Κύριε Πλιώτα ετοιμάσου την Παρασκευή 27/8/21 ώρα 8π.μ. στα δικαστήρια Πατρών κατατίθεται εναντίον σου η Μήνυση από τον πατραϊκό λαό

Υπόδειγμα Μήνυσης κατά Εισαγγελέα ΑΠ Πλιώτα(3) από το site

 

 

ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Α.Π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΛΙΩΤΑ

Απριλίου 14, 2021

 Στο τέλος υπάρχει η μήνυση κατά του εισαγγελέα Αρείου Πάγου ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΛΙΩΤΑ σε μορφή MS WORD για να την κατεβάσετε να συμπληρώσετε τα στοιχεία σας και να την καταθέσετε ΔΩΡΕΑΝ στην εισαγγελία ή σε κάποιο αστυνομικό τμήμα παίρνοντας αριθμό πρωτοκόλλου

 

Άρ. Πρωτ. Εισαγγελία Εφετών Αθηνών :  3980 / 29-03-2021

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΕΦΕΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 

Ε Γ Κ Λ Η Σ Η

Του ______________________________με Α.Δ.Τ. ————, Α.Φ.Μ. ———- κατοίκου ———- —————-, οδός ——— αρ ——–, και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου : ——————

Κ Α Τ Α

του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα

**************

Αξιότιμε κ. Εισαγγελεύ,

Θέτω υπ’ όψιν Σας την παρακάτω αναλυτικώς περιγραφόμενη παραβατική συμπεριφορά του άνω εγκαλουμένου απέναντί μου και απέναντι του ελληνικού λαού (συνιστάμενη στην διάπραξη, κυρίως, των εγκλημάτων του Βασανισμού, της Εσχάτης Προδοσίας και των Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας) όπως αποδεικνύεται από τις εγκυκλίους 4/2020, 7/2020 και 16/2020 του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (επισυνάπτονται) και ζητώ την άσκηση ποινικής διώξεως εναντίον τους και την κατά νόμον τιμωρία του.

Ειδικότερα :

 

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Την 12η Μαρτίου του 2020 ο άνω εγκαλούμενος εξέδωσε την εγκύκλιο του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με αριθμό 4 και αριθμό πρωτοκόλλου 2433 προς τους Εισαγγελείς Εφετών της Χώρας και δι’ αυτών στους Εισαγγελείς Πρωτοδικών της Περιφέρειάς τους, με την οποία τους καλεί στην εφαρμογή των διατάξεων από τις αρμόδιες αρχές τις σχετικές με τον Covid-19. Στη συνέχεια την 31η Μαρτίου 2020 εκδίδει την εγκύκλιο του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με αριθμό 7 και αριθμό πρωτοκόλλου 2733 προς τους Εισαγγελείς Εφετών της χώρας με την οποία εμμένει στην εφαρμογή των αντισυνταγματικών μέτρων και εστιάζει στο άρθρο 285 του Π.Κ.. Τέλος την 21η Σεπτεμβρίου 2020 εκδίδει την εγκύκλιο του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με αριθμό 16 και αριθμό πρωτοκόλλου 7532 προς τους Εισαγγελείς Εφετών της χώρας και δι’ αυτών στους Εισαγγελείς Πρωτοδικών της Περιφέρειάς επαναλαμβάνει τις ίδιες με τις προηγούμενες εγκυκλίους συστάσεις τονίζοντας αυτή τη φορά καθαρά ότι πρέπει να επικεντρωθούν στο «κίνημα κατά της μάσκας» όπως το αποκαλεί και στο ότι ακόμα και τα παιδιά πρέπει να φορούν υποχρεωτικά μάσκα σύμφωνα με την ΚΥΑ 55339/2020.

Δηλαδή με λίγα λόγια καλεί τους Εισαγγελείς Εφετών της Χώρας και δι’ αυτών στους Εισαγγελείς Πρωτοδικών της Περιφέρειάς τους σε καταφανή παραβίαση των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δηλαδή κατάλυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της χώρας, μολονότι γνώριζε άριστα, ως εκ της ιδιότητάς του, ότι όλα τα παραπάνω δήθεν μέτρα παραβιάζουν καταφανώς θεμελιώδεις συνταγματικές διατάξεις, καθώς και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους νόμους με υπερσυνταγματική ισχύ ως εφαρμογή στο εθνικό δίκαιο του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων με βάση το άρθρο 28 του Συντάγματος, όπως τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (νόμος 3418/2005), τη Σύμβαση Οβιέδο 1997 (νόμος 2619/1998), τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας (Παράρτημα στην απόφαση 39/46 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών), το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (νόμος 2462/1997) και πολλά άλλα όπως περιγράφονται παρακάτω. Ειδικότερα η παραπομπή με το άρθρο 285 Π.Κ. από την αστυνομία χωρίς ατράνταχτα ιατρικά δεδομένα παραβιάζει το τεκμήριο της αθωότητας, ενώ η επιβολή χρήσης μάσκας, δηλαδή ιατρικής πράξης χωρίς συναίνεση συνιστά ιατρική πράξη δια της βίας και βασανιστήριο που απαγορεύεται ρητά από το σύνταγμα στο άρθρα 5 παρ 5 και στο άρθρο 7 ενώ θίγει και την αξία του ανθρώπου που το ίδιο το σύνταγμα θεωρεί ως πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας όπως ρητά αναφέρεται στο άρθρο 2 παρ 1 και την ισότητα μεταξύ των πολιτών άρθρο 4 παρ 1 όταν δεν πράττει το ίδιο για τους παρουσιαστές των τηλεοπτικών εκπομπών και τους πολιτικούς σε συνεντεύξεις και λοιπές εμφανίσεις (σκληρός πυρήνας του συντάγματος).

