Η ακίδα του SARS-CoV-2 επιμένει για μήνες και σχετίζεται με τα μετα-οξέα επακόλουθα του ιού

Αφηρημένη

Η διάγνωση και η διαχείριση των μετα-οξέων επακόλουθων του COVID-19 (PASC) αποτελεί μια συνεχή ιατρική πρόκληση. Ο εντοπισμός βιοδεικτών που σχετίζονται με το PASC θα βελτίωνε πάρα πολύ την ταξινόμηση των ασθενών με PASC και θα παρείχε τα μέσα για την αξιολόγηση των στρατηγικών θεραπείας. Αναλύσαμε δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν από μια κοόρτη ασθενών με PASC και COVID-19 (n = 63) για να ποσοτικοποιήσουμε τα κυκλοφορούντα ιικά αντιγόνα και τους φλεγμονώδεις δείκτες. Εντυπωσιακά, ανιχνεύουμε αντιγόνο ακίδας SARS-CoV-2 στην πλειονότητα των ασθενών με PASC έως και 12 μήνες μετά τη διάγνωση, υποδηλώνοντας την παρουσία μιας ενεργού επίμονης δεξαμενής ιού SARS-CoV-2. Επιπλέον, τα χρονικά προφίλ αντιγόνου για πολλούς ασθενείς δείχνουν την παρουσία αιχμής σε πολλαπλά χρονικά σημεία για αρκετούς μήνες, υπογραμμίζοντας την πιθανή χρησιμότητα της πρωτεΐνης πλήρους ακίδας SARS-CoV-2 ως βιοδείκτη για το PASC.

Εισαγωγή

Ενώ τα συμπτώματα που προκύπτουν από μόλυνση με σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο κοροναϊός 2 (SARS-CoV-2) τυπικά υποχωρούν μέσα σε λίγες εβδομάδες, ορισμένα άτομα εμφανίζουν επίμονα συμπτώματα μετά την οξεία φάση της νόσου του κοροναϊού (COVID-19). Το σχετικό σύνδρομο, που ονομάζεται μετα-οξεία επακόλουθα του COVID-19 (PASC) ή μακρά COVID-19, περιλαμβάνει μια σειρά συμπτωμάτων, όπως, ενδεικτικά, κόπωση, ανοσμία, απώλεια μνήμης, γαστρεντερική δυσφορία και δύσπνοια. 1 7 Οι εκτιμήσεις ποικίλλουν ως προς τον επιπολασμό του PASC, 8 11 , αλλά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει ότι περίπου το ένα τέταρτο των ατόμων με COVID-19 συνεχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα 4-5 εβδομάδες μετά από ένα θετικό τεστ και περίπου ένας στους 10 έχουν συνεχή συμπτώματα μετά από 12 εβδομάδες. 12

Αν και πρόσφατες μελέτες παρέχουν κάποιες ενδείξεις, η υποκείμενη αιτιολογία του PASC παραμένει  στις υποθέσεις. 13 Αυτή η έλλειψη μηχανιστικής σαφήνειας οφείλεται εν μέρει στην ετερογένεια της πρόσληψης ασθενών και στις ασυνέπειες στον ορισμό των ασθενών με PASC, γεγονός που καθιστά δύσκολη την ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων στις μελέτες. Η αποσύνδεση της πολύπλοκης βιολογίας του PASC θα βασίζεται στην αναγνώριση βιοδεικτών που επιτρέπουν την ταξινόμηση των φαινοτύπων των ασθενών. Εδώ, αναλύουμε δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν από ασθενείς με PASC και COVID-19 για να προσδιορίσουμε τα επίπεδα των αντιγόνων και των κυτοκινών SARS-CoV-2 και να εντοπίσουμε έναν βιοδείκτη αίματος που εμφανίζεται στην πλειονότητα των ασθενών με PASC.

