Ο Σιωνισμός αυτοκτόνησε. Ή μονομιάς ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα του Αντιχρίστου τραβά; Μέρος Δ΄

1900s Germany The Krampus Devil Postcards Poster

Εξηγήσαμε γιατί μετά τη συμφωνία της Γιάλτας ξεκίνησε ο εμφύλιος στην Ελλάδα και ποιος ήταν ο ρόλος του Βαρβαρέσου και του Ζαχαριάδη.

Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἐπικαλούμαστε τὴ «μαρτυρία» τοῦ χρόνου! …Δὲν ἦταν οὔτε «μάντεις» οὔτε «χαρτορίχτρες» οἱ ΝΑΖΙ ποὺ προστάτευαν τὸν «καταδικασμένο» Μητσοτάκη, γιατί γνώριζαν ὅτι ὁ ἴδιος θὰ εἶχε «μεγάλο» πολιτικὸ ρόλο στὴ μεταπολεμικὴ Ἑλλάδα …Ἁπλούστατα ἦταν ἐνημερωμένοι γιὰ τὴ μεταπολεμικὴ κατάσταση στὴν «ἐλεύθερη» Ἑλλάδα …καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ «μαρτυρία» τοῦ χρόνου στὴν ὁποία ἀναφερόμαστε. Ἦταν ἐνημερωμένοι ὅτι οἱ δικοί τους δωσίλογοι ὄχι μόνον δὲν θὰ τιμωρηθοῦν, ἀλλὰ θὰ κυριαρχήσουν στὴν ἑλληνικὴ μεταπολεμικὴ πολιτικὴ σκηνή. Ὅπως δὲν θὰ τιμωροῦνταν οἱ ἴδιοι, ἔτσι δὲν θὰ τιμωροῦνταν καὶ οἱ δωσίλογοι. Ὅπως δὲν θὰ τιμωροῦνταν οἱ διάφοροι Μέρτεν, ἔτσι δὲν θὰ τιμωροῦνταν καὶ οἱ συνεργάτες τοὺς Μητσοτάκηδες καὶ Καραμανλῆδες. Αὐτὰ εἶναι ποὺ λέει ἡ ἱστορία …καὶ αὐτὰ δὲν μπορεῖ νὰ τὰ ἀμφισβητήσει κανένας.

Εἶναι ἄλλο πρᾶγμα νὰ ὑποθέτεις πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ περιμένεις γιὰ νὰ δεῖς ἐὰν θὰ γίνουν καὶ ἄλλο πρᾶγμα νὰ περιγράφεις ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη γίνει. Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέμε ΕΓΙΝΑΝ κι ἔχουν καταγραφεῖ ὡς ἱστορικὰ δεδομένα, καὶ δὲν τὰ ὑποθέτουμε …Εἶναι ἱστορικὰ δεδομένα, πού, ἐὰν τὰ ἐξετάσεις μὲ μιὰ σύγχρονη καὶ χωρὶς πάθος «ματιά», ἀποδεικνύουν ὅτι νικητὲς καὶ ἡττημένοι ἦταν μαζὶ στὸ ἴδιο «κόλπο» …«Νταβατζῆδες» καὶ «ταραχοποιοὶ» στὸ ἴδιο κόλπο καὶ μόνον οἱ «πόρνες» θύματα …Ἀμερικανοὶ καὶ Ἑβραῖοι «νταβατζῆδες» στὸ ἴδιο κόλπο μὲ τοὺς πληρωμένους ΝΑΖΙ καὶ κομμουνιστὲς «ταραχοποιοὺς» …Μόνον τὰ κράτη καὶ οἱ λαοὶ ἔμεναν ἔξω ἀπ’ τὸ κόλπο τῶν Ἑβραίων τοκογλύφων καὶ τῶν ναζιστοκομμουνιστῶν «ταραχοποιῶν». Αὐτὸ σημαίνει πὼς —ανάμεσα σ’ ὅλα αὐτά— τὸ «Ὁλοκαύτωμα» ἦταν κι αὐτὸ μιὰ ἀπάτη …Ἡ μεγαλύτερη ἀπάτη στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας.Ο Ρωζέ Γκαρωντύ [1]

