Τι είναι ευτυχία; Ο πόνος, το μαρτύριο, η αυτοθυσία για τον αδελφό σου. Μέρος 12ο

Την επιδίωξη του μαρτυρίου σαν υπέρτατη γήινη και μελλοντική, υπερουράνια ευτυχία, εφάρμοσαν ενσυνειδήτως τόσο εκπρόσωποι της ορθόδοξης ημών πίστης Απόστολοι, Άγιοι, Όσιοι, Μάρτυρες, Πατέρες και Ομολογητές όσο και μέλη άλλων δογμάτων και θρησκειών.

Δεν είναι δυνατόν να υποτιμήσουμε τον Μαχάτμα Γκάντι τον περιβόητο «Μπάμπου» τον πατέρα της παθητικής αντίστασης. Αν και βουδιστής ο Γκάντι, είχε πλήρη γνώση του Χριστιανισμού και της Αγίας Γραφής όσο και του Βουδισμού. Σε μια από τις τελευταίες συναθροίσεις ενώπιον του Ινδικού λαού αφού εζήτησε συγγνώμη γιατί θα μιλούσε στα εκατομμύρια των Ινδών που παρευρίσκονταν στη συγκέντρωση στην αγγλική γλώσσα είχε πει: «Όλες οι μεγάλες θρησκείες ξεκίνησαν από την ανατολή, ο Ζωροαστρισμός, ο Βουδισμός, η Εβραϊκή θρησκεία δια του Μωυσέως και ο Χριστιανισμός με τον Ιησού Χριστό. Από την ανατολή παρέλαβε τον Χριστιανισμό η Δύση και τον διαστρέβλωσε, έτσι κατέληξε να φτιάξει το τρομερότερο όπλο που έχει κατασκευάσει ποτέ ο άνθρωπος την ατομική βόμβα… Αν αντί του πυρηνικού πολέμου εφαρμόσουμε την πρακτική της αγάπης τότε δεν μπορούμε να οδηγηθούμε πουθενά αλλού παρά στην ανοχή και την αποδοχή του πλησίον μας. Έτσι σας ζητώ να δείξετε οι Βουδιστές αποδοχή και υπομονή, καρτερία και αλληλεγγύη προς τους Μουσουλμάνους, Χριστιανούς κ.ά. και όμοια οι Μουσουλμάνοι να δείξουν σεβασμό προς τους Βουδιστές και οπαδούς άλλων θρησκειών…». Λίγες βδομάδες μετά δολοφονήθηκε από φανατικό Βουδιστή που θεώρησε ότι πρόδωσε τον Βουδισμό.

Θύματα – μάρτυρες της Καθολικής Εκκλησίας

Στους δίσεκτους τούτους χρόνους ένα κύμα ισλαμικών τρομοκρατικών επιθέσεων σαρώνει τη Γαλλία και τη Γερμανία, με αποκορύφωμα τον αποκεφαλισμό ενός καθολικού ιερέα κοντά στο Ρουέν της Γαλλίας (Jacques Hamel), για το έγκλημα αυτό ο πάπας Φραγκίσκος «έκφρασε τον πόνο του και τη φρίκη του για αυτή την παράλογη βία» και είπε ότι προσευχήθηκε «ο Θεός να εμπνεύσει σε όλες τις σκέψεις της συμφιλίωσης και της αδελφοσύνης».

 

Στο ίδιο μοτίβο ο αρχιεπίσκοπος της Ρουέν Dominique Lebrun, είπε: «Η Καθολική Εκκλησία δεν μπορεί να σηκώσει άλλα όπλα εκτός από εκείνα της προσευχής και της αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων καλής θέλησης» και ζήτησε από τον λαό της επισκοπής του να «γίνουν απόστολοι του πολιτισμού της αγάπης».