 

Β. ΤΟ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ (ΚΑΤΑ ΠΡΟΦΑΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ & ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ)

Τα παραπάνω κυβερνητικά μέτρα τέθηκαν σε ισχύ, δυνάμει της υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 71342/6.11.2020 Κοινής Υπουργικής Αποφάσεως (Κ.Υ.Α.) (ΦΕΚ Β΄ 4899/6.11.2020), με αρχική διάρκεια από ώρα 6.00΄ π.μ. της 7.11.2020 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 30.11.2020, η οποία, όπως επικαιροποιήθηκε εκάστοτε, ήτοι, διά των ακόλουθων Κ.Υ.Α. : α) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 76629/28.11.2020 (ΦΕΚ Β΄ 5255/28.11.2020), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 30.11.2020 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 7.12.2020, β) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 78363/5.12.2020 (ΦΕΚ Β΄ 5350/5.12.2020), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 7.12.2020 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 14.12.2020, γ) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 80189/12.12.2020 (ΦΕΚ Β΄ 5486/12.12.2020), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 13.12.2020 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 7.1.2021, δ) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 2/2.1.2021 (ΦΕΚ Β΄ 1/2.1.2021), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 3.1.2021 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 11.1.2021, ε) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 1293/8.1.2021 (ΦΕΚ Β΄ 30/8.1.2021), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 8.1.2021 έως ώρα 6.00΄ της 18.1.2021, στ) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 3060/16.1.2021 (ΦΕΚ Β΄ 89/16.1.2021), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 18.1.2021 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 25.1.2021, ζ) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 4992/22.1.2021 (ΦΕΚ Β΄ 186/23.1.2021), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 25.1.2021 έως ώρα 6.00΄ π.μ. της 1.2.2021, η) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ.: 6877/29.1.2021 (ΦΕΚ Β΄ 341/29.1.2021), με ισχύ από ώρα 6.00΄ π.μ. της 30.1.2021 έως ώρα 6.00΄ της 8.2.2021, θ) υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π.οικ. 8378 (ΦΕΚ Β΄ 454/5.2.2021), από ώρα 6.00’ π.μ. της 6.2.2021 έως ώρα 6.00’ της 15.2.2021 ι) υπ΄ αριθ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 10969 (ΦΕΚ Β’ 648/20.2.2021), από ώρα 6.00’ π.μ. της 22.2.2021 έως ώρα 6.00’ της 1.3.2021 ια) υπ’ αριθ.. Δ1α/ΓΠ.οικ. 13805 (ΦΕΚ Β 843/3.3.2021), από ώρα 6.00 π.μ. της 4.3.2021 έως ώρα 6.00’της 16.3.2021

Γ. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΜΑΣΚΑΣ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

 

Σύμφωνα με τον Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

Άρθρο 28– Κανόνες του διεθνούς δικαίου και διεθνείς οργανισμοί

  1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. H εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.

Οι νόμοι που αποτελούν εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συμβάσεων υπερισχύουν από τους άλλους νόμους, διατάξεις, ΚΥΑ, αποφάσεις κλπ και συνεπώς καθιστούν κάθε τι αντίθετο προς αυτές ΑΚΥΡΟ και ΠΑΡΑΝΟΜΟ

 

Σύμφωνα με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση
(Υπερσυνταγματική – https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:2bf140bf-a3f8-4ab2-b506-fd71826e6da6.0010.02/DOC_1&format=PDF)

Άρθρο 6

  1. Τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και όπως απορρέουν από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, αποτελούν μέρος των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης.

Οι Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Συνθήκες και κυρίως αυτές που αφορούν τα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις Θεμελιώδεις Ελευθερίες αποτελούν μέρος του Ενωσιακού Δικαίου με υπερσυνταγματική ισχύ δηλαδή υπερισχύουν από άλλους νόμους, διατάξεις, ΚΥΑ, αποφάσεις κλπ.

 

Σύμφωνα με τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας
(Υπερσυνταγματικός νόμος 3418/2005 – ΦΕΚ 287 Α / 28-11-2005)

Άρθρο 1– Έννοιες, ορισμοί και πεδίο εφαρμογής του παρόντος

  1. Ιατρική πράξη είναι εκείνη που έχει ως σκοπό τη με οποιαδήποτε επιστημονική μέθοδο πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία και αποκατάσταση της υγείας του ανθρώπου.
  2. Ως ιατρικές πράξεις θεωρούνται και εκείνες οι οποίες έχουν ερευνητικό χαρακτήρα, εφόσον αποσκοπούν οπωσδήποτε στην ακριβέστερη διάγνωση, στην αποκατάσταση ή και τη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων και στην προαγωγή της επιστήμης.
  3. Στην έννοια της ιατρικής πράξης περιλαμβάνονται και η συνταγογράφηση, η εντολή για διενέργεια πάσης φύσεως παρακλινικών εξετάσεων, η έκδοση ιατρικών πιστοποιητικών και βεβαιώσεων και η γενική συμβουλευτική υποστήριξη του ασθενή.

Άρθρο 12– Συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή

  1. Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή.
  2. Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες:

α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο.

β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση.

αα) Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του. Λαμβάνεται, όμως, υπόψη και η γνώμη του, εφόσον ο ανήλικος, κατά την κρίση του ιατρού, έχει την ηλικιακή, πνευματική και συναισθηματική ωριμότητα να κατανοήσει την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης και τις συνέπειες ή τα αποτελέσματα ή τους κινδύνους της πράξης αυτής. Στην περίπτωση της παραγράφου 3 του άρθρου 11 απαιτείται πάντοτε η συναίνεση των προσώπων που ασκούν τη γονική μέριμνα του ανηλίκου.

ββ) Αν ο ασθενής δεν διαθέτει ικανότητα συναίνεσης, η συναίνεση για την εκτέλεση ιατρικής πράξης δίδεται από τον δικαστικό συμπαραστάτη, εφόσον αυτός έχει ορισθεί. Αν δεν υπάρχει δικαστικός συμπαραστάτης, η συναίνεση δίδεται από τους οικείους του ασθενή. Σε κάθε περίπτωση, ο ιατρός πρέπει να προσπαθήσει να εξασφαλίσει την εκούσια συμμετοχή, σύμπραξη και συνεργασία του ασθενή, και ιδίως εκείνου του ασθενή που κατανοεί την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης, τους κινδύνους, τις συνέπειες και τα αποτελέσματα της πράξης αυτής.

γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη.

δ) Η συναίνεση να καλύπτει πλήρως την ιατρική πράξη και κατά το συγκεκριμένο περιεχόμενό της και κατά το χρόνο της εκτέλεσής της.

Η χρήση μάσκας αποτελεί συνεπώς με βάση τις ως άνω έννοιες, ιατρική πράξη που απαιτεί την υποχρεωτική ΠΛΗΡΗ, ΣΑΦΗ και ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ ενημέρωση και που δεν πρέπει να είναι αποτέλεσμα ΠΛΑΝΗΣ, ΑΠΑΤΗΣ ή ΑΠΕΙΛΗΣ.

 

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

Άρθρο 5 – Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία

  1. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει.
  2. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος (που συμφωνεί με το Σύνταγμα όπως σαφέστατα αναφέρεται στα άρθρα 120Σ §2, 87Σ §2 και 93Σ §4), ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.

_______________________

Eρμηνευτική δήλωση: Στην απαγόρευση της παραγράφου 4 δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει.

και

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
(Υπερσυνταγματική – https://www.echr.coe.int/documents/convention_ell.pdf)

Άρθρο 5 – Το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια

  1. Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν και την ασφάλειαν. Ουδείς επιτρέπεται να στερηθή της ελευθερίας του ειμή εις τας ακολούθους περιπτώσεις και συμφώνως προς την νόμιμον διαδικασίαν:

α. εάν κρατήται κανονικώς κατόπιν καταδίκης υπό αρμοδίου δικαστηρίου.

ε. εάν πρόκειται περί νομίμου κρατήσεως ατόμων δυναμένων να μεταδώσωσι μεταδοτικήν ασθένειαν, φρενοβλαβούς, αλκοολικού, τοξικομανούς ή αλήτου.

ΜΟΝΟ ατομικά διοικητικά μέτρα μπορεί να επιβληθούν ακόμα και για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και όχι καθολικά και αυτά ΜΟΝΟ ως ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου και εφόσον έχει ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ ότι το άτομο αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Κάθε άλλη ενέργεια είναι αντισυνταγματική αφού άρει την προστασία κάθε προσώπου από το Σύνταγμα (άρθρο 5 §5) έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων που χωρίς συναίνεση συνιστούν βασανιστήριο που επίσης απαγορεύεται από το Σύνταγμα (άρθρο 7).

 

Σύμφωνα με τη Σύμβαση Οβιέδο 1997
(Υπερσυνταγματική – νόμος 2619/1998 – ΦΕΚ 132 Α / 19-06-1998)

Άρθρο 2 – Το προβάδισµα του ανθρωπίνου όντος

Τα συµφέροντα και η ευηµερία του ανθρώπινου όντος θα υπερισχύουν έναντι µόνου του κοινωνικού συµφέροντος ή της επιστήµης.

Άρθρο 5 – Γενικός κανόνας

Επέµβαση σε θέµατα υγείας µπορεί να υπάρξει µόνον αφού το ενδιαφερόµενο πρόσωπο δώσει την ελεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν προηγούµενης σχετικής ενηµέρωσής του. Το πρόσωπο αυτό θα ενηµερώνεται εκ των προτέρων καταλλήλως ως προς το σκοπό και τη φύση της επέµβασης, καθώς και ως προς τα επακόλουθα και κινδύνους που αυτή συνεπάγεται. Το ενδιαφερόµενο πρόσωπο µπορεί ελεύθερα και οποτεδήποτε να ανακαλέσει τη συναίνεση του.

ΔΕΝ μπορεί να επιβληθεί ιατρική πράξη με τη δικαιολογία του κοινωνικού συμφέροντος χωρίς να υπάρχει ενημέρωση και κυρίως χωρίς ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

 

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Διακήρυξη για τη Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
(Υπερσυνταγματική – http://portal.unesco.org/en/ev.php-URL_ID=31058&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SECTION=201.html)

Άρθρο 6 – Συναίνεση

  1. Σε κατάλληλες περιπτώσεις έρευνας που διεξάγεται σε μια ομάδα ατόμων ή σε μια κοινότητα, μπορεί να ζητηθεί πρόσθετη συμφωνία των νομικών εκπροσώπων της συγκεκριμένης ομάδας ή κοινότητας. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει μια συλλογική κοινοτική συμφωνία ή η συγκατάθεση ενός ηγέτη της κοινότητας ή άλλης αρχής να αντικαταστήσει τη συγκατάθεση ενός ενημερωμένου ατόμου.

Ο καθένας αποφασίζει ΜΟΝΟ για τον εαυτό του και ΚΑΝΕΝΑΣ άλλος ΔΕΝ μπορεί να αποφασίσει για λογαριασμό άλλου, είτε είναι ηγέτης, είτε είναι άλλη αρχή.

 

Σύμφωνα με το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα
(Υπερσυνταγματικό – νόμος Νόμος 2462/1997 – ΦΕΚ 25 Α / 26-02-1997)

Άρθρο 7

Κανείς δεν υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινές ή μεταχειρίσεις σκληρές, απάνθρωπες ή εξευτελιστικές. Ειδικότερα, απαγορεύεται η υποβολή προσώπου, χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεση του σε ιατρικό ή επιστημονικό πείραμα.

