελευταίος αστυνομικός υπεύθυνος της έρευνας, έκανε μια εκρηκτική ανακοίνωση. Τον Ιούλιο, η αστυνομία έστειλε αποδεικτικά στοιχεία που κρατήθηκαν στα αρχεία τους για 30 χρόνια στην Εθνική Ιατροδικαστική Υπηρεσία για δοκιμές DNA.

Οι αποδείξεις DNA από τουλάχιστον τρεις από τις δολοφονίες ταιριάζουν με έναν άντρα: τον Lee Chun-jae. Ο Lee είναι επί του παρόντος στη φυλακή και εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για το βιασμό και τη δολοφονία της κουνιάδας του το 1994, σύμφωνα με αξιωματούχους του δικαστηρίου Daejeon και το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Νότιας Κορέας. Ήταν τεράστια νέα στη Νότια Κορέα.

Ένα μήνα αργότερα, υπήρξε μια άλλη εξέλιξη. Ο Lee ομολόγησε και τις 10 από τις δολοφονίες στη Hwaseong και τέσσερις άλλες για τις οποίους η αστυνομία δεν έδωσε λεπτομέρειες.

Είχε δώσει μια λεπτομερή ομολογία, ακόμη και σχεδιάζοντας σε ένα κομμάτι χαρτί για να εξηγήσει τις τοποθεσίες των δολοφονιών, δήλωσε αξιωματούχος της Επαρχιακής Αστυνομικής Υπηρεσίας του Γκιόνγκι Νάμπου.«Είναι μια σημαντική υπόθεση που προκάλεσε ερωτήματα σε όλη την Κορέα», δήλωσε ο αξιωματούχος. «Τα θύματα και οι οικογένειές τους απαιτούσαν έντονα (την αλήθεια)».

Ήταν μια σημαντική ανακάλυψη σε μία από τις πιο περίφημες υποθέσεις κατά συρροή δολοφονιών της χώρας. Αλλά άφησε επίσης τις αρχές σε δύσκολη θέση.
Εάν ο Λι δολοφόνησε και τους 10 ανθρώπους – συμπεριλαμβανομένης της 13χρονης- τότε ο Γιουν είχε περάσει 20 χρόνια στη φυλακή για δολοφονία που δεν διέπραξε.

Η ομολογία του Λι μόνο δεν ήταν αρκετή για να καθαρίσει το όνομα του Γιουν. Στα μάτια του νόμου, ήταν ακόμα ένας καταδικασμένος δολοφόνος.
Τρεις μέρες χωρίς ύπνο και κακομεταχείριση

Σήμερα, ο Γιουν είναι ένας άντρας στα 50 του. Εργάζεται σε ένα εργοστάσιο επεξεργασίας δέρματος στην επαρχία North Chungcheong, λίγες ώρες με το τρένο από τη Σεούλ, και εξακολουθεί να περπατάει κουτσαίνοντας. Απ’ έξω, είναι χαρούμενος και κοινωνικός, ένας άνθρωπος που μιλά δυνατά και γελάει ελεύθερα.

Αλλά η ζωή του ήταν γεμάτη δυσκολίες. Ως παιδί, η οικογένεια του Γιουν μετακόμιζε συχνά, όπως λέει ο ίδιος. Όταν ο Γιουν ήταν στο τρίτο έτος του στο σχολείο, η μητέρα του πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Μετά από αυτό, ο πατέρας του εξαφανίστηκε και ο Γιουν εγκατέλειψε το σχολείο για να ξεκινήσει να δουλεύει. Στη συνέχεια ο Γιουν ήρθε στο Hwaseong. Όταν ήταν περίπου 11 ετών, άρχισε να εργάζεται σε ένα κέντρο γεωργικών εργαλείων και στα 22 του εκπαιδεύτηκε στο ίδιο κέντρο για να γίνει ειδικευμένος τεχνικός.

Ήταν βαρύς καπνιστής και δεν είχε ποτέ σχέση με μια γυναίκα, είπε στην αστυνομία στην ομολογία του. «Δεν προσπάθησα καν να μιλήσω με κορίτσια γιατί νόμιζα ότι κανείς δεν θα ήθελε ένα άτομο με ειδικές ανάγκες σαν εμένα», είπε.

Το πρώην αφεντικό του, ο Χονγκ, τον θυμάται ως πάντα λίγο λυπημένο. «Νομίζω ότι ήταν επειδή μεγάλωσε χωρίς τους γονείς του», είπε ο Χονγκ. «Δεν ήταν πολύ ευφραδής και δεν εξέφραζε πολύ τα συναισθήματά του. Ήταν όμως εξαιρετικός στην επισκευή μηχανών».

Μετά τη σύλληψή του, ο Γιουν θυμάται να κρατείται με χειροπέδες στο δωμάτιο ανάκρισης για τρεις ημέρες. Μόλις που έτρωγε και του επέτρεπαν μόνο να φύγει για να πάει στην τουαλέτα. Όποτε προσπαθούσε να κοιμηθεί, η αστυνομία τον ξυπνούσε.

«Εκείνες οι στιγμές ήταν σαν εφιάλτης», είπε. «Όταν δεν κοιμάσαι για τρεις μέρες, δεν ξέρεις τι είπες. Δεν θυμάσαι τι έκανες. Δεν μπορείς να σκεφτείς σωστά. Απλά συμφωνείς με τις ερωτήσεις τους, συνεχώς».

Σήμερα, ο Γιουν πιστεύει ότι τον κακομεταχειρίστηκαν, αλλά εκείνη την εποχή, δεν ήξερε τίποτα για το νόμο. Δεν είχε τελειώσει καν το δημοτικό σχολείο.

Ο Γιουν υπέγραψε τελικά τρεις ομολογίες και στη δίκη παραδέχθηκε τον φόνο, ελπίζοντας να αποφύγει τη θανατική ποινή. Εμεινε στη φυλακή για 20 χρόνια.
«Πρέπει να αισθάνθηκε ότι όλα ήταν άδικα, περνώντας χρόνια στη φυλακή», δήλωσε ο Χονγκ, ο οποίος έφυγε από τη δουλειά όταν ο Γιουν πήγε στη φυλακή καθώς δεν μπορούσε να συνεχίσει την εταιρεία του χωρίς τις δεξιότητες του Γιουν. «Έχασα την επιχείρησή μου, αλλά έχασε τη ζωή του».

Τον περασμένο Δεκέμβριο, η αστυνομία της επαρχίας Gyeonggi Namu ξεκίνησε επίσημη έρευνα για τη συμπεριφορά επτά αστυνομικών και ενός εισαγγελέα που εργάστηκαν για την αρχική έρευνα για τις δολοφονίες, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των ισχυρισμών για κατάχρηση εξουσίας κατά τη διάρκεια των συλλήψεων. Τα αποτελέσματα της έρευνας δεν έχουν ακόμη δημοσιευτεί.\

Η εμπειρία του Γιουν δεν ήταν εντελώς ασυνήθιστη για την ώρα. Στη δεκαετία του 1980, ήταν σύνηθες για τους ύποπτους εγκληματίες στη Νότια Κορέα να είναι ξύπνιοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα για να τους εκμαιεύσουν μια ομολογία, σύμφωνα με τον Lee Soo-jung, ιατροδικαστή καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Kyonggi.

