Το είπε και ο Παύλος στην Πνύκα προς τους περίεργους που μαζεύτηκαν να τον ακούσουν. ¨Άνδρες Αθηναίοι, κατά πάντα, ως δεισιδαιμονεστέρους υμάς θεωρώ”. (Πράξεις των Αποστόλων, κεφ.17, στ., 22).

Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν δεισιδαίμονες, (θρησκευάμενοι) και θεωρούσαν μεγάλη προσβολή να προσβάλλουν κάποιοι τους θεούς τους. Αντίθετα με τη σημερινή αθλιότητα των απίστων, των υλιστών και των αθέων που βεβηλώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους.

Για παράδειγμα οι Iron Maiden όπως διαβάζουμε στην πιο κάτω είδηση:

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους Αρχ .Γρηγόριος στο νέο άρθρο του σχολιάζει την επικαιρότητα με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Γκάντι, θα πρόσθετα τελικά σε σκοτώνουν

«ΠΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΨΕΥΣΤΗΣ» ΛΕΓΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΔΑΫΙΔ

Τὰ ψέματα ἔγιναν βουνά, λὲς καὶ χάθηκαν οἱ ἀλήθειες ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων. Πιὸ ψηλὰ κι ἀπὸ τὰ φυσικὰ βουνά, ποὺ εἴτε εἴδαμε εἴτε ἀκούσαμε γι᾽ αὐτὰ εἴτε τὰ φανταστήκαμε. Καὶ εἶναι τόσο ἀπατηλά, ποὺ γιορτὲς κάνουμε γι᾽ αὐτά, πανηγύρια ὁλόκληρα θεσπίζουμε. Καὶ ὅμως εἶναι ψέματα.

Τί ἦταν αὐτὸ τὸ Κιλελὲρ ποὺ ξεσήκωνε τὸν πονεμένο κόσμο καὶ τὸν μάζευε σ᾽ ἕνα ὕψωμα θεσσαλικοῦ λόφου; Μὲ τὰ μάτια μου ἔβλεπα τὰ λεωφορεῖα κατάμεστα κόσμου, γιὰ νὰ γιορτάση τὸ Κιλελέρ. Ὁ κόσμος αὐτὸς ἦταν αὐτοὶ ποὺ τοὺς χάρισε ὁ Παπαδόπουλος τὰ χρέη τὰ ἀγροτικὰ καὶ πῆγε στὰ χωριά τους δρόμους, φῶς καὶ νερό. Καὶ τώρα συνάζεται νὰ γιορτάση τάχατες ἐργατικὴ γιορτή, ἀπὸ τὴν ὁποία ποτὲ δὲν εἶδε μηδὲ νερό, μηδὲ φῶς, μηδὲ δρόμο, μηδὲ ἐξόφληση τῶν ἀπέραντων χρεωστουμένων στὶς τράπεζες καὶ δῶθε-κεῖθε. Καὶ ὅμως, πλανεμένος ἀπὸ τὸν μεγάλο πλάνο, φώναζε Κιλελὲρ στὰ χωριά του, Κιλελὲρ στὶς πόλεις του, Κιλελὲρ στοὺς δρόμους του, καὶ δὲν ἐκτιμοῦσε τὴν ἀπαλλαγή του ἀπὸ τὸ μεγάλο βάρος τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ ὅλες τὶς εὐκολίες ποὺ ἀπήλαυσε στὴν ἀγροτικὴ ζωή. Ἔλεγα καθ᾽ ἑαυτόν: «῍Η ὁ πλάνος εἶναι μεγάλος ἢ ὁ κόσμος εἶναι ἐκτροχιασμένος καὶ δὲν καταλαβαίνει τὶ κάνει καὶ ποῦ πορεύεται. Ψηλὰ τὰ βουνὰ τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ἀπάτης».

Ἄλλο ψέμα πιὸ μεγάλο (ποὺ ἄνθρωπος δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τὸ δώση στὸν κόσμο τόσο πιστευτό) εἶναι οἱ ἀγῶνες τοῦ Πολυτεχνείου γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴν χούντα. Στῆλες ὁλόκληρες στήθηκαν μὲ ὀνόματα ἀπὸ τὰ λεγόμενα θύματα τοῦ Πολυτεχνείου. Τὰ στεφάνια ποὺ κατατέθηκαν πάνω σ᾽ αὐτὲς τὶς στῆλες δὲν κατατέθηκαν στοὺς ἥρωες τοῦ ᾽21, τοῦ ᾽12 καὶ τοῦ ᾽40. Ὅλα αὐτὰ ψήλωσαν τόσο πολύ, ποὺ κάλυψαν ὅλους τοὺς ἐθνικοὺς πολέμους! Ναί, ἦταν ὥρα, ἦταν ὥριμα τὰ πράγματα νὰ μποῦμε στὴν μηδέποτε ὑπάρχουσα στὸν κόσμο δημοκρατία, ἀλλ᾽ ὄχι μὲ ψευτιὲς καὶ ψευτοεπαναστάσεις. Μᾶς ἔδωσαν νὰ φᾶμε κουλούρια, ποὺ κανένας φοῦρνος δὲν τὰ ζύμωσε οὔτε τὰ ἔψησε. Αὐτὰ εἶναι τὰ λουλούδια ποὺ ἔρραναν στὸν κόσμο αὐτοὶ ποὺ ποτὲ δὲν κουράστηκαν, δὲν πολέμησαν, δὲν βοήθησαν τὸν λαό. Ἔρραναν τάφους χωρὶς νεκροὺς καὶ ἔψαλαν πάνω ἀπὸ τάφους ποὺ δὲν ὑπῆρχαν σήματα.

