Όλα ψέματα! Το “δίκτυο” της Εξαπάτησης…

Σπάνια στην νεοελληνική Ιστορία ειπώθηκαν – και διαψεύστηκαν παταγωδώς – τόσα ψέματα…

Και δεν μιλάμε για λανθασμένες απόψεις ή ιδεοληπτικές εμμονές…

Μιλάμε για κανονικά ψέματα, που αφορούν άμεσα στην Εξωτερική μας Πολιτική και στην ίδια την υπόστασή μας ως κράτος.

Όταν “εκτονώθηκε” η κρίση των Ιμίων, το Γενάρη του 1996 (μόλις είχε αναλάβει Πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης), όλη η προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ μας διαβεβαίωνε, ότι με το no troops – no flags, είχαμε επιστρέψει στο status quo ante, δηλαδή στο “πρότερο καθεστώς”, αυτό που επικρατούσε προ της κρίσης!

Αποδείχθηκε ότι μας έλεγαν ψέματα: Η Τουρκία είχε επιβάλλει τις “γκρίζες ζώνες”. Δηλαδή είχε επιβάλει αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας πάνω σε “έδαφος”, πάνω σε βραχονησίδες, που έκτοτε οι ελληνικές αρχές δεν μπορούσαν ούτε να προσεγγίσουν.

Κι αυτή η αμφισβήτηση δεν αφορούσε μόνο το σύμπλεγμα των Ιμίων. Στη συνέχεια το “γκριζάρισμα” του Αιγαίου επεκτάθηκε σε πολλές άλλες βραχονησίδες, ακόμα και του κεντρικού Αιγαίου (όπου απαγορεύεται πλέον να αναρτηθεί η Ελληνική σημαία – σύμβολο εθνικής κυριαρχίας) αλλά και σε κατοικημένα νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο.

Η Τουρκία είχε επιβάλλει “νέο καθεστώς”: μειωμένη ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο!

Και το “δίκτυο εξαπάτησης” επέμενε ότι ΔΕΝ είχε αλλάξει τίποτε…

Ενάμιση χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 1997, η Ελλάδα και η Τουρκία εξέδιδαν κοινό ανακοινωθέν μετά από Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, με το οποίο οι δύο χώρες συμφωνούσαν να σεβαστούν τα εκατέρωθεν “θεμιτά, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία της”!

– Πρώτη παρατήρηση: Το επίσημο κείμενο που υπογράφηκε τότε (στα αγγλικά) χρησιμοποιούσε τον όρο “legitimate”. Που σημαίνει “θεμιτά”…

Στα ελληνικά αυτό μεταφράστηκε “νόμιμα”.

Αλλά δεν είναι το ίδιο. “Νόμιμα” σημαίνει σύμφωνα με το Νόμο. Προφανώς τον υφιστάμενο νόμο, στην περίπτωσή μας το Δίκαιο της Θάλασσας, που ΔΕΝ έχει υπογράψει η Τουρκία, αλλά έχει υπογράψει η Ελλάδα όπως και άλλες 120 τουλάχιστον χώρες του ΟΗΕ. Όμως, ο όρος legitimate δεν παραπέμπει στον υφιστάμενο Νόμο, αλλά σε όλα αυτά που μπορεί να επικαλείται η Τουρκία, ακόμα κι αν δεν είναι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Και εδώ ξεγέλασαν την Ελληνική Κοινή Γνώμη.

– Δεύτερη παρατήρηση: τα “ζωτικά συμφέροντα”, δεν έχουν καμία νομική υπόσταση. Ζωτικά συμφέροντα δεν ορίζονται με αντικειμενικό τρόπο νομικά. Είναι απολύτως υποκειμενικά για κάθε χώρα ξεχωριστά. Είναι ό,τι μπορεί να επικαλείται κάθε χώρα – η ίδια και μόνο – εν ονόματι του εθνικού της συμφέροντός και μόνο.

Ιδιαίτερα οι λέξεις “ζωτικός χώρος” ή “ζωτικά συμφέροντα” θεωρούνταν απομεινάρια από την προπολεμική ρητορική του Χίτλερ και του Μουσολίνι όταν ξεδίπλωναν τις επεκτατικές τους πολιτικές: ο Χίτλερ εν ονόματι του “ζωτικού χώρου” που είχε ανάγκη, υποτίθεται, η προπολεμική Γερμανία διεκδίκησε ολόκληρη την “Μεσευρώπη” (Αυστρία, Τσεχία κλπ.), ενώ τον Μουσολίνι, αντίστοιχη διεκδίκηση “ζωτικού χώρου” για την Μεσογειακή Ιταλία (Mare Nostrum) τον είχε φέρει στην Λιβύη και εκείθεν μέχρι την κατάκτηση της Αβησσυνίας (Αιθιοπίας). Ένας δικτάτορας σαν τον Ερντογάν θα πράξει αλλιώς;

Τα “ζωτικά συμφέροντα” λοιπόν, ακυρώνουν όλη την δικαϊκή λογική επίλυσης των διαφόρων βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Καταργούν τους αντικειμενικούς κανόνες δικαίου και αποδέχονταν τους μονομερείς ισχυρισμούς που στηρίζονται σε λογικές ισχύος, και απειλής.

Γι’ αυτό και θεωρούνται “παρωχημένα” ήδη από το 1945, με την ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών! Η Ελλάδα όμως τα αποδέχθηκε το 1999, απέναντι στην Τουρκία!

Κι έτσι οι “γκρίζες ζώνες” δεν ήταν πλέον απλοί ισχυρισμοί της Τουρκίας μετά τα Ίμια, ήταν πλέον “ζωτικά συμφέροντα” της Τουρκίας που η Ελλάδα δεσμευόταν να “σεβαστεί” (τουλάχιστον).

– Παρατήρηση τρίτη: στη Συμφωνία της Μαδρίτης, η Ελλάδα ανέλαβε την υποχρέωση να σεβαστεί όχι μόνο τα “θεμιτά συμφέροντα” της Τουρκίας αλλά και τα “ενδιαφέροντα” της Τουρκίας στην περιοχή!

Τι σημαίνει “ενδιαφέροντα”. Εδώ μεταφράστηκε έτσι ο αγγλικός όρος “concerns”. Tα πιο σημαντικά, ίσως “ενδιαφέροντα” – concerns της Τουρκίας στην περιοχή είναι η μειονότητα της Θράκης και η ΜΗ επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των 6 μιλίων.

Έτσι η Τουρκία απέκτησε το δικαίωμα να δίνει “ερμηνείες” ζητώντας πράγματα που ακυρώνουν ελληνική κυριαρχία και ελληνικά δικαιώματα άσκησης κυριαρχίας.

Ο όρος legitimate vital interests and concerns που αναλάβαμε τότε την δέσμευση να “σεβαστούμε”, περιλαμβάνει ουσιαστικά… “τα πάντα όλα” που θα εγείρει η Τουρκία!

