Αγαπητέ γιατρέ,
διᾶβασα την ανάρτησή σου για τον Πάπα και όσα είπε σε κάποιο σεξουαλικά κακοποιημένο από παιδικής ηλικίας ομοφυλόφιλο.
Φυσικά και διαφωνώ απόλυτα. Ο Πάπας Φραγκίσκος ανοίγει με αυτό τον τρόπο τις πόρτες για να δικαιολογείται κάθε διεστραμμένος παραφιλικός. Ο παιδόφιλος για παράδειγμα μπορεί να αιτιάται “ὁ Θεός με έκανε παιδόφιλο άρα δεν έχετε το δικαίωμα να με δικάζετε κοι δικαστές και συ κοινωνία να με ξεφτυλίζεις δημοσιεύοντας τη φωτογραφία μου στα ΜΜΕ, λες και είμαι ένας κοινός εγκληματίας. Πως μπορεί ο Θεός που αγαπά κάθε άνθρωπο να τον καταδικάζει όπως εσείς, για κάτι που ο ίδιος εμφυτεύει σαν σεξουαλική ενόρμηση μέσα του; Άρα δεν έχετε δικαίωμα να καταδικάζετε έναν παιδόφιλο,Να τον παραδίσετε σε ψυχολόγους για θεραπεία ίσως, αλλά όχι να τον στέλνετε στις φυλακές όπου θα τον τιμωρήσουν με πρωκτική συνουσία όλα τα εγκληματικά στοιχεία που βρίσκονται εκεί μέσα”.
Το ίδιο φυσικά μπορεί να ισχυριστεί και ο κτηνοβάτης, και ο νεκρόφιλος, και ο εφαψίας, και ο ηδονοβλεψίας και τελειωμό δεν έχει. Ο κάθε παραφιλικός. “Ο ΘΕΟΣ ΕΤΣΙ ΜΕ ΕΠΛΑΣΕ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ;”
Η Αγία Γραφή όμως και ο Ηθικός Νόμος είναι καταπέλτης προς όλα τα ανωτέρω που ουσιαστικά βλάπτουν τον ίδιο τον δράστη, τον πλησίον και ιδιαίτερα σκανδαλίζουν τα μικρά παιδιά. Ο Απόστολος Παύλος το ξεκαθαρίζει πλήρως στις επιστολές του όπως στην προς Ρωμαίους στο 1ο κεφάλαιο: “Θεός απέσυρε τη χάρη του από τους ασεβείς ανθρώπους λόγω του εγωισμού τους, δια τούτο τους παρέδωσε σε πάθη ατιμίας έτσι οι γυναίκες έγιναν λεσβίες αλλάζοντας τη φυσική σχέση και χρήση και οι άνδρες έγιναν αρσενοκοίτες…οι τα τοιαύτα πράσσοντες άξιοι θανάτου είναι.”
Είναι αδιανόητο να προσπαθεί ο Πάπας Φραγκίσκος να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα. Έτσι όλη η κοινωνία και οι θεσμοί διαστρέφονται και οι πιστοί βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση ως προς το σωστό ή το λάθος.
Ας ακούσουμε τι λέει ένας σύγχρονος Άγιος, ο Όσιος Παΐσιος όταν μιλάει για τους ομοφυλόφιλους!
Γέροντα, τι συμβαίνει με τους ομοφυλόφιλους; Μερικοί γιατροί λένε ότι γεννιούνται έτσι, ότι είναι δηλαδή θέμα χρωμοσωμάτων, θέμα της φύσης, άρα είναι αδύνατο αυτοί οι άνθρωποι να αλλάξουν και επομένως άδικα τους ταλαιπωρούν, και ότι δεν έχουν ευθύνη αυτοί.
— Πα! Πα! Όχι, βρε παιδί μου, δεν είναι έτσι. Είναι ένα πάθος και αυτό όπως και τα άλλα πάθη.
— Δηλαδή, μπορεί να διορθωθεί ένας τέτοιος άνθρωπος;
— Πως δεν μπορεί! Μπορεί!… Αν θέλει και προσπαθήσει μπορεί να κόψει την κακιά συνήθεια… Πολύ βοηθάει να έχει κανείς έναν πραγματικό και καλό φίλο.
— Πως γίνεται κανείς ομοφυλόφιλος; Φταίει η οικογένεια;
— Αν είναι μικρό παιδάκι πιο αδύνατο, πιο συνεσταλμένο και δεν προσέξουν τις παρέες του, τότε κανένας αλήτης μπορεί να το στριμώξει με το ζόρι… έλκεται και αυτό μετά από την ηδονή και σιγά-σιγά συνηθίζει.
