Από το πενταπόσταγμα μας δίδονται οι κάτωθι οδηγίες σε περίπτωση εμπόλεμης ρήξης με τους “άσπονδους” φίλους και γείτονες. Καλό θα είναι να ενημερώσουμε τους γείτονές μας, είτε σε χωριό ήμαστε, είτε τους συγκατοίκους μας σε πολυκατοικία (εφόσον δεν έχουμε βγάλει τα μάτια μας μαζί τους όπως συνήθως συμβαίνει με τη συγκατοίκηση σε πολυκατοικία). μεταξύ Ελλήνων εννοούμε.
Μια εκτύπωση του πιο κάτω οδηγού και μοίρασμά του στους συγγενείς, φίλους και γείτονες, θα βοηθούσε εκτός του ότι θα σας βλέπουν θετικά που νοιάζεστε γι’ αυτούς. να προστατεύσουν όσο γίνεται τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους.
Ευαγγελάτος Γεώργιος
Oδηγός επιβίωσης: Όλα όσα πρέπει να κάνετε σε περίπτωση πολέμου

Πως θα επιβιώσουμε απέναντι σε πάνοπλες ομάδες;
Σε μια εποχή που το περιβάλλον ασφάλειας επιβαρύνεται όλο και περισσότερο και ο εφιάλτης ενός πολέμου πέρα από την περιφερειακή σύγκρουση π.χ. Ελλάδας-Τουρκίας, εμφανίζεται και πάλι, καλό είναι να γνωρίζουμε ορισμένα βασικά πράγματα για το πώς θα επιβιώσουμε εμείς και η οικογένειά μας, ειδικά αν ζούμε εντός αστικού ιστού.
H κατάρρευση των δυνάμεων εσωτερικής ασφάλειας είναι πολύ πιθανή ή η αδυναμία τους να δράσουν αν κτυπηθούν κέντρα επικοινωνιών, διοίκησης και ελέγχου.
Σε κατάσταση πολέμου τα είδη υγιεινής και τα φάρμακα είναι σημαντικότερα και από το φαγητό. Μπορείς να πυροβολήσεις ένα περιστέρι. Μπορείς να κόψεις ένα φυτό να φας. Δεν μπορείς όμως, ούτε να πυροβολήσεις, ούτε να φυτέψεις ένα αντισηπτικό.
Μάζεψε αντισηπτικά, απορρυπαντικά, σαπούνι, γάντια, μάσκες.
Μάθε να δίνεις πρώτες βοήθειες, να καθαρίζεις πληγές και να φροντίζεις εγκαύματα. Ακόμα και αν βρεις γιατρό, ίσως να μην μπορείς να τον πληρώσεις. Μάθε να χρησιμοποιείς αντιβιοτικά. Είναι καλό να έχεις απόθεμα.
Θα πρέπει να διαλέξεις να έχεις όσο απλούστερα όπλα γίνεται και φρόντισε να έχεις νομίμως κτηθέντα πυροβόλα όπλα και πολλά πυρομαχικά, ακόμα και κυνηγετικά όπλα, κατά προτίμηση ημιαυτόματα για στοιχειώδη προστασία. Τα ρωσικά Saiga και Μolot, αλλά και πολλές αμερικάνικες καραμπίνες κάνουν άριστη δουλειά.
Θα πρέπει να έχεις μικρά πράγματα που δεν χτυπάνε στο μάτι. Για παράδειγμα, μια ηλεκτρογεννήτρια είναι καλή, αλλά 1.000 αναπτήρες BΙC είναι καλύτεροι. Η γεννήτρια θα τραβήξει την προσοχή σε περίπτωση που δημιουργηθεί πρόβλημα, ενώ οι αναπτήρες είναι μικροί, φτηνοί και εύκολα ανταλλάξιμοι.