Αποτελέσματα

Αναλύσαμε δείγματα πλάσματος από μια ομάδα 63 ατόμων που είχαν μολυνθεί προηγουμένως με SARS-CoV-2, 37 από τα οποία είχαν διαγνωστεί με PASC. Για τους περισσότερους ασθενείς με PASC (n= 31), δείγματα αίματος συλλέχθηκαν δύο ή περισσότερες φορές έως και 12 μήνες μετά το πρώτο τους θετικό αποτέλεσμα είτε με τεστ RT-PCR με ρινοφαρυγγικό στυλεό είτε με τεστ αντισωμάτων κατά του SARS-CoV-2. Συλλέχτηκε επίσης αίμα από άτομα που έπασχαν από COVID-19, αλλά δεν είχαν διαγνωστεί με PASC, έως και πέντε μήνες μετά τη διάγνωση. Η πλειονότητα των ασθενών με PASC ήταν γυναίκες (n = 30), σύμφωνα με άλλες μελέτες που διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες επηρεάζονται κυρίως από επίμονα συμπτώματα μετά τη μόλυνση από SARS-CoV-2. 11 , 14 16 Από τα άτομα που δεν διαγνώστηκαν με PASC (n = 26), δέκα εισήχθησαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και επτά διασωληνώθηκαν. Μια πλήρης επισκόπηση των χαρακτηριστικών του ασθενούς παρέχεται στον Συμπληρωματικό Πίνακα 1 .

Συμπληρωματικός Πίνακας 1.

Χαρακτηριστικά ασθενών για τις κοόρτες PASC και COVID-19.

Χρησιμοποιώντας προηγουμένως αναπτυγμένες και βελτιστοποιημένες δοκιμές υπερευαίσθητης συστοιχίας μορίων (Simoa), μετρήσαμε τη συγκέντρωση των αντιγόνων SARS-CoV-2, συμπεριλαμβανομένης της υπομονάδας S1 της ακίδας, της ακίδας πλήρους μήκους και του νουκλεοκαψιδίου (Ν), στα συλλεχθέντα δείγματα πλάσματος ( Εικόνα 1 ). 17 19 Μπορέσαμε να ανιχνεύσουμε είτε S1, ακίδα ή Ν σε περίπου 65% των ασθενών που διαγνώστηκαν με PASC σε οποιαδήποτε δεδομένη χρονική στιγμή, αρκετούς μήνες μετά τη μόλυνση από SARS-CoV-2. Και από τα τρία αντιγόνα που μετρήθηκαν, εντοπίσαμε ακίδα συχνότερα στο 60% των ασθενών με PASC, ενώ δεν εντοπίσαμε καθόλου ακίδα στους ασθενείς με COVID-19. Το S1 ανιχνεύθηκε σε μικρότερο βαθμό στο ένα πέμπτο περίπου των ασθενών με PASC και το Ν ανιχνεύθηκε σε έναν μόνο ασθενή σε πολλαπλά χρονικά σημεία. Σύμφωνα με την προηγούμενη εργασία μας, 18 εντοπίσαμε S1 και N σε ασθενείς με COVID-19, συχνά σε αυτούς που νοσηλεύονται με σοβαρή νόσο και εντός της πρώτης εβδομάδας μετά τη διάγνωση, αλλά δεν εντοπίσαμε την πλήρη πρωτεΐνη ακίδας σε κανέναν από αυτούς τους ασθενείς.

Εικόνα 1. Επίπεδα αντιγόνου SARS-CoV-2 σε συνάρτηση με το χρόνο.

Η συγκέντρωση του S1 (A) , της ακίδας (B) και του N (C) μετρήθηκε στο πλάσμα των ατόμων με την πάροδο του χρόνου μετά τη διάγνωση με PASC ή COVID-19 μετά από μόλυνση από SARS-CoV-2. Πολλά σημεία δεδομένων μπορεί να αντιστοιχούν στο ίδιο άτομο, όπου ήταν διαθέσιμη η επαναληπτική δειγματοληψία. Τα σημεία δεδομένων αντιπροσωπεύουν μέσες τιμές ± SD (n = 2). Οι διακεκομμένες γραμμές υποδεικνύουν το LOD για κάθε προσδιορισμό.