Μὲ τὰ στρατόπεδα συγκέντρωσης δημιουργήθηκε ἡ μεγαλύτερη «φάμπρικα» «παραγωγῆς» συλλογικοῦ ἄλλοθι γιὰ τὸν ἑβραϊκὸ λαό, τοῦ ὁποίου ἡ ἡγεσία (εκτός από τη δολοφονία του Χριστού, του Στεφάνου, Ιακώβου και λοιπών πρωτοχριστιανών,  από τότε) πρωταγωνίστησε στὴν ἀνθρωποσφαγὴ τῶν Χριστιανῶν τῆς Εὐρώπης …Δημιουργήθηκε τὸ μεγαλύτερο «πλυντήριο» στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας …Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ περνοῦσαν ΟΛΟΙ οἱ Ἑβραῖοι, γιὰ νὰ «ξεπλυθοῦν» καὶ νὰ «θυματοποιηθοὺν» …Ἀκόμα κι ἂν αὐτὸ γινόταν μόνον μὲ μερικὲς ἡμέρες παραμονῆς σ’ αὐτὰ …Ἴσα-ἴσα δηλαδὴ γιὰ νὰ τοὺς «σφραγίσουν» καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσουν στὶς τράπεζες τῶν ἀποζημιώσεων …Στὶς δικές τους τράπεζες, οἱ ὁποῖες μοίραζαν ἀποζημιώσεις στοὺς δικούς τους ἀνθρώπους —απὸ τὰ χρήματα βέβαια τῶν θυμάτων-λαών—. Ὁ μόνος λαὸς στὴν ἱστορία τοῦ Κόσμου, ποὺ ἐξασφάλισε σὲ ΟΛΑ τὰ μέλη του μισθό, μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ γεννήθηκε μὲ μιὰ συγκεκριμένη ἐθνικὴ ταυτότητα.

Σὲ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐξυπηρέτησαν οἱ Γερμανοὶ τοὺς Ἑβραίους Σιωνιστὲς μὲ τοὺς «διωγμοὺς» τῆς τελευταίας στιγμῆς καὶ γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἐξασφάλισαν οἱ Γερμανοὶ τὴ δική τους ἀτιμωρησία καὶ τὴ νομικὴ προστασία τῆς ἴδιας τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας ἀπὸ τὰ θύματά της …Ἐξ’ ἀρχῆς εἶχε δοθεῖ ἀσυλία στὴ ναζιστικὴ Γερμανία, ἡ ὁποία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἴδια σημερινὴ Γερμανία. Τί ἔκαναν λοιπὸν οἱ Γερμανοί; …«Κάλυπταν» τὴν ἑβραϊκὴ συνωμοσία …Ἔδιναν «ἄλλοθι» στοὺς μεγαλύτερους ἐγκληματίες τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας. Γιὰ νὰ μὴν καταλάβουν οἱ λαοὶ τὴν ἑβραϊκὴ συνωμοσία, ἐξασφάλιζαν στοὺς Ἑβραίους τὴν ἰδιότητα τοῦ «θύματος». Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἐξυπηρετοῦσαν τὸν γενικότερο μεταπολεμικὸ ἑβραϊκὸ σχεδιασμό. «Μάζευαν» τὴν τελευταία στιγμὴ τοὺς Ἑβραίους ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη, ἡ ὁποία —μὲ βάση τὸν μεταπολεμικὸ σχεδιασμό— θὰ «καταδικαζόταν» στὴν κομμουνιστικὴ «χαβούζα» καὶ τοὺς ἔστελναν ἐκεῖ ὅπου προβλεπόταν νὰ συγκεντρωθεῖ ὁ παγκόσμιος πλοῦτος.

