Μάι 26

Tο έγκλημα των Τεμπών και των 57 νεκρών θα τους κυνηγά όπου και να πάνε εκτός από τις τύψεις συνειδήσεως ΑΝ ΕΧΟΥΝ!

Φοβού την οργή της χαροκαμένης μάνας: Η Καρυστιανού περνά (ξανά) πριονοκορδέλα τον Μητσοτάκη!

«Ο εντολέας των παρεμβάσεων» – Έκκληση στη Δικαιοσύνη: «Χρειαζόμαστε έναν θαρραλέο δικαστή ο οποίος θα τολμήσει να εφαρμόσει τους νόμους»

18 ώρες ago
in Slider, ΕΛΛΑΔΑ
1
Φοβού την οργή της χαροκαμένης μάνας: Η Καρυστιανού περνά (ξανά) πριονοκορδέλα τον Μητσοτάκη!

Στη θεσσαλική τηλεόραση TRT μίλησε η χαροκαμένη μάνα Μαρία Καρυστιανού, που εκπροσωπεί τους συγγενείς των 57 νεκρών της τραγωδίας των Τεμπών και για μία ακόμη φορά δεν άφησε κανέναν σε «χλωρό κλαρί», τονίζοντας, μεταξύ άλλων, πως «η κοροϊδία σε βάρος των οικογενειών των θυμάτων του εγκλήματος στα Τέμπη συνεχίζεται».

Η Πρόεδρος του Συλλόγου οικογενειών θυμάτων Τεμπών, χαρακτήρισε «προκλητικό» το γεγονός ότι η δικογραφία για το έγκλημα των Τεμπών διαβιβάστηκε στη Βουλή μόλις ένα 24ωρο πριν κλείσει λόγω Ευρωεκλογών, μια απόφαση σαφώς αναίτια και με απώτερο σκοπό την προσπάθεια συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών.

«Σκοτώθηκαν τα παιδιά μας και θέλουμε να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που πρέπει»

«Η εισαγγελία Λαρίσης ζήτησε να μεταβιβαστεί αυτό στις 22/4 αν δεν κάνω λάθος, επομένως το να πηγαίνει μια μέρα πριν κλείσει η Βουλή, αυτό σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζεται ως αμελλητί. Θεωρούμε ότι είναι προκλητικό το ότι διαβιβάστηκε τόσο αργά και ουσιαστικά άνευ σημασίας γιατί πρακτικά θα αρχίσει η διερεύνηση μετά το πέρας των Ευρωεκλογών. Συνεχίζεται η κοροϊδία εις βάρος μας, αυτό είναι τραγικό για μας. Σκοτώθηκαν τα παιδιά μας και θέλουμε να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που πρέπει το συντομότερο δυνατό. Το ότι παίρνουν συνεχώς παρατάσεις για τις εκλογές, αυτό μας ενοχλεί ιδιαίτερα και φυσικά δεν είναι ούτε νόμιμο, ούτε ηθικό απέναντί μας», είπε ακόμα η Μαρία Καρυστιανού.

«Χρειαζόμαστε έναν θαρραλέο δικαστή ο οποίος θα τολμήσει να εφαρμόσει τους νόμους»

Πρόσθεσε ότι η δικογραφία έπρεπε να έχει διαβιβαστεί από το πρώτο τρίμηνο του 2023 και όχι 15 μήνες μετά την τραγωδία, ενώ ήταν «καταπέλτης» αναφορικά με τις υπουργικές ευθύνες, λέγοντας ότι δεν καλύπτονται από τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών οι κ.κ. Θάνος Πλεύρης, Χρήστος Τριαντόπουλος, Μιχάλης Παπαδόπουλος και Ζωή Ράπτη, τους οποίους αφορά η δικογραφία που εστάλη στη Βουλή.

Χαρακτήρισε μάλιστα «εντολέα των παρεμβάσεων στο σημείο της φονικής σύγκρουσης», τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ αναρωτήθηκε αν θα βρεθεί ένας δικαστής που θα εφαρμόσει το νόμο!

«Οι παρεμβάσεις που έγιναν στο χώρο αυτό είναι πάνω από τις αρμοδιότητες και τη δικαιοδοσία που έχουν οι Υπουργοί. Άρα συνεπώς δεν καλύπτονται από το άρθρο 86, δεν καλύπτονται από καμία ασυλία. Εδώ χρειάζεται απλή εφαρμογή του νόμου. Οι παρεμβάσεις λοιπόν στο χώρο ενός εγκλήματος με σκοπό τη συγκάλυψη αποτελούν σφετερισμό εξουσίας και σε αυτήν την περίπτωση επεμβαίνει κατευθείαν η δικαιοσύνη. Χρειαζόμαστε έναν θαρραλέο δικαστή ο οποίος θα τολμήσει να εφαρμόσει τους νόμους. Θα βρεθεί άραγε αυτός ο δικαστής στην Ελλάδα; Εδώ είναι το θέμα».

«Ο εντολέας των παρεμβάσεων»

Στη συνέχεια εξαπέλυσε πυρά κατά του «εντολέα των παρεμβάσεων», όπως χαρακτήρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στο σημείο μηδέν, με αποτέλεσμα την αλλοίωση των στοιχείων:

«Ο εντολέας ήταν ο κύριος Μητσοτάκης, αυτό το γνωρίζουμε, το έχουν δηλώσει, το έχει δηλώσει ο υφυπουργός του πάρα πολλές φορές στον Τύπο, στην τηλεόραση, σε ραδιόφωνα, δεν είναι κρυφό, δεν το έχουν αρνηθεί, το γνωρίζουμε πολύ καλά. Επίσης έχουμε δει τον κ.Μητσοτάκη από την αρχή, μην ξεχνάμε ότι το πρώτο 24ωρο βγήκε και δήλωσε ότι όλα οφείλονται στο ανθρώπινο λάθος. Άρα παρενέβη άμεσα και κατευθείαν από το πρώτο 24ωρο μέσα στην υπόθεση. Τη γνωρίζει πολύ καλά, ξέρει τι γινόταν αφού ήταν και ο εντολέας, επομένως περιμένουμε τη Δικαιοσύνη να μας πει αν μπορούσε ο κ.Μητσοτάκης να έχει τέτοια παρέμβαση, ή όχι».

newsbreak.gr και https://www.triklopodia.gr/%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%cf%81%ce%b3%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b7/

Μάι 26

Ευρώπη της αποστασίας, της πλάνης, του θανάτου, της ευθανασίας

Πέθανε τελικά με ευθανασία η 29χρονη Ολλανδή που δεν ήθελε να ζει με κατάθλιψη – Οι αντιδράσεις για την απόφασή της

Γειά σου Σοράγια, τα είχες όλα, αλλά σου έλειπε το ένα, η αγάπη. Και φυσικά την αγάπη του Θεού για σένα για όλα τα πλάσματά του ως και τα έντομα, δεν σε άγγιξε ποτέ!

Μια σωματικά υγιής Ολλανδή πέθανε με ευθανασία λίγο μετά τη συμπλήρωση των 29 ετών, επειδή δεν ήθελε να ζήσει με κατάθλιψη και άγχος.

Η Zoraya ter Beek, η οποία έπασχε επίσης από οριακή διαταραχή προσωπικότητας και ψυχικές τραυματικές εμπειρίες, αποφάσισε ότι ήθελε να πεθάνει αφού πάλευε με προβλήματα ψυχικής υγείας για πάνω από μία δεκαετία, ενώ ισχυριζόταν ότι καμία θεραπεία δεν την είχε βοηθήσει.

Πέθανε στις 13:25 τοπική ώρα στις 22 Μαΐου – 20 ημέρες μετά τα γενέθλιά της – με τη βοήθεια του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης Ευθανασίας, αναφέρεται σε ανάρτηση στο ιστολόγιο που μοιράστηκε ένας φίλος της.

«Πέθανε με ανθρώπινο τρόπο»

Ένα tweet που μοιράστηκε ένας άλλος φίλος με το όνομα Martin ανέφερε ότι η Beek πέθανε «με ανθρώπινο τρόπο». Στους ανθρώπους που πεθαίνουν με ευθανασία χορηγείται συνήθως ένα βαρβιτουρικό διάλυμα που σταματά την καρδιά τους, αν και η μέθοδος θανάτου της Beek δεν έχει κοινοποιηθεί.

Παράλληλα, αναρτήθηκε ένα στιγμιότυπο του λογαριασμού X της Beek, ο οποίος τώρα γράφει Zoraya – Status: Departed σε ένα προφανές νεύμα για το θάνατό της.

Μια άλλη φωτογραφία στην ίδια ανάρτηση έδειχνε την ημερομηνία γέννησης της Beek – 2 Μαΐου 1995 – και την ημερομηνία θανάτου της. Η 2 Μαΐου 2024 ήταν επίσης τυπωμένη στην κάρτα, αλλά διαγραμμένη, υποδηλώνοντας ότι μπορεί αρχικά να σχεδίαζε να πεθάνει στα 29α γενέθλιά της.

Μια τρίτη εικόνα έδειχνε ένα πουλί να πετάει μακριά από ένα δέντρο που είχε ρίξει μερικά από τα φύλλα του, σε μια συμβολική απεικόνιση του θανάτου της Beek.

ΠΗΓΗ:https://www.msn.com/el-gr/news/other/%CF%80%CE%AD%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-29%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B7-%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BB%CE%B9%CF%88%CE%B7-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B4%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82/ar-BB1n2zKJ?ocid=hpmsn&cvid=2f205d3f96fb4fd19f27fb8da5517c3d&ei=26

Μάι 25

Προσέχετε τι θα ψηφίσετε στις ευρωεκλογές στις 9 του Ιούνη. Μικρά κόμματα σας συνιστούμε.