Κάποτε πρέπει νὰ τὰ ποῦμε. Κάποτε πρέπει νὰ βγάλουμε τὰ κάστανα ἔξω ἀπὸ τὴν φωτιά. Ἂς ζεματιστοῦνε τὰ χέρια μας. Δὲν καῖμε κανένα. Δὲν φαρμακώνουμε κανένα. Τὴν ἀλήθεια λέμε. Οἱ κομματικοποιημένες γιορτὲς εἶναι σὰν τὰ ἄγουρα φροῦτα, ποὺ ὅποιος τὶς δοκιμάζει παθαίνει αὐτὸ ποὺ ὠνόμαζε ὁ λαὸς θέρμη. Ἂς βγοῦμε ἀπὸ τὴν θέρμη αὐτήν. Ἀρκετὰ χρόνια τὴν ὑποφέραμε, ἀλλὰ δὲν τὴν ἀντέξαμε. Εἶναι τρομερά, εἶναι δυσβάστακτα αὐτὰ ποὺ κατεργάζονται τὰ κόμματα. Τὰ κόμματα εἶναι σὰν τὰ λουλούδια τοῦ διαβόλου. Φαίνονται ὄμορφα, ἀλλὰ δὲν εὐωδιάζουν ποτέ. Φαίνονται χρήσιμα, ἀλλὰ δὲν ὠφελοῦνε κανένα. Κι ἂν τὰ περιδιαβῆ κανείς, πτωμαΐνη μυρίζουνε. Ἀνώφελα πλουμιὰ θὰ τὰ χαρακτηρίσουμε πιὸ ξεκάθαρα. Δὲν βράζονται, δὲν πίνονται. Εἶναι σὰν τὰ λουλούδια ποὺ θέλουν τώρα νὰ φυτέψουν στὶς αὐλὲς καθ᾽ ὑπόδειξιν τῆς κυβέρνησης.

Ὅ,τι ἀνθρώπινο στήνεται χωρὶς τὴν συνεργία τοῦ Θεοῦ, γρήγορα θὰ μηδενιστῆ, θὰ εἶναι ἕνα τίποτα μέσα στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου.
Μεριάστε ἀπὸ τὸ ψέμα. Τρῶμε κι ἐμεῖς ψωμάκι. Ἕως πότε θὰ τρῶμε σανό; Ἕως πότε τὰ βουτήματά μας θά ᾽ναι ἀπὸ ἄχυρα; Οἱ ἄκαρπες καὶ ἀνωφελεῖς κομματικὲς γιορτὲς καὶ πανηγύρεις μοιάζουν μὲ βοῦρλα ποὺ φυτρώνουν στὰ τέλματα. Σταματᾶτε νὰ μᾶς βουρλίζετε. Σταματᾶτε νὰ φτιάχνετε τυροβόλια γιὰ τὴν ἄνεργη νεολαία μας, ἀφοῦ δὲν ἔχει τυρὶ νὰ βάλη μέσα καὶ κάθε μέρα καταφεύγει σὲ ξένες χῶρες, γιὰ νὰ δῆ προκοπὴ καὶ νὰ φάη ψωμί. Ἀφῆστε τὰ Πολυτεχνεῖα νὰ κάνουν τὴν δουλειά τους καὶ μὴ κομματικοποιῆτε τὶς ἀνώτατες σχολές, γιατὶ βοῦρλα καὶ ψαθιὰ θὰ φυτρώσουν στὶς αὐλές τους.

Μεγάλες μπουκιὲς σᾶς βάζω στὸ στόμα. Πιέστε νερό· θὰ σᾶς βοηθήση στὴν κατάποση. Ὄχι πιὰ ψέματα, ὄχι παραμυθιάσματα. Δῶστε ἄνεση στὸν κόσμο νὰ φυσήξουν οἱ αὖρες τῆς ἀλήθειας, νὰ ἐξορκιστῆ τὸ ψέμα καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ψεύδους. Ὄχι ἁλυσίδες στὸν κόσμο, ὄχι δεσμά, ὄχι πίκρες καὶ βάσανα. Ἄνεση, ἀνάπαυση, ξεκούραση, κατάπαυση. Ὥς πότε θὰ περπατᾶμε βλέποντας τὶς μύτες τῶν παπουτσιῶν μας; Ἀφῆστε μας νὰ σηκώσουμε κεφάλι.

Μοῦ ἐξωμολογήθηκε κάποτε ἕνας γέρος ἐκεῖ στὰ βουνὰ τῆς Ρούμελης. Φύλαγε σκοπιὰ στὰ Γιάννενα πρὸ τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν πληθυσμῶν. Ἀπὸ τὴν σκοπιά του ἕνα μῆνα στόχευε τὸν χότζα στὸν μιναρέ. Ὁπότε κάποια στιγμὴ τὸν βρῆκε τὸ βλῆμα στὸν σταυρὸ τῆς κεφαλῆς καὶ ἔπεσε ἀπὸ τὸν μιναρὲ πτῶμα ἐξαίσιον. Δημιουργεῖται διπλωματικὸ θέμα. Στὰ φανερὰ τιμωρεῖται, στὰ κρυφὰ βραβεύεται. Ἐπιστρέφοντας ὅμως στὴν πατρίδα του, τὴν ἄλλη μέρα σκότωσε τὴν νύφη του. Πῆγε στὶς ἀγροτικὲς φυλακὲς τῶν Πατρῶν. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν ἡσύχασε. Κάθε ὅπλο τοῦ τὸ στέρησαν, ἄλλως καὶ ἄλλους θὰ εἶχε τουφεκίσει. Ἡ ἱστορία πάντοτε διδάσκει καὶ πάντοτε μᾶς δίνει τὰ πικρὰ μαθήματα τῆς ζωῆς.