Και δεν ήταν μόνο ο Γιουν που κατηγόρησε την αστυνομία για βασανιστήρια. Ο Kim Chil-joon, δικηγόρος που υπερασπίστηκε άλλους υπόπτους στην υπόθεση δολοφονίας Hwaseong, δήλωσε ότι πολλοί άνθρωποι κακοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας.

Ένας από τους πελάτες του, κατηγορήθηκε για την τέταρτη και πέμπτη δολοφονία μετά τη δήλωση ενός μέντιουμ στις ΗΠΑ που είπε ότι τον είδε στο όνειρό του. Ο άνδρας υπέστη βασανιστήρια και ανάκριση και το 1995 μήνυσε με επιτυχία την κυβέρνηση για βλάβες. Όμως, δύο χρόνια αργότερα αυτοκτόνησε μετά από περιόδους κατάθλιψης και κατάθλιψης και μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής.

Πέρυσι, ο επικεφαλής επιθεωρητής Μπαν δήλωσε ότι η αστυνομία ερευνά αν οι αστυνομικοί κακοποίησαν τους υπόπτους κατά την αρχική έρευνα, επανεξετάζοντας κάποιους ισχυρισμούς. Αλλά σε αυτούς τους αξιωματικούς δεν θα αποδοθούν ποτέ κατηγορίες, καθώς το καταστατικό των περιορισμών έχει εξαντληθεί και για αυτούς τους ισχυρισμούς.
«Θέλω την τιμή μου πίσω»

Ο Γιουν είναι αποφασισμένος να καθαρίσει το όνομά του και η δίκη του ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες. Αυτό από μόνο του είναι ένα σπάνιο γεγονός στη Νότια Κορέα.

Στην περίπτωση του Γιουν, η ομολογία του Lee Chun-jae θα είναι κρίσιμη. Είναι πιθανό ότι ο καταδικασμένος δολοφόνος θα καταθέσει στο δικαστήριο ενώπιον των τριών δικαστών, οι οποίοι έχουν την εξουσία να ανατρέψουν την καταδίκη του Γιουν, δήλωσε ο Παρκ.

Υπάρχει μια καλή πιθανότητα να αθωωθεί. Σε προδικαστική ακρόαση τον Φεβρουάριο, ο προεδρεύων δικαστής ζήτησε συγγνώμη προφορικά για την ψευδή καταδίκη του Γιουν.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα με την υπόθεση του Γιουν. Αν και το DNA του Lee ταιριάζει με έναν αριθμό δολοφονιών, η αστυνομία δεν έχει ανακοινώσει στοιχεία DNA που να τον συνδέουν με το 13χρονο κορίτσι.

Επίσης, οι ηβικές τρίχες που βρέθηκαν στη σκηνή ταιριάζουν 40% με αυτές του Γιουν, σύμφωνα με μια έκθεση του 1989 που γράφτηκε από έναν εμπειρογνώμονα της Εθνικής Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας (NFS).

Σε αυτές τις τρίχες δεν έχουν γίνει τεστ DNA και ακόμη και αν ταιριάζουν τελικά με του Γιουν, ο δικηγόρος του Park προειδοποιεί ότι είναι πιθανό ένα δείγμα που ελήφθη από τον Γιουν θα μπορούσε να είχε αναμιχθεί με αποδεικτικά στοιχεία από τη σκηνή της δολοφονίας. Το δικαστήριο διέταξε το NFS να εξαγάγει DNA από τα μαλλιά, είπε ο Park.

Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει αρκετούς μήνες, αλλά εάν ο Γιουν κριθεί αθώος, μπορεί να υποβάλει αξίωση αποζημίωσης, σύμφωνα με τον Park.

Ο Γιουν λέει ότι τίποτα δεν μπορεί να τον αποζημιώσει για τα 20 χρόνια ζωής που έχασε. Ακόμα και όταν απελευθερώθηκε από τη φυλακή πριν από 10 χρόνια, ο κόσμος είχε αλλάξει τόσο πολύ που αρχικά ήθελε να επιστρέψει. «Μου πήρε περίπου τρία χρόνια για να προσαρμοστώ», είπε. «Δεν μπορούσα να ζήσω. Τα μοτίβα ζωής μου στη φυλακή δεν ταίριαζαν στον νέο κόσμο με τον οποίο ήμουν αντιμέτωπος».

Ο Γιουν γνωρίζει ότι ο Lee δεν θα δικαστεί ποτέ για το έγκλημα, ούτε οι αστυνομικοί που λέει ότι τον βασάνισαν, επειδή έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τις άυπνες νύχτες που πέρασε σε αυτό το μικρό δωμάτιο ανάκρισης της αστυνομίας.

Θέλει απλώς να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του ως αθώος άνθρωπος. «Θέλω να ξεκαθαρίσω την ψευδή κατηγορία εναντίον μου και θέλω την τιμή μου πίσω», λέει. «Θέλω να είμαι ικανοποιημένος με αυτά, και αυτό είναι όλο».

Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/stories/perase-20-hronia-sti-fylaki-gia-dolofonia

«Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω καί ὁ νοῶν νοήτω». Αυτός είναι ο δρόμος για να απαλλαγούμε από το Ψευτορωμαίϊκο

Κυριακή της Αρχιερατικής προσευχής σήμερα και ο Ιησούς μας αποδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές του Ιησού θα κατακτήσουν ουσιαστικά, αυθεντικά κι όχι υποκριτικά, φαρισαϊκά, πολιτικά και πνευματικά τον πλανήτη, τον κόσμο ολάκερο και κατά προέκταση την πατρίδα μας την Ελλάδα.

Η ενότητα της Εκκλησίας

Στην προσευχή Του προς τον Θεό Πατέρα ξεκαθαρίζει κάτι μοναδικό, τον δρόμο για να απελευθερώσουμε την πατρίδα και να λάμψει πάλι το ελληνορθόδοξο πνεύμα και πρακτική.

Ο δρόμος αυτός εμπεριέχει τις πιο κάτω προδιαγραφές που πρέπει να ακολουθήσουν οι πιστοί ορθόδοξοι πολίτες τούτης της χώρας.

Είπε ο Ιησούς στην υπέροχη και μοναδική αρχιερατική προσευχή  (μία από τις τρεις μετά το Σαραντάρι όρος και την τελευταία Του στο όρος των Ελαιών πριν τον συλλάβουν):

1ον)   Εγώ σε έκανα γνωστό στους ανθρώπους που τους πήρες μέσα από τον κόσμο και μου τους εμπιστεύτηκες. Ανήκαν σ’ εσένα, κι εσύ τους έδωσες σ’ εμένα, κι έχουν δεχτεί το λόγο σου. Επομένως οι άνθρωποί του πρέπει να προέρχονται από τους εκ Θεού εκλεγμένους, δεν είναι τυχαίοι άνθρωποι.