Βέβαια με μιαν έννοια περιλαμβάνει “τα πάντα όλα που θα μπορούσαμε, ενδεχομένως, να εγείρουμε και εμείς!
Μόνο που εμείς ΔΕΝ ζητάμε τίποτε! Ούτε καν η ΑγιαΣοφιά να ανοίξει σαν Ορθόδοξη εκκλησία! Όπως συμβαίνει όπου γης υπάρχουν σεβαστές θρησκευτικές μειονότητες.

Σε μια Συμφωνία ΜΗ σαφή (αφού χρησιμοποιούνται όροι και εκφράσεις πολλαπλής ερμηνείας), σημασία δεν έχει μόνο τι “ανάγνωση” κάνουμε εμείς. Σημασία έχει τι “ανάγνωση” που κάνει και η άλλη πλευρά.

Το ότι εμείς “εννοούμε” άλλα από αυτά που εννοεί η Τουρκία – και δεν το κρύβει – δεν μας σώζει! Από την ώρα που υπογράψαμε τη Συμφωνία της Μαδρίτης, ανοίξαμε το δρόμο στην ερμηνεία που θα προβάλλει στο μέλλον (και προέβαλλε, όντως) και η Τουρκία!

Κι έτσι στη Μαδρίτη “νομιμοποιήσαμε” ουσιαστικά ΚΑΘΕ διεκδίκηση της Τουρκίας (ως αντικείμενο συζήτησης). Αλλά δεν μας το είπαν ποτέ!

Και αυτή η απόκρυψη (εκ μέρους των συστημικών ΜΜΕ μέσα στην Ελλάδα που ανήκουν στις 12 οικογένειες κοτζαμπάσηδων που μας κυβερνούν), ισοδυναμεί με εξαπάτηση!

Δύο χρόνια αργότερα, το 1999 στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στο Ελσίνκι, πάλι επί Σημίτη, Ελλάδα και Τουρκία ανέλαβαν τη δέσμευση να πάνε να λύσουν τις διαφορές τους στη Χάγη στα τέλη του 2004, αν δεν τα είχαν λύσει ως τότε “διμερώς” (μέσα από “διερευνητικές συνομιλίες”, που άρχισαν τότε).

Ο ακριβής όρος των διαφορών που συμφωνήθηκε τότε να λυθούν διμερώς ή στη Χάγημέχρι τα τέλη του 2004, ήταν “εκκρεμείς συνοριακές διαφορές και άλλα συναφή θέματα”… Σ.γ.: Ένα διφορούμενο δικαστήριο το οποίο η Τουρκία δεν παραδέχεται, και οι αποφάσεις του είναι υποκινούμενες από τα συμφέροντα των ισχυρών. Πχ. στη διαμάχη Μάλτας Λιβύης επί Καντάφι δικαιώθηκε η Λιβύη γιατί έτσι το ήθελαν οι μεγάλοι με τη δικαιολογία πως η Λιβύη είχε μεγαλύτερη ακτογραμμή. Στη διαμάχη Φιλιππίνων Κίνας δικαιώθηκαν οι Φιλιππίνες που έχουν πολύ μικρότερη ακτογραμμή από την Κίνα γιατί ΗΠΑ, Ρωσία Αγγλία, Γαλλία φοβούνται την κινεζική επέκταση.

Δύο παρατηρήσεις κι εδώ:

– Πρώτον, ο πληθυντικός αριθμός που χρησιμοποιήθηκε δείχνει ότι επρόκειτο για περισσότερες από μια διαφορές! Κι ας επέμενε η ελληνική διπλωματία – κι ας είναι επίσημο δόγμα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι σήμερα – ότι με την Τουρκία έχουμε μόνο ΜΙΑ διαφορά: την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας(και των θαλασσίων ζωνών πλέον).

Εδώ με τον πληθυντικό αριθμό, οι διαφορές μπορούν να περιλαμβάνουν κι άλλα πράγματα. Όπως η κυριαρχία πάνω σε βραχονησίδες και κατοικημένα νησιά του Αιγαίου.

– Δεύτερον, ότι ανάμεσα στα “άλλα συναφή θέματα” μπορεί να είναι και η μειονότητα της Θράκης! Το γεγονός ότι η Τουρκία αυτό έχει κατά νου αποκαλύφθηκε το 2017 όταν κατά την εδώ επίσκεψή του ο Ερντογάν έθεσε και επισήμως θέμα για την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης.

Κι αυτό μας το απέκρυβαν επιμελώς μετά το 1999.

Κι άλλη εξαπάτηση!

Αυτό που συμφωνήθηκε στο Ελσίνκι συναρτάτο με δύο άλλες εξελίξεις: Να μπει η Κύπρος ως πλήρες μέλος της ΕΕ (μέχρι το 2004) και να πάρει η Τουρκία επίσημα καθεστώς υπό ένταξης χώρας στην ΕΕ το 2004.

Το συνολικό σχέδιο τότε, ήταν να δώσουν κάτι πολύ ουσιαστικό στην Τουρκία και στην Κύπρο: να νομιμοποιηθούν πλήρως τα τετελεσμένα της παράνομης εισβολής της του 1974 και της παράνομης κατοχής της έκτοτε! Και κάτι περισσότερο: να γίνει η ίδια επικυρίαρχος σε ΟΛΗ την Κύπρο! Και να μπει “με το ένα πόδι” μέσα στην ΕΕ ήδη από τότε (αφού θα έλεγχε ουσιαστικά κράτος-μέλος της Ένωσης: την Κύπρο…).

Κι έναντι αυτής της μείζονος επιτυχίας-επέκτασης να δεχθεί η Τουρκία να μειώσει κάπως τα επιδιωκόμενα κέρδη της στο Αιγαίο (υπογράφοντας πιο “λογικό συνυποσχετικό” για να πάμε στη Χάγη).

Κι έτσι ο Ελληνισμός θα έκανε τη μείζονα παραχώρηση στην Κύπρο για να αποκρούσει κάποιες (όχι όλες) από τις διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Αλλά το ένα σκέλος αυτού του σχεδιασμού – η λύση Ανάν στην Κύπρο – απορρίφθηκε από τον Κώστα Παπαδόπουλο.

Οι κυβερνήσεις άλλαξαν τότε και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, τελικά και στην Τουρκία.

Κι έτσι το δεύτερο σκέλος δεν περπάτησε καθόλου: η Χάγη!

Δυστυχώς ο κύβος ερρίφθη, την πολιτισμική, θρησκευτική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική παρακμή κανείς δεν μπορεί να την σταματήσει. Η μια παράβαση του ηθικού νόμου ακολουθείται από μια δεύτερη, κι εκείνη από μια τρίτη, κι αυτή από μια τέταρτη, πρόκειται για μια αλυσίδα εγκλημάτων με θύματα δεκάδες, εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες στρατιώτες, αλλά και παράπλευρες απώλειες.

