ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΝ ΠΕΡΙΗΛΘΑΝ ΑΥΤΑ ΣΤΗ  ΓΝΩΣΗ ΣΑΣ Η ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΔΩΘΕΙ ΣΕ ΕΡΕΥΝΕΣ- Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Μοντελών Συστημάτων

Eric Hanssen , … Leann Tilley ,  Μέθοδοι 

Το plasmodium falciparum στα ερυθρα αιμολύοντάς τα

Το Plasmodium falciparum είναι το πιο θανατηφόρο από τα ανθρώπινα παράσιτα της ελονοσίας. Η ιδιαίτερη μολυσματικότητα αυτού του είδους προέρχεται από την ικανότητά του να ανατρέπει τη φυσιολογία του ξενιστή του κατά τα στάδια αίματος της ανάπτυξής του. Το παράσιτο αναπτύσσεται και διαιρείται εντός των ερυθροκυττάρων, τρέφεται με την αιμοσφαιρίνη και αναδιαμορφώνει τα κύτταρα-ξενιστές του ώστε να προσκολλώνται στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Η έλευση της τεχνολογίας μοριακής επιμόλυνσης, σε συνδυασμό με την οπτική μικροσκοπία των ανταποκριτών φθορίζουσας πρωτεΐνης, έχει βελτιώσει σημαντικά την κατανόησή μας για τους τρόπους με τους οποίους το παράσιτο της ελονοσίας μεταβάλλει το κύτταρο ξενιστή του. Ωστόσο, μια πλήρης ερμηνεία των πληροφοριών από αυτές τις μελέτες απαιτεί παρόμοια πρόοδο στη γνώση μας για την υπερδομή του παρασίτου. Εδώ δίνουμε μια επισκόπηση διαφορετικών τεχνικών ηλεκτρονικής μικροσκοπίας που έχουν αποκαλύψει τη λεπτή δομή του παρασίτου σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Παρουσιάζουμε δεδομένα για μερικά από τα ασυνήθιστα οργανίδια τουP. falciparum, ιδιαίτερα, τις μεμβρανικές δομές που αναπτύσσονται στο κυτταρόπλασμα των ερυθροκυττάρων και πιστεύεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διακίνηση πρωτεϊνών λοιμογόνου δράσης. Παρουσιάζουμε και συζητάμε μερικές από τις συναρπαστικές τεχνικές απεικόνισης ολόκληρων κυττάρων που αντιπροσωπεύουν ένα νέο σύνορο στις μελέτες της υπερδομής των παρασίτων.

 

Γονιδίωμα Wide In Silico Χαρακτηρισμός της Οικογένειας Ελικασών Ded1 από το Plasmodium Falciparum

 

Το Plasmodium falciparum είναι το πιο απειλητικό για τη ζωή είδος για τον άνθρωπο . Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εξαιρετικά ανθεκτικό σε ένα ευρύ φάσμα ανθελονοσιακών φαρμάκων. Επομένως, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αναπτυχθεί μια νέα ομάδα φαρμάκων στοχεύοντας ένα ζωτικό βιομόριο στο παράσιτο. Οι ελικάσες είναι τα πιο απαραίτητα μόρια στον κυτταρικό μηχανισμό. Δρουν ως πρωτεΐνες κινητήρα μετατρέποντας τη χημική ενέργεια σε μηχανική ενέργεια και συμμετέχουν σε όλες τις κυτταρικές λειτουργίες, από την αντιγραφή του DNA έως τη μετάφραση. Μια νέα ομάδα ελικάσες, που ονομάζεται οικογένεια Ded1, είναι μια υποοικογένεια κάτω από την οικογένεια των ελικάσες DEAD-box και συμμετέχει στιςμεταβολικές δραστηριότητες του RNA . Αυτές οι ελικάσες εκτελούν εκτεταμένες λειτουργίες σε ανθρώπους και ζυμομύκητες. Ομόλογα της οικογένειας Ded1 έχουν αναφερθεί  Σε αυτό το κεφάλαιο, η in silico μελέτη των λίγων σημαντικών μελών της οικογένειας ελικάσες Ded1 .

 

Βιοχημικές μελέτες έδειξαν ότι υψηλά επίπεδα δραστικότητας ουδέτερης αμινοπεπτιδάσης ήταν παρόντα σε διαλυτά εκχυλίσματα παρασίτων της ελονοσίας εντός της ερυθροκυτταρικής . Αυτή η δράση διαλυτής αμινοπεπτιδάσης ήταν η πιο βέλτιστη σε ουδέτερο ρΗ (7,4), ανενεργή κάτω από ρΗ 6, και είχε μια προτίμηση για συνθετικά υποστρώματα που περιέχουν αμινοτελικά υπολείμματα λευκίνης ή αλανίνης . Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι αυτή η δραστηριότητα αποτελούνταν από δύο διακριτά ένζυμα , μια λευκυλ αμινοπεπτιδάση Μ17 που περιγράφεται εδώ και μια αλανυλ αμινοπεπτιδάση Μ1 που περιγράφεται στο Plasmodium falciparum

Stack et al . [4] k _cat / K _m = 3218 M ⁻¹ s ⁻¹ k _cat / Km = _183,1 , 2,51 και 3,78, αντίστοιχα).ήταν οι πρώτοι που διερεύνησαν τις φυσικο-βιοχημικές ιδιότητες του PfLAP χρησιμοποιώντας μια καθαρισμένη λειτουργικά ενεργή ανασυνδυασμένη μορφή του ενζύμου που εκφράζεται σε κύτταρα εντόμων και μια σειρά φθοριογόνων πεπτιδικών υποστρωμάτων. Το εκφραζόμενο ένζυμο ήταν ένα  ομο-εξαμερές 320 kDa και έδειξε αξιοσημείωτη προτίμηση για τα υποστρώματα με Ν-τερματική λευκίνη, που αντικατοπτρίζεται από μια πολύ υψηλή συνολική καταλυτική απόδοση σε σύγκριση με άλλα συνθετικά υποστρώματα που περιέχουν αμινοξέα αμινοξέα όπως φαινυλαλανίνη , προλίνη και αλανίνη. (

Το καθαρισμένο ανασυνδυασμένο PfLAP διέσπασε το φθορογόνο υπόστρωμα H-Leu-NHMec στην περιοχή pH 7–11 με βέλτιστη δραστηριότητα σε pH 8,5. Όταν αποθηκεύτηκε, το ένζυμο ήταν πιο σταθερό σε ελαφρώς αλκαλικό ρΗ, 8,0 έως 8,5.