2ον) Αυτοί τώρα ξέρουν πως όλα όσα μου έδωσες προέρχονται από σένα·

3ον) γιατί τις διδαχές που μου έδωσες, εγώ τις έδωσα σ’ αυτούς, κι αυτοί τις δέχτηκαν και αναγνώρισαν πως πραγματικά από σένα προέρχομαι, και πίστεψαν πως εσύ με έστειλες στον κόσμο.

4ον) Εγώ γι’ αυτούς παρακαλώ. Δεν παρακαλώ για τον κόσμο αλλά γι’ αυτούς που μου έδωσες, γιατί ανήκουν σ’ εσένα.

5ον) Κι όλα όσα είναι δικά μου είναι και δικά σου, και τα δικά σου είναι και δικά μου, και δι’ αυτών θα φανερωθεί η δόξα μου.

6ον) Τώρα δεν είμαι πια μέσα στον κόσμο· ενώ αυτοί μένουν μέσα στον κόσμο, κι εγώ έρχομαι σ’ εσένα. Άγιε Πατέρα, διατήρησέ τους στην πίστη με τη δύναμη του ονόματός σου που μου χάρισες, για να μείνουν ενωμένοι όπως εμείς.

Συμπέρασμα Α) οι πιστοί Ορθόδοξοι Έλληνες είναι αδιανόητο να διακατέχονται από διχόνοια κι ελεεινούς, εγωιστικού τύπου, αντιδράσεις και συμπεριφορές. Όλα αυτά τα χρόνια από το 1821 μας δίδαξαν πως εξ αιτίας της εγωπάθειάς μας απαλλαχτήκαμε από την ανατολίτικη σκλαβιά των 400-500 χρόνων και γίναμε σκλάβοι στους αρχιαιρεσιάρχες δυτικόφραγκους. Και τούτο γιατί μείναμε χωρίς τη χάρη του Θεού και ως τώρα προκοπή δεν είδαμε ούτε θα δούμε.  

7ον) Όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους διατηρούσα στην πίστη με τη δύναμη του ονόματός σου. Αυτούς που μου έδωσες τους φύλαξα, και κανένας απ’ αυτούς δε χάθηκε, παρά μόνο ο άνθρωπος της απώλειας, για να εκπληρωθούν τα λόγια της Γραφής.

Συμπέρασμα Β) Κι ανάμεσα στους πιστούς θα βρεθούν Ιούδες προδότες, τέτοιοι υπήρξαν και θα υπάρξουν πχ. ο άλιωτος Κωλέτης όπως αφηγείται ο Μακρυγιάννης, να μην μιλήσουμε για τους Φαναριώτες πχ. Μαυροκορδάτο και τους οπαδούς του Διαφωτισμού που θεωρούσαν τη Δύση και τον πολιτισμό της μοναδική λύση για τους καθυστερημένους Έλληνες του βαυαρικού προτεκτοράτου. Αυτοί έγιναν οι συντελεστές στο να δολοφονηθεί ο Καποδίστριας και να αποκτήσει το ελληνικό κράτος καθολικό Βασιλιά. Και δεν έφτανε αυτό, οδηγήθηκε από τους «προστάτες και τους ημεδαπούς Γραικύλους» η ελλαδική Εκκλησία σε ένα κολοσσιαίας σημασίας έγκλημα· το λεγόμενο αυτοκέφαλο. Σωστή προδοσία σε βάρος του Έθνους.[1] Και μετά του ενός παραστρατήματος προστέθηκε κι έτερο, η αλλαγή του πατρώου ημερολογίου κατά το δυτικόφερτο Γρηγοριανό, δίνοντας μια ακόμη αιτία στους Έλληνες χριστιανούς να διχασθούν.

8ον) Τώρα όμως εγώ έρχομαι σ’ εσένα, και τα λέω αυτά όσο είμαι ακόμα στον κόσμο, ώστε να έχουν τη δική μου τη χαρά μέσα τους σ’ όλη την πληρότητά της.

Συμπέρασμα Γ). Οι πολίτες του Χριστού θα ζουν ακόμη και την παραμονή της εκτέλεσής τους στην πλέρια χαρά. Θα χαίρονται και θα το γλεντούν σαν τους Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες και μόνο γιατί θα τους στήνουν στον τοίχο καθώς θα συνεχίζουν το δρόμο που χάραξαν οι Απόστολοί Του. Συγκρίνεται τα ανωτέρω με το συμβιβασμό του Ιερωνύμου και την υποταγή της ΔΙΣ στο άθεο, υλιστικό, αστικό κράτος που απαγόρευσε στους πιστούς τη μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης, την Μεγάλη Εβδομάδα και όρθωσε τεράστια εμπόδια και άρνηση στην Θεία Κοινωνία με τα επιστημονικοφανή και δυτικότροπα επιχειρήματά του.

9ον) Εγώ τους έδωσα το δικό σου μήνυμα· ο κόσμος όμως τους μίσησε γιατί δεν ανήκουν στον κόσμο, όπως και εγώ δεν προέρχομαι από τον κόσμο.

Συμπέρασμα Δ) Ο κόσμος θα μισήσει τους αληθινούς Έλληνες στρατιώτες του Χριστού μέχρι θανάτου.

10ον) Σε παρακαλώ, όχι να τους πάρεις από τον κόσμο, αλλά να τους προστατέψεις από το διάβολο.

Συμπέρασμα Ε) Ο αγώνας των Ελλήνων ορθοδόξων θα είναι όχι με τα ανθρωπάκια όργανα του συστήματος, όπως οι τρεις αφορισμένοι από τον τέως Καλαβρύτων, αλλά με τον ίδιο τον πατέρα τους τον διάβολο.

11ον) Δεν προέρχονται από τον πονηρό κόσμο, όπως και εγώ δεν προέρχομαι απ’ αυτόν τον κόσμο.

12ον) Με την αλήθεια σου ξεχώρισέ τους από τον κόσμο· ο δικός σου ο λόγος είναι αλήθεια.

13ον) Όπως εσύ έστειλες εμένα στον κόσμο, έτσι κι εγώ έστειλα στον κόσμο αυτούς·

14ον) και για χάρη τους αφιερώνω και προσφέρω τον εαυτό μου σ’ εσένα, ώστε κι αυτοί, με τη βοήθεια της αλήθειας, να είναι αφιερωμένοι σ’ εσένα.

15ον) Δεν προσεύχομαι μόνο γι’ αυτούς αλλά και για κείνους που με το κήρυγμα αυτών θα πιστεύουν σ’ εμένα. Επειδή δηλαδή θα πέθαινε για αυτούς, (άρα ο δρόμος των χριστιανών είναι δρόμος θυσίας και θανάτου) είπε επίσης ότι «για χάρη τους αγιάζω τον εαυτό μου, για να μην νομίσει κάποιος ότι το έκανε αυτό μόνο για τους αποστόλους, πρόσθεσε, όχι για αυτούς…». Παρακαλάει λοιπόν ο Κύριος όχι μόνο για τους δώδεκα μαθητές. Δεν πρέπει να εννοηθεί ότι αναφέρεται σε εκείνους μόνους, οι οποίοι άκουσαν αυτούς τους ίδιους τους αποστόλους για όσο ζούσαν σωματικά, αλλά και στους άλλους οι οποίοι γεννήθηκαν πολύ μετά το θάνατο εκείνων και πίστεψαν στο Χριστό μέσω του λόγου τους. Αναφέρεται δηλαδή όχι μόνο στο στενότερο κύκλο των μαθητών, αλλά στον ευρύτερο κύκλο των πιστών, ο οποίος θα είναι ο καρπός της ιεραποστολικής τους δράσης και διακονίας του λαού του Θεού. Υποδεικνύει δε έμμεσα στους μέλλοντες πιστούς χριστιανούς ότι αυτό που θα κηρύξουν οι απόστολοι και τον μαρτυρικό θάνατο που θα υποστούν ένεκα της επαναστατικής αλήθειας των λόγων τους σ’ ένα κόσμο που κυριαρχεί η υποκρισία, το ψέμα, η λαγνεία, η καλοπέραση του Εγώ, και η απάτη, θα τον υποστούν και οι μελλοντικές γενεές πιστών ανά τους αιώνες.