Μια Ευρωβουλή που δεν παίζει καλλίτερο ρόλο από την τοπική Βουλή.

Το Αιγαίο τούρκικο λέει ο πατριώτης Γεωργιάδης που διαφήμιζε κι αυτός τις επιστολές; και τα χειρόγραφα; του Ιησού

Στη σύγχρονη Δημοκρατία, η Βουλή αποτελεί κορυφαίο Δημοκρατικό θεσμό, μέσω του οποίου ο λαός εκπροσωπείται από τους Βουλευτές του. Στο Κοινοβουλευτικό σύστημα, η Κυβέρνηση εξαρτάται από την «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της Βουλής, την στήριξη της Κυβέρνησης από την πλειοψηφία των Βουλευτών καθώς και από τον έλεγχό της από την Αντιπολίτευση.

Για τον μεγάλλο πληθωρισμό τα χαμηλά μισθά και συντάξεις θα φροντίσουν αυτές οι μπαλαρίνες, η πρίμα μπαλαρίνα όμως λείπει γιατί αυτή λέει θα φροντίσει πρώτη για τις αυξήσεις

H προτροπή: «Να καεί, να καεί το μπορντέλο η Βουλή» βρισκόταν στα χείλη χιλιάδων αγανακτισμένων πολιτών που είχαν κατακλίσει την πλατεία Συντάγματος τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2012, εν όψει της ψήφισης των οικονομικών μέτρων του δευτέρου Μνημονίου. Σχόλιο: λες και το πρώτο που παρέδωσε την αυτονομία της χώρας στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και το Διεθνές Νομοσματικό Ταμείο με ψεύτικες αποδείξεις του Γεωργίου σε συμπαιγνία με τον Γιωργάκη ήταν καλλίτεο

Η Βουλή των Ελλήνων, δεν είναι μόνο το πρώην κτίριο των Βασιλικών ανακτόρων στη συμβολή των Λεωφόρων Βασιλίσσης Αμαλίας & Βασιλίσσης Σοφίας, στην Αθήνα, αλλά το σύμβολο του κοινοβουλευτισμού και κατ’ επέκταση και της ίδιας της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Η Βουλή αποτελεί το ορόσημο της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, το χώρο όπου συνέρχονται οι 300 αντιπρόσωποι του κράτους και αντίστοιχα τον τρόπο άσκησης της Νομοθετικής Εξουσίας (της μίας εκ των τριών εξουσιών του Κράτους). Αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος που στα μάτια των αγανακτισμένων πολιτών η Βουλή έπρεπε «να καεί», ώστε να αποτραπεί η ψήφιση των συγκεκριμένων μέτρων.

ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΕΚΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ!

Στο κτίριο της Βουλής λοιπόν και στα πρόσωπα των Βουλευτών μέσα σε αυτή επικεντρώθηκε το μένος και εξωτερικεύτηκε η αγανάκτηση των πολιτών τότε, διότι εκείνοι ως αντιπρόσωποι του λαού θεωρήθηκε ότι είχαν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την οικονομική κρίση και τις δημοσιονομικές περιπέτειες της χώρας.

Προφανώς λοιπόν η Βουλή, ως σημείο αναφοράς του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της Ελλάδας, από την αρχαιότητα έως σήμερα, είναι χρήσιμη και ο ρόλος της είναι ουσιαστικός και απαραίτητος στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα, προκειμένου κατά κύριο λόγο να ελέγχει το Κυβερνητικό έργο και μέσω αυτού να προστατεύει τη Δημοκρατία

Το έργο και η λειτουργία της Βουλής

Η Βουλή ως κορυφαίος δημοκρατικός θεσμός εμφανίζεται ως Σώμα στον πολιτικό βίο της Αθήνας του 5ου π.Χ. αιώνα, αποτελούμενη αρχικά από 500 πολίτες, 50 αντιπροσώπους από κάθε μία από τις 10 φυλές της πόλης, που ορίζονταν αρχικά με κλήρωση για ένα χρόνο. Η βασική της αρμοδιότητα ήταν να προετοιμάζει τα νομοθετήματα προς ψήφιση από την Εκκλησία του Δήμου. Χωρίς την προηγούμενη πρόταση της Βουλής, η εκκλησία του Δήμου δεν μπορούσε να προχωρήσει σε λήψη απόφασης για οποιοδήποτε πολιτικό ζήτημα. Σχόλιο: Αυτό όμως ήταν πρότυπο ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κι όχι εκπροσωπευτικής. Οποιοσδήποτε μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα αρκεί να ήταν Αθηκαίος πολίτη. Σήμερα κανείς αν δεν ανηκει στα πλούσια κόμματα που δανείζονται τον αγλέορα από τον κοινόν κορβανά δεν τολμά να ζητήσει σαν ανεξάρτητος υποψηφιότητα.

Στη σύγχρονη Δημοκρατία, η Βουλή αποτελεί κορυφαίο Δημοκρατικό θεσμό, μέσω του οποίου ο λαός εκπροσωπείται από τους Βουλευτές του. Η οργάνωση και η λειτουργία της Βουλής περιγράφεται στα άρθρα 51-80 του Συντάγματος, τα οποία αναφέρονται στη διενέργεια των εκλογών, την συγκρότηση της Βουλής, τα απαραίτητα προσόντα και δικαιώματα των Βουλευτών και κυρίως, την οργάνωση και τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού έργου, του τρόπου που ασκείται δηλαδή στην πράξη, το νομοθετικό έργο της Βουλής και ο κυβερνητικός έλεγχος.

Οι βουλευτές σήμερα είναι 300 στον αριθμό, το ανώτατο προβλεπόμενο από το Σύνταγμα. Ο αριθμός των βουλευτών και η κατανομή των  βουλευτικών εδρών στην Επικράτεια ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε εκλογικής περιφέρειας καθορίζεται με προεδρικό Διάταγμα.

Η Βουλή συνεδριάζει σε ολομέλεια αποτελούμενη από το σύνολο των Βουλευτών, που σήμερα είναι 300, σε τακτικές ή έκτακτες συνεδριάσεις κατά τη διάρκεια της θητείας της που αρχίζει μετά την ολοκλήρωση των βουλευτικών εκλογών και ολοκληρώνεται με την διάλυσή της και την προκήρυξη των επόμενων βουλευτικών εκλογών.

Πυρήνας του έργου της Βουλής είναι η νομοθετική λειτουργία, η υπερψήφιση ή καταψήφιση νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων, προκειμένου να γίνουν νόμοι του Κράτους. Το Κοινοβουλευτικό σύστημα είναι το σύστημα διακυβέρνησης κατά το οποίο η Κυβέρνηση εξαρτάται από τη Βουλή, καθώς αναδεικνύεται και διατηρείται από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και υπόκειται κατά τη διάρκεια της θητείας της στον έλεγχο της κοινοβουλευτικής μειοψηφίας.

Φυσικά, στο Δημοκρατικό πολίτευμα, και το έργο της Κυβέρνησης και αυτό της Βουλής υπόκειται στην κρίση του κυρίαρχου λαού. Ο λαός εκφράζεται με την ψήφο του, στις εκλογές, αλλά συχνά, ιδιαίτερα σε περιόδους πολιτικών αναταραχών, μπορεί να εκδηλώνει την υποστήριξη ή την αντίδρασή του στις κυβερνητικές θέσεις με άλλους τρόπους.

Η οργή του λαού κατά της Βουλής: Η περίπτωση του δεύτερου Μνημονίου

Αρκετές φορές στη νεότερη ελληνική Ιστορία, το κτίριο της σημερινής Βουλής αποτέλεσε στόχο, τόπο συγκεντρώσεων και σκηνικό πολιτικών και αντικυβερνητικών διαδηλώσεων. Στις αρχές του 2012, η αντίθεση του λαού στα νέα δημοσιονομικά μέτρα του δευτέρου Μνημονίου, που ερχόταν προς ψήφιση στη Βουλή, έφερε το «κίνημα των αγανακτισμένων» στην Πλατεία Συντάγματος έξω από το κτίριο της Βουλής, όπου διαδήλωναν την αντίθεσή τους, με το σύνθημα «Να καεί, να καεί ….. η Βουλή».

Η Βουλή και οι Βουλευτές, που θα ψήφιζαν τα «πιο σκληρά μέτρα», έγιναν ο βασικός αποδέκτης της οργής του λαού. Έτσι, σύντομα μία γενική απεργία κατέληξε σε σοβαρά και εκτεταμένα επεισόδια στο Κέντρο της Αθήνας. Αρκετά και σημαντικά κτίρια παραδόθηκαν στις φλόγες,  κάποια ακόμα και ολοσχερώς.

Η Βουλή δεν κάηκε όμως, γιατί εν τέλει τα δημοκρατικά αντανακλαστικά των πολιτών αποδείχθηκαν ισχυρότερα του θυμικού τους. (Σχόλιο: Τι λες ρε αρθρογράφε; Τα ΜΑΤ γλύτωσαν τη Βουλή , δεδομένου ότι η αστυνομία πάντα υποτάσσεται στην κυβερνώσα εξουσία. Σπουδαία δημοκρατία-τυραννία με την αστυνομία να ρίχνει ξύλο και δακρυγόνα σε όποιον αντιδρά και να στυλλαμβάνει κατά τη γνώμη της τους ταραξίες και τρομοκράτες που ουσιαστικά είναι αντίθετοι στις παράνομες αποφάσεις της Κυβέρνησης.) Η οργή που απευθυνόταν προς τους 300 βουλευτές δεν ήταν ισχυρότερη της ιστορικής μνήμης και της δημοκρατικής συνείδησης του λαού.