Όπως και άλλα μέλη της οικογένειας λευκυλοαμινοπεπτιδάσης M17, το PfLAP είναι μια μεταλλοπρωτεάση και απαιτεί μεταλλικά κατιόντα για να σταθεροποιήσει και να διατηρήσει την ενζυματική του δραστηριότητα [5,6] . Ο χηλικός παράγοντας 1,10-φαινανθρολίνη (1  mM) είχε ανασταλτική επίδραση στο ανασυνδυασμένο PfLAP, μετατρέποντάς το στο αποένζυμο που διατήρησε μόνο το 8% της ολοενζυμικής δραστικότητας. Όταν αναλύεται η απαίτηση μετάλλου του ενζύμου Stack et al . [4] διαπίστωσε ότι μια προσθήκη κατιόντων Co ²⁺ ή Mn ²⁺ (0,1–1  mM) αύξησε τη δραστηριότητά του έως και 24 φορές, ενώ η προσθήκη Ni ²⁺ , Mg ²⁺ και Zn ²⁺ αύξησε τη δραστικότητα μέχρι 10-, 8- και 4-πλάσιο, αντίστοιχα. Μεταξύ των ιόντων που αναλύθηκαν, το Cu ²⁺ ήταν το μόνο δισθενές ιόν που επέδειξε ανασταλτική επίδραση στην ενζυματική δραστηριότητα.

Το ένζυμο ελονοσίας περιέχει δύο θέσεις δέσμευσης μετάλλων, μια άμεσα ανταλλάξιμη καταλυτική θέση 1 και μια καταλυτική θέση σφιχτής δέσμευσης 2 [7] . Παρουσία αυξανόμενων συγκεντρώσεων EDTA, η απώλεια της δραστικότητας του PfLAP ακολουθεί ένα διφασικό πρότυπο καθώς κάθε μεταλλικό ιόν χηλοποιείται διαδοχικά. Μελέτες αντικατάστασης μετάλλων δείχνουν ότι το ένζυμο διατήρησε τη δραστικότητα όταν μόνο η σφιχτά δεσμευτική καταλυτική θέση 2 καταλαμβάνεται από ένα μεταλλικό ιόν. Η αφαίρεση και των δύο μεταλλικών ιόντων οδηγεί σε πλήρη και μη αναστρέψιμη αδράνεια. Η δέσμευση κατιόντων δισθενούς μετάλλου στη θέση 1 μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με άλλα κατιόντα μετάλλων.

ΠΗΓΗ:

zeus.cy@cytanet.com.cy

Μ. Παγώνη για τον θάνατο του πατέρα Καλλιάνου: «Όταν κάποιος μπαίνει στο νοσοκομείο όλα είναι στο πρόγραμμα» – Η απάντηση Καλλιάνου, ξεγύμνωσε την επιστημονική «αυθεντία» του επίσημου αφηγήματος επί Covid…(Video’s)

O Βουλευτής της Ν.Δ, Δημήτρης Καλλιάνος, άθελα του, ξεγύμνωσε την επιστημονική «αυθεντία» του επίσημου αφηγήματος επί Covid. -«Με 60% κορεσμό οξυγόνου ο πατέρας μου κρίθηκε ότι δεν έπρεπε να μπει σε ΜΑΦ, όταν επι Covid με 90% κορεσμό έμπαιναν στην εντατική άνθρωποι…»

Η κ. Παγώνη προέβη σε μια κυνική, αν μη τι άλλο, δήλωση η οποία όμως απηχεί το αίσθημα των περισσότερων πολιτών σε ότι αφορά την τραγική κατάσταση των ελληνικών νοσοκομείων. «Όταν έχουμε ένα επιβαρυμένο περιστατικό και είναι κάποιας ηλικίας, όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα! Τίποτα δεν είναι σίγουρο ούτε για έναν άνθρωπο 25 χρονών όταν μπαίνει σε ένα νοσοκομείο και κάνει κάποιες επεμβάσεις»

Η Ματίνα Παγώνη, πρόεδρος ΕΙΝΑΠ, τοποθετήθηκε για την κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ του Γιάννη Καλλιάνου και των γιατρών στην εκπομπή του Νίκου Ευαγγελάτου. Μεταξύ άλλων είπε τα εξής:

«Ως γιατρός, όσον αφορά το επιστημονικό κομμάτι, όταν δεν έχω εξετάσει τον ασθενή και δεν ξέρω τον φάκελό του, δεν μπορώ να πω περισσότερα από αυτά που έχουν δημοσιευτεί», είπε η Ματίνα Παγώνη στο Live News.

Στη συνέχεια ανέφερε πως υπάρχουν επιστημονικά κριτήρια που όλοι οι γιατροί πρέπει να ακολουθούν, εκφράζοντας επι της ουσίας αντίθετη άποψη σε σχέση με τον συνάδελφο της κ. Καπράβελο, ο οποίος στην ίδια εκπομπή μια ημέρα πριν είχε δηλώσει ότι πολλές φορές λόγω έλειψης ΜΑΦ (Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας) και ο ίδιος παραμερίζει τα πρωτόκολλα και κάνει εισαγωγή στη ΜΕΘ ασθενείς προκειμένου να έχουν καλύτερη φροντίδα.

«Η απώλεια ενός ανθρώπου σε μία οικογένεια δημιουργεί καταστάσεις. Βρίσκονται σε μία δύσκολη κατάσταση. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ψυχραιμία».

