Ήδη πολλά χρόνια πριν η εθνική μειοδοσία καλά κρατούσε.ΤΑ ΕΙΠΕ ΟΛΑ!

Ὁ Σαρτζετάκης ἐξηγεῖ γιατί δέν πρέπει νά πᾶμε Χάγη [Τά ἐπιχειρήματα ἐναντίον τοῦ Ἑλσίνκι 2 καί τῆς προσφυγῆς στό Διεθνές Δικαστήριο]

Ένας πρόεδρος άξιος πατριώτης κι ΄Ελληνας που του έψαλαν οι ελιτιστές πολλά γι να τον φθείρουν

Επανάρτησης του κειμένου τις 2 Γενάρη 2020

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε τήν Κυριακή, σέ συνέντευξή του, τόν ὁδικό χάρτη διά τοῦ ὁποίου ἡ Ἑλλάς μπορεῖ νά καταλήξει νά προσφύγει στήν Χάγη γιά τήν ἐπίλυση τῶν διαφορῶν της μέ τήν Τουρκία: Μέτρα Οἰκοδομήσεως Ἐμπιστοσύνης. Διερευνητικές ἐπαφές. Πολιτικός Διάλογος μεταξύ Πρωθυπουργῶν. Χάγη. Ἄν καί ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος Ἐρντογάν ἔδειξε στήν συνέντευξή του στόν «Σκάι» τό 2017 πώς δέν πιστεύει στό διάλογο γιατί ποτέ δέν προχώρησαν οἱ διαπραγματεύσεις στά εἴκοσι χρόνια τῆς ἡγεμονίας του, ἔχει ἐνδιαφέρον πῶς αὐτός ὁ ὁδικός χάρτης Μητσοτάκη παραπέμπει σέ ἕνα Ἑλσίνκι 2.

Τίς τελευταῖες ἡμέρες, μέ ἀφορμή τήν προεδρική ἐκλογή, συνεργάτες τοῦ Πρωθυπουργοῦ διοχετεύουν στόν Τύπο τήν ἐκτίμηση, πώς ὁ κ. Μητσοτάκης πρέπει νά προχωρήσει τολμηρά ὅπως ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου «μέ τήν ρηξικέλευθη ἐπιλογή Σαρτζετάκη τό 1985». Πράγματι. Ἦταν ρηξικέλευθη ἡ ἐπιλογή τοῦ κ. Σαρτζετάκη. Ὅπως καί οἱ ἀπόψεις του. Ἡ «Ἑστία» θεωρεῖ ἐπίκαιρο ἕνα ἄρθρο πού ἔγραψε γιά τήν Χάγη στήν ἱστοσελίδα του τό 2006 ὁ πρώην Πρόεδρος. Τήν ἐπαύριο τῆς ἀπωλείας τοῦ ἡρωικοῦ σμηναγοῦ Ἠλιάκη. Γι’ αὐτό καί σήμερα τό ἀναδημοσιεύουμε. Ἦταν ἡ ἐποχή πού ἡ Τουρκία κοιτοῦσε πρός τήν Εὐρώπη. Σκεφθεῖτε σήμερα. Ὅλο τό ἐνδιαφέρον ἄρθρο τοῦ κ. Χρήστου Σαρτζετάκη ἔχει ὡς ἑξῆς:

Στὴ μνήμη

Τοῦ Σμηναγοῦ Κωστῆ Ἠλιάκη
1.- Μὲ ἀφορμὴ τὸ πρόσφατον ἐπεισόδιον συγκρούσεως δὺο μαχητικῶν ἀεροπλάνων τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, ἑλληνικοῦ καὶ τουρκικοῦ, ὑπεράνω τοῦ Αἰγαίου σὲ περιοχὴ νοτίως τῆς Καρπάθου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατάρριψιν ἀμφοτέρων, ἀλλὰ τὴν ἀπώλεια μόνον τοῦ Ἕλληνος σμηναγοῦ Κωστῆ Ἠλιάκη, ἀνεζωπυρώθη ἡ συζήτησις γιὰ τὸ σκόπιμο ἢ μὴ τῆς ἐπιλύσεως τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν διενέξεων μὲ προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης.

Φρονῶ, ὅτι μὲ τὴν ἀνάμειξι τοῦ Δικαστηρίου αὐτοῦ ὁδηγούμεθα σὲ ἐπιζήμια γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα αὐτοπαγίδευσι. Καὶ ἐξηγοῦμαι:

2.- Ἤδη μὲ τὴν ὑπογραφὴ καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τοῦ κειμένου Συμπερασμάτων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἑλσίνκι τῆς 10.12.1999 ἀποδεχθήκαμε (Σημεῖα 4, 9 καὶ 12 τῶν Συμπερασμάτων) τὴν ὕπαρξι ἐκκρεμῶν συνοριακῶν διαφορῶν καὶ ἄλλων σχετικῶν θεμάτων μὲ τὴν Τουρκία, τὰ ὁποῖα καὶ δεσμευθήκαμε νὰ ἐπιλύσουμε μὲ διαπραγματεύσεις μὲ αὐτήν, σὲ περίπτωσι δὲ ἀποτυχίας τῶν διαπραγματεύσεων ἀποδεχθήκαμε τὴν προώθησι, ἀκόμη καὶ μὲ πρωτοβουλία μόνου τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, ἐπιλύσεως τῶν ἐν λόγῳ διενέξεων ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης.

Εἶναι ἡ θλιβερὴ ἱστορία ἀπιστεύτου ἐνδοτικότητος στὶς τουρκικὲς ἐπιδιώξεις καὶ ἀφρόνου ἀπεμπολήσεως στοιχειωδῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Ἡ ἐθνική μας αὐτὴ συνθηκολόγησι συνετελέσθη σὲ τρία ἐπίπεδα:

1ον) μὲ τὴν ἀναβάθμισι τῆς Τουρκίας σὲ ὑποψήφια γιὰ ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι χώρα∙

2ον) μὲ τὴν ἐγκατάλειψι παγίων θέσεων τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, καὶ συγκεκριμένως μὲ τὴν ἐκ μέρους μας ἀποδοχή, ὅτι ἐκκρεμοῦν συνοριακὲς διαφορές μας καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα μὲ τὴν Τουρκία καὶ τὴν δέσμευσί μας νὰ προέλθουμε γιὰ τὴν ἐπίλυσί τους σὲ διαπραγματεύσεις μὲ αὐτήν∙ καὶ

3ον) μὲ τὴν αὐτοπαγίδευσί μας νὰ ἀναθέσουμε, σὲ περίπτωσι ἀποτυχίας τῶν διμερῶν διαπραγματεύσεων, τὴν ἐπίλυσι ὅλων αὐτῶν τῶν διαφορῶν γιὰ «συνοριακὲς διαφορὲς καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα» στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης, λύσις ἄκρως ἐπικίνδυνη καὶ καταστροφικὴ γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα.

Πράγματι:

(A) Τότε ἐκρίνετο ἀπὸ τὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιον ἡ ὑποψηφιότης, μεταξὺ ἄλλων κρατῶν καὶ τῆς Τουρκίας πρὸς ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι. Τὴν ἔνταξι αὐτή, καίτοι δὲν συνέτρεχε καμμιὰ ἀπὸ τὶς σχετικῶς ἀξιούμενες ἀπὸ τὰ ἰσχύοντα κείμενα τῶν συνθηκῶν κλπ., ποὺ διέπουν τὴν ζωὴ τῆς Εὐρωπαϊκῆς ῾Ενώσεως, προϋποθέσεις, ἐπιθυμοῦσαν διακαῶς οἱ Εὐρωπαῖοι ἑταῖροι μας, κυρίως οἱ ἐξ αὐτῶν «μεγάλοι», γιὰ καθαρὰ οἰκονομικοὺς λόγους, πρὸς ἐκμετάλλευσι τῆς ἀγορᾶς τῆς γειτονικῆς μας χώρας τῶν 70 περίπου ἑκατομμυρίων κατοίκων. Ἀλλὰ καὶ οἱ Η.Π.Α., στὸ πλαίσιο κυρίως προστατευτικῆς ὑπὲρ τῆς Τουρκίας μερίμνης των. Ἀντιθέτως ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε λόγους νὰ ἐπιθυμῇ τὴν ἔνταξι αὐτή, καὶ μόνο μὲ τὴν σκέψι, ὅτι μὲ τὴν βασικὴν ἐλευθερία διακινήσεως καὶ ἐγκαταστάσεως, ποὺ διέπει τὴν ζωὴ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, μὲ τὴν εἰσδοχὴ σ’ αὐτὴν τῆς Τουρκίας ἡ χώρα μας θὰ κατακλυσθῇ ἀπὸ ἑκατομμύρια Τούρκων, ἀναζητούντων τύχην καλλιτέραν ἀπὸ αὐτὴν στὴ χώρα των, ἴσως καὶ περισσότερα τῶν κατοικούντων Ἑλλήνων, ὥστε ἡ Ἑλλὰς κυριολεκτικῶς νὰ ἁλωθῇ καὶ νὰ ξαναγίνῃ, εἰρηνικῶς αὐτὴ τὴν φορά, Τουρκική.

Καὶ φυσικὰ εἴχαμε θεσμικῶς, μὲ τὴν ἀξιουμένη ὁμοφωνία γιὰ τὴν σχετικὴ ἀπόφασι, τὴν δυνατότητα νὰ παρακωλύσουμε τὴν ἔνταξι τῆς Τουρκίας καὶ μὲ μόνη τὴν ἐπίκλησι τῆς κατ’ ἐξακολούθησι παραβιάσεως ἀπὸ αὐτὴν τῶν κανόνων τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου ἀπὸ δεκαετίες ἤδη καὶ καθημερινῶς. Συγκεκριμένως μὲ τὴν ἐπίκλησι, ὅτι οἱ Τοῦρκοι παραβιάζουν συστηματικῶς τὴν ἐθνική μας κυριαρχία καὶ παραβαίνουν διεθνεῖς κανόνες ἐναερίου κυκλοφορίας∙ καθιερώνουν γκρίζες ζῶνες σὲ ἑλληνικὲς νησῖδες τοῦ Αἰγαίου, διεκδικοῦντες μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν εὐθέως ἑλληνικά μας ἐδάφη∙ συμπεριφέρονται κραυγαλέως ἀντίθετα πρὸς τοὺς κανόνες τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου ἔναντι τῆς Ἑλληνικῆς μειονότητος, ὅσης ἀπέμεινεν ἀκόμη στὴν χώρα τους ὕστερα ἀπὸ συστηματικὲς διώξεις δεκαετιῶν, κλπ., κλπ.∙ ἐκτὸς τοῦ ὅτι, περαιτέρω, ἐμμένουν στὴν ἐγκληματικὴ ἀπὸ ἀπόψεως Διεθνοῦς Δικαίου στρατιωτικὴ κατοχὴ τοῦ 40% περίπου τοῦ ἐδάφους τῆς ἀνεξαρτήτου Κυπριακῆς Δημοκρατίας.

Καὶ μάλιστα εἴχαμε τὴν εὐκαιρία, ἀφοῦ τόσο πολὺ ἐπιθυμοῦσαν οἱ Εὐρωπαῖοι ἑταῖροι μας τὴν ἔνταξι τῆς Τουρκίας, νὰ τοὺς ἐξωθήσουμε, ἐπισείοντες τὴν ἄρνησί μας σὲ ἀντίθετη περίπτωσι, ὅπως πειθαναγκάσουν τὴν Τουρκία νὰ συμμορφωθῇ, ἐπὶ τέλους ὄχι πρὸς ἰδικές μας ἐπιθυμίες, ἀλλὰ πρὸς τὰ ἐπανειλημμένα ψηφίσματα καὶ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας καὶ ἄλλων ὀργάνων τοῦ Ο.Η.Ε., ὡς καὶ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, περὶ ἀποχωρήσεώς της ἀπὸ τὴν κατεχομένη Κύπρο, καθὼς καὶ νὰ παύσῃ τὴν καθημερινὴ ἄνομη καὶ ἀντίθετη πρὸς τὸ Διεθνὲς Δίκαιο ἔναντι τῆς χώρας μας συμπεριφορά της.

Ἀτμομηχανή γιά τήν εἴσοδο τῆς Τουρκίας στήν ΕΕ

Παρὰ ταῦτα ἐμεῖς τίποτε ἀπὸ τὰ ἐθνικῶς αὐτὰ ἐπιβαλλόμενα δὲν ἐπράξαμε. Ἀντιθέτως, ἀφοῦ ἐπισήμως, διὰ στόματος τοῦ ῾Υπουργοῦ μας ᾽Εξωτερικῶν, εἴχαμε προαναγγείλει, ὅτι θὰ γίνουμε, χωρὶς νὰ ζητᾶμε τίποτε καὶ χωρὶς ὅρους, ἡ ἀτμομηχανὴ γιὰ τὴν εἴσοδο τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ῞Ενωσιν, συντελέσαμε ὄντως μὲ τὴν ἀξιουμένη ὁμόφωνη ἀπόφασι τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, χάρις εἰς τὴν ἰδική μας συνεργασία καὶ ὑπογραφή, στὴν ἀναβάθμισι τῆς Τουρκίας στὴν κατηγορία τῶν ὑποψηφίων εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ῞Ενωσιν χωρῶν.

(B) Τότε ἐπίσης μὲ τὸ ἀνωτέρω ΣΗΜΕΙΟΝ 4 τῶν Συμπερασμάτων του τὸ ἐν λόγῳ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο προέτρεψε τὰ ὑποψήφια γιὰ ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι κράτη, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Τουρκία, ὅπως ἐπιλύσουν «ὅλες τὶς ἐκκρεμοῦσες συνοριακὲς διαφορὲς καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα» (ἐδάφιον 4).

Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ Σημεῖον αὐτὸ 4 τῶν Συμπερασμάτων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου ἀφοροῦσε ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον στὶς Ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις, διότι κανένα ἄλλο ἀπὸ τὰ ὑποψήφια πρὸς ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν κράτη δὲν εἶχε, οὔτε ἔχει προβλήματα μὲ τοὺς γείτονές του. Σὲ κάθε δὲ περίπτωσιν ὠφείλαμε νὰ ἐπιφυλαχθοῦμε στὸ προκείμενο, ἀποκλείοντες γιὰ τὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις τὴν ρήτρα «ἐκκρεμουσῶν συνοριακῶν διαφορῶν καὶ ἄλλων σχετικῶν θεμάτων», πρᾶγμα, ποὺ μὲ περίσσεια ἀφροσύνης δὲν ἐπράξαμε. Καὶ ἔτσι μὲ τὴν ἰδικήν μας συνυπογραφὴν τῶν ἐν λόγῳ Συμπερασμάτων ἡ ῾Ελλὰς ἐνυπογράφως ἀνεγνώρισε, ὅτι εἰς τὶς σχέσεις μας μὲ τὴν Τουρκία «ἐκκρεμοῦν συνοριακὲς διαφορὲς καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα». Δηλαδή, ΠΡΩΤΟΝ, ἀποδεχθήκαμε ἀμφισβήτησι καὶ αὐτῶν τῶν ἐθνικῶν μας συνόρων!

