Τα βακτήρια των ούλων μπορεί να είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μελέτες.

Μία από αυτές, που δημοσιεύθηκε το 2019, διαπίστωσε ότι τα βακτήρια που εμπλέκονται στις ασθένειες των ούλων μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Γιαν Ποτέμπα, μικροβιολόγο στο Πανεπιστήμιο του Λούιβιλ στο Κεντάκι των ΗΠΑ, είχαν εντοπίσει το βακτήριο Porphyromonas gingivalis, το οποίο προκαλεί τη χρόνια περιοδοντίτιδα, στους εγκεφάλους αποβιωσάντων ασθενών με Αλτσχάιμερ.

Σε άλλα πειράματα σε ποντίκια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μόλυνση οδήγησε σε αποικισμό του εγκεφάλου από τα βακτήρια και σε αυξημένη παραγωγή αμυλοειδούς βήτα– των συσσωματωμάτων πρωτεϊνών που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

«Οι μολυσματικοί παράγοντες έχουν εντοπιστεί και στο παρελθόν αλλά τα στοιχεία για την αιτιώδη συνάφεια δεν ήταν πειστικά. Τώρα, για πρώτη φορά, έχουμε απτές αποδείξεις που συνδέουν το ενδοκυτταρικό Gram-αρνητικό παθογόνο P. gingivalis και τη νόσο Αλτσχάιμερ», είχαν δηλώσει.

Επιπλέον, η ομάδα εντόπισε τοξικά ένζυμα που ονομάζονται gingipains και εκκρίνονται από τα βακτήρια στους εγκεφάλους των ασθενών με Αλτσχάιμερ, τα οποία συσχετίστηκαν με δύο ξεχωριστούς δείκτες της νόσου: την πρωτεΐνη tau και μια πρωτεϊνη που ονομάζεται ουμπικουιτίνη.

Αυτό που εξέπληξε τους ερευνητές είναι το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα τοξικά ένζυμα εντοπίστηκαν στους εγκεφάλους αποθανόντων που δεν είχαν διαγνωστεί ποτέ με Αλτσχάιμερ.

Αυτό είναι σημαντικό, διότι δεν έχει επιβεβαιωθεί αν η περιοδοντίτιδα προκαλεί Αλτσχάιμερ ή αν η άνοια οδηγεί σε κακή στοματική φροντίδα.

Το γεγονός ότι τα χαμηλά επίπεδα gingipains ήταν εμφανή ακόμη και σε άτομα που δεν είχαν διαγνωστεί με Αλτσχάιμερ μπορεί να υποδηλώνει ότι εάν είχαν ζήσει περισσότερο, μάλλον θα είχαν αναπτύξει τη νόσο.

«Ο εντοπισμός αντιγόνων gingipain στους εγκεφάλους ατόμων με Αλτσχάιμερ οι οποίοι όμως δεν είχαν διαγνωστεί με άνοια υποστηρίζει ότι η μόλυνση του εγκεφάλου με P. gingivalis δεν είναι αποτέλεσμα της κακής οδοντιατρικής φροντίδας μετά την έναρξη της άνοιας ή συνέπεια της νόσου σε προχωρημένο στάδιο, αλλά είναι ένα πρώιμο γεγονός που μπορεί να εξηγήσει την παθολογία που εντοπίζεται σε άτομα μέσης ηλικίας πριν από τη γνωστική έκπτωση», εξήγησαν οι συγγραφείς στη μελέτη τους.

Οι ερευνητές παρασκεύασαν μια ένωση που ονομάζεται COR388, η οποία φάνηκε ότι μπορεί να μειώσει το βακτηριακό φορτίο της λοίμωξης από P. gingivalis, μειώνοντας παράλληλα την παραγωγή αμυλοειδούς-β και τη νευροφλεγμονή.

Θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα αποκαλύψει η μελλοντική έρευνα σχετικά με αυτή τη σχέση, αλλά η ερευνητική κοινότητα είναι συγκρατημένα αισιόδοξη.