Κ. Βαθιώτης:<<Δεν βιάζομαι, δεν εκβιάζομαι, δεν εμβολιάζομαι!>> Είμαι πρόσωπο όχι άγριο ζώο

Στο βιβλίο του ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ  ο καθηγητής της Νομικής Θράκης Κωνσταντίνος Βαθιώτης γράφει:

Τώρα λοιπόν που ο πολίτης δέχεται επί ενάμιση χρόνο[1] της πρωτοφανούς διαστάσεως επίθεση του κράτους, το οποίο τον μεταχειρίζεται σαν άγριο ζώο, οφείλει να αντιτάξει σε αυτό την ακόλουθη φράση: ,<<Η αξία του ανθρώπου, τα θεμελιώδη δικαιώματά του και η Δημοκρατία δεν (πρέπει) να εκβιάζονται ποτέ!>> Το σύνθημα του πολίτη προς την Πολιτεία μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: Δεν βιάζομαι, δεν εκβιάζομαι, δεν εμβολιάζομαι!

Η αδιαπραγμάτευτη αυτή στάση χαράσσει το απώτατο όσιο πέραν του οποίου ο πολίτης δεν επιτρέπει στο ιατροφασιστικό κράτος να διεισδύσει στην προσωπικη του σφαίρα. Χωρίς αυτό το όριο διακυβεύει τη διατήρηση της υπόστασής του ως ανθρωπίνου όντος και απειλείται με ηθικό θάνατο. Επομένως εδώ ισχύει ό,τι έγραφε ο Μπέτελχάϊμ (bruno Bettelheim)  για του φυλακισμένους στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Άουσβιτς[2]:

Αν ήθελες να επιβιώσεις ως άνθρωπος, ταπεινωμένος και εξευτελισμένος, αλλά πάντοτε άνθρωπος και να μη γίνεις ένα περιφερόμενο πτώμα ( σ.γ.:στις μέρες μας θα λέγαμε ζόμπι), χρειαζόταν προπάντων να συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχει ένα ατομικό στοιχείο μη επιστροφής, πέρα από το οποίο με κάποιο τρόπο δεν έπρεπε να υποχωρήσεις απέναντι στον καταπιεστή, ακόμη και με κίνδυνο της ζωής σου… Αυτό απαιτούσε να γνωρίζεις ότι, πέρα από εκείνο το κατώφλι, η ζωή έχανε κάθε νόημα, θα επιζούσες , όμως με έναν αυτοσεβασμό όχι απλώς μειωμένο αλλά απολύτως κατεστραμμένο. Η δε παντελής στέρηση αυτοσεβασμού και αγάπης για τον ίδιο μας τον εαυτό, κάθε συναισθήματος και κάθε προσωπικότητας, μας φέρνει σε τέτοιο σημείο, ώστε να μεταπίπτουμε σε μια απλή μηχανή, της οποίας οι ανώτεροι <<πατούν τα κουμπιά χειρισμού της>>.

Για μια ακόμη φορά είναι άκρως επίκαιρα τα λόγια του Άλντους Χάξλεϋ:

Η φύση του ψυχολογικού καταναγκασμού είναι τέτοια, ώστε εκείνοι που ενεργούν κάτω από καταναγκασμό μένουν με την εντύπωση ότι ενεργούν με δική τους πρωτοβουλία. Το θύμα της νοητικής χειραγώγησης δεν γνωρίζει πως είναι θύμα. Γι’ αυτό οι τοίχοι της φυλακής είναι αόρατοι, και ο ίδιος πιστεύει πως είναι ελεύθερος. Το ότι δεν είναι ελεύθερος είναι ορατό μόνο στους άλλους. Η σκλαβιά του είναι αυστηρά αντικειμενική[3]

Αυτό ακριβώς λοιπόν συμβαίνει και στη σημερινή εποχή του κορωνοϊού, όπου, υπό την επήρεια των ψυχολογικών μεθόδων, οι οποίες εφαρμόζονται από το ελληνικό και το παγκόσμιο σύστημα, οι πολίτες σπεύδουν στην εμβολιαστική καρέκλα, υπολαμβάνοντας ότι ενεργούν επ’ ωφελεία της υγείας τους.

[1]Το βιβλίο Εκδόθηκε από τις εκδόσεις ΑΛΦΕΙΟΣ το 2021.

[2]Agamben, ό.π.., σελ.64/65.

[3]’Αλντους Χάξελεϋ: Επιστροφή στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο.

Για την αντιγραφή Γεώργιος Ευαγγελάτος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.