«Το 50% των ασθενών που βρίσκονται στα δημόσια νοσοκομεία και μάλιστα στις κλινικές, είναι ασθενείς αυτής της ηλικίας με πολλά νοσήματα, που μπορεί να μπήκαν για μία μικρή επέμβαση, αλλά δεν ξέρουν τι επιπλοκές μπορεί να έχουν».

«Για να μπεις σε μία ομάδα ΜΕΘ θα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια, που αυτά τα διαχειρίζεται η ομάδα των γιατρών. Επιπλέον, δεν υπάρχει γιατρός που να θέλει να χάσει ασθενή».

Μεταξύ άλλων η Ματίνα Παγώνη ανέφερε πως είναι δυνατόν να υπάρχουν συνθήκες που επιτρέπουν τον ακρωτηριασμό σε απλό δωμάτιο νοσοκομείου, το οποίο βέβαια εξαρτάται από την απόφαση της ομάδας της χειρουργικής.

Κλείνοντας τη συζήτηση με τον κ. Ευαγγελάτο η κ. Παγώνη προέβη σε μια κυνική, αν μη τι άλλο, δήλωση η οποία όμως απηχεί το αίσθημα των περισσότερων σε ότι αφορά την τραγική κατάσταση των ελληνικών νοσοκομείων. Συγκεκριμένα είπε: «Όταν έχουμε ένα επιβαρυμένο περιστατικό και είναι κάποιας ηλικίας, όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα! Τίποτα δεν είναι σίγουρο ούτε για έναν άνθρωπο 25 χρονών όταν μπαίνει σε ένα νοσοκομείο και κάνει κάποιες επεμβάσεις»…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου και αναδημοσιεύστε το, σεβόμενοι τον κόπο μας, ΠΑΝΤΑ με ενεργό link αναφοράς στη πηγή: https://ellinikiafipnisis.blogspot.com/2024/04/Pagwni-gia-to-thanato-tou-patera-Kallianou-Otan-kapoios-mpainei-sto-nosokomeio-ola-einai-sto-programma-H-apantisi-Kallianou-xegymnwse-thn-epistimoniki-aythentia-tou-episimou-afigimatos-epi-koronoiou-Videos.html

Αλεξάντερ Πάρβους

Ο Αλεξάντερ Πάρβους ^[1], [ρωσικά: Алекса́ндр Льво́вич Па́рвус, Αγγλικά: Alexander Lvovich Parvus], που το πραγματικό του όνομα ήταν Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλφαντ ή ή Γκέλφαντ, [Israel Lazarevich Helphand ή Gelfand], Ρώσος Εβραϊκής καταγωγής, γλωσσομαθής επιχειρηματίας, θεωρητικός του μαρξισμού, επαναστάτης και αμφιλεγόμενος ακτιβιστής με το Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Σπύρο Χατζάρα ως ο πατέρας της Οκτωβριανής Επαναστάσεως και του Τούρκικου Εθνικισμού, πρωταγωνιστής στο Κίνημα των Νεοτούρκων, και στην εμφάνιση του «εργατικού» κινήματος στα Βαλκάνια, στενός φίλος, οικονομικός υποστηρικτής, συμπαραστάτης και καθοδηγητής του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιανώφ ή Βλαντιμίρ Λένιν, που χαρακτηρίστηκε «….το πιο δυνατό μυαλό της Δεύτερης Διεθνούς», γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1867 στο εβραϊκό στέτλ [shtetl] ^[2] στην πόλη του Μπρεζίνο [Berazino] της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που σήμερα ανήκει στην Λευκορωσία και πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 1924 στο Βερολίνο της τότε Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του τάφηκαν σε νεκροταφείο του Βερολίνου.

Ο Πάρβους ήταν παντρεμένος. Δύο από τους επιζήσαντες γιους του αναδείχθηκαν διπλωμάτες της Ενώσεως Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Βιογραφία

Ο Πάρβους είχε εβραϊκή καταγωγή και από τους δυο γονείς του. Η οικογένεια του ήταν μεσοαστική και ο πατέρας του ήταν τεχνίτης, πιθανότατα κλειδαράς ή σιδεράς. Όταν ο Αλεξάντερ ήταν σε νεαρή ηλικία το σπίτι της οικογένειας το Berazino καταστράφηκε από φωτιά, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα η οικογένεια να μετακομίσει στην Οδησσό, όπου έμειναν κοντά στον παππού του, τον πατέρα του πατέρα του. Ο Αλεξάντερ παρακολούθησε τα μαθήματα του Γυμνασίου στην Οδησσό και διδάχθηκε ιδιωτικά ανθρωπιστικές επιστήμες. Εντρύφησε στο έργο του Ουκρανού ποιητή Τάρας Σεφτσένκο, του δημοσιογράφου Νικολάι Μιχαηλόφσκι και τον πολιτικού σατυρικού σχολιαστή Μιχαήλ Σαλτυκόφ-Σχερντίν, που οδήγησαν τον νεαρό Αλεξάντερ στην αμφισβήτηση του τσαρικού καθεστώτος, ενώ μετά τον διωγμό του 1881-2, εντάχθηκε στην εβραϊκή επαναστατική οργάνωση της Οδησσού, την «Bund». Το 1886 ο Πάρβους ταξίδεψε για πρώτη φορά στη Βασιλεία της Ελβετίας, όπου μελέτησε τα γραπτά του Alexander Herzen, έγινε μέλος στην ομάδα «Απελευθέρωση της Εργασίας» του Πλεχάνοφ και εντάχθηκε στους μαρξιστικούς κύκλους. Παράλληλα ο Πάρβους έγινε μέλος της εβραϊκής στοάς «B’nai B’rith», την οποία υποστήριζε οικονομικά ο Jacob Schiff, πρόεδρος της Τράπεζας «Kuhn, Loeb & Co.» συμφερόντων της οικογένειας Ρότσιλντ.

Ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Ρωσία, όπου αποτέλεσε στόχο εξονυχιστικών ελέγχων από την Τσαρική μυστική αστυνομία και για λόγους ασφαλείας οι γονείς του τον απομάκρυναν από τη χώρα και επέστρεψε στην Ελβετία. Το Φθινόπωρο του 1888 ο Πάρβους γράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας και παρακολούθησε σπουδές πολιτικής οικονομίας επί τρία χρόνια. Τον Ιούλιο του 1891 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διδάκτορα. Μετακόμισε στην Γερμανία, όπου εντάχθηκε στην αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και έγινε στενός φίλος της Ρόζας Λούξεμπουργκ, και του Βίλεμ Λίμπχνετ. Ο Πάρβους ασπάστηκε τις σοσιαλιστικές ιδέες της Β’ κομμουνιστικής Διεθνούς, ενώ παράλληλα ανέπτυξε εμπορική και πολιτική δράση σε πολλά επίπεδα. Ζούσε σε συνθήκες επιδεικτικής πολυτέλειας η οποία άγγιζε τα όρια της χλιδής. Προσπάθησε να ξεκινήσει πολιτική καριέρα και προσχώρησε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Το 1893, απελαύνεται από τη Γερμανία, ενώ τον επόμενο χρόνο υπογράφει ως «Πάρβους» ένα από τα άρθρα του στην «Die Neue Zeit». Το 1897 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας της Δρέσδης «Sächsische Arbeiter Zeitung». Γίνεται ευρέως γνωστός από τη διαμάχη του με τον Μπερνστάιν, ενώ το 1898 εκδιώκεται από τη Σαξονία και αφήνει αντικαταστάτρια στην εφημερίδα τη Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Το 1900 συναντήθηκε στο Μόναχο, για πρώτη φορά, με τον Βλαντιμίρ Λένιν τον οποίο ενεθάρρυνε να ξεκινήσει την έκδοση της επαναστατικής εφημερίδος «Iskra». Ο Λένιν τον επισκέπτεται συχνά και χρησιμοποιεί τα βιβλία της προσωπικής του βιβλιοθήκης, ενώ ο Πάρβους τον φέρνει σε επαφή με πολλούς εξέχοντες επαναστάτες. Ο Λεόν Τρότσκι, γνωρίζεται με τον Πάρβους στη σύνταξη της «Ίσκρα». Το 1903 Ο Πάρβους συντάσσεται με τους μενσεβίκους, αλλά σύντομα απομακρύνεται και συνδέεται με τον Τρότσκι, τον οποίο από το Φθινόπωρο του 1904 φιλοξενεί στο σπίτι του ^[3] ενώ τον καθιστά κοινωνό στη θεωρία του για τη «διαρκή επανάσταση». Σύμφωνα με αυτήν το προλεταριάτο δεν μπορεί να κάνει μόνιμη συμμαχία με την αστική τάξη της Ρωσίας, και ούτε να στηριχθεί στα αγροτικά στρώματα. Αντιθέτως, καθώς ενοποιείται η παγκόσμια αγορά πρέπει κατακτώντας την εξουσία να προκαλέσει σειρά εργατικών επαναστάσεων στη Δύση, που ήταν πιο ώριμη για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, και η Δύση πλέον θα βοηθούσε και τη Ρωσία για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Ο Πάρβους διαγράφηκε και από τα δύο κόμματα. Ο Πάρβους στα άρθρα του πρόβλεψε την ήττα της Ρωσίας στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, ήττα που σύμφωνα με την εκτίμηση του θα προκαλούσε αρχικά εσωτερικές ταραχές και στη συνέχεια επανάσταση. Η επιβεβαίωση της προβλέψεως του αύξησε το κύρος του Πάρβους ανάμεσα στους Γερμανούς σοσιαλιστές και κομουνιστές, όμως προκάλεσε και το ενδιαφέρον των Γερμανικών Μυστικών Υπηρεσιών οι οποίες εκτίμησαν ότι ο Πάρβους θα ήταν χρήσιμος στις απόπειρες τους εναντίον της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Όλα αυτά τα χρόνια, ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους, προσπαθούσε ανεπιτυχώς, είτε να πάρει την γερμανική υπηκοότητα, είτε να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ο Τρότσκι ενώ τον χαρακτηρίζει ως «μια εξαιρετική μαρξιστική φιγούρα», αργότερα θυμόταν ότι από πολύ νωρίς ο Πάρβους «είχε καταληφθεί, φαινομενικά απροσδόκητα από το όνειρο του πλουτισμού»

Στη Γερμανία

Ο Πάρβους δικάστηκε και καταδικάστηκε σε εξορία τριών ετών στη Σιβηρία, απ’ όπου δραπέτευσε και εγκαταστάθηκε στη Γερμανία. Εκεί το 1902 ο Πάρβους ήρθε σε συμφωνία με τον Ρώσο συγγραφέα Μαξίμ Γκόρκι και ανέλαβε λογοτεχνικός ατζέντης του, ενώ ήταν παραγωγός στο έργο του «Στο Βυθό». Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, Η συμφωνία προέβλεπε μέρος των εσόδων να καρπώνεται ο Πάρβους, ένα άλλο ο Γκόρκι και ένα τρίτο το κόμμα. Αν και το έργο πραγματοποίησε περισσότερες από 500 παραστάσεις ο Γκόρκι κατηγόρησε τον Πάρβους ότι κανείς άλλος εκτός από αυτόν δεν πήρε χρήματα κατηγορώντας τον ότι υπεξαίρεσε περισσότερα από 130.000 χρυσά Γερμανικά μάρκα. Εξοργισμένος ο Γκόρκι τον απείλησε με μήνυση, όμως η Ρόζα Λούξεμπουργκ έπεισε τον Γκόρκι να μείνει τη διαμάχη μέσα στους τοίχους του κόμματος. Το 1908 συστάθηκε ένα διαιτητικό δικαστήριο, από τους Άουγκουστ Μπέμπελ, Καρλ Κάουτσκι και Κλάρα Τσέτκιν, που καταδίκασε τον Πάρβους, προκαλώντας ανεπανόρθωτο πλήγμα στη φήμη, την εικόνα και την καλή του πίστη στους κομματικούς κύκλους.

