Το προσκύνημα των σύγχρονων μάγων στον αρχηγό τους τον Εωσφόρο
…Από την «αμερικανική» Ουάσιγκτον Ποστ μέχρι τη «γερμανική» Μπιλντ …Από το «βρετανικό» συγκρότημα του Μάξγουελ μέχρι τη «γαλλική» Λιμπερασιόν, όλα είναι εβραϊκής ιδιοκτησίας …Από τον Μάξγουελ μέχρι τον Drahi όλοι τους είναι Εβραίοι. Για το Χόλυγουντ βέβαια ούτε κουβέντα …Οι πάντες είναι Εβραίοι. Ονόματα, όπως του Μάξγουελ, δέσποζαν στη μεταπολεμική προπαγάνδα και άρα στη φιλοεβραϊκή —και άρα— ενοχική χριστιανική αντίληψη των πραγμάτων. Τη δημοκρατική παράδοση του Διαφωτισμού τού Χριστιανισμού την έκαναν «πατσαβούρα» …Δεν υπήρχε ΠΟΤΕ ελευθερία λόγου στη μεταπολεμική Δύση.
Είτε με το άλλοθι του αντικομμουνισμού είτε με αυτό του αντιρατσισμού, θα σε «φίμωναν» την επόμενη στιγμή. Ελεύθερα μπορούσες —όσο ήθελες— μόνον να τους «λιβανίζεις» και να τους «μοιρολογείς». Καριέρες ολόκληρες κέρδιζαν οι «λιβανιστές» τους. Εάν τους αμφισβητούσες, είχες «τελειώσει» …Μπορούσες να χάσεις τη δουλειά σου, να καταστρέψεις την καριέρα σου και να στιγματιστείς για πάντα …όχι μόνον εσύ ο ίδιος, αλλά και τα παιδιά σου.
Όποιος τούς επιτίθονταν, μπορούσαν να τον καταστρέψουν μέσα σε λίγες ώρες …Επί δεκαετίες ένας αγράμματος και καταδικασμένος για κοινές απάτες Larry King αποφάσιζε μόνος του για το ποιος —μέσα από τις εκπομπές του— θα αναγνωριστεί ως Αμερικανός celebrity και ποιος όχι. Το ίδιο γινόταν σε όλες τις κλίμακες …Ακόμα και σε λαούς ολόκληρους μπορούσαν να επιτεθούν. Αυτοί, οι οποίοι έγιναν πλούσιοι, καταδικάζοντας τον φασισμό και τις «συλλογικές ευθύνες», έγιναν οι τιμητές των πάντων και άρα εκείνοι που διένειμαν τις «συλλογικές ευθύνες». Θυμάται κάποιος ποιοι «επιτέθηκαν» στην Ελλάδα, όταν αυτή αντιστεκόταν στα Μνημόνια των Εβραίων Στρος Καν, Παπανδρέου, Τρισέ, Σαρκοζί, Άκερμαν, Μπλανκφάιν, Μπενράνκε κλπ.; Ποιοι χαρακτήριζαν συλλήβδην τους Έλληνες «τεμπέληδες» και «φεσατζήδες»; Ποιοι τους απειλούσαν με πόλεμο με την Τουρκία σε περίπτωση που αρνούνταν να μπουν στο «σφαγείο» των Μνημονίων; Πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι μόνον ο Σόρος ελέγχει πάνω από 200 οργανισμούς ενημέρωσης παγκοσμίως.
Μέχρι και τα πρότυπα των Χριστιανών τα άλλαξαν. Ελέγχοντας τα παγκόσμια ΜΜΕ και το Χόλυγουντ, αυτό ήταν ένας εύκολος στόχος. Μόνον το «πίστευε και μη ερεύνα» επέτρεπαν στους Χριστιανούς. «Καλός» Χριστιανός έγινε o «Δημοκράτης» Χριστιανός και «Δημοκράτης» ήταν ΜΟΝΟΝ ο «αντιναζιστής», ώστε να γίνεται μόνιμο «φόκους» επάνω στο «Ολοκαύτωμα». «Δημοκράτης» έγινε ΜΟΝΟΝ αυτός, ο οποίος μισεί τους ΝΑΖΙ και βέβαια αποδέχεται «τυφλά» την «αλήθεια» τους για το «μαρτύριο» του «Ολοκαυτώματος» …Αυτός, ο οποίος στην επέτειο του «Ολοκαυτώματος» θα τρέξει να φιλήσει τα χέρια των Εβραίων «σημαδεμένων» …Αυτός, ο οποίος θα «πλημμυρίζει» επιδεικτικά και δημοσίως από ενοχές και θα «μισεί» τον εαυτό του και τους προγόνους του …Αυτός, ο οποίος «μισεί» τους Χριστιανούς, ακόμα κι αν αυτός είναι ο ίδιος ο Πάπας …Αυτός, ο οποίος θα ήθελε στον καιρό τής Κατοχής να είναι ένας άλλος Σίντλερ, που θα βοηθούσε τους «αγίους» «μάρτυρες». «Κακός» Χριστιανός είναι ο «αρνητής» τού «Ολοκαυτώματος». Αυτός είναι «αντισιωνιστής», αλλά κυρίως είναι «φασίστας» και «κρυπτοναζιστής»; Γιατί κυρίως αυτά; …Για να μπορούν να τον τιμωρήσουν οι Εβραίοι, χωρίς να «καρφώνονται» οι ίδιοι ότι το κάνουν για λόγους που άπτονται των δικών τους προσωπικών συμφερόντων. Τον τιμωρούν, δηλαδή, επειδή είναι «κακός» άνθρωπος και «κακός» Χριστιανός και όχι «αντισιωνιστής». Απλά το τελευταίο συνεπάγεται, εφόσον, εάν είσαι «κακός» άνθρωπος, είσαι υποχρεωτικά και αντισιωνιστής. Όλη τη μεταπολεμική περίοδο αρκούσε ένα κακό δημοσίευμα από τα εβραϊκής ιδιοκτησίας ΜΜΕ και μπορούσε κάποιος να «χαθεί» από το πρόσωπο της Γης μέσα σε «δευτερόλεπτα».