Τα παραδείγματα άφθονα, οδηγούν σε φαύλο κύκλο βίας ολοένα επιδεινούμενο χωρίς να φρονηματίζεται κανείς εκ των εμπλεκομένων. Μπορεί ο διάβολος να βγάλει τον διάβολο από τους συμβαλλομένους που αλληλοεξοντώνονται;

Οι ΗΠΑ για παράδειγμα οδήγησαν αφού εξόπλισαν τον Σαντάμ Χουσείν να στραφεί εναντίον του Ιρανικού Σιιτικού καθεστώτος. Ποιος κέρδισε από την πολεμική σύρραξη; Κανείς μόνο εκατοντάδες στρατιώτες αλληλοσφάχτηκαν. Στη συνέχεια ο Σαντάμ κατέλαβε το Κουβέιτ το οποίο πάντοτε οι Ιρακινοί το θεωρούσαν μέρος του Ιράκ διασπασθέν βίαια από την κυρίως χώρα. Αυτό οδήγησε τον πατέρα Μπους να εισβάλλει στο Ιράκ με την επιχείρηση “Καταιγίδα της Ερήμου”. Απελευθέρωσαν το Κουβέιτ και έδωσαν ένα καλό μάθημα αποτροπής αλλά και οργής -ντροπής στους ηττημένους ιρακινούς και προσωπικά στον Σαντάμ. Ακολούθησε η κατάρρευση των Διδύμων Πύργων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη και το κυνήγι του Μπιν Λάντεν και όσων Σαουδαράβων τρομοκρατών που οργάνωσαν την επίθεση, κατέφυγαν στο Αφγανιστάν έως το  Ιράκ.  Ο γιος Μπους μαζί με τον Άγγλο πρωθυπουργό ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι ο Σαντάμ έκρυβε  όπλα χημικού και βιολογικού πολέμου εισέβαλλαν στο Ιράκ το διέλυσαν, καταδίωξαν τον Σαντάμ Χουσείν ώσπου τον ανακάλυψαν κρυμμένο σε μια τρύπα, τον έδωσαν στους Σιίτες ορκισμένους εχθρούς του, κι αυτοί τον κρέμασαν με συνοπτικές διαδικασίες. Οι δυο νικητές, (εγκληματίες πολέμου war criminals) και οι ίδιοι, Μπους Τζούνιορ και Μπλαιρ,  ουδέποτε παραδέχθηκαν  τα ψέματα και τα λάθη τους και σαν νικητές ουδέποτε δικάστηκαν από ανθρώπινο δικαστήριο για τα εκατομμύρια θανάτων ιρακινών παιδιών που δεν είχαν φάρμακα λόγω εμπάργκο, πολιτών και στρατιωτών οι οποίοι έσβησαν αθόρυβα από το μάταιο τούτο κόσμο, για τη σύληση του μουσείου της Βαγδάτης που το έγδυσαν οι αγιογδύτες δυτικοί ιερόσυλοι, για τα ψυχολογικά μαρτύρια και τον σωματικό βασανισμό των κρατουμένων στις φυλακές   Ιρακινών και τέλος το κύμα βίας και τρομοκρατίας δυνάμεων που ακόμη ξεσχίζει το διαλυμένο Ιράκ.

Επακολούθησαν οι πορτοκαλί επαναστάσεις, ο ανασκολοπισμός του Μουαμάρ Καντάφι και το περίφημο σαρκαστικό σχόλιο της Χίλαρι Κλίντον “we came, we saw, he died chocho!”για να καταλήξουμε στη διάλυση της Λιβύης και τον χωρισμό της σε δύο στρατόπεδα που το ένα μάχεται μέχρι θανάτου το άλλο.

Όλα τα πιο πάνω δεν ήταν παρά η αρχή της χιονοστιβάδας πριν εμπλακούν οι δύο μεγάλοι με την ανάμιξη της Τουρκίας που το παίζει σε δυο ταμπλό και κερδίζει χάρις στη στρατηγική της θέση, στην πολλαπλασιαστική δύναμη των ορδών  της (μέγα καταναλωτικό κοινό και φθηνή αγορά), αλλά και στο σκληρό χωρίς ηθικές αναστολές, πολιτικό παζάρεμα το οποίο πάντοτε έκανε και κάνει.

Έτσι φθάνουμε δω που φθάσαμε, τόσο στην εκδίκηση του Ιράν για το θάνατο του Σουλεϊμανί όσο και στην αναμενόμενη κατάληψη της Τρίπολης στη Λιβύη από τον στρατηγό Σαχτάρ. Το μέλλον όχι απλώς απρόβλεπτο αλλά δεν υπόσχεται ίχνος ελπίδας.

Τι θα φέρει η κάθοδος της χιονοστιβάδας στη βάση του βουνού;

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Λιβύη: Οι δυνάμεις του Χάφταρ μπήκαν στην Τρίπολη – Απέχουν λίγα χλμ. από το κέντρο της πόλης – «Καμία εκεχειρία μέχρι τελικής πτώσεις της Κυβέρνησης Σάρατζ»

Κι ο εμφύλιος στη Λιβύη καλά μαίνεται

Ο Ιερεύς αίρων τας αμαρτίας του κόσμου.

Η άρση των αμαρτιών του λαού η λύση στο αδιέξοδο που βρίσκεται ο πλανήτης γη

Είναι μεγάλη η συμβολή του Αρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ) στην επανανακάλυψη και προβολή της θεολογίας της διακονίας και της κενώσεως του Λόγου[1]. Ο Γέροντας Σωφρόνιος, ως θεολόγος της υποστατικής αρχής[2], διατύπωσε τη θεωρία της «ανεστραμμένης πυραμίδος»[3]. Σύμφωνα με αυτήν στη δομή του κόσμου παρατηρείται κάποια ιεραρχική τάξη. Άλλος είναι ανώτερος και άλλος κατώτερος. Η διάκριση αυτή δεν αναιρεί την ανθρώπινη αξία, αλλά συγκροτεί την κοινωνική αρμονία. Παρατηρώντας τον ψυχο-φυσικό, αλλά και τον πνευματικό κόσμο της ανθρωπότητας μπορεί να διαπιστώσει κάποιος την ύπαρξη της πυραμίδας της ανισότητας. Όσοι βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας κατεξουσιάζουν και συμπιέζουν όσους βρίσκονται στη βάση της. Από το άλλο μέρος, το ανθρώπινο πνεύμα ποθεί την ισότητα, η οποία είναι «έμμονος απαίτησις των εγκάτων της συνειδήσεως» των ανθρώπων. Αλλά εκεί όπου υπάρχει ελευθερία δεν μπορεί να υπάρξει ισότητα. Πως μπορεί λοιπόν να βρεθεί λύση στο αδιέξοδο;

Ο αίρων τις αμαρτίες του κόσμου

Ο Γέροντας Σωφρόνιος προβάλλει το πρόσωπο και το παράδειγμα του Χριστού. Ο Χριστός δεν αρνείται το γεγονός της ανισότητας, αλλά ανατρέπει την πυραμίδα. Γίνεται η κορυφή της ανεστραμμένης πυραμίδας που επωμίζεται το βάρος όλης της ανθρωπότητας, και έτσι εγκαθιστά την έσχατη τελειότητα[4].