Καὶ ἀκόμη ἀποδεχθήκαμε ἐκκρεμότητα καὶ ἄλλων σχετικῶν θεμάτων, ὅταν ἦτο καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Τουρκία θεωρεῖ ἤδη ὡς τοιαῦτα –στὸ μέλλον πιθανὸν νὰ προσθέσῃ καὶ ἄλλα!– καὶ ἐπιδιώκει ἀφ’ ἑνὸς τὴν ἀναγνώρισι τουρκικῆς μειονότητος στὴν Θράκη μας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ἀποστρατικοποίησι τῶν νησιῶν μας τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ἐπιδιώξεις ἐθνικῶς ἀπαράδεκτες γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀφοῦ μὲ τὴν πρώτη μέν, σκοπεῖται ἀνατροπὴ καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης, μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλάς, καίτοι ἡττημένη, ἀνεγνώρισεν ἔναντι τῆς νικητρίας τότε Τουρκίας τὴν ὕπαρξι μόνον μουσουλμανικῆς, ὄχι δὲ τουρκικῆς μειονότητος, διότι οἱ ἀπομείναντες εἰς τὴν ῾Ελλάδα μουσουλμάνοι δὲν εἶναι ἀναγκαίως καὶ Τοῦρκοι, ἀλλὰ συμπεριλαμβάνουν εἰς ὑψηλὰ ποσοστὰ καὶ Πομάκους (ἐκ τοῦ ἀρχαίου θρακικοῦ φύλου τῶν ᾽Αγριάνων, συμπολεμιστῶν τοῦ Μεγάλου ᾽Αλεξάνδρου) καὶ ἀθιγγάνους, μὲ ἀπώτερο στόχο τὴν δρομολόγησι ἀξιώσεως τουρκικῆς συγκυριαρχίας στὴν Θράκη μας. Μὲ τὴν δεύτερη δέ, σκοπεῖται νὰ μείνουν ἀπροστάτευτα τὰ νησιά μας, γιὰ νά γίνουν εὐκολώτερη λεία στὴν ἐπεκτατικὴ βουλιμία τῶν Τούρκων, τὴν ὁποία καὶ δὲν ἀποκρύπτουν αὐτοί, ἀφοῦ πρὸς ἱκανοποίησί της καὶ συνεκρότησαν ἀπὸ πολλῶν ἤδη ἐτῶν στὴν ἀπέναντι καὶ ἐγγύτατα τῶν νησιῶν μας Μικρασιατικὴ ἀκτὴ, τὴν ἀποκαλουμένη ἀπὸ τοὺς ἴδιους Στρατιὰ τοῦ Αἰγαίου, ποὺ συνεπικουρεῖται καὶ ἀπὸ ἑκατοντάδες ἀποβατικὰ σκάφη.

Ρήτρα περί «ἐπιλύσεως»

Καί, ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ἐπὶ πλέον τῶν ἀνωτέρω, μὲ τὴν ρήτρα περὶ «ἐπιλύσεως» δεσμευθήκαμε νὰ προέλθουμε σὲ διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Τουρκία ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ «ἐκκρεμουσῶν συνοριακῶν διαφορῶν καὶ ἄλλων σχετικῶν θεμάτων». Δηλαδὴ συμφωνήσαμε νὰ ἐπανασυζητήσουμε μὲ τὴν Τουρκία καὶ αὐτὰ τὰ μὲ διεθνεῖς συνθῆκες καθωρισμένα σύνορά μας!

(Γ) Τότε, τέλος, μὲ τὸ ἴδιο ΣΗΜΕΙΟΝ 4 τῶν Συμπερασμάτων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου αὐτοπαγιδευθήκαμε, μὲ τὸ νὰ ἀποδεχθοῦμε τὴν προτροπή του πρὸς τὰ ὑποψήφια γιὰ ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι κράτη, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Τουρκία, ὅπως, σὲ περίπτωσι ἀποτυχίας τῶν διαπραγματεύσεων, «μέσα σὲ λογικὸ χρονικὸ διάστημα», θέσουν τὶς ἐκκρεμοῦσες διαφορὲς στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο» (ἐδάφιον 5), τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου ἐπιφυλαχθέντος, ὅπως «ἀνασκοπήσῃ τὴν κατάστασι σὲ σχέσι μὲ αὐτὲς τὶς διαφορές, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾷ τὶς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς ἐνταξιακῆς διαδικασίας καὶ προκειμένου νὰ προωθήσῃ τὴν διευθέτησί τους μέχρι τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, τὸ ἀργότερον ὥς τὸ τέλος τοῦ 2004» (ἐδάφιον 6).

Εἶναι λυπηρῶς ἀξιοσημείωτο, ὅτι ἡ «ὑποχρέωσις» ἀναθέσεως τῶν ἐκκρεμουσῶν διαφορῶν στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο, κατὰ τοὺς ἐν λόγῳ ὁρισμούς, βαρύνει μόνον τὰ «ὑποψήφια κράτη», ἑπομένως εἰς τὴν περίπτωσί μας μόνον τὴν Τουρκία, χωρὶς δηλαδὴ καὶ ἰδική μας εὐχέρεια, ὅπως, ἀδρανούσης ἢ δυστροπούσης εἰς αὐτὸ τῆς Τουρκίας, μὲ πρωτοβουλία μας συντρεχούσης νομίμου περιπτώσεως ἐπιληφθῇ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο. Ἐνῷ, ἐὰν διετυποῦτο τοὐλάχιστον τοιαύτη εὐχέρεια καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἠμπορούσαμε νὰ σύρουμε τὴν Τουρκία στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο γιὰ τὶς ἄνομες εἰς βάρος μας παραβάσεις της τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, πρᾶγμα, ποὺ δὲν ἠμποροῦμε νὰ κάνουμε τώρα, ἀφοῦ ἡ Τουρκία δὲν ἔχει ἀναγνωρίσει τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου καὶ κάθε ὑπαγωγὴ ὑποθέσεώς της σ’ αὐτὸ ἀπαιτεῖ προηγουμένως τὴν ὑπογραφὴ συνυποσχετικοῦ, στὴν ὁποία βεβαίως ἡ Τουρκία γιὰ τὴν κρίσιν ἀνομημάτων της δὲν πρόκειται νὰ προέλθῃ. Ἔτσι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἀφωπλισθήκαμε. Ἡ σχετικὴ πρωτοβουλία λοιπὸν προσφυγῆς στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο, ἀγνοηθείσης τῆς Ἑλλάδος, ἀνετέθη εἰς τὴν Τουρκίαν. Καὶ μάλιστα ὄχι μόνον εἰς αὐτήν. Διότι, μὲ τὴν ἀνωτέρω συνυπογραφὴν ἀνεγνωρίσαμε στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τὴν δυνατότητα νὰ παραπέμπῃ ἑλληνοτουρκικὲς διενέξεις στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης ἀκόμη καὶ ὅταν αὐτὸ στὴ συγκεκριμένη περίπτωσι ἐμεῖς δὲν τὸ θέλουμε! Πλήρης λοιπὸν ἀπεμπόλησι τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας, ἰδιαιτέρως δὲ ἐπικίνδυνη. Ἀφοῦ, ἐὰν μᾶς ἀπέμενε κάποια δυνατότης νὰ ἀντιταχθοῦμε εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Τουρκίας προσφυγὴν εἰς τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον γιὰ συγκεκριμένο θέμα, ὡς ἀπαραδέκτως φερόμενον, διότι ἀνάγεται εἰς ἀπρόσβλητα κυριαρχικά μας δικαιώματα, εἶναι ὁλοφάνερον, ὅτι τὴν ἴδια ἀντίδρασί μας θὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολο νὰ τὴν προβάλουμε καὶ ἔναντι τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, δηλαδὴ θεσμικῶς ἔναντι ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης.

Καλοστημένη παγίδα

Εἶχα δημοσίως καὶ ἐπανειλημμένως τονίσει, μὲ πόση ἀφέλεια εἴχαμε πέσει καὶ προηγουμένως, ἤδη κατὰ τὴν ἐπίσημη ἐπίσκεψι τοῦ ῞Ελληνος Πρωθυπουργοῦ στὶς Η.Π.Α. τὸ 1996, εἰς τὴν καλοστημένη παγίδα ἀποδοχῆς διευθετήσεως τῆς ἑλληνοτουρκικῆς διενέξεως γιὰ τὴν βραχονησῖδα Λίμνια (῎Ιμια) ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον τῆς Χάγης. Τὸ ἴδιο ὀλίσθημα ἐπαναλάβαμε μὲ τὴν συνυπογραφὴ τῶν συμπερασμάτων τοῦ ἀνωτέρω Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἑλσίνκι τῆς 10.12.1999, αὐτὴ τὴν φορὰ στὸ ἀόριστο πλαίσιο ὅλων τῶν διενέξεών μας μὲ τὴν Τουρκία «γιὰ ἐκκρεμοῦσες συνοριακὲς διαφορὲς καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα», δηλαδὴ διευρύναμε ἀορίστως τὶς ζημιογόνες γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα, ὅπως θὰ καταδειχθῇ, συνέπειές του.

3.- Ἀλλὰ ἡ προκειμένη εὐθεῖα ἀπεμπόλησις ζωτικῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων εἶχεν ἀρχίσει ἐνωρίτερον, ἤδη μὲ τὸ κοινὸν Ἑλληνοτουρκικὸν ἀνακοινωθὲν τῆς Μαδρίτης τῆς 8ης Ἰουλίου 1997. Πράγματι:

Τὴν ἐπὶ δεκαετίες θέσι μας, ὅτι δὲν ἔχουμε μὲ τὴν Τουρκίαν ἄλλη διαφορὰν ἀπὸ ἐκείνην τῆς ὁριοθετήσεως τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῶν νησιῶν μας τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, τὴν ἔχουμε ἐνυπογράφως ἐγκαταλείψει μὲ τὸ ἐν λόγῳ σύμφωνόν μας μὲ τὴν Τουρκία. Διότι μὲ αὐτὸ ἀνεγνωρίσαμε, χωρὶς νὰ ὑπάρχει κανένας ἀπολύτως λόγος, ὅτι ἡ Τουρκία ἔχει νόμιμα ζωτικὰ συμφέροντα καὶ ἐνδιαφέροντα στὸ Αἰγαῖο∙ καὶ ἀκόμη παραιτηθήκαμε ἀπὸ κάθε μονομερῆ, χωρὶς τὴν ἰδική της συγκατάθεσι, ἐνέργεια στὸ Αἰγαῖο!

Συγκεκριμένως, ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν δημοσίως ἔχω ἐπισημάνει, μὲ τὸ 4ο σημεῖο τοῦ κοινοῦ ἀνακοινωθέντος τῆς Μαδρίτης τῆς 8ης ᾽Ιουλίου 1997, ῾Ελλὰς καὶ Τουρκία δεσμευθήκαμε ἀμοιβαίως σὲ «σεβασμὸ στὰ νόμιμα ζωτικὰ συμφέροντα καὶ ἐνδιαφέροντα τῆς κάθε χώρας στὸ Αἰγαῖο, τὰ ὁποῖα ἔχουν μεγάλη σημασία γιὰ τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἐθνικὴ κυριαρχία τους». ᾽Αλλὰ οἱ πάντες γνωρίζουν, ὅτι καὶ στὸ Διεθνὲς Δίκαιο ὅταν τὰ «συμφέροντα καὶ ἐνδιαφέροντα» ἑνὸς κράτους εἶναι «νόμιμα», ὀνομάζονται «δικαιώματα» καὶ ἀσκοῦνται ὡς τοιαῦτα, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἔχουν ἢ ὄχι «μεγάλη σημασία γιὰ τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἐθνική του κυριαρχία». ῾Η ἐπιλεγεῖσα ἑπομένως τότε διατύπωσις, σὲ συνδυασμὸ μάλιστα μὲ τὸν ὅρο «ζωτικά», ποὺ ἐνθυμίζει τὴν ἀξίωσι τῆς χιτλερικῆς Γερμανίας γιὰ «ζωτικὸ χῶρο», μόνον τὴν κερκόπορτα τῆς τουρκικῆς ἐπεκτατικῆς βουλιμίας ἄνοιξε, νομίμως πλέον! Ἀφοῦ ἠμπορεῖ ἀνέτως νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς ἔμμεσος καὶ γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὴν ῾Ελλάδα ἀναγνώρισις δικαιωμάτων τῆς Τουρκίας εἰς τὸ Αἰγαῖο, ἐνῷ τέτοια δικαιώματά της κατὰ τὸ Διεθνὲς δίκαιο καὶ τὶς ἰσχύουσες διεθνεῖς συνθῆκες δὲν ὑπάρχουν. Τὸ τελευταῖο ὅμως αὐτὸ νομικὸ γιὰ τὶς τουρκικὲς ἐπιδιώξεις πρόσκομμα ἔχει ἀναιρεθῇ πλέον μὲ τὴν ἄφρονα, ὡς ἀνωτέρω, συνυπογραφήν μας, σύμφωνα μὲ τὴν ἄλλη ἀρχὴ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, κατὰ τὴν ὁποία καὶ ἁπλᾶ «συμφέροντα» ἢ «ἐνδιαφέροντα», δηλαδὴ καὶ προτοῦ αὐτὰ νὰ καταστοῦν «δικαιώματα», ἠμποροῦν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενο συμβατικῆς μεταξὺ τῶν κρατῶν δεσμεύσεως. Νὰ λοιπὸν πῶς μὲ περίσσεια ἐπιπολαιότητος καὶ ἀφροσύνης δεσμευθήκαμε.

Περί μονομερῶν ἐνεργειῶν

Μὲ τὸ 5ο πάλι σημεῖο τοῦ ἰδίου ἀνακοινωθέντος, μὲ τὸ ὁποῖο συνεφωνήθη ἐπίσης τότε «δέσμευσι ἀποφυγῆς μονομερῶν ἐνεργειῶν στὴ βάσι τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ καὶ τῆς ἐπιθυμίας, ὥστε νὰ ἀποτραποῦν συγκρούσεις ὀφειλόμενες σὲ παρεξήγησι», ἀπεκλείσαμε τὴν δυνατότητα νὰ μεριμνοῦμε μόνοι μας, χωρὶς τὴν ἄδεια τῆς Τουρκίας, ἀκόμη καὶ γιὰ ζητήματα οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως μέσα στὰ ὅρια τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας (π.χ. γεωτρήσεις στὰ χωρικά μας ὕδατα) ἢ καὶ γιὰ θέματα ἐθνικῆς μας κυριαρχίας! Ἔτσι ὑπενομεύσαμε καὶ αὐτὴν τὴν δυνατότητα, ποὺ τὸ Διεθνὲς Δίκαιον τῆς θαλάσσης μᾶς δίδει, τῆς ἐπεκτάσεως μὲ μονομερῆ μας δήλωσι τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης μας (χωρικῶν ὑδάτων) στὰ δώδεκα μίλια, ἀφοῦ τέτοιο ἐνδεχόμενο ἔσπευσε ἡ Τουρκία νὰ ἀναγάγῃ σὲ «αἰτία πολέμου» (casus belli), ἐμεῖς δὲ ὑποκείμεθα πλέον στὴν ἀνωτέρω δέσμευσι νὰ ἀποτρέπουμε τὶς συγκρούσεις! Καὶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ ἐπέκτασι τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στὰ δώδεκα μίλια θὰ κατέλυε νομικῶς ἀρκετὲς τουρκικὲς ἀμφισβητήσεις. Ἑπομένως, μόνον ἀφρόνως μέχρι σήμερα, μὲ βλάβη τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων δὲν προήλθαμε σ’ αὐτήν, καὶ μάλιστα ἔκτοτε, ἀπὸ τὴν θλιβερὴ ἐκείνη συμφωνία τῆς Μαδρίτης, ἐπαύσαμε ἀκόμη καὶ τὴν ἁπλῆ ἀναφορὰ τοῦ ἐνδεχομένου ἐπεκτάσεως τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων σύμφωνα μὲ τοὺς κανόνες τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς Θαλάσσης !…

4.- Τώρα τὸ μνημονευθὲν ὑπεράνω τῆς θαλασσίας περιοχῆς Καρπάθου ἐπεισόδιο ἑλληνοτουρκικῆς ἀεροπορικῆς συγκρούσεως, τὸ ὁποῖο, ἐκτὸς ἄλλων, ἐστοίχισε τὴν ζωὴ σὲ ἕνα σμηναγό μας, ἀπέδειξε κατὰ τρόπον ψηλαφητῶς τραγικόν, ὅτι ἡ πολιτική μας θωπειῶν, ἐνδοτικότητος καὶ ὑποχωρήσεων ἔναντι τῆς Τουρκίας τίποτε δὲν ἀποδίδει, ἀντιθέτως μάλιστα γιγαντώνει τὴν εἰς βάρος μας προκλητικότητα καὶ ἐπιθετικότητά της. Λογικῶς ἑπομένως θὰ ἔπρεπε τὸ ἐν λόγῳ ἐπεισόδιο νὰ νουθετήσῃ τοὺς πάντες καὶ νὰ σημάνῃ τὴν κοινὴ ἐπὶ τέλους παραδοχή, ὅτι ἐπιβάλλεται μεταβολὴ ἄρδην τῆς στάσεώς μας ἔναντι τῆς Τουρκίας μὲ ὁλοσχερῆ ἐγκατάλειψιν ὅλων τῶν, ὡς ἀνωτέρω, χειρονομιῶν μας ἐνδοτικότητος καὶ ἀφρόνου συνθηκολογήσεως.