Ένας αριθμός ασθενών με PASC και ένα υποσύνολο δειγμάτων αίματος ασθενών με COVID-19 συλλέχθηκαν σε πολλαπλά χρονικά σημεία, επιτρέποντάς μας να αναλύσουμε την αλλαγή στα επίπεδα αντιγόνου με την πάροδο του χρόνου. Από τους ασθενείς με PASC για τους οποίους είχαμε διαμήκη δείγματα, εντοπίσαμε αντιγόνο περισσότερες από μία φορές σε 12 ασθενείς, ενισχύοντας την επίμονη παρουσία του κυκλοφορούντος αντιγόνου ( Εικόνα 2 ). Σε λίγες μόνο περιπτώσεις, η παρουσία του S1 ή της ακίδας μπορεί να συσχετιστεί με τον εμβολιασμό, ωστόσο σύμφωνα με τα προηγούμενα ευρήματά μας, το S1 ανιχνεύεται μόνο εντός των δύο πρώτων εβδομάδων μετά την πρώτη δόση και σπάνια ανιχνεύεται ακίδα. 20 Το πιο σημαντικό είναι ότι παρατηρούμε μοτίβα παρατεταμένων επιπέδων αντιγόνου πλήρους αιχμής κατά τη διάρκεια αρκετών μηνών σε πολλούς ασθενείς. Σε άλλες περιπτώσεις, παρατηρούμε διακυμάνσεις μεταξύ του αντιγόνου που ανιχνεύεται και δεν ανιχνεύεται, υποδεικνύοντας ότι ο χρόνος δειγματοληψίας είναι σημαντικός. Αντίθετα, τα χρονικά προφίλ αντιγόνου έξι ασθενών με COVID-19 δείχνουν υψηλά επίπεδα αντιγόνου αμέσως μετά τη διάγνωση, πέφτοντας γρήγορα κάτω από το όριο ανίχνευσης ( Εικόνα S1 ).

Εικόνα S1. Χρονικό προφίλ των αντιγόνων SARS-CoV-2 για μεμονωμένους ασθενείς με COVID-19.

Επίπεδα S1, ακίδα και Ν έναντι του χρόνου για έξι ασθενείς με COVID-19 που διαγνώστηκαν με PASC. Τα σημεία δεδομένων αντιπροσωπεύουν μέσες τιμές ± SD (n = 2). Οι διακεκομμένες οριζόντιες γραμμές υποδεικνύουν το LOD για κάθε προσδιορισμό.

Εικόνα 2. Χρονικό προφίλ των αντιγόνων SARS-CoV-2 για μεμονωμένους ασθενείς με PASC.

Επίπεδα S1, ακίδα και Ν έναντι του χρόνου για 12 ασθενείς που διαγνώστηκαν με PASC. Τα σημεία δεδομένων αντιπροσωπεύουν μέσες τιμές ± SD (n = 2). Οι γκρίζες κάθετες γραμμές αντιστοιχούν στους χρόνους που κάθε ασθενής έλαβε είτε την πρώτη, τη δεύτερη ή την τρίτη δόση εμβολίου για τον COVID-19. Εάν ένα άτομο δεν εμβολιάστηκε εντός ενός μήνα από το χρονικό πλαίσιο που εμφανίζεται, δεν εμφανίζονται πληροφορίες εμβολιασμού. Οι διακεκομμένες οριζόντιες γραμμές υποδεικνύουν το LOD για κάθε προσδιορισμό.

Μετρήσαμε επίσης τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα μιας ομάδας κυτοκινών, συμπεριλαμβανομένων των IFN-γ, IL-1β, IL-4, IL-5, IL-6, IL-8, IL-10, IL-12p70, IL-22 και TNF-⍺, αλλά δεν υπήρχαν σαφή ευρήματα ( Εικόνα S2 , S3 ).

