Ένα μνημειώδες έργο, καταγγελία των Συνταγματικών παραβιάσεων των ελληνικών κυβερνήσεων και κομμάτων τα οποία από το 1974 ασελγούν εις βάρος των Ελλήνων. Μέρος 3ο

Εν αντιθέσει προς τα ανωτέρω, η Ελλάδα είναι μία δημοκρατική χώρα της οποίας θεμελιώδης νόμος είναι το ψηφισθέν την 7η Ιουνίου 1975 από την Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων Σύνταγμά της [ΦΕΚ A΄ 111/11-06-1975] και το οποίο, κατόπιν των αναθεωρήσεων των ετών 1986, 2001 και 2008, ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕ ότι ισχύει ακόμη μέχρι και σήμερα ενάντια στην, υφ’ υμών, προκληθείσα μνημονιακή βαρβαρότητα και την κατάλυση των διατάξεών του

Η Χώρα μας, μέλος όλων των μεγάλων διεθνών οργανισμών, μη αποδεχόμενη την δεδηλωμένη ανεπάρκεια των θεσμών του κράτους, πρεσβεύει στην διατήρηση της κρατικής και εθνικής της ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ και συνοχής της προσβλέποντας πάντα στην προνομιούχο των Βαλκανίων Ελλάδα, παρά τις δουλικές και υποταγμένες συνειδήσεις υμών των «θεσμών» στην ιδιοτελή σας ατομική υλική ευμάρεια, στο συμφέρον του κομματικού σας εκτροφείου και στις δογματικές σας αντιλήψεις, ασελγώντας ομαδικώς εις βάρος της Πατρίδας, του καταστατικού της χάρτη και της λαϊκής βούλησης.

Και ήρθε η αποφράς ημέρα της 18ης Οκτωβρίου 1981 και η μοιραία μεταβολή της κυβέρνησης με το εγκληματικό «δήθεν ελπιδοφόρο» κυρίαρχο σύνθημα της «Αλλαγής» συντροφευμένο με την επαμφοτερίζουσα πολιτική του πολλά υποσχόμενου απατηλού, τριτοδρομικού σοσιαλισμού και τα με διχαλωτή πολιτική γλώσσα παραπλανητικά: «Εδώ και τώρα αλλαγή», «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», με τον δήθεν έντονο αντιεοκικό λαϊκισμό που διέκρινε την «μαγκιά» της «σοσιαλιστικής φυλής», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», «όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», «Έξω από την ΕΟΚ», «ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων», με την χαρακτηριστική φράση του αλεπουδιάρη και «λαοπλάνου» Ανδρέα Παπανδρέου: «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης», χαρακτηρίζοντας την ΕΟΚ και τις Βρυξέλες «…σπήλαιο ληστών..», ενώ ο Κωνσταντίνος ΣημίτηςΑαρών Αβούρι υπέγραφε σε άρθρα του ότι η «ΕΟΚ θα οδηγήσει σε νέα δικτατορία» και με τους δημαγωγικούς λεονταρισμούς «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών», «Έξω οι βάσεις του θανάτου», έδρεψε την εξουσία ένας λαοπλάνος «Αμερικανός αλεξιπτωτιστής», ένας, κατά τον Λεωνίδα Κύρκο: «βαθιά διεφθαρμένος, Αντρέας, που τον είχε καταλάβει το πάθος της εξουσίας», ένας πανούργος αιδοιοκυνηγός, ένας άκαπνος και απών από τους εθνικούς αγώνες πατριδοκάπηλος και Τροτσκιστής, Ανδρέας Παπανδρέου.

Ένας θεομπαίχτης μηδενιστής με ένα «σύμπλεγμα υπεροχής» έναντι όλων, πάσχων από το σύνδρομο της επιβεβαίωσης του ανδρισμού του, με τα αυτοκρατορικά ερωτικά καμώματά του, μιας και το ερωτικό του βιογραφικό έβριθε από έναν «έκλυτο» βίο και πλουσιοπάροχες χορηγήσεις προς τους συζύγους των ερωμένων του. Ένας ερωτύλος καταστροφέας των αξιακών μας πεποιθήσεων τις οποίες την 22α Οκτωβρίου 1988 καταρράκωσε με ένα του νεύμα από τις σκάλες του αεροπλάνου προς την μοιραία ξανθιά μετρέσα του αποδομώντας τον ιερό θεσμό της οικογένειας, τον μέχρι τότε βασικό πυλώνα του πολιτισμού μας δίνοντας το έναυσμα της καταστροφής της