Συμπέρασμα Ε) Δεν νογάται πιστός Έλλην Ορθόδοξος Χριστιανός που δεν είναι αποφασισμένος να πεθάνει για την πίστη του την Αγία και της πατρίδας την Ελευθερία.

16ον) Ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ μ’ εσένα. Να είναι κι αυτοί ενωμένοι μ’ εμάς, κι έτσι ο κόσμος να πιστέψει ότι μ’ έστειλες εσύ.

17ον) Εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έδωσα σ’ αυτούς, για να είναι ένα μεταξύ τους, όπως εμείς είμαστε ένα: εννοεί την δόξα που  προέρχεται από την ενότητα, την ομόνοια των μαθητών του και των μεταγενέστερων γενεών· διότι από αυτήν δοξάζονται όχι λιγότερο από όσο δοξάζονται από αυτά (τα θαύματα) που επιτελούν και θα συνεχίσουν να κάνουν άχρι τέλους. Την δόξα «του να είμαι ένα με σένα» εγώ ως άνθρωπος, «έδωσα σε αυτούς, για να είναι ένα όπως εμείς είμαστε ένα».
«Όπως ακριβώς δηλαδή θαυμάζουμε το Θεό, ότι σε εκείνη την φύση δεν υπάρχει ούτε αντίθεση ούτε διαμάχη, και αυτή είναι μέγιστη δόξα· έτσι και αυτοί, λέει, από αυτό, από την ομόνοια εννοώ, ας γίνουν λαμπροί. Το συνδετικό αυτής της ενότητας, είναι η δόξα· κανείς βεβαίως από αυτούς που εξετάζουν προσεχτικά, δεν θα έφερνε αντίρρηση στο ότι δόξα λέγεται το Άγιο Πνεύμα».

Συμπέρασμα ΣΤ) Άρα οι πιστοί Έλληνες Ορθόδοξοι δεν μπορούν παρά να είναι γνήσιοι, αυθεντικοί και μοναδικοί Πεφωτισμένοι.

18ον) Εγώ ενωμένος μαζί τους κι εσύ ενωμένος μαζί μου, ώστε ν’ αποτελούν μια τέλεια ενότητα, κι έτσι ο κόσμος να καταλαβαίνει ότι μ’ έστειλες εσύ κι ότι αγάπησες κι αυτούς όπως αγάπησες εμένα.

19ον) Πατέρα, θέλω αυτοί που μου έδωσες να είναι μαζί μου όπου είμαι κι εγώ, για να μπορούν να βλέπουν τη δόξα μου, τη δόξα που μου χάρισες, γιατί με αγάπησες προτού να γίνει ο κόσμος.

20ον) Πατέρα, δίκαιε κριτή, ο κόσμος δε σε γνώρισε, ενώ εγώ σε γνώρισα, κι αυτοί εδώ έχουν αναγνωρίσει πως μ’ έστειλες εσύ.

21ον) Τους έμαθα ποιος είσαι και θα συνεχίσω να τους το μαθαίνω, ώστε να είναι μέσα τους η αγάπη με την οποία με αγάπησες, όπως κι εγώ θα είμαι μέσα τους». Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο Κεφάλαιο 17.

Συμπέρασμα τελικό: Επιτρέπεται σαν στρατευμένος πιστός να θυσιάζεσαι και να θυσιάζεις από αγάπη, προς τον Θεό (σαν τον Αβραάμ τον παρ’ ολίγο πατροκτόνο) για λόγους ευσέβειας και σωφροσύνης προς το Θεό Πατέρα, τον Υιό του και το Άγιο Πνεύμα.

[1]Μοναχού Αβραάμ Αγιορίτου: ΡΩΜΑΙΪΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ. Το Γένος σε νέα αιχμαλωσία. Εκδόσεις “ΠΟΙΜΕΝΙΚΟΣ ΑΥΛΟΣ”, τόμος Β΄, σελίδες 90 και 91.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

 

Η άλωση της Πόλης και το δίδαγμά της που δεν θα το αφομοιώσουμε γιατί μας τυφλώνει το ψευτορωμαίϊκο

Πνεύμα Θεού δεν έχουμε, ομόνοια επίσης, εγωπαθείς μέχρι θανάτου παραμένουμε κι αμετανόητοι άρα καλά παθαίνουμε…

Αυτός καλά την κάνει τη δουλειά του, εμείς;

Το να συρρικνωθούμε σαν επικράτεια είναι τίποτα μπροστά στην πνευματική μας αποσύνθεση!

Περιμένουμε ακόμη να μας γράψετε με ποιο τρόπο θα υπερασπιστούμε τούτο τον εν διαλύσει τόπο!

Γράψτε μας ή τηλεφωνείστε μας και μην δειλιάζετε ο τρόπος μας ενδιαφέρει όχι το πραγματικό σας όνομα!

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Εχθροί και φίλοι συνασπίζονται πως να μας εξοντώσουν

Η Ιστορία κάνει κύκλους. Ταυτόχρονα προσφέρει διδάγματα. Η σημερινή επέτειος της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης αποτελεί μια κορυφαία ευκαιρία για να συνδέσουμε -εν μέσω καταιγιστικών εξελίξεων- το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον…
Αν και έχουν περάσει σχεδόν έξι αιώνες, είναι αρκετές οι αναλογίες που καταγράφονται ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Όπως και παρόμοιοι οι κίνδυνοι που απειλούν το έθνος και την πατρίδα.

Βεβήλωση και ιεροσυλία παντού και σε όλα, με μας να στεκόμαστε παθητικοί μοιρολάτρες, χαμένοι-θαμμένοι στον αστικό υλισμό μέχρι τα μπούνια και πάνω από όλα αμετανόητοι

Συνηθίζουμε κάθε φορά -και σωστά- να ανασύρουμε στη μνήμη την ιστορική και ένδοξη αυτοθυσία του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ του Παλαιολόγου και των υπερασπιστών της «θεοφυλάκτου Πόλεως». Μπορεί μάλιστα ο «μαρμαρωμένος βασιλιάς» που περιμένει τη στιγμή να ανακτήσει την Πόλη και την αυτοκρατορία του να αποτελεί έναν θρύλο -ο οποίος πάντως παραμένει ζωντανός μέχρι σήμερα-, αλλά υπάρχουν και τα αδιαμφισβήτητα, καταγεγραμμένα, γεγονότα που διδάσκουν.