Ο χρυσός και το ασήμι, είναι χρήσιμα;
Ναι γιατί μπορείς να τα ανταλλάξεις με τρόφιμα, φάρμακα, νερό, όπλα και πυρομαχικά.
Πόσο δύσκολο είναι να βρεθούν όπλα και πυρομαχικά;
Μπορείτε να κάνετε προμήθειες σε πυρομαχικά σε καιρό ειρήνης. Να θυμάστε ότι οι δυσκολότερες ώρες είναι κατά τις πρώτες μέρες, άρα εάν δεν έχεις ήδη όπλα και πυρομαχικά, ίσως να μην έχεις αρκετό χρόνο να τα αποκτήσεις και να προστατέψεις την οικογένειά σου. Το να είσαι άοπλος μέσα σε μια κατάσταση ταραχών και χάους είναι πολύ κακή ιδέα.
Οργάνωση ασφάλειας
Οργανώστε την περίμετρο του σπιτιού σας. Μπορεί να επικρατήσουν χαοτικές καταστάσεις. Οι εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες είτε επειδή θα είναι πεινασμένοι και απελπισμένοι είτε επειδή θα παίξουν το ρόλο της 5ης φάλαγγας θα αποτελέσουν κορυφαία απειλή για την ασφάλεια, όπως επίσης και αντικοινωνικά και παραβατικά στοιχεία της κοινωνίας.
Φροντίστε να μην έχει κανείς οπτική πρόσβαση με το εσωτερικό του σπιτιού σας, ειδικά αν μένετε σε μονοκατοικία.
Προσπαθήστε το σπίτι να μην δίνει στόχο, να μην φαίνεται οχυρωμένο. Το οχυρωμένο σπίτι δείχνει ότι κάτι έχει να κρύψει. Φροντίστε να έχετε οργανώσει ομάδες άμυνας από φίλους και συγγενείς. Αν έρθει η καταστροφή και ζεις στην πόλη, χρειάζεσαι ένα απλό, καθόλου φανταχτερό μέρος, γεμάτο με όπλα και πυρομαχικά.
Πόσα πυρομαχικά; Όσο το δυνατόν περισσότερα.
Ετοιμάστε σχέδιο διαφυγής στην επαρχία. Σημασία έχει να επιβιώσετε εσείς και η οικογένειά σας. Τα σπίτια ξανακτίζονται και τα έπιπλα αγοράζονται. Οι ζωές σας, όχι..
(Σ.γ.: Δεν σας συμβουλεύουμε όμως να φύγετε μέσα στον πανικό που θα γίνεται τις πρώτες ώρες από την κήρυξη του πολέμου. Πιθανώς όλες οι αρτηρίες να είναι μπλοκαρισμένες λόγω του έξαλλου πλήθους που θα πρέπει όπως όπως να φύγει για να σωθεί. Αποτέλεσμα, δεν μπορείτε να κινηθείτε και θα μένετε με τις ώρες μπλοκαρισμένοι σε έναν δρόμο με χιλιάδες άλλους, διατρέχοντας τον κίνδυνο του αεροπορικού βομβαρδισμού).
Είναι σημαντικό να έχει οργανωθεί δύναμη αυτοπροστασίας στην γειτονιά σας από την εποχή της ειρήνης. Πάντα οργανωμένες σκοπιές και περίπολοι έξω στους δρόμους. Η καλή οργάνωση και ο συντονισμός είναι εκ των ων ουκ άνευ για προστασία απέναντι σε συμμορίες.
Είναι καλό να ξέρουν να χειρίζονται τα όπλα όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη της οικογένειά σας. Ποτέ δεν ξέρετε ποιος θα χρειαστεί να πυροβολήσει ή να στοχεύσει με ένα αυτοσχέδιο όπλο για να σώσει εσάς ή κάποιο μέλος της οικογένειάς σας.
Διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο πιθανόν δεν θα υπάρχουν. Πρέπει να οργανώσετε ένα δίκτυο ροής πληροφοριών με εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης. Βρείτε ραδιόφωνα και κατασκευάστε κεραίες που να μπορούν να λαμβάνουν στα βραχέα.