Τὸ κόστος τῆς φτωχῆς κι ἀνελεύθερης διαβίωσης ἐντὸς τῆς κομμουνιστικῆς «χαβούζας» —η οποία ἦταν ἐφεύρημα τῶν Ἐβραίων— θὰ τὸ «πλήρωναν» οἱ λαοὶ τοῦ Ἀνατολικοῦ Μπλὸκ καὶ τὸν πλοῦτο καὶ τὴν ἐλευθερία στὸν καπιταλιστικὸ «παράδεισο» θὰ τὸν ἀπολάμβαναν οἱ «μάρτυρες» …Οἱ παλιοὶ «συγκάτοικοι» τῶν Ἑβραίων (οι περισσότεροι Ορθόδοξοι στην πίστη λαοί) θὰ βίωναν τὴ «Δικτατορία τοῦ Προλεταριάτου» καὶ οἱ Ἑβραῖοι θ’ ἀπολάμβαναν τὸν «ἐλεύθερο» Κόσμο μὲ τὸν πλοῦτο τῶν ἀποζημιώσεων καὶ τῶν προνομίων. Μὲ ἐξασφαλισμένο τὸ «ἄλλοθι» τοῦ «θύματος» δὲν εἶχαν τίποτε νὰ φοβοῦνται. Μὲ τὴν «ὑπογραφὴ» τῶν δικῶν τους διεθνῶν ὀργανισμῶν θὰ ἦταν κι ἐπισήμως οἱ «ἱερὲς ἀγελάδες» τοῦ Κόσμου αὐτοῦ …«Ἱερὲς Ἀγελάδες», «σφραγισμένες» στοὺς πιὸ ἐπίσημους «στάβλους» τῆς ἱστορίας …Στοὺς «στάβλους» αὐτούς, οἱ ὁποῖοι συντηρήθηκαν κι ἔγιναν τὰ πιὸ διάσημα «μουσεῖα» τῆς μεταπολεμικῆς ἐποχῆς.

Μιλᾶμε γιὰ κολοσσιαῖα ἐγκλήματα, ποὺ ὅμοιά τους δὲν ἔχουν ξαναγίνει. Τὴν ὥρα ποὺ ὁπλισμένοι ΝΑΖΙ περιφρουροῦσαν τὰ ἑβραϊκὰ παράσιτα στὸ δρόμο γιὰ τὸ «βόλεμα» τῶν «στρατοπέδων», ὁ ἀνθὸς τῆς νεολαίας τῆς Εὐρώπης ἀκόμα πολεμοῦσε στὰ χαρακώματα κι ἔχυνε τὸ αἷμα του γιὰ ἕναν Πόλεμο, ὁ ὁποῖος ὄχι ἁπλᾶ εἶχε τελειώσει, ἀλλὰ εἶχε ἤδη μοιράσει καὶ τὴ «λεία» του. Οἱ ἴδιοι ΝΑΖΙ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1944 εἶχαν συμφωνήσει στὸ Μπρέτον Γοὺντς μέχρι καὶ γιὰ τὰ ἐπιτόκια τῶν μεταπολεμικῶν δανεισμῶν τους, ἦταν ἐκεῖνοι ποὺ στήριζαν τὸν Χίτλερ μέχρι τὸ 1945, ποὺ ἦταν καὶ τὸ ἐπίσημο τέλος ἑνὸς χαμένου Πολέμου, στὸν ὁποῖο πλέον —λόγω λειψανδρίας— θυσιάζονταν ἀνήλικα γερμανοπαίδια…