και

Σύμφωνα με την ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με την εξάλειψη των βασανιστηρίων στον κόσμο (Ευρωκοινοβούλιο 2013/2169 (INI))
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52014IP0206&from=EN

  1. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την CAT, ο όρος ‘βασανιστήρια’ σημαίνει οιαδήποτε πράξη με την οποία «προκαλείται σκοπίμως σε ένα πρόσωπο σοβαρός πόνος ή ταλαιπωρία, σωματική ή ψυχική, από δημόσιο λειτουργό ή άλλο πρόσωπο που ενεργεί με επίσημη ιδιότητα ή με την υποκίνηση ή τη συναίνεση ή με την αποδοχή του». Θεωρεί ωστόσο ότι καταστάσεις κατά τις οποίες πράξεις βασανισμού και άλλη σκληρή, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία διαπράττονται με τη συμμετοχή φορέων εκτός κρατικών ή δημοσίων υπαλλήλων πρέπει επίσης να αντιμετωπίζονται μέσω μέτρων πολιτικής που ευνοούν την πρόληψη, τη λογοδοσία και την αποκατάσταση

και

Σύμφωνα με τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας (Παράρτημα στην απόφαση 39/46 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών)
(Υπερσυνταγματική https://www.asylumlawdatabase.eu/sites/www.asylumlawdatabase.eu/files/aldfiles/%CE%A3%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7%20%CE%97%CE%95%20%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%80%CF%89%CE%BD%20%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%AE%CF%82%2C%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B7%CF%82%20%CE%AE%20%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82.pdf)

Άρθρο 2.

  1. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει αποτελεσματικά νομοθετικά, διοικητικά, δικαστικά ή άλλα μέτρα για να προλαμβάνει πράξεις βασανιστηρίων σε κάθε εδαφική περιοχή που υπάγεται στη δικαιοδοσία του.
  2. 2. Καμία απολύτως εξαιρετική περίσταση, είτε αποτελεί κατάσταση πολέμου ή απειλή πολέμου, εσωτερική πολιτική αστάθεια ή κάθε άλλη κατάσταση ανάγκης, δεν μπορεί να προβληθεί ως δικαιολογία για βασανιστήρια.
  3. Εντολή προϊσταμένου ή δημόσιας αρχής δεν μπορεί να προβληθεί ως δικαιολογία για βασανιστήρια

Άρθρο 4.

  1. Κάθε Κράτος Μέρος μεριμνά, ώστε όλες οι πράξεις βασανιστηρίων να αποτελούν εγκλήματα σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο. Το ίδιο ισχύει για την απόπειρα διάπραξης βασανιστηρίων ή για κάθε πράξη οποιουδήποτε προσώπου που συνιστά συνέργεια ή συμμετοχή σε βασανιστήρια.
  2. Κάθε Κράτος Μέρος προβλέπει για τα εγκλήματα αυτά κατάλληλες ποινές, για τον καθορισμό των οποίων λαμβάνεται υπόψη ο σοβαρός χαρακτήρας αυτών των εγκλημάτων.

ΚΑΜΙΑ δικαιολογία (κατάσταση ανάγκης, εξαιρετική περίπτωση,…) δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιβληθεί ιατρική πράξη χωρίς συναίνεση που χαρακτηρίζεται από το εθνικό και διεθνές δίκαιο ως βασανιστήριο.

 

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

Αρθρο 7: (Καμιά ποινή χωρίς νόμο, απαγόρευση βασανιστηρίων)

  1. Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο (που συμφωνεί με το Σύνταγμα όπως σαφέστατα αναφέρεται στα άρθρα 120Σ §2, 87Σ §2 και 93Σ §4) που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.
  2. Tα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει.

και

Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα
(Νόμος 4619/2019 – ΦΕΚ 95 Α / 11-06-2019)

Άρθρο 137Α – Βασανιστήρια

  1. Υπάλληλος ή στρατιωτικός, στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξη, η ανάκριση ή η εξέταση αξιόποινων πράξεων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων ή η εκτέλεση ποινών ή η φύλαξη ή η επιμέλεια κρατουμένων, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη, εάν υποβάλλει σε βασανιστήρια κατά την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων πρόσωπο που βρίσκεται στην εξουσία του με σκοπό: α) να αποσπάσει από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο ομολογία, κατάθεση, πληροφορία ή δήλωση ιδίως αποκήρυξης ή αποδοχής πολιτικής ή άλλης ιδεολογίας, β) να το τιμωρήσει ή γ) να εκφοβίσει αυτό ή τρίτα πρόσωπα. Με την ίδια ποινή τιμωρείται υπάλληλος ή στρατιωτικός, που με εντολή των προϊσταμένων του ή αυτοβούλως σφετερίζεται τέτοια καθήκοντα και τελεί τις πράξεις του προηγούμενου εδαφίου.

Από τη στιγμή που η επιβολή χρήσης μάσκας αποτελεί βασανιστήριο και εγκληματική πράξη αφού επιβάλλεται δια του εκβιασμού, της τρομοκράτησης και της βίας και συνεπώς ΔΕΝ είναι ΟΥΤΕ συζητήσιμη, ΟΥΤΕ διαπραγματεύσιμη, ΟΥΤΕ υφίσταται θέμα εξαιρέσεων και καταστρατηγήσεων του δικαιώματος στην ΠΛΗΡΗ ενημέρωση και στην απόλυτη ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ για λόγους είτε διαγνωστικούς, είτε για θεραπευτικούς, είτε για προληπτικούς, ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ προσπαθεί να την επιβάλει χωρίς συναίνεση, καταστρατηγεί το σκληρό πυρήνα του Συντάγματος και άρα κατά το άρθρο 134 Π.Κ. διαπράττει το αδίκημα της Εσχάτης Προδοσίας.

 

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

Άρθρο 2 – Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας

  1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

και

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

Άρθρο 25 – Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων

  1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο νόμους (που συμφωνούν με αυτό όπως σαφέστατα αναφέρεται στα άρθρα 120Σ §2, 87Σ §2 και 93Σ §4), εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας

και

Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα
(Νόμος 4619/2019 – ΦΕΚ 95 Α / 11-06-2019)

Άρθρο 14 – Έννοια της αξιόποινης πράξης

  1. Έγκλημα είναι πράξη άδικη και καταλογιστή σε εκείνον που την τέλεσε, η οποία τιμωρείται από τον νόμο.
  2. Στις διατάξεις των ποινικών νόμων ο όρος «πράξη» περιλαμβάνει και τις παραλείψεις.

 

Άρθρο 15 – Έγκλημα που τελείται με παράλειψη

  1. Όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβεί σε ενέργεια για την αποτροπή του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση πηγάζει από νόμο, σύμβαση ή προηγούμενη επικίνδυνη ενέργεια του υπαιτίου.

