Μια ολιστική αντιμετώπιση του κορωνοϊού

Για να προστατευθεί κάποιος από έναν εχθρό οφείλει να γνωρίζει πως ενεργεί, που δρα με ποιο τρόπο προσπαθεί να σε καταβάλλει και τελικά εξοντώσει.

Εν πρώτοις οφείλουμε να πούμε την άποψή μας, ΜΗΝ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΕΣΤΕ! Η ΣΥΝΗΘΗΣ ΓΡΙΠΗ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΥΜΑΤΑ-ΝΕΚΡΟΥΣ.

Ο εχθρός είναι ύπουλος γιατί σε κτυπά αόρατα και μεταχρονολογημένα, όχι αμέσως μόλις μολυνθείς, κι όταν νιώσεις το κτύπημα, μια κάποια κόπωση, ένα πυρέτιο, λίγο κάψιμο στο λαιμό, ίσως κάποια ελαφρά διάρροια, σκέφτεσαι “ένα κρυολόγημα είναι” αλλά μετά από 5 6 ημέρες από τα πρώτα συμπτώματα, αν ανήκεις στις ευπαθείς ομάδες, άνω των 65 ετών, (διαβητικούς, ΧΑΠ, υπερτασικούς, καρδιοπαθείς, στεφανιαίους, νεφροπαθείς, ανοσοκατεσταλμένους κ.λπ.) βρίσκεσαι με δύσπνοια διασωληνωμένος σε κάποια ΜΕΘ αν θα είσαι τυχερός να βρεις κρεβάτι…

Πρέπει να ξέρουμε επομένως πολύ καλά πως ο Ιός SARS-CoV-2 δρα άπαξ και εισέλθει είτε δια της αναπνευστικής οδού, ή δια του στόματος και των οφθαλμών,

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Τρόπος δράσης του SARS-CoV-2

: 1ον) Έχει μεγάλη ικανότητα μετάδοσης με τον αέρα και με άλλες οδούς. 2ον) Προσβάλλει τα ενδοθηλιακά κύτταρα των τριχοειδών των πνευμονικών κυψελίδων. 3ον) Ο υποδοχέας του στα εν λόγω κύτταρα είναι το λεγόμενο μετατρεπτικό ένζυμο. Οι δράσεις του είναι οι εξής : Μπαίνει στα κύτταρα του ενδοθηλίου των τριχοειδών και αναπαράγεται εκεί. Επειδή είναι ιός RNA – ρετροϊός – όπως ο HIV του AIDS, αναγκαστικά το γονιδίωμά του πρώτα μεταγράφεται σε DNA και μετά ενσωματώνεται στο DNA του ενδοθηλιακού κυττάρου.

Με την ενσωμάτωση αρχίζει ο λυτικός κύκλος, όπου τα γονίδια του ιού παράγουν mRNA για την κατασκευή των πρωτεϊνών του και του γενετικού υλικού του (RNA). Όταν τα αντίγραφα του ιού έχουν κατασκευαστεί, εντός των κυττάρων μας, τότε σπάζουν την κυτταρική μεμβράνη και εξαπλώνονται στα γειτονικά κύτταρα. Σε λίγες ώρες ή ημέρες τα τριχοειδή των πνευμονικών κυψελίδων έχουν χάσει μεγάλο τμήμα των ενδοθηλίων τους, οπότε προκύπτουν μικρές αιμορραγικές εστίες παντού καθώς και οι αντίστοιχες φλεγμονές. Επίσης καταρρέουν και τα τριχοειδή άλλων οργάνων όπως του κυκλοφορικού, της καρδιάς, μη αποκλειομένης της μυοκαρδίτιδας και του εμφράγματος τύπου 2 που διαγιγνώσκεται όχι ηλεκτροκαρδιογραφικώς αλλά ανιχνεύεται μέσω ενζύμων, και σε προχωρημένα στάδια, των νεφρών, των ενδοκρινών αδένων, θυρεοειδούς, παγκρέατος, επινεφριδίων, κ.λπ.

Η αναπνευστική μεμβράνη υφίσταται καταστροφή, οπότε η ανταλλαγή των αερίων μειώνεται τόσο, όσο περισσότερο εξαπλώνεται η προσβολή των ενδοθηλίων των τριχοειδών. Χωρίς ενδοθήλιο τα τριχοειδή δεν λειτουργούν. Επίσης χωρίς ενδοθήλιο δεν μπορούν να παράγουν μέσω του προσβεβλημένου μετατρεπτικού ενζύμου την αγγειοτενσίνη ΙΙ, οπότε ο μηχανισμός διατήρησης της αρτηριακής πίεσης αποδιοργανώνεται. Συνεπώς ο ασθενής δεν μπορεί ούτε να αποβάλλει το διοξείδιο του άνθρακα από το σώμα του, ούτε και να εισάγει οξυγόνο σε ποσότητες φυσιολογικές. Ακόμα δεν μπορεί να κρατήσει πίεση φυσιολογική.