Αντεστραμμένη πυραμίδα με κορυφή της τον Ιησού αίροντα τις αμαρτίες του κόσμου. Στη βάση της πυραμίδας ακουμβούν όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως

Η θεωρία αυτή στηρίζεται στη διδασκαλία και το πάθος του Χριστού. Ο Χριστός έλεγε για τον εαυτό του ότι, «ουκ ήλθε διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών»[5], και καλούσε το λαό κοντά του για να σηκώσει το βάρος του[6]. Παράλληλα δίδασκε και μυσταγωγούσε τους μαθητές του στο μυστήριο της κενώσεως, ανατρέποντας την κοσμική λογική. «Οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών˙ ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ’ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, και ως αν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος»[7]. Για να επιβεβαιώσει ο Χριστός τα λόγια του, νίπτει πριν το πάθος τα πόδια των μαθητών του και τους συνιστά να ακολουθούν το παράδειγμά του[8]. Κορύφωση της θείας συγκαταβάσεως και της άρρητης κενώσεώς Του αποτελεί η προσευχή στη Γεθσημανή και η θυσία του Σταυρού. Την ίδια οδό της διακονίας και του μαρτυρίου ακολούθησαν και οι απόστολοι του Χριστού. Ο Σταυρός του Χριστού είναι ο θρόνος του. Εκεί παρουσιάζεται ως «Βασιλεύς της δόξης». Είναι ο Σταυρωμένος Βασιλιάς που θυσιάζεται για τη σωτηρία του κόσμου.
Οι πνευματικοί ποιμένες καλούνται να μιμηθούν τον Χριστό και τους αποστόλους και να πορευθούν με διακονικό πνεύμα προς τη βάση της ανεστραμμένης πυραμίδας, για να σηκώσουν το βάρος της κακίας και της αμαρτίας του κόσμου. Η κίνηση αυτή αποτελεί μέγιστη πράξη αγάπης και προσφοράς στην κοινωνία. Έτσι απορροφώνται και εξοστρακίζονται οι κοινωνικοί κραδασμοί που προκαλεί το μίσος, η αδικία και τα πάθη των ανθρώπων. Η συμβολή στην πρόγευση της βασιλείας του Θεού είναι προφανής. Κοντολογίς δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε όταν οι άνθρωποι μας τοποθετούν επί του Σταυρού. Είμαστε στο δρόμο του Χριστού, όταν μπορούμε να λέμε: «Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».
Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο πρέπει να κατανοηθεί και η διοικητική προσφορά και η συνακόλουθη κοινωνική ευθύνη[9] του ποιμένα. Ο ποιμένας ως ηγέτης[10] δεν κατεξουσιάζει, αλλά επωμίζεται ευθύνες θέτοντας τον εαυτό του σε πολλούς κινδύνους, προκειμένου να υπάρχει εύρυθμη λειτουργία στο εκκλησιαστικό σώμα. Διότι δεν πρέπει να παραθεωρείται, αλλά και ούτε να απολυτοποιείται και να υπερτονίζεται η διοικητική φροντίδα του ποιμένα. Η πνευματική εξουσία και η διοικητική διακονία αποτελούν μόνιμο πειρασμό για τους ποιμένες, που υπερβαίνεται, μόνον όταν εμπνέονται από την κενωτική αγάπη του Χριστού.

Βιβλιογραφική αναφορά

[1] Βλ. Αρχιμ. Ζαχαρία (Ζάχαρου), Αναφορά στη θεολογία του Γέροντος Σωφρονίου, Έσσεξ Αγγλίας 2000, κυρίως σ.70 κ.ε.
[2] Βλ. Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, Πρόσωπο και θεσμοί, εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 1997, σ.19 κ.ε.
[3] Βλ. Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, σ.312-316.
[4] Ό.π., σ.313.
[5] Ματθ. 20,28.
[6] «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς». Ματθ. 11,28.
[7] Μαρκ. 10, 42-44. Πρβλ. Ματθ. 20,25-27.
[8] Ιωάν. 13, 12κ.ε.
[9] Βλ. περισσότερα για το θέμα στη μελέτη μας, «Η κοινωνική ευθύνη κατά τους τρεις ιεράρχες», στο Εικοσηπενταετετηρικόν Αφιέρωμα στον Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Διονύσιο, εκδ. Μυγδονία, Νεάπολη-Θεσσαλονίκη 1999, σ.227 κ.ε.
[10] Βλ. για την ευθύνη του θρησκευτικού ηγέτη στου Δαμασκηνού Παπανδρέου, Μητροπολίτη Ελβετίας, Λόγος διαλόγου, Η Ορθοδοξία ενώπιον της τρίτης χιλιετίας, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1997, σ.39, κ.ε. Βλ. επίσης Charles J. Keating, The Leadership B:

Έγραψε ο Πρωτοπρ. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. 13 Δεκεμβρίου 2015.

ΠΗΓΗ: https://www.pemptousia.gr/2015/12/kall5/

Σ.γ.: Από τα ανωτέρω γίνεται εμφανές πως ο δρόμος του πραγματικού ειλικρινούς χριστιανού ηγέτη που δεν δέχεται να συμμετάσχει στις σκοτεινές πλεκτάνες και στις μυστικές κι απόκρυφες οργανώσεις της Ελίτ είναι προκαθορισμένος και προδιαγεγραμμένος. Είναι θυσιαστικός και δη αυτοθυσιαστικός. Θα ακολουθήσει νομοτελειακά το δρόμο του Ιησού όπως αυτός τον εκφράζει στο κατά Ιωάννη Ευσαγγέλιο: «μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού» (κεφ.15, στ.13).

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Από την αρχή της δημιουργίας των ανθρώπινων κοινωνιών έγινε εμφανές ότι το πλήθος, το σύνολο δεν μπορεί να αυτοδιοικηθεί. Χρειαζόταν ένας μπαμπούλας ηγέτης. Τώρα αν αυτός θα ήταν ιερέας ή δυνατός, ζωώδης και δια της βίας και του φόνου επιβαλλόταν στο πλήθος εδώ δεν μας ενδιαφέρει.
Σημασία έχει ότι το ίδιο το πλήθος αισθάνεται την ανάγκη για να υπάρχει χρηστή, κατά το δυνατόν, διοίκηση, να αναλάβει την εξουσία μια ολιγάριθμη ομάδα ικανών διοικούντων.
Διαβάζοντας και αναλύοντας την Ιστορία της ανθρωπότητας καταλήγουμε ότι ήταν αδήριτη ανάγκη να υπάρξει μια μικρή ομάδα που να αναλάβει τα βάρη της διοίκησης, τις ευθύνες της εξουσίας και όλα τα επακόλουθα που προκύπτουν εξ αυτής.
Ιδού λοιπόν πως η ίδια η εμπειρία μας παραπέμπει στη δημιουργία μιας Ελίτ από τους ικανότερους στην ομάδα και αργότερα στην κοινωνία.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η εξουσία προαπαιτεί την ανάγκη επιβολής με τη δύναμη, κι ότι ο αρχηγός ή ηγετική ομάδα, σαν άνθρωποι πάντα ευρίσκονται προ του πειρασμού να κάνουν κατάχρηση αυτής, έπρεπε να δημιουργηθεί μια αντίστοιχη ολιγάριθμη ομάδα, οι δικαστές, η οποία θα απένειμε δικαιοσύνη, έναντι των παραβιάσεων και των παρανομιών της ηγεσίας.
Σαν προστατευτική ασπίδα απέναντι στη δικαιοσύνη η πολιτική τώρα Ελίτ, όταν ενοχοποιούταν για έκνομες ενέργειες, έπρεπε να προστατευθεί. Έτσι δημιουργήθηκαν οι μυστικές Ελίτ. Απόκρυφες οργανώσεις οι οποίες έπρεπε να συγκροτούνται από πλούσιους, ισχυρούς άρχοντες, μορφωμένους, έξυπνους έμπορους, πετυχημένους τραπεζίτες, γενικά ό,τι καλλίτερο υπήρχε από πλευράς κοινωνικού δυναμικού.
Έκτοτε, από παλαιοτάτων χρόνων, μέσα στο κοινωνικό σώμα δημιουργούνταν ομάδες συμφερόντων, άλλες για να διαιωνίζουν τις παρανομίες τους και να τις καλύπτουν όπου και όπως μπορούσαν, κι άλλες για να μειώνουν κατά το δυνατόν τις παρανομίες και τις παραβιάσεις του νόμου, εις βάρος των πολλών και αδυνάτων.