Αυτά βέβαια δεν είναι και τόσο μακρινά όσο φαντάζουν …Εξακολουθούν να συμβαίνουν και σήμερα, που υποτίθεται ότι το ίντερνετ προσφέρει μεγάλους βαθμούς ελευθερίας έκφρασης. Καθημερινά λογοκρίνονται εκατομμύρια άνθρωποι από το Facebook του Εβραίου Ζούγκεμπεργκ. Αρκεί να γράψει κάποιος κάτι εναντίον των Εβραίων και μπαίνει στη μαύρη λίστα ΟΛΩΝ των social media για πάντα …Google, YouTube κλπ. …Χιλιάδες δημιουργοί έχουν χαθεί, επειδή ανταγωνίζονταν Εβραίους ή απλά δεν τους συμπαθούσαν οι Εβραίοι …Η «δημιουργία» πνευματικού έργου οδηγούσε στον πλούτο μόνον όταν αυτό το επέτρεπαν οι Εβραίοι …Η «αξία» του πνευματικού έργου δημιουργούσε διασημότητα μόνον όταν αυτό το επέτρεπαν οι Εβραίοι …και συνήθως αυτοί δεν επέτρεπαν τίποτε απ’ όλα αυτά.
Οι άνθρωποι είναι αδίστακτοι …Δεν δίστασαν να λογοκρίνουν τον ίδιο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Θύμα τους ήταν κι ο διάσημος Mel Gibson για μια κουβέντα που είπε μεθυσμένος. Τον απέκλεισαν χρόνια από το Χόλυγουντ για να μάθει. Τελευταία θύματά τους ήταν ο διάσημος ράπερ Kanye West και ο Roger Waters των Pink Floyd. Εάν αυτό συμβαίνει με τόσο ισχυρούς, πλούσιους και διάσημους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει με τους αδύναμους ειδικά στο ξεκίνημά τους, οι οποίοι πρέπει να δηλώσουν τα «φρονήματά» τους στις μεγάλες εταιρείες της ενημέρωσης, της διασκέδασης και του θεάματος, που στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι εβραϊκής ιδιοκτησίας. Εάν αυτό συμβαίνει σήμερα, που υπάρχουν όλα αυτά τα μέσα για την εύκολη επικοινωνία —και το «Ολοκαύτωμα» έχει «ξεθωριάσει» ως γεγονός—, αντιλαμβανόμαστε τι συνέβαινε στα χρόνια που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο …Στα χρόνια που οι χαφιέδες, οι μυστικές υπηρεσίες και οι δωσίλογοι έλεγχαν απόλυτα τη διασπορά τής πληροφορίας. Μπορούσαν κι «εξαφάνιζαν» όποιον ήθελαν με το «άλλοθι» του κομμουνιστικού κινδύνου. Όποιος δεν σεβόταν τους Εβραίους και το «φωτοστέφανό» τους, θα το μετάνιωνε για όλη την υπόλοιπη ζωή του …Εάν βέβαια επιζούσε από κάποια καταδρομική επίθεση της Μοσάντ.