Ένας άλλος ιερέας έλεγε: «Ενθυμούμαι το παράδειγμα ενός καθολικού ιερέως που εγνώρισα, καθώς εργαζόμασταν μαζί σε δραστηριότητες υπηρετήσεως στην κοινότητα, στο Νάσβιλ του Τενεσί. Ο Πατήρ Τσαρλς Στρόμπελ ανέπτυξε ένα σχέδιο κατά το οποίο έφερνε αστέγους από τον δρόμο –λίγους κάθε φορά– σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που παρείχε επιδεξιότητες για να επιβιώσουν και επαγγελματικές ευκαιρίες για αυτούς. Αφιέρωνε αμέτρητες ώρες προκειμένου να βοηθά αυτούς τους ανθρώπους να κάνουν μόνιμες θετικές αλλαγές και να γίνουν αυτοδύναμοι. Εξεπλάγην που έμαθα ότι η μητέρα του είχε σκοτωθεί από έναν άστεγο όχι πολλά χρόνια νωρίτερα. Η χριστιανική αγάπη του Πατρός Στρόμπελ εκτεινόταν ακόμη και σε ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους ένας είχε βιαίως αφαιρέσει τη ζωή της πολύτιμης μητρός του».

Η φράση «χαιρόμαστε με το Χριστό» υπονοεί ότι ζούμε με μία γενικώς ευτυχισμένη θεώρηση των πραγμάτων που αντικατοπτρίζει την πίστη μας στον Χριστό. Γνωρίζουμε ότι «η χάρη του είναι αρκετή» για να λυτρωθούμε από τον θάνατο και την αμαρτία και να τελειοποιηθούμε σε Εκείνον. Ενώ αντιμετωπίζουμε απογοητεύσεις και ακόμη και τραγωδίες, γνωρίζουμε ότι χάριν Εκείνου η αιώνια ευδαιμονία μας είναι εξασφαλισμένη. Καθώς η πίστη μας στον Ιησού Χριστό είναι ορατή, δείχνουμε τους άλλους που «κοπιάζουν και είναι φορτωμένοι» πώς να βρουν ανάπαυση σε Εκείνον (βλέπε Κατά Ματθαίον 11:28-30).

Στις 27 Δεκέμβρη του 2019 μια φράξια της Boko Haram στη Νιγηρία έδειξε ένα βίντεο με τον αποκεφαλισμό 11 χριστιανών στη Νιγφηρία. Το Ισλαμικό καθεστώς ανέφερε ότι η καμπάνια με το βίντεο αποσκοπούσε στην εκδίκηση του Ισλαμ για τον θάνατο του αρχηγού της από τον αμερικανό πρόεδρο Abu Bakr al-Baghdadi σε αεροπορική επιδρομή τον Οκτώβριο.

Λεπτομέρειες δεν δόθηκαν για τους αποκεφαλισθέντες παρά μόνο ότι ήταν άνδρες οι οποίοι συνελήθφηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στην περιοχή της north-eastern Borno State της Νιγηρίας.

«Ο ιερέας στο Saint-Étienne-du-Rouvrary στη Νορμανδία, δεν ήταν ο πρώτος που πέθανε στο βωμό – και δεν θα είναι ο τελευταίος». Ο κατάλογος των μαρτύρων δεν τελειώνει όπως είπε και ο επίσκοπος Rutler.

Ένας εξ αυτών που αγίασε μάλιστα είναι ο Αυστριακός  αγρότης Φραντς Γαίγκερσταιτερ διακόπτεται απότομα, όταν λαμβάνει ειδοποίηση να καταταγεί στον ναζιστικό στρατό. Αποφασίζει να αρνηθεί, αντιμετωπίζοντας κατηγορία για εσχάτη προδοσία.[1]

Ο Άγιος Φραντς Γαίγκερσταιτερ θυσίασε γυναίκα, παιδιά, (τρεις κόρες), παρά τις παραινέσεις των οικείων και του ιερέα της ενορίας του