Το ερώτημα δεν είναι πόσοι βουλευτές είναι τέκτονες αλλά πόσοι δεν είναι.

Όπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης, αναφερόμαστε στην αιτία γένεσης και ύπαρξης των μυστικών societies, κρυφών οργανώσεων όπως η Μασονία, η Πεφωτισμένοι, κ.λπ. Στις σύγχρονες κοινωνίες από τον Διαφωτισμό και μετά με την γένεση των αυτοκρατοριών, του τσαρικού κράτους, της Αυστροουγγαρίας, του Βου Ράιχ, κ.ά. γεννήθηκε η ανάγκη της προστασίας του κράτους και των δομών του, με την ίδρυση μυστικών κρατικών υπηρεσιών όπως η Γκεπεού, η Νικαβεντέ, η Καγκεμπέ, FSB σήμερα, η CIA, η NSA, η DIA, η MI6, η Mossad, η ΜΙΤ η δική μας ΕΥΠ, κ.λπ.
Βασικός σκοπός όλων αυτών των μυστικών οργανώσεων κρατικών και μη, ήταν ένας· να παρακολουθούν μέσω εμμίσθων πρακτόρων και να συντρίβουν, φθάνοντας ως την εκτέλεση των αντιφρονούντων, οποιαδήποτε επαναστατική προσπάθεια των λαών και των πολιτών αποσκοπούσε στο να δοθούν περισσότερα δικαιώματα κι ελευθερίες στους πολίτες. Έπρεπε πάση θυσία να διατηρηθεί το status quo της εξουσίας με οποιαδήποτε μορφή είτε σαν δικτατορία είτε σαν δυτικού τύπου δημοκρατία, (στην ουσία συγκεντρωτική ολιγαρχία) είτε σαν δικτατορία του προλεταριάτου στην πρώην Σοβιετική Ένωση κ.λπ.
Όσον αφορά τις μυστικές Ελίτ, σκοπός όλων αυτών ήταν και είναι η προώθηση των μελών τους σε ανώτατες θέσεις. Θεμελιώδης ιδεολογική βάση για την Μασονία, τον Σιωνισμό, του Ιλλουμινάτους, κάθε ελιτίστικης, υπερομάδας είναι το αποκύημα καταστάλαγμα της κοινωνικής εμπειρίας ότι οι πολλοί, οι λαοί, οι κοινωνίες, τα πλήθη είναι από μόνα τους πρωτόγονα, βάρβαρα και ενστικτώδη. Φιλήδονα και λάγνα μόνο για κατώτερου είδους σαρκικές απολαύσεις και ικανοποιήσεις. Λόγω χαμηλού επιπέδου μάθησης, δεν έχουν καμιά δυνατότητα αυτοσυνειδησίας κι επομένως δεν έχουν δυνατότητες να ηγούνται της πολιτείας αλλά μόνο να έπονται, να υπακούουν και να υποτάσσονται.
Στις μέρες μας με τις προόδους της ψυχολογίας, της φαρμακολογίας, της κοινωνιολογίας, της ψυχοτεχνικής, της κυβερνητικής, έχουν αναπτυχθεί τρόποι ελέγχου των μαζών τους οποίους θα μπορούσαμε να ονομάσουμε κωδικούς χειραγώγησης.
Μερικοί τουλάχιστον από τους πολλούς είναι οι πιο κάτω:
Οι ειδικά επεξεργασμένοι λεκτικοί κώδικες ή αλλιώς η χρήση της οργουελιανής διαλέκτου. Το Υπουργείο παρακολούθησης και κατασκοπείας του πολίτη ονομάζεται στα οργουελιανά υπουργείο προστασίας του Πολίτη. Τα τρία μνημόνια που υπέγραψαν οι «εκλεκτοί» της ελληνικής ηγετικής ελίτ στην ουσία αφορούν συμφωνίες άνευ όρων παράδοσης της Ελλάδας στο γερμανικό imperium που κυριαρχεί στην Ευρώπη τροποποιημένο όνομα· αντί για Δ΄ Ράιχ, σαν Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις κατ’ εντολήν των θεσμών στην αληθινή τους διάσταση είναι κατεδαφίσεις των κοινωνικών και οικονομικών δομών, μια πρωτοφανής παλινδρόμηση που μας επιστρέφει σε πρωτόγονες, δύο αιώνων πίσω, συμβάσεις εργαζομένων με τους εργοδότες τους. Το Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ΤΑΗΠΕΔ, θα ήταν ειλικρινέστερο να ονομαζόταν Ταμείο εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας «ντιπ παρά» στο μεγάλο κεφάλαιο και τις πολυεθνικές
τύπου Frapport.

Συλλαβέτε τον, η βαυαρικοί ΑΑΔΕ και η  σύγχρονη τι διαφορά έχει; συλλαμβάνει τον Έλληνα πολίτη γιατί έκλεψε τους Γερμανούς επειδή δεν πλήρωσε τους οφειλόμενους  φόρους-στους δανειστές τραπεζίτες της Ε.Ε.