Μακάρι νὰ μὴν ὑπάρχουνε φυλακισμένοι, ἀλλὰ ἐγγυηθῆτε τὴν δυνατότητα τῆς φύλαξης τῶν ἀνυπεράσπιστων. Δὲν βρίσκω καμμιὰ ἐποχὴ χωρὶς νὰ ἔχη φυλακές. Ἂν τὸ πετύχετε ἐσεῖς, μακάριοι καὶ τρισμακάριοι νὰ εἶστε. Θὰ ἐγκαινιάσετε μιὰ νέα ἐποχή. Δὲν τὸ πιστεύω ὅμως, γιατὶ –ὅπως ἔλεγαν οἱ παλιοί– «τὸ αἷμα ζητάει αἷμα». Καὶ τὰ καλὰ ἀκόμα ποὺ προσπαθεῖτε νὰ προσφέρετε, ψεύτικα εἶναι. Μᾶλλον προσπαθεῖτε νὰ βάλετε πάλι στὴν φυλακή τὸν Χριστὸ, ποὺ εἶναι ἡ ἀλήθεια, τὸ φῶς, ἡ ζωή.

Δὲν σᾶς λέγω ὑπερβολές. Κρατῶ μέτρο στὴν κουβέντα μου. Σκεφθεῖτε πόσο ψηλὸ βουνὸ ὑπῆρξε τὸ ψέμα τοῦ μπολσεβικισμοῦ: «Ρίξτε τὶς ἐκκλησίες. Σταματᾶτε τὸ Εὐαγγέλιο· ὄπιο εἶναι καὶ σᾶς κοιμίζει. Σκοτῶστε τοὺς παπᾶδες, φυλακίστε τους καὶ τυραννίστε τους», ὅπως ἔκαναν καὶ ἐδῶ τὰ χρόνια τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ὅλες αὐτὲς οἱ μεγαλοστομίες ἔκαναν ἕνα πύργο μέχρι τὸν οὐρανό. Κι ἕνα πρωί, ἕνα μικρὸ παιδάκι μ᾽ ἕνα στουπὶ ἔκαψε τὸν πύργο… Ὅλες αὐτὲς οἱ κοσμογονικὲς ὑποσχέσεις δὲν προσέφεραν τίποτε στὸν λαό, παρὰ μόνον τρόμο, ἀβεβαιότητα, μαρτύρια καὶ βάσανα πρωτόγνωρα στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας.

Ἕνας νέος, τὰ χρόνια ἐκεῖνα τῆς ρωσσικῆς «εὐδαιμονίας», εἶπε στὴν μάννα του «μάννα, τίποτε δὲν μοῦ προσφέρης» καὶ πῆρε τὸν δρόμο νὰ συναντήση τὴν «μεγάλη μάννα», τὴν Ρωσσία. Μετὰ ἀπὸ λίγο, γυρίζοντας στὸ σπίτι του, εἶπε στὴν μάννα του καὶ στὸ περιβάλλον του καὶ σὲ μένα ποὺ τὸν ρώτησα:

– Ἀπήλαυσες τίποτε στὴν «μεγάλη μάννα» ποὺ πῆγες;
– Μάννα δὲν ὑπάρχει στὸν κόσμο παρὰ μόνον μία, ἡ Παναγία. Ἔζησα κάτω ἀπὸ φοβερὴ παρακολούθηση. Πάντοτε κάποιος ὑπῆρχε πίσω ἀπὸ κάθε πρόσωπο, πόσῳ μᾶλλον σὲ μένα ποὺ ἤμουν Ἕλληνας. Πείνασα, δίψασα, πάγωσα. Ἡ μόνη μάννα στὸν κόσμο ποὺ διαθέτει ζεστὴ ἀγκαλιὰ εἶναι ἡ Παναγία!

Ὅλα ὅσα προσφέρουν τὰ κόμματα εἶναι τὰ λεγόμενα καμένα χαρτιά. Ὁ λαὸς θὰ ἐξακολουθῆ νὰ πεινᾶ, νὰ διψᾶ, νὰ γυμνητεύη, νὰ προσπαθῆ νὰ κλώση κλωστὴ χωρὶς μαλλί. Ξαναδιαβάστε τὸ Εὐαγγέλιο, ξαναπροσπαθῆστε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὸν δρόμο τοῦ Ναζωραίου καὶ θὰ βγῆτε στὸ φῶς καὶ θὰ φωτιστοῦνε τὰ σύμπαντα, ὄχι ἀπὸ σᾶς, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, διότι τὸ λάθος μας εἶναι ὅτι πιστεύουμε πὼς ἐμεῖς εἴμαστε τὸ φῶς. Ὄχι ἄλλα ψέματα, ὄχι ἄλλες κοροϊδίες. Περπατῆστε ἐν ἀληθείᾳ, ἐν μιᾷ Θεότητι, τὴν ὁποία δοξάζουμε καὶ προσκυνοῦμε. Ἂς βάλουμε τέρμα στὴν ἀπάτη. Ἕνα μικρὸ λιθαράκι στὴν Ἑλλάδα, ποὺ συνεχῶς κυλᾶ καὶ γκρεμίζεται, μπορεῖ νὰ σταματήση τὴν κατρακύλα ποὺ τῆς δώσατε.