Ο Φραντς Γαίγκερσταιτερ (γερμ.: Franz Jägerstätter, 20 Μαΐου 19079 Αυγούστου 1943) ήταν Αυστριακός αντιρρησίας συνείδησης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Θεωρείται άγιος και μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία[6][7] και η μνήμη του τιμάται στις 21 Μαΐου. Ο Γαίγκερσταιτερ καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Από νέος επέδειξε ανεξάρτητο πνεύμα, κάτι που τον έκανε δημοφιλή μεταξύ των συνομηλίκων του. Υπήρξε πάντοτε πιστός καθολικός. Όταν η Αυστρία προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία (Άνσλους Ansscluss=η επάρατη λέξη ενσωμάτωση) οι πολίτες της θεωρήθηκαν πλέον υπήκοοι του Γ’ Ράιχ και, ως εκ τούτου, υποχρεώνονταν σε κατάταξη στο Γερμανικό στρατό. Ο Φραντς κλήθηκε να καταταγεί, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά, παρά τις παρακλήσεις της συζύγου του (με την οποία είχαν αποκτήσει τρεις κόρες), του ιερέα του χωριού του, αλλά και του επισκόπου της περιοχής. Από ορισμένους η στάση του θεωρήθηκε ως ένδειξη ανώφελου πείσματος. «Η εκκλησία με την οποία είχε αποφασίσει ο άγιος Φραντς να ταυτιστεί ήταν η εκκλησία των μαρτύρων της οποίας τα μέλη είχαν αρνηθεί να υπακούσουν στη νόμιμη(!) εξουσία, όταν οι απαιτήσεις της τελευταίες αυτής ήσαν ασυμβίβαστες με τις αξίες τις οποίες η Εκκλησία τοποθετούσε πάνω από κάθε άλλη αξία».

Ο Φραντς έδωσε μεγάλη σημασία στον τομέα της ατομικής ευθύνης, στην ελευθερία της βούλησης και της ελευθερίας της προσωπικότητας. Στη Διαθήκη του από τη φυλακή έγραψε: «…γιατί ο Θεός έδωσε στον καθένα μας το λογικό και το αυτεξούσιο αν όχι για να υπακούμε τυφλά; Ή ακόμη, αν αυτό που λένε μερικοί ήταν αληθινό, ότι δηλαδή δεν είναι δουλειά του Πέτρου ή του Παύλου να πουν αν ο παρών πόλεμος που έχει εξαπολύσει η Γερμανία είναι δίκαιος ή άδικος, τότε τι νόημα θα είχε το τι νόημα θα είχε το να γνωρίζουμε να διακρίνουμε ανάμεσα στο καλό και στο κακό;».

Βέβαια για τον οδοστρωτήρα του ναζισμού αυτοί οι προβληματισμοί ήταν ασήμαντες κι απαξιωτικές λεπτομέρειες.

Ο Γαίγκερσταιτερ, ως αρνητής να στρατευθεί υπό το χιτλερικό καθεστώς, συνελήφθη από τις αρχές και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο με την κατηγορία του «Εχθρού του Κράτους» η οποία τιμωρούνταν, βάσ

ει του ναζιστικού δικαίου, με τη θανατική ποινή. Μετά την καταδίκη του οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές του Βερολίνου, όπου και εκτελέστηκε με «αποκεφαλισμό δια πελέκεως», στις 9 Αυγούστου 1943.

Αλεξάντερ Σμορέλ, ο αντιναζιστής Ορθόδοξος νεομάρτυρας

Θα ήταν παράλειψη αν δεν αναφέραμε έναν άλλον Ορθόδοξο μάρτυρα που αντιστάθηκε στη μάστιγα του Ναζιστικού εφιάλτη· τον Άγιο Αλέξανδρο Σμορέλ.

Νεομάρτυς Αλέξανδρος εκ Μονάχου: Η μνήμη του τιμάται στις 13 Ιουλίου, επέτειο της θανάτωσής του με αποκεφαλισμό. «Λαιμητόμω τελειούται» θα μπορούσε να είναι η διατύπωση, αφού ο νεομάρτυρας αποκεφαλίσθηκε, καταδικασμένος σε θάνατο για «εσχάτη προδοσία» από το ναζιστικό καθεστώς, σε ηλικία 25 ετών.

Πρόκειται για τον Αλεξάντερ Σμορέλ, συνιδρυτή μαζί με το φίλο του Χανς Σολ, της αντιναζιστικής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο», η οποία με προκηρύξεις που απέστελλε ταχυδρομικά προσπαθούσε να εξεγείρει τη συνείδηση των Γερμανών κατά του καθεστώτος.