Αυτό ήταν το μέγα επίτευγμά τους και το μόνιμο «διαβατήριό» τους για την κορυφή τού Κόσμου …«Κάλπαζαν» εις βάρος των πάντων, έχοντας επιβάλλει συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού υπέρ των Εβραίων όλου του Πλανήτη. Παντού επέβαλαν τη μεροληπτική πολιτική που τους συνέφερε, γιατί παντού επέβαλαν τους δικούς τους μαρξιστές ηγέτες. Σε όλα τα κράτη, τα οποία ήταν υπό τον έλεγχό τους, παρέδωσαν την εξουσία στο γνωστό πολιτικό «σενάριο» της «Δεξιάς» και της «Αριστεράς» …Δικό τους «σενάριο» ήταν η «κόντρα» τού κομμουνισμού με τον αντικομμουνισμό …Δικό τους εφεύρημα είναι ο «λάκκος» με τα αριστερά και τα δεξιά «πρανή». Τους εξουσιαστές όλων των κρατών τους έλεγχαν απόλυτα με εκβιασμούς …Εκβιασμούς, οι οποίοι αφορούσαν είτε τα δάνεια των δικών τους ΗΠΑ είτε γίνονταν με την απειλή τής δικής τους Σοβιετικής Ένωσης, η οποία δήθεν θα τα απειλούσε με «επανάσταση» των προλεταρίων και βίαιη «προσάρτηση» στο «Μπλοκ» της. Παντού εκβιασμοί και απειλές των τοκογλύφων τού πεζοδρομίου, είτε για χρήματα είτε για άσκηση βίας. Παντού η εξουσία μοιραζόταν με τον ίδιο τρόπο στους ίδιους χαφιεδοφασίστες …Στην κυριολεξία τους έβαζαν να «ορκίζονται» την πίστη τους στο «Ολοκαύτωμα», για να τους δώσουν την άδεια να μπουν στο παιχνίδι τής εξουσίας …Υποψία και μόνον να υπήρχε ότι κάποιος το αμφισβητεί και έβγαινε με συνοπτικές διαδικασίες από το «παιχνίδι» τής νομής τής εξουσίας …Στην κυριολεξία «παιχνίδι» ήταν και είναι ακόμη όλοι οι πολιτικοί! Σ.γ.:Οι αντίθετοι, οι αντισιωνιστές, δεν υπολογίζονται, όπως για παράδειγμα ο δικηγόρος δημοσιογράφος και ιδρυτής της Χριστιανικής Δημοκρατίας Νικόλας Ψαρουδάκης.
Όλοι οι υποψήφιοι πολιτικοί επέλεγαν τις «νόμιμες» ομάδες-«μαντριά» μέσα στις οποίες θα έμπαιναν και θα συμμετείχαν στο εξ’ αρχής «στημένο» παιχνίδι. Οι μισοί ήταν μαρξιστές ΝΑΖΙ και οι άλλοι μισοί μαρξιστές κομμουνιστές, που «πάλευαν» μεταξύ τους για την εξουσία, την οποία στην πραγματικότητα τη μοιράζονταν μεταξύ τους όπως βόλευε τα αφεντικά και όχι όπως βόλευε εκείνους που τους ψήφιζαν. Οι μισοί παρίσταναν τους συντηρητικούς πατριώτες και οι άλλοι μισοί τους προοδευτικούς διεθνιστές, «δουλεύοντας» τον κόσμο με το «άνωθεν» δοσμένο πολιτικό «σενάριο» μιας δήθεν εμφυλιοπολεμικής έντασης Σ.γ.: Αυτό ισχύει ως τα σύμερα. Στις επόμενες εκλιγές της Ελλάδας οι κύριοι αντίπαλοι του στημένου παιχνιδιού είναι είναι οι δεξιοί, δήθεν χριστιανοί της Ν.Δ. και οι σοσιαλιστές άθεοι του ΣΥΡΙΖΑ …Με το «σκονάκι» των ΝΑΖΙ πορεύονταν οι «πατριώτες» και με το «σκονάκι» των κομμουνιστών πορεύονταν οι «προοδευτικοί» …Πάντα με την απειλή τού Εμφυλίου και της «επανάστασης» ως μοχλό εκβιασμού των λαών, οι οποίοι έπρεπε να τους ανεχθούν…
…Όλα «προκάτ». Όποιος ξέφευγε από το σενάριο, εκδιώχνονταν με συνοπτικές διαδικασίες. Με τον τρόπο αυτόν εμφανίζονταν δήθεν σαν εχθροί μεταξύ τους άνθρωποι όμοιοι …και όλοι τους φιλοεβραίοι, εφόσον αυτοί ήταν οι ευεργέτες τους. Η κατάσταση ήταν μόνιμη και είχε «κλειδωθεί» επίσης μόνιμα. Ήταν μόνιμη, γιατί σε όλα τα χριστιανικά κράτη τής μεταπολεμικής εποχής επιβλήθηκαν οι αστικές τάξεις των «υπηρεσιών» εις βάρος των παραγωγικών τάξεων …Αστοί και όχι κεφαλαιοκράτες ή εργάτες ή αγρότες ήταν εκείνοι που έλεγχαν τα πάντα …Αστοί, εκπαιδευμένοι από τους Εβραίους στα εβραϊκά κομμουνιστικά «αποχωρητήρια» με εβραϊκά πολιτικά «εγχειρίδια» …Αστοί, εκπαιδευμένοι στον παρασιτισμό και την υποκρισία. Ακόμα και οι εκπρόσωποι των κεφαλαιοκρατών ή των εργατών ή των αγροτών, οι οποίοι μιλούσαν εξ’ ονόματός τους, αστοί ήταν …Οι δικηγόροι των κεφαλαιοκρατών, οι συνδικαλιστές των εργατών και οι «αγροτοπατέρες» ήταν αστοί τής ίδιας συμμορίας.