Στὸ νησὶ τῆς Πάτμου εἶδα σὲ μιὰ μεγάλη κατωφέρεια τοῦ ἐδάφους νὰ στέκεται ἀπὸ πολλὰ χρόνια ὄρθιος ἕνας βράχος. Καὶ μοῦ εἶπαν οἱ ἐντόπιοι ὅτι αὐτὸν τὸν βράχο τὸν σταμάτησε θαυματουργικὰ ὁ ὅσιος Χριστόδουλος. Ἐνῶ κυλοῦσε, τὸν σταύρωσε μὲ τὸ ραβδί του καὶ στάθηκε ὄρθιος, χωρὶς ποτὲ πιὰ νὰ μετακινηθῆ. Πῆγα πράγματι καὶ ἔφερα γυροβολιὰ τὸν βράχο καὶ εἶδα ὅτι τὸν κρατοῦσε ὄρθιο μιὰ πολὺ μικρὴ πέτρα. Μακάρι οἱ ὅσιοι Πατέρες μας, ποὺ ἔλαβαν τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, νὰ βάλουν ἕνα πετραδάκι αὐτὴν τὴν ὥρα καὶ νὰ σταματήσουνε τὸ κατρακύλισμα τῆς Ἑλλάδος. Κοινὸς ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κάνη, παρὰ μόνον ἅγιος. Ὅσιε πατὴρ ἡμῶν Χριστόδουλε Λατρηνέ, σταμάτα, σταυροσημειώνοντας μὲ τὸ ραβδί σου, τῆς Ἑλλάδος τὸ κατρακύλισμα. Ἀμήν.

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

Αυτό σημαίνει τραπεζική εξυπηρέτηση, καθώς μας παίρνουν από τις τράπεζες κοπελίτσες να μας ρωτήσουν είστε ευχαριστημένοι από την τράπεζά μας;” Είναι τα νέα αμερικανοευρωπαϊκά χούγια.

Τραπεζική εξυπηρέτηση

 Τι σημαίνει να απολαμβάνεις τους κόπους σου σε καθεστώς μνημονίων λαέ κουφιοκέφαλε που παθαίνεις Αλτζάϊμερ την ώρα που ψηφίζεις

Να γιατί χρειάζεται το Viagra  και το Cialis στους γεροξεκούτηδες κατά τα λεργόμενα του super μνημονιακού αριστερού πρωθυπουργού μας…

Viagra και Cialis δίνει ζωή, ντύνει στολίζει νοικοκυρεύει γιατί φανταστείτε να καταντήσετε αναρχοαυτόνομος και να έχετε τέτοια χάλια

70ντάρης με γλισχρή σύνταξη 250 ευρώ τόλμησε να διαμαρτυρηθεί, αν και δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του από την πείνα, και να ζητά δημοψήφισμα για την Μακεδονία που την γνώριζε ανέκαθεν ελληνική

Όμως το βιάγκρα έχει και μια άλλη χρησιμότητα στους 70ντάρηδες…

τσιγκουνιά και στη δόση αλλά και για προληπτικούς λόγους…

εσείς όμως να πιστεύετε στην ταχεία εξυπηρέτηση του ΕΚΑΒ

Μόνο έτσι θα ζήσετε αγαπημένοι με το έτερον ήμισή σας ως το τέλος…

Αγαπημένοι ως τον θάνατο.

Όσο για την υποσχόμενη ανάπτυξη των Κούλη-Τσίπρα για τα επόμενα 100 χρόνια θα γίνει αλλά μόνο

μόνο, μόνο, μόνο, αν δεν πας από εμφύσημα ή καρκίνο στους πνεύμονες στα επόμενα 10 χρόνια…

προς το παρόν μένουμε με τη μετανάστευση των καλλίτερων μυαλών στην αλλοδαπή

χάνουμε 500 με 700 χιλιάδες νέους επιστήμονες και μας μένουν…

να χαιρόμαστε τους μορφωμένους πτυχιούχους που επιμένουν να παραμένουν στην Ελλάδα, (όσοι την γνωρίζουν ή την θυμούνται ακόμη)

“ένα καπουτσίνο παρακαλώ”

οι υπόλοιποι που θα μείνουν στο ελληνικό προτεκτοράτο της Κορτογουάης θέλουν σίγουρα ξεμάτιασμα…

κι αυτό στη φτήνια το βάλανε

τα υπόλοιπα ανθρώπινα ζόμπι που θα περιφέρονται μεταξύ σκουπιδοτενεκέδων και παγκακίων θα πιστεύουν στην εγγύηση από την ανάληψη ευθυνών από τον πρωθυπουργό της Κορτογουάης

τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας.