Τελικά ποια είναι σήμερα η σημασία της Βουλής;

Ακόμη και σήμερα ο ρόλος της Βουλής είναι θεμελιώδης, καθώς στο Κοινοβουλευτικό σύστημα, η Κυβέρνηση εξαρτάται από την «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της Βουλής, την στήριξη της Κυβέρνησης από την πλειοψηφία των Βουλευτών και από την άλλη πλευρά από τον έλεγχο της από την αντιπολίτευση. Σχόλιο: Ας τολμήσουν να την καταψηφίσουν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Η Βουλή Χρειάζεται. Γιατί η Βουλή, ως θεσμός, ως κτίριο, ως εικόνα, ως ορόσημο είναι πέρα και πάνω από πρόσωπα και πολιτικές. Άλλωστε, όπως είπε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα… Με εξαίρεση όλα τα άλλα».

Αναστασία (Σόνια) Μηλιώνη
Δικηγόρος – Νομική Σύμβουλος

ΠΗΓΗ:https://www.syntagmawatch.gr/my-constitution/chreiazetai-i-vouli-i-prepei-na-kaei/

Ας μην νομίσετε ότι στο Ευρωκοινοβούλιο η κατάσταση είναι δημοκρατικότερη

Η νομοθετική εξουσία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Commission) Αυτή αποφασίζει ό,τι τη συμφέρει κι ό,τι της αρέσει.

Το μυστικό διευθυντήριο της Ε.Ε. πίσω από την εκτελεστική εξουσία της Commission που γράφει στα παλιά της παπούτσια την Ευρωβουλή

Πώς πραγματοποιείται το νομοθετικό έργο;

Οι βουλευτές εκπονούν, στο πλαίσιο κοινοβουλευτικής επιτροπής, έκθεση σχετικά με νομοθετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (commission), η οποία έχει το μονοπώλιο στη νομοθετική πρωτοβουλία. Η κοινοβουλευτική επιτροπή ψηφίζει την έκθεση αυτή και, ενδεχομένως, την τροποποιεί. Όταν το κείμενο αναθεωρηθεί και ψηφιστεί στην ολομέλεια, το Κοινοβούλιο έχει διαμορφώσει τη θέση του. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται μία ή περισσότερες φορές, ανάλογα με τον τύπο της διαδικασίας και το αν επιτευχθεί ή όχι συμφωνία με το Συμβούλιο.

Για τη θέσπιση νομοθετικών πράξεων υπάρχει η συνήθης νομοθετική διαδικασία (πρώην συναπόφαση) που θέτει το Κοινοβούλιο στο ίδιο επίπεδο με το Συμβούλιο και οι ειδικές νομοθετικές διαδικασίες, που εφαρμόζονται αποκλειστικά σε ειδικές περιπτώσεις όπου το Κοινοβούλιο έχει απλώς συμβουλευτικό ρόλο.

Σε ορισμένα θέματα (φορολογία, βιομηχανική πολιτική, γεωργική πολιτική…) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει μόνο συμβουλευτική γνώμη (‘διαδικασία διαβούλευσης’). Σε ορισμένες περιπτώσεις, η Συνθήκη προβλέπει ότι η διαβούλευση είναι υποχρεωτική διότι η νομική βάση το επιβάλλει και η πρόταση δεν μπορεί να αποκτήσει νομική ισχύ παρά μόνον αφού γνωμοδοτήσει το Κοινοβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, το Συμβούλιο δεν μπορεί να λάβει μόνο του απόφαση.

Συνήθης νομοθετική διαδικασία 
   
Διαδικασία διαβούλευσης

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να εγκρίνει ή να απορρίψει νομοθετική πρόταση, ή να ζητήσει τροποποιήσεις. Το Συμβούλιο δεν δεσμεύεται νομικά να λάβει υπόψη τη γνώμη του Κοινοβουλίου αλλά, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να αποφασίσει χωρίς να έχει λάβει τη γνώμη αυτή.

Αρχικά, η Συνθήκη της Ρώμης, του 1957, ανέθετε στο Κοινοβούλιο συμβουλευτικό ρόλο στη νομοθετική διαδικασία• η Επιτροπή πρότεινε και το Συμβούλιο ενέκρινε τις νομοθετικές πράξεις.

Η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (1986) και, στη συνέχεια, οι Συνθήκες του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ, της Νίκαιας και της Λισαβόνας διεύρυναν διαδοχικά τις αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το Κοινοβούλιο μπορεί τώρα να συν-νομοθετεί ισότιμα με το Συμβούλιο στη μεγάλη πλειονότητα των τομέων (βλ. συνήθης νομοθετική διαδικασία), ενώ η διαβούλευση έγινε ειδική νομοθετική (ή και μη νομοθετική) που χρησιμοποιείται σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων.

Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται τώρα σε περιορισμένο αριθμό νομοθετικών τομέων, όπως οι εξαιρέσεις της εσωτερικής αγοράς και το δίκαιο του ανταγωνισμού.

Η διαδικασία συναπόφασης καθιερώθηκε με η Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση (1992), ενώ με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ (1999) διευρύνθηκε και έγινε πιο αποτελεσματική. Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009, μετονομάστηκε σε συνήθη νομοθετική διαδικασία και έγινε η βασική νομοθετική διαδικασία στο σύστημα λήψης αποφάσεων της ΕΕ.

Η συνήθης νομοθετική διαδικασία θέτει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ίδιο επίπεδο με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ευρύ φάσμα τομέων (για παράδειγμα οικονομική διακυβέρνηση, μετανάστευση, ενέργεια, μεταφορές, περιβάλλον, προστασία των καταναλωτών, κ.λπ.). Η μεγάλη πλειονότητα των ευρωπαϊκών νόμων θεσπίζονται από κοινού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Έγκριση

Η διαδικασία αυτή, που ήταν παλαιότερα γνωστή ως διαδικασία σύμφωνης γνώμης, εισήχθη με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986 σε δύο τομείς: τις συμφωνίες σύνδεσης και τις συμφωνίες προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας αυτής επεκτάθηκε με όλες τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις των Συνθηκών.

Ως μη νομοθετική διαδικασία, συνήθως εφαρμόζεται στην κύρωση ορισμένων συμφωνιών τις οποίες διαπραγματεύεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ εφαρμόζεται επίσης σε περίπτωση σοβαρών παραβιάσεων των θεμελιωδών δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) καθώς και όσον αφορά την προσχώρηση νέων κρατών μελών στην ΕΕ ή τις διευθετήσεις για αποχώρηση από την ΕΕ.

Ως νομοθετική διαδικασία, χρησιμοποιείται επίσης για την έκδοση νέας νομοθεσίας καταπολέμησης των διακρίσεων, ενώ παρέχει τώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίωμα αρνησικυρίας όταν εφαρμόζεται η επικουρική γενική νομική βάση σύμφωνα με το άρθρο 352 ΣΛΕΕ.

Άλλες νομοθετικές διαδικασίες

Πέραν των τεσσάρων βασικών νομοθετικών διαδικασιών, υπάρχουν και άλλες διαδικασίες που εφαρμόζονται στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε συγκεκριμένα πεδία δράσης.

Γνωμοδότηση σύμφωνα με το Άρθρο 140 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Νομισματική Ένωση)
Η Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υποβάλλουν εκθέσεις στο Συμβούλιο σχετικά με την πρόοδο των κρατών μελών με εξαίρεση όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους για την υλοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης.

Μετά από γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου, το Συμβούλιο, βάσει πρότασης της Επιτροπής, αποφασίζει ποιά κράτη μέλη για τα οποία ισχύει κάποια εξαίρεση πληρούν τους αναγκαίους όρους για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος, βάσει των κριτηρίων του άρθρου 140 παρ. 1 ΣΛΕΕ, και θέτει τέρμα στις εξαιρέσεις αυτές. Στη διαδικασία αυτή, το Κοινοβούλιο ψηφίζει για ολόκληρη τη δέσμη των συστάσεων και δεν μπορεί να υποβάλλει τροπολογίες.

Διαδικασίες σχετικές με τον κοινωνικό διάλογο
Ένας από τους στόχους της Ένωσης είναι η προώθηση του κοινωνικού διαλόγου, ιδίως για να γίνει δυνατή η σύναψη συμφωνιών ή συμβάσεων.

Σύμφωνα με το Άρθρο 154 ΣΛΕΕ, είναι καθήκον της Επιτροπής η προώθηση της διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους σε επίπεδο Ένωσης και, για τον λόγο αυτόν, υποβάλλει στο Κοινοβούλιο τους ενδεχόμενους προσανατολισμούς μιας δράσης της Ένωσης μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους.

Κάθε έγγραφο της Επιτροπής ή κάθε συμφωνία που έχουν συνάψει οι κοινωνικοί εταίροι διαβιβάζεται στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Όταν οι κοινωνικοί εταίροι έχουν καταλήξει σε συμφωνία και ζητούν από κοινού την εφαρμογή της συμφωνίας με απόφαση του Συμβουλίου, μετά από πρόταση της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 155, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αρμόδια επιτροπή υποβάλλει πρόταση ψηφίσματος με την οποία συνιστά την έγκριση ή την απόρριψη του αιτήματος.

Διαδικασίες σχετικά με την εξέταση των εθελοντικών συμφωνιών
Η Επιτροπή ενημερώνει το Κοινοβούλιο όταν προτίθεται να χρησιμοποιήσει εθελοντικές συμφωνίες αντί να νομοθετήσει. Η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή μπορεί να συντάξει έκθεση πρωτοβουλίας, σύμφωνα με το άρθρο 48. Η Επιτροπή ενημερώνει το Κοινοβούλιο όταν προτίθεται να συνάψει εθελοντική συμφωνία. Η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή μπορεί να υποβάλλει πρόταση ψηφίσματος που θα περιέχει σύσταση για την έγκριση ή την απόρριψη της πρότασης, καθώς και τους όρους στους οποίους υπόκειται η έγκριση ή η απόρριψη.