Ένα μίασμα του πεπρωμένου του Έθνους που εξέθρεψε το σκοταδιστικό φαινόμενο του αυριανισμού και της φτηνής και χυδαίας προπαγάνδας, της χειραγώγησης της κοινής γνώμης με παραπληροφόρηση και σκανδαλοθηρία που υποδαυλίζεται από τα διάφορα φτηνά τεχνάσματα και προβοκάτσιες του τύπου: «ο Μητσοτάκης είναι συνεργάτης των Ναζί», εμφανίζοντας τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη με δύο Γερμανούς αξιωματικούς της Βέρμαχτ κατά την περίοδο της Κατοχής, έγκλημα το οποίο αποκαλύφθηκε από τους ίδιους τους πράκτορες της Στάζι ότι τα υποτιθέμενα στοιχεία «Ντοκουμέντο» που είχαν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις όταν δημοσιεύτηκαν στην Αυριανή, ήταν πλαστά και είχαν κατασκευαστεί στην Βουλγαρία «κατά παραγγελίαν» από την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία με στόχο την σπίλωση του τότε αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και την ήττα του στις επερχόμενες εκλογές, ανοσιούργημα το οποίο ομολόγησε ο μηχανορράφος εκδότης της «Αυριανής» Γεώργιος Κουρής στην εκπομπή του Mega «Γκρίζες ζώνες», και ο τρίτος πυλώνας λειτουργίας του κράτους, η Δικαιοσύνη, ΟΥΔΕΝ έπραξε ως όφειλε, υποθάλποντας τους εγκληματίες και το έγκλημα, ολιγωρία η οποία την καθιστά υπόλογη ως εγκληματήσασα κατά του κράτους, της Ελληνικής κοινωνίας και του Έθνους.

Κακή μοίρα του Έθνους του οποίου ο, αποκαλούμενος υπό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη «αερόλιθος προερχόμενος εξ Αμερικής..», εγωπαθής πρωθυπουργός έσπειρε πλάνες και ύπουλες υποσχέσεις αποχαυνώνοντας συστηματικά τον Λαό. Ένας αριβίστας πρωθυπουργός που «εισήγαγε» στην πολιτική σκηνή της χώρας και σε ευρεία κλίμακα την διασύνδεση της κατάχρησης δημόσιου χρήματος με αυτή του κομματικού κράτους, εξυπηρετώντας το στενό αλλά και ευρύτερο κομματικό καθεστώς. Ένας εμπαθής ραδιούργος λαϊκιστής πρωθυπουργός που έφτασε να υμνεί τον ανθρωποφάγο στυγνό δικτάτορα της Ουγκάντα Ιντί Αμίν Νταντά. Ένας εγωκεντρικός και αλαζών Ανδρέας Παπανδρέου που έστησε τον κομματικό μηχανισμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ με τους «φωταδιστές» και τους «προοδευτικούς» μηδενιστές που λειτούργησε στα πρότυπα του απύθμενου αμοραλιστή «αρχηγού» του πλαισιωμένου με τυχάρπαστους πολιτικούς επαγγελματίες της «διαρκούς διεκδίκησης» που ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού» επέφεραν μοιραία την αποβιομηχάνιση, την φτωχοποίηση της Χώρας και την ανεργία, ασελγώντας κυριολεκτικά και κατασπαράζοντας τα σωθικά του κράτους τοποθετώντας δόλια στα θεμέλια της οικονομίας μία βραδυφλεγή βόμβα με τεράστια καταστροφική ισχύ τα αποτελέσματα της οποίας ζούμε σήμερα αφού ζούμε με δανεικά και τα παιδιά μας χρωστάνε, από την γέννησή τους, χιλιάδες ευρώ

Όλος αυτός ο εσμός της κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.