Όλο αυτό είχε «κλειδωθεί» και θα μπορούσε να γίνει αιώνιο, γιατί μέσα σ’ αυτόν τον σχεδιασμό είχαν εμπλέξει και τα Πανεπιστήμια …Στο «σενάριο» αυτό είχαν εμπλέξει τον κύριο εκείνο χριστιανικό μηχανισμό, ο οποίος θεωρητικά θα μπορούσε να τους απειλήσει με τη λειτουργία του και την «παραγωγή» του …Το απόλυτο κόλπο …Τους αγράμματους Χριστιανούς θα τους «δούλευαν» με τον παλαιό τρόπο των τεμπέληδων των γκέτο και με τους μορφωμένους Χριστιανούς θα γίνονταν συνένοχοι …Ο μαρξισμός δεν θα «ψάρευε» πλέον πονηρούς ανάμεσα στους τεμπέληδες και τους άχρηστους των γκέτο και των καφενείων —όπως έκαναν τα κομμουνιστικά κόμματα—, αλλά θα «ψάρευε» ανάμεσα στους τεμπέληδες, τους άνεργους και τους άχρηστους των Πανεπιστημίων …Ο μαρξισμός θα αποκτούσε πλέον κοινωνικό «πρεστίζ»! …Εκεί που το «Κεφάλαιο» αποτελούσε το εγχειρίδιο των αγράμματων, των άχρηστων και των τεμπέληδων, έγινε ξαφνικά αντικείμενο «επιστημονικής» μελέτης τού Χάρβαρντ …Δημιουργούσε «επιστήμονες» μελετητές του.
Γι’ αυτόν τον λόγο τα Πανεπιστήμια ΟΛΩΝ των χριστιανικών χωρών σχεδιάστηκαν επάνω στα εβραϊκά σχέδια της Σχολής τής Φρανκφούρτης και του Πανεπιστημίου τού Κολούμπια …Για να είναι μόνιμα στραμμένα εναντίον τής χριστιανικής κοινωνίας …Να «προάγουν» τη δήθεν «κριτική σκέψη» εναντίον όλων των «πυλώνων» τής χριστιανικής κοινωνίας, όπως αυτήν την αντιλαμβάνονταν οι δόλιοι Σιωνιστές και συντάκτες των «Πρωτοκόλλων τής Σιών» …Να «παράγουν» μαρξιστές με «λαμπερό» περιτύλιγμα ψευδομόρφωσης και κριτικής «σκέψης» …Να εκπαιδεύουν ανθρώπους, οι οποίοι «χτυπούν» τη χριστιανική κοινωνία στο όνομα της προόδου και της προσωπικής τους «κονόμας» …Να ξέρουν απ’ έξω όλη τη μαρξιστική «παπαρολογία» των πολιτικών «επιστημών» …Να μιλάνε με τον ακατανόητο τρόπο των «δικηγόρων», για να «γοητεύουν» τους αγράμματους …Να βάζουν καταδικαστικές «ετικέτες» σε όποιους πηγαίνουν να τους χαλάσουν τη «μπίζνα».
Όλοι αυτοί είναι εκπαιδευμένοι να «φιλτράρουν» με τα ίδια «tag’s» εκείνους, οι οποίοι θα μπορούσαν να είναι δυνάμει πραγματικοί εχθροί και να τους χαλάσουν το «παιχνίδι» …Να «τσουβαλιάζουν» τους εχθρούς τους με «ετικέτες» τύπου «φασίστας», «συνωμοσιολόγος», «αρνητής» κλπ. …Να δικαιολογούν κάθε είδους ρατσιστικούς «αποκλεισμούς» και «τιμωρίες» από την πλευρά των «αφεντικών» τους. Στόχος τους ήταν να «παράγουν» φιλοεβραίους πολιτικούς, τους οποίους οι ίδιοι οι Εβραίοι θα τους προωθούσαν στις ανώτερες βαθμίδες τής χριστιανικής εξουσίας …Να «παράγουν» τους γενίτσαρους της αστικής τάξης …Να «παράγουν» με τον «τόνο» μεσόκοπους άεργους, οι οποίοι μετά την «ταλαιπωρία» των σπουδών αναζητούσαν θέση «εργασίας» …όχι για να εργαστούν, αλλά για να «ξεκουραστούν» …Να παράγουν» αυτούς, οι οποίοι θα «άλλαζαν» τον Κόσμο, αλλά, μέχρι να το καταφέρουν αυτό, θα άλλαζαν μόνον τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς …Πονηρούς, οι οποίοι, μετά την «εκπαίδευσή» τους στα Πανεπιστήμια, θα έψαχναν κρατική θέση για να διαφθαρούν και να γίνουν πλούσιοι …«Μάηδες», «Άνοιξες» και «Πολυτεχνεία» ήταν όλα τους εβραϊκές «παραγωγές», για να «σπρώξουν» τη ζωντανή «πραμάτεια» τους στην εξουσία …Η «φαντασία» στην εξουσία …Οι μεγαλύτεροι ψεύτες και υποκριτές στην ιστορία τού Χριστιανισμού.