Μη φοράτε πράγματα αξίας σε τέτοιες εποχές και καταστάσεις. Κάποιος θα σας δολοφονήσει για να τα πάρει. Ακόμα και η συμπεριφορά σας θα πρέπει να μην ξεχωρίζει.
Τα υπερσυστήματα ασφαλείας και τα υπερόπλα είναι ανώφελα. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι αξίζει να κλέψουν τα πράγματά σας, θα προσπαθήσουν να το κάνουν, ξανά και ξανά. Είναι μόνο θέμα χρόνου και δύναμης πυρός, άρα θέλετε όπλα, πυρομαχικά και χέρια.
Υγιεινή
Η υγιεινή είναι πολύ σημαντική, όπως και το να υπάρχουν επαρκή φάρμακα – ειδικά αντιβιοτικά. Παυσίπονα και αντιπυρετικά είναι απαραίτητα. Γάζες, βαμβάκι και αντισηπτικά να υπάρχουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αφθονία.
Τροφή
Φροντίστε να έχετε κάνει αποθέματα με τροφές που να αντέχουν στο χρόνο με κονσέρβες, ξηρά τροφή κλπ. Αναζητήστε κατάλογο με τα είδη που διατηρεί σε αποθέματα ο Στρατός. Είναι ο καλύτερος οδηγός για τα δικά σας αποθέματα. Έχετε ένα χαρτοκιβώτιο στη αποθήκη σας πάντα και ανανεώνετέ το κατά καιρούς. Μπορεί να μην το χρειαστείτε ποτέ. Θα έχετε χάσει κάπου 100 ευρώ αρκετά για να θρέψουν μία τετραμελή οικογένεια για μια εβδομάδα. Αν δεν το έχετε μπορεί να χαθεί ολόκληρη η οικογένεια…
Νερό
Αποτελεί πρόβλημα. Ίσως το κορυφαίο πρόβλημα αν έχει μολυνθεί το δίκτυο νερού της πόλης σας. Εδώ οπωσδήποτε πρέπει να υπάρχει απόθεμα δεκάδων φιαλών νερού, ανανεούμενο. Αναζητήστε πηγές ή να έχετε φροντίσει να προμηθευτείτε συσκευή που να μετατρέπει το θαλασσινό νερό σε πόσιμο. Αν έχετε δεξαμενή φροντίστε να ρίχνετε ειδικές αντισηπτικές “μπάλες” που χρησιμοποιούν στις δεξαμενές νερού των πλοίων.
https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/6921989_odigos-epibiosis-ola-osa-prepei-na-kanete-se-periptosi-polemoy







Προτρέπω καθένα που κυλάει ακόμη στις φλέβες του αίμα ελληνικό, να διαβάσει το πιο άρθρο αυτό του Γιώργου Ρωμανού, όπως και αυτό ενός Ιταλού εδώ https://hellasjournal.com/2020/01/i-aoz-tou-fovou-i-chagi-tis-morias-ta-diachronika-lathi-ena-dolofoniko-migma-me-pithanes-apolies-ke-dakria/ και να βγάλει συμπεράσματα για το που μας οδηγούν νενέκοι πολιτικοί που η ιστορία του τόπου αυτού θα τους θάψει στο μέτρο που αναλογεί στο σπιθαμιαίο μπόϊ τους.
Στη χώρα μας, ως προς το εθνικό συμφέρον της, συχνότατα το «άσπρο» γίνεται «μαύρο», και η μειοδοσία παρουσιάζεται ως πατριωτισμός. Έτσι έγινε με την παράνομη και επαχθή «Συμφωνία των Πρεσπών», τα εθνοκτόνα Μνημόνια που περιόρισαν την κυριαρχία της χώρα μας για 99 χρόνια, την αντιστροφή του δημοψηφίσματος της 5/7/2015, το κλείσιμο των πολεμικών βιομηχανιών μας, την παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών μας, μαζί με λιμάνια, αεροδρόμια, οδικά δίκτυα. Όλα παρουσιάστηκαν ως «επιτυχίες για τη σωτηρία της πατρίδος».