Θεωρία διαρκούς επαναστάσεως

Ο Πάρβους βρισκόταν στην Φιλανδία από τον Μάιο του 1905 και στα τέλη Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου έφθασε στην Αγία Πετρούπολη, με πλαστό Αυστροουγγρικό διαβατήριο σαν Αλεξάντερ Πάρβους, μαζί με τον Λέοντα Τρότσκι. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Πάρβους διατύπωσε την ιδέα της χρήσεως ένας εξωτερικού πολέμου για την πρόκληση εξεγέρσεως στο εσωτερικό μιας χώρας κι αναβίωσε, μετά τον Καρλ Μαρξ, την ιδέα και την στρατηγική της «διαρκούς επαναστάσεως» ^[4], ιδέα που γνωστοποίησε στον Λέοντα Τρότσκι. Με Γερμανικά κεφάλαια οι Πάρβους και Τρότσκι αγόρασαν στην Αγία Πετρούπολη, την εφημερίδα «Rossiiskaya Gazeta», την οποία τύπωναν σε 500.000 φύλλα, και εξέδωσαν και το περιοδικό «Nachalο», θέτοντας σε εφαρμογή τις επαναστατικές ιδέες του Πάρβους. Το 1905 ο Πάρβους έφθασε στην Αγία Πετρούπολη με πλαστά αυστροουγγρικά έγγραφα, απεσταλμένος της Γερμανικής μυστικής υπηρεσίας. Ταυτοχρόνως ο Πάρβους, που εκείνη την εποχή θεωρούταν αυθεντία στα πολιτικά και οικονομικά ζητήματα ανάμεσα στους μαρξιστές, δημοσίευσε ένα σκοπούμενο άρθρο στην «Rossiiskaya Gazeta» τον Δεκέμβριο εκείνου του χρόνου με τίτλο «Το Οικονομικό Μανιφέστο», εκ μέρους του Σοβιέτ της Αγίας Πετρούπολης «October», με το οποίο περιγράφει τη Ρωσική οικονομία να βρίσκεται στα πρόθυρα της καταρρεύσεως. Παράλληλα με τη δημοσίευση του άρθρου ο Πάρβους συντόνισε τη δημιουργία αναταραχής στους ντόπιους με ανθρώπους του που διέσπειραν τον πανικό στόμα με στόμα και καλούσαν τον κόσμο να πάει στις τράπεζες με σκοπό την μαζική ανάληψη χρημάτων. Η δημοσίευση του άρθρου κι όσα ακολούθησαν προκάλεσε την οργή του Ρώσου πρωθυπουργού Σεργκέι Βίττε [Sergei Witte], όμως δεν προκάλεσε οικονομική κατάρρευση όπως προσδοκούσε ο Πάρβους. Με αφορμή την εμπλοκή του στην διοργάνωση αντικυβερνητικών εκδηλώσεων στη διάρκεια της επαναστάσεως του 1905, ο Πάρβους και μαζί του ο Λέων Τρότσκι, συνελήφθη από τη ρωσική αστυνομία και φυλακίστηκε, ενώ όσο παρέμεινε στη φυλακή τον επισκέφθηκε η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Στην Κωνσταντινούπολη

To 1909 o Πάρβους μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου ίδρυσε εταιρεία εμπορίας όπλων, κάρβουνου και σιτηρών. Το 1910 εμφανίζονταν ως ανταποκριτής της εφημερίδος «Κίεφσκι Μισλ» κι έστελνε επίσης άρθρα για την «Ανατολή» και τα «Βαλκάνια» στην «Die Neue Zeit», των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών, ενώ ήλθε σε επαφή με τον «αδελφό» και «σύντροφο» Ρακόφσκι και γιόρτασαν μαζί την Πρωτομαγιά του 1910, στην Κωνσταντινούπολη. Οι Πάρβους, Χαίμ Ράκοβερ-Ρακόφσκι που υποστήριξε την εθνικιστική εξέγερση του Ίλιντεν και ανέλαβε την καθοδήγηση των μαρξιστών σε Βουλγαρία-Ρουμανία καθώς και ο Αβραάμ Μπεναρόγια προώθησαν την ιδέα της «Βαλκανικής Ομοσπονδίας» το 1909 στην αποκαλούμενη «Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη του Βελιγραδίου». Ο Πάρβους σταδιακά αναδείχθηκε σε οικονομικό και πολιτικό σύμβουλο του Κινήματος των Νεότουρκων ^[5] και συνεργάστηκε στενά με τους «Τρεις Πασάδες», τους Ενβέρ, Μεχμέτ Ταλλάτ και Τζεμάλ, την Τριανδρία των Ντονμέδων, αλλά και με τον Εβραϊκής καταγωγής υπουργό Οικονομικών, τον Djavid Bey. Παράλληλα ήταν ο οικονομικός υποστηρικτής της «Φεντερασιόν» του Αβραάμ Μπεναρόγια στη Θεσσαλονίκη.