Αὐτοενοχοποίησις

Ὅμως, κατὰ πρωτοφανῶς παράδοξο τρόπο, παριστάμεθα μάρτυρες τοῦ ἀντιθέτου ἀκριβῶς φαινομένου! Μὲ ἀφορμὴ τὸ ἀνωτέρω ἐπεισόδιον ἄρχισε νὰ καταβάλλεται ἐργώδης προσπάθεια αὐτοενοχοποιήσεώς μας, ὄχι, ὅπως θὰ ἔπρεπε, γιὰ τὴν χαραχθεῖσα κυρίως μὲ τὰ Συμπεράσματα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἑλσίνκι τῆς 10.12.1999 ὀλεθρία πολιτικὴν ἐνδοτισμοῦ καὶ ὑποχωρήσεών μας, ἀλλά, ἀντιθέτως, διότι περίπου ἀθετήσαμε καὶ δὲν ἀνεπτύξαμε περαιτέρω τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἐθνικῆς συνθηκολογήσεως! Ἔφθασαν μάλιστα μέχρι σημείου νὰ χλευάζουν ὡς «μὴ σοβαρὴ» τὴν ἐθνική μας θέσι δεκαετιῶν, ὑπὸ ὅλες τὶς Κυβερνήσεις, ὅτι τὸ μόνο πρόβλημά μας μὲ τὴν Τουρκίαν εἶναι αὐτὸ τῆς ὁριοθετήσεως τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῶν νησιῶν μας τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, καίτοι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἦτο καὶ εἶναι ἡ μόνη ἐθνικῶς ἀξιοπρεπὴς καὶ ἐπιβεβλημένη! Καὶ τὴν χλευάζουν τώρα ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ὁποίων ὡς ὑπευθύνων ἡγετῶν ἠκολουθήθη ἡ πολιτικὴ αὐτή! Καὶ ὅλη ἡ ἐκστρατεία αὐτὴ αὐτοενοχοποιήσεως ἀναπτύσσεται μὲ κύρια ἐπῳδό, ἰδίως ἀπὸ διάφορα Μ.Μ.Ε., ἐφημερίδες καὶ ραδιοτηλεοπτικοὺς διαύλους, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐγκατάλειψι τῆς ἀκολουθουμένης ἐπὶ τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων δῆθεν ἀνενδότου καὶ ἀδιεξόδου ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, μὲ ἐπικέντρωσι στὴν ἀνάγκη παραπομπῆς τῶν ὅλων ἐνώπιον τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης. Φυσικὰ ἠκολουθήθη καὶ στὴν περίπτωσιν ἡ δοκιμασμένη πρακτικὴ τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων, τοῦ ἀποκλεισμοῦ δηλαδὴ ἀπὸ τὴν σχετικὴ δημοσιότητα κάθε μὴ ἀρεστῆς ἀντιπάλου γνώμης, ὅταν συνέβαινεν ἡ ἐπιχειρηματολογία της νὰ εἶναι πειστικωτάτη καὶ ἀκαταμάχητος. Προφανῶς, γιὰ νὰ μὴ χαλάσῃ ἡ σούπα τῆς ἐπιδιωκομένης ἁμαρτωλῆς ποδηγετήσεως τῆς ἀνυποψιάστου κοινῆς γνώμης τῶν Ἑλλήνων.

Ἀδιανόητη πρότασις

Μάλιστα ὁ σχετικὸς ζῆλος ἔφθασε μέχρι προτάσεως ἀδιανοήτου: νὰ στέρξουμε, ὅπως στὶς ἐπιλυτέες ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης διαφορές μας μὲ τὴν Τουρκία συμπεριληφθοῦν καὶ τὰ «χωρικὰ ὕδατα καὶ ἡ ἔκτασί τους», καθὼς καὶ ἡ «ἀποστρατικοποίησι τῶν νησιῶν» μας, ἀορίστως, χωρὶς νὰ διευκρινίζεται, ἐὰν πρόκειται γιὰ ὅλα τὰ νησιά μας ἢ μόνον γιὰ τὰ ἔναντι τῶν Μικρασιατικῶν ἀκτῶν (τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου). Καὶ εἶναι ἡ πρότασις αὐτὴ ἀδιανόητος, διότι ἡ μὲν ἔκτασι τῶν χωρικῶν ὑδάτων ὁρίζεται ἀπὸ τὶς διεθνεῖς συνθῆκες καὶ τὰ διεθνῆ νόμιμα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενο δικαστικοῦ καθορισμοῦ, ἀφοῦ κάτι τέτοιο θὰ διήνοιγε τὸ ἀνεπίτρεπτον ἐνδεχόμενον ἀνακαθορισμοῦ τους, δηλαδὴ τῆς καταργήσεως ὑφισταμένων κανόνων μὲ δικαστικὴν ἀπόφασιν (!)∙ ἡ δὲ ἀποστρατικοποίησις τῶν νήσων ἀποτελεῖ θέμα καθαρώτατα πολιτικό, συνδεόμενο ἀμέσως πρὸς τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλεια τῆς χώρας καὶ τὴν ἐθνική μας κυριαρχία καὶ ἑπομένως χωρὶς τὴν ἄφρονα ἀπεμπόλησι αὐτῶν σὲ καμμία περίπτωσι δὲν ἠμπορεῖ καὶ αὐτὴ νὰ καταστῇ ἀντικείμενο κρίσεως τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου.

Ὅμως, ὄχι μόνον γιὰ τὰ σοβαρώτατα αὐτά, ἀλλὰ καὶ ἡ συνολικὴ δέσμευσί μας, ἤδη μὲ τὴν συνυπογραφὴ καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τῶν Συμπερασμάτων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἑλσίνκι τῆς 10.12.1999, περὶ ὑποβολῆς τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν διενέξεων στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης, οὐσιαστικῶς ἀποτελεῖ σαφῶς ἐπικίνδυνη καὶ ἐθνικῶς ἐπιζήμια αὐτοπαγίδευσί μας. Καὶ ἰδοὺ διατί:

5.- Ἐν πρώτοις, τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον τῆς Χάγης στερεῖται ἐν προκειμένῳ πάσης δικαιοδοσίας! Καὶ δὲν ἀποκλείεται, ἑπομένως, νὰ κηρύξῃ τὴν θεσμική του ἀναρμοδιότητα, ὁπότε τὸ ἀδιέξοδο θὰ εἶναι πλῆρες.

Καὶ στερεῖται δικαιοδοσίας, διότι, κατὰ τὸ ἄρθρον 36 § 3 τοῦ Καταστατικοῦ τῶν ῾Ηνωμένων ᾽Εθνῶν καὶ τὸ ἄρθρον ἐπίσης 36 τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, αὐτὸ ἐπιλαμβάνεται τῆς ἐπιλύσεως μόνον «νομικῶν» διαφορῶν. ῎Ηδη δὲ ἀπὸ τῶν συνθηκῶν τοῦ Λοκάρνο (1926) ὡς νομικὴ διαφορὰ θεωρεῖται καὶ νοεῖται μόνον «ἡ ἀμοιβαία ἀμφισβήτησις νομίμου δικαιώματος». Εἰς τὴν περίπτωσι ὅμως τῶν ἑλληνο-τουρκικῶν διενέξεων οὔτε ἡ ῾Ελλὰς ἀμφισβητεῖ «νόμιμο δικαίωμα τῆς Τουρκίας», ἀφοῦ κανένα νόμιμο δικαίωμα ἐπὶ ἑλληνικῶν ἐδαφῶν δὲν προβάλλει ἡ Τουρκία (ποὺ νὰ ἀμφισβητῇ ἡ ῾Ελλάς)· ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ Τουρκία ἀμφισβητεῖ τὰ ὑπὸ τῆς ῾Ελλάδος προβαλλόμενα «νόμιμα δικαίωματά» της. Π.χ. στὴν περίπτωσι τῆς βραχονησῖδος Ἴμια, οὔτε προβάλλει ἡ Τουρκία νόμιμο δικαίωμα, ποὺ νὰ ἀμφισβητῇ ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἀμφισβητεῖ τὸ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος προβαλλόμενο «νόμιμο δικαίωμά» της, τὸ βασιζόμενο ἐπὶ τῶν διεθνῶν συνθηκῶν εἰρήνης καὶ ἐνσωματώσεως τῆς Δωδεκανήσου (1947) ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ᾽Ιταλο-τουρκικὴν τοῦ 1932∙ ἀφοῦ ἡ Τουρκία ἀντιπαρέρχεται τὶς διεθνεῖς αὐτὲς συνθῆκες, ὑποστηρίζουσα μάλιστα διὰ τὴν χρονικῶς δευτέραν, τοῦ 1947, ὅτι δὲν τὴν δεσμεύει, διότι δὲν ἦτο συμβαλλομένη καὶ ἡ ἰδία εἰς αὐτήν, καὶ προτείνει ἁπλῶς «ἀνασυζήτησιν» τοῦ ὅλου «προβλήματος» τοῦ Αἰγαίου, μὲ τὴν διεκδίκησι ἑκατοντάδων βραχονησίδων, ποὺ τὶς ἐντάσσει σὲ «γκρίζες ζῶνες», δηλαδὴ ἀμφισβητεῖ εὐθέως ὁλόκληρον τὸ ὑφιστάμενον νομικὸν καθεστὼς τοῦ Αἰγαίου!

Μὲ καμμιὰ ἑπομένως λογικὴ δὲν πρόκειται «ἀμοιβαία ἀμφισβήτησις νομίμου δικαιώματος», ὁπότε καὶ μόνον θὰ εἴχαμε «νομικὴ διαφορά», ἐπιλυτέα ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο. ῎Αλλωστε, μὲ τὴν ἀνωτέρω ἐπίσημη τοποθέτησι τῆς Τουρκίας ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπισημαίνεται ἐντονώτατα ὁ πολιτικὸς καθαρῶς χαρακτὴρ τῆς διενέξεως.

᾽Ακόμη, ἡ ὑπαγωγὴ μιᾶς νομικῆς διαφορᾶς εἰς τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο ἐνέχει ἀπὸ μόνη της τὴν ἀναγνώρισι ἀμοιβαίως ἀπὸ τὸ κάθε μέρος, ὅτι τὸ ἄλλο μέρος ἀμφισβητεῖ τὸ νόμιμο δικαίωμά του. ῎Ετσι, μὲ δεδομένον, ὅτι στὶς ἴδιες, ὡς ἀνωτέρω, συνθῆκες θεμελιοῦται ἡ ἐθνική μας κυριαρχία ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς Δωδεκανήσου, μὲ τὸ νὰ δεχθοῦμε τὴν δικαιοδοσία τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου π.χ. γιὰ τὴν βραχονησῖδα Λίμνια (῎Ιμια), εἶναι σὰν νὰ ἀποδεχόμαστε τὴν ἀμφισβήτησι ἀπὸ τὴν Τουρκία τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ Δωδεκανησιακοῦ νησιωτικοῦ συμπλέγματος! Καὶ ἂς μὴ ξεχνᾶμε σχετικῶς, ὅτι οἱ Τοῦρκοι δὲν παραλείπουν, νὰ ἐπαναλαμβάνουν, ὅτι κακῶς ἠνέχθησαν τὴν ἐνσωμάτωσι τῆς Δωδεκανήσου εἰς τὴν μητέρα Ἑλλάδα. Δὲν ἀποκλείεται ἑπομένως καθόλου νὰ προβάλουν καὶ τὴν ἐπιβουλή τους αὐτὴ ὡς «ἐκκρεμοῦσα» μαζί μας «συνοριακὴ διαφορά» τους ἢ ὡς «ἄλλο σχετικὸ θέμα».

6.- Μὲ τὴν αὐτοδέσμευσί μας γιὰ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο, ἐγκατελείψαμε, προκειμένου νὰ καθιδρυθῇ ἡ ἁρμοδιότης του, τὴν ἐπίκλησι τοῦ πολιτικοῦ χαρακτῆρος τῶν ἑλληνο-τουρκικῶν διενέξεων. Ἔτσι ὅμως ἀπωλέσαμε τὴν δυνατότητα, νὰ ἐπισημαίνουμε διαρκῶς, ὅτι ἡ Τουρκία μὲ τὶς ἀξιώσεις της ἀντιστρατεύεται τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν (τὸ «status quo») τῆς περιοχῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ τὴν περιάγει σὲ δυσμενεστάτη θέσι, διότι καὶ ὁ Χάρτης τῶν ῾Ηνωμένων ᾽Εθνῶν καὶ ὅλες οἱ ἔκτοτε διεθνεῖς συνθῆκες, ποὺ θεσπίζουν τὸ ἀπαραβίαστον τῶν ὑφισταμένων συνόρων, ρητῶς ἀπαγορεύουν. ῾Οπότε μὲ τέτοια σταθερῶς τηρουμένη ἰδική μας πολιτικὴ καὶ δὲν θὰ ἀπομένῃ εἰς τὴν Τουρκία, ἐὰν θελήσῃ νὰ ἐμμείνῃ στὶς ἀξιώσεις της σὲ βάρος μας, ἄλλη ὁδὸς ἀπὸ τὸν πόλεμον. Τὸν ὁποῖον καὶ βεβαίως διὰ πολλοὺς λόγους δὲν θὰ ἀποτολμήσῃ.

Ἄμεσος κίνδυνος

7.- Κυρίως ὅμως ἀναδύεται ὁ ἄμεσος κίνδυνος τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο νὰ ἐκφέρῃ, ἐν ὄψει τῆς ἀληθινῆς φύσεως τῶν διαφορῶν, πολιτικὴ κρίσι, δηλαδὴ κρίσι σκοπιμότητος, ποὺ ἀπὸ ἄλλους θὰ ὑπαγορευθῇ.

Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλό. Ἀφοῦ οἱ διενέξεις μας μὲ τὴν Τουρκία ἔχουν, ὅπως ἐξετέθη, πολιτικὸν ἀποκλειστικῶς χαρακτῆρα, πολιτικὴ ἀναμένεται νὰ εἶναι καὶ ἡ ἐτυμηγορία τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, ἐὰν αὐτὸ ἐπιληφθῇ κατ’ οὐσίαν τῆς ἐκδικάσεώς των καὶ δὲν κηρύξῃ τὴν ἀναρμοδιότητά του. Ἀλλὰ οἱ ἐντεῦθεν κίνδυνοι εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων πελώριοι. Καὶ ἰδοὺ διατί:

Ἐτυμηγορία πολιτικὴ ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου μόνον κατὰ τὶς ὑπαγορεύσεις τῶν ἰσχυρῶν καὶ ἐπιβούλων θὰ ἐκδοθῇ. Δηλαδή, μόνον εὐνοϊκὴ γιὰ τὰ ἐθνικὰ ἑλληνικά μας συμφέροντα δὲν πρόκειται νὰ εἶναι!