Το δικαστήριο μαριονέτα της Χάγης όπου χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια διορίζονται δικαστές κατά τα θέλω των Δυνάμεων (δήθεν) Ασφαλείας του ΟΗΕ. Κάθε άλλο παρά ανεξάρτητες αποφάσεις παίρνει.
Σε αυτή την ολέθρια ατζέντα εθνικής μειοδοσίας σειρά πήρε τώρα το θέμα της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ) για τις «ελληνοτουρκικές διαφορές» (πληθυντικός!). Αυτό ανακοίνωσε ξαφνικά ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης. Κι αμέσως οι ενδοτικοί εγκάθετοι, πολιτικοί, καθηγητές, δημοσιογράφοι, πιάσαν δουλειά για την δήθεν «ανάγκη να παραπεμφθούν στην Χάγη όλες (!) οι ελληνοτουρκικές διαφορές». Κατ’ αυτούς: «πρέπει να υπάρξει συνεκμετάλλευση, το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο, η Τουρκία έχει μεγάλη ακτογραμμή, άρα δικαιούται να ζητάει το μισό Αιγαίο σαν ‘‘γκρίζες ζώνες’’, δεκαοκτώ έως εκατόν σαράντα οκτώ ελληνικά νησιά, αφοπλισμό των νησιών μας, και μεγάλα τμήματα της ελληνικής ΑΟΖ.»
Οι ελληνώνυμοι μειοδότες, αδρά αμειβόμενοι και από τον Τζορτζ Σόρος, προπαγανδίζοντας πάσει δυνάμη την «προσφυγή» εξαφανίζουν την αρχή των πραγμάτων που καθορίζεται από τα εξής ερωτήματα: τι ακριβώς είναι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης; Τι δικάζει; Ποιες είναι οι αρμοδιότητές του και πού είναι παντελώς αναρμόδιο;! Είναι ή όχι αρμόδιο να δικάσει τις επινοημένες από την Τουρκία «ελληνοτουρκικές διαφορές»;
Τι κρύβουν για τη φύση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ)
Η δήλωση, 3/1/2020, του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέλιου Πέτσα, περί μελλοντικής «συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία ενεργειακών πόρων στο Αιγαίο εφόσον εκπληρωθούν μία σειρά προϋποθέσεις», καθιστά σαφές αυτό που ήδη μεθοδεύεται: μια προσφυγή στη Χάγη η οποία θα είναι απείρως πιο ολέθρια και από την εθνοκτόνο «Συμφωνία των Πρεσπών». Εάν η Ελλάδα εναποθέσει στα χέρια του ΔΔΧ την εθνική της κυριαρχία κινδυνεύει να χάσει κατά ποσοστό εδάφη-νησιά, χωρικά ύδατα, FIR, και ΑΟΖ ή ό,τι απαιτήσει η Τουρκία. Το φτηνό, δόλιο σκεπτικό των μισέλληνων φανατικών της προσφυγής (η οποία ήδη «πωλείται» προς κάποιες ξένες πρεσβείες), είναι να μεθοδευτεί έτσι το πράγμα, ώστε να φανεί πως για όλα θα φταίει το ΔΔΧ και όχι η κυβέρνησή που θα έχει διαπράξει την εγκληματική προσφυγή.
Ο ολισθηρός δρόμος της μειοδοσίας
Σε αυτόν τον εθνικά καταστροφικό δρόμο πρώτος μας οδήγησε αμέσως μετά το 1974 ο Κων. Καραμανλής, ο Α΄, (Κ. Κ.).