…Ἀνήλικοι στρατιῶτες θυσιάζονταν γιὰ τὴ «νίκη» τῆς ἤδη ἡττημένης Γερμανίας τὴν ὥρα ποὺ οἱ Ἑβραῖοι στὰ στρατόπεδα κανόνιζαν τίς ἀποζημιώσεις τους γιὰ τὴν «ταλαιπωρία» τοῦ «ταξιδιοῦ» τους. «Ἔξω» ἀπ’ τὰ στρατόπεδα αὐτὰ ἔπρεπε ὁ πόλεμος νὰ συνεχίζεται πάσῃ θυσίᾳ, ὥστε ν’ αὐξηθοῦν στὸν ὕψιστο βαθμὸ οἱ ὑλικὲς καταστροφὲς κι ἑπομένως νὰ εἶναι σίγουρη ἡ ἐξάρτηση τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τοὺς μελλοντικοὺς «δανειστές» της. Ἔπρεπε ὁ πόλεμος νὰ συνεχίζεται ἀκόμα καὶ χωρὶς «ἀντικείμενο», μέχρι νὰ προλάβουν ΟΛΟΙ οἱ Ἑβραῖοι νὰ κάνουν «πέρασμα» ἀπὸ τὰ στρατόπεδα τοῦ βολέματος. Ρίσκαραν τὴν ΑΠΟΛΥΤΗ ἀποψίλωση τοῦ γερμανικοῦ πληθυσμοῦ, προκειμένου ν’ «ἀποκατασταθοῦν» οἱ Ἑβραῖοι ἀκόμα καὶ τῶν πιὸ ἀπομακρυσμένων περιοχῶν.

Μὲ τὸ κόστος τῆς τεράστιας ἀνθρωποσφαγὴς τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οἱ Ἑβραῖοι Σιωνιστὲς ἐπιβλήθηκαν στὸν μεταπολεμικὸ Κόσμο. Στὸν Κόσμο αὐτὸν —στὸν ὁποῖο σχεδὸν ὁ παγκόσμιος πλοῦτος θὰ κατέληγε στὰ χέρια τους— ἔπρεπε νὰ κάνουν τίς κινήσεις τους. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει σχεδιασμός. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν τὰ στρατόπεδα συγκέντρωσης καὶ ἡ θυματοποίηση ΟΛΩΝ ἀνεξαιρέτως τῶν Ἑβραίων. Θὰ ἔδιναν ἕνα μεγάλο μερίδιο στοὺς ὁμοεθνεῖς τους, γιατί —εκτὸς τῶν ἄλλων— εἶχαν ἀνάγκη τὴ βοήθειά τους. Θὰ ἔδιναν σὲ ΟΛΟΥΣ τοὺς Ἑβραίους μερίδιο ἀπὸ τὴ λεία τοῦ ἐγκλήματος, γιὰ νὰ τοὺς θέσουν ὑπὸ τὴν ἀπόλυτη ὁμηρία τῶν Σιωνιστῶν …Ἅρπαζαν τὸν Κόσμο ὁλόκληρο καὶ εἶχαν ἀνάγκη ἀπὸ πρόσωπα τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τους γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τὸν διαχειριστοῦν …Πρόσωπα, ποὺ ἡ σχέση αἵματος θὰ τοὺς συνέδεε μὲ αὐτοὺς τοὺς ἴδιους, ἀλλὰ ταυτόχρονα θὰ ἦταν κι ἐκβιάσιμα, ὥστε νὰ εἶναι ἀπόλυτα ἐλεγχόμενα …Πρόσωπα, ποὺ θὰ ἦταν ὁμοεθνεῖς τους, ἀλλὰ καὶ συνένοχοί τους.

Αὐτὸ ἦταν τὸ ὅλο μυστικὸ τοῦ συλλογικοῦ αὐτοῦ ἐγκλήματος, ποὺ ἡ ἀσφάλειά του βασίστηκε στὴ λογικὴ τῆς συνενοχῆς …Ὅλοι οἱ Ἑβραῖοι στρατευμένοι κι εὐθυγραμμισμένοι σ’ ἕνα «ἔγκλημα», τὸ ὁποῖο θὰ εἶχε χαρακτῆρα ἐθνικοῦ «στόχου». Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἀποφασίστηκαν οἱ «διωγμοὶ τῆς τελευταίας στιγμῆς» ! …Ἔπρεπε ΟΛΟΙ οἱ Ἑβραῖοι νὰ περάσουν ἀπὸ τὰ «καθαρτήρια» τῶν ΝΑΖΙ, προκειμένου ΟΛΟΙ νὰ μποῦν στὸ «κόλπο» τῆς μοιρασιᾶς, γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχουν παραπονούμενοι καὶ ἄρα διαρροές. Ὅποιος θὰ ἀποκάλυπτε τὸ παραμικρό, δὲν θὰ ἦταν ἁπλᾶ ἐχθρός τους, ἀλλὰ ἐθνικὸς προδότης. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἔπρεπε ΟΛΟΙ οἱ Ἑβραῖοι τῆς Εὐρώπης ν’ ἀποζημιωθοῦν μὲ τὸν ἄλφα ἢ βῆτα τρόπο. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο οἱ Καστοριανοὶ «μάρτυρες» ἔτρεχαν τὴν τελευταία στιγμὴ νὰ πάρουν τὸν «λαχνὸ» τοῦ Ἄουσβιτς …Τί ἄλλο νὰ ἔκαναν οἱ «μάρτυρες» αὐτοί; …Νὰ ἔμεναν ἔξω ἀπὸ τὴ «μοιρασιά»;…