Τα κύτταρα όλου του σώματος υποξυγονώνονται και η πτώση της πίεσης εντείνει ακόμη πιο πολύ την ανεπάρκεια του οξυγόνου. Έτσι δεν μπορεί σε κυτταρικό επίπεδο, στα μιτοχόνδρια, να γίνει ουσιαστική παραγωγή ΑΤΡ (ενέργειας) με αποτέλεσμα όλα τα όργανα να υπολειτουργούν, λόγω της ισχαιμίας. Έτσι προκύπτει η λεγόμενη πολυοργανική ανεπάρκεια και εν τέλει ο θάνατος.

Τα κύτταρα όλου του σώματος υποξυγονώνονται και η πτώση της πίεσης εντείνει ακόμη πιο πολύ την ανεπάρκεια του οξυγόνου. Έτσι δεν μπορεί σε κυτταρικό επίπεδο, στα μιτοχόνδρια, να γίνει ουσιαστική παραγωγή ΑΤΡ (ενέργειας) με αποτέλεσμα όλα τα όργανα να υπολειτουργούν, λόγω της ισχαιμίας. Έτσι προκύπτει η λεγόμενη πολυοργανική ανεπάρκεια και εν τέλει ο θάνατος.

Ο συγκεκριμένος κορωνοϊός δρα πολύ ύπουλα και είναι θανατηφόρος για όλους όσους έχουν χαμηλό ανοσολογικό σύστημα (πάσχοντες από αυτοάνοσα νοσήματα, π.χ. ερυθηματώδη λύκο, ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσο του Crohn, Σκλήρυνση κατά Πλάκας κ.ά.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ εύκολη νόσος γιατί εξελίσσεται και με υψηλή ταχύτητα.

Τρόποι αντιμετώπισης και πρόληψης από τον Κορωνοϊό

Τα αντιρετροϊκά φάρμακα Kaletra, Tamiflu,  λίγα προσφέρουν αν και θεωρητικά μπορούν να εμποδίσουν την αναπαραγωγή του. Επίσης και οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου α-ΜΕΑ και των ανταγωνιστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ ή αποκλειστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, οι ARBs,  μπορούν να περιορίσουν ενδεχομένως την είσοδό του στο σώμα.

Υπάρχουν όμως και προληπτικού τύπου συμπληρώματα, ανοσοενισχυτικά φάρμακα τα οποία ο καθηγητής Φυσιολογίας Σπύρος Καρκαμπούνας[1] συνιστά. Ας δούμε ποια είναι αυτά.

Ο Καθηγητής Σπύρος Καρκαμπούνας

Χρησιμοποιείστε μεγάλες δόσεις βιταμίνης C. Μιλώ για τρία έως τεσσεράμισι γραμμάρια την ημέρα ή και περισσότερο. Πάρτε συμπληρώματα βιταμίνης C. Δεν είναι πανάκεια αλλά θα βοηθήσει. Σε ανθρώπους ανοσοκατασταλμένους είναι σωστή επιλογή η ενδοφλέβια χορήγηση. Σε νοσούντες αναφέρονται περιπτώσεις θεραπείας με βιταμίνη C υψηλών δόσεων (έως και 20 γραμμάρια την ημέρα).

Ο συνδυασμός με L- καρνιτίνη θα μειώσει την ένταση του ARDS (Acute Respiratory Distress Syndrome) . Επίσης είναι δυνατόν η χορήγηση ιντερφερόνης να βοηθήσει την πρόληψη αλλά και την θεραπεία.

Φυσικές ουσίες που μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη και την βελτίωση της πρόγνωσης ενός ήδη νοσούντος-νοσούσης είναι οι κάτωθι αντιοξειδωτικές ουσίες : γενιστεϊνη, απιγενίνη, γαλλικό οξύ, κατεχίνη, επιγαλλοκατεχίνη, υδροξυτυροσόλη, θυμόλη, καρβακρόλη, βιταμίνη Ε, βιταμίνη Α, βιοφλαβονοειδή, ρεσβερατρόλη, συνένζυμου Q, κυστεϊνη, κυστίνη.

Από τα φάρμακα με αντιοξειδωτικές ιδιότητες είναι η τριμεταζιδίνη, η Ν-ακετυλοκυστεϊνη, το μερκαπτοηλεκτρικό οξύ. Η νιμσουλίδη επίσης δρα ως αναστολέας ελευθέρων ριζών. Η βιταμίνη C προαναφέρθηκε.

Επίσης είναι σημαντικό τα τεστ να γενικευτούν και η κυβέρνηση να τα κάνει σε όλους για να ξέρουμε τι γίνεται με ακρίβεια και για να μονιτοράρουμε την αποτελεσματικότητα των μέτρων.

Φυσικά προϊόντα που μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πολλά : εσπεριδοειδή, ελιές πράσινες – το δυνατόν άγουρες, ιξός εχινάτσεια, κουρκουμάς, ελαιόλαδο φρέσκο κι όσο το δυνατόν ελάχιστα ραφιναρισμένο, ΤΗΛΙΟ, ΡΙΓΑΝΗ, ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ, ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ (τσάϊ του βουνού), θυμάρι, πρόπολη μελισσών κ.ά.