Τα αρχεία των ΗΠΑ για την περίοδο 1977-80 είναι πλέον αποχαρακτηρισμένα. Συγκεκριμένα ένα έγγραφο της CIA, του Μαΐου 1979, είναι αποκαλυπτικό. Βάσει αυτού ο ΥΠΕΞ ΗΠΑ, Σάιρους Βανς έστειλε στο Κ.Κ. ένα τηλεγράφημα, 2 Φεβρουαρίου 1977, με θέμα τα συγχαρητήρια του προέδρου Κάρτερ για την ορκωμοσία (του Κ.Κ.) ως πρωθυπουργού.
Στο ίδιο έγγραφο της CIA γίνεται λεπτομερής αναφορά στην απαντητική επιστολή που έστειλε ο Κ. Κ. στον Αμερικανό ΥΠΕΞ, και στην οποία κατηγορεί την Τουρκία για τη δεύτερη εισβολή στην Κύπρο (Αττίλας 2, Άγουστος 1974). Ταυτόχρονα, όμως, ο Κ.Κ., αναφέρεται στο Αιγαίο, τα ζητήματα της υφαλοκρηπίδας και του ελληνικού εναέριου χώρου. Δηλαδή νομιμοποιεί γραπτώς την πρώτη… ατζέντα των τουρκικών διεκδικήσεων, ενώ θα μπορούσε να αφήσει τα θέματα στην προφορική διπλωματία! Στην εν λόγω επιστολή του, ο Κ.Κ., αναλύει μάλιστα διεξοδικά την πρόταση της Αθήνας για κοινή προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με την Τουρκία, η οποία αρχικά την αποδέχθηκε και κατόπιν απέρριψε. Συμφωνία Καραμανλή–Ντεμιρέλ, 1975.
Έκτοτε ο ολισθηρός δρόμος της μειοδοσίας συνεχίστηκε πιο κατηφορικός. Ορόσημα εθνικού αίσχους είναι: α. η Σύνοδος της Μαδρίτης, Ιούλιος 1977, όπου η Ελλάς αναγνώρισε: «νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο και παραιτήθηκε από ενέργειες χωρίς την συγκατάθεση της Τουρκίας». Και β. το Ελσίνκι, 10/12/1999. Και στα δύο πρωθυπουργός ήταν ο Κ. Σημίτης και ΥΠΕΞ ο Γ. Α. Παπανδρέου, ο Β΄. Στο Ελσίνκι η Ελλάς υπέγραψε το κείμενο συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου η χώρα μας αποδέχτηκε: «όλες τις εκκρεμούσες συνοριακές διαφορές και άλλα σχετικά θέματα.» (εδάφιον 4). Ενώ στα εδάφια 9, 12 η Ελλάς ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ να τα επιλύσει με διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Όπως ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ και για το εάν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις να αναλάβει την προώθηση όλων των θεμάτων το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Ε.Σ.), το οποίο με δική του πρωτοβουλία, θα τα παρέπεμπε στο ΔΔΧ.
Προβληματίζει το ποια μειοδοσία είναι χειρότερη. Η αναγνώριση «συνοριακών διαφορών» και «σχετικών ζητημάτων» Ελλάδος–Τουρκίας, και άρα η ουσιαστική ακύρωση της Συνθήκη της Λοζάννης 1923, την οποία τώρα θέτει ευθέως η Τουρκία, ή η εν λευκώ εξουσιοδότηση προς το Ε.Σ. να προσφύγει στη Χάγη ερήμην της Ελλάδος (!), ωσάν η χώρα μας να μην υπήρχε καν;!
Γιατί είναι ουσιαστικά και τυπικά αναρμόδιο το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης
Κατά την εξόφθαλμα μειοδοτική ντόπια προπαγάνδα η Ελλάς «πρέπει» να προσφύγει στη Χάγη άρον άρον, δελεάζοντας την Τουρκία με το να αποδεχτεί τις κατάφωρα παράνομες απαιτήσεις της, ώστε να υποβάλλει και αυτή συνυποσχετικό.