…Ἁπλᾶ πράγματα …Κόλπα τῶν νταβατζήδων τοῦ δρόμου καὶ τῶν μαφιόζικων συμμοριῶν …Οἱ αὐθεντικοὶ «GoodFellas» τοῦ ὑποκόσμου. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἔδωσαν σὲ ΟΛΟΥΣ παράνομες ἀποζημιώσεις —καὶ ἄρα τοὺς μετέτρεπαν σὲ συνενόχους τοῦ τύπου «μαζὶ τὰ φάγαμε»— ποιός θὰ τολμοῦσε νὰ τοὺς ἀποκαλύψει καὶ μάλιστα μὲ μιὰ ὁπλισμένη καὶ δολοφονικὴ Μοσὰντ πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη του νὰ παρακολουθεῖ τὰ πάντα; Αὐτὸ εἶναι ποὺ γίνεται ἀπὸ τὸ 1945 καὶ μετά. Ὅλοι οἱ Ἑβραῖοι ἔχουν ἐπωφεληθεῖ ἀπὸ τὸ συλλογικό τους ἔγκλημα καὶ ὅλοι παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὴ Μοσὰντ …Κανένας δὲν θὰ λυπηθεῖ κανέναν σὲ περίπτωση ποὺ ἐκεῖνος τιμωρηθεῖ, λόγῳ του ὅτι ξεπέρασε τὰ ὅρια ποὺ ἔχουν τεθεῖ ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ «συμμορία» …Ὅλοι κάτι «χρωστᾶνε» καὶ δὲν ἔχουν δικαίωμα ν’ ἀμφισβητήσουν κανέναν …Ὅλοι φοβοῦνται, γιατί κατοικοῦν μόνιμα ἀνάμεσα στὰ θύματά τους …καὶ ἀρκεῖ Μιὰ φήμη γιὰ τὴ γενικὴ κατάρρευση τοῦ «οἰκοδομήματός» τους.