Εικόνα S2. Επίπεδα κυτοκίνης σε ασθενείς με PASC και COVID-19.

Μετρήθηκε η συγκέντρωση μιας ομάδας κυτοκινών σε δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν από ασθενείς με PASC και COVID-19. Εάν πραγματοποιήθηκε διαμήκης δειγματοληψία, η μέγιστη τιμή απεικονίζεται. Τα σημεία δεδομένων αντιπροσωπεύουν τις μέσες τιμές (n = 2) και οι οριζόντιες ράβδοι υποδεικνύουν τις διάμεσες συγκεντρώσεις για κάθε κυτοκίνη.

Εικόνα S3. Χρονικό προφίλ κυτοκινών για μεμονωμένους ασθενείς με PASC.

Η συγκέντρωση 10 κυτοκινών μετρήθηκε με την πάροδο του χρόνου για 12 μεμονωμένους ασθενείς με PASC, που αντιστοιχούν στους ίδιους ασθενείς που φαίνονται στο Σχήμα 2 . Οι γκρίζες κάθετες γραμμές αντιστοιχούν στους χρόνους που κάθε ασθενής έλαβε είτε την πρώτη, τη δεύτερη ή την τρίτη δόση εμβολίου για τον COVID-19. Τα σημεία δεδομένων αντιπροσωπεύουν μέσες τιμές ± SD (n = 2).

Συζήτηση

Με στόχο την ανακάλυψη βιοδεικτών που συσχετίζονται με το PASC, μετρήσαμε τη συγκέντρωση των αντιγόνων SARS-CoV-2 και των κυτοκινών σε δείγματα πλάσματος που συλλέχθηκαν από μια ομάδα ασθενών με PASC και COVID-19. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι εντοπίσαμε κυκλοφοριακή αιχμή SARS-CoV-2 στην πλειονότητα των ασθενών με PASC, αλλά σε κανέναν από τους ασθενείς με COVID-19. Αν και το μέγεθος του δείγματός μας είναι μικρό, η ανίχνευση αιχμής σε πολλαπλά χρονικά σημεία 2-12 μήνες μετά τη μόλυνση είναι επιτακτική. Οι χρονικές διακυμάνσεις στα επίπεδα αντιγόνου για ένα υποσύνολο ατόμων υποδηλώνουν τη σημασία της διαμήκους δειγματοληψίας, καθώς μπορεί να μην έχουμε εντοπίσει αντιγόνο σε ορισμένες περιπτώσεις εάν το αίμα είχε συλλεχθεί σε ένα μόνο χρονικό σημείο. Επιπλέον, όσοι προσφέρονται εθελοντικά να συμμετάσχουν σε μελέτες PASC τείνουν να έχουν νοσηλευτεί με σοβαρό COVID-19, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία όσων αποκτούν SARS-CoV-2 και αναπτύσσουν PASC δεν νοσηλεύονται. 13 Η μειοψηφία της κοόρτης μας PASC νοσηλεύτηκε (n=2), υποδηλώνοντας ότι τα ευρήματά μας σχετίζονται με λοίμωξη SARS-CoV-2 και όχι με επιπτώσεις που προκύπτουν μετά από σοβαρή ασθένεια και νοσηλεία.