Έτσι σχεδιάστηκε η ανώτατη εκπαίδευση του χριστιανικού συστήματος …Σχεδιάστηκε με τρόπο που να εξυπηρετεί τα σχέδια της σιωνιστικής εξουσίας και όχι την παραγωγικότητα της κοινωνίας …Σχεδιάστηκε ως ένα τεράστιο «Παιδομάζωμα» …Σχεδιάστηκε ν’ «αρπάζει» μαζικά παιδιά εργατών κι αγροτών και να τα μετατρέπει σε φανατικούς αστούς γενίτσαρους, οι οποίοι «διψούσαν» για αίμα και βέβαια για χρήμα …Σχεδιάστηκε, για να προστατεύει τον σχεδιασμό των Εβραίων μέσα στον Χριστιανισμό …Τον σχεδιασμό αυτόν, στον οποίο οι ίδιοι έλεγχαν τα πάντα και ήταν εκείνοι που έκαναν το casting για όλες τις «υψηλές» θέσεις τού χριστιανικού συστήματος. Από τότε υπήρχαν οι «Λέσχες» τύπου Μπίλντερμπεργκ, που επέλεγαν ποιοι απ’ αυτούς ήταν «χρήσιμοι» —και ως εκ τούτου θα «προωθούνταν»— και ποιοι ήταν «επικίνδυνοι» —και θα έμεναν στο περιθώριο—. Αυτή ήταν η μέγιστη επιτυχία των Εβραίων με τον μαρξισμό τού βρωμύλου Μαρξ. Είχαν κατορθώσει με τον ύπουλο μαρξισμό να κάνουν μαρξιστές τόσο τους φίλους τους όσο και τους εχθρούς τους. «Μόλυναν» το σύνολο των αστικών τάξεων του συνόλου των χριστιανικών λαών και αυτό θα ήταν αδύνατον ν’ αντιμετωπιστεί εάν οι ίδιοι δεν έκαναν κάποιο μοιραίο λάθος.
Τίποτε να μην έκαναν, θα μπορούσαν να «βιδωθούν» στην κορυφή τού Χριστιανισμού για χίλια χρόνια. Θα ήταν για πάντα οι πιο πλούσιοι πολίτες τού πιο πλούσιου συστήματος. Θα ήταν για πάντα οι δημιουργοί-«θεοί» κι «αρχιερείς»-διαχειριστές μιας άτυπης «θρησκείας», η οποία μονοπωλούσε την εξουσία μέσα στον Χριστιανισμό …Οι «άγιοι πατέρες» ενός μαρξισμού, ο οποίος έλεγχε τα πάντα μέσα στον Χριστιανισμό. Εφόσον λοιπόν ο Χριστιανισμός είχε τα προσόντα να επιβιώσει χιλιάδες χρόνια, θα μπορούσαν κι αυτοί να επωφεληθούν από τα χαρακτηριστικά του, «καρφωμένοι» στην «κορυφή» του, όπως οι ψείρες στα κεφάλια των ανθρώπων …Οι «μεγάλες» ψείρες, στα «μεγάλα» κεφάλια των «πετυχημένων» ανθρώπων …Οι πιο πετυχημένοι των γύφτων, οι οποίοι έστησαν τις «τέντες» τους στα μεγάλα «σαλόνια» τού Χριστιανισμού. Με τον τρόπο αυτόν —και εμμέσως— θα παρέμεναν για πάντα πλούσιοι στην κορυφή τού κόσμου, εφόσον ο ίδιος ο Χριστιανισμός ήταν η «κορυφή» τής ανθρωπότητας …Ένας πάμπλουτος, πανίσχυρος μαρξιστικός Χριστιανισμός, που τους «υπηρετούσε» απόλυτα …Ένας Χριστιανισμός, ο οποίος ελεγχόταν απόλυτα, εφόσον αυτοί έλεγχαν —είτε άμεσα είτε έμμεσα— το σύνολο των μηχανισμών ενημέρωσης, προπαγάνδας και παραγωγής των προτύπων του.
Το αποτέλεσμα ήταν όχι απλά εντυπωσιακό αλλά πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία. Δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο. ΠΟΤΕ ξανά στην ιστορία μια θρησκεία δεν επιβλήθηκε επάνω σε μια άλλη θρησκεία με αυτόν τον απόλυτο τρόπο. Ποτέ ξανά αλλόθρησκοι δεν κατόρθωσαν να διαμορφώνουν μόνοι τους τα πρότυπα των πιστών μιας άλλης θρησκείας, προκειμένου η επιτυχία τους αυτή να μην απειλείται ποτέ. Ποτέ ξανά αλλόθρησκοι δεν έφτιαξαν θρόνο-«κριτή», για να κρίνουν τους πιστούς μιας άλλης θρησκείας και μάλιστα εντός τής δικής της επικράτειας. Αυτό το κατόρθωσαν οι Σιωνιστές μέσω της δημιουργίας μιας ιδεολογικής «ψευδοθρησκείας», την οποία κατάφεραν —μέσω συνωμοσιών και εγκλημάτων— και τη «φύτεψαν» μέσα στην αντίπαλη θρησκεία.