Κωδικοποίηση
Ως επίσημη κωδικοποίηση εννοείται η διαδικασία που αποσκοπεί στην κατάργηση των πράξεων οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της κωδικοποίησης και την αντικατάστασή τους από μία ενιαία πράξη. Η κωδικοποιημένη μορφή της πράξης περιλαμβάνει όλες τις τροποποιήσεις που αυτή υπέστη μετά την πρώτη έναρξη ισχύος της, χωρίς να επιφέρεται καμία νέα τροποποίηση στην ουσία της πράξης αυτής. Η κωδικοποίηση επιτρέπει να βελτιωθεί η αναγνωσιμότητα της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία τροποποιείται συχνά. Η αρμόδια για τα νομικά θέματα επιτροπή του Κοινοβουλίου εξετάζει την πρόταση κωδικοποίησης της Επιτροπής και, εάν δεν υπάρχει τροποποίηση της ουσίας, εφαρμόζεται η απλοποιημένη διαδικασία έγκρισης μιας έκθεσης, σύμφωνα με το Άρθρο 46 του Κανονισμού. Το Κοινοβούλιο αποφασίζει με μία μόνο ψηφοφορία, χωρίς τροπολογίες ούτε συζήτηση.

Εκτελεστικά μέτρα και κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
Η Επιτροπή μπορεί να λάβει, στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας, εκτελεστικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά υποβάλλονται σε επιτροπές εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη και διαβιβάζονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε προς ενημέρωση είτε προς εξέταση. Το Κοινοβούλιο, στη βάση σχετικής πρότασης της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, μπορεί να εγκρίνει ψήφισμα με το οποίο αντιτάσσεται στο μέτρο, αιτιολογώντας την αντίθεσή του με την επισήμανση ότι το σχέδιο μέτρων υπερβαίνει τις εκτελεστικές εξουσίες που προβλέπει η βασική πράξη, δεν συνάδει προς το σκοπό ή το περιεχόμενο της βασικής πράξης ή δεν σέβεται τις αρχές της επικουρικότητας ή της αναλογικότητας, και ζητώντας από την Επιτροπή να αποσύρει ή να τροποποιήσει το σχέδιο μέτρων ή να υποβάλει πρόταση κατά την ενδεδειγμένη νομοθετική διαδικασία.

Όταν νομοθετική πράξη αναθέτει στην Επιτροπή την εξουσία συμπλήρωσης ή τροποποίησης ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων νομοθετικής πράξης, η αρμόδια επιτροπή εξετάζει κάθε σχέδιο κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που διαβιβάζεται στο Κοινοβούλιο για έλεγχο και μπορεί να υποβάλει στο Κοινοβούλιο με πρόταση ψηφίσματος κάθε κατάλληλη πρόταση σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθετικής πράξης.

Διαδικασία πρωτοβουλίας

Η νομοθετική πρωτοβουλία ανήκει στην Επιτροπή. Ωστόσο, η Συνθήκη του Μάαστριχτ και ακόμη περισσότερο η Συνθήκη της Λισαβόνας χορηγούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίωμα νομοθετικής πρωτοβουλίας που του επιτρέπει να ζητήσει από την Επιτροπή να του υποβάλει προτάσεις νόμου.

Ετήσιος και πολυετής προγραμματισμός
Σύμφωνα με τη Συνθήκη, η Επιτροπή δρομολογεί τον ετήσιο και πολυετή προγραμματισμό της Ένωσης. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, η Επιτροπή καταρτίζει το πρόγραμμα εργασίας της, το οποίο αντιπροσωπεύει τη συμβολή της στον ετήσιο και πολυετή προγραμματισμό της Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήδη συνεργάζεται με την Επιτροπή στη διαδικασία κατάρτισης του προγράμματος εργασίας και η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη στο στάδιο αυτό τις προτεραιότητες που θέτει το Κοινοβούλιο. Μετά την έγκριση του προγράμματος εργασίας από την Επιτροπή, προβλέπεται τριμερής διάλογος μεταξύ Κοινοβουλίου, Συμβουλίου και Επιτροπής με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για τον προγραμματισμό της Ένωσης.

Οι λεπτομερείς ρυθμίσεις και το αντίστοιχο χρονοδιάγραμμα περιέχονται στο παράρτημα XIV του Κανονισμού (Συμφωνία πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής).

Το Κοινοβούλιο εγκρίνει ψήφισμα για τον ετήσιο προγραμματισμό της Επιτροπής. Ο Πρόεδρος ζητεί από το Συμβούλιο να διατυπώσει την γνώμη του σχετικά με το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής και το ψήφισμα του Κοινοβουλίου. Εάν ένα θεσμικό όργανο αδυνατεί να τηρήσει το εγκριθέν χρονοδιάγραμμα, οφείλει να γνωστοποιήσει στα άλλα θεσμικά όργανα τους λόγους της καθυστέρησης και να προτείνει νέο χρονοδιάγραμμα.

Πρωτοβουλία που προβλέπεται από το Άρθρο 225 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Το Κοινοβούλιο, με απόφαση της πλειοψηφίας των βουλευτών του και με βάση έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του, μπορεί σύμφωνα με το Άρθρο 225 ΣΛΕΕ, να ζητήσει από την Επιτροπή να υποβάλει κάθε κατάλληλη νομοθετική πρόταση καθώς και να θέσει χρονικό όριο για την υποβολή τέτοιας πρότασης. Η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή πρέπει προηγουμένως να έχει ζητήσει την άδεια της Διάσκεψης των Προέδρων. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί ή να αρνηθεί την εκπόνηση της νομοθετικής πρότασης που ζητεί το Κοινοβούλιο. Πριν από την έναρξη της διαδικασίας, η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή πρέπει να έχει βεβαιωθεί ότι καμία παρόμοια νομοθετική πρόταση δεν βρίσκεται ήδη σε στάδιο προετοιμασίας.

Το αίτημα για πράξη της Ένωσης βάσει του δικαιώματος πρωτοβουλίας που παρέχεται στο Κοινοβούλιο από το άρθρο 225 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι επίσης δυνατόν να προταθεί από μεμονωμένους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μια τέτοια πρόταση υποβάλλεται στον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, ο οποίος την παραπέμπει προς εξέταση στην αρμόδια επιτροπή, η οποία μπορεί να αποφασίσει να την υποβάλει στην ολομέλεια (βλ. ανωτέρω).

Εκθέσεις πρωτοβουλίας
Στο πλαίσιο εντός του οποίου οι Συνθήκες παρέχουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίωμα πρωτοβουλίας, οι κοινοβουλευτικές επιτροπές μπορούν να συντάσσουν έκθεση σχετικά με θέμα που εμπίπτει στις αρμοδιότητές τους και να υποβάλλουν σχετική πρόταση ψηφίσματος στο Κοινοβούλιο. Πριν από την υποβολή της πρότασης, πρέπει να ζητούν την άδεια της Διάσκεψης των Προέδρων

ΠΗΓΗ:https://www.europarl.europa.eu/about-parliament/el/powers-and-procedures/legislative-powers

Μάι 24

Αναγγελία διάλεξης με γνωστούς ομιλητές της Ισονομίας και των συγγενών θυμάτων των Τεμπών

Αύριο Παρασκευή 24/5/24 ώρα 19.00 στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Πάτρας.

Μάι 21

Αν περιμένετε απ’ τους κυβερνητικούς γιατρούς να παραδεχτούν το λάθος τους, είστε βαθειά νυχτωμένοι!

Το ξέπλυμα των εμβολίων από την φιλοκυβερνητική και νεοταξίτικη εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»

Η φρενοβλαβοποιητική εμβολιο-προπαγάνδα παρά τις παρενέργειες συνεχίζεται ακάθεκτη!

Μετά την δημοσιοποίηση των παρενεργειών του εμβολίου της AstraZeneca, αλλά και της γενικότερης δυσπιστίας που προκλήθηκε σε σχέση με την ασφάλεια και των λοιπών εμβολίων, οι προπαγανδιστές του εμβολιασμού έσπευσαν να προτάξουν ως λόγο απόσυρσης του εμβολίου της AstraZeneca το γεγονός ότι:

«έχει δημιουργηθεί ένα πλεόνασμα διαθέσιμων επικαιροποιημένων εμβολίων και συνεπακόλουθα καταγράφθηκε μείωση της ζήτησης για το συγκεκριμένο εμβόλιο, το οποίο δεν παρασκευάζεται και δεν προμηθεύεται πλέον».

Αυτή ήταν η εξήγηση που κατέγραψε η δημοσιογράφος Μάρθα Καϊτανίδη στο δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής και άκρως νεοταξίτικης εφημερίδας «Τα Νέα» με τίτλο «Αλήθειες και μύθοι. Τι συμβαίνει τελικά με το εμβόλιο AstraZeneca»¹, η οποία συμπλήρωσε ότι η απόσυρση του εμβολίου αυτού:

«ερέθισε τα αντανακλαστικά του πανικού και της συνωμοσιολογίας σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων, ειδικώς αλλά και γενικώς».

Η ίδια, όμως, παραδέχθηκε ότι:

«ήδη από τους πρώτους μήνες κυκλοφορίας του [το συγκεκριμένο εμβόλιο] συνδέθηκε με μια πολύ σπάνια παρενέργεια, το σύνδρομο ΤΤS (σύνδρομο θρόμβωσης με θρομβοπενία που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο). Έκτοτε τα κράτη-μέλη της ΕΕ (συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας) αναγκάστηκαν σε τροποποιήσεις του εμβολιαστικού προγράμματος, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ενόσω το θέμα βρισκόταν υπό στενή διερεύνηση».