Μὲ τὴ «βιτρίνα» λοιπὸν τοῦ «μαρτυρίου» ἔγινε μιὰ τεράστια ἀνακατανομὴ τοῦ ἑβραϊκοῦ πληθυσμοῦ, ἐφόσον τὰ κέρδη δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ μοιραστοῦν δίκαια ἀνάμεσα στοὺς κοινοὺς Ἑβραίους, ἐὰν κάποιο μεγάλο μέρος τους παρέμενε στὴν κομμουνιστικὴ Πολωνία ἢ τὴν Οὐκρανία κλπ.. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὡς συνένοχοι στὸ ἴδιο ἔγκλημα, κάποιοι ν’ ἀπολαμβάνουν τὴ χλιδὴ στὰ Παρίσια καὶ τίς Νέες Ὑόρκες καὶ κάποιοι ἄλλοι τὴ μιζέρια στὶς Βαρσοβίες καὶ στὰ Μὶνσκ …Θὰ ἔσπαζε ἡ «ὀμερτὰ» κι αὐτὸ θὰ δημιουργοῦσε σὲ ΟΛΟΥΣ πρόβλημα. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο μετακινήθηκαν ὀργανωμένα ΟΛΟΙ σχεδὸν οἱ Ἑβραῖοι στὰ «σαλόνια» τῆς μεταπολεμικῆς ἐποχῆς, κι αὐτὰ βρίσκονταν ὅλα στὴ Δύση. Ἁπλᾶ ἐκεῖ ὅπου κάποτε ὑπῆρχαν χιλιάδες Ἑβραῖοι, θὰ παρέμεναν —μὲ πολὺ εὐνοϊκοὺς όρους— μόνον λίγοι ἀπ’ αὐτοὺς μὲ τὴ λογικὴ τοῦ «τόσο-ὅσο», προκειμένου νὰ προστατεύουν τίς ἐγκαταλειφθεῖσες ἑβραϊκὲς περιουσίες καὶ βέβαια νὰ διατηροῦν κι ἐκεῖ ἀνθρώπους στὴν ἐξουσία, ὥστε νὰ ἐλέγχουν τὰ πράγματα ὑπὲρ τῶν μεγάλων «ἀφεντικῶν» ποὺ κατοικοῦσαν στὴ Δύση. Τότε ἦταν ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ τὰ γκέτο τῆς Εὐρώπης μερικὰ ἀπὸ τὰ πιὸ ἐπιφανῆ «σκουπίδια» τῆς Νέας Τάξης …Ὁ Σόρος ἀπὸ τὰ γκέτο τῆς Οὑγγαρίας, ἡ Ὀλντμπράϊτ ἀπὸ τὰ γκέτο τῆς Σερβίας κλπ. …Τὰ «θύματα», ποὺ «δικαιώθηκαν» μέσα ἀπὸ τὸν «πόνο» καὶ τὰ «δάκρυα» καὶ «ὑπηρετοῦν» τὴν παγκόσμια «εἰρήνη» …«Θύματα» ὅπως ἡ Ὀλντμπράϊτ, ἡ ὁποία ἀναρωτιόταν: «γιατί νὰ ἔχει κανεὶς τόσο ὡραῖα ὅπλα, ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ τὰ χρησιμοποιεῖ;».

Ὅπως βλέπει ὁ ἀναγνώστης, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέμε ἔχουν μιὰ «σειρὰ» κι ἀκολουθοῦν μιὰ λογικὴ …καὶ δὲν εἶναι καὶ τόσο αὐθαίρετες «θεωρίες συνωμοσίας» …Μέσα ἀπὸ τὴν ἀνάλυση ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι δὲν ἔχουν ἀφήσει τίποτε ποὺ νὰ μὴν ἔχει προμελετηθεῖ …Ἀκόμα καὶ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ μύθου τῶν κρεματόριων καὶ τῆς «ἀποτέφρωσης» τῶν «μαρτύρων» εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ …Δήλωσαν αὐθαίρετα «ἕξι ἑκατομμύρια» νεκρῶν καὶ «ἔκλεισαν» τὸ θέμα. Ἐπειδὴ μάλιστα θὰ πληρώνονταν μὲ τὸ «κομμάτι», ἐὰν μποροῦσαν θὰ δήλωναν καὶ κάτι παραπάνω, ἐὰν δὲν φοβοῦνταν τὴν ξεφτίλα καὶ τὴν ἀμφισβήτηση. Δὲν ἔχει σημασία γιὰ τὸ «παραμύθι» τους τὸ ἐὰν ὑπῆρχαν ἢ δὲν ὑπῆρχαν οἱ τεχνικὲς προδιαγραφὲς ἐκείνων τῶν στρατοπέδων γιὰ μιὰ τέτοια «ἀποτέφρωση» ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων.