Την αγιοκατάταξη πληροφορούμαστε από την επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Μόσχας (6.2.2012 στα ρωσικά). Ο άγιος εικονίζεται με τη λευκή ιατρική μπλούζα και να κρατά ένα σταυρό μαζί μ’ ένα άσπρο τριαντάφυλλο, σύμβολο του Λευκού Ρόδου και ταυτόχρονα πασχάλιο σύμβολο, σύμβολο της νίκης της ζωής πάνω στο θάνατο.

Ο Άγιος Αλέξανδρος Σμορέλ κρατώντας Σταυρό κι ένα λευκό ρόδο

Το «Λευκό Ρόδο»

Η ονομασία προτάθηκε από το νεομάρτυρα, εμπνευσμένη από ένα απόσπασμα των «Αδελφών Καραμαζώφ» του Ντοστογέφσκυ, του αγαπημένου του συγγραφέα: Είναι η στιγμή που περιγράφεται η επιστροφή του Χριστού στη γη, για να αναστήσει εκ νεκρών ένα κοριτσάκι. «Το κοριτσάκι ανασηκώνεται στο φέρετρο και κοιτάζει τριγύρω, χαμογελώντας με ορθάνοιχτα απορημένα μάτια, κρατώντας ένα μάτσο από άσπρα τριαντάφυλλα που είχαν βάλει στα χέρια της…». Τότε, ο Μέγας Ιεροεξεταστής αναγνώρισε και συνέλαβε το Χριστό και ακολούθησε ο περίφημος μονόλογός του…

Ο πυρήνας της κίνησης απαρτιζόταν από φοιτητές της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, οι οποίοι σπούδαζαν, όντας παράλληλα ενταγμένοι στο στράτευμα. Μετά τη μάχη του Στάλινγκραντ κλιμάκωσαν τη δραστηριότητά τους, μοιράζοντας προκηρύξεις χέρι με χέρι και αναγράφοντας αντιχιτλερικά συνθήματα στους τοίχους.

Για το λόγο αυτό, η οργάνωση, που επί μήνες ήταν στο στόχαστρο της Γκεστάπο, μπόρεσε να εξαρθρωθεί στις 18 Φεβρουαρίου του 1943. Τέσσερις μέρες μετά, με συνοπτικές διαδικασίες, εκτελέσθηκαν με αποκεφαλισμό τα αδέλφια Χανς και Σοφία Σολ και ο Κρίστοφ Πρόμπστ, από το «λαϊκό δικαστήριο» του διαβόητου Ρόλαντ Φράισλερ.

Ο Αλεξάντερ Σμορέλ είχε την ίδια τύχη στις 13 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς, αφού συνελήφθη τον Απρίλιο. Στη δίκη του δεν προσπάθησε να ελαφρύνει τη θέση του. Με παρρησία ομολόγησε ενώπιον του Φράισλερ τις αντιναζιστικές πεποιθήσεις του, προκαλώντας την υστερική αντίδραση του Φράισλερ, που ούρλιαζε αποκαλώντας τον «προδότη».

Είχε γεννηθεί στη Ρωσία από Γερμανό πατέρα, γιατρό, από χρόνια εγκατεστημένο στη Ρωσία και Ρωσίδα μητέρα. Για το λόγο αυτό ήταν βαπτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας του και η μητριά του ήταν ρωμαιοκαθολικοί, ο Αλέξανδρος ανατράφηκε ως Ορθόδοξος. Παρακολούθησε μαθήματα ορθόδοξης κατήχησης, εκκλησιαζόταν τακτικά και τον έβλεπαν συχνά με μια Βίβλο. Όπως φαίνεται και από την αλληλογραφία του, είχε διαβάσει κείμενα των Ορθόδοξων Πατέρων της Εκκλησίας.