Κακή τύχη για το Έθνος, που ένας αδίστακτος ιδιοτελής πρωθυπουργός στελέχωσε τον κρατικό μηχανισμό με τον κρατικοδίαιτο στρατό κατοχής των κλαδικών οργανώσεων και των συνδικαλιστικών τους συμμοριών «χτίζοντας» ένα πελατειακό κράτος και μέσω των «συνδικαλιστικών κεκτημένων» υπέταξε πλήρως και λεηλάτησε κυριολεκτικά τα Δημόσια ταμεία δημιουργώντας από το τίποτα και αναδεικνύοντας σε ηγετικές μορφές λιλιπούτιους και ηλίθιους αχυράνθρωπους σε επίπεδα που σε κανένα άλλο στρώμα της κοινωνίας δεν θα μπορούσαν να είναι αποδεκτοί αλλά θα ήταν περιθωριακοί, απόβλητοι και καταγέλαστοι και που κατά την ομολογία του Γεωργίου Κατσιφάρα: «Δεν θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους»

Κακό ριζικό για την Χώρα, που ένας καιροσκόπος πρωθυπουργός μεθοδευμένα εξέθρεψε τους τύπου Γεωργίου Κοσκωτά αδίστακτους υποτιθέμενους οικονομικούς παράγοντες σε υπερμεγέθεις επιχειρηματικές οντότητες φορτώνοντας στις πλάτες του Λαού το άχθος των προβληματικών επιχειρήσεων και των αδηφάγων «Συνεταιρισμών» που μετατράπηκαν σε άντρα του οργανωμένου εγκλήματος, της πασοκικής λαίλαπας της διαπλοκής και της διαφθοράς, για το έγκλημα το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ διότι ως Συνταγματικές Λειτουργίες συνταχθήκατε με την αυθαιρεσία και την κατάλυση του κράτους δικαίου αθωώνοντας ακόμη και σήμερα τα διαπραχθέντα ανοσιουργήματα των λαθρεπιβατών της εξουσίας, όπως προέβλεπε ο περιβόητος «Κουτσονόμος» του τότε Αντιπροέδρου της κυβερνήσεως και Υπουργού Δικαιοσύνης Αγαμέμνονα (Μένιου) Κουτσόγιωργα, και συγκαλύπτοντάς τους τελείτε, κατά συρροή, το ειδεχθές έγκλημα της εσχάτης προδοσίας. 

Και όχι μόνο αυτό. Δεδομένου ότι η βασική παράμετρος της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ ήταν η απεμπλοκή της Ελλάδας από την ΕΟΚ και η ρητή διαβεβαίωση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η «σεισάχθεια» των χρεών και η τιμωρία των ενόχων της εξωτερικής υπερχρέωσης της χώρας ήταν δεσμεύσεις που τον έφεραν στην εξουσία και απεδείχθησαν ότι όχι μόνο ήταν φρούδες προεκλογικές υποσχέσεις, χωρίς αντίκρισμα, αλλά αντιθέτως η Χώρα παρέμεινε στην ευρωπαϊκή τροχιά και σταδιακά, κυρίως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του υπαρκτού σοσιαλισμού, μετακινήθηκε στον λεγόμενο σκληρό πυρήνα της μετέπειτα Ευρωπαϊκής Ένωσης που καθιερώθηκε με την συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 και ο εναγκαλισμός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ με την τότε ΕΟΚ είχε ως αντάλλαγμα τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), τα οποία αποτέλεσαν την απαρχή των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων προς την Χώρα, έχοντας ευθύς εξ’ αρχής σκοπό να εκμαυλίσουν και να διαφθείρουν πλατιά κοινωνικά στρώματα, ώστε να αποδεχτούν την υποταγή της χώρας στην «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» και έκτοτε η Χώρα μας δεν κατάφερε να καταστεί πολιτικά και οικονομικά αδέσμευτη, η δε αυξανόμενη διόγκωση του δημόσιου τομέα, με την ταυτόχρονη αύξηση του ελλείμματος του ισοζυγίου πληρωμών, την μείωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, την γενίκευση φαινομένων διαφθοράς και διαπλοκής μεταξύ των οικονομικών και των πολιτικών παραγόντων, επιδείνωσαν την διεθνή μας θέση και την οικονομική και κοινωνική υπόσταση του κράτους με αποτέλεσμα η Χώρα να χάσει τον πολιτικό και οικονομικό προσανατολισμό της και από Χώρα παραγωγής, αυτάρκειας και αποταμίευσης να μετατραπεί σε Χώρα κατανάλωσης και πραματευτή γεγονός που αποτελεί ένα μεθοδευμένο έγκλημα της οικονομικής της αποδυνάμωσης που επέφερε τον κανιβαλισμό των πλουτοπαραγωγικών δομών της και το οικονομικό μας επίπεδο έγινε υπέρμετρα επαχθές και δίχως την παραμικρή δική μας υπαιτιότητα των Ελλήνων πολιτών.