Η άρνηση του αυτοκράτορα να συνθηκολογήσει και να αποδεχθεί την πρόταση του σουλτάνου να τον αναγνωρίσει ως ηγεμόνα της Πελοποννήσου, προτιμώντας να πολεμήσει ως απλός στρατιώτης και να πέσει στη μάχη, είναι το πιο ηχηρό ιστορικό μήνυμα που έρχεται προς τους σημερινούς ταγούς μας.

Η Ελλάδα βρίσκεται και τώρα κυκλωμένη από εχθρούς. Τους ίδιους εχθρούς που δεν ονειρεύονται απλώς αλλά και διακηρύσσουν προκλητικά τα σχέδιά τους για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διόλου τυχαία και σήμερα ο Ερντογάν αρέσκεται να αποκαλείται «σουλτάνος» και ως τέτοιος συμπεριφέρεται. Κι εκτός των άλλων επιθετικών ενεργειών του, οι ορδές των παράνομων μεταναστών που συγκεντρώνει και μετακινεί από το έδαφός του είναι το εργαλείο για την ύπουλη και σταδιακή επανάληψη της «άλωσης».

Αναπαράσταση της μεγάλης ήττας του ελληνοχριστιανισμού που ήρθε το 1453 και της νέας που αναμένεται

Το πρώτιστο καθήκον όλων μας σήμερα είναι να κλείσουμε κάθε κερκόπορτα και δυστυχώς είναι πολλές αυτές οι πιθανές εστίες. Η παρακμή και η εξασθένηση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια είναι ανάλογες με εκείνες που προηγήθηκαν της 29ης Μαΐου 1453. Οι έριδες και η σήψη, το ίδιο. Όπως επίσης είναι πολλοί και εκείνοι που -στο όνομα ενός δήθεν «ρεαλισμού»- διαβρώνουν την εθνική συνείδηση ανακυκλώνοντας αυταπάτες, όπως και τότε, περί βοήθειας από διάφορους «συμμάχους». Όμως εν τέλει καλλιεργούν το έδαφος για να παραδώσουμε τα όπλα μέσω μιας σύγχρονης συνθηκολόγησης με τη μορφή είτε της συνεκμετάλλευσης είτε της εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Με φόντο τον διαμελισμό…

https://www.dimokratianews.gr/i-thesi-mas/i-alosi-tis-polis-kai-to-didagma-tis/

 

It’s up to you to choose what is true and what is fake.

Watch the following youtube production and make your decision. If you want, contact me at my e-mail: evagellatos46@gmail.com and give us your opinion how to defend ourselves our freedom and rights and how to protect us from futured pandemias to come:

http://https://www.youtube.com/watch?v=ijhJMiWjdRU

George Evangelatos M.D. Child and adult Psychiatrist, Neurologist and Psychoanalyst.

 

 

 

«Το κράτος δικαίου, τα μέτρα για τον κορωνοϊό και η απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα…»

Η Ελληνική Κυβέρνηση, για την προστασία της δη­­­μόσιας υγείας, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, προχώρησε έγκαιρα στη λήψη έκτακτων μέτρων, αναστέλλοντας πολλά θεμελιώδη δικαιώματα, κατ’ εφαρμογή του «Δικαίου της ανάγκης». Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών συμμορφώθηκε με τα μέτρα, έστω και εάν ορισμένοι εξέφρασαν επιφυλάξεις ως προς τη συνταγματικότητα και ως προς τον τρόπο εφαρμογής μερικών εξ αυτών.

Στο σημερινό χρονικό σημείο, όπου, μετά και τη σταθερή πτωτική τάση των κρουσμάτων του κορωνοϊού, κρίθηκε ότι εκτός από την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού, πρέπει να αποτραπεί και η κατάρρευση της οικονομίας και αρχίζει η σταδιακή χαλάρωση των μέτρων, θα πρέπει να εκφρασθούν ορισμένοι προβληματισμοί, ως προς την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα μερικών από τα επιβληθέντα μέτρα και ως προς τις διακρίσεις, κατά την εφαρμογή τους και επίσης να εκφρασθούν κάποιες σκέψεις, σχετικά με την περίπτωση της τυχόν επανόδου του κορωνοϊού στο εγγύς μέλλον.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, με την ΕΣΔΑ και με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα έκτακτα μέτρα, με τα οποία αναστέλλεται η ισχύς θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως η ελευθερία της κίνησης, της συνάθροισης, της θρησκευτικής λατρείας, πρέπει να είναι αναγκαία και πρόσφορα, δηλαδή να μην υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο που απαιτείται για την αποτροπή του κινδύνου και ο κίνδυνος να μην μπορεί να αποτραπεί με άλλο, ηπιώτερο μέτρο, να είναι χωρίς διακρίσεις, να τηρείται πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και να είναι προσωρινής και περιορισμένης ισχύος.

Τα έκτακτα περιοριστικά μέτρα που επιβλήθηκαν και εφαρμόζονται στην Ελλάδα , έχουν τις ανωτέρω προϋποθέσεις ή μήπως για ορισμένα εξ΄αυτών υπήρξε υπέρβαση του αναγκαίου μέτρου και άλλα εξ΄αυτών εφαρμόζονται με διακρίσεις; Σημειωτέον ότι το Ανώτατο Δικαστήριο της Βοσνίας, κατόπιν σχετικής προσφυγής, έκρινε άκυρο, ως ενέχον διακρίσεις, λόγω ηλικίας, το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών.

Έντονες αντιδράσεις εκφράζονται για την επαρκή προστασία των θέσεων εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων καθώς και για την μην μη επαρκή διασφάλιση της εξακολούθησης λειτουργίας κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες πλήττονται ιδιαίτερα, από την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, εξ αιτίας της επιβολής του μέτρου παύσεως της λειτουργίας των καταστημάτων. Το κράτος οφείλει να τους ενισχύει με κρατικές επιχορηγήσεις, ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, η οποία, διαφορετικά θεωρείται από τους περισσότερους ως βεβαία.

