ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ – ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο στο σχολείο τα παιδιά αυθόρμητα και με τον δάσκαλο μαζί, άνοιγαν τη σχολική ημέρα τους προσευχόμενα με δέος κάτω από τη φρικτή εμπειρία των σφαγών, των ολοκαυτομάτων, του εμφύλιου διχασμού, του παιδομαζώματος, των ερειπίων.

70 χρόνια αργότερα τα πάντα έχουν ξεχασθεί. Το δέος του πολέμου, η φτώχια, η δυστυχία το πένθος και το σπουδαιότερο… το διάβασμα. Τα παιδιά όχι μόνο δεν προσεύχονται, δεν κάνουν έπαρση και υποστολή της σημαίας, αλλά δεν διαβάζουν, δεν ξέρουν ιστορία, ούτε τη γλώσσα ξέρουν να χρησιμοποιούν, έγιναν τα παιδιά της οθόνης, των κινητών, της Τιβί, των τάμπλετς, της ευμάρειας και της κατανάλωσης. Συμπέρασμα: Μόνο ένας 3ος παγκόσμιος Πόλεμος θα μας επαναφέρει στην αρχή, στην εκτίμηση της ειρήνης, της αγάπης, της αλληλεγγύης, της μετάνοιας, της συνειδητοποίησης της παρακμής, τηςπτώσης και της κατάρρευσης της κοινωνίας μας. Άξια η συλλογική τιμωρία μας.

Προεόρτια μιας απέραντης θλίψης και ατέλειωτου θρήνου

Τον 19ο αιώνα το λιγοστό φαγητό το μοιραζόταν η οικογένεια και δόξαζε το Θεό που είχε λίγο μπλουγούρι, να φάει. Τον 21ο αιών έχει χορτάσει από μπριζόλες, σουβλάκια και πιτόγυρους ώστε αφιονισμένοι από τον εθισμό των κινητών, ολόκληρη η οικογένεια αδιαφορεί ακόμη και να φάει. Εμπούχτισε και το πλουσιότερο φαγητό.Ο Ωκεανός των άθλιων, παραμορφωμένων και ασήμαντων πληροφοριών από το φατσοβιβλίο, το ίνσταγκραμ, το Τικ Τοκ, κ.ά. τους κλέβουν τον πολύτιμο χρόνο της ψυχής τους, αδειάζουν το μυαλό τους από την ουσιαστική γνώση, δεν προσεύχονται πια, νιώθουν ανία με την εκκλησία και πατάνε μια ή δυο φορές τον χρόνο, και τίποτα δεν τους ευχαριστεί. Ζητούν όλο και περισσότερες ανέσεις, πανάκριβα δώρα, ρούχα, κρέμες, αρώματα, κοσμήματα συνήθως για μια χρήση και συνεχώς διαμαρτύρονται και τίποτα δεν τους γεμίζει.

Προεόρτια ενός πυρηνικού πολέμου-τιμωρία; Ω μη γένοιτο!

Γ. Ε. και Ν.Σ.

2 σχόλια

  1. Σε αυτόν τον αιώνα σήμερα οι περισσοτεροι
    άνθρωποι έχουν χαζεψει εντελώς… νάρκισσοι,εγωπαθεις και εντελώς θρασυτατοι,τοξικοι και ασεβεστατοι.. υπάρχουν και μαθητές μου εφτά και οχτώ χρονών που είναι σε τέτοιο ακριβώς στυλ με χαζό χαρούμενη ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας και στα δύο σχολεία που πηγαίνω.. ένας Έλληνας οχτώ χρονών στο δημοτικό του Πόρου και ένας Αλβανός εφτά χρονών στο δημοτικό της σκάλας… και μου είχε τύχει και μαθήτρια δέκα χρονών στην Απείρανθο της Νάξου που μαζί με την μητέρα της και τον παππού της είχαν επιθετική ναρκισσιστική προσωπικότητα…

  2. Όταν προσγειωθούν οι πρώτοι πύραυλοι στην Αλεξανδρούπολη και την Λάρισα τότε θα προσγειωθούμε και εμείς στην ζοφερή πραγματικότητα . Δυστυχώς ίσως είναι η μόνη λύση για την μετάνοια και την ταπείνωση μας

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.