όσοι απόμειναν να ανθίστανται θα εξακολουθούν να πιστεύουν ότι κάποια μέρα θα μπουν στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου κάτι που σήμερα δεν μπορεί να γίνει διότι το αποκλείει ο ίδιος ο Μαρκ Τουαίην…

θα εξακολουθούν οι Έλληνες να αλλάζουν τους πολιτικούς αρχηγούς σαν τις πάνες αλλά το αποτέλεσμα για αιώνες θα είναι το ίδιο.

Κάτι βέβαια ξυπόλητοι που κοιμούνται στο δρόμο κάτω από στοές ή παράγκες, θα είναι πιο πρακτικοί για να επιζήσουν

αυτοί θα διακρίνονται για την ειλικρίνειά τους

και οι ελάχιστοι υπόλοιποι που απέμειναν θα εξακολουθούν να διαμαρτύρονται για την ασέβεια των νεώτερων γενεών

ασέβεια ή ρεαλισμός;

και να φτιάχνουν όνειρα για Βαλχάλες στις Ινδίες

αυτοί όπου και να πάνε, ότι και να γίνει, θα είναι τα παντοτινά θύματα και σφαχτά

θύματα αυτών από τους οποίους η Ελλάδα είναι γεμάτη, είναι είδος εν αφθονία κι έχει πληθώρα με το μεγαλόσχημο όνομα δοσίλογοι κι εθνικοί μειοδότες

άξιος σε όλα, μας αξίζει εφόσον δεν υπάρχει μετάνοια και αυτοσυνειδησία σε τούτο το λαό!

ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Το  κείμενο «Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» του Έλληνα διανοητή, κοινωνιολόγου, δημοσιογράφου, συγγραφέα και ποιητή Ευάγγελου Λεμπέση, γραμμένο μέσα στην κατοχή, έρχεται στις μέρες μας να υψώσει ισχυρή ασπίδα στη χυδαιότητα, την αναξιοκρατία και τα κοινωνικά συστήματα που ποδοπατούν την ανθρώπινη ζωή.

Χάρης Φλεούρας ο ιδανικός βλαξ στην παράσταση

Η βλακεία, ως αντίθετο της ευφυΐας, χαρακτηρίζει ιδιαίτερα ορισμένους τύπους και ομάδες ανθρώπων που βλέπουν την εξουσία σαν πηγή εξυπηρέτησης ιδιοτελών συμφερόντων και πελατειακών διασυνδέσεων.

Έτσι οι «βλάκες», εν αντιθέσει προς τους ευφυείς, επιδιώκουν, συνήθως με ανέντιμα, αθέμιτα ή και παράνομα μέσα, να εξυπηρετήσουν ιδιοτελή συμφέροντα εις βάρος του κοινού αγαθού. Το πρόβλημα τους όμως είναι ότι δεν διαθέτουν την διανοητική ικανότητα να διακρίνουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των ενεργειών τους στην κοινωνία και στον ίδιο τους τον εαυτό. Ο κύριος στόχος του έργου, η οποία διατρέχεται από ένα πολύ ιδιάζον χιούμορ, είναι να αναδείξει ουσιώδεις διαστάσεις και όψεις της παθογένειας της νεοελληνικής κοινωνίας, οι οποίες φαίνεται να είναι διαχρονικές και οπωσδήποτε σύγχρονες.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης είναι ένας άνθρωπος που αγαπά την τέχνη γενικώς. Μια πληθωρική προσωπικότητα που ζει και κινείται μέσα στην κοινωνία. Ο χαρακτηρισμός «ιδιαίτερο ταλέντο» νομίζω ότι δεν επαρκεί, καθώς έχει ένα θείο χάρισμα να δημιουργεί “έργα” που αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής. Ένας δημόσιος καλλιτέχνης, ένας άνθρωπος που αγαπά την τέχνη, το θέατρο και που με τον τρόπο του ανακατεύεται με τα κοινά, λέει την άποψή του, παίρνει θέση.

Με αφορμή την παράσταση που ανεβάζει στο Θέατρο Ιλίσια Βολονάκης «Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» μίλησε για το έργο, την πολιτική και τη ζωή του στο Tvxs

Ο συγγραφέας σαν δικηγόρος του διαβόλου υπερασπίζεται τους βλάκες, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει τους μηχανισμούς τους και σε δεύτερο επίπεδο αποκαλύπτει ότι αυτή η συνομοσπονδία βλακών ανά τους αιώνες είναι ο αιώνιος κοινωνικός δυνάστης. Και αναλύοντας το κείμενο καταλάβαμε πόσο εύκολο είναι να κατρακυλήσει κάποιος σε μια κατάσταση που δεν του ζορίζει το μυαλό. Όλη η ανθρωπότητα διοικείται από τέτοιους τύπους, οι οποίοι έχουν φτάσει στα ανώτατα αξιώματα.

Στα ανώτατα αξιώματα

Τελικά ποιοι είναι οι βλάκες της κοινωνίας μας και πως μπορούμε να γλιτώσουμε από αυτούς;

Όλοι μας! Κυρίως οι άνθρωποι που εύκολα κυνηγάνε το φόβο, το φθόνο και το μίσος. Και αυτοί που βασίζονται κυρίως στο ένστικτο και στη ζωική μας φύση. Η μία τάση είναι ο πιθηκάνθρωπος κι άλλη τάση είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος. Το κείμενο αναλύει γλαφυρά πως αυτοί συσπειρώνονται, αλληλοϋποστηρίζονται και πως εμποδίζουν έναν ευφυή να πάρει θέση στην κοινωνία ή ακόμα πως διακόπτουν την πορεία των αληθινά ικανών. Πάντα θα υπάρχουν οι βλάκες που θα πολεμάνε τους ικανούς. Στην ανάλυση του έργου πάντως βρήκαμε πολλά παραδείγματα από τη πολιτική και κοινωνική μας καθημερινότητα. Όλη η ανθρωπότητα διοικείται από τέτοιους τύπους, οι οποίοι έχουν φτάσει στα ανώτατα αξιώματα.