Η ΑΑΔΕ ομοίως είναι στην κυριολεξία μια ανεξάρτητη,  βαυέκνομη, ιδιωτική Εταιρία είσπραξης εσόδων με τη δικαιολογία ότι σκοπός της είναι να επιτυγχάνει τη συλλογή των φόρων, τελών, του ΕΝΦΙΑ, του ΦΠΑ κ.λπ. εσόδων που έτσι κι αλλιώς θα εισέπραττε η εφορία, μόνο που δεν πηγαίνουν στο ελληνικό κράτος αλλά στην ΕΚΤ, στο ΔΝΤ, στις χώρες που «δήθεν» δάνεισαν την Ελλάδα όταν αποκαλύφθηκε το «δήθεν» τεράστιο χρέος της. Χρέος το οποίο όλοι οι οικονομικοί εγκέφαλοι της Ε.Ε. γνώριζαν και μάλλον εύχονταν να γιγαντωθεί, για να κερδοσκοπήσουν εις βάρος των Ελλήνων.
Από τα ανωτέρω παρατηρούμε ότι οι Ελίτ κατεξουσιάζουν και κατακυριεύουν τους λαούς και τα πλήθη υπερασπιζόμενοι με τους σχετικούς νόμους και νομοθετήματα που ψηφίζουν στην εκάστοτε Βουλή από τους βουλευτές μαριονέτες τους.
Βλέπουμε κυριολεκτικά εδώ να επαληθεύεται διαχρονικά ο λόγος του Ιησού: «Οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών˙ ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ’ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, και ως αν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος». (Μάρκος, κεφ.10, στ. 42-44).
Ποια είναι λοιπόν η λύση; Πως μπορεί να αντιμετωπιστούν οι υπηρέτες του διαβόλου κατά την άποψη του Κοινωνικού Χριστιανισμού; Διότι όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει σύμφωνα με τα λόγια του Ιησού οι εξουσίες ανήκουν στον διάβολο και αυτός τις αναθέτει σε όποιον τον προσκυνάει. Αυτός εξ άλλου είναι και ο πειρασμός του επί του όρους. «σοι δώσω την εξουσίαν ταύτην άπασαν και την δόξαν αυτών, των εξουσιών) ότι εμοί παρέδοται και ω εάν θέλω δίδωμι αυτήν», (Λουκάς, κεφ.4, στ.6).
Πως λοιπόν αντιμετωπίζονται από έναν χριστιανό ηγέτη οι σκοτεινές δυνάμεις αλλά και η εξουσιαστική Ελίτ;
Μια απάντηση δίνεται από τον γέροντα Σωφρόνιο· δια της αντιστροφής της ηγετικής πυραμίδας. Με τον ηγέτη να γίνει υπηρέτης του λαού του.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Ας ακολουθήσουμε το σκεπτικό του γέροντα στο 2ο Μέρος.

Ετοιμαστείτε θα κοκκινίσει η θάλασσα!

Απίστευτες αποκαλύψεις για όλα όσα συμβαίνουν, αλλά και για όλα όσα πρόκειται να συμβούν στη χώρα μας κάνει η Γερόντισσα της Αττικής.

Πρόκειται για μια γερόντισσα, με προορατικό χάρισμα, η οποία αποκαλύπτει και η σκέψη της καλπάζει, την ώρα που  η γραφή της «ξυραφίζει» κυριολεκτικά.

Διαβάστε το απίστευτο ποίημα που έγραψε η Γερόντισσα από ένα μοναστήρι της Αττικής για όλα όσα θα συμβούν στη χώρα μας:

Ο πόλεμος πλέον έρχεται θα φλέγεται το Αιγαίο,
θα κοκκινίσει η θάλασσα, με πόνο αυτή τη στιγμή σας το λέω!
Όλοι οι λαοί θα έρθουνε να πάρουν το μερτικό τους,
γιατί όλοι τους πιστεύουνε πως είναι και δικό τους.
Στον πόλεμο θα μπλέκονται με πρώτη την Τουρκία,
γιατί αυτή το θέλησε να έχει τα πρωτεία.
Θέλησε από την Ελλάδα μας πολλά νησιά να πάρει,
αλλά και ένα μικρό επεισόδιο, είναι έτοιμη να κάνει.
Νομίζει ότι έχει δύναμη και πλάτες των μεγάλων,
όμως θα την πουλήσουνε, γιατί δεν την αντέχουν άλλο.
Μόλις στον πόλεμο εμπλακεί, αμέσως θα την φτάσουν,
Ρώσοι, Κούρδοι, Αρμένιοι και θα την κομματιάσουν.
Δεν θα μπορέσει η δόλια αυτή η χώρα η μεγάλη,
να μείνει όρθια για πολύ, γιατί θα έρθουν κι’ άλλοι.
Μέσα στη λαίλαπα αυτή που όλο θα φουντώνει,
θα έρχονται κι’ άλλοι λαοί απ’ όλη την Ευρώπη.
Αλλοίμονο, τί έχει να δει και πώς να τ’ αντιμετωπίσει;
Αδύνατον όμως είναι πια, πίσω για να γυρίσει…
Τότε θα ψάχνει για να βρει στρατό αλλού πού έχει,
γρήγορα να τον πάρει από εκεί, στον πόλεμο να τρέξει.
Έτσι η Κύπρος μας θα ελευθερωθεί, θα φύγουν οι εχθροί της,
χωρίς χαρτιά και υπογραφή, η γη θα είναι δική της.
Η Ελλάδα από μακριά, μόνο, θα τους κοιτάζει,
χωρίς καμιά συμμετοχή, τον Κύριο θα δοξάζει!
Γιατί όλα αυτά τα χρονικά, όπου δεν είναι λίγα,
όλοι οι λαοί την περιέζωσαν, και όλοι οι λαοί της πήραν…
Γι’ αυτό και είναι δίκαιο να ενεργήσουν οι νόμοι,
όχι οι πολιτικοί, αλλά οι Θείοι νόμοι.
Και να της δώσουν δίκαια το κάθε ένα κομμάτι
και όλη η Ελλάδα να ενωθεί και Αυτοκρατορία να έχει.
Ο πόλεμος όμως αυτός δεν θα έχει ξαναγίνει,
φρίκη, σφαγή και οδυρμός, στρατιώτης δεν θα μείνει…
Θα γίνει ξεκαθάρισμα, η ήρα από το σιτάρι,
θα ξεχωρίσω ο Θεός, το πρόβατο από το κριάρι.
Όταν τελειώσει ο πόλεμος χώρα δεν θα ‘χει μείνει,
που να μην έχει τσακιστεί από πείνα, σπαραγμό και οδύνη.
Μέσα από τον πόλεμο αυτό, κανείς δεν θα νικήσει
και όποιος θα μπει μέσα σ’ αυτόν, πίσω δεν θα γυρίσει.
Μη σας τρομάζουν όλα αυτά, γιατί έτσι πρέπει να γίνουν,
ήρθε ο καιρός της λευτεριάς, και οι δίκαιοι θα μείνουν.
Όσοι κοντά μου έρχονται με ειλικρινή μετάνοια,
θα βρίσκουν τον Πατέρα τους, θα φεύγουν από την ορφάνια.
Κι ενώ όλοι γύρω τους θα νιώθουνε τη θλίψη,
αντίθετα στα τέκνα μου, η χαρά δεν θα τους λείψει.
Κλίνετε γόνυ τέκνα μου για να προφυλαχτείτε,