Παρακαλώ τους γιατρούς να ακολουθήσουν αυτή την πρακτική και να την εφαρμόσουν εκτεταμένα. Τέλος παρακαλώ όλους τους φίλους να διαδώσουν αυτό το κείμενο όσο περισσότερο μπορούν.

Μιλώ ως επιστήμονας και ως μέλος ΔΕΠ του Ιατρικού Τμήματος της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Υπογραμμίζω ότι αυτό που υποδεικνύω ΔΕΝ είναι θεραπεία του κορωνοϊού αλλά μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά την διαχείριση της νόσου, σε επίπεδο πρόληψης, αλλά και σε επίπεδο θεραπείας.

Σπύρος Καρκαμπούνας, Βιολόγος Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσιολογίας

Παρακαλώ διαδώστε το και διαβάστε το αναλυτικά, ειδικά όσοι έχουν ιατρικές, φαρμακευτικές, βιολογικές, κτηνιατρικές και νοσηλευτικές επαγγελματικές γνώσεις. Η φύση των ουσιών που προτείνονται είναι τέτοια που δεν εγκυμονεί κινδύνους σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

[1]Ο Σπυρίδων Καρκαμπούνας του Χρήστου είναι καθηγητής της Ιατρικής Σχολής των Ιωαννίνων στο αντικείμενο της Φυσιολογίας του Ανθρώπου. Γεννήθηκε τις 9 Αυγούστου 1953 στα Γιάννινα. Σε ηλικία 13 ετών έχασε τον πατέρα του από καρκίνο κι ο ίδιος εργάστηκε σκληρά για να μπορέσει να περατώσει τον κύκλο των γυμνασιακών του σπουδών, υπό τις αντίξοες συνθήκες της δικτατορίας. Εισήλθε στην Σχολή Κοινωνικών Λειτουργών του ΚΑΤΕΕ Πατρών και τα τέλη του 1975 μετανάστευσε στην Ιταλία όπου σπούδασε Βιολογικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι. Έλαβε το πτυχίο του με Άριστα και κατόπιν εκπαιδεύτηκε στην Κλινική και Εργαστηριακή Χημεία, καθώς και στις διαγνωστικές τεχνικές της μικροβιολογίας στο κρατικό γενικό νοσοκομείο Di Venere του Μπάρι, ενώ παράλληλα αφιερώθηκε στην έρευνα της χημικής καρκινογένεσης.

Το 1986 επανήλθε οριστικά στην Ελλάδα και ανέλαβε την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στο Εργαστήριο Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 1987 διορίστηκε ως Βιολόγος στην Νομαρχία Καστοριάς, θέση από την οποία παραιτήθηκε για να συνεχίσει απερίσπαστος την εκπόνηση του διδακτορικού του, ως Ειδικός Μεταπτυχιακός Υπότροφος. Το 1990 υποστήριξε την διδακτορική του εργασία και βαθμολογήθηκε με «Άριστα». Μεταξύ του 1990 και 1996 υπήρξε ελεύθερος επαγγελματίας, ως μελετητής πρώτης βαθμίδας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και εκπόνησε έναν σημαντικό αριθμό μελετών σχετικών με το περιβάλλον και την ανάπτυξη. Παράλληλα παρέμεινε επιστημονικός μεταδιδακτορικός συνεργάτης του Εργαστηρίου Πειραματικής Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων, μέχρι το 1999 όπου εντάχθηκε, κατόπιν σχετικής κρίσης, από τριανταμελές εκλεκτορικό σώμα στην Ιατρική Σχολή ως Λέκτορας.

Από το 1984 ως σήμερα εργάζεται σταθερά πάνω στο ερευνητικό αντικείμενο των νεοπλασματικών κακοήθων νόσων και έχει δημοσιεύσει 120 πλήρεις εργασίες και 234 ανακοινώσεις σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά και παγκόσμια συνέδρια αντιστοίχως. Ο Σπυρίδων Καρκαμπούνας αναπτύσσει νέες ουσίες, διατροφικά συμπληρώματα και μεθόδους πρόληψης της χημικής καρκινογένεσης και θεραπείας της κακοήθους νεοπλασματικής νόσου. Η έρευνά του είναι τόσο βασική, όσο και εφαρμοσμένη, περιλαμβάνοντας και κλινικές μελέτες. Το έργο του έχει λάβει περί τις 2000 αναφορές, ενώ τιμήθηκε δύο φορές με διεθνή πρώτα βραβεία και εννιά φορές με εθνικά βραβεία. Το 2016 για την προσφορά του στην αντικαρκινική έρευνα η Διεθνής Εταιρεία Ζωολογίας έδωσε τιμητικά το όνομά του σε ένα νέο ζωικό είδος – Niphargus Karkabounasi – που ανακαλύφθηκε στα σπήλαια της Σλοβενίας από διεθνή ερευνητική ομάδα.

Ομοίως έχει πολλαπλή πολιτική δράση.

Leave a Reply

Your email address will not be published.