Πως χαρακτηρίζετε την πολιτική κατάσταση σήμερα και τι βλέπετε για την κοινωνία;

Είναι αυτό ακριβώς που λέω και στα τραγούδια μου. «Αυτό το παλιοσύστημα που μας πάει στο διάολο». Νομίζω ότι αποχωρεί το παλιό αλλά το καινούριο δεν έχει ακόμα γεννηθεί και πάντα την ώρα που γίνεται αυτή η σύγκρουση οι ανθρώπινες ζωές μπαίνουν σε κίνδυνο. Για μένα τα κέντρα εξουσίας δεν είναι οι κυβερνήσεις. Τα κέντρα εξουσίας είναι αόρατα. Εκεί το μόνο που έχω να ρωτήσω ταπεινά και ειλικρινά είναι «πιστεύουν αυτοί οι άνθρωποι ότι είναι αθάνατοι; Τι θέλουν να κατακτήσουν από αυτόν τον πλανήτη;» Είναι λάθος να προσπαθήσεις να επιμερίσεις τις λάθος τακτικές που ακολουθούνε οι πολιτικοί για τη μικρή ελληνική μας κοινωνία. Το πρόβλημα είναι πιο γενικό. 

«Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό», ανήκουν στον λαό «και ασκούνται από τον λαό»

Λογότυπο της πρωτοβουλίας

Εμείς, όσες κι όσοι, υπογράφουμε αυτό το κείμενο:

-Πρώτο: Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με την άγρια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, στον κόσμο της εργασίας, στη νέα γενιά και με τον εξευτελισμό της Ελλάδας, αποτέλεσμα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το τέλος του τρίτου προγράμματος δεν εγκαινιάζει καμία ανάπτυξη και απαλλαγή από το μνημονιακό καθεστώς και την ξένη κηδεμονία. Από το 2010, πέρα από το πάγιο καθεστώς εξάρτησης της σύγχρονης εποχής, οι κυβερνήσεις έχουν δεσμεύσει την Ελλάδα σε καθεστώς άμεσης επιτροπείας για δεκαετίες, σε κατάσταση στασιμότητας και αναπτυξιακής καθήλωσης. Η κρίση είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτική, εκπαιδευτική, επικοινωνιακή, αξιακή, δηλαδή καθολική, κρίση πολιτισμού. Η πατρίδα μας βρίσκεται εν κινδύνω.

-Δεύτερο: Γνωρίζουμε ότι ο τόπος μας διαθέτει άφθονες δυνατότητες ανάπτυξης και πλούτου, φτάνει να αξιοποιηθούν με αυτοπεποίθηση και όραμα οι υποδομές του που σήμερα λεηλατούνται, το διψασμένο για δημιουργία ανθρώπινο δυναμικό του, η στρατηγική γεωγραφική του θέση, ο φυσικός του πλούτος. Εμπνεόμαστε από τις παρακαταθήκες μεγάλων ιστορικών, εθνικών και κοινωνικών αγώνων του λαού μας, από τις ιστορικές στιγμές θυσίας και ανιδιοτέλειας, από την πολύτιμη κληρονομιά δημιουργικού πνεύματος και επινοητικότητας που μας έρχονται από το βάθος του ιστορικού παρελθόντος αυτού του τόπου. Από την ικανότητα του λαού μας όχι απλώς να επιβιώνει με αξιοπρέπεια σε ένα διεθνές περιβάλλον, αλλά να δημιουργεί επαναστατικές καινοτομίες στους πολιτικούς θεσμούς, την επιστήμη, τα γράμματα και την τέχνη. Δεν επιτρέπουμε σε κανένα να καταδικάσει σε λήθη την ιστορική μας μνήμη.

-Τρίτο: Είμαστε πεπεισμένοι ότι υπάρχει εναλλακτική λύση που θα οδηγήσει στην ανασυγκρότηση και την αναγέννηση της οικονομίας και της πατρίδας μας. Υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις σε εμπεριστατωμένες συλλογικές και ατομικές μελέτες, στηριγμένες στη διεθνή εμπειρία, που μπορούν να φέρουν μια ουσιαστική υπέρβαση της ύφεσης και της επακόλουθης στασιμότητας ικανοποιώντας τις λαϊκές ανάγκες. Για μας κάθε πρόγραμμα απαιτεί τη συμμετοχή και τη σφραγίδα του λαού, που συστηματικά έχει τεθεί από τρόικα και κυβερνήσεις σε ζώνη αποκλεισμού. Οι Ελληνίδες κι Έλληνες επιστήμονες καλούνται να αξιοποιήσουν τις γνώσεις, την ερευνητική τους πείρα, τις δημιουργικές ιδέες με στόχο την ανοικοδόμηση μέσα από τα σημερινά ερείπια και την οικοδόμηση μιας νέας Ελλάδας του 21ου αιώνα.