Καὶ τὸ πρᾶγμα ἔχει τὴν ἐξήγησίν του. Πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ ἐμπιστευθῇ οἱοσδήποτε ἐχέφρων ἄνθρωπος τὴν ἐπίλυσιν πολιτικῆς διενέξεως, καὶ μάλιστα μεταξὺ Κρατῶν, εἰς τοὺς συγκροτοῦντας τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον τῆς Χάγης, δηλαδὴ εἰς τὰ 15 μέλη του; Συγκεκριμένως, μὲ ποιὲς ἐγγυήσεις ἀμερο-ληψίας; ῞Οταν εἶναι δεδομένον, -καὶ ὅσοι ἔχομεν ἀσκήσει δικαστικὰ καθήκοντα ἐκ πικρᾶς προσωπικῆς ἐμπειρίας γνωρίζομεν-, ὅτι ἡ εὔορκος ἐπιτέλεσις τοῦ καθήκοντος, ὀδυνηρὰ καθ᾽ ἑαυτήν, εἶναι ἐξόχως ἐπικίνδυνος, ὅταν πρόκειται περὶ ὑποθέσεων, οἱ ὁποῖες ἔστω καὶ ἐμμέσως ἔχουν πολιτικὸν χαρακτῆρα, μὲ ἐπικινδυνότητα ἐξικνουμένην πολλὲς φορὲς μέχρι καὶ ἀπειλῶν θανατώσεως (τοῦ δικάζοντος ἢ καὶ μελῶν τῆς οἰκογενείας του);῞Οταν λοιπὸν θέλει ἀσυμβίβαστη γενναιοφροσύνη καὶ ἀπροσμέτρητη ψυχικὴ ἀντοχὴ ἡ σωστὴ ἄσκησις τοῦ δικαστικοῦ καθήκοντος, ἀκόμη καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων εἰς τὸ πλαίσιον τῆς ἐσωτερικῆς δικαιοδοσίας ἑνὸς Κράτους, δηλαδὴ χωρὶς νὰ εἶναι κἂν ἐριστὰ δικαιώματα ἢ συμφέροντα αὐτοῦ· ἀντιλαμβάνεται ὁ καθένας τὸ πόσον ἀπείρως δυσκολώτερα γίνονται τὰ πράγματα γιὰ τοὺς δικάζοντες, ὅταν ἐπιζητεῖται δικαστικὴ ἐπίλυσις διενέξεων πολιτικῆς φύσεως μεταξὺ κρατῶν. Διότι τότε ὁ καταναγκασμός, ἀπὸ Κράτη πλέον ἀσκούμενος, εἶναι ἀφόρητος καὶ ἔτσι ἰδιαιτέρως ἀποτελεσματικός. Καὶ βεβαίως τὰ Κράτη οὔτε θὰ διστάσουν εἰς τὴν ἄσκησίν του, πρὸς ἐκμαίευσιν ὑπηρετούσης ἄνομα συμφέροντά των ἀποφάσεως, τοὐλάχιστον ὅσα δὲν διστάζουν καὶ τοὺς κανόνες τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου συνεχῶς νὰ παραβιάζουν ἢ καὶ τὶς διεθνεῖς συνθῆκες ἀσυστόλως νὰ ἀθετοῦν. Καὶ ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι μόνον ἡ «ἀντίδικός» μας Τουρκία, εἶναι ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἄλλοι μὲ διαπλεκόμενα μὲ αὐτὴν συμφέροντα, μεγάλοι καὶ ἰσχυροὶ τοῦ παγκοσμίου πανθέου τῶν διεθνῶς ἀνομούντων. Αὐταπατώμεθα λοιπόν, ἐὰν ἀναμένωμεν ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον ἀκεραιότητα κρίσεως καὶ Δικαιοσύνην ἐπὶ τῶν πολιτικῶν μας διενέξεων μὲ τὴν Τουρκία. Γιατὶ ἐθελοτυφλοῦμε καὶ δὲν ἀτενίζουμε κατάματα τὴν κρατοῦσα σὲ οἰκουμενικὴ κλίμακα διαπολιτειακὴ πολιτικὴ πρακτική; Γιατὶ δὲν συνετιζόμεθα ἀπὸ τὴν 30ετῆ καὶ πλέον τραγῳδία τῶν Κυπρίων ἀδελφῶν μας;

Ὀδυνηρά παραδείγματα

Μὲ αὐτὰ δὲν ἐκφέρεται βεβαίως ἀπαξιωτικὴ κρίσις γιὰ τὴν ὕπαρξι καὶ τὴν ἀποστολὴ Διεθνῶν Δικαστηρίων. Κάθε ἄλλο. Διότι, ὅταν πρόκειται περὶ τῆς θεσμικῆς ἀποστολῆς των, ὅταν δηλαδὴ καλοῦνται νὰ ἀποφανθοῦν ἐπὶ νομικῶν διαφορῶν, τότε ὁ περιορισμός των εἰς τὴν ἐφαρμογὴν κανόνων δικαίου (τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου ἢ διεθνῶν συνθηκῶν), λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ μονοσημάντου αὐτῶν, περιορίζει εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ τὰ ἐνδεχόμενα αὐθαιρεσίας, ἑπομένως καὶ καταναγκασμοῦ πρὸς διάπραξιν αὐτῆς. Ἄν καὶ ἐπὶ τοιούτων διαφορῶν δὲν λείπουν ὀδυνηρὰ ἀντίθετα παραδείγματα. Δηλαδὴ ἀποφάσεων ἀπροσδοκήτων, ποὺ δὲν ἐφαρμόζουν εἰς τὴν πραγματικότητα κανόνες δικαίου, ἀλλὰ ὑπηρετοῦν πειθηνίως πολιτικές, ἐπὶ τοῦ διεθνοῦς πεδίου, σκοπιμότητες. Ἁπλῶς ἂς θυμηθοῦμε σχετικῶς ἐμεῖς οἱ ῞Ελληνες τὸ προηγούμενο τῆς προσφυγῆς μας εἰς τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης, ὅταν ἡ Τουρκία τὸ 1976 ἐπεχείρησε γεωλογικὲς ἔρευνες εἰς τὴν περιοχὴ τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῆς Ἑλλάδος. Τότε τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο, μὲ «διαταγή» του μὲν τῆς 11ης Σεπτεμβρίου 1976 ἀπέρριψε τὸ αἴτημά μας γιὰ προσωρινὰ μέτρα, μὲ τὸ αἰτιολογικό, ὅτι δὲν πάθαμε «ἀνεπανόρθωτη βλάβη» καὶ σὲ περίπτωσι ζημίας μας θὰ ἔχουμε δικαίωμα ἐπανορθώσεώς της (!)· μὲ τὴν ἀπόφασί του δὲ τῆς 19ης Δεκεμβρίου 1978 κηρύχθηκε ἀναρμόδιο, νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς διαφορᾶς!…

8.- Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐθνική μας ἐμπειρία ἀπὸ τὴν δικαιοδοτικὴ δραστηριότητα τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης, καὶ μάλιστα ἐπὶ νομικῆς τότε ἑλληνο-τουρκικῆς διαφορᾶς. Ἀντιλαμβάνονται λοιπὸν ὅσοι δὲν ἐθελοτυφλοῦν, τὶ μᾶς ἐπιφυλάσσει ἡ κρίσις τοῦ Δικαστηρίου αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἀκραιφνῶς μόνον πολιτικοῦ χαρακτῆρος διενέξεών μας μὲ τὴν Τουρκία, κρίσις ἡ ὁποία ἐν τούτοις μὲ τόσον θόρυβον ἐπιζητεῖται. Καὶ ἐπὶ τέλους, ἂς ἀναλογισθοῦμε ἀκόμη, γιατὶ τὴν πρότασιν αὐτὴν μὲ τόσον ἐνθουσιασμὸν ὑπεδέχθη, μόλις ἐξεδηλώθη στὴν ἐθελοτυφλουμένην χώραν μας, καὶ σταθερῶς ἐπικροτεῖ σύσσωμος ὁ Τουρκικὸς τύπος. Ὄχι φυσικὰ γιὰ τὸ καλό μας…

Τό συμπέρασμα

Ἐν ὄψει ὅλων τῶν προεκτεθέντων προβάλλει ὁλοφάνερο τὸ συμπέρασμα: ἡ ἀνάδειξις τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης σὲ τελικὸ κριτὴ τῶν πολιτικῶν μὲ τὴν Τουρκία διαφορῶν μας εἶναι σαφῶς ἐπικίνδυνη καὶ θὰ ἀποβῇ βλαπτικὴ γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα.

ΠΗΓΗ: http://www.antibaro.gr/article/25606#comment-26507

Σ.γ.: Με λίγα λόγια ο τέως πρόεδρος Χρήστος Σαρτζετάκης ΤΑ ΕΙΠΕ ΟΛΑ!

Βλέπετε κάτι να έχει αλλάξει από το 1897 (1ο σιωνιστικό συνέδριο στη Βασιλεία της Ελβετίας) ως τα σήμερα;

ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

(ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ)

Ο τίτλος βγήκε από το 21ο πρωτόκολλο του βιβλίου “Τα Μυστικά Σχέδια του Διεθνούς Σιωνισμού – τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, έκδοση Α ́, ένα βιβλίο – φωτογραφία της εποχής μας”. Συγγραφέας του είναι ο αείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, γνωστός για τους αγώνες του σε όλους τους τομείς (πολιτικούς, κοινωνικούς, αποκαλύψεων σχεδίων σκοτεινών δυνάμεων κ.λ.π.).

Για όσους δεν γνωρίζουν∙ το βιβλίο των Πρωτοκόλλων είναι ένα κείμενο αντιλεγόμενο. Οι Σιωνιστές λένε πως πρόκειται για πλαστό βιβλίο.

Οι αντισιωνιστές το θεωρούν γνήσιο. Για μας η συζήτηση περιττεύει αφού μιλάει η πράξη… Έτσι μ’ αυτή τη διαπίστωση, αρχίζει τον πρόλογο του βιβλίου του ο συγγραφέας του.

Η απόδοση στη Νεοελληνική και τα σχόλια βοηθούν τον αναγνώστη να καταλάβει τα βαθύτερα σχέδια του σκοτεινού παρασκηνίου και να λύσει πολλές απορίες! Τα “Πρωτόκολλα” είναι το αντίθετο του παγκόσμιου σχεδίου του Θεού.

Ο Χριστιανισμός, στην Ορθόδοξη – Ορθόπρακτη έκφρασή του είναι το αντίθετο (αντίδοτο) των “Πρωτοκόλλων”.

Μόνο το σωστό (ορθόδοξο) δόγμα οδηγεί στη σωστή ζωή (ορθοπραξία). Το “κλείσιμο” της Αλήθειας στους τέσσερις τοίχους του Ναού, είναι πονηρό κατασκεύασμα του σκοτεινού παρασκήνιου και μπορούν οι “αγαθοί ισραηλίτες” να καταλάβουν τις παγίδες που τους στήνουν οι σκοτεινές δυνάμεις.

Το 21ο Πρωτόκολλο που ακολουθεί ρίχνει φως στο πρόβλημα του χρέους και προβληματίζει αρκετά σε σχέση με τη σύγχρονη ελληνική οικονομική πραγματικότητα.

Ακόμη ο Σιωνισμός καλά κρατεί χάρη στη φιλαργυρία των ηγετίσκων που ψηφίζουμε

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 21

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Τα εσωτερικά δάνεια. Το παθητικό κι’ οι φόροι. Οι μετατροπές. Τα  Ταμιευτήρια και το εισόδημα. Κατάργηση του Χρηματιστηρίου. Φορολογία των βιομηχανικών αξιών.

Θα προσθέσω σ’ ό,τι σας είπα στην προηγούμενη συνεδρίαση μια λεπτομερή ανάλυση των εσωτερικών δανείων. Για τα εξωτερικά δάνεια δεν θα πω τίποτα άλλο, γιατί αυτά υπήρχαν για να γεμίζουν τα χρηματοκιβώτιά μας με το εθνικό χρήμα των Χριστιανών, για το Κράτος μας όμως δεν θα υπάρχει πια εξωτερικό δάνειο. Εμείς είχαμε επωφεληθεί από τις διαφορές των κυβερνώντων και την αμέλειά τους, για να εισπράξομε ποσά διπλάσια, τριπλάσια και ακόμα μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών χρήμα που καθόλου ουσιαστικά δεν το χρειάζονταν.

Ποιος λοιπόν θα μπορούσε να κάμει το ίδιο και για μας; Γι’ αυτό θα εκθέσω με κάθε λεπτομέρεια τα σχετικά με τα εσωτερικά δάνεια μονάχα.

Όταν τα Κράτη εκδίδουν κάποιο δάνειο, καλούν το κοινό να εγγραφεί για την αγορά των σχετικών ομολογιών. Για να είναι οι ομολογίες προσιτές σ’ όλους, εκδίδουν ομολογίες από 100 μέχρι 1000 μονάδων.

Στους πρώτους που θα εγγραφούν δίνουν κάποιο παραπανίσιο όφελος. Την επομένη δημιουργείται τεχνητή ύψωση, γιατί δήθεν  όλος ο κόσμος πέφτει με τα μούτρα κι’ αγοράζει. (Σ.γ.:Πρόκειται για τεχνική ζήτηση που στηρίζεται πάνω στην φιλαργυρία των χριστιανών, στη δίψα τους για κέρδος). Σε λίγες μέρες τα ταμεία του Κράτους είναι γεμάτα – έτσι λέει η Κυβέρνηση! – και δεν ξέρουν τί να κάμουν όλο το χρήμα (τότε γιατί το παίρνουν;)! Η εγγραφή υπερκαλύπτει συνήθως το ποσό του δανείου. Τόση είναι η εμπιστοσύνη του κόσμου στο Κράτος. (Σ.γ.: Το οποίο φυσικά δεν δίνει δεκάρα για τους πολίτες του και είναι το ίδιο φιλάργυρο καθώς εκπροσωπείται από εξίσου άσωτους, ιδιοτελείς και φιλάργυρους αστούς πολιτικούς που δεν τους ενδιαφέρει το λειτούργημα του πολιτικού αλλά πως θα αυξήσουν την προσωπική τους περιουσία).

Όταν όμως τελειώσει η κωμωδία αυτή, (σ.γ.: η πώληση ομολόγων) βρίσκονται (οι κυβερνώντες) μπροστά σε παθητικό και μάλιστα βαρύτατο. Για να πληρωθούν οι τόκοι πρέπει να καταφύγουν σε νέα δάνεια, που αντί να εξοφλούν, απλώς αυξάνουν τα παλιά χρέη. (Σ.γ.: Στην Ελλάδα οι ανίκανοι που κατευθύνουν την οικονομία παραπλανούν τον λαό που είναι άσχετος με το πώς δουλεύει η διαβολική αστική οικονομία, διαφημίζοντας την απάτη που του κάνουν με το σύνθημα: «Επιτέλους μπήκαμε στις αγορές:» Κούνια που κούναγε τους Έλληνες και κάθε δανειζόμενο λαό!) Όταν το δάνειο φαγωθεί, πρέπει με νέα δάνεια να καλυφθεί όχι το κεφάλαιο των δανείων, αλλά μονάχα οι τόκοι τους. Οι τόκοι τους είναι παθητικοί, χρησιμοποιούμενοι προς κάλυψη του παθητικού.

Έρχεται ύστερα ο καιρός των πληρωμών που αφορά την πληρωμή των τόκων κι’ όχι των δανείων και βέβαια ύστερ’ από συνεννόηση με τους δανειστές. ‘Αναγγέλλοντας κάποια μετατροπή προσφέρονται ν’ αποδώσουν το κεφάλαιο σ’ αυτούς που δεν θα δέχονται μ’ ευχαρίστηση την μετατροπή των ομολογιών τους σε χρήμα. Αν όμως όλοι οι δανειστές ζητούσαν το κεφάλαιο τους τότε οι Κυβερνήσεις θα πιάνονταν στα ίδια τα δίχτυα τους και θα βρίσκονταν σ’ αδυναμία να πληρώσουν το χρήμα που δήθεν προσέφεραν. Ευτυχώς οι υπήκοοι των Χριστιανικών Κρατών, ελάχιστα καταλαβαίνοντας από οικονομικά ζητήματα, προτίμησαν πάντα να χάσουν ένα ποσοστό από την τιμή των αξιών και τους τόκους των από τον κίνδυνο νέας τοποθέτησης των χρημάτων τους κι’ έτσι δεν δίνουν στις Κυβερνήσεις τη δυνατότητα να ξεφορτώνονται παθητικό πολλών εκατομμυρίων.