Το 1912 ο Πάρβους, που η εταιρεία του εμπορίας όπλων, είχε τεράστια κέρδη κατά τη διάρκεια του Βαλκανικών Πολέμων, έγινε συντάκτης και αρθρογράφος της καθημερινής τους εφημερίδος, της «Turk Yurdu». Την ίδια εποχή η εταιρεία του ανέλαβε την τροφοδοσία του Τουρκικού στρατού, αναμίχθηκε στην προμήθεια όπλων και πολεμοφοδίων για τον Τουρκικό Στρατό και με την προμήθεια ανταλλακτικών για τους Τουρκικούς σιδηροδρόμους κι έγινε συνέταιρος της Krupp, της Vickers Limited, επιβεβαιώνοντας τις φήμες ότι ήταν πράκτορας και των Άγγλων, καθώς και του Έλληνα (;) εμπόρου όπλων Μπαζίλ Ζαχάρωφ. Στην Τουρκία ο Πάρβους γνωρίστηκε κι έγινε φίλος με τον Γερμανό πρεσβευτή Βαρόνο Hans Freiherr von Wangenheim ο οποίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της θεωρίας των επαναστατικών «πέμπτων φαλαγγών» ανάμεσα στους συμμάχους. Ο Πάρβους, μέσω του Βαρόνου von Wangenheim, πρότεινε στο Γερμανικό Γενικό Επιτελείο, την εφαρμογή ενός σχεδίου το οποίο πρόβλεπε την παράλυση της Ρωσίας μέσω μιας γενικής απεργίας, που θα χρηματοδοτούσε η Γερμανική κυβέρνηση, που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσία και τους συμμάχους της. Ο Γερμανός πρέσβης έστειλε τον Πάρβους στο Βερολίνο, όπου έφθασε στις 6 Μαρτίου 1915 και παρουσίασε στην Γερμανική κυβέρνηση ένα σχέδιο 20 σελίδων με τίτλο «Προετοιμασία μαζικών πολιτικών απεργιών στη Ρωσία». Σ’ αυτό ο Πάρβους πρότεινε τον διαμελισμό της Ρωσίας, με ταυτόχρονη χρηματοδότηση της μπολσεβίκικης φατρίας του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος, την ενθάρρυνση των εθνικιστικών τάσεων στις Ρωσικές περιφέρειες και την υποστήριξη σε συγγραφείς, οι οποίοι ασκούσαν κριτική στην Τσαρική διακυβέρνηση. Στηριγμένος στις εμπειρίες του της αποτυχημένης επαναστάσεως του 1905, ο Πάρβους θεωρούσε ότι ο διαμελισμός της Ρωσίας και η ήττα της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ο ιδανικός τρόπος για να προκληθεί σοσιαλιστική επανάσταση.

Χρηματοδότηση των μπολσεβίκων

Αν και κάποιοι από τους βιογράφους του Πάρβους υποστηρίζουν ότι χρηματικά «…κεφάλαια ..{..}.. δεν έφτασαν στα χέρια του Λένιν», η αλήθεια είναι ότι ο Πάρβους πόνταρε στον Λένιν, καθώς ήταν πρόθυμος να δεχθεί κάθε βοήθεια από την Γερμανία που βρίσκονταν σε πόλεμο με την Ρωσία. Τον Μάιο του 1915 οι Λένιν και Πάρβους συναντήθηκαν στη Βέρνη και συμφώνησαν να συνεργαστούν μέσω των οργανώσεών τους, αν και ο Λένιν απέφευγε να κυκλοφορεί δημόσια με τον Πάρβους. Η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών δημιούργησε το χρηματοπιστωτικό δίκτυο του Πάρβους μέσω υπεράκτιων επιχειρήσεων στην Κοπεγχάγη, προκειμένου να φτάσουν τα γερμανικά χρήματα στη Ρωσία μέσω εικονικών συναλλαγών μεταξύ οργανώσεων-βιτρίνα. Την ίδια εποχή οι Βρετανική Μυστική Υπηρεσία έθεσε υπό παρακολούθηση τον Yakov Ganetsky, τον κορυφαίο Σοβιετικό τραπεζίτη μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, και μέσω αυτού έφτασε στον Πάρβους και στη συνέχεια Βαρόνο von Wangenheim. Ο Ganetsky αποχώρησε από τη Δανία, ενώ οι Βρετανοί και οι Ρώσοι επιδόθηκαν σε αγώνα να καταστρέψουν το οικονομικό δίκτυο των Μπολσεβίκων στην Τουρκία. Τον χειμώνα του 1916, απέτυχε η προσπάθεια του Πάρβους να προκαλέσει οικονομική καταστροφή στην Αγία Πετρούπολη, προσπάθεια ανάλογη με την επίθεση του εναντίον των ρωσικών τραπεζών το 1905 και η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων του Πάρβους πάγωσε, με αποτέλεσμα αυτός να εργαστεί για λίγο καιρό ως σύμβουλος στο Γερμανικό Επιτελείο Ναυτικού. Αυτό το διάστημα ο Πάρβους κατάφερε να αποτρέψει τον Ρώσο ναυάρχο Αλεξάντρ Κολτσάκ να πραγματοποιήσει επίθεση εναντίον του Τουρκογερμανικού στόλου στον Βόσπορο και τα Δαρδανέλια.

Μέσω του Πάρβους ο Λένιν συμφώνησε με τους Γερμανούς, οι οποίοι του προμήθευσαν το αποκαλούμενο «σφραγισμένο, θωρακισμένο τραίνο» ή το «σφραγισμένο τρένο του Κάιζερ» με το οποίο ο Λένιν, η Κρούπτσκαγια και μερικοί άλλοι στενοί του συνεργάτες μεταφέρθηκαν από τη Ζυρίχη στην Αγία Πετρούπολη μέσω Βερολίνου. Τον Μάρτιο του 1917, οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες εφαρμόζοντας στρατηγικό σχέδιο του Πάρβους απέστειλαν στην Ρωσία τον Βλαντιμίρ Λένιν και μια ομάδα 30 κομμουνιστών συνεργατών του υπό την επίβλεψη του Ελβετού σοσιαλιστή Fritz Platten. Η πράξη αυτή του Πάρβους επέφερε ρήξη στις σχέσεις του με την Ρόζα Λούξεμπουργκ αλλά και με άλλους Γερμανούς κομμουνιστές που ήταν ταγμένοι στην ιδέα της ανατροπής της Γερμανικής εξουσίας. Ο Πάρβους και ο Λένιν συναντήθηκαν στις 13 Απριλίου 1917 κατά τη διάρκεια της διελεύσεως του Λένιν από την Στοκχόλμη. Σύμφωνα με τον συγγραφέα-ερευνητή Γεώργιο Κουρκούτα ^[6]: «…η κινητήρια δύναμη που έφερε τον Λένιν και τους μπολσεβίκους στην εξουσία στη Ρωσία ήταν τα χρήματα που αφειδώς έδινε η Γερμανία (η πολεμική αντίπαλος της Ρωσίας κατά το διάστημα 1914-1918) μέσω του Αλεξάντερ Πάρβους, με άμεση επιδίωξη την εσωτερική επανάσταση στη Ρωσία, τη συνακόλουθη εσωτερική κατάρρευση της ρωσικής πολεμικής μηχανής και το κλείσιμο του πολεμικού μετώπου Γερμανίας-Ρωσίας, του Ανατολικού Μετώπου του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Το τέλος του