Ως γνωστόν δεν βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Και το κάρο είναι η Τουρκία ενώ το άλογο η εκ μέρους της (μη) αναγνώριση του ΔΔΧ.
Η Ελλάδα με δήλωσή της, 1994, αναγνώρισε ως υποχρεωτική τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου, υπό την αίρεση της αμοιβαιότητας. Αντίθετα η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία του ΔΔΧ, κι όσο δεν το κάνει αυτό η προσφυγή στη Χάγη είναι από ανεδαφική έως δόλια…
Σύμφωνα με το Καταστατικό του ΔΔΧ: «τα κράτη έχουν δικαίωμα να καταθέτουν δηλώσεις με τους όρους υπό τους οποίους αποδέχονται τη δικαιοδοσία του ως υποχρεωτική.» Η Ελλάδα το 2015 κατέθεσε τη σχετική δήλωση, μαζί με άλλα 74 κράτη. Όμως η Τουρκία δεν το έκανε. Στην ελληνική δήλωση τονίζονται τρεις εξαιρέσεις έναντι της Χάγης. 1. Δεν συζητούμε αποστρατιωτικοποίηση νησιών. 2. Δεν δεχόμαστε αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας ούτε σε μικρά νησιά του Αιγαίου. 3. Δεν δεχόμαστε συζήτηση για το εύρος των χωρικών μας υδάτων και του εναερίου χώρου μας.
Ακόμη και εάν μετά από αυτά υποτεθεί ότι η Τουρκία αποδεχτεί την δικαιοδοσία του ΔΔΧ είναι γνωστόν ότι ΔΕΝ έχει υπογράψει ούτε τη Σύμβαση του Μοντέγκο Μπαίυ, περί Δικαίου της θάλασσας, 1982. Οπότε με ποιο δίκαιο θα δικάσει η Χάγη τον μονομερή (!) διαμοιρασμό του Αιγαίου και της ελληνικής ΑΟΖ –αφού η Ελλάδα ΔΕΝ διεκδικεί κάτι από την γείτονα;!
Και εδώ τίθεται ένα ακόμη μέγιστο ζήτημα: δεν υπάρχει αμοιβαιότητα αμφισβήτησης νομικών ζητημάτων, αφού η Ελλάδα ΔΕΝ διεκδικεί τίποτε από την Τουρκία και δεν αμφισβητεί τα διεθνώς νομικά ισχύοντα. Άρα πώς θα συνυπογράψει η χώρα μας νομικές διαφορές τις οποίες ΔΕΝ αναγνωρίζει;
Όσα θέτει η Τουρκία έχουν ξεκάθαρο χαρακτήρα πολιτικών διεκδικήσεων. Αυτονόητο είναι, ότι το ΔΔΧ ως νομικό δικαστήριο και όχι σαν πολιτικό δεν έχει καμία δικαιοδοσία σε πολιτικές υποθέσεις.
Το συγκεκριμένο θέμα έχει αναλυθεί διεξοδικά και από τον τ. πρόεδρο της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκη στο: «Λόγος εναντίον εθνικώς επιζήμιου αυτοπαγιδεύσεως», κείμενο δημοσιευμένο στο: http://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos11.html (αναδημοσίευση ΕΣΤΙΑ, 31/12/2019.)