Με τα εξωτερικά, βέβαια, δάνεια οι Χριστιανοί δεν σκέπτονται να κάμουν κάτι τέτοιο, γιατί ξέρουν πως εμείς δεν θα δεχθούμε συμβιβασμό, αλλά θ’ απαιτήσουμε όλο το χρήμα. (Σ.γ.: Η γνωστή μέθοδος του Σάϋλοκ στον έμπορο της Βενετίας). Μια τέτοια αναγνωρισμένη πτώχευση θα καταρρίψει διεθνώς το γόητρο της χώρας και θ’ αποδείξει την αποτυχία της Κυβέρνησης να προστατεύσει τα συμφέροντα του λαού.

Εφιστώ όλη την προσοχή σας στο γεγονός αυτό καθώς και στο εξής: Σήμερα όλα τα εσωτερικά δάνεια εξυπηρετούνται από τα λεγόμενα κυμαινόμενα χρέη, δηλαδή χρέη που η λήξη τους είναι κατά το μάλλον και ήττον προσεχής. Τα χρέη αυτά αποτελούνται από τα χρήματα πούχουν κατατεθεί σ’ εφεδρικό ταμείο ή στο Ταμιευτήριο. Επειδή τα κεφάλαια αυτά μένουν πολύ χρόνο στα χέρια της Κυβέρνησης, εξατμίζονται για την πληρωμή των τόκων των εξωτερικών δανείων και στη θέση τους βάζουν ίσα ποσά από τα τακτικά έσοδα. Τα τελευταία αυτά είναι τα έσοδα με τα οποία κλείνονται οι τρύπες των κρατικών ταμείων των Χριστιανών.

Όταν θα καθίσωμε στο θρόνο του Κόσμου, (σ.γ.: με τον Μεσσία ,μας παγκόσμιο Ηγέτη) όλοι αυτοί οι οικονομικοί συνδυασμοί θα καταργηθούν ολότελα, γιατί είναι ξένοι προς τα δικά μας συμφέροντα. Θα καταργήσωμε επίσης όλα τα χρηματιστήρια, γιατί δεν είναι επιτρεπτό το γόητρο μας να εξαρτάται από την αυξομείωση της τιμής των χρεογράφων μας. Διά νόμου θα καθορισθεί η τιμή τους να είναι ίση προς την αξία τους χωρίς διακυμάνσεις (η ύψωση φέρνει τη μείωση και μ’ αυτό τον τρόπο κάποτε παίζαμε στα χρηματιστήρια και πλουταίναμε σε βάρος των κορόϊδων Χριστιανών)!

Θ’ αντικαταστήσωμε τα Χρηματιστήρια με μεγάλα ειδικά πιστωτικά ιδρύματα, που προορισμός τους θάναι να καθορίζουν την τιμή των βιομηχανικών αξιών ανάλογα με την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης.Τα ιδρύματα αυτά θάναι σε θέση να ρίχνουν στην αγορά σε μια μέρα βιομηχανικές αξίες 500 εκατομμυρίων μονάδων. Έτσι, όλες οι βιομηχανίες θα εξαρτώνται από μας. Μπορείτε να καταλάβετε ποια δύναμη θ’ αποκτήσομε με το μέσο αυτό.

https://docplayer.gr/16651190-Pagkosmia-diakyvernisi-koini-thriskeia.html

Δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα ΑΓΩΝΑΣ Δεκέμβρη του 2011

  Ή αυτοί (σ.γ.: η κατεστημένη Ελίτ) ή εμείς!!!

Από την Ελληνική Λαϊκή Συσπείρωση (ΕΛ.ΛΑΣ) λάβαμε την πιο κάτω ανακοίνωση σε σχέση με την πρόεδρο της Δημοκρατίας: Υπάρχει άραγε εχέφρων νους που να διαφωνεί;

Το δίλημμα

                                Με την πρόταση του μέλους της «ανεξάρτητης Δικαιοσύνης» ως προέδρου της «Δημοκρατίας», ακούσαμε πάλι τους αργυρώνητους κονδυλοφόρους να εκθειάζουν την Νέα Εποχή. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων επέβαλε ξανά τις εθνοκτόνες θελήσεις της και ζητωκραυγάζει ανενδοίαστα. Και βγάζοντάς μας την γλώσσα μας εμπαίζει κατάμουτρα όταν, με βάση το Σύνταγμα, σε περίπτωση πολέμου, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα τεθεί επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τι περιμένουμε από έναν ερπετοειδή «θεσμό» στην περίπτωση αυτή, όταν γνωρίζουμε ότι η Πρόεδρος είναι «άπατρις», «ανθέλλην» και υποχείριο των σκοτεινών δυνάμεων που αντιστρατεύονται την ύπαρξη του Έθνους μας; Ας θυμηθούμε την κακοδικία της Συμφωνίας των Πρεσπών και τις τόσες αντικοινωνικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί υπό την προεδρία της (συντάξεις, Μεταλλεία του χρυσού, κ.λ.π…). Ας θυμηθούμε τις γλοιώδεις απόψεις της στο διεπιστημονικό συνέδριο της μεγάλης απάτης της Κλιματικής Αλλαγής, των 701 δις €, στα Χανιά (25-26 Οκτωβρίου 2019), που εάν εγκριθεί θα ενταφιάσει ό,τι απόμεινε από την Ελλάδα.

Εκ των πράξεων γνώσεσθε αυτούς!

Η πολιτική σκηνή έχει κατακλυσθεί από καρικατούρες αγράμματων, ακαλλιέργητων και ανίκανων ηγεσιών, από χυδαίους λαϊκιστές, από πολιτικά κοστοβόρα σούργελα που έχει διαμορφώσει η «μεταπολιτευτική» υποκουλτούρα της ελαφρότητας, της ημιμάθειας και της ανεπάρκειας. Και αυτή η «σουργελοποίηση» αποτελεί την πραγματική, την σκοτεινή ηγεμονία ολόκληρου του ανυπόληπτου συστήματος εξουσίας και η κοινωνία δυστυχώς έχει ταυτιστεί μαζί της και κατάντησε μία κοινωνία που στερείται παντελώς συναισθήματος ακόμη και για τον ίδιον τον εαυτό της, μιά κοινωνία που δεν βλέπει ότι κινδυνεύει από όσους την κυβερνούν. Μιά κοινωνία που δεν βλέπει τις αδηφάγες εταιρείες που δηλητηριάζουν, σκοτώνουν και κάνουν σκλάβους τους ανθρώπους προς δόξα της Παγκοσμιοποίησης.

Τα πράγματα πλέον είναι οριακά. Βλέπουμε την οργή του κόσμου και είμασθε ανήσυχοι και προβληματισμένοι. Το καζάνι επίκειται να εκραγεί και μπορεί να ξεσπάσει άγρια θύελλα και τότε ουαί κι αλίμονο σε αυτόν που θα βρεθεί μπροστά σε έναν οργισμένον Λαό. Θα ζήσουμε σκηνές ασύλληπτης αγριότητας, γιατί ο άνθρωπος είναι ένα άγριο θεριό, και θα γίνουν τερατώδεις πράξεις. Δεν ξέρουν όμως οι υπηρέτες του διεθνούς Σιωνισμού ότι όσο στριμώχνεις τον άλλον στη γωνία, κάποια στιγμή θα χυμήξει, χωρίς να νοιάζεται για την ζωή του, και θα σε ξεσκίσει. Δεν ξέρουν όμως αυτά τα κνώδαλα, που εκτρέφονται από τα λύματα των σκοτεινών Στοών, ότι οδηγώντας την κοινωνία σε μιά τρομακτική μελλοντική αγριότητα, πως δεν θα

γλιτώσουν ούτε οι ίδιοι.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ αφήσαμε τις τύχες του Έθνους στα διαχρονικώς πολιτικά τσόλια και τα σκύβαλα που, ως βδέλλες,

εκτρέφονται από το αίμα του Ελληνικού Λαού. Η, μέχρι μυελού οστέων, σαπίλα που τους διακατέχει, μόνο με «φωτιά και τσεκούρι» μπορεί να ιαθεί γιά να σωθεί το ιερό Έθνος των Ελλήνων.

Και μπροστά στον επερχόμενο Αρμαγεδδώνα, εμείς έχουμε την ευθύνη να αλλάξουμε ριζικά την χώρα και τις ζωές των ανθρώπων της.

Η «Δημοκρατία» στο Ελληνικό κράτος βρίσκεται σε κίνδυνο. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την κοινωνική δικαιοσύνη. Θα τα δώσουμε όλα για ένα λαμπρό μέλλον και όχι για τις νύκτες των κρυστάλλων που θέλουν να μας οδηγήσουν.

Θα τα δώσουμε όλα για να έχει αυτή η χώρα μιά εξαιρετική πορεία. Μια πορεία που της αξίζει και την δικαιούται. Μπορούμε να φτιάξουμε μια δικαιότερη Ελλάδα. Ναι, μπορούμε. Και ΔΕΝ έχουμε άλλη επιλογή. Ή τώρα ή ποτέ!!! Ή αυτοί ή εμείς!!!

Για την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ»

ΕΚ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ

Οδυσσέας Τηλιγάδας      Στέργιος Σμυρλής

210 3250220                   6944325056

Να μας εξηγήσουν τι εννοούν Πολιτική Προστασία; Από τι θα μας προστατεύουν;

Εννοούν την προστασία των πολιτών από τους σεισμούς, τις φωτιές, τις πλημμύρες, και τα λοιπά καιρικά φαινόμενα ή και την προστασία των πολιτών από τους ληστές ένοπλους και μη στο σπίτι μας, πολύ δε περισσότερο από ομάδες λαθρο με κρυμμένα καλάζνικοφ που θα αρχίσουν την πεμπτοφαλαγγίτικη δράση τους;

Θα μπορούμε σε όλες αυτές τις περιπτώσεις να καλούμε το πανελλαδικό νούμερο 112 ή υπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις και όρια;

Πάντως ας είμαστε ενήμεροι και ας ρωτήσουμε για περισσότερες λεπτομέρειες τη Γενική γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Κατευθυντήριες Οδηγίες για Σχεδιασμό & Διεξαγωγή Ασκήσεων Πολιτικής Προστασίας από την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή ασκήσεων Πολιτικής Προστασίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας ολοκληρωμένης διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και σημαντικό μέρος της προετοιμασίας του δυναμικού και των μέσων Πολιτικής Προστασίας.

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, στο πλαίσιο ενίσχυσης της ετοιμότητας προς αντιμετώπιση πιθανών καταστροφών, εξέδωσε χθες, 24 Ιανουαρίου, εγκύκλιο προς όλες τις συναρμόδιες Αρχές και φορείς, με θέμα “Κατευθυντήριες Οδηγίες για τον Σχεδιασμό και τη Διεξαγωγή Ασκήσεων Πολιτικής Προστασίας”.

Κεντρικοί άξονες όλων των δράσεων ετοιμότητας είναι:

α) o σχεδιασμός πολιτικής προστασίας από τους αρμόδιους φορείς,

β) η εκπαίδευση του προσωπικού τους,

γ) η οργάνωση των υπηρεσιών και την εξασφάλιση των απαραίτητων μέσων και εξοπλισμού

δ) η διεξαγωγή ασκήσεων για τον έλεγχο και την βελτίωση του σχεδιασμού τους, και

ε) η συνεχής βελτίωση των δυνατοτήτων απόκρισης των φορέων πολιτικής προστασίας μέσω του εντοπισμού και της κάλυψης κενών και ελλείψεων, όπως αυτά έχουν αναδειχθεί κατά την πραγματοποίηση ασκήσεων, αλλά και κατά την διάρκεια αντιμετώπισης πραγματικών περιστατικών.

Επιπλέον, σκοπός των Κατευθυντήριων Οδηγιών είναι η παροχή προς όλους τους φορείς Πολιτικής Προστασίας της χώρας, ενός ενιαίου και ολοκληρωμένου πλαισίου για το σχεδιασμό, τη διεξαγωγή και την αποτίμηση ασκήσεων πολιτικής προστασίας. Σημαντική ακόμη παράμετρος είναι η δημιουργία κοινής ορολογίας και αντίληψης σε θέματα σχεδιασμού και διεξαγωγής ασκήσεων μεταξύ όλων των επιχειρησιακά εμπλεκόμενων φορέων.
https://www.civilprotection.gr/sites/default/gscp_uploads/gscp_20200125.pdf

Τα αντιοξειδωτικά της «Keto Diet» απαλλάσσουν από την παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο

Φοιτήτρια-ταλέντο από την Πάτρα έλαβε το υψηλότερο ιατρικό βραβείο της χώρας για την ανακάλυψη μιας μεθόδου απώλειας βάρους έως και 15 κιλά την εβδομάδα χωρίς χημικές ουσίες, πείνα και σωματική δραστηριότητα.


Η δημόσια ομιλία της Χριστίνας

Την άνοιξη του 2019, κάτι απίστευτο συνέβη στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ενδοκρινολογίας. Μια ολόκληρη αίθουσα ήταν για 10 λεπτά όρθια, χειροκροτώντας τον ομιλητή στο βάθρο. Ήταν η Χριστίνα Παπαντωνίου, φοιτήτρια. Εισηγήθηκε τη χρήση μιας μοναδικής φόρμουλας που επιτρέπει την απώλεια βάρους γρήγορα χωρίς περιορισμό στην κατανάλωση τροφής.

Η Χριστίνα παρουσίασε μια εξαιρετική ιδέα και οι επιστημονικές δομές των ΗΠΑ ασχολήθηκαν με την εφαρμογή της. Ειδικοί από το Ινστιτούτο Ενδοκρινολογίας, το ιατρικό Πανεπιστήμιο Διατροφής, διατροφικά ινστιτούτα για επιστημονική έρευνα και πολλοί άλλοι ειδικοί φορείς ασχολήθηκαν με την ανάπτυξη του φαρμάκου. Αυτό το προϊόν έχει ήδη δημιουργηθεί και τώρα έχει εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πώς ένα προϊόν μπορεί να σώσει εκατομμύρια ανθρώπους – διαβάστε στο σημερινό μας άρθρο.

Δημοσιογράφος: ” Χριστίνα, είστε ένας από τους δέκα πιο έξυπνους φοιτητές των ιατρικών πανεπιστημίων σε όλο τον κόσμο. Γιατί αποφασίσατε να εργαστείτε με το πρόβλημα του υπερβολικής βάρους;”

Δεν θέλω πραγματικά να μιλήσω δημόσια, αλλά το κίνητρό μου είναι εξαιρετικά προσωπικό. Πριν από μερικά χρόνια, η μητέρα μου πέθανε από υπέρταση που της προκάλεσε το υπερβολικό βάρος. Όλα κυλούσαν ομαλά, μέχρι που ένα ξαφνικό εγκεφαλικό επεισόδιο στον ύπνο της στέρησε τη ζωή. Αυτό ήταν, είχε φύγει. Η γιαγιά μου πέθανε για τον ίδιο λόγο. Έτσι λοιπόν, άρχισα να μελετώ τα θέματα που σχετίζονται με το υπερβολικό βάρος και την απώλειά τους. Ήμουν συγκλονισμένος όταν συνειδητοποίησα ότι οι δίαιτες, οι ασκήσεις, τα χάπια και η λιποαναρρόφηση – στο 90% των περιπτώσεων είναι επικίνδυνες για την υγεία και κάνουν το πρόβλημα του υπερβολικού βάρους χειρότερο. Και η μαμά μου ακολουθούσε διάφορες δίαιτες και πήγαινε για αερόμπικ σχεδόν 5 χρόνια.