Ο Πάρβους ίδρυσε στην Κοπεγχάγη το «Ίδρυμα για τη μελέτη των κοινωνικών επιπτώσεων του πολέμου», το οποίο επρόκειτο να αναλάβει ο Μπουχάριν, αλλά τελικά το ανέλαβαν οι πιστοί του Λένιν Yakov Ganetsky και Karl Radek. Τον συντονισμό των ταχυδρόμων με τη Ρωσία ανέλαβε ο Moisei Uritsky. Με τη λήξη του Α’ παγκοσμίου πολέμου, ο Πάρβους αρνήθηκε να βοηθήσει τις Γερμανικές αρχές να συντρίψουν την εξέγερση των Σπαρτακιστών κι αποσύρθηκε στο νησί του Παγωνιού κοντά στο Βερολίνο, όπου κατοικούσε σε ένα σπίτι 32 δωματίων. Εκεί έγραψε κι αργότερα δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του .

Συγγραφικό έργο

Ο Πάρβους έγραψε και δημοσίευσε τα έργα:

• «Στη Ρωσική Βαστίλη κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως», στο οποίο περιγράφει την εμπειρία του από την παραμονή του στις ρωσικές φυλακές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Η ξεπουλημένη επανάσταση-1ο μέρος
• Η ξεπουλημένη επανάσταση-2ο μέρος
• Η ξεπουλημένη επανάσταση-3ο μέρος
• Η ξεπουλημένη επανάσταση-4ο μέρος
• Η ξεπουλημένη επανάσταση-5ο μέρος

Πηγές

• «Οκτώβριος 1917. 100 χρόνια μετά, Η επανάσταση της Βίας και των Ψευδαισθήσεων», Γεώργιος Κουρκούτας, εκδόσεις: «Πελασγός», Αθήνα 2017.

Παραπομπές

• [Η λατινική λέξη Parvus, την οποία επέλεξε ως ψευδώνυμο ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλφαντ ή ή Γκέλφαντ, σημαίνει: μικρός, ασήμαντος.]
• [Τα στέτλ ήταν μικρές πόλεις με αμιγώς εβραϊκούς πληθυσμούς στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.]
• [Τόνι Κλιφ, «Τρότσκι 1879-1917, Προς τον Οκτώβρη», σελίδα 103η κ.ε.]
• [Η θεωρία της διαρκούς επαναστάσεως αναπτύχθηκε στον απόηχο της Ρώσικης εξεγέρσεως του 1905. Εκφράζει τη θέση ότι θα ήταν δυνατόν να προχωρήσει κανείς από το αστικό στο προλεταριακό στάδιο με μια συνεχή και χωρίς τερματισμό διαδικασία. Πριν το 1917 μέσα στο Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα διεξήχθησαν εξαντλητικές συζητήσεις και αναλύσεις για το ζήτημα της «διαρκούς επαναστάσεως». Η άποψη του Πάρβους για την διαρκή επανάσταση υιοθετήθηκε από τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους στις «Θέσεις του Λένιν», τον Απρίλιο του 1917.]
• [Την ενσωμάτωση του Πάρβους στο κύκλωμα των Νεοτούρκων, ανέλαβε ο Εβραίος δικηγόρος, τραπεζίτης και έμπορος σιτηρών Εμμανουέλ Καράσσο, ο πραγματικός ηγέτης του κινήματος των Νεοτούρκων, ηγετικό στέλεχος της ιταλικής μασονικής Στοάς στη Θεσσαλονίκη «Macedonia Risorta», που είχε ιδρυθεί από τον Τζιουζέπε Ματσίνι. Ο Καράσσο ήταν επικεφαλής των βαλκανικών δραστηριοτήτων των μυστικών υπηρεσιών των Νεότουρκων και χρησιμοποιούσε το δίκτυο των Στοών αλλά και των «σοσιαλιστών». Μαζί με τον Ρακόφσκι δημιούργησαν τα βαλκανικά σοσιαλιστικά κόμματα μεταξύ των οποίων η Φεντερασιόν, που ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη, το 1909, ενώ στην Κωνσταντινούπολη με χρηματοδότηση του Καράσσο μια ομάδα «Ελλήνων» εργατών, έβγαλε τον Μάιο του 1909 την εφημεριδούλα «Εργάτης»,από τον κύκλο της οποίας προήλθαν οι «σοσιαλιστές εργάτες» του Πειραιώς.]

Κυκλοφόρησε το ΜΑΥΡΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ και οι τόμοι 15, 39, 44, 51, 55.

Ποιος είναι ο μεγάλος κερδισμένος. Ποιος κερδίζει από την κατάργηση των μετρητών χρημάτων;

Δυστυχώς σε σκότωσαν οι χαφιέδες και οι προδότες και μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί αντικαταστάτης σου…

Ο μεγάλος κερδισμένος.

Ποιος κερδίζει από την κατάργηση των μετρητών χρημάτων;

Οι χαζαροεβραϊκές τράπεζες.

Ποιος κερδίζει από τα υποχρεωτικά POS;

Οι χαζαροεβραϊκές τράπεζες.

Ποιος κερδίζει από τις αναγκαστικές συναλλαγές με εμβάσματα;

 Οι χαζαροεβραϊκές τράπεζες – τεράστια ποσά στην Ελλάδα.

 Ποιος θα κερδίζει από τα ψηφιακά χρήματα που προωθούνται;

  Οι χαζαροεβραϊκές τράπεζες.