Ωστόσο, η εν λόγω δημοσιογράφος δεν προσδιόρισε με βάση ποια στατιστικά στοιχεία το σύνδρομο της θρόμβωσης ήταν μια «πολύ σπάνια παρενέργεια» ούτε προβληματίσθηκε από το γεγονός ότι, ενώ η επίμαχη παρενέργεια ήταν γνωστή από τους πρώτους μήνες κυκλοφορίας του εμβολίου, η γνώση αυτή ουδόλως ώθησε τους διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης να εγκαταλείψουν την αντισυνταγματική ιδέα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, εξαιτίας της οποίας ένα τμήμα του πληθυσμού μετατράπηκε σε «πειραματόζωα με το ζόρι».

Στο ίδιο άρθρο δημοσιεύεται και η άποψη της Μάτας Τσικρικά, Προέδρου της Ένωσης Πνευμονολόγων Ελλάδος, σύμφωνα με την οποία:

«σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να αφήσουμε να κυριαρχήσουν η αμφισβήτηση της τεκμηριωμένης γνώσης και ο επιστημονικός σκοταδισμός. Οι επαγγελματίες υγείας με κάθε ειλικρίνεια και σαφήνεια και χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα εξακολουθούν να ενημερώνουν τόσο για τα επιτεύγματα έναντι του κορωνοϊού όσο και τις τις ανεπιθύμητες ενέργειες της θεραπείας και των εμβολίων».

Πέρα, όμως, από τις κραυγαλέες αντιφάσεις στις οποίες έχουν περιπέσει πολλάκις οι επαγγελματίες υγείας, μία εξ αυτών, η κ. Αθ. Λινού, στις 19.1.2023, είχε ομολογήσει δημοσίως ότι:

«δεν λέμε ποτέ την πλήρη αλήθεια στους ανθρώπους»².

Επιπλέον, η κυρίαρχη θέση των επαγγελματιών υγείας χάνει την πειστικότητά της, από την στιγμή που οι φανατικοί υποστηρικτές του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού χλεύασαν ως «αρνητές της επιστήμης» όσους συναδέλφους τους τόλμησαν να αμφισβητήσουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των επίμαχων εμβολίων, και δη με τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία.

Φυσικά, μόλις που χρειάζεται να αναφερθεί ότι η ενημέρωση των πολιτών για τις παρενέργειες των εμβολίων κάθε άλλο παρά με ειλικρίνεια, σαφήνεια και χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα έλαβε χώρα. Επιπλέον, όποιος τολμούσε να εκφράζει τον σκεπτικισμό του σε σχέση με την ασφάλεια των εμβολίων, στιγματιζόταν με όλες τις γνωστές προπαγανδιστικές ετικέτες. Άλλωστε, λόγω της απροθυμίας της πλειονότητας των εμβολιασμένων να στείλουν κίτρινη κάρτα, ήταν εξ ορισμού ανέφικτο να γίνουν γνωστό το εύρος και το είδος των παρενεργειών.

Τέλος, στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται και η άποψη του Νικολάου Σύψα, καθηγητή παθολογικής φυσιολογίας-λοιμωξιολογίας, ότι οι «τουλάχιστον τρεις θάνατοι» (άραγε, πόσο ευρείας ερμηνείας μπορεί να χρήζει αυτό το «τουλάχιστον»;) που συσχετίσθηκαν με το εμβόλιο της AstraZeneca:

«υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει εμβόλιο, φάρμακο, χειρουργική επέμβαση ή οποιαδήποτε άλλη ιατρική πράξη με μηδενικές παρενέργειες ή επιπλοκές».

Αφ’ ενός, όμως, δεν είναι συγκρίσιμη με τις λοιπές ιατρικές πράξεις η κυκλοφορία εμβολίων που δεν έχουν διέλθει όλες τις απαραίτητες φάσεις ελέγχου και αφ’ ετέρου δεν προσδιορίζεται ποιο θα πρέπει να είναι το ελάχιστο όριο ανοχής των παρενεργειών!

Οι γραφικές και αναπόδεικτες παρομοιώσεις και συγκρίσεις, όπως ότι «ο κίνδυνος παρενεργειών από το Vaxzevria ισούται περίπου με τον κίνδυνο να πνιγούμε από το φαγητό που τρώμε στη διάρκεια ενός έτους» και ότι «διατρέχουμε δέκα φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουμε τη ζωή μας σε αυτοκινητικό εντός ενός έτους», δεν έλειψαν ούτε από το ως άνω δημοσίευμα.

Δύο ημέρες μετά το ανωτέρω δημοσίευμα της Μ. Καϊτανίδη, η εφημερίδα «Τα Νέα» επανήλθε με νέο δημοσίευμα, αυτήν την φορά του Χρήστου Λογαρά, που τιτλοφορείτο «Η κληρονομιά του φόβου»³.

Μέσω του νεότερου δημοσιεύματος επιχειρήθηκε να υποβαθμισθεί η συχνότητα των παρενεργειών («σπάνιες περιπτώσεις θρομβώσεων»), να ενισχυθεί η εντύπωση ότι κυρία αιτία απόσυρσης του εμβολίου της AstraZeneca ήταν η μεγάλη μείωση της ζήτησής του «λόγω της κυκλοφορίας νέων και επικαιροποιημένων εμβολίων κατά της COVID-19» και ότι το συγκεκριμένο εμβόλιο «έσωσε εκατομμύρια ζωές», αλλά και να στιγματισθούν ξανά ως συνωμοσιολόγοι οι αμφισβητίες των εμβολίων κατά του κορωνοϊού.

Όπως αναφέρεται στο επίμαχο δημοσίευμα, το οποίο βρίθει αστήρικτων προπαγανδιστικών χαρακτηρισμών και ισχυρισμών, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα και βιάζοντας φρενοβλαβοποιητικά την αλήθεια:

«Παρά τις επίσημες ανακοινώσεις, όμως, η τελευταία πράξη στην πορεία του εμβολίου πυροδότησε εκ νέου τις θεωρίες συνωμοσίας που περιβάλλουν συνολικά τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού, επαναφέροντας στο προσκήνιο όσα εξωφρενικά λέχθηκαν και γράφτηκαν διεθνώς τους πρώτους μήνες της πανδημικής κρίσης. Οι γνωστοί πολέμιοι των εμβολιασμών έσπευσαν να συνδέουν την απόσυρση με… κρυφές παρενέργειες. Οι ειδικοί, από την πλευρά τους, κάνουν λόγο για αναίτια και άδικη κριτική σε ένα σκεύασμα που συνέβαλε καθοριστικά στην τελική νίκη κατά της COVID-19. “Το εμβόλιο της AstraZeneca ήταν ένα εξαιρετικό εμβόλιο και κάλυψε μια σημαντική ανάγκη, γιατί κατά την περίοδο της πανδημίας έσωσε εκατομμύρια ζωές”, αναφέρει η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Βάνα Παπαευαγγέλου.

Παρά τις διαβεβαιώσεις της ιατρικής κοινότητας, ωστόσο, τα σενάρια συνωμοσίας που καλλιεργούνται από μια μειοψηφική μερίδα δημοσιολογούντων φαίνεται πως βρήκαν ευήκοα ώτα, επηρεάζοντας σε έναν βαθμό την εμβολιαστική κάλυψη του γενικού πληθυσμού. Την ίδια στιγμή, η ψυχολογική κόπωση της πανδημικής περιόδου και οι απανωτοί εμβολιασμοί των πρώτων μηνών άφησαν μια κληρονομιά φόβου και αμφισβήτησης».

Ωστόσο, ουδόλως γίνεται αντιληπτή η αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στους «απανωτούς εμβολιασμούς των πρώτων μηνών» και της «κληρονομιάς του φόβου και της αμφισβήτησης». Για να φοβηθούν οι εμβολιασμένοι πολίτες και να αμφισβητήσουν την αποτελεσματικότητα ή/και την ασφάλειά τους, θα έπρεπε οι περιοδικώς εμβολιαζόμενοι να νοσούν εξίσου ή και περισσότερο από τους ανεμβολίαστους και οι «απανωτοί εμβολιασμοί» να έχουν προκαλέσει παρενέργειες.

Μήπως αυτό ακριβώς συνέβη;

Επίσης, ούτε αποδεικνύεται ούτε αληθεύει ο ισχυρισμός ότι το συγκεκριμένο εμβόλιο «συνέβαλε καθοριστικά στην τελική νίκη» για τον τερματισμό της πανδημίας⁴. Αντιθέτως, σε αυτήν την «νίκη» καθοριστική ήταν η συμβολή της μετάλλαξης «Όμικρον», όπως είχε παραδεχθεί ο Μπιλ Γκέιτς τον Φεβρουάριο του 2022 στο ετήσιο Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου (Munich Security Conference). Συγκεκριμένα, ο εν λόγω επιχειρηματίας-συνιδρυτής της Microsoft, είχε προβεί στην εξής δήλωση:

«Δυστυχώς, ο ίδιος ο ιός, ιδίως η παραλλαγή που ονομάζεται omicron, είναι ένα είδος εμβολίου, δηλαδή δημιουργεί ανοσία τόσο από Β-κύτταρα όσο και από Τ-κύτταρα, και έχει επιτύχει να διαδοθεί πιο αποτελεσματικά στον παγκόσμιο πληθυσμό απ’ ό,τι το πετύχαμε εμείς με τα εμβόλια»⁵.