Δὲν ἔχει σημασία ἐὰν ἡ ἐπίσημη Προπολεμικὴ καταγραφὴ τῶν ἑβραϊκῶν πληθυσμῶν ἐλάχιστα διέφερε ἀπὸ τὴ Μεταπολεμικὴ …Ἡ προπαγάνδα δὲν «ἀσχολεῖται» μὲ τέτοιες ἀσήμαντες «λεπτομέρειες»… …Αὐτὲς οἱ «λεπτομέρειες» εὔκολα ξεπερνιοῦνται μὲ τίς σωστὲς ἐπιλογὲς στὴ γλαφυρότητα τῆς διήγησης …εἰδικὰ ὅταν τὴ «διήγηση» τήν ἀναλαμβάνουν οἱ ἐπαγγελματίες τοῦ δικοῦ σου Χόλυγουντ. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι τὸ «ἀφήγημά» τους στηρίχθηκε στὴν ἔννοια τῶν «κρεματόριων». Ἡ «καύση» ἦταν αὐτὴ ποὺ ὡς «πρακτικὴ ἐξόντωσης» τοὺς ἐνδιέφερε νὰ βρίσκεται στὸ «παραμύθι» τους, γιατί ἡ «καύση» δικαιολογεῖ τὰ πάντα …«Στάχτη» ἔγιναν ὅλοι οἱ νεκροί, καὶ ἡ «στάχτη» δὲν ἐντοπίζεται καὶ δὲν μετριέται …Δὲν ὑπάρχουν σκελετοὶ νὰ καταμετρηθοῦν …Δὲν ὑπάρχουν ὁμαδικοὶ τάφοι νὰ καταμετρηθοῦν οἱ νεκροὶ …Ὑπάρχει «στάχτη», ἡ ὁποία γίνεται-«ἕνα» μὲ τὸ περιβάλλον καὶ «χάνεται» μέσα σ’ αὐτό. Ἡ «στάχτη» δὲν ἀφήνει στοιχεῖα DNA, γιὰ νὰ ξέρουμε ἐὰν ὁ νεκρὸς εἶναι Ἑβραῖος ἢ Πολωνὸς ἢ Γύφτος ἢ ἁπλᾶ ἕνας ἄτυχος ἀνάπηρος, ή ομοφυλόφιλος, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν κακὴ μοῖρα νὰ πέσει στὰ χέρια τῶν ναζιστῶν. Τὰ πάντα ἔγιναν μὲ τὴν προσοχὴ στὴ λεπτομέρεια ποὺ σχεδιάζεται μιὰ μεγάλη ἀπάτη …Σὰν τοὺς κλέφτες, πού, γιὰ νὰ μὴν ἐντοπιστεῖ ἡ κλοπή τους ἢ τὰ ίχνη τους, καῖνε τὸ σπίτι ποὺ λεηλάτησαν.