Η παρουσία κυκλοφορούσας ακίδας υποστηρίζει την υπόθεση ότι μια δεξαμενή ενεργού ιού παραμένει στο σώμα. Μια άλλη προκαταρκτική μελέτη βρήκε το RNA του SARS-CoV-2 σε πολλαπλές ανατομικές θέσεις έως και επτά μήνες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων, επιβεβαιώνοντας την εμμονή του ιικού αντιγόνου. Η μεταθανάτια ανάλυση ιστού αποκάλυψε την παρουσία RNA SARS-CoV-2 και έκφρασης ειδικής πρωτεΐνης ιού όχι μόνο σε αναπνευστικούς ιστούς, αλλά και σε καρδιαγγειακούς, λεμφικούς, γαστρεντερικούς, περιφερικούς νευρικούς και εγκεφαλικούς ιστούς στην πλειονότητα των ατόμων που αναλύθηκαν (n = 44). 21 Επιπλέον, στην προηγούμενη μελέτη μας, βρέθηκε να εμφανίζεται μια δεξαμενή αναδιπλασιασμού του SARS-CoV-2 στη γαστρεντερική οδό παιδιών που αναπτύσσουν πολυσυστημικό φλεγμονώδες σύνδρομο (MIS-C). Σε αυτή τη μελέτη, εντοπίσαμε αυξημένα επίπεδα κυκλοφορικής αιχμής εβδομάδες μετά την αρχική μόλυνση SARS-CoV-2, λόγω διαρροής από το έντερο στην κυκλοφορία του αίματος. 22 Σε μια άλλη μελέτη, η ανάλυση του μικροβιώματος του εντέρου έως και έξι μήνες μετά τη μόλυνση από SARS-CoV-2 αποκάλυψε αλλαγές στη σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου που συσχετίστηκαν με το PASC, 23 υποδηλώνοντας ότι ορισμένες συνθήκες ή προδιαθέσεις μπορεί να ενισχύσουν την επιμονή της αναπαραγωγής ιικών δεξαμενών.

Εάν οι ιικές δεξαμενές επιμένουν στο σώμα των ασθενών με PASC, τότε γιατί δεν ανιχνεύουμε επίσης κυκλοφορούν N σε μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών; Είναι πιθανό το Ν να υδρολύεται κατά προτίμηση, ενώ η ακίδα μπορεί να μεταφερθεί πιο αποτελεσματικά στην κυκλοφορία του αίματος, αποφεύγοντας την αποικοδόμηση. Εναλλακτικά, τα κυκλοφορούντα αντισώματα αντι-Ν μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικά στην κάθαρση του Ν σε σύγκριση με τα αντισώματα κατά της ακίδας που παράγονται. Επιπλέον, το PASC είναι ένα ετερογενές σύνδρομο, που πιθανώς εξαρτάται από τον ιστό στον οποίο επιμένει η ιική δεξαμενή. Αυτή η ετερογένεια μπορεί να έχει επίδραση στο εάν στη συνέχεια ανιχνεύεται ακίδα ή Ν. απαιτούνται μελλοντικές έρευνες για την επίλυση αυτών των αναπάντητων ερωτημάτων.

Οι επίμονες ιικές δεξαμενές είναι μια πιθανή αιτία συμπτωμάτων PASC, αλλά η κυκλοφοριακή ακίδα μπορεί επίσης να προκαλέσει συμπτώματα. Παρόμοια με τα βακτηριακά υπεραντιγόνα, η πρωτεΐνη ακίδας SARS-CoV-2 περιέχει δομικά μοτίβα που αλληλεπιδρούν έντονα με τους υποδοχείς των Τ κυττάρων, δημιουργώντας μια ανισορροπία στο ρεπερτόριο των υποδοχέων Τ κυττάρων. 24 , 25 Μοναδικό στον SARS-CoV-2, πιστεύεται ότι το μοτίβο που μοιάζει με υπεραντιγόνο μπορεί να ευθύνεται για την υπερφλεγμονώδη απόκριση που παρατηρείται σε ασθενείς με σοβαρή COVID-19 και MIS-C. Αν και η ακίδα δεν προκαλεί καταιγίδα κυτοκινών σε ασθενείς με PASC, θα μπορούσε να δράσει μέσω άλλων μηχανισμών που παρεμβαίνουν στη φυσιολογική κυτταρική λειτουργία. Για παράδειγμα, η ακίδα από μόνη της αποδείχθηκε ότι διαταράσσει τις οδούς σηματοδότησης και προκαλεί δυσλειτουργία στα περικύτταρα, στα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα και στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. 26 29 Εναλλακτικά, το PASC μπορεί να εκδηλωθεί ως κυτταρική εξάντληση ή πρόκληση ανθεκτικής φλεγμονώδους απόκρισης − αλλά με επίμονη εντοπισμένη ιστική δυσλειτουργία.