Εξίσου αθεμελίωτη ήταν και η θέση του Δημήτρη Παρασκευή, καθηγητή Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος παρουσίασε ως τάχα αποδεδειγμένο το γεγονός ότι:

«η επιστήμη πολύ γρήγορα κατόρθωσε να αναπτύξει ένα αποτελεσματικό και ασφαλές εμβόλιο, το οποίο μπόρεσε να χρησιμοποιηθεί εγκαίρως για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης. Κι αυτό είναι ένα σημαντικό κατόρθωμα. Αν, δηλαδή, δεν είχαμε το εμβόλιο, θα είχαμε τεκμηριωμένα πολλά εκατομμύρια θανάτους περισσότερους σε σχέση με τώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται αναφορικά με την εφαρμογή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα αυστηρών περιοριστικών μέτρων για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την κρίση»⁶.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από όλα τα παραπάνω, η καινούργια φράση που ενδέχεται να διεκδικήσει μια θέση στο γλωσσάρι της συστημικής προπαγάνδας είναι η εξής:

«σενάρια συνωμοσίας που καλλιεργούνται από μια μειοψηφική μερίδα δημοσιολογούντων».

ΠώΣ ΚΑΤΑντησαν έτσι ΤΑ ΝΕΑ;

Όποιος επιθυμεί να κατατοπισθεί σε σχέση με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των εμβολίων όχι μόνο κατά του κορωνοϊού αλλά και παλαιότερων ιών, όπως π.χ. της ευλογιάς, της ιλαράς κ.λπ., αξίζει να προμηθευθεί το βιβλίο του γράφοντος:

 

1

Φύλλο της 18-19.5.2024, σελ. 52.

2

Επ’ αυτού βλ. Βαθιώτη, Από την τρομοκρατία στην πανδημία. Υποχρεωτικές ιατιρκές πράξεις στον πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού, εκδ. Αλφειός, 2023, σελ. 387.

3

Φύλλο της 20.5.2024, σελ. 8.

4

Τον ίδιο ισχυρισμό αναπαράγει και ο Ευάγγελος Μανωλόπουλος, καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας του Δ.Π.Θ., πρόεδρος του ΕΟΦ και μέλος της Εθνικής Επιτορπής Δημόσιας Υγείας, στο άρθρο του με τίτλο «Η σημαντικότερη ανακάλυψη της φαρμακολογίας»:

«Χωρίς τα εμβόλια η ζημιά θα ήταν αδιαφιλονίκητα πολύ μεγαλύτερη και πιθανόν η πανδημία να μας ταλαιπωρούσε ακόμα και να μην είχε επανέλθει η κανονικότητα της καθημερινής μας ζωής» (εφημ. «Τα Νέα», 20.5.2024, σελ. 9).

 

5

“Sadly, the virus itself, particularly, the variant called omicron, is a type of vaccine, that is, it creates both B-cell and T-cell immunity, and it’s done a better job getting out to the world population than we have with vaccines”. Βλ. π.χ. https://www.johnlocke.org/bill-gates-gives-omicron-more-credit-than-vaccines-in-battling-covid/

6

Φύλλο της 20.5.2024, σελ. 9.

Μάι 21

Απαλασσόμαστε από την υποχρεώση να λάβουμε τις ηλεκτρονικές ταυτότητες αλλά ως πότε;

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακύρωσε τον Κανονισμό για τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες. Μεγάλη ευκαιρία για τα κράτη-μέλη να σταματήσουν την επιβολή τους!

σε ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ, ΠΕΡΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ, ΚΑΡΤΩΝ ΚΑΙ 666, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

Το ΔΕΕ ακύρωσε τον Κανονισμό για τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες. Μεγάλη ευκαιρία για τα κράτη-μέλη να σταματήσουν την επιβολή τους!

Με απόφαση του (υπόθεση C-61/22) στις 21 Μαρτίου 2024, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΑΚΥΡΩΣΕ τον Κανονισμό 2019/1157, με τον οποίο θεσπίστηκαν οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες (πρόκειται γι’ αυτές που ήδη διανέμονται και στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβριο του 2023). Η ακύρωση οφείλεται στην εσφαλμένη νομική βάση επί της οποίας ερείδεται ο Κανονισμός…

Το Δικαστήριο όμως, έκρινε συμβατή με το δίκαιο της ΕΕ (Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων και Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ) την επεξεργασία και αποθήκευση δύο δακτυλικών αποτυπωμάτων στο ηλεκτρονικό μέσο (chip) της ταυτότητας. Σε αυτό το ζήτημα επικεντρώνονταν και η από το 2021 προσφυγή ενός Γερμανού πολίτη από το Wiesbaden μέσω της οργάνωσης Digitalcourage, ο οποίος αρνήθηκε να δακτυλοσκοπηθεί από τις αστυνομικές αρχές προκειμένου να εκδώσει τη νέα του ταυτότητα!

Αξίζει πάντως για το συγκεκριμένο θέμα να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας την απόφαση της ελληνικής Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Αριθ. Πρωτ.: 510/17/15-05-2000) με την οποία κρίθηκε ως μη συνάδουσα με το ελληνικό Σύνταγμα η συλλογή των δακτυλικών αποτυπωμάτων (πρόκειται για την απόφαση με την οποία διεγράφη και το θρήσκευμα από τις ταυτότητες)! Κατά την Αρχή «το στοιχείο (εν. το δακτυλικό αποτύπωμα) αυτό δεν είναι αναγκαίο για την βεβαίωση της ταυτότητας του υποκειμένου αφού αυτή κατ’ αρχήν προκύπτει από την προβλεπόμενη φωτογραφία. Επιπλέον, κατά την κοινή αντίληψη, το αποτύπωμα (η “σήμανση”) συνδέεται με την υποψία ή διαπίστωση εγκληματικής δραστηριότητας (“σεσημασμένοι”), η απόδοση της οποίας έστω και εν δυνάμει στο σύνολο του ελληνικού λαού, υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο και προσβάλλει την προστατευόμενη από το Σύνταγμα αξία του ανθρώπου».

Η τωρινή απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ ακύρωσε τον Κανονισμό, πλην όμως, επειδή τα αποτελέσματα της κήρυξης του Κανονισμού ως ανίσχυρου θα ήταν πιθανό, κατά το σκεπτικό της, να επιφέρουν σοβαρές επιπτώσεις για μεγάλο αριθμό Ευρωπαίων πολιτών, τελικώς αυτά θα διατηρηθούν μέχρι να τεθεί σε ισχύ, εντός εύλογου χρόνου και το αργότερο το τέλος του 2026, νέος Κανονισμός στηριζόμενος στην ορθή νομική βάση (77 παρ. 3 της ΣΛΕΕ).

Αυτός ο νέος Κανονισμός όμως προϋποθέτει κατά την ειδική νομοθετική διαδικασία ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ του Συμβουλίου της ΕΕ! Η χώρα μας (ή οποιαδήποτε άλλο κράτος-μέλος της ΕΕ) έχει τη μεγάλη ευκαιρία να «βάλει φρένο» στην επιβολή των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων! Πρόκειται για αρκετά ρεαλιστικό στόχο δεδομένου ότι ο ακυρωθείς Κανονισμός 2019/1157 δεν θα είχε θεσπιστεί με αυτή την ειδική νομοθετική διαδικασία, καθότι σε επίπεδο Συμβουλίου της ΕΕ υπήρξαν τότε ΔΥΟ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΨΗΦΟΙ!

Έστω και δια της τεθλασμένης η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί μια ΝΙΚΗ για όσους αγωνίζονται κατά της διεθνώς επιβαλλόμενης ηλεκτρονικής σκλαβιάς!

https://digitalcourage.de/blog/2024/perso-fingerabdruecke-speicherpflicht-ist-angezaehltκαι

Καλλιντέρης Νικόδημος

Ακτίνες και  https://enromiosini.gr/arthrografia/stop_ids/

Μάι 20

Τι είναι η «woke» κουλτούρα, που αποσκοπεί να νας οδηγήσει, τι επιδιώκει; Πρακτική εφαρμογή της. Μέρος 3ο

Υπάρχουν κι άλλες στρατιές εν ονόματι του δικαιωματισμού να έρθουν

Έρχονται για να ζήσουν στα σκλαβοπάζαρα της Δύσης αν και θα απολυθούν από τις φανερές αλυσίδες τους

κι αυτοίι ετοιμάζονται για μια “καλλίτερη” ζωή στη πολιτισμένη Δύση

όνειρό μου καθώς πλέκω τα ρούχα μου είναι…

να γίνω σαν αυτό το ταιριαστό ζευγάρι σύμβολο της αφθονίας

Να τι σημαίνει πληθωρισμός με τα όλα του

Για το άλλο πληθωρισμό τα χαμηλά μισθά και συντάξεις θα φροντίσουν αυτές οι μπαλαρίνες, η πρίμα μπαλαρίνα όμως λείπει γιατί αυτή λέει θα φροντίσει πρώτη για τις αυξήσεις που  θα δώσει προεκλογικά για να τις πάρει πίσω μετεκλογικά

Στην ουσία όλη η περιπέτεια και το ανθρώπινο δράμα είτε Woke agenda το λένε είτε καπιταλισμό, είτε μαρξισμό είναι η συνέχεια της πρωτογενούς σκηνής της παρακοής και παρφάβασης των Πρωτοπλάστων

του Αδάμ και της Εύας

<<Επικατάρατος συ όφι από πάντων των κτηνών και των θηρίων επί της γης επί τω στήθη σου και τη κοιλία πορεύση και γη φαγή πάσας τας ημέρας της ζωής σου>>.