Ο δικαστικός, ως όργανο του κράτους είναι υποχρεωμένος να διασφαλίζει την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκηση των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σεβόμενος και προστατεύοντας την αξία του ατόμου και είναι προσωπικά υπεύθυνος όταν επιβάλλει αντισυνταγματικά βασανιστήρια με ταπεινωτική μεταχείριση και εκφοβισμό. Η εκτέλεση ή/και η επιβολή προδήλως παράνομων ή αντισυνταγματικών διαταγών δεν τον απαλλάσσει των ευθυνών του. Επίσης και οποιοδήποτε άλλο όργανο/δικαστικός γνώριζε την ενέργεια του παραβάτη δικαστικού, είναι συνεργός, διότι ΔΕΝ απέτρεψε την εγκληματική ενέργεια βασανισμού και τρομοκράτησης και καταστρατήγησης των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως όφειλε σύμφωνα με το άρθρο 15 του Ποινικού Κώδικα

 

Σύμφωνα με το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου
(Υπερσυνταγματικός νόμος 3003/2002 – ΦΕΚ 75 Α / 08-04-2002)

Άρθρο 7.- Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας

  1. Για τους σκοπούς του παρόντος Καταστατικού, «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις όταν διαπράττεται ως μέρος ευρείας και συστηματικής επίθεσης που κατευθύνεται κατά οποιουδήποτε αμάχου πληθυσμού, εν γνώσει της επίθεσης:

β) Εξόντωση

ε) Φυλάκιση ή άλλη σοβαρή στέρηση της σωματικής ελευθερίας κατά παραβίαση βασικών κανόνων του διεθνούς δικαίου

στ) Βασανιστήρια

η) Δίωξη κατά οποιασδήποτε αναγνωρίσιμης ομάδας ή κοινότητας για λόγους πολιτικούς, φυλετικούς, εθνικούς, εθνοτικούς, πολιτιστικούς, θρησκευτικούς ή λόγους φύλου, όπως αυτό ορίζεται στην παράγραφο 3, ή άλλους λόγους που αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως ανεπίτρεπτοι κατά το διεθνές δίκαιο σε σχέση με οποιαδήποτε πράξη που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο ή οποιοδήποτε έγκλημα εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.

κ) Άλλες απάνθρωπες πράξεις παρόμοιου χαρακτήρα οι οποίες με πρόθεση προκαλούν μεγάλο πόνο ή βαρεία σωματική βλάβη ή βαρεία βλάβη της διανοητικής ή σωματικής υγείας.

  1. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1:

(β) Η «εξόντωση» περιλαμβάνει την με πρόθεση επιβολή συνθηκών ζωής, μεταξύ άλλων στέρηση πρόσβασης σε τροφή και φάρμακα, υπολογισμένων να επιφέρουν την καταστροφή μέρους του πληθυσμού

(ε) «Βασανιστήρια» σημαίνει την με πρόθεση πρόκληση έντονου πόνου ή δοκιμασίας, σωματικών ή ψυχικών επί προσώπου που τελεί υπό την κράτηση ή υπό τον έλεγχο του κατηγορουμένου. Τα βασανιστήρια δεν περιλαμβάνουν πόνο ή δοκιμασία που προκύπτει μόνον ή είναι σύμφυτος ή είναι δυνατόν να προκύψει από την επιβολή νόμιμων κυρώσεων

(ζ) «Δίωξη» σημαίνει την με πρόθεση και βαρείας μορφής στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων σε αντίθεση προς το διεθνές δίκαιο εξ αιτίας της ταυτότητας της ομάδας ή κοινότητας

Η συστηματική επιβολή ή απειλή επιβολής βασανιστηρίων όπως η επιβολή ιατρικών πράξεων χωρίς συναίνεση (χρήση μάσκας), σωματικών ή ψυχικών (δυσφορία, ταπείνωση,…), αλλαγής τρόπου ζωής, στέρησης της ελευθερίας, δίωξης των διαφωνούντων, και γενικά συστηματικός βασανισμός του αμάχου πληθυσμού, παραβίαση των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συστηματική απειλή και δίωξη όσων έχουν αντίθετη άποψη, αποτελούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας

 

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

‘Αρθρο 87: (Ανεξαρτησία των δικαστών)

  1. Oι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους (που συμφωνούν με αυτό όπως σαφέστατα αναφέρεται στα άρθρα 120Σ §2 και 93Σ §4) και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.

‘Αρθρο 93: (Διακρίσεις των Δικαστήριων)

  1. Tα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα.

ΟΛΕΣ οι ΚΥΑ, οι διατάξεις, οι αποφάσεις και οι νόμοι που έχουν τεθεί μετά το 2010 που παραχωρήθηκε η Εθνική Κυριαρχία με το 1ο Μνημόνιο και μετά το 2015 που τέθηκε η χώρα υπό ξένη κατοχή με το 3ο Μνημόνιο είναι ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ. Όποιο όργανο ή δημόσιος υπάλληλος τις εφαρμόζει και δεν αντιστέκεται με ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ όπως ορίζει το Σύνταγμα στο άρθρο 120, είναι συνεργός στην κατάλυση του πολιτεύματος δηλαδή συνεργός σε Εσχάτη Προδοσία.

 

 

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος
(ΦΕΚ 211 Α /24-12-2019)

‘Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

  1. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
  2. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

και

Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα
(Νόμος 4619/2019 – ΦΕΚ 95 Α / 11-06-2019)

Άρθρο 25 – Κατάσταση ανάγκης που αίρει το άδικο

  1. Δεν είναι άδικη η πράξη που τελεί κάποιος προς αποτροπή παρόντος και αναπότρεπτου με άλλα μέσα κινδύνου, ο οποίος απειλεί το πρόσωπο ή την περιουσία του ίδιου ή κάποιου άλλου χωρίς δική του υπαιτιότητα, αν η προσβολή που προκλήθηκε στον άλλο είναι σημαντικά κατώτερη κατά το είδος και τη σπουδαιότητα από την προσβολή που απειλήθηκε.