Πόσο δίκηο έχεις!

ΓΕΓΟΝΟΣ 6ον: Όλο αυτό το χρονικό διάστημα (1974-2017) η ελληνική πολιτική σκηνή κυριαρχείται από τις ίδιες οικογένειες και τα ίδια κόμματα κρατώντας μεγάλα τμήματα του Λαού εγκλωβισμένα σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων, σκανδαλολογίας και οπαδικής συμπεριφοράς, ο δημόσιος πολιτικός διάλογος διεξάγεται με όρους προσωπικών μονομαχιών και αλληλοκατηγοριών για σκάνδαλα και διαφθορά τα οποία όμως με την Σημίτεια ρήση: «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον Εισαγγελέα» ΟΥΔΕΠΟΤΕ κατέληξαν σε απόδοση ευθυνών και καταδίκη των υπαιτίων. Η δίψα για δύναμη, η ιδιοτέλεια και η ανικανότητα των ισχυρών και των πυγμαίων κυβερνητών καλλιέργησε την αδιαφάνεια, την αρπαχτή και την ατιμωρησία, ευνοήθηκαν δε η άπληστη κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα και η εξυπηρέτηση ιδιοτελών σκοπών των συμμετεχόντων στο πολιτικό γίγνεσθαι, που αδρανοποίησαν κυριολεκτικά τον αιμορραγούντα Λαό μας οδηγώντας την Χώρα στην άβυσσο και το εφιαλτικό φάσμα «νέες χαμένες γενιές» έκτοτε πλανιέται στο μέλλον του Έθνους και απασχολεί κάθε εχέφρονα Έλληνα το γένος.

Βασική αιτία αυτού του κλίματος υπήρξε και η κατάχρηση της επίκλησης της βουλευτικής ασυλίας του άρθρου 62 του Συντάγματος καθώς και του άρθρου 86 περί Ευθύνης Υπουργών, διατάξεις που τέθηκαν για την εξασφάλιση της ατιμωρησίας των εκάστοτε υπευθύνων και εξελίχθηκαν σε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» ακόμα και για τις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις αναξιοπρεπούς και παραβατικής συμπεριφοράς Ελλήνων Βουλευτών και μελών πολλών ελληνικών Κυβερνήσεων οικονομικά και πολιτικά εγκλήματα που παραμένουν χωρίς να έχουν διερευνηθεί και χωρίς βέβαια να αποδοθούν οι ευθύνες από τη Δικαιοσύνη σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν σε αυτά.

Η σωρευτική ανομία, ο ηθικός εκτραχηλισμός και ο απόλυτος προσωπικός ωφελιμισμός, πολλών ακόρεστων ταγών, οδήγησαν στην απαξίωση το πολιτικό σύστημα που έθεσε εαυτόν υπεράνω του Συντάγματος και των νόμων που συνάδουν με αυτό και από εκεί κατευθυνθήκαμε στην κατάλυση κάθε έννοιας αξιοκρατίας, αφού οι ημέτεροι του εκάστοτε καθεστώτος, είχαν προνομιακή μεταχείριση και ύποπτα κέρδη. Από την έλλειψη αξιοκρατίας επλήγη θανάσιμα ο δημόσιος φορέας και ο χαρακτήρας του κράτους και κάθε παραγωγική του δραστηριότητα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξάπλωση του ιού της διαφθοράς και της έλλειψης παραγωγής και στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος έτσι «διασυνδέθηκε» με το κράτος μέσω της διαφθοράς. Δηλαδή τα γνωστά διαπλεκόμενα, τους δολοφόνους του Έθνους.