Εάν το PASC είναι αποτέλεσμα επίμονης ιικής αναπαραγωγής σε ιστούς εκτός του πνεύμονα, μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί οι αλλαγές στους κυκλοφορούντες φλεγμονώδεις δείκτες μπορεί να είναι ανεπαίσθητες όταν μετρώνται στο αίμα, αν και μπορεί να είναι αυξημένες σε έναν δεδομένο ιστό. Άλλες εργασίες υποδεικνύουν μια τάση προς αυξημένη IL-6 και TNF-⍺ σε ασθενείς με PASC, αν και οι πολλαπλές αλλαγές σε σύγκριση με τους ελέγχους είναι μικρές. 30 , 31 Σε μια διαφορετική μελέτη, ο συνδυασμός φλεγμονωδών μεσολαβητών, συμπεριλαμβανομένων των IL-6, IFN-γ, IFN-β, PTX3 και IFN-λ2/3, βρέθηκε να είναι ένας πιο κατατοπιστικός προγνωστικός παράγοντας του PASC. 32 Επομένως, παρόλο που δεν παρατηρούμε ότι τα επίπεδα κυτοκινών είναι αυξημένα πάνω από το φυσιολογικό εύρος στις περισσότερες περιπτώσεις, η παρακολούθηση των κυτοκινών με την πάροδο του χρόνου σε μια μεγαλύτερη κοόρτη απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση. Επιπλέον, η απουσία οποιωνδήποτε διακριτικών ορολογικών χαρακτηριστικών στην κοόρτη μας PASC μπορεί να οφείλεται στους καθυστερημένους χρόνους δειγματοληψίας μετά τη μόλυνση. Οι χαμηλότεροι τίτλοι IgM και IgG3 που μετρήθηκαν κατά τη διάρκεια οξείας λοίμωξης συσχετίζονται με την ανάπτυξη PASC, 33 αλλά με την πάροδο του χρόνου πολλές ανοσολογικές υπογραφές μπορεί να μειωθούν, 34 τονίζοντας τη σημασία της ανάλυσης δειγμάτων ασθενών κοντά στον χρόνο της πρωτογενούς μόλυνσης και σε βάθος χρόνου.

Συμπερασματικά, η παρουσία αιχμής στην κυκλοφορία σε ασθενείς με PASC έως και 12 μήνες μετά τη διάγνωση υποδηλώνει έντονα ότι οι δεξαμενές του ιού SARS-CoV-2 παραμένουν στο σώμα. Επιπλέον, η ανίχνευση αιχμής στην πλειονότητα των ατόμων που περιλαμβάνονται στην κοόρτη PASC μας παρέχει ισχυρή υποστήριξη για τη χρήση της ακίδας ως βιοδείκτη για το PASC. Εάν οι ασθενείς με PASC μπορούν να εντοπιστούν με βάση την άμεση μέτρηση της πρωτεΐνης ακίδας, ο χαρακτηρισμός των φαινοτύπων των ασθενών και η αξιολόγηση των στρατηγικών θεραπείας θα γίνονται όλο και πιο αποτελεσματικοί.