Τα τελευταία τρία χρόνια, έχω βυθιστεί εντελώς σε αυτό το θέμα. Στην πραγματικότητα, μια νέα μέθοδος υπέρβαρης θεραπείας, για την οποία όλοι μιλάνε τώρα, εμφανίστηκε ενώ δούλευα. Ήξερα ότι βρήκα κάτι καινούριο, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα προκαλούσε τέτοιο ενδιαφέρον από τόσους διαφορετικούς φορείς.

Για τι φορείς μιλάμε;

Άρχισα να λαμβάνω προσφορές για να πουλήσω την ιδέα μου αμέσως μόλις εμφανίστηκαν δημοσιεύσεις σχετικά με τη μέθοδό μου για την απώλεια του υπερβολικού βάρους. Πρώτα ήταν κάποιοι άνθρωποι από τη Γαλλία, προσφέροντας 120 χιλ. ευρώ. Η πιο πρόσφατη προσφορά που πήρα ήταν από μια αμερικανική φαρμακοβιομηχανία, ήθελαν να την αγοράσουν για 35 εκατομμύρια δολάρια. Άλλαξα τον αριθμό τηλεφώνου μου και πλέον δεν μπαίνω στους λογαριασμούς κοινωνικών δικτύων, γιατί κάθε μέρα λαμβάνω τόσα πολλά αιτήματα για να αγοράσουν την ιδέα μου.

Απ’ όσο γνωρίζω όμως, δεν πούλησες τη φόρμουλα, έτσι δεν είναι;

Όχι, δεν το έκανα. Μπορεί να ακούγεται λίγο σκληρό, αλλά δεν το δημιούργησα για κάποιους ανθρώπους στο εξωτερικό για να βγάλουν λεφτά. Στο κάτω-κάτω, τι θα συμβεί αν πουλήσω τη φόρμουλα στο εξωτερικό; Θα λάβουν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, θα απαγορεύσουν την παρασκευή αυτής της φόρμουλας για τους άλλους και θα αυξήσουν την τιμή για το φάρμακο. Είμαι νέα, αλλά δεν είμαι ανόητη. Αν το κάνω αυτό οι Έλληνες δεν θα μπορούν να αποκτήσουν τη θεραπεία. Ένας από τους ξένους γιατρούς μου είπε ότι αυτή η θεραπεία πρέπει να κοστίζει τουλάχιστον 3000 ευρώ. Ποιος μπορεί να την αποκτήσει; Ποιος άνθρωπος από την Ελλάδα μπορεί να δώσει 3000 ευρώ για να την αποκτήσει

Επομένως, όταν έλαβα μια προσφορά από την κυβέρνηση για να συμμετάσχω στην ανάπτυξη του εθνικού ελληνικού φαρμάκου, αμέσως συμφώνησα. Εργαζόμαστε από κοινού με τους καλύτερους ειδικούς από το Ινστιτούτο Ενδοκρινολογίας, το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Διατροφής και το Ινστιτούτο Διατροφής κι Επιστημονικής Έρευνας. Ήταν καταπληκτικό. Αυτό το προϊόν πέρασε με επιτυχία όλες τις κλινικές δοκιμές και πλέον είναι διαθέσιμο για όλους τους ανθρώπους.

Η Αλεξία Παπαδάκη, ενδοκρινολόγος και ακαδημαϊκός του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημών, συντόνισε την ανάπτυξη του φαρμάκου εκ μέρους της πολιτείας. Της ζητήσαμε να μας μιλήσει για αυτό το νέο προϊόν και τα σχέδια για αυτό

Δημοσιογράφος: ” Ποια είναι η ιδέα της Χριστίνας; Επιτρέπει πραγματικά στους ανθρώπους να ξεφορτωθούν το υπερβολικό βάρος χωρίς δίαιτες και σωματικές ασκήσεις;”

Η ιδέα της Χριστίνας είναι σαν την πλοήγηση σε ένα αυτοκίνητο – δείχνει απλώς τη συντομότερη διαδρομή προς την απώλεια βάρους. Και αυτή η μέθοδος βοηθάει τη ζωή των υπόλοιπων ανθρώπων.

Το προϊόν, που βασίζεται στην ιδέα της Χριστίνας περιέχει υπερ-αντιοξειδωτικά, τα οποία στέλνουν σήμα σε μια ειδική ενότητα του εγκεφάλου (αμυγδαλή) ώστε να σταματήσει η συσσώρευση θερμίδων και λίπους και να μειωθούν οι λιγούρες για “παχυντικές τροφές”. Να γιατί το ονομάσαμε – «Keto Diet».

«Keto Diet»– ένα φάρμακο που πρέπει να ληφθεί για μια εβδομάδα με αυστηρή συνέπεια. Μια συσκευασία περιέχει 25 εκχυλίσματα, τα οποία αυξάνουν την καύση λίπους κατά 10 φορές! Το φάρμακο επιταχύνει το μεταβολισμό, αποκαθιστά την λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος, διεγείρει την αναγέννηση των ιστών και καταστέλλει την πείνα. Το προϊόν είναι απολύτως οργανικό και ουσιαστικά αποτελεί ένα ενεργό διεγερτικό των φυσικών διεργασιών σε ένα ανθρώπινο σώμα. Δεδομένου ότι η καύση λίπους συμβαίνει λόγω του γρήγορου μεταβολισμού, οι δίαιτες αποτελούν παρελθόν. Ως αποτέλεσμα, το υποδόριο λίπος στις προβληματικές περιοχές εξαφανίζεται ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ έως και μισό κιλό τη μέρα!

Αποτελέσματα ατόμων που προσκλήθηκαν να δοκιμάσουν το «Keto Diet»:

Το αποτέλεσμα μετά από 28 μέρες χρήσης του «Keto Diet»
Το αποτέλεσμα μετά από 14 μέρες χρήσης του «Keto Diet»
Το αποτέλεσμα μετά από 21 μέρες χρήσης του «Keto Diet»
Το αποτέλεσμα μετά από 7 μέρες χρήσης του «Keto Diet»
Δημοσιογράφος: “Εντυπωσιακό! Θα πωλείται το προϊόν στα φαρμακεία; Παρεμπιπτόντως, πόσο θα κοστίζει;”

Ξέρετε ότι οι φαρμακοποιοί άρχισαν να μας επιτίθενται, μόλις ήταν σαφές ότι είχαμε στα χέρια μας κάτι πραγματικά αποτελεσματικό. Ζήτησαν ακόμα κι από τη Χριστίνα να τους δώσει τη φόρμουλα. Όχι για την παρασκευή του. Αντιθέτως, ήθελαν να εμποδίσουν την κυκλοφορία της θεραπείας. Η θεραπεία της παχυσαρκίας αποτελεί τη μεγαλύτερη αγορά στον κόσμο. Χιλιάδες διορθωτικά μέσα πωλούνται μόνο στην Ελλάδα. Η θεραπεία μας μπορεί να αλλάξει ριζικά την κατάσταση στην αγορά. Κανείς δεν πρόκειται να ξοδεύει χρήματα κάθε μήνα για αναποτελεσματικές μεθόδους απώλειας του περιττού βάρους, όταν μπορούν να έχουν ένα πρόγραμμα «Keto Diet» και να ξεχάσουν το πρόβλημα των περιττών κιλών ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

Οι αλυσίδες φαρμακείων είναι εταίροι φαρμακευτικών εταιρειών, που συνεργάζονται στενά μαζί τους. Και φυσικά εξαρτώνται από τις πωλήσεις τέτοιων προϊόντων. Έτσι, δεν θέλουν καν να ακούσουν για μας και το προϊόν μας. Παρά το γεγονός ότι αυτό είναι το μόνο προϊόν που συνιστάται από την επιστημονική έρευνα του Ινστιτούτου Διατροφής της Ελλάδας για την απαλλαγή από την παχυσαρκία.

Πού μπορεί ο κόσμος να αγοράσει τη θεραπευτική αγωγή αφού δεν είναι διαθέσιμη στα φαρμακεία;

Τα κλασικά φαρμακεία δεν ήθελαν να ακούσουν καν για μας, γι ‘αυτό αποφασίσαμε να προχωρήσουμε χωρίς αυτούς. Προσφέρουμε το «Keto Diet» απευθείας στους πελάτες μας. Χωρίς μεσάζοντες όπως τα εμπλεκόμενα εμπορικά φαρμακεία. Μελετήσαμε μερικές επιλογές και εστιάσαμε στις πιο αποτελεσματικές. Αν θέλετε να πάρετε το «Keto Diet», συμπληρώστε τη φόρμα στην επίσημη ιστοσελίδα. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας, θα απαντήσουμε σε οποιεσδήποτε από τις ερωτήσεις σας σχετικά με το προϊόν και θα σας αποστείλουμε τη θεραπευτική αγωγή. Με εντολή του Υπουργείου Υγείας της 1ης Νοεμβρίου 2019, ο ιστότοπος ξεκίνησε και είναι πλήρως λειτουργικός τώρα. Ο καθένας έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο αυτές τις μέρες. Ακόμη και αν δεν έχετε υπολογιστή, υπάρχει πιθανότητα να έχετε ένα smartphone με πρόσβαση στο διαδίκτυο. Αυτή είναι μια κοινή εκστρατεία με το Υπουργείο Υγείας. Ελπίζουμε να γίνει γνωστό όλο αυτό από στόμα σε στόμα, όταν οι χρήστες που θα χρησιμοποιήσουν το προϊόν θα αρχίσουν να το προτείνουν στους φίλους τους.

Αλλά ποια είναι η κανονική τιμή; Το κόστος παραγωγής είναι περίπου 156 ευρώ ανά πακέτο. Το Υπουργείο Υγείας συμφώνησε να επιστρέψει εν μέρει το κόστος στον καταναλωτή. Κατανοούμε ότι για να γίνει αυτό το φάρμακο πιο οικονομικό και προσιτό σε ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας, είναι απαραίτητο να κάνουμε έκπτωση. Σε αντάλλαγμα, δεσμευθήκαμε να μην πωλήσουμε τη φόρμουλα στο εξωτερικό και να μην εξάγουμε το ίδιο το προϊόν. Το πουλάμε μόνο στην Ελλάδα. Όλοι όσοι συμπληρώνουν τη φόρμα εντός των καθορισμένων ημερομηνιών, θα λάβουν ένα πλήρες πρόγραμμα θεραπείας με «Keto Diet» με εγγυημένη έκπτωση. Η τιμή προσφοράς είναι 39 ευρώ ανά κουτί.
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ «Keto Diet» με 39 ευρώ κι εφαρμόσατε επακριβώς.

http://gr5.ketodietnd.com/?TID=5E2E93B6005B7A65FF08F9FB&host=redjalb.com&c=gr

Όσο για σας Έλληνες καταναλωτές των ευρωπαϊκών σκουπιδιών, υποταχθείτε στη μοίρα σας!

Βόμβα Η Συνέντευξη Ιταλού Πρωθυπουργού – Στήσαμε Παγίδα Στην Ελλάδα Και Την Κλέψαμε Δώσαμε 250 Δις Από Τα Οποία 220 Πήγαν Απ Ευθείας Στην Γερμανία (VIDEO)

Τρίτη, Απριλίου 19, 2016

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Ξαναβάζουμε αυτήν τη δημοφιλή ανάρτηση για να τονίσουμε ότι το συγκεκριμένο βίντεο, παρόλο που είχε αναπαραχθεί από πολλούς στο Youtube, έχει γίνει προσπάθεια να το έχουν εξαφανίσει. Ακριβώς αυτά ήταν τα λόγια που του “ξέφυγαν” του Ντ’ Αλέμα….

Αφήστε τους γερμανογάλλους να αποφασίζουν για την εξαφάνισή μας

Το άρθρο είναι… αφιερωμένο σε όλους αυτούς που δείχνουν με το δάκτυλο την Ελλάδα…

Μια συνέντευξη που παραχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, προκάλεσε πανικό στους δανειστές μας.

Ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, μιλώντας στη RaiNews24, αποκάλυψε ΚΑΘΑΡΑ, πως τα 220 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 250 δισ. ευρώ της ευρωπαϊκής βοήθειας προς την Ελλάδα, κατέληξαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρότερο ποσοστό τις ιταλικές τράπεζες.

«Δώσαμε στην Ελλάδα 250 δισ. ευρώ, αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρωθούν οι τόκοι στις τράπεζες» είπε χαρακτηριστικά ο Πρώην πρωθυπουργός, εξηγώντας πως έχουμε ένα ενιαίο νόμισμα, αλλά με εντελώς διαφορετικά επίπεδα ανταγωνιστικότητας και οικονομικής ισχύος.

«Από μία φτωχή χώρα όπως η Ελλάδα, τεράστια ποσά μεταφέρονται σε μία πλούσια χώρα όπως η Γερμανία μέσω της διαφοράς των επιτοκίων. Η φτωχή χώρα γίνεται όλο και φτωχότερη, η πλούσια χώρα πλουσιότερη» δηλώνει ανοιχτά ο Ντ’ Αλέμα.

«Όταν η φτωχή χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώσει τα χρέη έρχονται οι ευρωπαϊκές βοήθειες. Έχουμε δώσει στην Ελλάδα 250 δισ. ευρώ, αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρωθούν οι τόκοι στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρό ποσοστό στις ιταλικές.

Διακόσια είκοσι δισ. ευρώ από τα 250 δισ. ευρώ βοήθειας πήγαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και ιταλικές τράπεζες» σημειώνει το στέλεχος της ιταλικής κεντροαριστεράς και υπογραμμίζει συγκεκριμένα: «Στην πραγματικότητα, όταν λέγεται ότι εμείς πληρώνουμε τις συντάξεις των Ελλήνων -όχι, εμείς πληρώνουμε τις γερμανικές τράπεζες.

Αυτή είναι η καθαρή αλήθεια. Είναι χρήματα κάνουν έναν κύκλο, αλλά οι Έλληνες δεν οσφραίνονται ούτε καν την μυρωδιά τους».

Και τώρα το VIDEO των αποκαλύψεων:

http://https://www.youtube.com/watch?v=YUhb1Xoo7Zg&feature=emb_logo

Σ.γ:Όσο για σας τους Έλληνες καταναλωτές ευρωπαϊκών σκουπιδιών, αφού δεν αποφασίζετε πως τώρα ήρθε η ώρα της θυσίας σας για τη συντριβή της Ιερής Συμμαχίας του Τέταρτου Ράιχ, υποταχθείτε στη μοίρα σας!

Ισλανδία, μια χώρα με ηγέτες που ενδιαφέρονται για το λαό της

Πες τε μας πότε τα παθήματα της Ιστορίας πότε δίδαξαν τους λαούς και γίνανε μαθήματα; Ποτέ!

Εδώ είχαμε ένα Ισραήλ που όποτε έγραφε τον Θεό του πάθαινε συμφορές και όχι μόνο δεν διδασκόταν αλλά από υπεροψία, χρηματολατρεία και απέραντη φιλοδοξία ΄πως ήταν ο περιούσιος λαός κατάντησε να σχηματίσει κράτος το 1949 από την εποχή του Τίτου που το ξεθεμελίωσε.

Κι όμως τίποτα δεν μάθανε, ούτε διδάχθηκαν από τη φοβερή κατάρα που έριξαν επάνω τους κι επάνω στο Έθνος τους με τις λέξεις που είπαν στον Ρωμαίο Έπαρχο: “Το αίμα του επάνω μας κι επάνω στα παιδιά μας”.

Τίποτα δεν κατάλαβαν, ούτε από τα εκατομμύρια μαρτύρων που φονεύθηκαν και ακόμη φονεύονται εν ονόματι του Ιησού. Έτσι ακόμα περιμένουν τον Μεσσία τους. Τον Αντίχριστο βέβαια. Τον προσωποποιημένο Διάβολο ασφαλώς, που για τρία τουλάχιστον χρόνια θα συντρίψει ό,τι ιερό, ηθικό και πνευματικό θα έχει απομείνει  στην ανθρωπότητα.