γιατί έρχονται επτά πληγές, που στη χώρα σας θα δείτε.
Η μια θα φεύγει και η άλλη θα έρχεται και σεις πού θα κρυφτείτε;
Θα είναι οι μέρες δύσκολες και όλα αυτά που θα δείτε.
Όμως όσα παιδιά μου μ’ αγαπούν και έρχονται κοντά μου
και πράττουν κάθε εντολή από το Ευαγγέλιό μου,
τίποτε να μη φοβηθούν, ποτέ να μη δειλιάσουν,
γιατί θα έχουν Πατέρα στοργικό και θαύματα θα χορτάσουν!
Κάνετε την Παράκληση όλοι της Παναγίας,
γονατιστοί, με δάκρυα, και θα έχετε προστασία.
Γιατί είναι η Υπέρμαχος και Στρατηγός συνάμα,
και έχει τα χέρια ανοιχτά επάνω απ’ την Ελλάδα!
Και μόλις δει μετάνοια απ’ όλα τα παιδιά της,
μαζί με τους Αρχάγγελους, τον Μέγα Ταξιάρχη,
θα διώξουν όλους τους εχθρούς που ήρθαν να συλλήσουν,
κάθε Ιερό και Όσιο, αλλά και να σας αφανίσουν.
Γιατί επέτρεψα Εγώ και όχι οι μεγάλοι,
ξένοι μέσα στη χώρα σας να γίνετε και σκλάβοι.
Διότι δεν αγαπούσατε ούτε το Θεό ούτε την πατρίδα,
μόνο το χρήμα θέλατε και κάθε αμαρτία.
Έχει όμως η χώρα αυτή πάρα πολλά διαμάντια,
τέκνα δικά μου διαλεκτά, που έχασαν τα μονοπάτια…
Και μέσα στο βούρκο έπεσαν και βρίσκονται θαμμένα,
γι’ αυτό θα έρθουν οι πληγές, για να έρθουν σε Εμένα!
Για λίγο η Ελλάδα μας, ξέφραγο θα είναι αμπέλι,
θα έρχονται όλοι οι εχθροί και ο κάθε ένας θα κάνει, ό,τι θέλει.
Βία παντού και πανικός, αυτό πια θα σκορπάνε,
γιατί έτσι πήραν εντολή, στους Χριστιανούς να ορμάνε.
Δεν ξέρουν όμως όλοι αυτοί, πως έφτασε η ώρα,
να γίνει ξεκαθάρισμα μέσα σ’ αυτή τη χώρα.
Γιατί αρκετά ανέχτηκα, μια τέτοια προδοσία,
τα σχέδια τα ύπουλα από τους πολιτικούς, που έγινε η συμφωνία.
Τί και αν όλα τα πάρουνε; Τη γη, τη θάλασσα, ακόμα και τον αέρα;
Σε λίγο όλοι θα φύγουνε και εσείς θα προσκυνάτε Εμένα.
Μάθετε να προσεύχεστε στον αληθινό Θεό σας
και μην προσκυνάτε πια, τον κάθε έναν εχθρό σας.
Εξομολόγηση καθαρή, μετάνοια, πίστη, ελπίδα,
εκκλησιασμό κάθε Κυριακή και Θεία Κοινωνία.
Κρατείστε καλά την πίστη σας, την ένδοξη πατρίδα,
τα ήθη και τα έθιμα, τη γλώσσα, την ιστορία.
Το δόγμα, τα μυστήρια και όλες τις εντολές μου
και τότε να είστε σίγουροι, πως θα εφαρμόσω όλες τις Θείες γραφές μου.
Ό,τι σας έχω υποσχεθεί μέσα από τις προφητείες,
ένα – ένα θα γίνονται, θα φεύγουν οι δυσκολίες.
Σας δίνω Εγώ το χέρι Μου, ελάτε, σηκωθείτε.
Βγάλτε το ένδυμα της σκλαβιάς, και Εμένα ενδυθείτε!
Είναι αληθινός ο Λόγος Μου και όσοι τον πιστέψουν,
θα τους φωτίσω το μυαλό και σ’ Εμένα θα επιστρέψουν!
Δεν θέλω άλλα να σας πω, μόνο να σας φροντίσω,
και από το λήθαργο που βρίσκεστε, θέλω να σας ξυπνήσω.
Θέλω να νιώσετε καλά τέκνα μου στην καρδιά σας,
πως ο Χριστός και η Παναγιά, είμαστε πάντα κοντά σας! Αμήν!

https://www.dogma.gr/diafora/i-foveri-profiteia-tis-gerontissas-tis-attikis-gia-to-aigaio-etoimasteite-tha-kokkinisei-i-thalassa/108902/08 Δεκεμβρίου 2019

Στην προηγούμενη ανάρτησή μας περί της σχέσεως Θεοφανείων και βάπτισης πιστών γράφαμε:

«Ἑπομένως ἡ ἐπίκληση τῆς Ἁγίας Τριάδος κατὰ τὴ βάπτιση δηλώνει ἐκτὸς τῶν παραπάνω ὅτι ὁ βαπτιζόμενος ἔχει ἤδη ὁμολογήσει πίστη στὸν ἀληθινὸ Θεό, ἔ­χει ἀποδεχθεῖ τὸ βασικότερο χριστιανικὸ δόγμα, τὸ τριαδολογικό, καὶ ἑπομένως τὸ σύνολο τῆς ἀποκαλυφθείσης ἀληθείας. Ἔτσι ἐντάσσεται στὴν Ἐκκλησία, στὸ χῶρο τῆς κοινωνίας Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.

Ἡ βάπτισή μας λοιπὸν «εἰς τὸ ὄνομα» τῶν τριῶν θείων Προσώπων σημαίνει ὅτι ἀφιερωνόμαστε στὸν Τριαδικὸ Θεό, ἐντασσόμαστε στὴ Βασιλεία Του, γινόμαστε υἱοὶ τοῦ ὑψίστου Θεοῦ· σημαίνει ἐπίσης ἀναγνώριση ὅτι ἡ σωτηρία μας ἀποτελεῖ ἔργο ὁλόκληρης τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἀλλὰ καὶ ὅτι τὴν ἀνακαίνισή μας στὸ ἐν λόγῳ Μυστήριο οὐσιαστικὰ τὴν τελεῖ ὁ ἐν Τριάδι Θεός. Δηλώνει τὴν πίστη μας στὴν Ἁγία Τριάδα, στὸ μόνο ἀληθινὸ Θεό, τὸν Ὁποῖο λατρεύουμε καὶ δοξάζουμε, ὁ Ὁ­ποῖος εἶναι ἡ πηγὴ κάθε ἀγαθοῦ· μᾶς χάρισε τὴν παρούσα ζωὴ καὶ ἐλπίζουμε ὅτι θὰ μᾶς χαρίσει καὶ τὴ μέλλουσα».