Οἱ Σιωνιστὲς ἔκαναν ὅ,τι ἦταν δυνατὸν νὰ γίνει γιὰ τὴ διαμόρφωση τοῦ μύθου τοῦ «Ὁλοκαυτώματος» ὅπως αὐτὸς τοὺς βόλευε. Μέγα ἐπίτευγμα αὐτῶν τῶν συνωμοτῶν ἦταν ἡ αὐτοθυματοποίησή τους. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προκάλεσαν ἕνα πρωτοφανοῦς μεγέθους παγκόσμιο «μακελειό», ὄχι μόνον δὲν στοχοποιήθηκαν ἀπὸ τὰ θύματά τους, ἀλλὰ κατόρθωσαν μὲ τὴν αὐτοθυματοποίησή τους νὰ «δείχνουν» μὲ τὸ «δάκτυλο» τὰ ἴδια τὰ θύματά τους σὰν «θύτες» τους. Κατέστρεψαν ὁλόκληρους λαοὺς καὶ τοὺς «ἔδειχναν» σὰν «θύτες», τὴν ὥρα ποὺ οἱ λαοὶ αὐτοὶ —λόγω τῶν ἑβραϊκῶν συνωμοσιών— ἦταν κυλισμένοι στὰ δικά τους αἵματα. Ἑκατομμύρια Ρώσων, Γερμανῶν καὶ λοιπῶν Εὐρωπαίων ἔχασαν τίς ζωές τους ἐξαιτίας μιᾶς συνωμοσίας, γιὰ τὴν ὁποία δὲν ὑποπτεύονταν κἂν ὅτι εἶχε στηθεῖ εἰς βάρος τους καὶ οἱ συνωμότες τοὺς «ἔδειχναν» μὲ τὸ «δάκτυλο» σὰν «φασίστες», «ρατσιστὲς» καὶ «δολοφόνους» …«Ἔκλαιγαν» οἱ συνωμότες, καὶ ὅποιος «κλαίει» πειστικὰ —μὲ τίς ὁδηγίες τοῦ Χόλυγουντ— μᾶλλον ἔχει «δίκιο»… …Ἀπίστευτα πράγματα «εἶδε» ἡ ἀνθρωπότητα …Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι περίμεναν στὴ σειρὰ γιὰ τὴν ἀποζημίωση τοῦ κατεστραμμένου θύματος, ἦταν οἱ ἴδιοι ποὺ τὴν ἑπόμενη ἡμέρα ἐμφανίζονταν ὡς οἱ πετυχημένοι «δανειστὲς» …Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι «θρηνοῦσαν» «ἕξι ἑκατομμύρια» νεκρῶν, τὴν ἑπόμενη ἡμέρα τοῦ Πολέμου φαίνονταν περισσότεροι …Οὔτε τάφοι οὔτε σκελετοὶ …Παντοῦ κενοτάφια, ἐφόσον ὅλα δῆθεν εἶχαν γίνει «στάχτη». Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο μιλᾶμε γιὰ μέγα «κόλπο» …Τὸ κόλπο τοῦ «ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ», [1] τὸ ὁποῖο κανένας —καὶ ποτέ— δὲν ἀφέθηκε οὔτε νὰ μελετήσει οὔτε ν’ ἀμφισβητήσει. Ὅ,τι ἀποφάσισαν μόνοι τους αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μακέλεψαν τὸν κόσμο, ἐπιβλήθηκε στὰ θύματά τους σὰν θέσφατο. Μέχρι καὶ τὴν ποινικοποίηση τῆς «ἀμφισβήτησης» ἀποτόλμησαν στὴ δύση τῆς δεύτερης καὶ στὴν αὐγὴ τῆς τρίτης χιλιετίας …Τὴν ποινικοποίηση τῆς ἴδιας τῆς ἔννοιας τῆς «ἱστορικῆς ἀναζήτησης» …Οὔτε τὰ βασικὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα —όπως ἡ ἐλευθερία ἔρευνας, σκέψης καὶ ἔκφρασης— δὲν ἔγιναν σεβαστὰ μπροστὰ στὶς ἀπαιτήσεις τους. Ἡ ἐλευθερία τῶν Χριστιανῶν ἔφτανε μέχρι τὴν «πόρτα» τῶν Ἑβραίων …Μέχρι ἐκεῖ ποὺ δὲν τοὺς ἀπειλοῦσε …Μποροῦσαν ὅλοι νὰ κατηγοροῦν τους πάντες, ἀλλὰ ὄχι τοὺς Ἑβραίους.[1]

[1]Ο Ροζέ Γκαρωντύ στο βιβλίο του  ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ αναφέρει με στοιχεία ότι οι νεκροί Εβραίοι στους θαλάμους αερίων και στους ελάχιστους φούρνους αποτέφρωσης των ναζιστικών στρατοπέδων εκτόπισης των Ναζί δεν υπερέβαιναν τους 800.000 έως το 1 με ενάμιση εκατομμύριο Εβραίων. Σελίδες 141-143 της ελληνικής έκδοσης.  Η διόργκωση του αριθμού των θυμάτων σε 6 εκατομμύρια ήταν αποτέλεσμα της Σιωνιστικής προπαγάνδας. Φυσικά ο Γκαρωντύ τιμωρήθηκε για αυτό που έγραψε καθώς δεν έβρισκε στη Γαλλία εκδότη για το προαναφερθέν βιβλίο, εκτός ενός ρουμάνικου βιβλιοπωλείου των Παρισίων που δέχθηκε να το εκδόσει όπως έκανε για όσα βιβλία απαγορεύονταν στα ρουμάνικα επί εποχής Τσαουσέσκου όταν βασίλευε η πνευματική τρομοκρατία στη Ρουμανία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1996 από τον εκδοτικό οίκο ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ.

Παναγιώτης Τραϊανός

 

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.