Υλικά και μέθοδοι

Συλλογή δειγμάτων

Όλα τα άτομα είχαν επιβεβαιωμένη PCR λοίμωξη COVID-19 και συμπεριλήφθηκαν στο πρόγραμμα βιοαποθήκης της μεγάλης κοινοπραξίας Μασαχουσέτης Coalition for Pathogen Readiness (MassCPR) στο Ινστιτούτο Ragon. Τα δείγματα για αυτή τη μελέτη επιλέχθηκαν με βάση τα αναφερόμενα συμπτώματα που καταγράφηκαν σε ερωτηματολόγια επίσκεψης ρουτίνας. Τα άτομα που ανέφεραν συμπτώματα για περισσότερες από 30 ημέρες μετά τον COVID-19 συμπεριλήφθηκαν στην κοόρτη μας PASC και περιλάμβαναν άτομα που ανέφεραν 1-5 παρατεταμένα συμπτώματα, όπως ανοσμία, κόπωση, ομίχλη εγκεφάλου, επίμονο βήχα, επίμονους πονοκεφάλους κ.λπ. Τα δείγματα συλλέχθηκαν σειριακά έως 360 ημέρες μετά την επιβεβαιωμένη λοίμωξη από τον SARS-CoV-2 με PCR. Επιπλέον, οι μάρτυρες που δεν ήταν PASC περιελάμβαναν επιβεβαιωμένους με PCR ανάρρωση από COVID-19 χωρίς αναφερόμενα παρατεταμένα συμπτώματα που λήφθηκαν μετά τη διάγνωση. Όλα τα άτομα έδωσαν ενημερωμένη συγκατάθεση και η μελέτη εγκρίθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο Brigham της Μασαχουσέτης. Δείγματα πλάσματος από 16 επιπλέον ασθενείς με COVID-19 ελήφθησαν από τη Mass General Brigham Biobank. Τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών και οι κλινικές πληροφορίες εξήχθησαν από ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία. Η ανάλυση δειγμάτων πλάσματος COVID-19 εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Θεσμικής Αναθεώρησης του Νοσοκομείου Brigham and Women’s Hospital.

Δοκιμασίες αντιγόνου Simoa SARS-CoV-2

Τα αντιγόνα SARS-CoV-2 S1, ακίδα και Ν μετρήθηκαν σε δείγματα πλάσματος χρησιμοποιώντας προηγουμένως αναπτυγμένη συστοιχία μεμονωμένων μορίων (Simoa). 18 , 19 δείγματα πλάσματος πρώτα επωάστηκαν με διθειοθρεϊτόλη (DTT) και αναστολείς πρωτεάσης (Halt Protease Inhibitor Cocktail, ThermoFisher) στους 37 °C για 15 λεπτά για να μετουσιωθούν τυχόν δεσμευμένα αντισώματα. Τα δείγματα στη συνέχεια αραιώθηκαν 8 φορές σε ένα ρυθμιστικό διάλυμα αραιωτικού δείγματος (Quanterix Corp.) και οι δοκιμασίες διεξήχθησαν χρησιμοποιώντας έναν αναλυτή HD-X (Quanterix Corp.).

Κυτοκίνες

Τα επίπεδα κυτοκίνης μετρήθηκαν σε δείγματα πλάσματος χρησιμοποιώντας τον πίνακα κυτοκινών CorPlex (Quanterix Corp). Τα δείγματα πλάσματος αραιώθηκαν 4 φορές σε ρυθμιστικό διάλυμα αραιωτικού δείγματος και πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις σύμφωνα με τα πρωτόκολλα του κατασκευαστή CorPlex. Κάθε κιτ πίνακα κυτοκίνης CorPlex αναλύθηκε από το SP-X Imaging and Analysis System (Quanterix Corp.).

Ευχαριστίες

Η χρηματοδότηση για αυτό το έργο προήλθε από μια γενναιόδωρη δωρεά από τη Barbara and Amos Hostetter. Ευχαριστούμε την κοινοπραξία MassCPR PASC και την ομάδα Ragon Institute/MassCPR Biobank για την οικονομική υποστήριξη και την υποστήριξη της επεξεργασίας δειγμάτων.

βιβλιογραφικές αναφορές

  1. 1.
  2. 2.
  3. 3.
  4. 4.
  5. 5.
  6. 6.
  7. 7.
  8. 8.
  9. 9.
  10. 10.
  11. 11.
  12. 12.
  13. 13.
  14. 14.
  15. 15.
  16. 16.
  17. 17.
  18. 18.
  19. 19.
  20. 20.
  21. 21.
  22. 22.
  23. 23.
  24. 24.
  25. 25.
  26. 26.
  27. 27.
  28. 28.
  29. 29.
  30. 30.
  31. 31.
  32. 32.
  33. 33.
  34. 34.