Άρθρο 32 – Κατάσταση ανάγκης που αίρει τον καταλογισμό

  1. Η πράξη δεν καταλογίζεται σε εκείνον που την τελεί για να αποτρέψει παρόντα και αναπότρεπτο με άλλα μέσα κίνδυνο, ο οποίος απειλεί χωρίς δική του υπαιτιότητα το πρόσωπο ή την περιουσία του ίδιου ή οικείου του, αν η προσβολή που προκλήθηκε στον άλλο από την πράξη είναι κατά το είδος και τη σπουδαιότητα ανάλογη με την προσβολή που απειλήθηκε.

Ακόμα κι ήταν νόμιμες οι κυβερνητικές αποφάσεις, η κατάσταση ανάγκης που θέτει τη ζωή σε κίνδυνο (παρενέργειες από τη χρήση μάσκας και τον εγκλεισμό – σωματικές και ψυχικές) καθώς και την περιουσία με την καταστροφή της οικονομίας, ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ και νομιμοποιούν την αντίσταση σε αυτές, πολλώ δε μάλλον όταν πρόκειται για αποφάσεις από παράνομη και κατοχική κυβέρνηση που παραβιάζουν κατάφορα το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις και Δίκαιο.

 

Δ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

Ο εγκαλούμενος Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου προσπαθώντας να επιβάλλει μία προδήλως παράνομη και αντισυνταγματική Κυβερνητική Απόφαση μιας Παράνομης και Κατοχικής Κυβέρνησης, παραβίασε το σκληρό πυρήνα του Συντάγματος, το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Συμβάσεις και κατέλυσαν κάθε έννοια δικαίου και ανθρωπίνου δικαιώματος με υπερσυνταγματική ισχύ σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος, όπως αναλυτικά περιεγράφηκε παραπάνω.

Επειδή       Οι λόγοι που επικαλείται η κυβέρνηση, έκτακτα μέτρα – έκτακτη και απρόβλεπτη ανάγκη, είναι δραματικώς αστείοι, αφού οι ΙΔΙΟΙ προβλέπουν την εμφάνιση ασθενειών, κύματα, μεταλλάξεις κλπ και ΔΕΝ νοείται τίποτε έκτακτο που διαρκεί σχεδόν χρόνο και άρα ΔΕΝ υφίστανται οι έννοιες έκτακτο και απρόβλεπτο

Επειδή       Τα μέτρα και οι αποφάσεις παραβιάζουν κάθε έννοια δικαίου και καταλύουν τη δημοκρατία ακυρώνοντας το σκληρό πυρήνα του Συντάγματος και το σύνολο των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως αυτά περιγράφονται στο Εθνικό, Ευρωπαϊκό και Διεθνές Δίκαιο που έχει και υπερσυνταγματική ισχύ και άρα είναι άκυρα και μη εφαρμόσιμα σύμφωνα με το Σύνταγμα άρθρα 120Σ §2, 87Σ §2 και 93Σ §4. Οπότε ο εγκαλούμενος καλεί το δικαστικό κόσμο της χώρας στο να παραβιάσει το σύνταγμα.

Επειδή       Τα μέτρα και η ιατρική πράξη που επιβάλλονται αποτελούν περιορισμό των Συνταγματικά κατοχυρωμένων Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ως τέτοια, σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 25 §1), μπορούν να επιβληθούν μόνο απευθείας από το ίδιο το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις που έχουν υπερσυνταγματική ισχύ και από νόμο που συμφωνεί με το Σύνταγμα όπως σαφέστατα αναφέρεται στα άρθρα 120Σ §2, 87Σ §2 και 93Σ §4. Άρα τα μέτρα και οι επιβολή ιατρικής πράξης (μάσκας) είναι παντελώς αντίθετα προς το άρθρο 25 του Συντάγματος και συνεπώς ο εγκαλούμενος καλεί σε παραβίαση του εν λόγω άρθρο του Συντάγματος (134 Π.Κ.). Επίσης τα μέτρα δεν έχουν καμία επιστημονική τεκμηρίωση. Το αντίθετο μάλιστα σύμφωνα με έγκυρες δημοσιευμένες μελέτες (βλ συνημμένο) και όπως αποδείχτηκε στην πράξη, είναι τελείως αναποτελεσματικά, αναιρώντας την Αρχή της Αναλογικότητας που επιβάλλεται

Επειδή       Ουδέποτε ενημερώθηκε ο ελληνικός λαός για την αναγκαιότητα και αποτελεσματικότητα των μέτρων σύμφωνα με το Δικαίωμά στην Πληροφόρηση που μου παρέχει το Σύνταγμα (άρθρο 5Α §1) παρόλο που το εγώ τουλάχιστον το ζήτησα επισήμως από τις αρμόδιες αρχές (βλ. συνημμένο ηλεκτρονικής αλληλογραφίας). Άρα ο εγκαλούμενος καλεί σε επιβολή ιατρικής πράξης χωρίς την πλήρη ενημέρωση των ενδιαφερομένων και καλεί τους δικαστές σε παρανομία δηλαδή να αγνοήσουν τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (ν. 3418/2005)

Επειδή       Ουδέποτε κοινοποιήθηκαν οι επιστημονικές μελέτες πάνω στις οποίες βασίζονται τα μέτρα ώστε ο κάθε πολίτης να μπορεί να σχηματίσει πλήρη εικόνα και να λάβει τις σωστές αποφάσεις για τον εαυτό του.

Επειδή       Οι μέχρι τώρα μελέτες, πειράματα και η διεθνής βιβλιογραφία συνηγορούν για τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που εμφανίζονται ότι επιδιώκονται με τα μέτρα, δηλαδή ότι η χρήση της μη ιατρικής κυρίως μάσκας από το γενικό πληθυσμό είναι επικίνδυνη και ότι οι ασυμπτωματικοί δεν μεταδίδουν την ασθένεια COVID-19 (βλ. συνημμένο με συνδέσμους από τα σχετικά πειράματα και τις επίσημες δημοσιεύσεις των αποτελεσμάτων τους). Άρα ο εγκαλούμενος καλεί στην επιβολή ιατρικής πράξης χωρίς συναίνεση δηλαδή καλεί τους δικαστές σε παρανομία δηλαδή να νομιμοποιήσουν το βασανισμό. (άρθρο 137Α Π.Κ.)

