Να πως οφείλει να είναι ο άξιος ηγέτης για την Ελλάδα!

Το Ευαγγέλιο της σημερινής Κυριακής της Ορθοδοξίας μας δείχνει ποιο είναι το πρότυπο υπόδειγμα του αληθινού ηγέτη. Ο Ναθαναήλ.

Ο Απόστολος Ναθαναήλ ένας άδολος Εβραίος ο οποίος εκ πείρας αναρωτιόταν είναι δυνατόν εκ Ναζαρέτ να προέλθει σωστός και δίκαιος άνθρωπος;

Όταν ο Φίλιππος προσκάλεσε τον Ναθαναήλ να ρθει μαζί του  και να γνωρίσει τον Κύριο, ο Ιησούς τον δέχθηκε με ένα πολύ τιμητικό, θερμό και κολακευτικό λόγο: «ἴδε ἀληθῶς ᾿Ισραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι». Στη συνέχεια ακολουθεί σύντομος διάλογος:

-Από πού με γνωρίζεις;

-Πριν σε φωνάξει ο Φίλιππος, σε είδα να είσαι κάτω από τη συκιά.

Ο Ναθαναήλ δείχνει να συγκλονίζεται γιατί αντιλαμβάνεται πως έχει να κάνει με έναν ασυνήθιστο άνθρωπο που διαβάζει τις ψυχές των ανθρώπων. Αναγνωρίζει ότι ο Ιησούς έχει βαθιά γνώση, διαθέτει συναισθηματική αφομοίωση κι ενσυναίσθηση γιατί προφανώς είναι φωτισμένος και διακατέχεται από Πνεύμα Θεού. Το ελάχιστο που μπορεί να είναι αυτός ο ραββί, είναι προφήτης. Έχει αρκετή αυτογνωσία και γνωρίζει ότι σ’ όλη του τη ζωή έκανε μεγάλο αγώνα για να διατηρηθεί ειλικρινής, συνεπής με τη συνείδησή του, αγαθός και άδολος στην ψυχή. συνείδησή του. μεταξύ Ιησού και Ναθαναήλ, που γίνεται αιτία να ενταχθεί στον κύκλο των μαθητών του.

Ήταν τόσο μεγάλη η επίδραση των λόγων του Ιησού ώστε ανοίγει την ψυχή και του δίνεται.

-Ραββί, συ είσαι ο Υιός του Θεού, συ είσαι ο βασιλεύς του Ισραήλ.

Από τα λόγια αυτά βλέπουμε ότι στην προσωπικότητα και στο βάθος της ψυχής του ο Ναθαναήλ εκφράζει τον εσώτερο πόθο του Εβραϊκού λαού για μια πνευματική και πολιτική αναγέννηση του Ισραήλ το οποίο την εποχή εκείνη ήταν υπόδουλο στους Ρωμαίους.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι η θρησκευτική και πολιτική αντίληψη ήταν αξεχώριστα και σχεδόν ενοποιημένες έννοιες. Όλη η θρησκευτική παράδοση του Ισραήλ ήταν θεοκρατική. Οι Εβραίοι είτε διοικούνταν από τους Κριτές, τους προφήτες ή του Βασιλείς θεωρούσαν και αποδέχονταν τους ηγέτες τους απόλυτα υπάκουους υπηρέτες του θείου θελήματος. Άρα δεν πρέπει να μας ξενίζει ότι τον ονομάζει βασιλέα του Ισραήλ. Και αυτό τον χαρακτηρισμό ο Ιησούς δεν τον αρνείται, αλλά σεβόμενος τον αυθορμητισμό και την αθωότητα του ανδρός του απαντά ανάλογα.

-Επειδή σου είπα ότι σε είδα κάτω από τη συκιά,  πιστεύεις; Θα δεις πολύ μεγαλύτερα πράγματα από αυτά.

2000 χρόνια μετά το ερώτημα παραμένει το ίδιο. Η θρησκεία και ο ρόλος του ιερέα είναι για να βαφτίζει, να παντρεύει και να θάβει τους χριστιανούς; Καμία σχέση και ανάμειξη δεν πρέπει να έχει στην πολιτική ζωή της χώρας; Ή ας το θέσουμε αλλιώς, ένας τρόπος ενάρετης και πνευματικής ζωής, η πίστη στον αληθινό Θεό είναι εντελώς αμέτοχη με την πιο σπουδαία διαδικασία στη ζωή των λαών και των κοινωνιών, την πολιτική. Βλάπτει να προετοιμασθεί ο ελληνικός λαός για τη μεγάλη πνευματική και υλική αλλαγή της κοινωνίας ενάντια στις άθεες, υλιστικές ιδεολογίες  του καπιταλισμού και του σοσιαλμαρξισμού; Θεωρίες σκωληκόβρωτες και θνησιγενείς οι οποίες δεν συγκρίνονται με τη χριστιανική αντίληψη του «γεννηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης», την ουρανοποίηση της γης;  Ο Θεός της αγάπης θα αφήσει τους ανθρώπους του να δυστυχούν, να κοιμούνται στο δρόμο και στα παγκάκια, ρακένδυτοι και ελεεινοί; Να γιατί ο Ναθαναήλ αποτελεί πρότυπο πολιτικού ανδρός άδολου, αθώου, ευσυνείδητου, οραματιστή, γεμάτου αγάπη και αφοσίωση στο Έθνος, στον λαό του και στον Θεό, στην αιωνιότητα.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.