4 σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

  1. Ο πρώτος και ο τελευταίος άξιος Κυβερνήτης της Ελλάδος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ο Χριστόδουλος ήταν άξιος Έλληνας Κυβερνήτης αλλά εκπροσωπούσε την Ελληνική Εκκλησία και όχι το Ελληνικό Κράτος. Όσο για τον Ελευθέριο Βενιζέλο που εγώ η ίδια θεωρώ άξιο Έλληνα Κυβερνήτη οι απόψεις τόσο των συγχρόνων του όσο και των σημερινών Ελλήνων διίσταται.
    Περιμένω λοιπόν να μου στείλετε το βιβλίο ώστε να αξιοποιήσουμε το χρόνο μας.
    Με εκτίμηση
    Dian

    1. Επίσης περιμένω απάντηση.

      1. Δεν απάντησες σωστά παρά μόνο ως προς τον πρώτο.

  2. ΠΩΣ ΤΡΩΜΕ ΤΟ ΨΗΤΟ.

    Ο Κολοκοτρώνης που γνώριζε άψογα την τέχνη της ψυχολογίας, θέλησε να προσεγγίσει και πάλι τον Καποδίστρια.

    «Πίσω από τον επίσημο τούτον Καποδίστρια, υπουργό του Τσάρου της Ρωσίας όμως, φαινότανε τον ίδιον καιρό κι ένας άλλος: Ο Έλληνας. Κι αυτός δεν ήταν δυνατό να κρατήση, ως το τέλος την παγερή μάσκα του Ρώσσου υπουργού.

    Ο Κολοκοτρώνης τον τράβηξε, για μια στιγμή, με τα νερά του, στο μεγάλο τραπέζι πού δωσε ο Κ Ο Ν Τ Ε Σ στους αρματωλούς, στο σπίτι του, ανήμερα τη Λαμπρή. Ο Γέρος λιάνιζε τ’ αρνιά μονάχος του και μοίραζε στα παλληκάρια.

    »Ήτανε συμφωνία κουβέντες να μη γίνουν πια για πολιτική. Ο Κολοκοτρώνης όμως ήθελε να σπάση με κάθε θυσία τον πάγο και να τον ρίξουν στο ελληνικό.

    »Ο Βιάρος, ο αδελφός του Καποδίστρια, μπασμένος στη φιλική Εταιρεία από τον Παπά, τού δινε θάρρος. Άμα ήπιαν ένα δύο ποτηράκια, ο Κολοκοτρώνης άρπαξε με τα χέρια μια πλάτη και την έδωσε στον Καποδίστρια πούτρωγε με μαχαιροπήρουνο:

    – Να, έτσι τρώνε τα παλληκάρια το ψητό!

    Ο κόντες ενθουσιάστηκε, οι άλλοι όλοι γέλασαν, ευθύμησαν. Και τα ποτήρια σηκώθηκαν αυτόματα στην υγεία της ελευθερίας.

    Ο Καποδίστριας, που ήξερε πολύ καλά, τι αντίκτυπο είχε η απάντηση που είχε δώσει στον Κολοκοτρώνη και τους άλλους αρματωλούς, δεν θέλησε να αφήσει τον Κολοκοτρώνη χωρίς ελπίδα.

    «- Εφέτος κάνουμε Πάσχα εδώ στα Εφτάνησα στους Κορφούς και του χρόνου στην πατρίδα σου την Πελοπόννησο. Είπε στον Κολοκοτρώνη κι εκείνος του απάντησε.
    – Εσύ με φιλεύεις αρνί, κι εγώ στην πατρίδα μου στο Μωριά τον μόσχο τον σιτευτό».

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.