Μάι 20

Τι είναι η «woke» κουλτούρα που αποσκοπεί, τι επιδιώκει; πρακτική εφαρμογή της. Μέρος 2ο

Με παντρεύεσαι αγάπη μου;

Μετά από την κόμμωση θα μεταναστεύσει στην Ελλάδα

Στην Ν έα Ταξη πράγμάτων όλοι θα είναι ίσοι δεν θα έχουν τίποτα και θάναι ευτυχισμένοι

Μικτοί γάμοι ένα τέλειο ζευγάρι

Μικτοί γάμοι

Δεν υπάρχει πρόβλημα πείνας στο τρίτο κόσμο, λίγες σταγόνες χυμού φτάνουν

Τι κάνεις, μας βλέπει ο κόσμος χρυσή μου

Μικτοί γάμοι εγώ και το ουδέτερο σύντροφός μου

Με το νέο νομοσχέδιο θα τους βολέψουμε κι αυτούς

Μετανάστες που θα μας λύσουν το δημογραφικό

Η γειτόνισσα ερωμένη σου μετά το εμβολιασμό

Μάι 20

Τι είναι η «woke» κουλτούρα που αποσκοπεί, τι επιδιώκει; Μέρος 1ο

Η «woke» κουλτούρα, ο καταχρηστικός δικαιωματισμός, η «ετεροφοβία» και οι προκαταλήψεις

Τι είναι η «woke» κουλτούρα – Από το «Black Lives Matter» και το «Woke» στο αμήν-amen, που το «woke» κίνημα μετέτρεψε σε «a-women» – Ποιοι φοβούνται ποινικοποίηση της ελληνορθόδοξης παράδοσης – Ο Αντώνης Σαμαράς και η θεωρία για αντικατάσταση των λευκών της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας

stay-woke

Μέσα στη δίνη της προεκλογικής περιόδου και όλων όσων συμβαίνουν καθημερινά, πέρασε μάλλον σε δεύτερη μοίρα η εκδήλωση για την ημέρα της Ευρώπης στο Ζάππειο, την Τρίτη 9 Μαΐου, στην οποία εκφώνησαν ομιλίες ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά και οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς.

Στην ομιλία του ο Αντώνης Σαμαράς ξάφνιασε αρκετούς με όσα είπε για τη λεγόμενη «woke culture». Παραθέτουμε ενδεικτικά αποσπάσματα: «Σήμερα υπάρχει και η λεγόμενη αποδόμηση. Το woke culture. Κι όχι μόνο στην Ευρώπη. Στη Δύση γενικότερα… Δηλαδή το γκρέμισμα όσων συνιστούν την κοινή κληρονομιά μας. Όπου τα ιερά πρόσωπα της Μάνας και του Πατέρα υποβιβάζονται σε απρόσωπους αριθμούς: Γονέας 1 και Γονέας 2. Αυτό δεν είναι Ευρώπη… Φτάσαμε σήμερα, την ώρα που τα προβλήματα γιγαντώνονται να πιθηκίζουμε ανοησίες για το πόσα είναι τα «φύλα»… Είναι λάθος για τη Δύση αυτός ο καταχρηστικός δικαιωματισμός που οδηγεί σε μια διχαστική και ακατανόητη νέα γλώσσα, πολιτικής ορθότητας…»

Για ιδεολογικά σκληρή ομιλία που θυμίζει «τραμπική δεξιά» έκαναν λόγο κάποια Μ.Μ.Ε., για «εσωκομματικά καρφιά» κάποια άλλα, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός κάλεσε ουσιαστικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μην υιοθετήσει την παραπάνω ατζέντα, ενώ η «Αυγή» αναφέρεται σε «ρατσιστικό και ομοφοβικό παραλήρημα Σαμαρά στην εκδήλωση της Ν.Δ». Τι είναι όμως η «woke culture»; Πώς ξεκίνησε; Πώς επεκτάθηκε; Ελλοχεύουν κίνδυνοι από αυτή; Με τη woke (culture) θα ασχοληθούμε στο σημερινό μας άρθρο.

b25lY21zOmEyMGM2NzM1LTA4MDItNDZhMC1iMWFiLTBiZDE2NDY2MTcxMTowNTA5NTkxMC1hYzBjLTQ3NGUtOGVlYy0yYTZlZGRkZTYxMTg_
Κλείσιμο

Τι είναι η woke (culture);

Καθώς το «woke» («γουόκ») δεν έχει καταχωρηθεί ακόμα στα ελληνικά λεξικά, αναζητήσαμε στη Βικιπαίδεια έναν ορισμό. Σύμφωνα με αυτόν, «woke είναι ένα αγγλικό επίθετο που σημαίνει επαγρύπνηση εναντίον φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων». Πλέον, σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, ο όρος φέρεται να έχει αρνητική χροιά στον δυτικό κόσμο, ενώ η κουλτούρα που προωθείται γύρω από τη συγκεκριμένη πολιτική κατηγορείται ως υπερβολική και πολλές φορές παραβιαστική ως προς την ελευθερία του λόγου. Επίσης η woke κουλτούρα κατηγορείται ότι έχει χρησιμοποιηθεί από το σύστημα με σκοπό να προωθήσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές, καμουφλαρισμένες με πολιτικές δικαιωματιστών και προώθησης διάφορων κοινωνικών ομάδων (όπως ΛΟΑΤΚΙ +, φεμινίστριες, ακτιβιστές του Black Lives Matter κ.ά.).

Σύμφωνα με το λεξικο Merriam Webster, η λέξη woke είναι επίθετο, χρησιμοποιείται κυρίως στην αμερικάνικη slang (αργκό) και σημαίνει αυτόν που έχει επίγνωση και ενεργό ενδιαφέρον σε σημαντικά γεγονότα και ζητήματα (ιδιαίτερα σε θέματα φυλετικής και κοινωνικής δικαιοσύνης). Το Merriam Webster αναφέρει ότι η πρώτη εμφάνιση του woke με αύτη τη σημασία έγινε το 1972. Πιθανότατα όμως, οι ρίζες και η αφετηρία της woke βρίσκονται πολλά χρόνια πιο πίσω.

Το woke ως επίθετο, προέρχεται από την AAVE (African – American Vernacular English) , δηλαδή την Αφροαμερικάνικη Λαϊκή Αγγλική Γλώσσα. Ένα πρώιμο παράδειγμα της χρήσης της ,μεταφορικά, για πολιτική δέσμευση και ακτιβισμό στις Η.Π.Α. ήταν η παραστρατιωτική οργάνωση νεολαίας Wide Awakes που ιδρύθηκε στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ το 1860 για να υποστηρίξει τον Αβραάμ Λίνκολν.

Decoder-Why-woke-means-different-things-to-different-people

Οι απαρχές της εγρήγορσης στην πολιτική συνείδηση των μαύρων

Μία από τις παλαιότερες αναφορές για τη χρήση της λέξης «wokeness» (εγρήγορση) , ως έννοιας για την πολιτική συνείδηση των μαύρων προέρχεται από τον Τζαμαϊκανό φιλόσοφο και κοινωνικό ακτιβιστή Marcus Garvey (γνωστό μας κι από το άρθρο για τη «Μαύρη Κλεοπάτρα») , ο οποίος έγραψε το 1923: «Wake up Aithiopia! Wake up Africa». Στη συνέχεια η ίδια λέξη ή η φράση «stay woke» (μείνε ξυπνητός, ξύπνιος) χρησιμοποιήθηκε από μαύρους μουσικούς, όπως ο Huddie Ledbetter, ο οποίος στο τραγούδι «Scottsboro Boys» του 1938 περιγράφει την ιστορία εννιά μαύρων εφήβων που κατηγορήθηκαν ψευδώς για βιασμό δύο λευκών γυναικών στο Scottsboro του Αρκάνσας το 1931 και ο συγγραφέας W.Κ. Kelley που έγραψε στους «Times» ένα άρθρο με τίτλο «If You’re Woke You Dig it» το 1962 και στο οποίο περιγράφει την οικειοποίηση της αργκό των μαύρων από λευκούς του κινήματος μπίτνικ.

Στη διάρκεια των αρχών του 21ου αιώνα η λέξη «woke» χρησιμοποιήθηκε είτε με την έννοια «εγρήγορση» είτε στην αργκό με την έννοια «απιστία, προδοσία».

Μετά τη δολοφονία του 18χρονου μαύρου Μάικλ Μπράουν από τον αστυνομικό Ντάρεν Γουίλσον στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, ένα προάστιο του Σεντ Λιούις, στις 9 Αυγούστου 2014 η φράση «stay woke» χρησιμοποιήθηκε από τους ακτιβιστές του κινήματος BLM (Black Lives Matter) , ως προτροπή για προστασία από τις αστυνομικές καταχρήσεις. Ενώ αρχικά διατήρησε αυτή την έννοια που αφορά ζητήματα φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων που επηρεάζουν τους Αφροαμερικανούς, σύντομα η φράση οικειοποιήθηκε από ομάδες διάφορων ακτιβιστών. Στο Black Twitter, τη διαδικτυακή κοινότητα του Twitter που χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό από Αφροαμερικάνους χρήστες της γνωστής πλατφόρμας, ο όρος έγινε σύντομα ιδιαίτερα δημοφιλής. Αυτό συνέβη ως αντίδραση στη δεξιά πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ που εκλέχθηκε πρόεδρος των Η.Π.Α το 2016, αλλά και στο πλαίσιο μιας γενικότερης ευαισθητοποίησης, σχετικά με τις φυλετικές διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι Αφροαμερικανοί.