Κανείς κατ’ επίφαση χριστιανικός λαός, πλην ελαχίστων ταπεινών και ασήμαντων μονάδων, δεν διδάσκεται από τους Ηθικούς Νόμους, από την διδασκαλία και τις Γραφές έως την Ιερή Παράδοση. Οι περισσότεροι άβουλα θύματα μιας κοινωνικής συνήθειας, προλήψεων και υποταγής στο συρμό. Γιατί συρμός είναι να πηγαίνεις στην εκκλησία κάθε Χριστούγεννα και Μεγάλο Σάββατο.

Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Ασφαλώς, τον λαό μας και το Έθνος μας. Θα τολμούσαμε να το παρομοιάσουμε με ένα νέο Ισραήλ λίγες μέρες πριν τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία του. Ένα Έθνος που σφυρίζει αδιάφορα μπροστά στον άμεσο κίνδυνο της εξαφάνισης και της αντικατάστασής του από νεο-Οθωμανούς.

Έλλην πολίτης

Κι αν δεν αντιλαμβάνεται αυτόν τον κίνδυνο της πλήρους εξάλειψης και αφανισμού σαν χριστιανικός λαός και Έθνος, πως να αντιδράσει ενωμένα και συντονισμένα στα πιο εύκολα και κατορθωτά  όπως αντέδρασε ένας λαός τριακοσίων χιλιάδων ψυχών, οι Ισλανδοί.

Περιμένουμε να σωθούμε από τους φιλεχθρούς μας και δήθεν συμμάχους

Η Ισλανδία καταδίκασε προ 4 ετών 9 τραπεζίτες με 46 χρόνια φυλακής – Εξοργισμένη η Ευρώπη κι εμείς κοιμόμαστε με τα τσαρούχια μας

Αναρτήθηκε Παρασκευή, Οκτωβρίου 14, 2016

Προς γνώση αλλά δυστυχώς μη συμμόρφωση των Ελλήνων!

Οι πρώτοι τρεις τραπεζίτες απατεώνες της Kaupthing

Η Ισλανδία δίκασε και βρήκε ένοχους 9 τραπεζίτες καταδικάζοντάς τους σε δεκαετίες φυλάκισης για εγκλήματα που σχετίζονται με την οικονομική κρίση του 2008.

Η επόμενη τριάδα τραπεζιτών απατεώνων της Kaupthing ενόμιζαν πως ο κόσμος τους ανήκει

Την Πέμπτη το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας αποφάσισε υπέρ της ενοχής των 9 κατηγορούμενων μετά από μια μακρά δίκη που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2016.

Οι επόμενοι τρεις καταδικασθέντες, τίμια παιδιά, τα συμφέροντα της Kaupthing φρόντιζαν. Στην Ελλάδα θα αμείβονταν για τις υπηρεσίες που πρόσφερφαν!

Οι 9 τραπεζίτες ήταν στελέχη μιας μεγάλης διεθνούς τράπεζας (Kaupthing) με έδρα το Ρέικιαβικ της Ισλανδίας. Είχε γιγαντωθεί αλλά κατάρρευσε κατά την κρίση του 2008 σπέρνωντας την καταστροφή στην οικονομία της Ισλανδίας.

Απαιτώντας οι τραπεζίτες να τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης όπως και οι υπόλοιποι πολίτες, η Ισλανδία ακολούθησε μια πολύ διαφορετική στρατηγική αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και την Αμερική. Εκεί, απλά επιβλήθηκαν κάποια ασήμαντα πρόστιμα στις τράπεζες ενώ δεν υπήρξε καμία απολύτως συνέπεια για στελέχη τους. Σ.γ.: Εμείς τους ανακεφαλαιοποιήσαμε κιόλας από τον ιδρώτα μας και αυτοί μας τιτλοποιούν τα προς κατάσχεση σπίτια μας.

Και ενώ στις ΗΠΑ, στη Μεγάλη Βρετανία αλλά και στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις όχι μόνο δεν κυνήγησαν τους τραπεζίτες αλλά ανακεφαλαίωσαν τις μεγάλες τράπεζες με τα λεφτά των φορολογούμενων που καλούνται να πληρώσουν όλα τα κόστη της κρίσης, ουσιαστικά δίνοντας το πράσινο φως στους τραπεζίτες να συνεχίσουν να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, η Ισλανδία ακολούθησε ένα διαφορετικό δρόμο αφήνωντας τις τράπεζες να χρεωκοπήσουν και τιμωρώντας τις εγκληματικές πράξεις των ανώτατων διευθυντικών στελεχών των τραπεζών διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τις αποταμιεύσεις των απλών πολιτών.

Οι αρχές της Ισλανδίας όμως δεν έμειναν εκεί. Κυνηγούν τα αφεντικά των τραπεζών, αξιωματούχους του κράτους και διευθυντές πολυεθνικών για εγκλήματα απάτης, ξεπλύματος μαύρου χρήματα, παραπλάνηση των αγορών, παράβαση καθήκοντος.

Την ίδια στιγμή, η οικονομία που είχε καταρρεύσει επανακάμπτει με θεαματικά τρόπο αφότου άφησαν τις τράπεζες να καταρρεύσουν.

Η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να λογοδοτήσουν όσοι ευθύνονται για την οικονομική μιζέρια που έσπειραν έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα συνέβησαν σε μια σειρά χώρες της Ευρώπης και στην Ελλάδα. Σε κάποιες χώρες επιβλήθηκαν πρόστιμα, όμως τα κόστη για αυτά τα πρόστιμα ανέλαβαν οι μικρομέτοχοι και τα χαμηλά στρώματα τα οποία πλέον δε λαμβάνουν δάνεια. Στην ουσία, η επιβολή προστίμων όπου έγινε λειτούργησε τιμωρητικά μόνο προς την κοινωνία.

Την ίδια στιγμή τα ανώτερα στελέχη συνεχίζουν να κερδοσκοπούν.

Πέρυσι, ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παραδέχτηκε: Η Ισλανδία κατόρθωσε να επανέλθει δίχως να συμβιβάσει το κράτος πρόνοιας και τις παροχές της προς τους πολίτες. Οι πολίτες δεν τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματα των τραπεζιτών.

Σ.γ.: Όπως συνέβη στην Ελλάδα, αλλά ποιος μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν μας άξιζε; Πολύ καλά πάθαμε.

ΠΗΓΗ: https://teleytaiaexodos.blogspot.com/2016/10/9-46.html

Ένα κορίτσι 14 ετών γράφει…

Ό,τι δεν χάρηκαν μικρά τα έζησαν πλουσιοπάροχα μεγάλα. Ευτυχία σημαίνει να μοιράζεσαι!

Πρόκειται για έκθεση η οποία βραβεύτηκε ως η πρώτη στο είδος της πανελληνίως. με χαρά μας σας την παρουσιάζουμε για να δώσουμε ελπιδα σε μικρούς και μεγάλους ότι το πνεύμα του Θεού δεν δεσμεύεται και όπου θέλει πνει…

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ

Αγαπημένε μου αδελφέ,

Ο ήλιος συνεχίζει απτόητος το αιώνιο ταξίδι στον απέραντο ουράνιο θόλο. Τα σύννεφα, επιπλέοντας πάνω στην ατελείωτη βαθυγάλαζη επιφάνεια τ’ ουρανού, πότε τον καλύπτουν και πότε τον ξεσκεπάζουν, αφήνοντας να ξεδιπλωθεί όλο το φωτεινό του μεγαλείο. Οι αχτίδες του, σαν δίχτυ πλεγμένο με χρυσή κλωστή, τρυπώνουν παιχνιδιάρικα σε κάθε εύκαιρη γωνιά, αναγκάζοντας την νύχτα να μαζέψει τα αστροστολισμένα πέπλα της. Φωτίζουν παραθύρια, καθρεφτίζονται κοκέτικα στις στάλες της πρωινής δροσιάς, και χορεύουν παρέα με τα πρώτα κυματάκια της παλίρροιας.

Ξημερώνει. Τα χρώματα και η ζωντάνια της μέρας που αρχίζει να απλώνεται, με βρίσκουν πάλι εδώ, πίσω απ’ το μοναχικό μου παραθύρι. Να βλέπω τον άνεμο να σεργιανίζει στο πέλαγος, καλωσορίζοντας τα άσπρα πανιά που διαγράφονται αμυδρά στον ορίζοντα, και σπρώχνοντας απαλά βαρκούλες, δίνοντάς τους θάρρος για ένα καινούριο ταξίδι. Να φαντάζομαι το πρωινό αεράκι να περνάει από κάθε σπιτιού το κατώφλι, μαζεύοντας ευχές και ελπίδες, ενώ σφυρίζει την μελωδία της λευτεριάς και της ευτυχίας. Ένα σκοπό που εγώ ποτέ δεν μπόρεσα να τραγουδήσω.

Αλλά καλύτερα να πάρω τα πράγματα απ’ την αρχή, για να καταλάβεις ποια είμαι και γιατί σου γράφω. Θα σου διηγηθώ την ιστορία μου, αν και αμφιβάλλω αν θα μπορέσεις να πιστέψεις εύκολα ότι υπήρξα ποτέ. Κανονικά, θα έπρεπε να φύγω απαρατήρητη, χωρίς να τολμήσω ν’ αφήσω το στίγμα μου στην ζωή σου. Όμως, αν και λίγο αργά, κατάλαβα πως ο ρόλος μου σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν είναι να υπάρχω σαν να μην υπάρχω. Έχω υποχρέωση να μάθω την ιστορία μου σε άλλους, και να την κάνω να ταξιδέψει. Μέσα στον χρόνο, πάνω στα κύματα, με τον άνεμο, αλλά και με την σιωπή.

Το μόνο που ξέρω για σένα, είναι το όνομά σου. Σε λένε Λι. Σε γνωρίζω μόνο από μακριά. Για μένα όλα αυτά τα χρόνια, ήσουν το παιδί που ήθελα να ήμουν. Σ’ έβλεπα να βγαίνεις βόλτα κάθε απόγευμα, και ζήλευα. Ζήλευα που κρατούσες τη μητέρα μου από το χέρι. Ζήλευα την ελευθερία σου. Ζήλευα το δικαίωμά σου να ξέρουν οι άλλοι ότι υπάρχεις. Ζήλευα αφόρητα. Θύμωνα υπερβολικά. Και αυτή η ζήλια, αυτός ο θυμός, έβρισκαν τελικά διέξοδο σ’ έναν χείμαρρο γεμάτο δάκρυα, σ’ έναν καταρράκτη- από βουβές λέξεις, που δεν ήξερα ποια να πω πρώτη και ποια τελευταία.

Γεννήθηκα περίπου δύο χρόνια μετά από  σένα. Και μόνο που ήρθα στον κόσμο ύστερα από την γέννησή σου, καταδικάστηκα για πάντα. Ο νόμος του κράτους της Κίνας, δεν επέτρεπε δεύτερο παιδί. Οπότε αναγκαστικά έμεινα κρυμμένη. Μακριά απ’ όλους και απ’ όλα. Ανύπαρκτη. Έτσι μεγάλωσα κλεισμένη σ’ αυτό το υπόγειο, κάτω απ’ το σπίτι, την πόρτα του οποίου πέρασα ελάχιστες φορές.

Πέρασαν πάνω από δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια. Ζούσα μέσα σ’ έναν αναστεναγμό. Κοιτούσα γύρω μου, και ένιωθα σαν χαμένη, παρ’ όλο που ήμουν σ’ αυτόν τον χώρο τόσα και τόσα χρόνια. Προσπαθούσα μέσα απ’ τον πολύπλοκο κόσμο μου, τον τόσο μικρό, να αναγνωρίσω τα κομμάτια του εαυτού μου. Κομμάτια που είχαν αλλάξει, είχαν παρασυρθεί από σκέψεις, είχαν παραμορφωθεί μέσα στην παθητική ακινησία του δωματίου μου. Τα κομμάτια μου, που ανέβαιναν και κατέβαιναν βογκώντας τα δύσκολα μονοπάτια της ζωής μου, αναζητώντας την ευκαιρία να φωνάξουν βοήθεια. Όμως δεν άκουγα τα ουρλιαχτά που πάσχιζα να απελευθερώσω, καθώς ήμουν ένα απελπισμένο και μόνο παιδί. Δεν μπορούσα να καταλάβω την επανάσταση που ξεσπούσε την ψυχή μου, κάθε που έβλεπα την ύπαρξή μου σαν παιδί που ποθούσε μια φωλιά πραγματικά ζεστή, αγάπη και ελπίδα για το μέλλον, να τρεμοσβήνει σαν την αδύναμη φλόγα ενός κεριού. Μύριζα μόνο τον καπνό της φωτιάς, η εικόνα της οποίας μου θύμιζε τα πύρινα γράμματα του νόμου που με απαγόρευε, του νόμου που με είχε σβήσει από προσώπου γης. Δεν μπορούσα να γευτώ την οργή που εξαπέλυα εναντίον του εαυτού μου. Νόμιζα πως έφταιγα εγώ. Εγώ παραβίασα τον νόμο, εγώ έκανα τους γονείς μου ενόχους, εγώ ήμουν η αιτία αυτού του απαίσιου τυμπάνου που χτυπούσε συνεχώς στ’ αυτιά μου, κάνοντας την καρδιά μου να πάλλεται ολοένα και πιο γρήγορα μες στο στήθος μου, τόσο, που νόμιζα πως θα σπάσει. Εγώ… που το μόνο μου όνειρο ήταν να με πάρει η μάνα μου αγκαλιά, να με χορέψει ελεύθερα στους δρόμους και να φωνάξει: « Κοιτάξτε! Κοιτάξτε το παιδί μου που το αγαπώ τόσο, τόσο πολύ! Δεν είναι πια μόνο, κρυμμένο, φοβισμένο!». Ήταν το άπιαστο όνειρό μου, αλήθεια. Που μέσα στις νύχτες που περνούσα μονάχη, γινόταν εφιάλτης. Μια σειρά ατελείωτη από εφιάλτες, που αγωνίζονταν ποιος θα καταφέρει πρώτος να φωλιάσει στην ψυχή μου, να στοιχειώσει τα όνειρά μου, να με γονατίσει με τύψεις.

Κάθε βράδυ, το δωμάτιό μου πλημμύριζε σκοτάδι. Δεν έπρεπε ν’ ανοίγω φως, μην και το δούνε οι περαστικοί. Έτσι απλωνόταν γύρω μου πηχτό σαν πίσσα. Μπορούσα λες να το πιάσω, να το αισθανθώ, να το πλάσω με τα χέρια μου, όπως θα προτιμούσα να είχα πλάσει και την ζωή μου, προτού ακόμα υπάρξω. Ο ήλιος της ευτυχίας μου πνιγόταν μέσα σ’ αυτό το ανίδεο μαύρο. Ήταν μπροστά μου, πίσω μου, γύρω μου! Ερχόμουν αντιμέτωπη με την ζωή μου. Κοιτούσα πίσω μου στο παρελθόν, και νόμιζα πως έβλεπα δάκρυα που εγώ είχα προκαλέσει, πληγές που εγώ άνοιξα. Νόμιζα πως ήμουν η ένοχη,. Μεγάλωσα μέσα σ’ αυτό το ψέμα, χωρίς κανείς να μου πει ότι δεν έφταιγα εγώ. Έτσι, μόνη μου κατάλαβα πως είχα και εγώ το δικαίωμα να ζήσω, αν και έπρεπε πρώτα να παλέψω σκληρά. Γιατί την χαρά της ζωής δεν την αγοράζεις, αλλά την αποκτάς. Η ζωή μαθαίνει με τον καιρό να κυλάει μέσα σου, σαν ρυάκι που σε νανουρίζει με το τραγούδι του. Το σώμα σου δεν πρέπει να χορεύει στον ρυθμό της ζωής, αλλά να συνθέτει την δική του ζωή, γύρω απ’ τον μοναδικό του ρυθμό. Η ζωή γνέθει τη μελωδία ανάλογα με τον ρυθμό που της δίνεις.