-Τέταρτο: Κρίνουμε ως άμεσα αναγκαία: Την τόνωση της ενεργού ζήτησης. Την ταχεία αποκλιμάκωση της φορολογίας, συμπεριλαμβανομένης της κατάργησης του ΕΝΦΙΑ. Την παράλληλη επεκτατική δημοσιονομική πολιτική για την ανακούφιση του λαού, κι ιδιαίτερα τη στήριξη των πλέον αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Την αύξηση των επενδύσεων στον δημόσιο, ιδιωτικό και κοινωνικό τομέα. Τη δημιουργία του απαραίτητου δημοσιονομικού χώρου με την απαλλαγή του προϋπολογισμού από τα εξοντωτικά πρωτογενή πλεονάσματα και με τη χρήση των νομισματικών εργαλείων, αποδομώντας έτσι τη λογική ότι «δεν μπορούν να υπάρξουν χρήματα». Την προώθηση, με αξιοποίηση όλων των δυνατών μέσων, μιας βαθιάς διαγραφής χρέους. Την ταχεία, με αυτόν τον τρόπο, μείωση της ανεργίας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας με αξιοπρεπείς σχέσεις εργασίας και αμοιβής. Την εξυγίανση και αναπτυξιακή αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα σε δημόσια βάση, που θα στηρίζει τις νέες αναπτυξιακές πολιτικές. Τον σχεδιασμό μιας μεσοπρόθεσμης βιομηχανικής και αγροτικής πολιτικής για την αλλαγή της στρεβλής δομής της οικονομίας. Την ενεργή συμμετοχή της χώρας στην παγκόσμια τεχνολογική επανάσταση από την οποία είναι στην ουσία απούσα. Η παραγωγική ανασυγκρότηση προϋποθέτει τελικά την εθνικοποίηση των ΔΕΚΟ και άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας.

-Πέμπτο: Θεωρούμε ότι οι νέες πολιτικές απαιτούν την κατάκτηση και εδραίωση της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, ώστε οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να είμαστε με υπερηφάνεια πολίτες της Ελλάδας και με αξιοπρέπεια πολίτες της ηπείρου μας και του κόσμου. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται βαθιά δημοκρατική τομή στη Δημόσια Διοίκηση, με εκσυγχρονισμό, αποδοτικότητα και παραγωγικότητα, με αποτελεσματική καταπολέμηση της αναξιοκρατίας, κομματικοποίησης, διαφθοράς, διαπλοκής, ατιμωρησίας. Η εμπέδωση της λαϊκής κυριαρχίας θα στηριχτεί στη συγκρότηση Συντακτικής Συνέλευσης για την ψήφιση από τον λαό νέου Συντάγματος, που θα θέτει μεταξύ άλλων το δικαίωμα ζωής και εργασίας των πολιτών υπεράνω των απαιτήσεων των δανειστών. Η Δικαιοσύνη αντί για προνομιακό όργανο των πλουσίων, χρειάζεται βαθιές τομές για να γίνει καταφύγιο των πιο αδύναμων πολιτών. Απαιτείται η συντριπτική ήττα του σημερινού εργοδοτικού, κυβερνητικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και η εκ βάθρων αναγέννηση ενός συμμετοχικού, δημοκρατικού, ταξικού κινήματος, που η πηγή του είναι ο τόπος εργασίας.

-Έκτο: Θέτουμε, ζώντας σε μια περιοχή ρευστότητας και ανασφάλειας, αμερικανικών και ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, συγκρούσεων και περιφερειακών ηγεμονισμών, στρατιωτικών εισβολών και τοπικών πολέμων, ως κεντρικό μας στόχο την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της ασφάλειας της πατρίδας μας. Οι αρχές αυτές είναι αδιαπραγμάτευτες και δεν αποτελούν εμπόδιο αλλά προϋπόθεση της καλής γειτονίας, βασικού και μόνιμου στόχου μας. Δεν πρόκειται να δεχτούμε από κανένα υπερεθνικό οργανισμό να τίθεται υπεράνω ή να θέτει υπό αίρεση τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η ανασυγκρότηση της οικονομίας και η ανάκαμψη του φρονήματος του λαού μας είναι κεντρικές προϋποθέσεις ώστε η χώρα μας να είναι διεθνώς σεβαστή. Αγωνιζόμαστε για την προάσπιση της ειρήνης, της εθνικής κυριαρχίας, της ισότιμης συνεργασίας και της αλληλεγγύης με τους γειτονικούς λαούς, μακριά από τους όποιους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας. Η παρουσία της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ δεν εγγυάται την ειρήνη ούτε την εθνική μας κυριαρχία.

-Έβδομο: Είμαστε βέβαιοι ότι υφίστανται οι αναγκαίες δυνάμεις για ένα τέτοιο φιλόδοξο εγχείρημα. Είναι όμως διασκορπισμένες και συχνά ανταγωνιστικές, και γι’ αυτό μειωμένης αποτελεσματικότητας. Μπορούμε να ενώσουμε τις διάσπαρτες αυτές νησίδες σε ένα πανίσχυρο Αρχιπέλαγος. Μπορούμε να αναπτερώσουμε το ηθικό του λαού και να στηρίξουμε την ηθική της αλληλεγγύης και δημιουργίας. Με αυτό το όραμα τασσόμαστε υπέρ ενός μετώπου όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που εμπνέονται και πονάνε για κοινωνική δικαιοσύνη, για μια κυρίαρχη, γνήσια δημοκρατική, ανεξάρτητη, παραγωγική και τεχνολογικά προηγμένη Ελλάδα του 21ου αιώνα. Ενός χώρου που θα λειτουργεί στη βάση του διαλόγου, της διαρκούς και ίσης πληροφόρησης, με αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά, αξιοποιώντας κριτικά τη σύγχρονη τεχνολογία και το διαδίκτυο.