Ο Ορθόδοξος Άγιος της Υπερορίου Ρωσικής Εκκλησίας Αλέξανδρος Σμορέλ

«Ομολογώντας σθεναρά την Ορθόδοξη πίστη, αντιστάθηκε στο άθεο ναζιστικό καθεστώς και εξώθησε τους στενούς του φίλους και συμφοιτητές να κάνουν το ίδιο, ιδρύοντας την κίνηση του “Λευκού Ρόδου”», τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της Ρωσικής Υπερορίου Εκκλησίας, ενώ στην ιστοσελίδα του Πατριαρχείου μεταφέρεται απόσπασμα της ομιλίας του Μητροπολίτη Ανατολικής Αμερικής της Ρωσικής Υπερορίου Εκκλησίας Ιλαρίωνα Καπράλ κατά την αγιοκατάταξη: «Με την αυτοθυσιαστική ζωή του, την καρτερία του και το μαρτυρικό του θάνατο, ο Αλεξάντερ Σμορέλ έδωσε μαρτυρία της αγάπης του για το Θεό και την εικόνα Του, η οποία αντανακλά στον πλησίον».

Το περιεχόμενο των προκηρύξεων του Λευκού Ρόδου, των οποίων βασικός συντάκτης ήταν ο νεομάρτυρας, μαζί με τον Χανς Σολ, είναι γνωστό στους αναγνώστες της «Χ» και οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο αγώνας δεν ήταν στενά πολιτικός. Στην 4η προκήρυξη, τονίζεται μεταξύ άλλων:

«Κάθε λέξη από το στόμα του Χίτλερ είναι ένα ψέμα. Όταν μιλά για ειρήνη, εννοεί τον πόλεμο και όταν κατά τρόπο βλάσφημο χρησιμοποιεί το όνομα του Παντοδύναμου, εννοεί τη δύναμη του κακού, τον εκπεσόντα άγγελο, το Σατανά. Το στόμα του είναι το δύσοσμο στόμιο της Κολάσεως και η ισχύς του εκ βάθρων καταραμένη.

Είναι αλήθεια ότι πρέπει να αγωνιστούμε κατά του εθνικοσοσιαλιστικού τρομοκρατικού κράτους με ορθολογικά μέσα. Όμως, οποιοσδήποτε εξακολουθεί να αμφισβητεί την πραγματικότητα, την ύπαρξη δαιμονικών δυνάμεων, θα έχει αποτύχει σε μεγάλο βαθμό να αντιληφθεί τη μεταφυσική διάσταση αυτού του πολέμου. Πίσω από τα συγκεκριμένα, ορατά περιστατικά, πίσω από όλες τις αντικειμενικές και λογικές διαπιστώσεις, βρίσκουμε το υπέρλογο στοιχείο: Τον αγώνα ενάντια στο δαίμονα, ενάντια στους υπηρέτες του Αντιχρίστου.

Παντού και πάντοτε, οι δαίμονες παραμόνευαν στο σκοτάδι, περιμένοντας τη στιγμή που ο άνθρωπος είναι αδύναμος: όταν με τη δική του βούληση εγκαταλείπει τη θέση του στην τάξη της Δημιουργίας, όπως δημιουργήθηκε γι’ αυτόν από το Θεό εν ελευθερία – όταν υποχωρεί στη δύναμη του κακού και αποχωρίζεται από τις άνωθεν δυνάμεις – κι αφού θεληματικά κάνει το πρώτο βήμα, οδηγείται ολένα στο επόμενο με ραγδαία επιταχυνόμενο ρυθμό.

Παντού και σε όλους τους καιρούς της μεγαλύτερης κρίσης, έχουν εμφανισθεί άνθρωποι, προφήτες και άγιοι, που αγαπάνε την ελευθερία τους, κήρυξαν τον Μοναδικό Θεό, και με τη βοήθειά Του οδήγησαν το λαό στην αντιστροφή της πτωτικής του πορείας.