Μιλάμε για «ψευδοθρησκεία» όχι εξαιτίας κάποιας «λογοτεχνικής» υπερβολής. Ο μαρξισμός έχει «χτιστεί» από τους δαιμόνιους Σιωνιστές Εβραίους επάνω στο πατρόν των θρησκειών. Διαχωρίζει τους ανθρώπους με τη μανιχαϊστική λογική των ασιατικών θρησκειών σε «φίλους» και «εχθρούς» και τους χειρίζεται με τον γνωστό «θρησκευτικό» τρόπο …Στους φίλους υπόσχεται «σωτηρία» και στους εχθρούς «τιμωρία». Εκπαιδεύει τους «πιστούς» του να μην έχουν τις ανθρώπινες συναισθηματικού τύπου «αδυναμίες» όταν αδικούν τους εχθρούς τους, γιατί εκείνοι είναι «κατώτεροι» και δικαιούνται την τιμωρία …Εκπαιδεύει τους «πιστούς» του να μην έχουν τύψεις γι’ αυτά που κάνουν, γιατί στην πραγματικότητα τα κάνουν για έναν «ανώτερο» σκοπό —σαν να είναι «ανώτεροι» θεοί, που λογικό είναι να έχουν και μεγαλύτερες προσωπικές «ανάγκες»— …Τους εκπαιδεύει να μην βλέπουν τους κοινούς ανθρώπους ως συνανθρώπους τους, αλλά (σ.γ.: σαν σκνίπες, σαν ηλίθιους, σαν περιττώματα κοινωνικά), σαν εχθρούς τους, οι οποίοι μάλιστα απειλούν με τις ανάγκες τους τη δική τους προσωπική «σωτηρία» (σ.γ.: γι’ αυτό και πρέπει πάση θυσία να εξοντωθούν, να απαλειφθούν σαν τα κουνούπια και τις μύγες, αν όχι σαν κοριοί) …Μια «σωτηρία», η οποία πάντα επιτυγχάνεται με το βόλεμα εις βάρος των άλλων …Το όποιο βέβαια «βόλεμα» μπορεί να προσφέρει η εξουσία στους πιστούς «ιερείς» και υποστηρικτές της. (Σ.γ.: Γίνεται εμφανές ότι ο Εωσφόρος χρησιμοποιεί τον Σιωνισμό για να συντρίψει και εκτρέψει της αποστολής τους τους Χριστιανούς και δη τους Ορθοδόξους και ιδιαίτερα τους Έλληνες Ορθοδόξους, την Ελλάδα και ακόμη πιο εκτεταμένα τη Ρωμιωσύνη.
Εδώ βρίσκεται και το μυστικό τής επιτυχίας τού μαρξισμού …Της επιτυχίας αυτής, που του επιτρέπει να «διαπερνά» τις θρησκείες και να τις «καβαλάει». Ο μαρξισμός υπόσχεται «σωτηρία» των «πιστών» του «εδώ και τώρα»! …Μια «σωτηρία» πολύ πιο άμεση και ρεαλιστική από αυτήν που υπόσχονται οι απλές θρησκείες …Μια «σωτηρία», η οποία αφορά τον κόσμο αυτόν και όχι κάποιον «άλλο». Ο μαρξισμός, δηλαδή, κάνει κανονικό θρησκευτικού τύπου προσηλυτισμό, υποσχόμενος «σωτηρία» στους πιστούς του απέναντι σε «διαβόλους», οι οποίοι τους απειλούν όχι μόνον με τις διαφορετικές απόψεις τους, αλλά ακόμα και με την ανάγκη τους να επιβιώσουν …Υπόσχεται οικονομική «σωτηρία» απέναντι σε ταξικούς «δαιμονοποιημένους» εχθρούς. Υπερέχει έναντι των συμβατικών θρησκειών, γιατί —παρ’ όλη την πανομοιότυπη λειτουργία τους— αυτός μπορεί να παριστάνει τον «προοδευτικό», που θέλει να ξεπεράσει τη θρησκοληψία και τη «συντήρηση» που αυτή συνεπάγεται …Να ξεπεράσει το ««όπιο» των λαών», όπως έλεγε κι ο Μαρξ …προφανώς προσφέροντάς τους «κόκα»!
Αυτό είναι το όλο μυστικό του …Νοοτροπία είναι ο μαρξισμός, όχι ιδεολογία …«Σαμάρι» πονηρών είναι, που αναζητά «γαϊδούρι» για να του «φορτωθεί» …«Σαμάρι» είναι, το οποίο μπορεί να «προσαρμοστεί» σε όλα τα εθνικά κοινωνικά, ταξικά, πολιτικά και οικονομικά «ρεύματα». Χωρίς να έχει επάνω του ΤΙΠΟΤΕ το προοδευτικό, μπορεί να καπηλεύεται ΟΛΑ τα προοδευτικά ρεύματα, γιατί απλούστατα δεν ταυτίζεται με τίποτε εκτός από την «εξειδίκευση» των «ιερέων» του και τα αρπακτικά ένστικτα των «πιστών» του. Μπορεί ν’ «αντιπροσωπεύσει» τα ΠΑΝΤΑ, χωρίς ν’ αλλάξει στο ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ και χωρίς να ταυτίζεται με ΤΙΠΟΤΕ …Είτε ναζιστής είναι ο άλλος είτε κομμουνιστής, το ίδιο «καλός» μαρξιστής είναι!…
…«Ιερατική Σχολή» είναι, που απλά δεν συνδέεται με κάποια συγκεκριμένη θρησκεία κι απευθύνεται σε ΟΛΕΣ τις πιθανές κι απίθανες «θρησκείες». Όποιος —για τον οποιονδήποτε λόγο χρειάζεται «ιερείς»— στην «παραγωγή» αυτής της «σχολής» τούς αναζητά. Κάθε νέα επινόηση των ανθρώπων γίνεται κι ένα νέο «ιερό δισκοπότηρο» για τους μαρξιστές «ιερείς», οι οποίοι θα βγουν στα σοκάκια ν’ αναζητούν «πιστούς». Κάθε νέα γνώση δημιουργεί νέους «Μωυσήδες», για να οδηγήσουν τους αδαείς στη «Γη τής Επαγγελίας» …Κάθε νέα γνώση γίνεται μια νέα «Διαθήκη», για να βολευτούν όσοι αναζητούσαν κάποιον νέο «Μωυσή» μέσα στην «έρημο» της φτώχειας τους …Κομμουνισμός, ναζισμός, φιλελευθερισμός, οικολογία, βεγκανισμός, έμφυλη διαφορετικότητα, κλπ., έγιναν «μαγαζιά», που έψαχναν μαρξιστές «υπαλλήλους» να τα «τρέξουν».