-Όγδοο: Ζούμε σε χρόνια που από τη νεολαία έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να έχει όραμα, ακόμα και να ονειρεύεται. Οι νέοι άνθρωποι σηκώνουν το βάρος της κρίσης μαζί με τη μισθωτή εργασία και τα μεσαία στρώματα. Επί μια δεκαετία η νεολαία χτυπιέται αλύπητα στην εκπαίδευση, την αγορά εργασίας και τους χώρους δουλειάς. Η χώρα μας έχει χάσει μισό εκατομμύριο εκπαιδευμένους ανθρώπους, μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων, που στην πιο παραγωγική τους ηλικία οδηγήθηκαν στη μετανάστευση. Μπορούμε να απελευθερώσουμε τον καταπιεσμένο δυναμισμό, την έμπνευση, τον πειραματισμό, την εφευρετικότητα, την αισιόδοξη ματιά της νέας γενιάς. Η εκπαίδευση θα γίνει η ατμομηχανή της αναγέννησης και η απασχόληση των νέων από τις πρώτες επιλογές.

-Ένατο: Συνυπογράφουμε το κείμενο: Όσες και όσοι πιστεύουμε ότι οι αναγκαίες αυτές αλλαγές είναι ασυμβίβαστες με την παραμονή στην Ευρωζώνη και οδηγούν σε ρήξη με την ΕΕ. Όσες και όσοι, παράλληλα, προτάσσουν την εφαρμογή ενός προγράμματος ανασυγκρότησης και μετασχηματισμών της χώρας και είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν ν’ ανακοπεί απ’ οποιονδήποτε εκβιασμό ή τελεσίγραφο από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οιουδήποτε άλλου. Καλούμε όλες και όλους που συμμερίζονται αυτές τις σκέψεις να ενώσουμε τις δυνάμεις μας: μεμονωμένα πρόσωπα αλλά και πρωτοβουλίες και κινήσεις πολιτικές, κοινωνικές, οικολογικές, εκπαιδευτικές, επιστημονικές, συνεργατικές, για τα δικαιώματα. Να συνδυάσουμε την ισχύ της ενότητας με το εύρος της διαφορετικότητας. Έχουμε συνείδηση ότι, ιδιαίτερα με τη σημερινή διακυβέρνηση, έχει πληγεί σε βάθος η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού σε κάθε πολιτική δράση για εναλλακτική λύση κι οφείλουμε να αγωνισθούμε σκληρά για να την αποκαταστήσουμε. Η μόνη εγγύηση μας γι’ αυτό θα είναι η δράση μας.

-Δέκατο: Δεσμευόμαστε, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συγκέντρωσης υπογραφών, που θα είναι η πρώτη ένδειξη στήριξης και γενναίας απόφασης για την κοινή μας πρωτοβουλία, να προχωρήσουμε σε ευρείες συναντήσεις σε ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να συζητήσουμε για τους τρόπους συνεργασίας, κοινής δράσης, αγωνιστικής παρουσίας όλων των κινήσεων και προσώπων που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία. Στο χέρι μας είναι να αποτελέσει το 2018 τομή για τη δημιουργία ενός ισχυρού ρεύματος για μια νέα λαϊκή πλειοψηφία, που θα συμβάλει στην ανακοπή και στην ανατροπή της σημερινής κατάστασης.

Για να ανοίξει ένας νέος ορίζοντας ειρηνικής επανάστασης και λυτρωτικής απελευθέρωσης του λαού μας.

Ακολουθούν 114 υπογραφές

Αόριστο κείμενο πιου δεν θέτει τουλάχιστον τρία βασικά προτάγματα 1ον) Επιστροφή στο εθνικό νόμισμα ώστε να έχει η μελλοντική κυβέρνηση αυτονομία και όλοι μας να απολαμβάνουμε την εθνική κυριαρχία κάτι που έχουμε προ πολλού χάσει. 2ον) Κρατικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος ώστε να εκτυπώνει και να ελέγχει το εθνικό νόμισμα όπως απαιτείται σε έναν ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος αλλά κι έναν κυρίαρχο λαό, ώστε να πραγματωθεί κάτι που χρόνια τώρα μένει ανεφάρμοστο. Ότι «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό», ανήκουν στον λαό και ασκούνται από τον λαό». 3ον Μονομερής διαγραφή του χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο και αφού οι εθνικοί μειοδότες καταδικαστούν για την προδοτική συμπεριφορά τους και την υποταγή τους στους τοκογλύφους δανειστές και τις αμοραλιστικές τακτικές των μεγάλων διεθνών τραπεζών. Των τρασπεζιτών που ξεζουμίζουν τον πλανήτη και φορτώνουν τα δάνεια, τους τόκους και τα τοκοχρεολύσια στους ανήμπορους να αντιδράσουν, λαούς. 

Ευαγγελάτος Γεώργιος