Και όλα κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος με την ανάληψη της διακυβέρνησης του κράτους από το αλήστου πολιτικής μνήμης ελληνόφωνο υβρίδιο Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος με την κυριαρχούσα δημαγωγική ρήση «Λεφτά υπάρχουν», τις προεκλογικές πομφολυγώδεις εξαγγελίες και τις φρούδες οικονομικές υποσχέσεις και την διασπορά ψευδών ειδήσεων με τις οποίες κέρδισε τις εκλογές εξαπατώντας τους εκλογείς, όταν από το βήμα της 74ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου 2009 και εν όψει των βουλευτικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου του ίδιου έτους, τόνιζε ότι: «δεν είναι απλώς το πού θα βρούμε τα λεφτά, αλλά πού πηγαίνουν τα λεφτά, γιατί λεφτά υπάρχουν, έχουμε 31 δισεκατομμύρια ανείσπρακτους φόρους», υπερθεματίζοντας στην παροχολογία και στον καθησυχασμό σε σχέση με τον προκάτοχό του υποτονικό Κωνσταντίνο Καραμανλή τον νεώτερο.

Και επ’ αυτών ΟΥΔΕΜΙΑ συνταγματική λειτουργία δικαίωσε την θεσμική της υποχρέωση υποθάλποντας τον εγκληματούντα πρωθυπουργό και την συμμορία του διαπράττοντας έτσι το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, παρ’ όλο που, αφ’ ενός μεν ο ίδιος σε προγενέστερο χρόνο είχε παραχωρήσει συνέντευξη στον Στέλιο Κούλογλου και είχε πει ότι «όποια χώρα έχει καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) καταστράφηκε και ο λαός εξαθλιώθηκε» ενώ, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, αυτό το μίασμα γνώριζε πολύ καλά την κατάσταση της οικονομίας την οποία του είχε περιγράψει πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 1) ο Γερμανός Υπουργός Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ που τον είχε ενημερώσει για τα οικονομικά της Ελλάδας, 2) ο επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Xοακίν Αλμούνια που δήλωσε ότι τον είχε ενημερώσει πολύ πριν τις εκλογές του 2009 για την οικονομική θέση της χώρας μας, και 3) ο Γεώργιος Προβόπουλος (ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος) που δήλωσε ότι τον είχε ενημερώσει επί των οικονομικών, ενώ ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν (Dominique Strauss-Kahn) σε συνέντευξή του είχε τονίσει ότι «ο κ. Παπανδρέου συζητούσε μαζί του υπογείως για το πώς θα υπαχθεί η Ελλάδα στο ΔΝΤ» χωρίς να είναι τυχαίες οι μυστικές συναντήσεις του με τον παγκόσμιο Ουγγρο-αμερικανό κερδοσκόπο Τζώρτζ Σόρος (Γκιόρκι Σβάρτζ). 

ΓΕΓΟΝΟΣ 7ον: Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ κατέλαβε την εξουσία με τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, της οποίας η ροπή προς το ψέμα και την απάτη θεωρείται δεδομένη πλέον, αφού με πλήθος ψεύδη, υφάρπαξε την ψήφο του Ελληνικού Λαού, και μετά τις εκλογές προχώρησε ΑΚΑΘΕΚΤΗ σε ψήφιση πληθώρας Αντισυνταγματικών και Αντιλαϊκών μέτρων, άκρως αντίθετων προς όλες τις απατηλές και έωλες προεκλογικές του διακηρύξεις. Από το «λεφτά υπάρχουν», προχώρησε στο «δεν θα πάρουμε άλλα μέτρα», «θα πάμε στις αγορές το 2011», «θα δημιουργήσουμε  πρωτογενές πλεόνασμα» και τα λοιπά παραπλανητικά φληναφήματα.

