Σε μια παράλυτη, διαλυμένη, χρεοκοπημένη και κατεχόμενη από τους εχθρούς της χώρα, όλα τα σενάρια και οι μύθοι είναι πιστευτοί. Μέρος 1ο

Για όσα πιθανά και απίθανα, αλήθειες και φαντασιόπληκτα σχέδια καταστροφής θα διαβάσετε να ξέρετε ότι δεν συναινούμε, ούτε επαυξάνουμε.

Σε μια χώρα που εξουσιάζεται από αχυρανθρώπους, ανάξιους κυβερνήτες, ψηφισμένους από μη σκεπτόμενους και το χειρότερο, από μη συνειδητοποιημένους, μαζανθρώπους σαν τον ελληνικό λαό στην μεγαλύτερη πλειοψηφία του, όλα τα σενάρια πιθανά εισί.

Γι’ αυτό τα διάφορα sites και blogs λυσσομανούν και τα πιο απίθανα στη χώρα του τρεχαγύρευε, σαν την Ελλάδα-Απολωλυία, φαντάζουν ρεαλιστικά.

Η δίκη μας πάντως θέση, θα το τονίζουμε συνέχεια, είναι θεμελιωμένη στις αρχές του κοινωνικού χριστιανισμού ο οποίος είναι συγκεκριμένος και παραμένει σταθερά θεμελιωμένος στο κοινωνικό μήνυμα του Ευαγγελίου. Από αυτό ξεκινά και η αμείλικτη κριτική του αστισμού και του μαρξισμού  η οποία λίγο πολύ συνίσταται ατα πιο κάτω:

Ο νεωτερικός πολιτισμός της Δύσης, αυτό που οι αστοί αποκαλούν “θαύμα” προόδου, καύχημα τεχνολογικής και όχι μόνο “ανάπτυξης”, θεμελιώθηκε στη ν Φυσιοκρατία. Στην πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι μέρος της Φύσης, είναι ο ίδιος Φύση, δηλαδή αποκλειστικά υλικός, ζωώδης και ενστικτώδης. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ, ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ ΖΩΟΥ ΠΟΥ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΕΙ ΤΟ ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΟ.

Μ τις πιο πάνω θεωρητικές υποδομές, κάθε δραστηριότητα του ανθρώπου απορρέει από τις δεδομένες στη φύση αναγκαιότητες, την ανάγκη να τραφεί όταν πεινάει, να εκσπερματώνει για να χαρεί τον οργασμό και δευτερογενώς να διαιωνιστεί πέφτοντας στην παγίδα της εγκυμοσύνης-αναπαραγωγής θέλοντας και μη. Μιλάμε για το αποκύημα-υλιστικό παράγωγο των φυσιοκρατών, που είναι το ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΤΗΝΟΣ.

Έξαλλη και φρικιώσα από τη μεσαιωνική Παποκρατία, νεωτερική  σκέψη (ή αλλιώς φιλοσοφία του Διαφωτισμού) απέρριψε μετά βδελυγμίας κάθε πνευματικό και οντολογικό προβληματισμό. Έθεσε το πρόβλημα: Τι σχέση η συνείδηση του ευρωπαίου πολίτη, η πίστη του στο Θεό (ο οποίος μάλλον ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ), όσον αφορά την εξουσία, τη διοίκηση, τα δημοσιονομικά, το Κράτος, τους Νόμους, την οικονομία; Καλά θα κάνει η εκκλησία και το πιστό ποίμνιο να μην ανακατεύει την θρηκεία με την πολιτική γιατί το αποτέλεσμα υα είναι μεσαιωνικός σκοταδισμός, η a priori παραδοχές της θεϊκής παρέμβασης σε όλα τα ανθρώπινα και η υποταγή στα αναπόδεικτα δόγματα.

Δεν άφησαν καν το περιθώριο να τεθεί το ερώτημα: γιατί να διέπει τη Φύση η αναγκαιότητα αποκλείοντας την ελευθερία ή γιατί μέσα στη Φύση κάποιες σχέσεις να συντελούνται με αρμονία, τάξη, ισορροπία και ηθική κοσμιότητα διότι αυτό θέλει το θέλημα του Θεού και άλλες να διέπονται από άλογες, κτηνώδεις  ατομοκεντρικές ορμές όπως η ενόρμηση για αυτοσυντήρηση και ικανοποίηση του σεξ με την ηδονή του οργασμού. Γιατί να υπάρχει η Θεϊκή εποπτεία σε τέτοια ευτελή και ζωώδη ένστικτά; Άρα σκοτώνοντας το Θεό, τον Πάπα και εδώ στην Ελλάδα πολλά έτη φωτός αργότερα γιατί είμαστε σκλάβοι των Τούρκων, ξεμπερδεύουμε με το Θεό και δοξάζουμε τη Φύση.

Με αυτό τον τρόπο αποκλείσανε οι Διαφωτιστές  φυσιοκράτες κάθε ενδεχόμενο μεταφυσικού νοήματος, πνίξανε το πνεύμα για χάρη των ενστίκτων.   ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟ και έδωσαν νόημα σε κάθε κατώτερο και υλικό.

Ήταν δύσκολο μετά να ρθει ο μαρξιστικός υλισμός και να δογματίζει “ο άνθρωπος είναι ζώο που κατασκευάζει εργαλεία”, σημασία έχει η πάλη των τάξεων, να φάμε τους αστούς υλιστές για να φτιάξουμε μια νέα αταξική κοινωνία όπου όλοι θα είναι ίσοι και θα ζουν σε μια απέραντη υλική ευημερία. Τι τον θέλουμε τον Θεό και τους οπισθοδρομικούς χριστιανούς; Νέους διωγμούς της εκκλησίας γιατί οδηγεί στην οπισθοδρόμηση και στον μεσαίωνα, ενώ σε μας ο μαρξισμός οδηγεί στην πρόοδο και γεμίζει τα στομάχια όλων. Δεν είμαστε αστοί να γεμίζουμε τα στομάχια των ολίγων απαιτούμε να γεμίζουν (έστω και με μεταλλαγμένα ή σκουπίδια) τα στομάχια των πολλών.

Τώρα βέβαια στην εποχή μας επικράτησε ο αστικός υλισμός ο οποίος οφείλει την επικράτησή του στη δικτατορία του προλεταριάτου και στο ότι το πιο εύκολο για τις μάζες-ανθρώπους είναι αντί να θυσιάζονται για το κοινό καλό να φροντίζουν τον εαυτούλη τους και να χαίρονται όσο μπορούν το πέος τους και το αιδοίο τους.

Μετά από αυτά τα εισαγωγικά γιατί να σας ξενίζουν τα πιο κάτω που θα διαβάσετε;

Ασύμμετρη ανικανότητα

Θα συμπληρώναμε: Ασύμμετρη κυνικότητα και αυθάδεια…
Ο αμοραλισμός ενός “αριστερού” ανδρεικέλου σε παράκρουση…
Το αμοραλιστικό ΟΝΕΙΔΟΣ όλων των συριζαίων..
.

Πατάει γερά και σταθερά πάνω στην ευμετάβολη αποβλακωμένη από την άθλια πληροφόρηση μάζα

24/7/2018

https://aristidisdikaios.blogspot.com/2018/07/blog-post_24.html

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.