Επίσης πολλές αντιδράσεις και επικρίσεις δέχεται το μέτρο της ολοκληρωτικής απαγόρευσης της παρουσίας των πιστών, στη θεία λειτουργία. Τίθεται, ευλόγως, το ερώτημα γιατί ήταν αναγκαίο το μέτρο αυτό, για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού και δεν ήταν αρκετό το ηπιότερο μέτρο της παρουσίας των πιστών, με αυστηρή τήρηση όλων των ενδεδειγμένων μέτρων, δηλαδή περιορισμένος αριθμός προσώπων, σε απόσταση μεταξύ τους, ανάλογα με την επιφάνεια των τετρ. μέτρων κάθε ιερού ναού, ώστε να αποτρέπεται ο συνωστισμός ή έστω στον προαύλιο χώρο, δεδομένης μάλιστα της καλοκαιρίας που επικρατούσε και κατά το μήνα Απρίλιο, με χρήση μάσκας, αντισηπτικών κ.λ.π. Τα μέτρα αυτά προφανώς θα τηρούνται μετά τις 17 Μαΐου, γιατί λοιπόν, δεν θα μπορούσε να έχει εξασφαλισθεί ώστε να εφαρμόζονται, κατά τον ίδιο τρόπο και κατά τον μήνα Απρίλιο και μάλιστα κατά την Μεγάλη Εβδομάδα, δεδομένου μάλιστα ότι από την έναρξη της λήξεως των περιοριστικών μέτρων, στα μέσα Μαρτίου, μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα (στα μέσα Απριλίου) μεσολάβησε χρονικό διάστημα ικανό για την πλήρη προετοιμασία της ενημέρωσης των πιστών και της πρακτικής εφαρμογής του τρόπου αυτού συμμετοχής τους στη θεία λατρεία;

Γιατί υπήρξε τόση έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους εκπροσώπους της Εκκλησίας και προς τους πιστούς, ενώ ειδικώς οι κατηγορίες αυτές των πολιτών, όπως και οι περισσότεροι πολίτες ασφαλώς, διαθέτουν και συνείδηση και ενδιαφέρον για να προστατεύσουν την υγεία των συνανθρώπων τους και του εαυτού τους. Το επιχείρημα ότι και σε άλλες χώρες εφαρμόσθηκαν τα ίδια αυτά μέτρα, δεν πείθει, αφού ως γνωστό, πολλές άλλες χώρες των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, που εφάρμοσαν ηπιότερα μέτρα, έχουν μικρό αριθμό θανάτων (μικρότερο της Ελλάδας) σε σχέση με τον πληθυσμό τους. (στοιχεία για τα οποία ουδεμία αναφορά γίνεται στις σχετικές ενημερώσεις).

Ήταν αναγκαίο και αναλογικό για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού ή αντίθετα ήταν υπερβολικό και μη αναγκαίο το μέτρο της απαγόρευσης της κωδωνοκρουσίας και των μεγαφώνων στις εκκλησίες ή της απαγόρευσης της λιτάνευσης του επιταφίου ή της εικόνας, μόνο από τους ιερείς και τους ιεροψάλτες, ώστε οι πιστοί να παρακολουθούν από τα μπαλκόνια τους και τα παράθυρα των σπιτιών τους;

Και επιπλέον τίθεται το ερώτημα εάν τα μέτρα αυτά εφαρμόσθηκαν κατά διακριτική μεταχείριση, δεδομένου ότι, κατά παράβαση των μέτρων αυτών επετράπη και η μετακινούμενη συναυλία της δημοφιλούς καλλιτέχνιδος στους δρόμους των Αθηνών, καθώς και η χρήση των μεγαφώνων από τον ιμάμη στα τζαμιά της Θράκης. Πέραν της ακραίας αυστηρότητας της άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον εκπροσώπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αποφασίσθηκε να επαναλειτουργήσουν κατά προτεραιότητα από 4-5-2020, τα κομμωτήρια και κέντρα αισθητικής δείχνοντας (ορθώς) μεγάλη κατανόηση για την ανάγκη πολλών πολιτών προς περιποίηση του σώματος, πλην όμως αγνοώντας την ψυχική και πνευματική ανάγκη χιλιάδων πιστών χριστιανών, ανακοινώθηκε ότι η συμμετοχή στη θεία λατρεία θα επιτραπεί δύο (2) εβδομάδες αργότερα, στις 17/5/2020 και ενώ εν τω μεταξύ σε όλο αυτό το διάστημα οι πολίτες κάθε ηλικίας, συνωστίζονται καθημερινά έξω από τις Τράπεζες ή τα Υποθηκοφυλακεία, τα οποία επίσης επαναλειτούργησαν κατά προτεραιότητα.

Εκείνοι που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την ομολογουμένως κατά υποδειγματικό τρόπο πραγματοποιηθείσα συγκέντρωση των εργαζομένων την ημέρα της Πρωτομαγιάς, επικαλέσθηκαν το επιχείρημα ότι η «πολιτική» συνάθροιση δεν περιλαμβάνεται στα έκτακτα μέτρα. Δηλαδή, κατά την άποψη αυτή, μόνον η θρησκευτική ειρηνική συνάθροιση των πιστών και δη των Χριστιανών στον προαύλιο χώρο του ιερού ναού και με τήρηση των ενδεδειγμένων μέτρων ευνοεί τη διάδοση του κορωνοϊού και παραγνωρίζεται το ότι τόσο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) εφαρμόζουν πολύ αυστηρό έλεγχο της αναλογικότητας και της δίκαιης ισορροπίας, στον περιορισμό του δικαιώματος της συνάθροισης (προφανώς, όχι μόνο της «πολιτικής»).

Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα εάν κάποιος συμφωνεί η διαφωνεί με τις ανωτέρω αντιρρήσεις και παρατηρήσεις, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η διαχείριση της κατάστασης από τώρα και στο εξής, τόσο εκ μέρους του Κράτους όσο και εκ μέρους των πολιτών.

Αφού, κατά τη γνώμη των ειδικών, αναμένεται με βεβαιότητα ότι το φθινόπωρο θα υπάρξει δεύτερο κύμα του κορωνοϊού, το Κράτος οφείλει μέχρι τότε να έχει μεριμνήσει ώστε να είναι πλέον απολύτως έτοιμο, για την αντιμετώπισή του, εξασφαλίζοντας εγκαίρως όλα τα απαιτούμενα (μαζικά τεστ, πρόσληψη του αναγκαίου αριθμού ιατρών και νοσηλευτών, κλίνες και εξοπλισμός στις ΜΕΘ και γενικότερα αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας) Και επιπλέον να έχει μεριμνήσει για την καλλιέργεια της υπευθυνότητας των πολιτών και για την συνεχή ενημέρωση μέχρι τότε όλου του πληθυσμού, ως προς τον τρόπο προφύλαξής του (μέτρα ατομικής υγιεινής, αποφυγή συνωστισμού κλπ) και όχι να ασκούνται ποινικές διώξεις ούτε να επιβάλλονται πρόστιμα.

Με δεδομένο ότι θεωρείται βεβαία η επάνοδος του κορωνοϊού, μετά από μερικούς μήνες, δεν θα υπάρχουν πλέον ούτε οι δικαιολογίες ούτε οι προϋποθέσεις του απρόβλεπτου και του έκτακτου, ώστε να ανασταλούν θεμελιώδη δικαιώματα.

Και πέραν όλων αυτών, οι πολίτες πρέπει να επαγρυπνούμε, ώστε η επανάκαμψη του κορωνοϊού να μην αποτελέσει το πρόσχημα για την καταπάτηση των ατομικών, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων και να μην χρησιμοποιηθεί ως «εργαλείο» για τη φίμωση της αντίθετης άποψης και τις διώξεις των διαφωνούντων. Θα πρέπει να μην επιτρέψουμε στους εαυτούς μας τον «εθισμό» στην παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

«Προσδίδοντας στην Κυβέρνηση απεριόριστες εξουσίες, ο πιο αυθαίρετος κανόνας μπορεί να καταστεί νόμιμος και έτσι μία δημοκρατία μπορεί να καταστήσει ανεκτό τον πιο απόλυτο δεσποτισμό» Friedrich August von Hayek, Ο δρόμος προς την δουλοπαροικία.