Απόσπασμα από το βιβλίο:
Ο ΠΑΤΗΡ ΠΑΪΣΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ:
Επίσης είπε και για τους όμο και τους τρανς:
Ο σύγχρονος Άγιος απαντά στους Φαρισαίους. Διότι η Ορθοδοξία είναι τρόπος ζωής και όχι κάποια δογματική αερολογία με τελετές. Ένας τρόπος ζωής που εγγυάται την κοινωνική συνοχή, την αλληλεγγύη στην πιο γνήσια και απόλυτη μορφή της και τέλος την δικαιοσύνη. Και οι πράξεις των Αγίων μαζί με την διδασκαλία του Χριστού καθορίζουν τον Ορθόδοξο βίο και όχι ο κάθε εφήμερος κλειδοκράτορας ενός ναού, όπως οι «γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές».
Αντιγράφουμε λοιπόν:
Κάποτε ένα ομοφυλόφιλος που αισθανόταν ντροπή για το πάθος του και αδιέξοδο εκ της αδυναμίας του να το ξεπεράσει, πήγε κατά θεία πρόνοια σαν έσχατη λύση να δει «κάποιον Παΐσιο» για τον οποίο άκουσε. Όταν πήγε και χωρίς να προλάβει να μιλήσει, ο Όσιος τον χαστούκισε δυνατά. Ο άνθρωπος έπεσε στα γόνατα χαμένος και αναλύθηκε σε δάκρυα απόγνωσης. Ο γέροντας μετ’ ολίγον έσκυψε, τον αγκάλιασε, τον ασπάσθηκε, τον ανασήκωσε και του είπε: «δεν σε χτύπησα για αυτό που κάνεις, αλλά για αυτό που σκέπτεσαι να κάνεις». Διότι σκεπτόταν σοβαρά την αυτοκτονία. Του εξήγησε ότι με την τραγική αυτή κατάληξη θα έχανε την ψυχή του, ενώ η οδύνη για το πάθος του θα ήταν στεφάνι και το κλειδί της εισόδου του στην αιωνιότητα.
Αυτό δίνει περίτρανα και την Ορθόδοξη στάση για τους διεμφυλικούς συμπολίτες μας, τα αγόρια που γεννιούνται σε ένα σώμα κοριτσιού και το αντίστροφο. Κάτι που εάν δεν το έχεις βιώσει στο στενό σου περιβάλλον, είναι δύσκολο να το κατανοήσεις και φυσικά δεν έχει καμμία σχέση με την επιλογή ενός ενηλίκου να έχει σχέση με ενήλικο του ιδίου φύλου. Εάν ένα νομοσχέδιο αρκούσε για να σωθεί έστω και μία ζωή από την αυτοκτονία ή την κατάθλιψη, τότε ο ο κατά βίον Ορθόδοξος και όχι ο χριστιανός της ταμπέλας, θα το ψήφιζε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Πάμε και στην δεύτερη καταγεγραμμένη επαφή του Αγίου Παϊσίου για το θέμα:
Θα θέλαμε να μεταφέρουμε το διάλογο του αγίου Γέροντα Παΐσιου (1924-1994) με ένα νεαρό ομοφυλόφιλο, που αγωνιζόταν ενάντια στην ομοφυλοφιλία αλλά ένιωθε αδύναμος γι’ αυτό τον αγώνα (φυσικά ένας άθεος θα θεωρήσει πως ένας τέτοιος αγώνας ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό του εαυτού μας, αλλά τώρα δεν απευθυνόμαστε σε άθεους, αλλά σε ορθόδοξους χριστιανούς αδελφούς μας). Ο νέος είπε στο Γέροντα ότι δε μπορούσε να σταματήσει να ζει ως ομοφυλόφιλος. Και ο Γέροντας, αφού του είπε να εξομολογηθεί, τον ρώτησε:
«Μπορείς να διαβάζεις ένα κεφάλαιο από την Αγ. Γραφή;».
«Μπορώ».
«Μπορείς να πηγαίνεις κάθε Κυριακή στήν Εκκλησία;».
«Μπορώ».
«Μπορείς να νηστεύεις Τετάρτη και Παρασκευή;».
«Μπορώ».
«Μπορείς ένα μικρό ποσό να το δίνεις ελεημοσύνη;».
«Μπορώ».
«Μπορείς…».
«Μπορώ…» (πολλά ακόμα).
Στο τέλος του λέει: «Βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις χίλια πράγματα και δε μπορείς ένα. Κάνε εσύ τα χίλια και άφησε στο Θεό το ένα!!!».
Πηγές: https://www.pemptousia.gr/2015/01/osios-paΐsios-giati-den-itan-omofovikos-oute-ethnikistis/
Πρόσφατα Σχόλια