Ο ίδιος, ο υπό διατεταγμένη υπηρεσία δρών μεταμφιεσμένος Έλληνας πρώην Πρωθυπουργός, αυτό το όνειδος της πολιτικής Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου και ο ανεκδιήγητος Υπουργός των Οικονομικών Γεώργιος Παπακωνσταντίνου, περιφέροντας το σαρκίο τους ανά την υφήλιο, για να κρύψουν την πολιτική τους γύμνια και την ανεπάρκειά τους, ως κύμβαλα αλαλάζοντα εξαπέλυαν μύδρους και λίβελους κατά πάντων ημών των Ελλήνων το γένος, χλευάζοντας και λοιδορώντας έναν ολόκληρο Λαό εμφανίζοντάς μας ως τον Τιτανικό, ως «Χώρα των φοροφυγάδων και των φοροκλεπτών», ως το «κράτος της διαφθοράς και της τεμπελιάς», ως το «χρεοκοπημένο κράτος» και ως αναιδείς τιμητές του περήφανου Ελληνικού Λαού, μας κατέστησαν διεθνώς τον «αποδιοπομπαίο τράγο» χαρακτηρίζοντάς μας ως «διεφθαρμένους», οι αληθινά διεφθαρμένοι και επίορκοι παρέβησαν την ύψιστη συνταγματική τους αποστολή και έφθασαν στο ακρότατο σημείο της προδοσίας του Έθνους μας κλονίζοντας στο έπακρο την αξιοπιστία της για να πετύχει το οικονομικό εξάμβλωμα της Δανειακής Σύμβασης ενώ, εκ του γεγονότος αυτού, ακόμη χειμάζουν στα υπόγεια του στάβλου του Αυγεία οι υποβληθείσες κατά των υβριστών μας εγκλήσεις των Ελλήνων και περί των εγκλημάτων τούτων!!!

Μέσα από μία καταστροφική ανερμάτιστη πολιτική, την οποία δολίως σχεδίασε ο μυσαρός αυτός πολιτικάντης και υλοποίησε από κοινού με τον θλιβερό (πρώην Υπουργό Οικονομικών) Γεώργιο Παπακωνσταντίνου, με το πιο γελοίο ανέκδοτο όλων των εποχών των «Ελληνικών στατιστικών» (Greek statistics), συνεπικουρούμενοι από μια παράνομη Βουλή τσαρλατάνων, φούσκωσαν εσκεμμένα και προσχεδιασμένα με πλαστά στοιχεία ασύλληπτης λογιστικής αλχημείας, μέσω της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2009 ως ποσοστό του Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) προκειμένου να επιφέρουν τον αποκλεισμό της Χώρας από τις διεθνείς χρηματαγορές και την υπαγωγή της στον περιβόητο «Μηχανισμό Στήριξης» που διαμόρφωσαν από κοινού το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, (θεσμοί του ευρωπαϊκού και παγκοσμίου αδηφάγου οικονομικού κατεστημένου), όπως έχουν καταγγείλει μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ (Ζωή Γεωργαντά και Νικόλαος Λογοθέτης), αλλά και σύμφωνα με το δελτίο οικονομικών εξελίξεων της Άλφα Τράπεζας Α.Ε. της 31ης Μαΐου 2012 που βεβαιώνει ότι καταχωρήθηκαν στο έλλειμμα το σύνολο των υποχρεώσεων δεκαεπτά (17) ΔΕΚΟ έως και το 2024 χωρίς μάλιστα να συνυπολογιστούν τα σημαντικά περιουσιακά τους στοιχεία.

Μετά την από 25-3-2010 δήλωση των αρχηγών των Κρατών και Κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ και της εν συνεχεία, από 11-4-2010 δήλωσης για την στήριξη της Ελλάδος από τα Κράτη Μέλη της Ευρωζώνης, η οδαλίσκη των τοκογλύφων, ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, αυτή η κορυφαία τραγωδική έκλειψη της ελλαδικής πολιτικής που ως Υπουργός Παιδείας ταύτισε την επαναστατική του φαντασίωση με την «φούντα», την 23η Απριλίου 2010, την αποφράδα ημέρα για την Ελλάδα, καταφρονώντας την σαφέστατη βούληση των εντολέων του, παρέδιδε τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ με τις κατωτέρω δηλώσεις: «χθες ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις ……Όλοι μας κληρονομήσαμε, η κυβέρνηση ο Ελληνικός λαός ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί…… 

Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν, είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε γιατί κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κερδοσκοπία… 

Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμα μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμα χειρότερα από τη δυσκολία δανεισμού», ανακοινώνοντας ωμά και αναιδέστατα από το Καστελόριζο το αίτημα για την υπαγωγή της χώρας μας στον Μηχανισμό Στήριξης και τα μέτρα με τα οποία απειλούμεθα να βυθιστούμε ξανά στο ζοφερό σκοτάδι μιας απύθμενης δουλείας. 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.