* Επιτ. Προέδρο Αρείου Πάγου, -Πρώην Πρωθυπουργό.

Η κατασκευή που πλαισιώνει τη σελίδα (“Φακός & ομπρέλα”) είναι έργο του γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου.

Ευρωζώνη: η απόλυτη πνευματική σύγχυση και απάτη!

Του Σπύρου Στάλια 

Σύμφωνα με τους μετακεϋνσιανούς, και από τα μαθήματα που έχουμε πάρει από την μεγάλη κρίση του 1929 αλλά και από τις μεταγενέστερες, το κράτος που εκδίδει το νόμισμα του, έχει την θεμελιώδη υποχρέωση να διατηρεί το επίπεδο της εθνικής δαπάνης-ζήτησης σε εκείνο το επίπεδο, έως ότου επιτύχει την πλήρη απασχόληση του εργατικού δυναμικού και των πόρων. Παράλληλα το κράτος πρέπει να διατηρεί τα επιτόκια, ως αναγκαίο όρο, σε εκείνο το ύψος που να καθιστούν το χρήμα φθηνό.

Κάνοντας αυτά το κράτος θα πρέπει να αδιαφορεί για το αν ο προϋπολογισμός του είναι ελλειμματικός, όσο και αν είναι μεγάλο το έλλειμμα. Αν πάλι χρειαστεί να είναι πλεονασματικός, για άλλους λόγους, αυτό πάλι μπορεί να το κάνει.

Οι πολιτικές του ελλειμματικού ή πλεονασματικού προϋπολογισμού, δεν είναι καλές ή κακές, απλά είναι μέσα για την επίτευξη των στόχων ενός σύγχρονου κράτους δηλαδή της πλήρους απασχόλησης, του χαμηλού θετικού πληθωρισμού, της δίκαιης κατανομής του εισοδήματος και του πλούτου και της σταθερότητα του πιστωτικού συστήματος.

Στην θέση αυτή, οι νεοφιλελεύθεροι της ευρωζώνης, προβάλλουν δύο αντιρρήσεις. Την πρώτη την αντλούν από την δημοσιονομική πολιτική και ονομάζεται «Ρικαρντιανό Ισοδύναμο» (Ricardian Equivalence) και την δεύτερη από την νομισματική πολιτική και ονομάζεται «Αρχή του Παραγκωνισμού» (Crowding Out) ή «Άποψη του Υπουργείου Οικονομικών», γιατί το 1930 ο Κέϋνς αντιτάχθηκε σε αυτή την άποψη του Υπουργείου που είχε υπουργό τον Τσώρτσιλ. Και οι δύο αυτές αρχές θέλουν να καταδείξουν την αδυναμία της επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής να υλοποιήσει τους μακροοικονομικούς της στόχους.

Επί της ουσίας, οι αρχές αυτές έλκουν την καταγωγή τους από τούς τραπεζίτες και τους κεφαλαιούχους του χρήματος, και δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να τους θέτουν στην πυραμίδα της κοινωνικής ιεραρχίας χωρίς να λογοδοτούν πουθενά.

Το «Ισοδύναμο του Ρικάρντο» μας έρχεται από την Αγγλία του 1815 και κανείς δεν γνωρίζει γιατί ονομάστηκε έτσι, αφού ο Ρικάρντο ποτέ δεν αποδέχτηκε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με αυτή την αρχή, οι δρώντες στην οικονομία, αντιλαμβανόμενοι ότι τα ελλείμματα του κράτους για παραπάνω δαπάνες, που χρηματοδοτούνται με τωρινό δανεισμό, σημαίνουν μελλοντική αυξημένη φορολογία γι’ αυτούς, από τώρα μειώνουν την κατανάλωση και τις επενδύσεις και έτσι ακυρώνουν εν τη γενέσει της την επεκτατική δημοσιονομική πολιτική του κράτους. Και αντιστρόφως αν το κράτος έχει δημοσιονομικό πλεόνασμα, τότε η λιτότητα δεν μπορεί να θίξει την ενεργό ζήτηση. Πολιτικά κανείς δεν μπορεί να μιλάει κατά της λιτότητας που φαίνεται καλή πολιτική και όποιος την κατακρίνει είναι χυδαίος, λαϊκιστής και φασίστας.

Με βάση την «Αρχή του Παραγκωνισμού» ή «Άποψη του Υπουργείου Οικονομικών», οι νεοφιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι αφού το κράτος δημιουργεί ελλείμματα δανειζόμενο, αυτό αυξάνει το ύψος του επιτοκίου με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά να μην μπορούν να δανειστούν με αποτέλεσμα να παραγκωνίζονται οι ιδιωτικές επενδύσεις και έτσι εν τη γενέσει της και πάλι να ακυρώνεται η δημοσιονομική πολιτική του κράτους. Με βάση και τις δύο αρχές άλλη οδός για την μακροχρόνια ανάπτυξη είναι μόνο η λιτότητα και αδιαφιλονίκητα η διατήρηση της αξίας του ευρώ.

Και οι δυο αρχές αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της σύγχρονης νεοφιλελεύθερης «μακροοικονομίας» που διδάσκεται στα ανά τον κόσμο Πανεπιστήμια, που έχει διαχυθεί ως πίστη σε όλες της κοινωνίες.

Όλοι οι καθώς πρέπει άνθρωποι, κάθε κατεστημένου στην Ευρώπη και στον κόσμο όλο, ανεξαρτήτως ιδιότητας και τάξης, πιστεύουν ότι οι δύο αυτές αρχές είναι αληθείς, έστω και αν αντιστρατεύονται στα συμφέροντα τους. Έχουμε πνευματική σύγχυση και ραθυμία ή αλλοιώς ομαδική βλακεία. Οι αρχές αυτές εκφράζονται με την κατεστημένη αντίληψη ότι το κράτος μεγάλο ή μικρό είναι κακό και ανίκανο και ότι το χρήμα πρέπει να το διαχειρίζεται οι τραπεζίτες πέραν παντώς πολιτικού και κοινωνικού ελέγχου.

Ας δούμε το πρώτο επιχείρημα, το «Ρικαρντιανό Ισοδύναμο» που υποθέτει ότι το χρήμα είναι ουδέτερο και ορισμένο. Αυτό επιτρέπει στην κυρία Μέρκελ, στους ανά την Ευρώπη τραπεζίτες και στους ηλίθιους πολιτικούς της ευρωζώνης, να έχουν ως πρότυπο την νοικοκυρά της Σουηβίας (Swabian housewife) που γνωρίζει, όπως επιγραμματικά είπε η Μέρκελ ότι «κανείς δεν μπορεί να ζεί πέρα από τα λεφτά που βγάζει» (ήτοι, συνεχώς να δανείζεται).

Δεν ζούμε όμως στην εποχή του Ρικάρντο. Το κράτος δεν μπορεί να εξισώνεται με την καλή νοικοκυρά της Σουηβίας. Άλλο το νοικοκυριό, άλλο οι επιχειρήσεις, άλλο το κράτος.