Ο τ. πρόεδρος Δημοκρατίας και έμπειρος νομικός υπογραμμίζει πως στο Άρθρο 36 παρ. 3 του Καταστατικού του ΟΗΕ, και στο Άρθρο 36 του Καταστατικού του ΔΔΧ ορίζεται σαφέστατα ότι αυτό «επιλαμβάνεται επίλυσης μόνο νομικών διαφορών. Ενώ, από τις Συνθήκες του Λοκάρνο, 1926, ως νομική διαφορά εννοείται η αμοιβαία αμφισβήτηση νομίμου δικαιώματος.» Ήδη προαναφέραμε, ότι η Τουρκία θέτει μόνο πολιτικά ζητήματα-διεκδικήσεις ενώ απορρίπτει επιλεκτικά, και μόνο αυτή, ό,τι δεν την συμφέρει, μέχρι και τη Συνθήκη της Λοζάννης, 1923. Μεταξύ άλλων απορρίπτει την Ιταλο-τουρκική συνθήκη του 1932, όλα τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδος που βασίζονται σε διεθνείς συνθήκες ειρήνης, τη Συνθήκη ενσωμάτωσης στην Ελλάδα της Δωδεκανήσου, 1947, τη Σύμβαση Γενεύης, 1958, Άρθρα 1-3, βάσει των οποίων «τα νησιά ΕΧΟΥΝ δική τους υφαλοκρηπίδα», κ.α.
Έτσι δεν πρόκειται για «αμοιβαία αμφισβήτηση νομίμου δικαιώματος» αλλά για μονομερή πολιτική αμφισβήτηση της Τουρκίας. Συνεπώς ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει «συνυποσχετικό», παρά μόνον εάν συντελεσθεί από μία ελληνική κυβέρνηση το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας.
Αποτελέσματα παλαιότερης ελληνικής προσφυγής στο ΔΔΧ. Η αναρμοδιότητα
Η αναρμοδιότητα του ΔΔΧ απεδείχθη καθ’ ομολογίαν του ιδίου, του δικαστηρίου! Ως γνωστόν η Ελλάς προσέφυγε στο ΔΔΧ το 1976, και ζητούσε από αυτό επιβολή «προσωρινών μέτρων», εναντίον της Τουρκίας, όταν αυτή επιχειρούσε γεωλογικές έρευνες σε περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η απάντηση του ΔΔΧ ήταν: 1. να εκδόσει, 11 Σεπτεμβρίου 1977, «εντολή» με την οποία απέρριπτε το ελληνικό αίτημα για «προσωρινά μέτρα» με το αιτιολογικό, ότι δεν πάθαμε δα και «ανεπανόρθωτη βλάβη». 2. να υποδείξει πως μόνο σε περίπτωση ζημίας η Ελλάς θα μπορούσαμε να διεκδικήσει επανόρθωση (!) και 3. Ένα χρόνο και τρεις μήνες αργότερα από την πρώτη «εντολή» του, και δύο χρόνια μετά από την ελληνική προσφυγή, στις 19 Δεκεμβρίου 1978, το ΔΔΧ κήρυξε τον εαυτό του αναρμόδιο να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά. Κάθε σχόλιο είναι περιττό.
«Τι να κάνουμε», (όπως έγραψε ο Λένιν ως λογοκλόπος του Τσερνιτσέφκσι)
Όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν: «Η Ελλάς είναι μια ένδοξη χώρα αλλά μικρή σήμερα, η οποία παράγει δυσανάλογα μεγάλο αριθμό δωσίλογων πολιτικών σε σχέση με όσους μπορεί να αντέξει ο περήφανος λαός της.»
Έτσι, εάν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος και χώρα τα προτεινόμενα βήματα έχουν ήδη προκύψει ως κοινή αντίληψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων:
Εδώ που φτάσαμε η «έσχατη κοινή ανάγκη» δεν πρέπει να εκδηλωθεί μετά από μια νέα σαρωτική αυτή τη φορά εθνική καταστροφή, αλλά πριν από αυτήν. Όπως είναι γνωστόν «για να έχεις ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο» (Si vis pacem, para bello). Και στην περίπτωσή μας πρέπει να προετοιμαστούμε πολύ καλά για πόλεμο σκληρό και ολοκληρωτικό (Σ.γ.: όχι τριών με πέντε ημερών). Μόνο τότε θα μας σεβαστούν.