Επειδή       Οι δικαστές, λόγω της ιδιότητάς τους, οφείλουν να είναι γνώστες των διατάξεων, του συντάγματος, των συμβάσεων και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου και άρα να καταγγείλουν και να μην εφαρμόσουν τα παράνομα και αντισυνταγματικά μέτρα. Άρα όποιος δικαστής δεν καταγγείλει την παράνομη στάση του εγκαλουμένου, ενδέχεται να βρεθεί και ο ίδιος κατηγορούμενος.

Επειδή       Βεβαιώνοντας την δήθεν παράβαση δηλώνουν επίσημα σε Πράξη Αρχής ότι από την μη χρήση μάσκας από τον τυχαίο πολίτη που είναι κατά τεκμήριο υγιής, μπορεί να προκύψει κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας σε αόριστο αριθμό προσώπων, χωρίς την παραμικρή ένδειξη ή το παραμικρό δεδομένο που να συνηγορεί σε αυτήν την θέση δηλαδή τους καλεί να παρανομήσουν παραβιάζοντας το Άρθρο 224 Π.Κ. (ψευδορκία).

Επειδή       Όποιοι δεν καταγγέλλουν αυτούς που δίνουν τις αντισυνταγματικές εντολές ξεκινώντας από τους ανωτέρους τους όπως ο εγκαλούμενος, παραβιάζουν το Άρθρο 231 Π.Κ. (υπόθαλψη εγκληματία) και ζητεί από τους δικαστές να παρανομήσουν υπονοώντας ότι πρέπει να πράξουν το ίδιο.

Επειδή       Ο εγκαλούμενος ζητεί από τους δικαστές να παρανομήσουν διώκοντας αθώους και επιβάλλοντας βασανιστήρια και αντισυνταγματικά μέτρα και συνεπώς να παραβιάσουν το Άρθρο 239 Π.Κ. (κατάχρηση εξουσίας) όπως πράττει ο ίδιος.

Επειδή       Με τη στάση του και τις ενέργειές του συνεργεί στην ψυχική και οικονομική ζημία των Ελλήνων (με τη διάλυση της οικονομίας) και προσπαθεί να βάλει και τους δικαστές να κάνουν το ίδιο όχι μόνο ψυχικά και οικονομικά αλλά και σωματικά επιβάλλοντάς ιατρική πράξη (μάσκα) χωρίς ενημέρωση και συναίνεση, δηλαδή να παραβιάσουν το Άρθρο 259 Π.Κ. (παράβαση καθήκοντος)

Επειδή       Με τις ενέργειές του προσπαθεί να επιβάλλει στους δικαστές να υποχρεώνουν χωρίς συναίνεση την έκθεση των πολιτών σε σωματικό και ψυχικό κίνδυνο λόγω χρήσης μάσκας και λοιπών περιορισμών δηλαδή να παραβιάσουν το Άρθρο 307 Π.Κ. (παράλειψη λύτρωσης από κίνδυνο ζωής)

Επειδή       Ο εγκαλούμενος καλεί τους δικαστές να απειλούν με βάση παράνομη και αντισυνταγματική πράξη για βασανισμό και περιορισμό των θεμελιωδών ελευθεριών και συνταγματικών δικαιωμάτων δηλαδή παραβιάσουν το Άρθρο 330 Π.Κ. (παράνομη βία)

Επειδή       Με τις Π.Ε.Π., την κατηγορία του 285 Π.Κ. και τις λοιπές ενέργειές τους καλεί τους δικαστές να συμμετάσχουν στη διάδοση ψευδών ως γεγονότα, δηλαδή ότι ο τυχαίος πολίτης είναι αρρωστιάρης και αποτελεί δημόσιο κίνδυνο χωρίς αυτό να προκύπτει από κάποια επιστημονικά στοιχεία, δηλαδή να παραβιάσουν το Άρθρο 363 Π.Κ. (συκοφαντική δυσφήμηση)

Επειδή       Με απειλές για υποχρέωση σε χρήση μάσκας και περιορισμό των κινήσεων με αποτέλεσμα την επιδείνωση της ψυχικής κυρίως υγείας (όπως φαίνεται από την κατακόρυφη αύξηση χρήσης ψυχοφαρμάκων) και της οικονομικής ζημίας για να μην αντιταχθούν στα αντισυνταγματικά μέτρα καλεί τους δικαστές να παρανομήσουν για να μη χάσουν την εύνοια της υπηρεσίας, δηλαδή να παραβιάσουν το Άρθρο 385 Π.Κ. (εκβίαση)

Επειδή       Ο εγκαλούμενος καλεί τους δικαστές της χώρας να δέχονται ανεξέλεγκτα τις βεβαιώσεις με πράξη αρχής Π.Ε.Π. οι οποία ισοδυναμούν με μήνυση και χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο εις βάρος του τυχαίου πολίτη, δηλαδή να παραβιάσουν το Άρθρο 229 Π.Κ. (ψευδή καταμήνυση).

Επειδή       Ο εγκαλούμενος καλεί τους δικαστές να αγνοήσουν παντελώς τα δικαιώματά των πολιτών, μη σεβόμενοι την αξία τους ως πολίτες και την προσωπικότητά τους ως ανθρώπους, δηλαδή να παραβιάσουν το Σύνταγμα – άρθρο 2 (Άρθρο 134 Π.Κ.)

Επειδή       Ο εγκαλούμενος ζητεί από τους δικαστές να προσπαθούν να επιβάλουν ιατρική πράξη (μάσκα) χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο και χωρίς ΑΤΟΜΙΚΗ δικαστική απόφαση εις βάρος του συγκεκριμένου πολίτη, δηλαδή να παραβιάσουν το Σύνταγμα – άρθρο 5 §4 (Άρθρο 134 Π.Κ.)