Σύμφωνα με τα πιο πάνω, αποκλειστικός στόχος της ζωής μας μετά τη βάπτιση, είναι να συνεχίσουμε να ζούμε μια κατά το δυνατό άγια ζωή θεμελιωμένη στην πίστη μας στην Αγία Τριάδα, αφιερώνοντας  την ύπαρξή μας στον Θεό πατέρα και προσπαθώντας να μην κάνουμε το δικό μας αλλά εφαρμόζοντας το «γεννηθήτω το θέλημά ΣΟΥ ώς εν ουρανώ και επί της γης». Το ότι δεν ακολουθούμε το «γεννηθήτω το θέλημά ΣΟΥ» αλλά ζούμε με την απατηλή ψευδαίσθηση του «γεννηθήτω το θέλημά ΜΟΥ», έχουμε τις συνέπειες της αποστασίας. Σωματικές αρρώστιες, ψυχικές διαταραχές, (κυρίως νευρωσικού τύπου), ολόκληρα Έθνη να παρακμάζουν, οικονομίες στηριγμένες στο νόμο της ισχύος και της  ζούγκλας (το μεγάλο ψάρι τρώει το  μικρό)να καταρρέουν στηριζόμενες στον αναγκαστικό δανεισμό, πόλεμοι, σφαγές, φόνοι, κλιματική καταστροφή, (πυρκαγιές, τσουνάμι, λιώσιμο των πάγων στους Πόλους, εξαφάνιση ειδών πουλιών ζώων κ.λπ.), παραβάσεις του Ηθικού Νόμου μοιχείες, πορνείες, διαζύγια, εκτρώσεις, ομοφυλόφιλες  σχέσεις, εγκλήματα πάθους,   εξαρτήσεις στα ναρκωτικά στο οινόπνευμα, τα ψυχοφάρμακα, συχνά με θανατηφόρα κατάληξη.

Αλλά ας αφήσουμε έναν φωτισμένο άνθρωπο τον  πατέρα Κλεόπα Ηλίε, να μας περιγράψει τις συνέπειες του ανθρώπινου εγωισμού και αλαζονείας αλλά και τον τρόπο θεραπείας όλων των πιο πάνω δεινών της ανθρωπότητας:

Γέροντας Κλεόπας Ηλίε: Αυτό είναι το φάρμακο του καρκίνου

Ο πάτερ Κλεόπας Ηλίε

-Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο για να σας δουν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας;

-Το ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα. Αν κι είμαστε βαπτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τί πιστεύουμε.

Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για το Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη.
Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά, πού το Θεό τον προσδιορίζουν σαν άβυσσο ευσπλαχνίας κι αγάπης.

Σχεδόν το 99% όσων άρχονται εδώ φαντάζονται το Θεό σαν ένα ανώτερο Ον που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο θυμούς, οργές και ποινές, αλλά σπάνια καλοσύνες.

Εγώ δεν είμαι γιατρός, αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται : στη λανθασμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για το Θεό.

Δηλαδή, αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για το Θεό, αν αλλάξουμε την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για το Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος;

Ναι. Τον καρκίνο δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι αποστασίες, οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.
Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο, γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χώρο για να μπει ο Θεός. Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου το Θεό, τότε ηρέμησες.
Αυτό είναι το φάρμακο του καρκίνου.

Πώς, όμως, να ηρεμήσει ένας πού ζει συνεχώς μέσα στις πτώσεις; Πώς να νοιώσει μέσα στις φλέβες του το Θεό ένας, λ.χ., που ζει με μοιχείες, πορνείες κι εγκλήματα;

Είναι απλό. Αρκεί να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ’ το Θεό με αγάπη κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας ένα σχέδιο.
Άραγε ποιος ξέρει τι σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ’ αυτό το σχέδιο του Θεού… “Άλλωστε, μη ξεχνάμε, όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες, αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να τηρεί στ’ αλήθεια τους όρους του Νόμου.

Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πει στο Θεό: «Θεέ μου, συ μ’ έφτιαξες μ’ ένα τόσο φτηνό υλικό. Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.
Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη γη κι ότι γι’ αλλού είναι ο προορισμός του.
Το άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι, όπως ακριβώς είναι και το χειρότερο ότι δε συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό.

-Κι όταν ο καρκίνος θεραπευτεί, τότε ποιος πρέπει να είναι ο στόχος μας;

-Να δούμε και να συνειδητοποιήσουμε τα θαύματα του Θεού. Ποιο είναι το μεγαλύτερο απ’ αυτά; Η υπομονή του Θεού με εμάς τους ανθρώπους.

-Υπάρχουν σήμερα άγιοι μέσα στον κόσμο;

-Πάρα πολλοί. Ο Θεός τους γνωρίζει. Αν δεν υπήρχαν, ο κόσμος μας θα είχε πάψει να ζει. Το λέει καθαρά ο Άγιος Συμεών, ο Νέος Θεολόγος: «Όταν λείψουν από τον, κόσμο οι Άγιοι, θα εκλείψει κι ο κόσμος». Σ.γ.: Αυτή είναι η απάντηση για το πως ανέχεται ο Θεός και δεν έχει καταστραφεί ακόμη η Ελλάδα, η πατρίδα μας, ένα αλαζονικό, αμετανόητο προτεκτοράτο, σύμμαχο των αιρετικών και ανορθόδοξων Δυτικών.

-Πιο παλιά ζούσατε εντελώς μόνος, χωρίς τους ανθρώπους;

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Μπορεί να ζούσα στην έρημο, όμως ο κόσμος και οι άνθρωποι ζούσανε μέσα μου.

-Εννοώ ότι για πολλά χρόνια δεν συναντηθήκατε με ανθρώπους.

-Ναι. Δέκα χρόνια δεν είδα ούτε μια φορά άνθρωπο. Ζούσα ψηλά στο βουνό. Έτρωγα χόρτα και μέλι. Ένας γέρος, που ήξερε πως ζούσα εκεί, έφερνε και μου άφηνε κάθε δύο μήνες λάδι, ψωμί και αυγά, όμως ποτέ δεν έτυχε να τον δω.

-Τώρα, οι άνθρωποι έρχονται απ’ όλο τον κόσμο για να σας δουν.

-Δεν φταίω εγώ. Το κακό το ‘χει κάνει ο Αντώνιος, ο Επίσκοπος του Μπονζάου και ο Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Ανανίας, που μ’ είχαν πνευματικό.

-Είναι αλήθεια ότι γράφετε κιόλας;

-Γράφω για τα θαυμάσια του Θεού, που τα βλέπω καθημερινά μέσα στη φύση και στον κόσμο. Γράφω και τον «Ακάθιστο» του Αγίου Ανδρέα. Πριν δυο χρόνια έγραψα τον «Ακάθιστο των Ρουμάνων Αγίων» πού έζησαν στην περιοχή της Ντομπρότζια τον τρίτο και τέταρτο αιώνα, όταν ήσαν στη Ρώμη ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιλιανός.
Οι άγιοι αυτοί ήσαν οι Άταλος, Ζωτικός, Φίλιππος και Καμάσης.
Ήσαν Έλληνες στρατιώτες που έμειναν εδώ στη Ρουμανία και άγιασαν.

Γέροντας Κλεόπας Ηλίε

ΠΗΓΗ: https://orthodoxia.online/04/01/2020

Ο μακαριστός πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

Στην επιχειρούμενη σήμερα πολτοποίηση των εθνών και ισοπέδωση των πάντων, ποια πρέπει να είναι ή άμυνα μας και ή θωράκιση μας;