Οι ιδέες που συνδέθηκαν σταδιακά με το «woke» είναι η απόρριψη της υπεροχής των Η.Π.Α. με αναφορά στο ότι ποτέ δεν υπήρξαν αληθινή δημοκρατία, ότι οι έγχρωμοι υποφέρουν από συστηματικό και θεσμικό ρατσισμό, ότι οι λευκοί Αμερικανοί έχουν τα προνόμια των λευκών, ότι οι Αφροαμερικανοί πρέπει να λάβουν αποζημιώσεις για τη σκλαβιά και τις διακρίσεις σε βάρος των προγόνων τους, ότι οι ανισότητες μεταξύ φυλετικών ομάδων σε ορισμένα επαγγέλματα ή κλάδους αποτελούν διακρίσεις, ότι οι γυναίκες υποφέρουν από συστηματικό σεξισμό, ότι τα άτομα θα πρέπει να μπορούν να ταυτίζονται είτε με οποιοδήποτε φύλο είτε με κανένα κλπ. Πάντως οι πολέμιοι του «woke» άρχισαν σταδιακά να χρησιμοποιούν τον όρο σαρκαστικά, υπονοώντας ότι το όλο κίνημα αποτελεί μια ανειλικρινή μορφή παραστατικού ακτιβισμού.

cover-30042022-home-page-cs

Το κίνημα «woke» και οι προεκτάσεις του

Τον Απρίλιο του 2023 κυκλοφόρησε από τις ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ το βιβλίο «WOKE : η καθολική αποδόμηση: έθνος – φύλο – φυλή». Την επιμέλεια του βιβλίου έχει ο Γιώργος Καραμπελιάς. Στην εισαγωγή του οι Γιώργος Καραμπελιάς και Γιώργος Ρακκάς αναφέρονται στην «αποδόμηση του ευρωπαϊκού – ελληνικού – πολιτισμού».

«Το κίνημα των woke – «αφυπνισμένων» – εκφράζει έναν μεσσιανισμό και μια φανατική προσήλωση στην ορθοπολιτική ορθοδοξία που παραπέμπει στις πιο σκοτεινές στιγμές ολοκληρωτικών καθεστώτων χωρίς καμία διάκριση μεταξύ των θετικών και αρνητικών στοιχείων του ευρωπαϊκού πολιτισμού».

Οι υποστηρικτές του woke δεν αναφέρουν βέβαια ότι το ευρωπαϊκό πνεύμα, παράλληλα με την αποικιοκρατία ή τον ρατσισμό επέτρεψε ,ταυτόχρονα, την αντιαποικιακή γνώμη, την κοινωνική, τη φεμινιστική και την οικολογική κριτική σε αντίθεση με την Κίνα, την Ινδία και τις ισλαμικές χώρες όπου οι διαφορετικές απόψεις και οι εκφραστές τους έχουν συνήθως οδυνηρό τέλος.

Στις Η.Π.Α. κατηγορούνται στο πλαίσιο της συλλογικής ευθύνης ακόμα και οι απόγονοι των φτωχών λευκών μεταναστών που έφτασαν εκεί, για τις φυλετικές διακρίσεις σε βάρος Ινδιάνων και Αφροαμερικανών. Το φύλο ως βιολογική κατηγορία υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει αλλά αποτελεί κοινωνική κατασκευή. Έτσι οι λευκοί άνδρες είναι φορείς ενός διπλού ρατσισμού: απέναντι στις γυναίκες και τους έγχρωμους.

TELEMMGLPICT000232666419_trans_NvBQzQNjv4BqpVlberWd9EgFPZtcLiMQfyf2A9a6I9YchsjMeADBa08

Στην Ευρώπη, οι υποστηρικτές του woke θεωρούν ότι η μαζική άφιξη και εγκατάσταση μεταναστών από τις χώρες της Αφρικής και της Ασίας που ήταν αποικίες αποτελεί υποχρέωση των κρατών μέσω των «ανοιχτών συνόρων» ως «πληρωμή» για την αποικιοκρατία. Στηλιτεύεται ακόμα και η ενσωμάτωσή τους καθώς αυτή υπονοεί μια οικουμενικότητα αξιών, ελληνοχριστιανικών στον πυρήνα τους, ενώ προάγεται ο πολυπολιτισμός.

Όπως γράφουν οι Γ. Καραμπελιάς-Γ. Ρακκάς: «Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για ενιαίο κίνημα καταστροφής τόσο των δυτικών λαών όσο και της ίδιας της ανθρώπινης ταυτότητας και υποκειμενικότητας. Αποφασιστικό ρόλο ως προς αυτό διαδραματίζει το ζήτημα του σεξουαλικού προσανατολισμού. Η θεωρία του φύλου ως κοινωνικής κατασκευής που χθες ακόμα αποτελούσε μια ακαδημαϊκή εκκεντρικότητα είναι σήμερα η μήτρα μέσα από την οποία το μιντιακό σύστημα διανοείται το αρσενικό και το θηλυκό και εργάζεται για να διαλύσει όλες τις ταυτότητες. Εξ ου και η συμμαχία της επιδιωκόμενης «επανάστασης των φύλων» με την επανάσταση των φυλών και των χρωμάτων. Έτσι το 2021, τελειώνοντας την προσευχή που ανέγνωσε για τη νέα σύνοδο του Κογκρέσου των Η.Π.Α. ο αιδεσιμότατος (sic) Emanuel Cleaver, μαύρος δημοκρατικός βουλευτής, συμπλήρωσε το «amen» με το «a-women»!

Πρόκειται φυσικά για τεράστιο λάθος καθώς η λέξη “amen” (αμήν) δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη λέξη “men” (άνδρες, άνθρωποι). Πρόκειται για την εβραϊκή λέξη amen «είθε, ας γίνει» που προέρχεται με τη σειρά της από το ρήμα aman “είμαι αξιόπιστος”! Στο πλαίσιο της, κακώς νοούμενης, πολιτικής ορθότητας, ο Cleaver παραποίησε ακόμα και τη λέξη «αμήν»…

Είναι άραγε η θεωρία κατασκευής ταυτοτήτων προοίμιο του μετανθρωπισμού (post-humanism) καθώς ο άνθρωπος στο μέλλον μπορεί να είναι εν μέρει μια τεχνολογική κατασκευή; Υπάρχει στο υπόβαθρο του woke κινήματος ο στόχος για σταδιακή αντικατάσταση των πληθυσμών της Δύσης από τους λαούς της Αφρικής ή της Ασίας; Ποιος είναι ο σκοπός της επίθεσης στην ετεροφυλόφιλη σεξουαλικότητα που διοχετεύεται μέσα από την εκπαίδευση, τις τέχνες και τα Μ.Μ.Ε. με βασικότερο «δούρειο ίππο» το διαδίκτυο; Αυτά είναι ερωτήματα που προβληματίζουν και δεν μπορούν να απαντηθούν με βεβαιότητα σήμερα.

Marcus-Garvey-1922
Marcus Garvey

Η woke culture στην Ελλάδα

Η αποδόμηση και η woke culture εμφανίστηκαν στη χώρα μας αρχικά με τη μορφή του εθνομηδενισμού. Είναι γνωστά όσα ανιστόρητα διδάσκει η «αναθεωρητική ιστορία». Αμφισβητείται επίσης η συνέχεια του ελληνικού έθνους, ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος έφτασε να χαρακτηρίζεται «παρακρατικός» σε εγχειρίδιο που διανέμεται σε ελληνικά πανεπιστήμια και γίνεται προσπάθεια ποινικοποίησης της ελληνορθόδοξης παράδοσης. Η συμπεριληπτική γλώσσα στην οποία αναφερθήκαμε εκτενώς σε άρθρο μας την Κυριακή 7/5/2023 περιλαμβάνεται επίσης στην ατζέντα των εγχώριων θιασωτών της woke culture. Και την ίδια ώρα που το δημογραφικό πρόβλημα τείνει να οδηγήσει σε συρρίκνωση τον πληθυσμό της χώρας μας, οι «πολυπολιτισμικοί αποδομητικοί χώροι, κυρίαρχοι στα ΜΜΕ και τα πανεπιστήμια, συζητούν συχνότερα το ζήτημα των εναλλακτικών σεξουαλικών επιλογών». Και όπως εύστοχα γράφουν οι Γ. Καραμπελιάς-Γ. Ρακκάς: «Έτσι, η επισήμανση της δημογραφικής κρίσης καταλήγει τελικώς να χρησιμοποιείται ως ένα ακόμη επιχείρημα για την αποδοχή της μαζικής μετανάστευσης, καθώς «η μεγάλη αντικατάσταση» εμφανίζεται ως η πιο πολιτικά ορθή απάντηση στην πληθυσμιακή συρρίκνωση. Εδώ άλλωστε οι δικοί μας «αφυπνισμένοι» συναντούν τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς ομολόγους τους».

ΥΓ. Σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών τον Μάρτιο, εμφανίστηκε πανό όπου υπάρχει η λέξη «φοιτητά», ενώ η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης σε ανάρτησή της στο Facebook γράφει ότι (τα αγαθά αυτά) «ανήκουν σε όλα μας»… Η συμπεριληπτική γλώσσα σε όλο της το μεγαλείο…

Πηγές: https://www.protothema.gr/stories/article/1371274/i-woke-koultoura-o-katahristikos-dikaiomatismos-i-eterofovia-kai-oi-prokatalipseis/
Wikipedia
Aja Romano, “A history of “wοkeness”, 9/10/2020, vox.com
«WOKE: Η καθολική αποδόμηση: έθνος-φύλο-φυλή», ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ (επιμέλεια), ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ, 2023

Μάι 20

Το πιστεύετε; Χάσαμε ένα πολύτιμο νόμπελ Ειρήνης. Αναντικατάστος, όλοι θα κλαίμε για μήνες την απώλειά του!

 

Σχόλια

Artemis Σήμερα είναι μια καλή μέρα. Έφυγε επιτέλους από τη ζωη, αν και μάλλον πίστευε ότι θα ζήσει για πάντα. Η κόλαση τον περιμένει με ανοιχτές αγκαλες
πριν 5 μήνες
Ειρηνη Αλητη εγκληματια ευτυχως που πηγες στον εξω απο δω και ησυχασε ο πλανιτης Φανταζομαι εκει που πηγες να περνας οτι το χειροτερο Αναπαυση η ψυχη σου δεν θα βρει οτι εκανες στους λαους θα τα γευτεις τώρα μια και δεν υπάρχει ανθρώπινη δικαιοσύνη αλλά σε βράβευσαν οι όμοιοί σου κι από πάνω.