Επειδή       Ο εγκαλούμενος καλεί τους δικαστές να προσπαθούν να επιβάλουν ιατρική πράξη (μάσκα) δηλαδή βιοϊατρική παρέμβαση, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο και χωρίς ΑΤΟΜΙΚΗ δικαστική απόφαση εις βάρος του πολίτη, δηλαδή να παραβιάσουν το Σύνταγμα – άρθρο 5 §5   (Άρθρο 134 Π.Κ.)

Επειδή       Ο εγκαλούμενος ζητεί από τους δικαστές να λαμβάνουν αποφάσεις και να επιβάλλουν μέτρα στους πολίτες χωρίς να παρουσιάσει τα στοιχεία που συνηγορούν στις ενέργειές του και τα στοιχεία που νομιμοποιούν την Π.Ε.Π. το 285 Π.Κ. ώστε να γνωρίζουν οι πολίτες τα ακριβή δεδομένα, δηλαδή να παραβιάσουν το Σύνταγμα – άρθρο 5Α §1 (Άρθρο 134 Π.Κ.)

Επειδή       Ο εγκαλούμενος ζητεί από το δικαστικό κόσμο της χώρας να επιβάλλουν ποινή χωρίς να υπάρχει νόμος (που συμφωνεί με το Σύνταγμα και τις Υπερσυνταγματικές Διεθνείς Συμβάσεις) όπως σαφέστατα αναφέρεται στα άρθρα 120Σ §2, 87Σ §2, 93Σ §4 και 28Σ §1) , δηλαδή να παραβιάσουν το Σύνταγμα – άρθρο 7 §1   (Άρθρο 134 Π.Κ.)

Επειδή       Καλεί τους δικαστές να επιβάλλουν ιατρική πράξη χωρίς συναίνεση, δηλαδή να παραβιάσουν τον Υπερσυνταγματικό νόμο 2462/1997 που αναφέρεται στα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα (Άρθρο 134 Π.Κ.)

Επειδή       Καλεί τους δικαστές να επιβάλλουν ιατρική πράξη χωρίς συναίνεση, δηλαδή να παραβιάσουν τον Υπερσυνταγματική απόφαση 2169/2013 του Ευρωκοινοβουλίου που αναφέρεται στα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Σύνταγμα άρθρο 7 §2 (Άρθρο 134 Π.Κ. και άρθρο 137Α Π.Κ.)

Επειδή       Καλεί τους δικαστές να επιβάλλουν ιατρική πράξη χωρίς συναίνεση, εν γνώσει τους με πρόθεση στο σύνολο του άμαχου πληθυσμού των Ελλήνων, επιβάλλοντας νέες Συνθήκες Ζωής (εξόντωση), Έντονη Σωματική και Ψυχική Δοκιμασία (βασανιστήρια), διώκοντας όλους όσους θέλουν να αποφασίζουν οι ίδιοι για τις ζωές τους, και την υγεία τους, στερώντας τους την Ελευθερία και τα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα (δίωξη), δηλαδή να παραβιάσουν τον Υπερσυνταγματικό νόμο 3003/2002 άρθρο 7 – Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας.

Επειδή       Καλεί τους δικαστές να επιβάλλουν ιατρική πράξη χωρίς συναίνεση και ενάντια στη θέλησή των πολιτών, δηλαδή να παραβιάσουν το Σύνταγμα άρθρο 120 §2 και 4 και τους Υπερσυνταγματικούς νόμους που αποτελούν εφαρμογή των Διεθνών Συνθηκών και Συμβάσεων και αφορούν την προστασία των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Αξιοπρέπειάς του, όπως :

  • τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση
  • τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας,
  • την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,
  • τη Σύμβαση Οβιέδο 1997,
  • την Παγκόσμια Διακήρυξη για τη Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,
  • το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα,
  • την ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με την εξάλειψη των βασανιστηρίων στον κόσμο (Ευρωκοινοβούλιο 2013/2169 (INI)),
  • τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας (Παράρτημα στην απόφαση 39/46 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών),
  • το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου

Επειδή       Καλεί τους δικαστές να δράσουν παραβατικά και καθ’ όλη τη διάρκεια της παραβατικής συμπεριφοράς τους επειδή θα λειτουργούν οργανωμένα, με ιεραρχία και συγκεκριμένο στόχο, τελώντας σωρεία εγκληματικών πράξεων όπως περιεγράφηκαν παραπάνω, να συστήσουν στην ουσία Εγκληματική Οργάνωση (Άρθρο 187 Π.Κ.) που επιχειρεί με βία ή απειλή βίας και με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού (όπως τα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα, το Κράτος Δικαίου, ο σεβασμός στον πολίτη κλπ) (Άρθρο 134 Π.Κ. §2α)

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

και με τη ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου

 

 

Μ Η Ν Υ Ω

τον αναγραφόμενο και τους συνεργούς τους με τη διαδικασία του αυτοφώρου, αφού πρόκειται για αυτόφωρα εγκλήματα/κακουργήματα και κυρίως κάλεσμα σε Κατάλυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος δηλαδή σε Στάση και επειδή είναι ανώτατος δικαστικός λειτουργός σε ενεργό υπηρεσία, ανά πάσα στιγμή είναι γνωστό το που βρίσκεται και με μία διαταγή μπορεί να παρουσιαστεί για την προβλεπόμενη αυτόφωρη διαδικασία, και

 

Ζ Η Τ Ω

Την παραδειγματική κατά νόμον δίωξη και τιμωρία των εγκαλουμένων.

Επιπλέον δηλώνω ότι παρίσταμαι ως πολιτικώς ενάγων για χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση της ηθικής, οικονομικής και όποιας άλλης βλάβης, την οποία υπέστην από τα πιο πάνω αδικήματα.

 

____(πόλη) _____.      ____ Μαΐου 2021

Ο Εγκαλών

Leave a Reply

Your email address will not be published.