 Τι κάνουν οι χαζαροεβραϊκές τράπεζες για όλα αυτά;

 Αυξάνουν τις προμήθειες, κρατούν χαμηλά τους τόκους  καταθέσεων, αυξάνουν τα επιτόκια χορηγήσεων, κλείνουν τα υποκαταστήματα και μειώνουν το λειτουργικό τους κόστος εις βαρος των Πολιτών και των υπηρεσιών που τους παρέχουν. Συνεισφέρουν στην ανεργία.

Ποιος είναι ο μεγάλος χαμένος;

 Οι Πολίτες των μεσαίων και χαμηλών εισοδηματικών ομάδων τα συνήθη υποζύγια των πολιτικών, σιωνιστικών, μασονικών και οικονομικών ελίτ.

 Ποιο είναι το δόλωμα;

 Η δήθεν πάταξη της φοροδιαφυγής των μικρών – με την πολύ μεγαλύτερη φοροαποφυγή των ισχυρών στο απυρόβλητο!

ΥΓ: ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ Δ. ΣΑΡΑΚΙΝΗ

ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ.

ΥΓ2:1, 500. 000 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΟ ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΤΗΡΙΣΟΥΝ ΚΡΑΤΟΣ

ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΙΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ

ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ

ΣΒΗΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ.

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛ. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΕΝΩ… ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΞΟΔΕΥΟΥΝ??

ΠΗΓΗ:https://www.filoi-esfigmenou.com/articles/article/18175

Και να αμφισβητηθεί στην πράξη η ύπαρξη αυτοδυναμίας της.

Γιατί αν ο πήχης για τη ΝΔ είναι στο 33%, δηλαδή το ποσοστό των προηγούμενων ευρωεκλογών, για τους πολιτικούς της αντιπάλους και ειδικά για τον χώρο της Εκκλησίας το νομοσχέδιο για τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ+ και την υιοθεσία παιδιών από αυτούς, είναι casus belli.

Οι απλοί κληρικοί που είχαν στηρίξει Κυριάκο Μητσοτάκη ακόμα και στις εκλογές του περασμένου καλοκαιριού, είναι πλέον 100% εναντίον του.

Και μπορεί η γκάφα του Κ.Βελόπουλου να έδωσε μια αφορμή στο Μαξίμου και στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να ρίξει «σωσίβιο» στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά ο Ιερώνύμος είναι μία ψήφος.

Εκατοντάδες χιλιάδες κληρικοί, οι οικογένειές τους και το «στενό» ποίμνιό τους ετοιμάζονται να ρίξουν «μαύρο» σαν τα ράσα των ιερέων, στην κυβέρνηση.

Στο Άγιο Όρος, επικρατεί πολεμική ατμόσφαιρα κατά της κυβέρνησης, αφού το νομοσχέδιο για τους ΛΟΑΤΚΙ+ απλά έριξε «λάδι στην φωτιά» που καίει στο «Βατικανό της Ορθοδοξίας» για την στάση του Κ.Μητσοτάκη στο Σκοπιανό, που όχι μόνο «κατάπιε» την συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και την ενίσχυσε.

Τα κόμματα που θα ευνοηθούν είναι τα τρία που εμφανίζονται να λαμβάνουν τις περισσότερες ψήφους, όπως η Νίκη, η Ελληνική Λύση και η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου, αλλά και αρκετά μικροκόμματα που κινούναι στο χώρο και θα είναι υποψήφια.

Αν τα δεξιά κόμματα ξεπεράσουν το 20%, και ταυτόχρονα η ΝΔ υποχωρήσει κάτω από το 30% τότε θα έχουμε συνολικά, πολιτικές εξελίξεις…

Μάλιστα, ο πρόεδρος της επιτροπής κατέστησε σαφές ότι η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να μην παρέμβει στην υπόθεση για τον εντοπισμό των υπευθύνων συμπεριλαμβανομένων των κυβερνητικών αξιωματούχων.

«Η LIBE επιμένει στην επείγουσα ανάγκη λήψης όλων των απαραίτητων μέτρων προς την κατεύθυνση τη διεξαγωγή μιας ενδελεχούς και αποτελεσματικής έρευνας για το σιδηροδρομικό ατύχημα των Τεμπών χωρίς καμία παρέμβαση της κυβέρνησης, και να προσαχθούν οι εμπλεκόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των υπευθύνων κυβερνητικούς αξιωματούχους, στη δικαιοσύνη χωρίς καθυστέρηση» συμπλήρωσε ο Πρόεδρος της LIBE.

Αίτημα προανακριτικής κατά Τριαντόπουλου για το ξεμπάζωμα και μεταμπάζωμα με χαλίκι, πίσσα, και τσιμέντο. Τι γίνανε τα δυο πρώτα βαγόνια της εμπορικής;

Επισημαίνεται, ότι οι εκκλήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για πολιτική λογοδοσία διεξάγονται στον απόηχο της απόφασης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας (ΝΔ) να μην παραπέμψει στη δικαιοσύνη των πρώην υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή, για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών του στο δυστύχημα.

Τις επόμενες ημέρες ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχει προαναγγείλει, αναμένεται να ζητήσει τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής στη Βουλή για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών του τότε αρμόδιου υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου σχετικά με το εσπευσμένο «μπάζωμα» του τόπου του δυστυχήματος που καταγγέλλεται ότι κατέστρεψε κρίσιμα στοιχεία.

Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση δεν έχει ξεκαθαρίσει εάν θα δεχτεί ή όχι την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης την οποία αναμένεται να στηρίξουν, όμως, άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Πάντως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτηρίζει το μπάζωμα «θεωρία συνωμοσίας» ενώ ο κ. Τριαντόπουλος ισχυρίζεται ότι δεν έδωσε ο ίδιος την εντολή για τη διενέργειά του. Μέχρι στιγμής, βέβαια, κανένας εκ των αρμοδίων δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίμαχη ενέργεια.