Ο άνθρωπος είναι, βέβαια, ελεύθερος, αλλά χωρίς τον αληθινό Θεό είναι ανυπεράσπιστος ενάντια στο κακό. Είναι σαν καράβι χωρίς πηδάλιο, στο έλεος της θύελλας, σαν μικρό παιδί χωρίς τη μητέρα του, σαν σύννεφο που διαλύεται στον αέρα. Και σε ρωτάω, σαν Χριστιανό που αγωνίζεσαι για τη διαφύλαξη του πιο πολύτιμου θησαυρού σου, μήπως διστάζεις, μήπως ξεπέφτεις στη δολιότητα, τον υπολογισμό και την αναβλητικότητα, με την ελπίδα ότι κάποιος άλλος θα σηκώσει το χέρι για να σε υπερασπίσει; Δεν σου έδωσε ο Θεός τη δύναμη και τη θέληση να αγωνιστείς; Πρέπει να χτυπήσουμε το κακό εκεί που είναι πιο δυνατό, και είναι πιο δυνατό στην εξουσία του Χίτλερ».

Η πλατεία Σολ συο Μόναχο προς ανάμνηση των αδελφών Σολ θυμάτων του Ναζισμού

Η πλατεία των αδελφών Σολ στο κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου του Μονάχου. Ονομάστηκε έτσι επειδή εκεί συνελήφθησαν από τις ναζιστικές αρχές οι πρωταγωνιστές της οργάνωσης Λευκό Ρόδο.

Οι Γερμανοί γνώριζαν για τα εγκλήματα του Ναζισμού

Στη 2η προκήρυξη καταγγέλθηκε ο διωγμός των Εβραίων της Πολωνίας και η εξόντωση τουλάχιστον 300.000 από αυτούς, καθώς και ο διωγμός εναντίον των ελίτ της πολωνικής κοινωνίας με τον εγκλεισμό των πρωτότοκων γιων της πολωνικής αριστοκρατίας σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των θυγατέρων σε πορνεία των Ες-Ες στη Νορβηγία.

«Γιατί σας τα λέμε όλα αυτά, αφού τα ξέρετε πολύ καλά, κι αν όχι τα συγκεκριμένα, άλλα, το ίδιο σοβαρά εγκλήματα που διέπραξε αυτή η τρομακτική συμμορία υπανθρώπων;», διερωτάται το φυλλάδιο, που είναι ταυτόχρονα και ντοκουμέντο συνενοχής της πλειοψηφίας και κατάρριψης του όψιμου ισχυρισμού ότι δήθεν δεν γνώριζαν…

«Ο κάθε άνθρωπος επιθυμεί να απαλλαγεί από μια τέτοιου είδους ενοχή, και ο καθένας ακολουθεί το δρόμο του με την πιο ήρεμη και ήσυχη συνείδηση. Όμως, δεν μπορεί να απαλλαγεί: είναι ένοχος, ένοχος, ένοχος! Δεν είναι, όμως, αργά, να απαλλαγούμε από αυτή την εξόχως κατακριτέα και υπόλογη για όλες τις πλάνες κυβέρνηση, για να απαλλαγούμε από ακόμη μεγαλύτερη ενοχή.»

Ποτέ μη ξεχνάτε το Θεό!…

Άφησε τελευταία παραγγελία του στον πατέρα του και στη μητριά του, στο τελευταίο του γράμμα πριν οδηγηθεί στη λαιμητόμο: «Σήμερα, με τη θέληση του Θεού, η επίγεια ζωή μου θα κλείσει, προκειμένου να μεταβώ σε μιαν άλλη, που ποτέ δεν θα τελειώσει, όπου όλοι μας θα συναντηθούμε… Δυστυχώς, το χτύπημα αυτό θα είναι πιο σκληρό για σας παρά για μένα, γιατί φεύγω με τη βεβαιότητα ότι υπηρέτησα την αλήθεια. Αυτό με αφήνει με ήσυχη τη συνείδηση, παρά το γεγονός ότι είναι κοντά η ώρα του θανάτου…
Σε λίγες ώρες θα είμαι σε μια καλύτερη ζωή, κοντά στη μητέρα μου και δεν θα σας ξεχάσω. Θα παρακαλέσω το Θεό να σας χαρίζει γαλήνη και ειρήνη. Θα σας περιμένω! Και πάνω απ’ όλα, ένα πράγμα, φυλάχτε στις καρδιές σας: Ποτέ μη ξεχνάτε το Θεό!»