Εκατομμύρια νέοι «Μωυσήδες-τσέπης» περιμένουν στο «όρος» των Πανεπιστημίων να βρεθεί ένας οποιοσδήποτε «θεός», ώστε να τους δώσει νέες «Εντολές» να τις «μεταφέρουν» στους «πιστούς» τους …Να τους δώσει νέο κεφάλαιο και να πείσουν κάποιους ανθρώπους ότι πρέπει να τους «ακολουθήσουν», γιατί έχουν τις λύσεις στα προβλήματά τους …Να τους πείσουν να «πορευτούν» μαζί τους προς την υποσχόμενη «σωτηρία», η οποία πρωτίστως θα σώσει τους «οδηγούς». Αυτή ήταν η επιτυχία τού μαρξισμού και γι’ αυτόν τον λόγο διάβρωσε το σύνολο της κοινωνικής λειτουργίας ΟΛΩΝ των θρησκειών και όχι μόνον του Χριστιανισμού. Από τον ηγέτη μιας χώρας μέχρι τον τελευταίο δασκαλάκο —ο οποίος συνδικαλίζεται μέσα στον χώρο τής εργασίας του— όλοι έχουν την ίδια λογική και την ίδια επιχειρηματολογία …Θέλουν να «βοηθήσουν» τους άλλους, όχι επειδή είναι καλοί άνθρωποι, αλλά γιατί έχουν μάθει με τον τρόπο αυτόν να βιοπορίζονται. (Σ.γ.: βλέπε το ΚΚΕ στην Ελλάδα, προσφέρει φιλανθρωπα οράματα με το αζημίωτο) …Θέλουν να «σώσουν» τους άλλους, αλλά πάντα η «σωτηρία» ξεκινά από τους εαυτούς τους.
Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι σχεδίασαν τον μαρξισμό, ήταν γνώστες τής θρησκευτικής «σωτηριολογικής» λογικής και λειτουργίας.
Είναι απολύτως βέβαιο ότι αυτοί που τον «κατασκεύασαν» είχαν γνώσεις ιερέων, που απλά «κατασκεύασαν» και μια «ιδεολογία» επάνω στο ίδιο «πατρόν» …Είχαν γνώσεις μιας συμφεροντολογικής θρησκείας, κι απλά «δημιούργησαν» και μια συμφεροντολογική «ιδεολογία» που «συμφέρει» τον «λαό» της —όπως θα έλεγε κι ο Καϊάφας—. Στη θέση τού «θεού» μιας θρησκείας τοποθέτησαν μια ιδέα …κι αυτό που έμεινε παρίστανε την «ιδεολογία». Αυτό έκαναν οι Ραβίνοι εφευρέτες τού Μαρξισμού, οι οποίοι —ως δικηγόροι— «συναντήθηκαν» με τους τοκογλύφους και τους εξυπηρέτησαν στα σχέδιά τους εις βάρος των «άλλων» …Εις βάρος των κοινών «εχθρών» τους …Εις βάρος των «κατώτερων» …Των «γκοΐμ», για τους οποίους δεν ενδιαφέρονται εάν πεινάνε ή σκοτώνονται.
…Ακόμα και ο πιο βλάκας Εβραίος ήταν «καταδικασμένος» να ζήσει τη ζωή του πλούσια …Θα τον βοηθούσαν μέχρι να τα καταφέρει …και, εάν τελικά δεν τα κατάφερνε, θα τον συντηρούσαν με επιδόματα —από τις τσέπες βέβαια των Χριστιανών—. Τίποτε δεν θα τους απειλούσε ποτέ. Το «κόλπο» τού «Ολοκαυτώματος» είχε «σφραγιστεί» νομικά και όποιος τους αμφισβητούσε έπαιρνε την ετικέτα τού «συνωμοσιολόγου» κι «αρνητή» και συγκέντρωνε επάνω του την οργή τής μπερδεμένης χριστιανικής κοινωνίας. Μιλάμε για τεράστια επιτυχία. Αυτό προφανώς δεν το εκτίμησαν οι Εβραίοι και γι’ αυτό συνέχισαν να «σκαλίζουν» την κατάσταση, όπως σκαλίζει ένας αφελής μια χειροβομβίδα μ’ ένα κατσαβίδι. Δεν εκτίμησαν την κατάσταση, ώστε να την αφήσουν όπως ακριβώς ήταν, εφόσον τους βόλευε απόλυτα …Αυτό, δηλαδή, το οποίο θα έκανε ένας έξυπνος, ο οποίος δεν θα «κλωτσούσε» ποτέ την τύχη του …Ένας πραγματικά έξυπνος, ο οποίος γνώριζε πως είχε «διακριθεί» με απάτη και δεν θα ρίσκαρε ποτέ να κάνει κάτι που να μπορεί να την αποκαλύψει.