Το σύγχρονο κράτος εκδίδει το νόμισμα του χωρίς κανένα περιορισμό. Κατά συνέπεια το κράτος μπορεί να αγοράσει οτιδήποτε θέλει και κατά συνέπεια και την ανεργία.

Αν σε μία χώρα υπάρχει ανεργία αποκλείεται αυτή να μην είναι κρατική επιλογή.

Η ανεργία ορίζεται ως η κατάσταση εκείνη κατά την οποία ο ιδιωτικός τομέας δεν επιθυμεί να αγοράσει αυτό το οποίο έχει παραχθεί, με αποτέλεσμα μετά να έχουμε ανεργία και πτώση της παραγωγής. Κατά συνέπεια το κράτος είναι αυτό που μπορεί αυτή την κατάσταση να την ανατρέψει.

Αφού η θεμελιώδης μεταβλητή της οικονομίας είναι οι επενδύσεις, που ανάλογα με την πορεία τους σε ένα αβέβαιο κόσμο πραγματοποιούνται ή όχι με αποτέλεσμα την ανεργία ή την ευημερία, η κοινωνικοποίηση των επενδύσεων σε περιόδους ύφεσης, που σημαίνει χρηματοδότηση των επενδύσεων, είναι η μόνη οδός σωτηρίας που οι μετακεϋνσιανοί υποδεικνύουν, έχοντας στην πράξη ως οδηγό, ότι καμία κρίση δεν ξεπεράστηκε με άλλα μέσα, πλην της ενεργού ζήτησης που θα εκδηλωθεί από το κράτος.

Ένα κράτος λοιπόν που εκδίδει το νόμισμα του δεν έχει ανάγκη να για να δαπανήσει να φορολογήσει πρώτα ή να δανειστεί. Τελεία και Παύλα.

Για να συνοψίσουμε. Στην ΕΖ κανένα κράτος δεν εκδίδει Νόμισμα και όλα δανείζονται ή για αυτά λόγω κορωνοϊού, η ίδια η ΕΕ. Παράλληλα επειδή το χρήμα είναι ορισμένο, δεν υπάρχει λεφτόδεντρο, κατ΄ ανάγκη ισχύει και το «Ρικαρντιανό Ισοδύναμο» και η «Αρχή του Παραγκωνισμού». Κατά συνέπεια ασκείται μια πολιτική, με τα δικά τους επιχειρήματα, που είναι όχι μόνο ατελέσφορη αλλά και καταστροφική για τους ευρωπαϊκούς λαούς αλλά λίαν επικερδής για τις Τράπεζες.

Ζούμε μέρες απόλυτης ξετσιπωσιάς και ανοησίας.

Η επιστροφή στα Εθνικά Νομίσματα είναι επιβεβλημένη.

Πρώτη δημοσίευση : hereticalideas.gr

Το παραλήρημα των κυβερνώντων, της Ελίτ, του Σόρος και του Bill Gates δεν τους νοιάζει του επισκόπου Παύλου Κοζάνης τους καίει…

Παραλήρημα Μητροπολίτη Κοζάνης: Εκλεισαν τους ναούς στο μεγαλύτερο πνευματικό γεγονός -Τους έβαλε ο διάβολος
Μητροπολίτης Σερβίων Κοζάνης Παύλος


27|05|2020 |
Ο Μητροπολίτης Σερβίων Κοζάνης Παύλος © INTIME NEWS/ΜΩΥΣΙΑΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

«Μύδρους» κατά της κυβέρνησης, των «προοδευτικών» και όσων ασκούν κριτική στην εκκλησία, ακόμη και κατά του «άθεου γαλλικού διαφωτισμού» εξαπέλυσε ο μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Παύλος, κατά τη χθεσινή βραδιά της απόδοσης της εορτής του Πάσχα, καθώς τελέστηκε στους ιερούς ναούς της χώρας η αναστάσιμη ακολουθία που κανονικά τελείται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.

«Οι προσευχές του λαού του Θεού, έστω κεκλεισμένων των ναών, αιχμαλώτισαν, πολιόρκησαν, δε βάζω τυχαία ρήματα, τη φιλανθρωπία του Θεού και, όπως πάντα, έτσι και τώρα, τη σκέπασε και η Παναγία και οι Άγιοί μας σκέπασαν το έθνος μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώπιον κληρικών και πιστών στον ιερό μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου το βράδυ της Τρίτης.

Ο ίδιος υποστήριξε πως «μωροί και τυφλοί ζουν στο δικό τους κόσμο, της απιστίας, της αθεϊας, της παγκοσμιοποιήσεως, στον κόσμο του άθεου γαλλικού διαφωτισμού, του ΑΘΕΟΥ! Δεν το εύχομαι, γιατί είμαι κληρικός και δη αρχιερεύς αλλά αν δεν ιαθούν θα τα βρουν όλα μπροστά τους, σ’ αυτό το έγκλημα που διέπραξαν, να κλείσουν τους ναούς», προσθέτοντας πως «λένε κάποιοι και εσείς τι κάνατε; Δεν είναι εύκολα τα πράγματα, χρειάζεται υπευθυνότητα και σοβαρότης, γιατί αν ένα κρούσμα είχαμε μέσα σε ναό, θα εσείετο το σύμπαν, θα είχαν πανηγύρια στην Ομόνοια, στο Σύνταγμα, οι άθεοι και οι βλάσφημοι».

«Έκλεισαν τους ναούς στο μεγαλύτερο, στο αγιότερο, ιερότερο πνευματικό γεγονός, έτσι τους έβαλε ο διάβολος, αλλά δεν κέρδισαν τίποτα» είπε στο κήρυγμά του ο Σερβίων και Κοζάνης, ενώ έκανε επίθεση στον Πάπα, λέγοντας «ο Πάπας και οι άλλες ομολογίες είναι παραστρατημένοι, δε μπορώ να μην τα πω, αλλά όλες αυτές τις μέρες, τον Πάπα δώθε, τον Πάπα κείθε, λες και δεν έχουμε Οικουμενικό Πατριάρχη, με τόσα μηνύματα, αυτοί τον Πάπα! Και δόθηκε η ευκαιρία στους δαίμονες, σε όλους αυτούς που ασχολούνται με τις τηλεοράσεις, να προβάλουν γιόγκα, διαλογισμό, και όλες τις μαγγανείες των γκουρού του Θιβέτ!».

«Ξέρει τώρα η γιαγιά στη Δαμασκηνιά, λέω τώρα εκείνο το χωριό που το απέκλεισαν, τον ψυχίατρο, και ο παππούς! Τον παπά ήθελαν να δουν οι άνθρωποι, την καμπάνα και το κύριε ελέησον», ανέφερε ο μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης, ενώ συνέχισε λέγοντας πως «2000 χρόνια τώρα η εκκλησία μας βρίσκεται υπό διωγμόν, όχι αίματος, αλλά συνειδήσεως».

Δείτε μετά το 3:04:00:

Πηγή: kozanimedia.gr
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/ellada/mitropoliti-kozanis-ekleisan-naoys-diabolos

Σ.γ.: Φυσικά δεν πρόκειται για παραλήρημα αλλά για σκοπιμότητα