Στις 18 Μαΐου 1943 τους έγραφε: «…Πρόσφατα διάβασα κάτι σ’ ένα πολύ καλό και με πολλά νοήματα βιβλίο, που ταιριάζει σε όλους εσάς: «Όσο μεγαλύτερη είναι η τραγωδία της ζωής, τόσο πιο δυνατή πρέπει να είναι η πίστη μας, όσο πιο καταδικασμένοι μοιάζουμε, με τόση μεγαλύτερη εμπιστοσύνη πρέπει να αφήνουμε τις ψυχές μας στα χέρια του Θεού Πατέρα.» Έγραφε ο Αββάς Θεόδωρος από το Βυζάντιο, [Θεόδωρος ο Στουδίτης] «Για το λόγο αυτό ευχαρίστησα το Θεό για τις δοκιμασίες μου, και άφησα τον εαυτό μου εντελώς στις ανεξερεύνητες βουλές της Προνοίας Του…»

Από τον Φεβρουάριο του 2012 ο Αλεξάντερ Σμορέλ τιμάται ως τοπικός άγιος στην επισκοπή Γερμανίας της Υπερορίου Εκκλησίας της Ρωσίας. Η Εκκλησία αυτή, των Ρώσων εξορίστων, είχε έλθει σε ρήξη με το Πατριαρχείο Μόσχας επικρίνοντας τη σχέση του τελευταίου με το σοβιετικό καθεστώς, αλλά επανήλθε σε κοινωνία μαζί του και συνακόλουθα με τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες το 2007. Η αγιοκατάταξή του ήταν η πρώτη μετά την επανένωση των δύο αυτών Εκκλησιών.

Πνευματικές, λοιπόν, οι αφετηρίες του αγώνα του νεομάρτυρα Αλεξάνδρου και του Λευκού Ρόδου: Η εγκληματική φυσιογνωμία του ναζισμού συνδέεται αιτιωδώς με τον αντιχριστιανικό και νεοπαγανιστικό του χαρακτήρα. Αποτέλεσμα πειρασμού είναι η παραίτηση από το θείο δώρο της ελευθερίας, που οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη κατάπτωση. Συνενοχή είναι και η ανοχή εκ μέρους των πολιτών στα εγκλήματα εις βάρος του κάθε πλησίον, από μια εξουσία που είναι όχι μόνο τυραννική, αλλά και συμμορία του κοινού ποινικού δικαίου.
Αντίσταση

«Γιορτάζουμε την ακτινοβόλο μνή13).μη σου, μιμούμενοι το θάρρος σου, με αντίσταση στις αντίθεες δυνάμεις και εχθρούς». Από το τροπάριο του Αγίου, ο οποίος πρέπει να φωτίσει και εμάς τους Έλληνες, σε μια εποχή που δεχόμαστε ανάλογους πειρασμούς. Το ψυχικό σθένος με το οποίο ο νεομάρτυς Αλέξανδρος και οι άλλοι νέοι του Λευκού Ρόδου βρήκαν το θάρρος να καταγγείλουν τις αντίθεες πρακτικές της ίδιας της πατρίδας τους, με τίμημα την ίδια τους τη ζωή, ας μας εμπνέει να αντιστεκόμαστε στην επέλαση των Ελλήνων νεοναζιστών.

Σ.γ.: Η Υπέρτατη ευτυχία δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από τα λόγια του Ιησού: «Μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θει υπέρ των φίλων αυτού», (Ιωάννης, κεφ. 15, στ.).

Γιάννης Ζερβός πρόεδρος της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ έγραψε στην εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Επίσης Πηγή: e-theologia.blogspot.gr και https://www.pemptousia.gr/2014/07/alexanter-smorel-o-antinazistis-neom/

[1]Γκόρντον Τσαν: «ΕΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ», υπότιτλος: Η ζωή και ο θάνατος του Φραντς γαίγκερσταίτετρ» Εκδόσεις ΜΗΝΥΜΑ, Αθήνα 1974, σελίδες 165 και 169.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.