Αυτό ήταν που θα έκανε ένας έξυπνος εγκληματίας και, για να μην αποκαλυφθεί ποτέ, θα εξαφάνιζε όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία θα τον συνέδεαν με το έγκλημά του. Ένας έξυπνος εγκληματίας θα κατέστρεφε και θα έθαβε για πάντα τα κομμάτια από το όπλο τού εγκλήματος …Θα εξαφάνιζε το όπλο εκείνο, το οποίο θα τον συνέδεε με το μεγαλύτερο έγκλημα όλων των εποχών …Θα κατέστρεφε για πάντα το όπλο εκείνο, προκειμένου να μην τον βάζει στον «πειρασμό» να το χρησιμοποιήσει ξανά —με κίνδυνο να καταστραφεί— …Να μην αφήνει να τον «γαργαλάει» η απληστία και ρισκάρει το ολέθριο …Να μην ονειρεύεται να δρομολογεί νέες «εξετάσεις» για νέες «επιτυχίες», επειδή απλά έχει το μαγικό «σκονάκι» στην κατοχή του. Αυτό θα έκαναν οι Εβραίοι εάν ήταν έξυπνοι …Θα απολάμβαναν επ’ άπειρον τους «καρπούς» τού Χριστιανισμού εις βάρος των Χριστιανών …Θα απολάμβαναν τη νέα «Γη τής Επαγγελίας» που κατάφεραν κι «έκλεψαν» από τους ιδιοκτήτες της, αφήνοντάς τους ανυποψίαστους απέναντι στη μεγαλύτερη συνωμοσία όλων των εποχών.
Οι Εβραίοι, όμως, οι οποίοι είχαν μπει στο «Πανεπιστήμιο» κλέβοντας στις εξετάσεις, είναι προφανές ότι αυτό δεν το εκτίμησαν. Το πολύτιμο «σκονάκι», που τους είχε βοηθήσει στις εξετάσεις, δεν ήθελαν να το πετάξουν στα «σκουπίδια», γιατί το είχαν ακριβοπληρώσει και το «λυπόντουσαν» …Το «λυπόντουσαν», κι αυτό «γαργαλούσε» διαρκώς τα άπληστα ένστικτά τους …Το «λυπόντουσαν», γιατί απλούστατα δεν εκτιμούσαν την τεράστια αξία τού επιτεύγματός τους. Δεν ήταν ποτέ καλοί «μαθητές» και άρα δεν είχαν «κοπιάσει» ποτέ για έναν τέτοιο στόχο, ώστε να εκτιμήσουν ανάλογα τον άπειρο κόπο που —εξαιτίας τής απάτης— είχαν κατορθώσει ν’ αποφύγουν. Επιπλέον, δεν αξιολόγησαν επαρκώς την κατάσταση που αφορούσε ειδικά τους ίδιους, γιατί διαφορετικά θα γνώριζαν ότι σε περίπτωση αστοχίας κινδύνευαν όχι απλά με απώλειες κερδών, αλλά με απόλυτη καταστροφή. Χύθηκε άπειρο αίμα αθώων ανθρώπων για την «επιτυχία» τους …και αυτό δεν θα τους το συγχωρούσε ποτέ κανένας σε περίπτωση αποκάλυψης των εγκλημάτων.
Αυτό, όμως, το οποίο θα έπρεπε να γίνει η τελική «ΔΙΑΘΗΚΗ» τους για τους απογόνους τους —πιο ΠΑΝΩ ακόμα και από την ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ— δεν έτυχε του αναμενόμενου σεβασμού. Αυτό, το οποίο είχαν αρπάξει ως «λεία» από τους Χριστιανούς, ήταν μεγαλύτερο ακόμα και από το Δώρο τού Θεού στη Χαναάν και δεν το εκτίμησαν. Λογικό ήταν να είναι μεγαλύτερο, γιατί πάντα τα «κλεμμένα» είναι μεγαλύτερα τόσο από τα δουλεμένα όσο και από τα χαρισμένα. Έχοντας «μεθύσει» από την ατιμωρησία, την αφέλεια, αλλά και τις ενοχές των Χριστιανών, νόμισαν ότι είχαν ανακαλύψει ένα σίγουρο κόλπο επέκτασης κι ανάπτυξης, για να το εκμεταλλεύονται όποτε θέλουν και όπως τους βολεύει …ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ …Αυτό, το οποίο έπρεπε να «σφραγιστεί», δεν «σφραγίστηκε»! …Αυτό, το οποίο έπρεπε να «θαφτεί», δεν «θάφτηκε»!
Παναγιώτης Τραϊανός
Πρόσφατα Σχόλια