Λοιπόν, αποφάσισα να φύγω απ’ αυτή τη φυλακή που κάποτε ονόμαζα σπίτι μου. Θα πάω να χτίσω ένα καινούριο σπιτικό, σε μία άλλη χώρα, σ’ έναν άλλο τόπο. Ένα σπίτι με πραγματική αγάπη, χωρίς κανόνες που να στερούν δικαιώματα. Πόσο μάλλον το δικαίωμα κάποιου να ΖΕΙ. Η μητέρα μου με κρατούσε περιορισμένη όλο αυτό τον καιρό και λόγω του νόμου, αλλά και με την δικαιολογία ότι ο έξω κόσμος είναι πολύ σκληρός. Όμως, τώρα θα της απαντούσα, και ας με άκουγε από ‘ κει που πήγε μετά τον θάνατό της, ότι θα προτιμούσα να γνωρίσω τον κόσμο με τις χαρές, τις λύπες, καθώς και τις δυσκολίες του, παρά να μην τον γνωρίσω καθόλου.

Όμως, η καλοσύνη και το θάρρος, είναι πράγματα που αξίζουν όσο τίποτα άλλο. Θα πάρω την μεγαλύτερη απόφαση που πήρα ποτέ μου, και θα φύγω. Θα προσπαθήσω ν’ ανοίξω τα φτερά μου και να μάθω να πετάω μόνη μου, μιας και κανείς δεν μου το έμαθε  πρωτύτερα. Θ’ αναπληρώσω όλο τον χαμένο χρόνο, χωρίς να είμαι πια πληγωμένη από το παρελθόν.

Γιατί είναι αλήθεια πως πληγώθηκα πολύ. Όμως, τώρα είναι καιρός να πάρω και εγώ  την θέση μου στην ζωή, που τα μελανά γράμματα του νόμου τους, μου στέρησαν και να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα.

Συγχωρώ όλους αυτούς που θέλησαν το κακό ενός παιδιού που έτυχε να ήμουν εγώ, και ελπίζω να μπορέσει ο κόσμος κάποτε να συγχωρέσει όσους ευθύνονται για τόσες και τόσες χαμένες παιδικές ζωές. Γιατί εγώ, που επέζησα, έχω χρέος να βροντοφωνάξω την μεγάλη αυτή απανθρωπιά.

Γιατί, ακόμη και αν αυτοί με χτυπούν, εγώ τους αγαπώ!

Γιατί, ακόμη κι αν αυτοί με σκότωσαν, εγώ ακόμη ζω!

Δεν ξέρω αν οι δρόμοι μας συναντηθούν ξανά. Οπότε, έχε γεια αγαπημένε μου αδελφέ…

 

Με αγάπη,

Η αδελφή σου

Τάι.                                           Στο όνομα της ΑΓΑΠΗΣ,

Της ΕΛΠΙΔΑΣ, του ΘΑΡΡΟΥΣ,

Της ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ και της ΖΩΗΣ.

………………………………………………………………………………………………………….

Ο Λι άνοιξε το μικρό παραθυράκι του υπογείου, για να τον χτυπήσει ο αέρας. Το γράμμα πρέπει να είχε γραφτεί εδώ και χρόνια. Το μικρό θρανίο στο δωμάτιο ήταν κατασκονισμένο. Τα πάντα ήταν καλυμμένα με σεντόνια: το κρεβάτι, η ντουλάπα, ακόμα και οι τοίχοι. Ανοιγόκλεισε τα μάτια και προσπάθησε να αφομοιώσει ότι είχε διαβάσει πριν λίγα λεπτά.

Είχε αδερφή και δεν το ήξερε; Έπρεπε να πιστέψει σ’ αυτό το γράμμα ή όχι; Μήπως το όλο πράγμα ήταν μια στημένη κακόγουστη φάρσα; Αυτός ήρθε να δει χωρίς λόγο και σκοπό αυτό το δωμάτιο, έτσι, για να γνωρίζει απλώς τα «κατατόπια» του σπιτιού του. Και ξαφνικά, ανακάλυψε ένα κουβάρι από σκόνη, γράμματα και αμφισβητήσιμα μυστικά.

Ανοιγόκλεισε τα μάτια του μπερδεμένος. Έπρεπε να σκεφτεί. Κοίταξε το μελάνι στο πολυκαιρισμένο χαρτί αλληλογραφίας, και κάθισε με φόρα στο καλυμμένο κρεβάτι ξεφυσώντας. Κατά λάθος , πάνω στην ορμή του , τράβηξε το σεντόνι που κάλυπτε το μικρό ταβάνι και τον τοίχο στην πλάτη του.  Το σεντόνι σκίστηκε και απελευθερώθηκε απ’ τα καρφιά που το συγκρατούσαν. Πέφτοντας ,το κάποτε λευκό σεντόνι σήκωσε ένα σύννεφο σκόνης , κάνοντας τον Λι να βήξει .

Όταν η ατμόσφαιρα καθάρισε  , ο Λι ανακάλυψε πως το πέσιμο του σεντονιού αποκάλυψε αυτό που έκρυβε . Το ταβάνι το κάλυπτε μία τεραστίων διαστάσεων ζωγραφιά, από άκρη σε άκρη. Απεικόνιζε έναν αγρό απέραντο, καταπράσινο, γεμάτο με χρωματιστά λουλούδια. Μπλε, κόκκινα, κίτρινα, πορτοκαλιά, μα και χρώματα που μόνο το πινέλο μπορεί να αποτυπώσει. Ο ουρανός απλωνόταν στον ορίζοντα, με κάτασπρα δαντελωτά σύννεφα να τον στολίζουν, όπως τα μαλλιά της νύφης τα λευκά κρίνα. Στο βάθος, ένα τεράστιο δέντρο άπλωνε μεγαλόπρεπα τα κλαδιά του, με τα φύλλα του να χορεύουν στον ρυθμό που τραγουδούσε ο βοριάς. Κάτω απ’ το δέντρο, δύο ανθρώπινες φιγούρες χαμογελούσαν, ένας άντρας και μία γυναίκα. Ο Λι μπόρεσε εύκολα να αναγνωρίσει τα χαρακτηριστικά των γονιών του. Στο κέντρο της εικόνας, ένα μικρό κοριτσάκι και ένα αγοράκι έτρεχαν γελώντας ανέμελα, με τα μαλλιά τους να μπερδεύονται κυματίζοντας στον άνεμο. Η αδελφή του και αυτός. Τώρα τα πίστευε όλα. Ένιωθε την εικόνα να ζωντανεύει μπροστά στα μάτια του, και μια αύρα νοσταλγίας να του χτυπά το πρόσωπο.

Του ήρθαν δάκρυα στα μάτια. Ξάπλωσε στο κρεβάτι με τα χέρια πίσω απ’ το κεφάλι του. Δεν τον ένοιαζε που ήταν σκονισμένο. Ήθελε, για μια στιγμή έστω, να έρθει στην θέση της. Να ξαπλώσει στο ίδιο κρεβάτι μ’ αυτή, κοιτώντας την ίδια ζωγραφιά, έχοντας τις ίδιες ελπίδες, τα ίδια όνειρα, την ίδια μοναξιά. Να νιώσει για λίγο την ανάγκη της να απελευθερωθεί, να φύγει.

Έξαφνα του πέρασε σαν αστραπή, απ’ το μυαλό μια ιδέα! Αυτό θα έκανε! Θα έφευγε! Θα ακολουθούσε τα χνάρια της, και θα πήγαινε να την συναντήσει.

………………………………………………………………………………………….

Το πλοίο είχε φτάσει στον προορισμό του. Σφύριξε πανηγυρικά, και το φουγάρο του εξαπέλυσε τις τελευταίες τούφες καπνού. Ο Λι καθόταν στα κάγκελα του πλοίου αγναντεύοντας. Η θαλασσινή αύρα τον χτυπούσε καταπρόσωπο, και η χαρακτηριστική αλμύρα τρεμόπαιζε στα ρουθούνια του. Κοιτούσε τα κύματα που έσκαγαν  δειλά- δειλά στην πλώρη, ανακλώντας τα χρώματα του ήλιου. Σιγά- σιγά, καθώς το πλοίο ετοιμαζόταν να αγκυροβολήσει στο λιμάνι, έστρεψε την ματιά του προς την αποβάθρα. Και τότε την είδε.

Ήταν λεπτή και μαυρομάτα, με καστανοκόκκινα μαλλιά όπως τα δικά του. Ξαφνιάστηκε που την αναγνώρισε τόσο γρήγορα. Την περιεργάστηκε προσεκτικά, και ένιωσε και τα δικά της απορημένα μάτια καρφωμένα πάνω του.

Κατέβηκε γρήγορα και την πλησίασε. Αυτή, μόλις τον ξεχώρισε στο πλήθος, όρμησε ανοίγοντας τα χέρια της. Έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά  του άλλου. Ο Λι έβλεπε τα δάκρυα συγκίνησης που πλημμύριζαν τα μάτια της, και που έλαμπαν σαν διαμαντάκια στο φως του ήλιου, ο οποίος έγερνε προς την δύση, λιώνοντας μες την θάλασσα.

…………………………………………………………………………………………..

Οι δρόμοι τους τελικά ξανασυναντήθηκαν. Ήταν η εποχή που ο Λι τελείωσε το πανεπιστήμιο και η Τάι άρχισε τον δικό της αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των παιδιών.

Εκείνη τη νύχτα λοιπόν, έσμιξαν τις ελπίδες τους. Ένωσαν τις δυνάμεις τους, για να μπορέσουν να βγουν νικητές στον δύσκολο δρόμο της ζωής, περπατώντας πια την ευτυχία. Γιατί δεν υπάρχει δρόμος προς την ευτυχία. Η ευτυχία είναι ο δρόμος. Αρκεί να ξέρει κανείς πώς να τον περπατήσει…

 

 

 

 

Ας το τολμήσουμε… αδελφοποίηση με το κράτος της Λιβύης μόλις ανέλθει στην εξουσία το καθεστώς Χαφτάρ!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΧΑΦΤΑΡ! «ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΕΡΦΟΙ ΜΟΥ ΣΑΣ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΣΑΣ»

Χαφτάρ πολύ πιο Έλληνας από την πλειοψηφία των ηγετών μας! Αλλά αυτά δεν θα τα δούμε από τα προδοτικά ΜΜΕ της Ελίτ.

Η Κυρήνη ιδρύθηκε το 630 π.Χ. από τους Θηραίους με αρχηγό τον Βάττο Αριστοτέλη, ενώ πήρε το όνομα της από την πηγή Κύρη, που ήταν αφιερωμένη στο θεό Απόλλωνα.
Γρήγορα αναπτύχθηκε κι εξελίχτηκε σε κέντρο του ελληνικού πολιτισμού στη Βόρεια Αφρική, ενώ αποτελούσε επίσης μεγάλο εμπορικό κέντρο. Τον 3ο αιώνα π.Χ., στην πόλη ιδρύθηκε η φιλοσοφική Σχολή της Κυρήνης από τον Αρίστιππο, μαθητή του Σωκράτη.
Η πόλη, που βρίσκεται στην κοιλάδα Jebel Akhdar, έδωσε στην ανατολική περιοχή της Λιβύης το όνομα Κυρηναϊκή, το οποίο παρέμεινε μέχρι σήμερα. Η Κυρήνη αποτελεί από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 

M.LNA@LNA2019M
To our brother I give you the city of Cyrene
Our common past
And to our common glorious future. https://youtu.be/H3mfYTveYp8 

Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!

Απάντηση από το ΥΠΕΞ: Υποκριτικό να μιλά η Τουρκία για Διεθνές Δίκαιο

Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών

Απάντηση στις νέες προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Αμυνας, Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος κατηγόρησε την Ελλάδα ότι παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο επειδή διατηρεί στρατεύματα σε 16 νησιά του Ανατολικού Αιγαίιου.

«Είναι τουλάχιστον υποκριτικό μια χώρα που παραβιάζει συστηματικά την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα σχεδόν όλων των γειτονικών χωρών της, μια χώρα που απειλεί με πόλεμο γείτονα και σύμμαχό της αν ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά του, μια χώρα που διαλαλεί ότι παραβιάζει το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ στη Λιβύη, να επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο» αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών.

Απαντώντας στις αιτιάσεις του Τούρκου υπουργού, η Αθήνα επισημαίνει: «Και είναι φυσικό η χώρα αυτή να μην αντιλαμβάνεται ότι οι γείτονές της είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν κάθε μέτρο νόμιμης άμυνάς τους σε όλη την επικράτειά τους, παρά το γεγονός ότι αυτό το δικαίωμα κατοχυρώνεται από τον ίδιο τον Χάρτη του ΟΗΕ, δηλαδή το ευαγγέλιο του Διεθνούς Δικαίου».

«Εξακολουθεί δε να προκαλεί την εύλογη ανησυχία μας το ότι οι συνεχείς προτροπές της διεθνούς κοινότητας περί σεβασμού του διεθνούς δικαίου προς τη χώρα αυτή πέφτουν σε ώτα μη ακουόντων» καταλήγει το ΥΠΕΞ.

Την αποστρατιωτικοποίηση 16 ελληνικών νησιών ζήτησε ο Ακάρ (σ.γ.: για να εισβάλλει ευκολότερα στα νησιά μας ο πονηρός ο Τούρκος)

Νωρίτερα σε νέες προκλήσεις απέναντι στη χώρα μας είχε προχωρήσει ο Τούρκος υπουργό Άμυνας δηλώνοντας πως η Ελλάδα διατηρεί στρατεύματα σε 16 νησιά, παραβιάζοντας το διεθνές Δίκαιο.

«Η Τουρκία αναμένει από την Ελλάδα να τηρεί το διεθνές Δίκαιο και τις συμφωνίες και να σέβεται τις σχέσεις καλής γειτονίας» είπε ο Ακάρ. Σ.γ.:Χα, χα, χα! Κοιτάτε βρε ποιος μιλάει!

Πρόκειται για μια πάγια τουρκική θέση, την οποία εκφράζουν κατά καιρούς Τούρκοι αξιωματούχοι -ανάλογα και με τις ανά περίοδο ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Οι δηλώσεις του Ακάρ έγιναν αργά την Τετάρτη, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην τουρκική αμυντική εταιρεία Roketsan.

Ο Τούρκος υπουργός υπογράμμισε, παράλληλα, ότι το Κυπριακό είναι ένα ζήτημα εθνικής ανησυχίας για την Τουρκία και πως η χώρα θα συνεχίσει να κάνει βήματα για την προστασία των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων. Σ.γ.: Μόνο γι’ αυτά δεν ενδιαφέρεται, για τα δικαιώματα των αποίκων εννοεί!

«Κάνουμε ό,τι είναι δυνατό (σ.σ. στην Κύπρο) μέχρι σήμερα και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε» είπε ο Ακάρ, συμπληρώνοντας ότι κανένα έργο στην Ανατολική Μεσόγειο ή την Κύπρο δεν θα είναι βιώσιμο εάν δεν υπάρχει συμμετοχή της Τουρκίας. Σ.γ.: Οι Oynnomογγόλοι καλά θα κάνουν να πάνε στη Μογγολία απ’ όπου προέρχονται για να ανασάνει η γειτονιά μας από τη βρώμα τους. (Wishfullfilment).

Definition of wish fulfillment: the gratification of a desire especially symbolically (as in dreams, daydreams, or neurotic symptoms=Ορισμός του κάνω την επιθυμία μου πραγματικότητα σημαίνει ικανοποίηση μιας επιθυμίας με τη συμβολική της έννοια, όπως συμβαίνει στα όνειρα, στην ονειροπόληση ή στις νευρωσικές μας αιτιάσεις και συμπτώματα).

Γεώργιος Ευαγγελάτος

ΠΗΓΗ: https://www.msn.com/el-gr/news/politics/απάντηση-από-το-υπεξ-υποκριτικό-να-μιλά-η-τουρκία-για-διεθνές-δίκαιο/ar-BBZfmZP?ocid=spartandhp